Ο επανασταστικός λόγος και πράξη της εποχής μας βρίσκεται στην καρδιά και την ψυχή των Κούρδων αγωνιστών κατά του φασισμού του τουρκικού κράτους και του κρατισμού –

The Dialectic of Fascism, Resistance and Revolution in Turkey-Bakur
 http://www.kurdishquestion.com/article/3609-the-dialectic-of-fascism-resistance-and-revolution-in-turkey-bakur

Σύμφωνα με την Hannah Arendt, τον Murray Bookchin, και τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν η αρχική έννοια/ερμηνεία της πολιτικής στην κλασική ελληνιστική αντίληψη περί πολιτικής, είναι ένας δημιουργικός τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι μπορούν να αυτο-διαχειρίζονται τη ζωή τους στην κοινότητα.

Η «πολιτική σφαίρα» είναι ο χώρος όπου οι άνθρωποι ζουν την καθημερινή τους ζωή έξω από το συγκεντρωτικό έθνος-κράτος.

Το επίκεντρο αυτού του είδους η πολιτική είναι η ποιότητα της ζωής, ένας κόσμος στον οποίο οι πολίτες μπορούν να καθορίσουν άμεσα τη ζωή τους με έναν ελεύθερο και ηθικό τρόπο.

Αυτού του είδους η πολιτική είναι σε έντονη αντίθεση με την κρατικιστική πολιτική η οποία λειτουργεί και αντιμετωπίζεται μόνο ως υποθέσεις του κράτους? μια μέθοδος της κοινωνικής χειραγώγησης και τεχνικών για τη μηχανική της ανθρώπινης συναίνεσης και ελέγχου.

According to Hannah Arendt, Murray Bookchin, and Abdullah Ocalan the original meaning of politics in its classic Hellenistic sense is a creative way in which people can self-manage their lives within the community. The ‘political sphere’ is the space where people run their daily lives outside of the centralized nation-state. The focus of this kind of politics is the quality of life, a world in which citizens can directly determine their life in a free and ethical way. This kind of politics is in sharp contrast with statist politics which function only as affairs of the state; a method of social manipulation and techniques for engineering human consent and control.

Αντίσταση

Η σχέση μεταξύ της ελευθερίας και επικυριαρχίας είναι διαλεκτική? μεταξύ καταστολής/καταπίεσης και αντίστασης υπάρχει σε εξέλιξη μια διαρκής σύγκρουση που επιμένει να διαρκεί σε όλη την ιστορία.

Στην Τουρκία σήμερα, αυτή η ένταση είναι πολύ εμφανής. Όπως ο Μισέλ Φουκώ έχει θέσει τόσο εύγλωττα στο βιβλίο του Ιστορία της Σεξουαλικότητας, «Όπου υπάρχει εξουσία, υπάρχει αντίσταση.»

Στην Bakur (Βόρειο Κουρδιστάν), ο κουρδικός λαός έχει το δικό τους μέσο έκφρασης αυτού, «Όσο περισσότερο γίνεστε ISIS, τόσο εμείς γινομαστε Κομπανί!.

«Αυτό το σύνθημα αντανακλά τον πυρήνα της αντίστασης στην Bakur. Όσο περισσότερο το τουρκικό κράτος προσπαθεί να κυριαρχήσει επί του κουρδικού λαού, τόσο περισσότερο θα αντισταθεί!

The relationship between freedom and domination is dialectical; between repression and resistance lies an on-going conflict that persists throughout history. In Turkey today, this tension is very apparent. As Michel Foucault so eloquently put in his book A History of Sexuality, “Where there is power, there is resistance.” In Bakur (North Kurdistan), the Kurdish people have their own means of expressing this, “The more you become ISIS, the more we become Kobane.” This slogan reflects the core of resistance in Bakur. The more the Turkish state tries to dominate the Kurdish people, the more they will resist.

Η καταστροφή της πολιτικής σφαίρας περί δημοκρατικής πολιτικής μεταξύ Τουρκίας-Bakur θα έχει συνέπειες που υπερβαίνουν τα σύνορα της Τουρκίας.

Οι πρόσφατες εξελίξεις έχουν ήδη δημιουργήσει και τροφοδοτήσει ένα νέο κύμα αντίστασης και επαναστατικής σκέψης σε όλο το Κουρδιστάν, ενώνοντας ανθρώπους με την υποστήριξή τους για το HDP, αλλά και την εδραίωση της φιλοσοφίας του HDP.

Χιλιάδες βγήκαν στους δρόμους στις τέσσερις περιοχές του Κουρδιστάν για να απαιτήσουν την απελευθέρωση των βουλευτών του HDP.

Αυτό το αίτημα για την πολιτική βούληση και την σφαίρα πολιτικής μεταφέρθηκε ακόμη και έξω από τις κουρδικές περιοχές και βρήκε τη φωνή στους δρόμους από την Ευρώπη προς το Αφγανιστάν και ακόμη προς την Ιαπωνία.

The destruction of the political sphere and democratic politics in Turkey-Bakur will have consequences that go beyond Turkey’s borders. Recent developments have already set off a new wave of resistance and revolutionary thought across Kurdistan, uniting people in their support for the HDP but also consolidating the HDP’s philosophy. Thousands came out onto streets in the four parts of the Kurdistan to demand the release of HDP MPs. This claim to the political will and sphere traversed even the Kurdish regions and found voice in streets from Europe to Afghanistan to Japan.

=====

 

 

όλο το άρθρο

11/11/2016 – 15:21 0
The Dialectic of Fascism, Resistance and Revolution in Turkey-Bakur

Following the failed coup attempt in July, Turkey’s ruling party, the AKP, declared a state of emergency throughout Turkey. President Erdogan infamously called the failed coup a “gift from God”, setting a new stage in Turkey; the movement from being the Middle-East’s so-called “model democracy” to Islamo-Turkish fascism. This new stage manifests in shutting down all non-state media outlets, the crushing of all opponents – whether they were involved in the so-called «coup» or not.

Yet in arresting co-chairs Selahattin Demirtas, Figen Yuksekdag, and over 30 other representatives of the People’s Democratic Party (HPD), the Turkish state is attempting to do more than eliminate their parliamentary opposition. This sweep launches a dramatic assault on the world-historic political sphere that has been slowly emerging in Turkey for decades. What are the consequences of such an action?

HDP and the Political Sphere

According to Hannah Arendt, Murray Bookchin, and Abdullah Ocalan the original meaning of politics in its classic Hellenistic sense is a creative way in which people can self-manage their lives within the community. The ‘political sphere’ is the space where people run their daily lives outside of the centralized nation-state. The focus of this kind of politics is the quality of life, a world in which citizens can directly determine their life in a free and ethical way. This kind of politics is in sharp contrast with statist politics which function only as affairs of the state; a method of social manipulation and techniques for engineering human consent and control.

Chaia Heller, a feminist and social ecologist, in her book Ecology of Everyday Life, defines the political sphere as “the space in which we assert ourselves publicly as managers of our own community affairs. It is the space in which we discuss, decide upon, and carry out the public policies which give form to social and political practices in our communities.”

The HPD, which garnered 5 million votes in Turkey’s snap-election and 6 million in the 7 June election before the siege of Kurdish cities, is engaged in parliamentary politics to push the state to embrace democracy. However, perhaps more importantly, the HPD works with citizens at the grassroots level to democratize Turkey and run their daily affairs. For this reason, the HDP has declared it is ceasing all activity in the Parliament and returning to work at the grassroots level.

Yet, more significantly the HPD is a part of a longer historical project to create a political sphere in Turkey. The HPD is part of an on-going attempt to construct an authentic political sphere in southeast Turkey (Kurdish region) that includes the Democratic Regions Party (DBP) as well. This political sphere is centred on the principles of ecology feminism, peace, equality, and freedom. Despite the immense difficulties posed by the Turkish state’s repression, the HPD has tried to deepen political consciousness and put its values and principles into practice not just for the Kurds, but for all of Turkey.

The kind of politics that the HPD is struggling to achieve is creative. It empowers people to think, work and struggle for what ought to be, not what is within the current society in Turkey. Their philosophy of “self-management” is rooted in the people themselves and based on their empowerment through participatory democratic institutions.

In addition to creating the political sphere, the HPD serves an incredibly important function for peace and stability in Turkey. The war between the Turkish state and the PKK has cost more than 40 thousand lives from both sides since it began three decades ago. This war has recently moved from the cities back to rural areas and has reached a level of intensity that rivals the 1990s. The HPD is the only legal mediation between the two sides. It is the only political party with a project for a resolution to the Kurdish question and also represents a third political way that can engage with both PKK and state actors.

However, the Turkish state has shown once again with recent arrests that it is not sincere in solving the Kurdish question. HDP co-chair Demirtas emphasized, “Whatever the conditions, we will continue our democratic struggle. We will continue to repeat our calls for peace”. But it seems that the Turkish state has decided on a policy that wants to silence these calls. The AKP and Erdogan’s alliance with the ultra-nationalist MHP is another nail in the coffin of peace and proof that dark times lie ahead. Although fascism leads to irrational and unthinkable acts make no mistake that this is a conscious policy.

Following the failed coup the AKP-Erdogan and their supporters argued that the putschists had wanted to destroy the «democracy» in Turkey. The argument that the putschists had tried to topple a democratically elected government through armed means was oft used. However the AKP has not refrained from using its monopoly on violence, the judiciary and law in destroying and crushing democracy by imprisoning elected HDP deputies. In this sense the AKP has become a «legitimate» putschist. HDP co-chair Selahattin Demirtaş, in a message via his lawyer called this “a different stage of the coup” led by the government and palace (Erdogan). The arrest of HDP MPs and thousands of HDP and DBP members means an end to democratic politics and the destruction of the political sphere created by the HDP. This, not incidentally, is the only way the ruling government-Erdogan can keep a hold on power and push through an executive presidential system that aims to guarantee the rest of Erdogan’s life as Turkey’s new ‘chief’, replacing former chief Kemal Ataturk.

Of course it was a process that brought us to this point and it must be kept in mind that the Turkish state could not have simply arrested democratically-elected political leaders without the consent and tacit-support of international capitalist forces led by the US and NATO. For the last two years, these powers turned a blind eye to the massacres and politicide now committed by the Turkish state against the Kurds on a regular basis. Support for Kurdish forces in Rojava-Northern Syria Federation to defeat the Islamic State has come at a price for Kurds in Turkey-Bakur. The aim of these forces is to uproot the revolutionary politics in the country. It is a kind of infanticide, to kill this powerful model of people’s management before it grows. Fascism can easily grow in a political desertification in which people are disempowered in running their lives through face-to-face politics in decentralist and confederalist institutions. Turkey is not only doing this for its own political interests, but also for the interests of capital and the powerful states controlling capital.

Resistance

The relationship between freedom and domination is dialectical; between repression and resistance lies an on-going conflict that persists throughout history. In Turkey today, this tension is very apparent. As Michel Foucault so eloquently put in his book A History of Sexuality, “Where there is power, there is resistance.” In Bakur (North Kurdistan), the Kurdish people have their own means of expressing this, “The more you become ISIS, the more we become Kobane.” This slogan reflects the core of resistance in Bakur. The more the Turkish state tries to dominate the Kurdish people, the more they will resist.

By imprisoning HDP deputies and thousands of activists, the Turkish state believes it will be able to crush the democratic Kurdish resistance. This policy will only lead to a cul-de-sac, something recent history and memory shows us to be true. This is not the first time Kurdish politicians are being imprisoned. In 1993 Kurdish representatives from the People’s Labour Party (HEP), including Leyla Zana and Hatip Dicle were imprisoned for 10 years. During the same years thousands of villages were razed to the ground and millions of people displaced. However, this only strengthened the Kurdish movement in all spheres. Despite the abduction of PKK leader Abdullah Ocalan in 1999, which ended this period of history, the Kurds, with Ocalan’s ideological leadership from prison, restructured and recreated their movements to become one of the most progressive in the Middle East.

In Ocalan’s case and in the general case of the Kurdish movement, prisons have become a sphere of resistance that sets an example for other revolutionary movements across the world. Kurds have never forgotten that the founders of the PKK sparked the fire of revolution in Diyarbakır Prison. The story of Mazlum Doğan and his friends has become a collective memory. Only a few days ago Zehra Epli (Zeynep Sason), a member of the Free Woman Party of Kurdistan (PAJK), set herself on fire in Gebze prison in Turkey’s west to protest the Turkish government’s war against Kurds. A message from imprisoned HDP MP Selma Irmak echoed this call to resistance, “The resistance will continue, our people will resist outside, and we will resist here. Prisons have [always] been our second address,” she said. There are now tens of protests across the globe every day for an end to the state’s policies and the release of all political prisoners.

Conclusion

The destruction of the political sphere and democratic politics in Turkey-Bakur will have consequences that go beyond Turkey’s borders. Recent developments have already set off a new wave of resistance and revolutionary thought across Kurdistan, uniting people in their support for the HDP but also consolidating the HDP’s philosophy. Thousands came out onto streets in the four parts of the Kurdistan to demand the release of HDP MPs. This claim to the political will and sphere traversed even the Kurdish regions and found voice in streets from Europe to Afghanistan to Japan.

As Osman Baydemir, another HDP MP stated following the arrests: «This is my call to president Erdogan. Whether you detain or arrest us even if you put us in a vice and cut us into pieces, we will never give up our demand for freedom, as people and as loyal servants to these people. Under no circumstance will we ever, ever give up».

The Kurds of Turkey-Bakur are one and the same with the people who defeated ISIS in Kobane and elsewhere. This is not because they are the same ethnicity, but because they are empowered by the same philosophy. Once their free will has been sparked, it cannot be uprooted.

This philosophy, centred around the ideas of Abdullah Ocalan, has the potential to bring about democracy, peace and stability, secularism, gender equality, political pluralism, and freedom not for Turkey-Bakur but also for the entire Middle East.

 

Disclaimer: The views and opinions expressed in this article are those of the author(s) and do not necessarily reflect the position of KurdishQuestion.com

 

 

 

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί", Κουρδοι, Rojava Kobane

Οι εκλογές, ο τραμπας ο hilarious οι φιλήσυχοι ηλίθιοι που τώρα κλαις γιατί κλαίς….. κανένα πρόβατο δεν σώθηκε βελάζοντας

Οι εκλογές είναι σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης, εκτός και αν πλέον το επίπεδο βρασίματος δεν αντέχεται και η κοροιδία έχει κτυπήσει κόκκινα

Αν κερδιζε η ηλίθια αδιστακτη που δεν έχει μούτρα να βγει ακόμα, τότε όλα θα επέστρεφαν στην «ομαλότητα», δηλαδή εσύ (ο φιλήσυχος φιλειρηνικός μαλάκας αμερικανος κλπ) στον καναπέ σου και η ηλίθια στην συνέχιση της πολιτικής πολέμων των δις στις τράπεζες στις συνεχόμενες δολοφονίες αθώων μαύρων λατίνων κλπ κλπ κλπ

Ενώ τώρα με τον τράμπα έχεις μια ευκαιρία……

Διαδηλώσεις κατά του τράμπα και το ξύπνημα των φιλήσυχων φιλειρηνικών μαλάκων

Κατάλαβες τώρα γιατί έπρεπε η ηλίθια να πάρει τον πούλο;

doulepse1.9aboevz0bmsk80wsk4s4w884o.6ylu316ao144c8c4woosog48w.th

 

Ο φασιστας καραγκιόζης παράσιτο τράμπας είναι ο καθρέφτης σου

Εσύ τον έφτιαξες

Νόμισες ότι παρακολουθώντας «νούσιμους» «δημοσιοράφους» να μιλάνε πολιτικαλυ κορεκτ μαλακιούλες περί φεμινισμού δήθεν περί ευγένειας τάχα, αλλά να τα παίρνουν από τις τράπεζες για να τους ξεπλένουν και να κάνουν τους πολέμους για τις οπλοβιομηχανίες και τις εταιρείες πετρελαίου ότι όλα είναι νορμάλ

Οι νεοφιλελερες είναι ο καρκίνος του πλανήτη

Εσύ φιλήσυχε φιλειρηνικέ ανθρωπάκο είσαι ο καρκίνος του πλανήτη

Γιατί νομίζεις ότι με το να κάθεσαι στον καναπέ σου και να ψηφίζεις ότι αλλάζουν τα πράγματα με ένα μαγικό τρόπο

Το μικρό μου πόνυ δεν υπάρχει

It May Not Be a Perfect System

Όπως δεν υπάρχει και δημοκρατία

Στην κύπρο έχουμε τους ττόμηες χαμπουλάες τους δίπλαρους τους κουλίες και τόσους άλλους που επάξια ξεπλένουν τους ναζί γελαμιτες

Εσύ συνέχισε, γύρισε πλευρό και μην ανησυχείς

Όλα θα πάνε καλά

Νόμισες ότι θα βγάλεις τον τσίπρυζα θα μείνεις στον καναπέ και όλα θα πάνε καλά ε ανθρωπάκο

Αν δεν κουνήσεις το δακτυλάκι σου θα έχεις τράμπες να σε κτυπάνε

ή πιες το γαλατάκι σου τζαι σκάσε ή πράξε

provato_small

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί", Goldman Sachs, παράσιτα πλούσιοι, πολτική, τράμπας, τραμπ, χιλαρυ τραμπ, Αυτοοργάνωση Αυτοδιαχείριση, Βία και αντιβία, Δημοκρατία, Δικτατορία

Τουρκία Ερτογάν: Άρθρα Guardian Reuters Σύλληψη εκ νέου, αρχισυντάκτης της μεγαλύτερης εφημερίδας που αποκάλυψε διασύνδεση του με τζιχατιστές, όπλα για πετρέλαιο

Ο Ερτογάν προμήθευε με όπλα τους τζιχατιστές στην Συρία και αυτοί του πουλούσαν φτηνό πετρέλαιο

Αυτό αποκαλύφθηκε με βίντεο από την πιο παλιά και μεγαλύερη εφημερίδα της Τουρκίας

 

http://www.reuters.com/article/us-mideast-crisis-turkey-arms-idUSKBN0OE28T20150529

Fri May 29, 2015 | 1:33pm EDT
Video purports to show Turkish intelligence shipping arms to Syria

 

A Turkish newspaper published video footage on Friday which it said showed security forces discovering weapons parts being sent to Syria on trucks belonging to the MIT state intelligence agency.

The footage shows gendarmerie and police officers opening crates on the back of the trucks which contain what newspaper Cumhuriyet described as weapons and ammunition. Cumhuriyet said the video was from Jan. 19, 2014 but did not say how it had obtained the footage.

Reuters reported last week that witnesses and prosecutors have alleged that MIT helped deliver arms to parts of Syria under Islamist rebel control during late 2013 and early 2014, quoting a prosecutor and court testimony from gendarmerie officers.

Reuters could not verify the authenticity of the video footage, but the license plates on several of the vehicles matched those given in witness testimony seen by Reuters relating to the Jan. 19 search in the southern province of Adana.

President Tayyip Erdogan has said the trucks stopped that day belonged to MIT and were carrying aid to Turkmens in Syria. He has said prosecutors had no authority to search MIT vehicles and were part of what he calls a «parallel state» run by his political enemies and bent on discrediting the government.

The state-run Anadolu news agency said the Istanbul chief prosecutor’s office had launched an investigation into Cumhuriyet’s editor-in-chief under counter-terrorism laws after the footage was published on its website.

Syria and some of Turkey’s Western allies say Turkey, in its haste to see President Bashar al-Assad toppled, let fighters and arms go over the border to hardline Islamist rebel groups in Syria.

Ankara has denied arming Syria’s rebels or assisting hardline Islamists. Diplomats and Turkish officials say it has in recent months imposed tighter controls on its borders.

The witness testimony and the footage appear to contradict Turkey’s denials that it sent arms to Syrian rebels.

Part of the Cumhuriyet footage seen by Reuters but not published on the newspaper’s website shows gendarmerie and police officers surrounding the three trucks and a passenger car. One man is seen being brought down from the cab of one of the trucks, before being shown what appears to be a prosecutor’s search warrant.

«Don’t touch me, don’t touch. You’re going to see my ID,» the man says as he is pulled from the cab.

«Don’t treat me like you have captured a terrorist,» another man tells a gendarmerie officer who has handcuffed him.
According to witness testimony and the prosecutor’s report, the three trucks were allowed to continue their journey after MIT officials accompanying them threatened police.

More than 30 gendarmerie officers involved in the Jan. 19 search and the attempted search of another truck a few weeks earlier now face charges including military espionage and attempting to overthrow the government, according to an April 2015 Istanbul court document.

They deny the charges, according to their lawyers and their testimony.

(Reporting by Hamdi Istanbullu and Humeyra Pamuk; Writing by Nick Tattersall; Editing by Andrew Roche)

Ο Ερτογάν δημόσια στην τηλεόραση αναφέρθηκε στο περιστατικό σαν κρατικό μυστικό και ότι ο διευθυντής ειδήσεων της εφημερίδας θα τιμωρηθεί πάρα πολύ αυστηρά……….

 

https://www.theguardian.com/commentisfree/2015/dec/28/truth-president-erdogan-jailed-turkey-regime-state-security-crime

Photograph: Kayhan Ozer/AP
Monday 28 December 2015 16.49 GMT Last modified on Thursday 11 August 2016 10.55 BST
In Turkey, a debate as old as government itself is on the agenda again. This time, it is the Turkish government’s secret arms transfer to Syria that has revitalised the subject.

Early in 2014, a truck understood to belong to the Turkish intelligence service (MIT) was stopped near the Syrian border. The gendarmerie and the intelligence officials in control of the convoy pulled guns on each other. This was the moment the two blocks vying to rule the state came face to face. The truck was searched. Beneath the camouflage composed of medicines boxes, weapons and ammunition were found. The truck was held for a while, but following the intervention of government officials a safe passage into Syria was granted.

The government immediately discharged the prosecutor and gendarmerie who stopped the convoy and had them arrested. It was declared that the trucks contained humanitarian aid. This incident, which fuelled allegations that President Recep Tayyip Erdoğan’s government was intervening in the Syrian civil war, was rapidly covered up.
Turkish journalists charged over claim that secret services armed Syrian rebels
Read more
In May 2015, however, Cumhuriyet Daily, the newspaper I serve as the editor-in-chief, acquired the footage of this incident. It was clearly visible that the truck was loaded with arms. It was thus documented that the intelligence service was illegally carrying arms into the civil war raging in a neighbouring country. This was big news. We published details of the operation with photos, and uploaded the video to our website.

Erdoğan was in a fix. He couldn’t refute the story, so instead chose to censor the publication and threaten the journalist responsible, who was me. In a live broadcast on a state TV channel, he said: “The person who wrote this story will pay a heavy price for it; I won’t let him go unpunished.” He added that the footage was a “state secret”, and that publishing it was an act of “espionage”. Furthermore, as if to confirm that this was not the state’s secret but his secret, he filed a personal complaint to the prosecutor’s office.

The punishment he demanded for me was two life sentences – for “treason” and for “acquiring and publishing classified information for the purpose of espionage”. This signalled the arrest of those of us who were well aware that the president of the republic’s wishes are received as orders by the judges of the criminal court. Thus, on 26 November I was arrested along with Erdem Gül, our Ankara bureau chief, who published the gendarmerie’s “Yes, the trucks had guns” report. Just 10 days before my arrest, I received a Reporters Without Borders press freedom award on behalf of Cumhuriyet.

Will Erdoğan allow greater press freedom in Turkey? Don’t count on it
Roy Greenslade
Roy Greenslade Read more
Following criticism of the arrests from domestic and international press and human rights organisations, the minister of justice declared that “every country is sensitive on security” and cited Julian Assange and Edward Snowden as examples. The US ambassador to Turkey responded: “We chased after those that leaked the information, not those that published it.”

Advertisement

This was yet another blow for the oppressive Erdoğan regime, which has plummeted in the press freedom rankings. It also sparked questions that have surfaced time and time again in many scandals, from Iran-Contra to Watergate, from the Pentagon Papers to the Clive Ponting affair. When the state’s need for security contradicts the public’s right to information, which carries a higher priority? Can the threat to security be an excuse for government attempts to muzzle the media? When the stamp of “state secret” has turned into a veil concealing the dirty dealings of administrations, is it not the duty of a journalist to tear it away? Who determines what is in the best interests of the society?

As a journalist detained in solitary confinement in a prison in İstanbul, faced with accusations of “espionage”, I have been seeking answers to these questions. My conclusion is that no label of “state secret” and no rationale for “state security” permits a state crime. Thus I defend myself with Winston Churchill’s words: “The Official Secrets Act was devised to protect the national defence … and ought not to be used to shield ministers who have a strong personal interest in concealing the truth.”

Είχε τεθεί επανειλημμένως υπό σύλληψη και σήμερα συνελήφθει ξανά…..

 

http://www.reuters.com/article/us-turkey-security-newspaper-idUSKBN13007Y?feedType=RSS&feedName=worldNews&utm_source=Twitter&utm_medium=Social&utm_campaign=Feed%3A+Reuters%2FworldNews+%28Reuters+World+News%29

Sat Nov 5, 2016 | 3:54am EDT

Turkey orders formal arrest of nine Cumhuriyet executives and journalists: NTV

urkish authorities ordered the formal arrest pending trial on Saturday of nine executives and journalists of a leading opposition newspaper following their detention on Monday, broadcaster NTV said.

The detention of the editor and senior staff of Cumhuriyet over the secularist newspaper’s alleged support for a failed coup in July was described by a top EU politician as the crossing of a red line against freedom of expression.

(Writing by Tuvan Gumrukcu; Editing by Catherine Evans)

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", Guardian, πόλεμος, Ερτογάν, Ελευθερία του λόγου, Ισις, Ισλαμικό Κράτος, Ισλαμικό κράτος Ισις, ΙΣΙΣ - ISIS, Συρία, Τουρκία, διώξεις φρονημάτων

Anarchism

Qunfuz

I came across anarchism too late in life to start calling myself an anarchist. At earlier stages I’d enjoyed attaching labels to myself, like ‘leftist’, or ‘Arab’, or ‘Muslim’. I was never a great believer in any of them, but I tried.

When the Arab revolutions made politics real for me, I became suspicious of adopting any labels, given as they referred to me, and politics wasn’t about me any more, not about my fantasies of myself, my need to see myself as on the right side, or my ‘identity’. When the revolutions broke out, and then the counter-revolutions and wars, I understood that real politics concerns the actual struggles of real people in the real world. (I also understood that all identity politics is ultimately a distraction, and one most often used by those in power – or those who aim to achieve power – to divide and rule…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.538 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

Μωρά 3 μηνών δείχνουν ότι γενιόμαστε με άίσθηση ηθικής και δικαιοσύνης, δείχνουν όμως επίσης γενιόμαστε με τάση να μοιραζόμαστε σε «εμά»ς και τους «άλλους»

Μωρά 3 με 5 μηνών μας δείχνουν ότι γενιόμαστε με την άίσθηση της ηθικής και της δικαιοσύνης, μας δείχνουν όμως ότι επίσης γενιόμαστε με μια τάση να μοιραζόμαστε σε «εμά»ς και τους «άλλους»

Όλα αυτά είναι απόρροια της εξέλιξης και της ανάγκης για επιβίωση του είδους μας, του ανθρώπινου είδους

Τα μωρά γνωρίζουν ποιο είναι το σωστό και επιβραβεύουν το καλό κουκλάκι που βοηθά το αδύναμο κουκλάκι και τιμωρούν το κακό κουκλάκι που κάνει κακό στο αδύναμο κουκλακι

Τα μωρά όμως μας δείχνουν τις ρίζες του ρατσισμού, το εμείς και οι άλλοι κάτι που εξυπηρετεί και πάλι την επιβίωση του είδους μας όταν είμασταν σε πρωτόγονες κοινωνίες και ότι δυστυχώς αυτό πρέπει να πολεμηθεί με την παιδεία και την λογική

Τα πειράματα σε μεγαλύτερα παιδιά, προεφηβικής ηλικίας που έχουν δεκτεί την παιδεία και την εκπαίδευση μας δείχνουν επίσης την αλληλεγγύη η οποία μαθαίνεται και όχι τον εγωισμό

 

Από το CBS News

Born good? Babies help unlock the origins of morality
CBS News

 

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί", Άνθρωπος κοινωνικά καθορισμένος, Αλληλεγγύη, Ποια η διαφορά του ανθρώπου από τα ζώα

Τα λόγια τα μεγάλα

Τα μεγάλα λόγια

Τα μεγάλα λόγια ενός λαού

Τα μεγάλα λόγια ανθρώπων που η μόνη αντίσταση που έκαναν στην ζωή τους ήταν να ψηφίσουν σε μια εκλογική διαδικασία

και μετά πήγαν για καφε

Τα μεγάλα λόγια που διαιωνίζονται γενιά με γενιά

Ένας φίλος έγραψε ότι σήμερα η εγγονή γιορτάζει για κάτι που έκανε η γιαγιά της

ακριβώς

όταν λες είσαι περήφανος για κάτι που έκαναν άνθρωποι που έζησαν πριν 70 ή πριν 2500 χρόνια σημαίνει ότι εσύ είσαι απλά ανάξιος αυτών που λες ότι έκαναν

20131205-174052

 

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

Του Μάριου Δημητρίου «Ο Κ. Γεωργιάδης στα 97 συνεχίζει για το πτυχίο!»

Με τον…αιωνόβιο φοιτητή Κοινωνιολογίας Κωνσταντίνο Γεωργιάδη, τη μέρα των γενεθλίων του, στο σπίτι του και στο Πανεπιστήμιο Κύπρου

ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85

Ο Κωνσταντίνος Γεωργιάδης στην τάξη του στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Έχει άλλα τέσσερα, μικρότερα αδέλφια – τον 91χρονο Ανδρέα, τον 90χρονο Γιώργο, τον 89χρονο Νίκο και την 86χρονη Ελένη. Μας είπε ότι ο πατέρας του Δαμιανός, που ήταν αγρότης, πέθανε το 1944, μόλις στα 54 χρόνια του – είχε κοπεί στο ξύρισμα και έχασε τη ζωή του από τη μόλυνση της πληγής…

Άλλη μια συνηθισμένη εργάσιμη μέρα ήταν για τον φοιτητή του Τμήματος Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κύπρου, Κωνσταντίνο Γεωργιάδη η 5η Οκτωβρίου 2016, μέρα των… 97ων γενεθλίων του – είχε ξυπνήσει απο τις 4.30 τα ξημερώματα όπως πάντα κάθε μέρα, είχε στρωθεί στο διάβασμα των μαθημάτων του και στις 10 το πρωί που τον επισκεφθήκαμε στο στενάχωρο διαμέρισμά του στη Λευκωσία, για να τον συνοδεύσουμε στο Πανεπιστήμιο, έκανε απλώς ένα διάλειμμα μιας ώρας, πριν συνεχίσει τη μελέτη, μέχρι το απόγευμα. Μας είπε ότι διαβάζει 6-7 ώρες κάθε μέρα.

-Αν νυστάξω, ξαπλώνω για καμια ώρα και συνεχίζω. Πάντως από τις 9 το βράδυ, είμαι στο κρεβάτι μου.Κοιμάμαι εννιά ώρες την ημέρα, σαν μωρό…

-Δεν σε κρατά ποτέ, τίποτα, ξύπνιο;

-Τίποτα, ποτέ…Ξαπλώνω στο κρεβάτι και σε πέντε δευτερόλεπτα, κοιμάμαι. Πάντα έτσι καλός, ήταν ο ύπνος μου!

%ce%b5%cf%85%cf%87%ce%b5%cf%83-%ce%b1%cf%80%ce%bf-%cf%80%cf%81%cf%85%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%b7

2 Ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου Κωνσταντίνος Χριστοφίδης εύχεται χρόνια πολλά στον φοιτητή Κ. Γεωργιάδη, για τα 97α γενέθλιά του. Τον ρώτησε ποιος ειναι ο αγαπημένος του καθηγητής και ο κ. Γεωργιάδης ανέφερε τον Σάββα Κατσικίδη, Καθηγητή Κοινωνιολογίας στο Τμήμα Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών.

Ο Παπαλάνγκι και η Ανθρωπολογία

Στο μικρό ξύλινο τραπέζι το βαρυφορτωμένο με βιβλία που χρησιμοποιεί για γραφείο, ήταν ανοιγμένο ένα βιβλίο Ανθρωπολογίας με τίτλο «Παπαλάνγκι», που για τους κατοίκους των μακρινών, εξωτικών νησιών Σαμόα του Ειρηνικού Ωκεανού, σημαίνει «ο λευκός», «ο ξένος» – ο Κωνσταντίνος Γεωργιάδης, γεννημένος στην Κοκκινοτριμιθιά στις 5 Οκτωβρίου 1919, αφού μας ευχαρίστησε για τις ευχές μας για τα γενέθλιά του, έσπευσε με νεανικό πάθος να μας περιγράψει το βιβλίο. Μας εξήγησε ότι πρόκειται για τη μαρτυρία ενός φύλαρχου των νησιών που είχε έρθει στην  Ευρώπη και κατέγραψε πώς οι ιθαγενείς βλέπουν εμάς τους Ευρωπαίους και τον σύγχρονο τρόπο ζωής μας, που είναι σε πολλά ζητήματα, καταστροφικός για τον άνθρωπο. Καθώς φεύγαμε απο το διαμέρισμα μαζί του, για να πάμε στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, ο…αιωνόβιος φοιτητής Κοινωνιολογίας, συνέχισε να μας μιλά για το θέμα αυτό και ιδιαίτερα για τον πρωτοπόρο Πολωνό Ανθρωπολόγο Μπόρισλαβ Μαλινόφσκι, που κατά τα λεγόμενά του, «έκανε έρευνα ο ίδιος επιτόπου, επισκεπτόμενος απρόσιτα μέρη και άγνωστες φυλές και όχι ανθρωπολογία της καρέκλας».

Το επαναλαμβανόμενο μοτίβο

Σε όλη τη διαδρομή απο το κέντρο της Λευκωσίας όπου διαμένει, προς την Πανεπιστημιούπολη, όπου άρχισε να σπουδάζει από το 2009, στα 90 του, ο Κωνσταντίνος Γεωργιάδης δεν σταμάτησε ούτε λεπτό να μας μιλά για τις σπουδές του και να απαντά πρόθυμα στις ερωτήσεις μας, κάποιες απο τις οποίες αναπόφευκτα, του υποβάλλουμε κατ’ επανάληψη, αφού αυτό είναι το τρίτο στη σειρά ρεπορτάζ μας που τον αφορά, μέσα στα τελευταία τέσσερα χρόνια. Ο Κωνσταντίνος Γεωργιάδης δεν παντρεύτηκε ποτέ και δεν έχει παιδιά. Μας είπε ότι δεν έκανε ποτέ σοβαρή σχέση με γυναίκα, γιατί «δεν είχε χρόνο, αφού συνεχώς μελετούσε». (Η φράση «δεν έχω χρόνο», είναι ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στην κουβέντα του). Πρόσθεσε τα εξής: «Δεν επέλεξα να είμαι μόνος, αλλά όταν ήμουν νεότερος, πίστευα ότι δεν έπρεπε να ζητώ προίκα από μια υποψήφια σύζυγό μου, γιατί τότε η κοπέλα θα υπέθετε βάσιμα, ότι θα την ήθελα για την προίκα της και όχι για την ίδια»…

%ce%ba%cf%89%ce%bd-%ce%bc%ce%b5-%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%bf-2

Ο Κ. Γεωργιάδης με τον Μάριο Δημητρίου στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.

Το λεωφορείο στη ζωή του

Ο Κ. Γεωργιάδης συνεχίζει να διακινείται με λεωφορείο, αυτό με τον αριθμό 259, προς και από το Πανεπιστήμιο Κύπρου, αφού όπως μας είπε με κάποια πικρία στη φωνή, το αρμόδιο κρατικό τμήμα, του στέρησε την άδεια οδηγού, τον Φεβρουάριο 2010. «Είχα ξεκινήσει με το παλιό Volkswagen μου να πάω στο Πανεπιστήμιο και στο δρόμο αποσυνδέθηκε ο άξονας, κτύπησα σε ευκάλυπτο, αλλά ευτυχώς δεν τραυματίστηκα, αν και με πήραν στο νοσοκομείο. Μετά απο αυτό, με υποχρέωσαν να δώσω εξετάσεις για νέα άδεια οδηγού και με απέρριψαν τρεις φορές…αναγκάστηκα απο τότε να διακινούμαι με το λεωφορείο, αλλά χάνω έτσι, πολλές ώρες την ημέρα (σ. σ. τονίζεται και πάλι εδώ, η σημασία του χρόνου που δεν πρέπει να χάνεται). Αν είχα το αυτοκίνητό μου, θα κουβαλούσα μαζί μου τα βιβλία μου στο Πανεπιστήμιο, δεν θα τα άφηνα στο σπίτι και θα κέρδιζα πολύτιμο χρόνο»…

Καλή υγεία, λιτή διατροφή

Ο κ. Γεωργιάδης φροντίζει μόνος, τον εαυτό του, δεν παίρνει κανένα φάρμακο και δεν αντιμετωπίζει κανένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. «Απο υγεία, δόξα σοι ο θεός. Τώρα τελευταία, με πονά λίγο το δεξί μου πόδι, το γόνατο, αλλά θα το διορθώσω κι αυτό. Ανακάλυψα ένα βότανο και θα το διορθώσω. Είναι ένα αγριόχορτο που βλασταίνει στα λιβάδια και θα το βάλω στο πόδι μου για να απορροφήσει εκείνα που το ενοχλούν. Δεν έχω και πολύ χρόνο να το κοιτάξω. (σ. σ. Ξανά η σημασία του παράγοντα χρόνου).

Η στήριξη της Ελληνικής γλώσσας

-Σήμερα κλείνεις 97 χρονών… πώς νιώθεις γι’ αυτό;

-Πολύ όμορφα κι ευχάριστα… Ξέρετε ότι κάνω τώρα το τρίτο μου πτυχίο. Το πρώτο, της Ανωτέρας Λογιστικής, το έκανα το 1950, το δεύτερο της Χημείας, τη δεκαετία 1980. «Αυτό το πτυχίο της Κοινωνιολογίας, θα το χρησιμοποιήσω για τη στήριξη της Ελληνικής γλώσσας που, δυστυχώς, εμείς οι Έλληνες την υποτιμούμε πολύ. Ας μην ξεχνούμε ότι το Ευαγγέλιο γράφτηκε στα ελληνικά και εμείς οι Έλληνες έχουμε υποχρέωση να στηρίξουμε τη γλώσσα μας και να την έχουμε καμάρι. Η Ελληνική γλώσσα, μια απο τις τρεις παγκόσμιες γλώσσες, μαζί με τη Λατινική και την Αραβική, πρέπει να διδαχθεί παγκόσμια. Πάντως, μετά την αποφοίτησή μου, θα προσπαθήσω να υλοποιήσω το όνειρό μου να ιδρύσω ελληνικό σχολείο για την εκμάθηση της Ελληνικής γλώσσας και ιστορίας, σε αλλοδαπούς που ζουν στην Κύπρο.
Μια επιστολή στον Υπ. Οικονομικών
Ο κ. Γεωργιάδης φοίτησε σε Εσπερινό Γυμνάσιο από το 1995-1999 και, αφού πήρε απολυτήριο, έδωσε εισαγωγικές εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο Κύπρου και μάλιστα τρεις φορές! Απέτυχε τις δύο πρώτες, αλλά πέτυχε την τρίτη φορά και έτσι, το 2009, στα 90 χρόνια του, άρχισε τις σπουδές του, με στόχο να πάρει πτυχίο Κοινωνιολογίας, που ελπίζει να γίνει δυνατό μέσα στο 2017.

%ce%bc%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%84%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%80%ce%b9%cf%84%ce%b9

Πρωϊνή μελέτη στο διαμέρισμά του στη Λευκωσία.

Ένας άλλος τομέας που απορροφά το ενδιαφέρον του είναι η οικονομία, και μάλιστα το 2012 εξέδωσε και σχετικό, ολιγοσέλιδο μεν, αλλά πολύ ενδιαφέρον βιβλίο με τίτλο «Οικονομία, το σύστημα πυραμίδες μπορεί να βελτιώσει τα οικονομικά». Μας πληροφόρησε ότι γράφει τώρα μια ανοικτή επιστολή διαμαρτυρίας προς τον Υπουργό Οικονομικών Χάρη Γεωργιάδη. «Του υποδεικνύω ότι με τους φόρους, δεν μπορεί να υπάρξει ανάκαμψη της οικονομίας, αφού δεν μπορεί να δουλέψει το κεφάλαιο. Πρέπει το κράτος να μειώσει τους φόρους και να τροποποιήσει τους νόμους, για να μη φοβάται ο επιχειρηματίας ότι όσα επενδύσει, θα του τα φάει το κράτος.

Ο Καρλ Μαρξ και οι επιχειρήσεις

-Η έγνοια σου για την επιχειρηματικότητα, δεν θα ακουστεί και τόσο θετικά, στην αριστερή πλευρά του πολιτικού φάσματος…

-Άμα ο επιχειρηματίας δουλεύει, θα δουλέψει και ο εργαζόμενος. Το 1944 μπήκα σε ένα συνέδριο της ΠΕΟ που ήταν τότε η μοναδική συντεχνία στην Κύπρο και τους άκουσα που έλεγαν για την εκμετάλλευση απο τους κεφαλαιοκράτες. Σηκώθηκα και υπέβαλα την εισήγηση να αναλαμβάνει η συντεχνία, να κάνει επιχειρήσεις, ώστε να γίνονται σωστά και όπως θέλει, τα πράγματα…παραλίγο να με βγάλουν έξω με τις κλωτσιές…με γιουχάισαν…και δεν ξαναπήγα φυσικά στην ΠΕΟ…Εδώ στο Πανεπιστήμιο, στο μάθημα που κάνω για την Κοινωνιολογία της Θρησκείας, έγινε αναφορά στον Καρλ Μαρξ, που είπε οτι η Θρησκεία, ειναι το όπιο του λαού. Είπα στον καθηγητή ότι δεν φταίει η θρησκεία, αν ο άνθρωπος ειναι άπληστος. Πιστεύω ότι ο Μαρξ, αναποδογύρισε τον κόσμο, γιατί δεν σκεφτόταν τι έγραφε. Χρειάζεται και το κεφάλαιο για να δουλέψει η κοινωνία και να αποδώσει η εργασία. Ο Μαρξ χώρισε τον κόσμο σε δύο τάξεις και έκανε το μεγαλύτερο κακό, γιατί έσπρωξε τον ένα, να μισά τον άλλο. Είπα στον καθηγητή ότι απο τη στιγμή που θέλουμε να ανοίξουν δουλειές και να δουλέψει ο κόσμος, ο εργάτης δεν πρέπει να μισά τον εργοδότη του, δεν πρέπει να θεωρεί ότι τον εκμεταλλεύεται. Αλλά και ο εργοδότης πρέπει να σέβεται τον εργάτη του, γιατί χωρίς αυτόν δεν μπορεί να κάνει τίποτε.

1 σχόλιο

Filed under "θεσμοί"