Monthly Archives: Δεκέμβριος 2014

Πολιτική, ιδεολογίες είναι ξεπερασμένες ακούεις τζαι συ…άτε ολαν τζαι κανεί…

Όσο περνάει ο καιρός τόσο κάποια πράγματα εμμένουν και επιμένουν να θέλουν να φαίνονται ότι ισχύουν

Πριν το κούρεμα ήξερα πχ μόνο ένα σύνδεσμο πολιτών που είναι ντεμί πολιτικός, δηλαδή δεν έχει κάποια πολιτική ουσιαστική πρόταση παρά μόνο έμμεση παρέμβαση

Αυτός ο σύνδεσμος είναι ο απολιτικ σύνδεσμος καταναλωτών

Ιδίως μετά το κούρεμα του Μαρτίου του 2013 άρχισαν να ξεφυτρώνουν από παντού συνδέσμοι για το ένα συνδέσμοι για το άλλο

είναι εκπληκτικό ότι υπάρχουν περί τους 6 συνδέσμους για την προστασία και καλά της πρώτης κατοικίας και κατά των εκποιήσεων!!!

Φάε να φάμε

ομάδες και ομαδούλες ξεφυτρώνουν μέσα στο φπ

Το πιο εύκολο πράμα να κάμεις μιαν ομαδούα τζαι να κάμνεις ψυχοθεραπεία

Με ονόματα επαναστατικά ιντελεκτουελ κλπ

τζαι δώστου να στενάζει το φπ από ομάδες τζαι ομαδούες που ούλλοι θέλουν να κάμουν επανάσταση

ούλλοι θέλουν να εξεγερθούν

ούλλοι θέλουν να πιαν τα όπλα με μεγάλους αρχιδάτους αντάρτες πόλεων και βουνών άμα λάχει

αλλά…..κανένας εν εξεγείρεται ρε παιθκια

γιατί άραες σου;

Τα λόγια εν πολλά εύκολα

Τα λόγια εν του αέρα τζαι κάθεσαι τζαι στον καναπέ σου

Αυτό που διαπιστώνω συνέχεια είναι η τεράστια φτώχεια πολιτικής σκέψης

Ένδεια πολιτικής σκέψης ουσίας

Κολλημένη στα στερεότυπα που μας κληρονομεί σε κάθε γενιά αυτό που ονομάζεται κυπριακό δεν θωρούμε πέραν που την μύτη μας

πατριώτες πατριωτάκηδες σύντροφοι τζαι συντρόφισες ούλλα τουρλού τουρλού με λίγην και απόλα

δεν έχει αλλάξει τίποτα από τους ανούσιους παράλληλους μας κοσμους

το μεγάλο κοινό κλισέ ούλλων των ομάδων τζαι ομαδούων  είναι ότι είναι εναντίον των κομμάτων ότι είναι πέραν κομμάτων υπερκομματικοί κλπ κλπ

ο μεγάλος σατανάς είναι τα κόμματα η διαφθορά τζαι τα διάφορα παραμύθκια που μας πουλάνε τα ελεγχόμενα από επιχειρηματικά τραπεζικά συμφέροντα μμεξαπάτησης

δεν υπάρχουν ιδεολογίες δεξιά αριστερά κλπ τούτα είναι ξεπερασμένα αλλά η πατρίδα ενώνει και άλλες τέτοιες μαλακιούλες εύπεπτες που όχι μόνον δεν σημαίνουν τίποτα αλλά σημαίνουν πάρα πολλά

ότι θέλουν να αλλάξουν χωρίς να αλλάξουν

οι ιδεολογίες έχουν πεθάνει ακούεις τζαι συ

άτε ολάν

μα σοβαρά;

καλά ρε παιθκιά ποια ιδεολογία εν τούτη που εδημιούργησε την μεγάλη ύφεση του 1929 η οποία οδήγησε στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο;

ποια εν τούτη η ιδεολογία που οδήγησε στην νέα ύφεστη με την διάλυση της Λιμαν Μπράδερς που διαλύθηκε ολόκληρος ο πλανήτης;

ποια εν τούτη η ιδεολογία που οδηγεί ολόκληρους λαούς στην εξαθλίωση ενώ οι τραπεζίτες συνεχίσουν να αρπάσουν τα τρισεκατομμύρια που τους διούν οι κυβερνήσεις;

εν υπάρχει ιδεολογία ώστε;

άτε ρε μα σοβαρά;

Πολιτική είναι να σκέφτεσαι λογικά, να κρίνεις γεγονότα αίτιον και αιτιατό

Πολιτική είναι η κοινωνική οργάνωση, ο τρόπος λήψεως των αποφάσεων που αφορούν την ζωή μας σε όλες τις εκφάνσεις της

Φυσικά και υπάρχουν ιδεολογίες

η νεοφιλελεύθερη λαίλαπα με βασίλισσα την μισητή θάτσερ του ρίγκαν των Σικαγο μπόις του άθλιου φρίτμαν που έκαναν πραξικόπημα στην Χιλή ανατρέποντας τον Αλιέντε για να επιβάλουν την δεξιά στην πιο φασιστική της μορφή με τον φασίστα πινοσετ

Πολιτική είναι να βρίσκουμε τρόπους ελέγχου της ζωής μας, εμείς να λαμβάνουμε αποφάσεις για αυτά που μας αφορούν, άμεσα και δημοκρατικά

τα πατριδοέθνη είναι παρεμπιπτόντως παρενέργειες για να δημιουργούν στους δούλους και υπήκοους μια φαντασιακή θέσμιση του ανήκειν κάπου

όπως το να είσαι οπαδός μιας ομάδας εταιρείας δεν σημαίνει τίποτα, έτσι και αυτό

δεν έχει σημασία το χρώμα της ομάδας σου όταν ελέγχουν την ζωή σου ένα μάτσο παράσιτα banksters που ελέγχουν τα κράτη που σου διαλύουν τις ζωές

Πολιτική

Ιδεολογίες

ξεπερασμένες

άτε ολαν τζαι κανεί

Λευτεριά στα μυαλά μας

Στην Κύπρο είμαστε σε ένα τεράστιο βάλτο και δυστυχώς είμαι πολύ απαισιόδοξος αν θα καταφέρουμε να κινηθούμε έστω και λίγο, τουλάχιστον στην δική μου ζωή

άτε τζαι χαππι νιου γιαρ

 

 

1 σχόλιο

Filed under Τι είναι πολιτική

Για τα δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για αυτοκτονία του νεαρού σύρου που ήταν βασικός μάρτυρας κατηγορίας στην δίκη κατά κυκλώματος τράφικινγκ…πάρα πολύ βολική η «αυτοκτονία» αυτή…πληροφορίες λένε ότι ήταν δεμένα τα χέρια του….η αστυνομία δε γνώριζε ότι κινδύνευε;;;;

Πριν λίγη ώρα ήλθε η πρώτη είδηση από το πόρταλ του Φιλελεύθερου

 

http://www.philenews.com/el-gr/top-stories/885/234820/nearos-kremasmenos-sto-parko-tou-proedrikou

 

Κατάγεται από τη Συρία και διέμενε στο καταυλισμό Κοκκινοτριμιθιάς

Νεαρός κρεμασμένος στο πάρκο του Προεδρικού

Λευκωσία: Νεαρός 23 χρόνων από τη Συρία που από τον περασμένο Σεπτέμβρη διέμενε στον καταυλισμό με τα αντίσκηνα της Κοκκινοτριμιθιάς, βρέθηκε πριν από λίγο στο πάρκο του Προεδρικού κρεμασμένος. Νεκρό, τον εντόπισε ο Σοφούλης Χατζηπαναγής, μέλος της ομάδας διάσωσης Λευκωσίας Κερύνειας της Πολιτικής Άμυνας που κινητοποιήθηκε λίγο μετά το μεσημέρι για εντοπισμό του, μετά από σχετική πληροφορία που δόθηκε στην Αστυνομία.

Ο νεκρός εντοπίστηκε κρεμασμένος κάτω από γεφύρι. Για την κρεμάλα θανάτου του νεαρού, πιστεύεται όχι χρησιμοποιήθηκε σκοινί παρόμοιο με εκείνο που χρησιμοποιήθηκε για να στηθούν τα αντίσκηνα των πολιτικών προσφύγων που διαμένουν στον καταυλισμό της Κοκκινοτριμιθιάς.

Γράφει: Λούκας Πάρπας

– See more at: http://www.philenews.com/el-gr/top-stories/885/234820/nearos-kremasmenos-sto-parko-tou-proedrikou#sthash.q3tpEUW7.dpuf

 

 

 

Αυτό που μου είχε κάνει εντύπωση από την πρώτη στιγμή και το επεσήμανα σε φίλους που μιλούσαμε για το συμβάν ήταν το γεγονός ότι το δημοσίευμα αναφέρθηκε στο γεγονός ότι τάχα το σχοινί με το οποίο κρεμμάστηκε στο πάρκο πίσω από το Προεδρικό στην Λευκωσία,  ήταν το ίδιο με αυτό που χρησιμοποιήθηκαν για τα αντίσκηνα στο κέντρο κράτησης Κοκκινοτριμυθιάς

Κάτι δεν μου εκάθετουν καλά και μου είχαν  εγείρει επιφυλάξεις ότι όντως όλα αυτά ισχύουν

Μετά από κάποια τηλεφωνήματα αποδεικνύεται τελικά ότι ο νεαρός σύρος ήταν από τους βασικούς μάρτυρες κατηγορίες στην δική κατά των εμπόρων ανθρώπων που τους διακινούσαν με το σαπιοκάραβο …….

Εκεί άρχισε να καθαρίζει λίγο το τοπίο…

Πως είναι δυνατόν να είναι βασικός μάρτυρας κατηγορίας σε τόσο σοβαρή υπόθεση και αυτός ο άνθρωπος να μην είναι υπό προστασία;;;;

καλά πόσο μεγάλη σύμπτωση, μάρτυρας κατηγορίας και να βρεθεί κρεμασμένος….. και μάλιστα που; Στο πάρκο πίσω από το …Προεδρικό…

Το Προεδρικό που συνέχεια υπάρχουν περίπολα αλλά το πιο σημαντικό πρόκειται για ένα πάρκο το οποίο γνωρίζω πάρα πολύ καλά και στο οποίο όλες τις ώρες υπάρχει κόσμος που πάει βόλτα με τον σκύλο του, τρέξιμο κλπ

Τελικά υπάρχουν και πληροφορίες σε νέο δημοσίευμα ότι τα χέρια του ήταν δεμένα!!!!!

http://www.sigmalive.com/news/local/192935/25xronos-syros-pou-diasothike-sto-navagio-nekros-se-parko

 

Τραγικό τέλος για νεαρό μετανάστη από τη Συρία, ο οποίος διασώθηκε μαζί με άλλους τον περασμένο Σεμπτέβριο, από πλοιάριο το οποίο βυθιζόταν ανοικτά της Πάφου.

Τους τελευταίους μήνες ζούσε στον καταυλισμό στην Κοκκινοτριμιθιά. Τα ίχνη του χάθηκαν την περασμένη Τετάρτη και σήμερα το απόγευμα εντοπίστηκε νεκρός στο πάρκο κοντά στο Προεδρικό Μέγαρο.

Η μητέρα και τα 2 αδέλφια 25χρονου Σύρου ενημερώθηκαν για τον τραγικό του θάνατο. Ο νεαρός εντοπίστηκε νεκρός το απόγευμα στο πάρκο δίπλα από το Προεδρικό, από μέλη της Πολιτικής Άμυνας. Η σκηνή αποκλείστηκε και μέλη του ΤΑΕ Λευκωσίας διενήργησαν εξετάσεις.

Στην σκηνή για να διενεργήσουν αυτοψία κλήθηκαν και οι  ιατροδικαστές Νικόλας Χαραλάμπους και Σοφοκλής Σοφοκλέους, αφού σύμφωνα με πληροφορίες τα χέρια νεαρού ήταν δεμένα μεταξύ τους.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο άτυχος 25χρονος ήταν ένας εκ των 6 μαρτύρων κατηγορίας που θα κατέθεταν στη δίκη των 4 κατηγορουμένων για παράνομη διακίνηση μεταναστών.

 

– See more at: http://www.sigmalive.com/news/local/192935/25xronos-syros-pou-diasothike-sto-navagio-nekros-se-parko#sthash.4GyhYY5q.dpuf

 

  • Τα ίχνη του χάθηκαν λέει την Τετάρτη… πριν δυό μέρες…..
  • Βρέθηκε νεκρός σε ένα χώρο που έχει συνέχεια κόσμο με τα χέρια του δεμένα……
  • Είναι βασικός μάρτυρας κατηγορίας σε δίκη που αφορά κυκλώματα τραφικινγκ!

 

Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι ΔΥΟ ιατροδικαστές, (γιατί δύο άραγε;;;  )  που εξέτασαν το νεαρό πρόσφυγα αποκλείουν εκ πρώτης όψεως την εγκληματική ενέργεια…

Θα μιλήσω καθαρά

Με τα όσα βλεπουν το φως της δημοσιότητας και εφόσον όλα αυτά ισχύουν με πιο βασικό το γεγονός ότι τα χέρια του ήταν δεμένα και με δεδομένο την ….πληροφορία στο πρώτο δημοσίευμα ότι το σχοινί ήταν το ίδιο με τα τσιατίρκα της Κοκινοτριμυθιάς που δεν φαίνεται να έχει καμιά σημασία εκτός και αν ήθελαν να μας κάνουν να πιστέψουμε κάτι συγκεκριμένο

τότε βρισκόμαστε μπροστά σε μια ξεκάθαρη εγκληματική ενέργεια που στόχο είχε να βγάλει από την μέση έναν βασικό μάρτυρα κατηγορίας σε μια πολύ σοβαρό δίκη που αφορά κυκλώματα τραφικινγ και εκμετάλλευσης ανθρώπων

αυτά προς το παρόν

Σχολιάστε

Filed under "Αυτοκτονία" σύρου μάρτυρα κατηγορίας σε δίκη κυκλωμάτων

Συνέντευξη από το Ελευθεριακό Κουβανικό Κίνημα – Να μην ξεχνάμε ότι οι πρώτοι που διώχθηκαν μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση ήταν οι αναρχικοί…στην Καταλωνία της αναρχικής ουτοπίας οι βολές ήταν ΚΑΙ από το κομμουνιστικό κόμμα

Ο Αλεξάντερ Μπέργκμαν ήταν από τους πολλούς αναρχικούς που διώχθηκαν και εξορίστηκαν ή αναγκάστηκαν να αυτοεξοριστούν από την Ρωσία μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση

Ένα σχετικό βιβλίο για την μεταεπαναστατική Ρωσία

Αλεξάντερ Μπέργκμαν: Η ΤΣΕ-ΚΑ

(απόσπασμα από το βιβλίο του: The Bolshevik Myth – Ο Μπολσεβίκικος Μύθος, κεφ. 31)

https://anarchypress.wordpress.com/2012/03/16/αλεξάντερ-μπέργκμαν-η-τσε-κα/#more-14930

 

Η αναρχική αμερικανίδα Έμα Γκόλτμαν αφού το αμερικανικό κράτος την απέλασε λόγω των ιδεών της βρέθηκε στην μεταεπαναστατική Ρωσία την διετία 1920-1921 και περιγράφει  την οικονομική αθλιότητα αυτά τα πρώτα χρόνια, τον συγκεντρωτισμό του σοβιετικού κράτους, το κυνήγι της ελεύθερης γνώμης, το φόβο του λαού για την τρομερή Τσεκά (μυστική αστυνομία), τη δυσπιστία και τελικά την απογοήτευση που επικράτησε για την επανάσταση.

Η απογοήτευσή μου στη Ρωσία – Emma Goldman

http://eagainst.com/articles/rwssia-emma-goldman/

 

Ο Μπακούνιν συγκρούστηκε με τον Μαρξ ακριβώς για το κατά πόσο είναι εφικτό να περάσεις ένα επαναστατικό πρόγραμμα μέσα από κρατικές δομές

Τελικά ο Μπακούνιν δικαιώθηκε όταν έλεγε ότι θα δημιουργηθεί μια τυρρανία, ένα καθεστώς γραφειοκρατικού καπιταλισμού όπου εφαρμοστεί αυτό, όπως έγινε στην Σοβιετική Ένωση αλλά ακόμα και στην ίδια την Κούβα

Φυσικά υπάρχουν διαβαθμίσεις και δεν θα μηδενιστούν τα πάντα αλλά δυστυχώς όπου υπήρξαν ελευθεριακές διαφωνίες οι ορθόδοξοι ζηλωτές κομμουνιστές εκδιώκαν πρώτους τους αναρχικούς

Εδώ ένα δείγμα από το ΚΚΕ που στέλλει επιστολές στο …αδελφό κόμμα της …Βορείου Κορέας…

Αναρχισμός και ατομική τρομοκρατία

http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=2790500

Συνέντευξη από το Ελευθεριακό Κουβανικό Κίνημα

http://www.anarkismo.net/article/27729

 

category Κεντρική Αμερική / Καραϊβική | Αναρχικό κίνημα | Συνέντευξη author Wednesday December 24, 2014 17:10author by Dmitri (republishing) – MACG (personal capacity) Report this post to the editors

Μια συνέντευξη που πήρε το site http://www.alasbarricadas.orgαπό το Ελευθεριακό Κουβανικό Κίνημα (MLC), μια οργάνωση αποτελούμενη από εξόριστους Κουβανούς αναρχικούς σε διάφορα μέρη του κόσμου. Αυτήν την περίοδο της προφανούς πολιτικής αλλαγής, ή μετάβασης όπως την χαρακτηρίζουν τα ευρωπαϊκά και βορειοαμερικανικά μαζικά μέσα ‘ενημέρωσης’, είναι ενδιαφέρον να μάθουμε τι πραγματικά συμβαίνει μέσα στο νησί από πρώτο χέρι. Η απόσυρση του Φιντέλ Κάστρο αφήνει ανοιχτές διάφορες υποθέσεις για το μέλλον του κομμουνιστικού καθεστώτος, εξαιτίας των πρώτων μέτρων που προωθεί ο νέος αρχηγός, Ραούλ Κάστρο.

logo300x130.gif

-Γεια σας σύντροφοι. Ας ξεκινήσουμε την συνέντευξή μας με κάποιες ιστορικές παραπομπές για τους αναγνώστες μας. Θα μπορούσατε εν συντομία να μας εξηγήσετε την ιστορία του αναρχικού κινήματος στην Κούβα;

Γεια σας. Όποιος θέλει να μάθει σχετικά με την ιστορία του κινήματός μας θα πρέπει να ξεκινήσει με το έργο του συντρόφου μας Φρανκ Φερνάντες, ‘Ο αναρχισμός στην Κούβα’, μεταφρασμένο σε πολλές γλώσσες. Σε γενικές γραμμές η ιστορία που περιγράφεται είναι παρόμοια εν πολλοίς με την ιστορία του αναρχικού κινήματος σε όλη τη Λατινική Αμερική, με την ιδιαιτερότητα της συμμετοχής του κινήματός μας στον σχετικά πρόσφατο αγώνα της Κούβας για ανεξαρτησία. Συναντά κανείς μέσα στην καρδιά των πρώτων σωματείων αναρχικούς να λειτουργούν ως εμψυχωτές των αγώνων και να επηρεάζουν πολιτικά μέχρι τη δεκαετία του ΄50 πολλούς παραγωγικούς τομείς, ερχόμενοι σε ανοιχτή σύγκρουση με τη δικτατορία του Μπατίστα. Η συμμετοχή μας στους αγώνες της εποχής προήλθε ακριβώς μέσα από αυτά τα συνδικάτα. Μέσω της ‘ Ελευθεριακής Οργάνωσης Κούβας’ και σε μικρότερο βαθμό μέσω των συντρόφων που δραστηριοποιήθηκαν στο κίνημα της 26ης Ιουλίου. Είναι αξιοσημείωτο πως μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ΄50 το αναρχικό κίνημα στην Κούβα ήταν από τα πιο δραστήρια ανάμεσα στα όμορα πολιτικά κινήματα της εποχής στην υπόλοιπη λατινική Αμερική και έλαβε μέρος σε διάφορες συναντήσεις, όπως αυτή του αναρχικού συνεδρίου τον Απρίλιο του 1957 στο Μοντεβιδέο της Χιλής και στάθηκε αποφασιστικά στο πλευρό του κουβανικού λαού στον αγώνα του ενάντια στη Δικτατορία του Μπατίστα.

-Κάτι που ο κόσμος στην Ευρώπη και αλλού δεν γνωρίζει. Ποιος ήταν ο ρόλος των αναρχικών στην Κουβανική Επανάσταση;

Όπως έχουμε αναφέρει, εμείς οι αναρχικοί συμμετείχαμε στο μέτρο των δυνατοτήτων μας και υπό το πρίσμα της επαναστατικής προοπτικής μας κόντρα στο καθεστώς του Μπατίστα. Πράγματι συμμετείχαμε στις γενικές εκδηλώσεις χαράς μετά την πτώση της δικτατορίας και τη διάλυση του στρατού του Μπατίστα. Αλλά από την πρώτη στιγμή σταθήκαμε με δυσπιστία απέναντι στην κουλτούρα του προσωποκεντρισμού, της ηγετικότητας, του εθνικισμού και της στρατιωτικοποίησης που ενσάρκωνε στο πρόσωπό του ο Φιντέλ Κάστρο και ο στενός του κύκλος. Αυτή η δυσπιστία σύντομα επιβεβαιώθηκε και ενδυναμώθηκε. Για παράδειγμα, η απροκάλυπτη παρέμβαση του Φιντέλ Κάστρο στο 10ο Συνέδριο της Ομοσπονδίας Κουβανών Εργατών, προς όφελος των δικών του ανθρώπων και παραβιάζοντας τις αρχές της αυτονομίας του εργατικού κινήματος. Από τότε και έπειτα οι Κουβανοί αναρχικοί ριζοσπαστικοποίησαν τις υποψίες τους και υιοθέτησαν μια ξεκάθαρη στάση απέναντι στην κεντρικοποίηση της πολιτικής εξουσίας. Όλα αυτά είναι καταγεγραμμένα σε ένα μανιφέστο, στο οποίο εκφράσαμε ανοιχτά τους φόβους μας για τις προσπάθειες ελέγχου από την Καθολική εκκλησία, όπως επίσης και από το κομμουνιστικό κόμμα, του οποίου τα πλέον εξέχοντα μέλη απολάμβαναν πολιτικές θέσεις και πόστα αργομισθίας στο καθεστώς του Μπατίστα. Γνωρίζουμε πως εντός των κόλπων του διεθνούς αναρχικού κινήματος δεν ασπάζονταν όλοι την κριτική μας στάση και πως δεν ήταν λίγοι αυτοί που προσδοκούσαν για πολλά χρόνια παρατηρώντας μια διαδικασία που συνέχιζε να μονοπωλεί την ιδέα μιας επανάστασης που είχε απολέσει από τότε κάθε επαναστατικό πνεύμα. Τώρα, και εδώ και πολύ καιρό πιστεύουμε πως δεν τίθεται θέμα για την ευστοχία των θέσεων που διατύπωσαν αυτοί οι Κουβανοί αναρχικοί πριν από 50 χρόνια. Εν ολίγοις δεν ήταν τίποτα άλλο από την κλασική θέση της πρώτης διεθνούς πως οι επαναστάσεις ούτε προωθούνται, ούτε ενθαρρύνονται, ούτε ριζοσπαστικοποιούνται από «επαναστατικές» κυβερνήσεις αλλά πως μέσα σε αυτές μπορείς να βρεις το γραφειοκρατικό και αυταρχικό μικρόβιο που καταλήγει να καταπνίγει και να ακυρώνει την επανάσταση και να επιβάλλει εαυτόν ως τη νέα κυρίαρχη τάξη εντός του νέου κράτους.

– Μπορείς να μας μιλήσεις για την εξορία; Υπήρξε κατανόηση, βοήθεια ή αντιθέτως αποξένωση;

– Δεν μπορούμε ακόμα να μιλήσουμε σε παρελθόντα χρόνο. Βρισκόμαστε ακόμα πολλοί κουβανοί αναρχικοί σε εξορία σε πάμπολλα σημεία του πλανήτη. Η εξορία μας είναι εξίσου σκληρή με οποιαδήποτε άλλη εξορία με όρους αποχωρισμού και αποξένωσης, με το επιπλέον επιβαρυντικό στοιχείο ότι οι πρώτοι σύντροφοι που έπρεπε να φύγουν από την Κούβα και δεν είχαν άλλη προοπτική από το να εγκατασταθούν σε ένα εχθρικό περιβάλλον, όπως αυτό των Ηνωμένων Πολιτειών. Κάτι που δεν είθισται να γίνεται κατανοητό αλλά τέτοιο ήταν το αναπόδραστο πεπρωμένο των Κουβανών προσφύγων , τουλάχιστον αρχικά, όλων των εποχών. Το πλέον επώδυνο ήταν να έρθουμε αντιμέτωποι με την έλλειψη κατανόησης και την αποξένωση από μέρους κάποιων αναρχικών ομάδων της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής, που θα τους άρεσε να μας δουν ενσωματωμένους σε μια διαδικασία αλλαγών χωρίς καμία κριτική. Δεν αντέδρασαν φυσικά όλες οι αναρχικές ομάδες με τον ίδιο τρόπο και εισπράξαμε αμέτρητες εκδηλώσεις αλληλεγγύης που μεγάλωναν με το πέρασμα του χρόνου και όσο το κουβανικό πολιτικό καθεστώς αποκάλυπτε το αληθινό πρόσωπό του. Σήμερα αυτές οι συζητήσεις έχουν ξεπεραστεί, και δεν υπάρχει ένας λογικός αναρχικός που να πιστεύει ακόμα πως μια ελευθεριακή εξέλιξη μπορεί να προκύψει από ένα πολιτικό καθεστώς που βασίζεται στον απόλυτο έλεγχο των υποκειμένων του και την υπερεκμετάλλευση των εργατών. Χωρίς αυτόνομους οργανισμούς, ανεξάρτητους από το κράτος που να λειτουργούν σαν αντίβαρο στον αγώνα ενάντια σε τέτοιου είδους «υπερεκμετάλλευση» από το κράτος και το κεφάλαιο. Θυμηθείτε πως στο νησί υπάρχει μια ποικιλία καπιταλιστικών επιχειρήσεων με έδρα την Ισπανία, το Μεξικό, την Ιαπωνία, τη Γαλλία, τον Καναδά, την Ιταλία κ.τ.λ.

– Ας μιλήσουμε για το παρόν. Ο Φιντέλ αποσύρθηκε αφήνοντας στη θέση του τον αδερφό του. Τι άλλαξε στην Κούβα;

– Στην τελευταία δημόσια διακήρυξή μας ‘Κάτι μυρίζει διαφορετικά στην Κούβα’, τον Μάιο του 2008, προσπαθήσαμε να ξεκαθαρίσουμε πως οι «αλλαγές» είναι μόνο διακοσμητικού χαρακτήρα και μια προσπάθεια να δημιουργηθεί μια «φιλελευθεροποιημένη» εικόνα που δεν αλλάζει την βασική λειτουργία του καθεστώτος και την θεσμοθετημένη δομή εξουσίας. Κρατικός καπιταλισμός, προνόμια για την υψηλή γραφειοκρατική τάξη και συγκεκριμένα για τις ένοπλες δυνάμεις, μονοπώληση από το μοναδικό κόμμα όλων των μηχανισμών έκφρασης και λήψης αποφάσεων, απόλυτος έλεγχος πάνω στον πληθυσμό κ.τ.λ. Αναμφίβολα αυτό που αλλάζει είναι η γενική συμπεριφορά του κόσμου. Σήμερα μπορείς να δεις πως ο κόσμος χάνει τον φόβο της καταστολής και έχει αρχίσει να καταλαμβάνει χώρο. Οι δυσκολίες της καθημερινής ζωής δεν μπορούν να παραμείνουν πλέον κρυμμένες και όλοι το γνωρίζουν. Υπάρχει το ξεκίνημα μιας λιγότερο ή περισσότερο οργανωμένης αντίδρασης. Όλα αυτά υποδεικνύουν το δρόμο για πιθανές μορφές δράσης. Οι προσδοκίες μας εδράζουν εκεί και δεν τρέφουμε αυταπάτες γι’ αυτόν τον εξουσιαστικό πυρήνα που απλώς προσπαθεί να κερδίσει περισσότερο χρόνο.

– Στην Ευρώπη γίνεται λόγος για τις «ουρές» που σχηματίζουν οι Κουβανοί προκειμένου να αγοράσουν ένα κινητό τηλέφωνο ή να αποκτήσουν πρόσβαση στο ίντερνετ (ανάμεσα σε άλλα). Μήπως έχουμε περάσει σε μία φάση καταναλωτισμού;

– Όχι, ο καταναλωτισμός είναι πρακτικά αδύνατος στην Κούβα, δεδομένου ότι για τον κόσμο προέχει να λύσει τα πιο στοιχειώδη και άμεσα ζητήματά του, φαγητό, στέγη, μετακινήσεις κ.τ.λ. Ακόμη περισσότερο μάλιστα, αφού οι μισθοί των εργατών δεν αρκούν για να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες και είναι υποχρεωμένοι να καταφύγουν στο σύστημα των δελτίων διανομής, που είναι ανεπαρκές. Αυτό που έχουμε στην Κούβα είναι ένα πλεόνασμα ξένου συναλλάγματος στην κατοχή αυτών που δέχονται εμβάσματα από τους συγγενείς τους στο εξωτερικό. Αυτό το πλεόνασμα επιτρέπει τέτοιου είδους «πολυτέλειες», όπως το κινητό τηλέφωνο και ο υπολογιστής και που η απόκτησή τους δεν επιτράπηκε παρά μόνο πρόσφατα. Η οικονομική κατάρρευση μπροστά στην οποία βρίσκεται το καθεστώς είναι τέτοια σε μέγεθος που αυτή τη στιγμή είναι πολύ πιθανό πως τα εμβάσματα ξένου συναλλάγματος υπερβαίνουν το σύνολο των μισθών στην Κούβα, χωρίς υπερβολή. Αυτό επίσης εξηγεί το γεγονός πως περίπου το 20% του πληθυσμού της Αβάνα δεν ενδιαφέρεται να βρει δουλειά. Γιατί κάποιος που λαμβάνει βοήθεια από το εξωτερικό ( πάνω από 20 δολάρια, τα οποία πάντα ισοδυναμούν με ένα μισθό) να θέλει να δουλέψει; Το καθεστώς δεν έχει καμία απάντηση σε αυτό το φαινόμενο και συνεχίζει μάταια να ζητά θυσίες και εργατική πειθαρχία χωρίς να δίνει τίποτα σε αντάλλαγμα, όταν η κυρίαρχη τάξη έχει πρόσβαση στα καλύτερα διαθέσιμα αγαθά και υπηρεσίες. Παραδόξως υπάρχει μεγάλη ανεργία ανάμεσα στις άπορες κοινωνικές τάξεις που επιβιώνουν κόντρα στην τρέχουσα κατάσταση, κάνοντας οτιδήποτε χρειάζεται, από ζητιανιά, πορνεία ή κλοπές. Αυτό, μαζί με έναν ισχυρό ρατσισμό, θεσμικό και πολιτιστικό, εξηγεί γιατί οι φυλακές στην Κούβα είναι γεμάτες με Αφροκουβανούς.

– Υπάρχει ελπίδα για μια πιο δραστική αλλαγή ανάμεσα στους ανθρώπους; Υπάρχουν αντικαθεστωτικές πολιτικές ομάδες που δραστηριοποιούνται;

Πιστεύουμε πως ο κόσμος έχει χάσει κάθε ελπίδα και όντας αντιμέτωπος με μια κατάσταση ολοκληρωτικής απαγόρευσης οποιασδήποτε εναλλακτικής κοινωνικής και πολιτικής δράσης συνεχίζει να αναζητά τρόπους για να μεταναστεύσει, ως το μόνο όπλο στα χέρια του για να δραπετεύσει από τη συνεχή απελπισία. Η «ορατή» αντιπολίτευση, εν τω μεταξύ, δεν είναι τίποτα άλλο από ένα ποτ πουρί χωρίς κάποιο σαφές σχέδιο και με μόνο κοινό την πρωτόλεια και ενστικτώδη αντίδραση ενάντια στον Κάστρο. Από την άλλη είναι απαραίτητο να ξεχωρίσουμε το ιδεολογικοπολιτικό προφίλ αυτής της αντίστασης. Είναι γνωστό πως εντός του φάσματος της αντίστασης συμπεριλαμβάνονται πολλές τάσεις, από αυτούς που είναι προσκολλημένοι στην Αμερικάνικη διπλωματία ως αυτούς που γενικά ευνοούν την προοπτική ενός αυτοκαθοριζόμενου εγχειρήματος. Προφανώς ανάμεσα σε αυτές τις δύο τάσεις δεν μπορεί να υπάρξει κάποιου είδους συμμαχία. Σε αυτό το σημείο, ως αναρχικοί, δεν μπορούμε να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας στην ενδυνάμωση της δεύτερης προοπτικής και στην προσχώρηση σε αυτήν της μεγαλύτερης μερίδας του πληθυσμού.

– Πώς βλέπετε την επιρροή του Ούγκο Τσάβεζ στο νησί; Έσπασε τον αποκλεισμό πριν χρόνια επενδύοντας εκατομμύρια. Έχουν μεταφραστεί αυτές οι επενδύσεις σε πολιτική επιρροή;

Αρχικά πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως ο αποκαλούμενος «αποκλεισμός» δεν είναι ένα εμπορικό «κλείσιμο» της Κούβας, αλλά ένα μίγμα από μέτρα που υιοθέτησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες υπό τον τίτλο του εμπάργκο, και που ενισχύονται κατά τη διάρκεια των ρεπουμπλικανικών διοικήσεων. Με νομοθετήματα όπως αυτά των Χέλμς-Μπάρτον και του Τοριτσέλι, που βλακωδώς ευνουχίζουν τις οικονομικές συναλλαγές, χωρίς όμως να τις σταματούν τελείως. Τελευταία οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν εμπορικές συναλλαγές με την Κούβα που φτάνουν τα 500 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο. Το πρόβλημα της Κούβας σε αυτό το επίπεδο είναι η ανύπαρκτη ικανότητά της να πληρώσει, γεγονός που την έχει καταστήσει παγκόσμιο χρεώστης, ακόμα και απέναντι στις Λατινοαμερικάνικες χώρες, καταλήγοντας να είναι εξαγωγέας γιατρών, δασκάλων, προπονητών και συμβούλων ασφαλείας. Αυτός είναι ο τύπος της σχέσης που έχει αναπτύξει η Κούβα με τη Βενεζουέλα του Τσάβες. Είναι ακριβώς αυτή η εξαγωγή γιατρών και δασκάλων που εξηγεί την αδιαμφισβήτητη παρακμή του συστήματος υγείας και εκπαίδευσης.

– Και η επιρροή των λαϊκιστικών αριστερών ιδεών στη Λατινική Αμερική;

– Η άνοδος των λαϊκιστικών ιδεών δίνει σίγουρα μια ανάσα στο κουβανικό πολιτικό καθεστώς, αλλά και το απομακρύνει από τους πιο διαυγείς και ριζοσπαστικούς επαναστατικούς και αυτόνομους τομείς, δεδομένου ότι αυτοί δεν τρέφουν υπερβολικές αυταπάτες σε σχέση με κυβερνήσεις, όπως αυτές του Τσάβες, του Μοράλες, του Κορρέα ή του Ορτέγκα και συχνά στο μέλλον η κουβανική διπλωματία θα βρεθεί αντιμέτωπη με τις λαϊκές κινητοποιήσεις στη Βενεζουέλα, τη Βολιβία, τον Ισημερινό και τη Νικαράγουα. Από την άλλη πλευρά, πρέπει να ορίσουμε τον τρέχοντα κύκλο των λαϊκιστών στη Λατινική Αμερική ως τίποτα περισσότερο από μια προσπάθεια υπέρ της ανάπτυξης και μια προσπάθεια σχηματισμού ενός περιφερειακού καπιταλισμού. Είναι ένας κύκλος εύθραυστος που συνεχίζει ακόμα να υπόκεινται σε πολλαπλές αμφιταλαντεύσεις και ο οποίος δεν παρέχει στην κυβέρνηση της Κούβας καμία εγγύηση μακροπρόθεσμα. Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο αντιλαμβανόμαστε ότι η κουβανική κυβέρνηση κάνει έναν αγώνα δρόμου ενάντια στον χρόνο και ταυτόχρονα κερδίζοντας χρόνο. Εν τω μεταξύ, οι λαϊκιστικές κυβερνήσεις λειτουργούν ως μία ιδεολογικοπολιτική οπισθοφυλακή, αλλά το πιο πιεστικό πρόβλημα του κουβανικού καθεστώτος δεν βρίσκεται εκεί, αλλά εστιάζεται στο ότι πια ούτε καν βρίσκεται σε θέση να θρέψει αξιοπρεπώς τον πληθυσμό και πρέπει να το πράξει πριν σχηματιστεί με μια ελάχιστη φερεγγυότητα αυτό το μπλοκ του περιφερειακού λατινοαμερικανικού καπιταλισμού.

– Για χρόνια ειδήσεις του MLC εμφανίζονται στον διεθνή ελευθεριακό Τύπο. Ποια η σχέση σας με τους άλλουςαναρχικούς στον υπόλοιπο κόσμο;

– Το MLC φιλοδοξεί να έχει τις καλύτερες σχέσεις με το διεθνές αναρχικό κίνημα. Εδώ και αρκετό καιρό έχουμε ξεπεράσει διάφορες αντιστάσεις λιγότερο ή περισσότερο αταβιστικές και έχουμε ενισχύσει πολλούς από τους δεσμούς μας. Επιπλέον, υπάρχουν πυρήνες που έχουν εγκαθιδρύσει σταθερές προτεραιότητες όσον αφορά στην αλληλεγγύη προς τους κουβανούς αναρχικούς όπως η Ομάδα Υποστήριξης των Ελευθεριακών και των Ανεξάρτητων Συνδικαλιστών Κούβας (GALSIC) και ο Ελευθεριακός στη Βενεζουέλα. Το ιστορικό έργο του Φρανκ Φερνάντες πάνω στο κίνημά μας έτυχε θερμής υποδοχής από το ισπανικό κράτος από το ίδρυμα Anselmo Lorenzo, στην Ιταλία με το Zero in Condotta, στις Ηνωμένες Πολιτείες με το See Sharp Press και ούτω καθεξής. Από την άλλη πλευρά, έχουμε εργαστεί για να κάνουμε σαφή την αλληλεγγύη μας σε αναρχικές ομάδες σε πολλά διαφορετικά μέρη και στα πιο σύγχρονα ρεύματα. Αυτό κατέστη δυνατό χάρη στη διαμόρφωση του MLC ως ένα κίνημα που δεν ακολουθεί ακριβώς τη λογική μιας οργάνωσης αυτής καθ’ αυτής, αλλά έχει αναπτυχθεί ως ένα δίκτυο συντονισμού των κουβανών αναρχικών, όπου και αν βρίσκονται αυτοί. Αυτό βέβαια καλύπτει ένα ευρύ φάσμα θέσεων που κυμαίνονται από τον αναρχοσυνδικαλισμό, τους υπέρμαχους του οργανωτισμού, τους νεοεπλατφορμιστές, τον πρωτογονισμό, τους εξεγερσιακούς, τον οικοαναρχισμό και ακόμα και το αναρχοπάνκ. Δεν έχει σημασία πόσο αντιφατικά ή ασύμβατα αυτά μπορεί να είναι, αφού οι άξονες ή τα κύρια αίτια του συντονισμού αυτού είναι η αλληλεγγύη στους αναρχικούς συντρόφους, στους αυτόνομους και ανεξάρτητους συνδικαλιστές και στις συλλογικότητες αντικουλτούρας, με σαφή και αποφασιστικό στόχο την προώθηση μιας μεγάλου αντιεξουσιαστικού κινήματος που θα μας επιτρέψει να δώσουμε συνέχεια στα αναρχικά ιδανικά, τα οποία καταστέλλονται-αλλά δεν εξαλείφονται- με πολύ άγριο τρόπο από την αστική δικτατορία των αδελφών Κάστρο. Είναι πιθανό ότι ορισμένοι σύντροφοι εξακολουθούν να έχουν κάποιες επιφυλάξεις, διότι, ανεξήγητα, μερικοί άνθρωποι βλέπουν ακόμα το κουβανικό κράτος και την ελίτ του ως μια επαναστατική σοσιαλιστική δύναμη. Αλλά οι περιπτώσεις αυτές σήμερα είναι η εξαίρεση και τείνουν να γίνουν ανέκδοτο με το πέρασμα του χρόνου. Αργά ή γρήγορα, το MLC που είναι ένα ισότιμο μέλος του αναρχικού διεθνούς κινήματος και σύντομα κανείς δεν θα αμφιβάλλει γι’ αυτό.

-Τι περιμένετε να συμβεί στο νησί σε μερικά χρόνια;

– Κάτι έχουμε πει γι’ αυτό σε κάποια από τις προηγούμενες απαντήσεις. Βασικά έχουμε εμπιστοσύνη στην ικανότητα αυτόνομης οργάνωσης των ανθρώπων και σ’ αυτό βασίζουμε τις μεγαλύτερες προσδοκίες μας. Αλλά δεν πρέπει να περιμένουμε να έρθει πέφτοντας από το ίδιο του το βάρος σαν ώριμο φρούτο, αλλά να παρακολουθήσουμε, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων μας, αυτές τις διεργασίες διαμόρφωσης μιας τάσης καθαρά επαναστατικής, αντιεξουσιαστικής και αυτοοργανωμένης μέσα στην Κούβα. Εμείς πιστεύουμε ότι η κατάσταση έχει ήδη αρκετά ικανοποιητικές συνθήκες για να συμβεί αυτό, αλλά γνωρίζουμε επίσης ότι το πολιτικό καθεστώς και η εξουσιαστική ελίτ μπόρεσαν να τα καταφέρουν έτσι ώστε να περιέχονται τέτοιες εκδηλώσεις σε μια ελάχιστη έκφραση τους. Δεν παραγνωρίζουμε τις δυσκολίες ενός στρατευμένου αγώνα υπό αυτήν την έννοια. Επίσης γνωρίζουμε καλά την αποτελεσματικότητα που επέδειξαν τα όργανα ασφαλείας του Κράτους- είναι ο μόνος τομέας στον οποίο το σύστημα είναι αποτελεσματικό- αλλά εμείς δεν θα σταματήσουμε να επιμένουμε μας επειδή αυτό είναι σίγουρα ο μόνος λόγος για να υπάρχουμε.

– Τελειώνοντας, τι είναι το MLC; Τι είδους άνθρωποι το αποτελούν;

– Λοιπόν, αυτό το μέρος το έχουμε ήδη σχολιάσει. Το MLC είναι ένα αναρχικό δίκτυο αποτελούμενο από κουβανούς. Ως αναρχικοί δεν είμαστε καθόλου διαφορετικοί από οποιουσδήποτε άλλους αναρχικούς που αντιτίθενται στις σχέσεις κυριαρχίας και στην εξουσία, εκτός από την παράξενη κατάσταση, ότι στην περίπτωσή μας αντιστεκόμαστε σε μία ιεραρχική κοινωνία και σε μία άρχουσα τάξη που ακόμα εξακολουθούν να δικαιολογούν την ύπαρξή τους στο όνομα της «επανάστασης» και «σοσιαλισμού». Το MLC αποτελείται από ανθρώπους που ζουν από τη δουλειά τους και στην καθημερινή μας ζωή προσανατολίζουμε τη συμπεριφορά μας στην ασίγαστη επιθυμία για την οικοδόμηση σχέσεων ισοτιμίας, μεταξύ ανδρών και γυναικών, ισότιμων και αλληλέγγυων. Από την άποψη της ηλικιακής σύνθεσης, ο πυρήνας που προσπαθεί να διατηρήσει ζωντανό το πάθος των αναρχικών, σήμερα δεν αποτελείται στην πλειοψηφία του πλέον -για προφανείς βιολογικούς λόγους- από την πρώτη ομάδα εξόριστων συντρόφων από τη δεκαετία του ΄60 που ‘ ίδρυσε’ το MLC στην Νέα Υόρκη. Εκείνος ο πυρήνας έχει αντικατασταθεί σχεδόν εξ ολοκλήρου από εκείνους που υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν το νησί στη δεκαετία του ’70, του ’80 και του ’90.

-Υπάρχουν αναρχικοί στο εσωτερικό της Κούβας; Ελευθεριακές ομάδες στην εξορία εκτός του MLC;

– Δεν γνωρίζουμε άλλες αναρχικές ομάδες στην εξορία εκτός του MLC, αλλά δεν θα μας ενοχλούσε καθόλου αν υπήρχαν: σε αυτήν την περίπτωση, θα προσπαθούσαμε να βρούμε γρήγορα και να διερευνήσουμε τις δυνατότητες συνύπαρξης και κοινών δράσεων. Στις δεκαετίες του ΄80 δύο συνυπήρχαν δύο εκδοτικές συλλογικότητες, η μία ομαδοποιημένη γύρω από τις εκδόσεις Guangan Libertarian και η άλλη γύρω από τις εκδόσεις Α Mayor, αλλά και οι δύο δρούσαν σαν ένα συντονιστικό δίκτυο υπό την ίδια ονομασία. Όσον αφορά στην ύπαρξη αναρχικών στο εσωτερικό της Κούβας, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι υπάρχουν και υπήρχαν κρυφά και υπόγεια για τον τελευταίο μισό αιώνα. Το μεγάλο πρόβλημα στην περίπτωση αυτή είναι ότι αυτοί που έμειναν στην Κούβα έχουν κατασταλεί συστηματικά, κάθε φορά που τόλμησαν να εκδηλωθούν δημόσια, όπως συνέβη και με τους αγρότες συνδικαλιστές της ομάδας Zapata στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Αυτός είναι ένας λόγος που οι αναρχικοί του ‘εσωτερικού’ προσέχουν πολύ για να μην χαρακτηριστούν ως τέτοιοι και έχουν καταφέρει να επιβιώσουν στο ημίφως. Από την άλλη, τα τελευταία χρόνια έχει κυοφορηθεί μια επαναστατική αντικουλτούρα της νεολαίας που είναι μαγιά για την εμφάνιση ενός αυθόρμητου αναρχισμού που δεν έχει ακόμα οργανωτικές δυνατότητες, με την θεωρητική έννοια του όρου, ούτε και την πιο βαθιά έννοια, μιας συνεχόμενης συλλογικής. Το γεγονός όμως είναι ότι στην Κούβα υπάρχουν πολλοί περισσότεροι αναρχικοί από ό, τι μπορούμε να φανταστούμε: οι αυθόρμητες μορφές εξέγερσης που αποτελούν την καλύτερη ζύμωση για αυτό. Απέναντι σ’ αυτό, μία από τις άμεσες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε είναι να δώσουμε ρευστότητα σε αυτές τις σχέσεις με τους «μέσα», κάτι που οι «απαγορεύσεις» συστηματικά συνεχίζουν να εμποδίζουν.

– Ποια είναι η σχέση σας με άλλες ομάδες της αντιπολίτευσης;

– Το MLC δεν έχει επίσημες ή σταθερές σχέσεις με οποιαδήποτε ομάδα της λεγόμενης «αντιπολίτευσης», μεταξύ άλλων, επειδή πολλοί από αυτούς θα ήταν φυσικοί ή θανάσιμοι εχθροί μας, αν όλοι δραστηριοποιούμασταν στο εσωτερικό της Κούβας. Σε αυτό το θέμα, είναι επιτακτική ανάγκη να βάλουμε κάποιες σαφείς διαχωριστικές γραμμές. Η εικόνα που παρουσιάζει η πιο ηχηρή κουβανική εξόριστη αντιπολίτευση δεν έχει καμία σχέση με οτιδήποτε άλλο εκτός από πλήρη παλινόρθωση του καπιταλισμού, δηλαδή, να συνεχίσει το έργο που ανέλαβε η κυβέρνηση, αλλά επίσης με την ενσωμάτωση σε αυτό τη συσσώρευση πλούτου του ιδιωτικού κουβανικού κεφαλαίου που έχει παραχθεί εκτός της χώρας, καθώς και τη διεξαγωγή δημοκρατικών εκλογών υπό ένα κοινοβουλευτικό και πολυκομματικό σύστημα. Εμείς όμως είμαστε αναρχικοί και αν αυτό το σχέδιο θα επιτύγχανε κάποτε στην Κούβα θα ήμασταν ολοκληρωτικά αντίθετοι σ’ αυτό. Επιπλέον, είναι σαφές ότι υπάρχει ένα μέρος των εξόριστων κουβανών- που δεν αναγνωρίζονται ως αναρχικοί με τη στενή έννοια του όρου- που συμπίπτουν μαζί μας σε αόριστους όρους και όσον αφορά την υπεράσπιση τους, όπως ελευθεριακές και αυτοοργανωτικές κατευθυντήριες γραμμές -πολλές φορές ακόμη και μεταξύ των πρώην σοσιαλιστών ή μελών του κομμουνιστικού κόμματος που τώρα θεωρούνται τροτσκιστές, λουξεμβουργιανοί, κλπ. Μπορεί να μην υπάρχουν πάρα πολλά προβλήματα στη συνομιλία μαζί τους, αλλά πρόκειται για ένα διάχυτο και ανοργάνωτο τμήμα των εξόριστων. Ας θυμίσουμε επίσης, ότι οι “εξόριστοι” στο σύνολό τους δεν ανταποκρίνονται καθόλου με την εικόνα που δίνει η προπαγάνδα του Κάστρο, που αναγνωρίζει μόνο τη λεγόμενη «μαφία του Μαϊάμι», η οποία περιλαμβάνει οπαδούς του πρώην δικτάτορα Μπατίστα, οπαδούς της προσάρτησης στις ΗΠΑ, νεοφιλελεύθερους, διακινητές ναρκωτικών και ακροδεξιούς. Δεν είναι έτσι! Σίγουρα η κουβανική κοινότητα στην εξορία αποτελείται από την πλειοψηφία της εργατικής τάξης επιβιώνει με τον ιδρώτα της δουλειάς τους. Μαζί τους έχουμε μόνο προσωπικές σχέσεις. Μιλάμε για ανθρώπους πραγματικά ευγενείς που εμπνέονται από τη δημιουργία ενός συστήματος βασικών ελευθεριών και σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο εσωτερικό του νησιού: άνθρωποι που δεν έχουν ένα συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο, αλλά που απλά θέλουν να μπορούν να γράφουν, να ταξιδεύουν, να οργανώνονται ελεύθερα, να μπορούν να τραγουδούν ή να ζωγραφίζουν ελεύθερα, ή να κάνει ο καθένας ό, τι θέλει χωρίς να απαιτείται γι’ αυτό άδεια από το Κράτος. Ή απλά άνθρωποι που θέλουν να επιστρέψουν, να εργάζονται χωρίς να εκμεταλλεύονται κανέναν και να ζουν αξιοπρεπώς. Με τέτοιου είδους ανθρώπους, η συντριπτική πλειοψηφία της εξορίας διατηρούμε αδελφικές σχέσεις στο μέρος αυτό του κόσμου που μας έλαχε να ζούμε. Αυτό δεν είναι ένα επαναστατικό πρόγραμμα που μοιραζόμαστε μαζί τους, αλλά ο στοιχειώδης σεβασμός που αξίζει ο απλός, τίμιος και εργαζόμενος κόσμος της Κούβας, καθώς και σε κάθε άλλη περιοχή του παγκόσμιου χωριού.

*Aναδημοσίευση απο http://gr.contrainfo.espiv.nethttp://mpalothia.com/2014/10/09/%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%A…E%BD/

Related Link: http://www.alasbarricadas.org

 

 

Σχολιάστε

Filed under Eagainst, Αναρχισμός, Βραχόκηπος Αναρχική Ιστοσελίδα, ΚΚΕ, ΚΚΕδες, Συνέντευξη Ελευθεριακό Κουβανικό Κίνημα

Εξάντας – Τα παιδιά ενός βιασμού…. όλα έχουν την εξήγηση τους….Ένα τεράστιο ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου στον Γιώργο Αυγερόπουλο και στους συντελεστές αυτής της εκπομπής που μας αποκαλύπτει και μας διδάσκει τόσα πολλά…

-osr- τίποτε δεν χαρίζεται..... όλα κερδίζονται μόνο όταν τα διεκδικούμε και τα θέλουμε αληθινά

http://www.youtube.com/user/ExandasDocs

εδώ το σχόλιο που έκανα στην ιστοσελίδα των συντελεστών της εκπομπής και αναμένει έγκριση

http://www.exandasdocumentaries.com/gr/documentaries/chronologically/2007-2008/86-children-of-a-rape

μόλις έχω παρακολουθήσει τα παιδιά του βιασμού και πραγματικά μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου θέλω να πω ένα τεράστιο μπράβο και ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στον Γιώργο Αυγερόπουλο και σε όλους τους  συντελεστές!!!!!

 
Να ξέρετε ότι η προσφορά σας είναι τεράστια όση δεν φαντάζεστε στην κατανόηση της αλήθειας και της πραγματικότητας
 
όλα έχουν την εξήγηση τους
 
το παιδί στην αρχή που μιλούσε με τόσο μίσος για τους «άλλους»  τους καργιόληδες που με τόση ευκολία και χαρά σκότωσε και θα σκοτώσει ξανά και ξανά για την συμμορία
 
την οικογένεια  που του στέρησε η φτώχεια ο πόλεμος που επιβάλλεται από τα συμφέροντα των «μεγάλων»  ακροδεξιά χούντα από τις ηπα η γνώριμη ιστορία με τον εμφύλιο σπαραγμό 
 
η φτώχεια η εξαθλίωση έφερε την μετανάστευση, η αυτοπροστασία έφερε την συμμορία η…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.170 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Κυπριακό

Τι είναι το Κομπανί; Ο αγώνας μιας κουρδικής πόλης εν μέσω πολέμων για δημιουργία δικτύου αυτοδιοικούμενων κοινοτήτων άμεσης δημοκρατίας για γυναίκες και άνδρες – Σχετικά άρθρα

Τι είναι το Κομπανί;

Προσωπικά δεν το είχα ξανακούσει μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού περίπου και με αφορμή το νέο φρούτο της εποχής που μέσω των δυτικών μμεξαπάτησης σπέρνει τον τρόμο και τον πανικό, δηλαδή το Ισλαμικό Κράτος ή το ΙΣΙΣ το οποίο πολιορκεί το Κομπανί.

Το Κομπανί είναι μια κουρδική πόλη στα βόρεια σύνορα της Συρίας με την Τουρκία

Ποια είναι η ιδιαιτερότητα αυτής της κουρδικής πόλης σε σχέση με τους υπόλοιπους κούρδους που βρίσκονται διασκορπισμένη σε όλη την ευρύτερη περιοχή, Τουρκία, Συρία, Ιράκ;

Ο αγώνας των κούρδων στον χώρο του τουρκικού και συριακού κουρδιστάν αντίθετα με το βόρειο Ιράκ δεν προσανατολίζεται στη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους αλλά στην δημιουργία ενός δίκτυου ελεύθερων αυτοδιοικούμενων κοινοτήτων στα πρότυπα του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού.

Πιο κάτω αναδημοσιεύω κείμενα που περιγράφουν την τεράστια αυτή προσπάθεια των κούρδων που ούτε να φανταστούμε μπορούμε, μέσα σε συνθήκες πολέμου

http://www.eleftheriaki.gr/2013-02-02-11-44-46/12-prokirixeis/64-6-3.html

http://www.anarkismo.net/article/27712

6 σημεία για το Κομπανί

 

και 3 σημεία για την ελευθερία

6 σημεία για το Κομπανί και 3 σημεία για την ελευθερία
Προκήρυξη σχετικά με την πολιορκία του Κομπανί, τον φονταμενταλισμό και τις αυτόνομες κουρδικές περιφέρειες στη βόρεια Συρία.

daf_in_kobane_3.jpg

• Από τα μέσα Σεπτέμβρη η κουρδική πόλη Κομπανί στα βόρεια σύνορα της Συρίας με την Τουρκία πολιορκείται από τις δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους με αποτέλεσμα δεκάδες χιλιάδες κάτοικοι να την έχουν εγκαταλείψει ως πρόσφυγες προς την Τουρκία, ενώ τα αντρικά (YPG) και γυναικεία (YPJ) σώματα της πολιτοφυλακής αμύνονται σθεναρά απέναντι στις επιθέσεις του. Το Κομπανί ανήκει στις τρεις αυτόνομες περιφέρειες των Κούρδων στα βόρεια της Συρίας.

• Το Ισλαμικό Κράτος είναι ένα μόρφωμα που εμφανίστηκε στο Ιράκ τα προηγούμενα χρόνια. Εκμεταλλευόμενο την δυσαρέσκεια των σουνιτών κατοίκων του Ιράκ απέναντι στο καθεστώς που επιβλήθηκε στη χώρα μετά την αμερικάνική εισβολή το 2003 και τρέφοντας τους με έναν ισλαμικό φονταμενταλισμό έχει καταφέρει να δημιουργήσει έναν μισθοφορικό στρατό και να καταλάβει πολλές πετρελαιοπαραγωγικές περιοχές της χώρας. Από το 2013 συμμετέχει ενεργά στην προσπάθεια ανατροπής του καθεστώτος του Άσαντ στην Συρία.

• Ο ρόλος των δυτικών κρατών απέναντι στις επεκτατικές κινήσεις του ΙΚ δεν είναι ενιαίος, ούτε ξεκάθαρος, παρά την προσπάθεια να πείσουν την κοινή γνώμη της εκάστοτε χώρας για το αντίθετο. Από την μία πλευρά σχηματίζουν μια διακρατική συμμαχία αντιμετώπισης του, στο όνομα της προάσπισης της ελευθερίας, αλλά από την άλλη οι ισχνές στρατιωτικές επιθέσεις εναντίον του δείχνουν το αντίθετο. Βρίθουν τα στοιχεία για αμερικάνική υποστήριξη προς το ΙΚ, ενώ η Σαουδική Αραβία, πιστός σύμμαχος των ΗΠΑ, το χρηματοδοτεί. Η Τουρκία έχοντας σαφώς πιο προφανές όφελος από την αποδυνάμωση των κούρδων ανταρτών, φαίνεται να νίπτει τας χείρας της αλλά έμπρακτα στηρίζει τους πολιορκητές. Φυσικά, οι δυτικές δυνάμεις δεν ενδιαφέρονται για την προστασία των ντόπιων πληθυσμών αλλά μονάχα για την βολικότερη εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους στη Μέση Ανατολή. Το αν το ΙΚ μπορεί να παίξει αυτό τον ρόλο ή όχι θα φανεί στο άμεσο μέλλον.

• Η κοινωνική νομιμοποίηση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων κατά του ΙΚ επιτυγχάνεται, κυρίως, προβάλλοντας το σαν ένα στρατό οπισθοδρομικών και μισαλλόδοξων ορδών που θα γυρίσει τον κόσμο στον μεσαίωνα (στην καλύτερη περίπτωση). Το φαινόμενο αυτό δεν νέο. Αποτελεί τη φυσική συνέχεια του οριενταλισμού, του επιστημονικού κλάδου που στους κόλπους του αναπτύχθηκαν αντιλήψεις που αξίωναν την ανωτερότητα του δυτικού πολιτισμού και αποτέλεσε τον ρητορικό λόγο που νομιμοποίησε ιδεολογικά την εκπολιτιστική επιχείρηση της αποικιοκρατίας. Στο ίδιο μοτίβο, τα δυτικά ΜΜΕ δεν σταματούν να εμφανίζουν στοιχεία για βιασμούς, σταυρώσεις και μαζικές δολοφονίες ή να προβάλλουν βίντεο εκτελέσεων χολυγουντιανής έμπνευσης. Δεν αμφισβητούμε τις φρικαλεότητες που διαπράττουν οι τζιχαντιστές, αλλά όταν αυτό βγαίνει από τα χείλη των εκπροσώπων του φονικότερου μηχανισμού στην παγκόσμια ιστορία, των εκτελεστικών οργάνων του παγκοσμιοποιημένου ολοκληρωτικού καπιταλισμού, είναι τουλάχιστον αφελές να πιστέψουμε τις προθέσεις τους.

• Αυτό που επίσης αμφισβητούμε είναι η ντετερμινιστική αντίληψη ότι ο αποκλειστικός δρόμος για την κοινωνική απελευθέρωση και ευημερία είναι αυτός που γνώρισε η Δύση από τον Διαφωτισμό και έπειτα. Να προωθούμε μαζί με τους δυνάστες μας αστικές μεταρρυθμίσεις, δικαιώματα και διεκδικήσεις προβάλλοντάς τα σαν τα μόνα προοδευτικά. Τραγικά ιστορικά γεγονότα δεν παύουν να μας θυμίζουν την αντίστροφη πορεία που έχει λάβει ο δυτικός κόσμος (συμπαρασύροντας και τον υπόλοιπο) ή την φενάκη των αστικοδημοκρατικών ελευθεριών. Γιατί λοιπόν να ακολουθήσει ο υπόλοιπος κόσμος την ίδια αποτυχημένη συνταγή, όταν εμείς οι ίδιοι στους αγώνες που συμμετέχουμε δίνουμε μάχη ενάντια στην αστική ιδεολογία;

• Είναι όμως ο φονταμενταλισμός αποκλειστικά ισλαμικό φαινόμενο; Αυτοί που θέλουν να μας κάνουν να νομίζουμε πως είναι, δεν έχουν άλλη πρόθεση από το να αποκρύψουν τα αντίστοιχα φονταμενταλιστικά κινήματα που έχουν αναπτυχθεί στους κόλπους των δυτικών κοινωνιών των άλλων δύο μεγάλων μονοθεϊστικών θρησκειών. Από τη μία ο χριστιανικός φονταμενταλισμός που ανθεί στις ΗΠΑ (θυμίζουμε τις δηλώσεις πρώην προέδρου τους ότι συνομιλεί με το θεό) ή τον εβραϊκό φονταμενταλισμό που πρόκειται για την επίσημη ιδεολογία του κράτους-τρομοκράτη του Ισραήλ. Επιπρόσθετα έχουν σαν πρόθεση την δημιουργία του νέου εχθρού (εσωτερικού και εξωτερικού) των δυτικών κρατών, τη φιγούρα του ισλαμιστή, που ήρθε να αντικαταστήσει τον κομμουνιστή. Στην Ελλάδα χαρακτηριστική περίπτωση θρησκευτικού φονταμενταλισμού ήταν τα συλλαλητήρια για τις ταυτότητες που συσπείρωσαν μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Η ουσία των κινημάτων αυτών δεν πρέπει να αναζητηθεί στο θρησκευτικό τους προκάλυμμα αλλά να αναδειχθεί ο πολιτικός τους χαρακτήρας. Στην περίπτωση της Μέσης Ανατολής αυτός συνίσταται στην αντιδυτική και αντιαποικιοκρατική στράτευση των κινημάτων που αντιπαραβάλλουν την θρησκευτική και πολιτισμική διαφοροποίησή τους.

και 3 σημεία για την ελευθερία

• Εδώ και αρκετά χρόνια ο αγώνας των Κούρδων σε Συρία και Τουρκία, αντίθετα με το Βόρειο Ιράκ, δεν προσανατολίζεται στη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους αλλά στην δημιουργία ενός δικτύου ελεύθερων αυτοδιοικούμενων κοινοτήτων στα πρότυπα του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού. Ενάντια λοιπόν στην κεντροποίηση της διοίκησης και της ενιαίας εθνικής αφήγησης που απαιτεί η συγκρότηση ενός έθνους-κράτους, ο κουρδικός λαός στη αντιτάσσει τις οριζόντιες αυτοδιοικούμενες κοινότητες εμπνεόμενος και από την παραδοσιακή οργάνωση των πληθυσμών σε κλαν, ξεπερνώντας εθνικούς, θρησκευτικούς ή έμφυλους διαχωρισμούς.

• Με το ξέσπασμα της εξέγερσης στη Συρία για την ανατροπή του δικτάτορα Άσαντ το 2011, οι 3 βόρειες κουρδικές περιφέρειες της χώρας δεν έμειναν αμέτοχες. Οι δυναμικές διαδηλώσεις των κατοίκων και οι μάχες με την αντιπολίτευση στο νότο, ανάγκασαν τον συριακό στρατό να αποσυρθεί από τα βόρεια της χώρας. Οι κάτοικοι των περιοχών αυτών, δεν άφησαν την ευκαιρία να πάει χαμένη και αμέσως σχημάτισαν τους δικούς τους θεσμούς αυτοδιοίκησης και τις δικές τους πολιτοφυλακές. Αυτή τη στιγμή στις τρεις περιφέρειες διενεργείται ένα υποσχόμενο πείραμα αυτοδιαχείρισης, οριζόντιο, χωρίς αποκλεισμούς. Μακριά από τη λογική των ενδιάμεσων σταδίων, οι θεσμοί της νέας κοινωνίας αναπτύσσονται συνυπάρχοντας με την υφιστάμενη παρηκμασμένη κρατική εξουσία αλλά ταυτόχρονα στρέφονται ενάντιά της.

• Η τροπή των γεγονότων στη βόρεια Συρία μας δείχνει επίσης ότι καμιά εξέγερση δεν θα στεφθεί με επιτυχία αν δεν καταφέρει να συμπυκνώσει τα αιτήματά της σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό πρόγραμμα. Αντίθετα με τις άλλες εξεγέρσεις της αραβικής άνοιξης οι κουρδικοί πληθυσμοί προετοιμάζονταν χρόνια για τη μέρα αυτή. Γνώριζαν ότι η επανάστασή τους πρέπει να είναι συνολική, αντικρατική, να ξεκινά από τα κάτω και ότι θα στηρίζεται μόνο στην θέλησή τους για ελευθερία.

ΝΙΚΗ ΣΤΙΣ ΑΜΥΝΟΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΟΦΥΛΑΚΕΣ ΤΟΥ ΚΟΜΠΑΝΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΚΟΥΡΔΟΥΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΣΥΡΙΑ

No man’s land

11/12/2014

http://eagainst.com/articles/why-is-the-world-ignoring-the-revolutionary-kurds-in-syria/

David Graeber – Γιατί ο κόσμος αγνοεί τους Κούρδους επαναστάτες στη Συρία;

10698552_1511124005792768_7360390305351632475_n

Μετάφραση Μ.Θεοδοσιάδης
Μέσω Guardian

Το 1937, ο πατέρας μου προσφέρθηκε εθελοντικά να πολεμήσει στις Διεθνείς Ταξιαρχίες για την υπεράσπιση της Ισπανικής Δημοκρατίας. Ένα επίδοξο φασιστικό πραξικόπημα είχε διακοπεί προσωρινά από μια εξέγερση εργατών, καθοδηγούμενη από αναρχικούς και σοσιαλιστές, και σε μεγάλο τμήμα της Ισπανίας μια πραγματική κοινωνική επανάσταση ακολούθησε, έχοντας ως αποτέλεσμα ολόκληρες πόλεις να περάσουν κάτω από αμεσοδημοκρατική διαχείριση, βιομηχανίες υπό τον έλεγχο των εργαζομένων, και τη ριζοσπαστική ενδυνάμωση των γυναικών.

Οι Ισπανοί επαναστάτες ήλπιζαν να δημιουργήσουν ένα όραμα για μια ελεύθερη κοινωνία, που όλος ο κόσμος θα μπορούσε να ακολουθήσει. Αντ ‘αυτού, παγκόσμιες δυνάμεις προτίμησαν μια πολιτική «μη παρέμβασης» και διατήρησαν έναν αυστηρό αποκλεισμό στη δημοκρατία, ακόμα αφότου ο Χίτλερ και τον Μουσολίνι (που δήθεν είχαν υπέγραψει συμφωνία) άρχισαν να στέλνουν στρατεύματα με στόχο να ενισχύσουν τη φασιστική πλευρά. Το αποτέλεσμα ήταν ένας χρόνιος εμφύλιος πόλεμος, που έληξε με την καταστολή της επανάστασης και μερικές από τις πιο αιματηρές σφαγές ενός αιματηρού αιώνα.

Ποτέ στη ζωή μου δεν σκέφτηκα ότι το ίδιο πράγμα θα μπορούσε ξανά να συμβεί. Προφανώς, δεν υπάρχει ιστορικό γεγονός που συμβαίνει ποτέ πραγματικά δύο φορές. Υπάρχουν χιλιάδες διαφορές μεταξύ του τι συνέβη στην Ισπανία το 1936 και του τι συμβαίνει στηΡοζάβα, τις τρεις ευρέως Κουρδικές επαρχίες της βόρειας Συρίας, σήμερα. Αλλά μερικές από τις ομοιότητες είναι τόσο εντυπωσιακές και τόσο θλιβερές, που θεωρώ ότι είναι υποχρέωσή μου – όντας κάποιος που μεγάλωσε σε μια οικογένεια της οποίας οι πολιτικές πεποιθήσεις ποικιλοτρόπως καθορίστηκαν από την ισπανική επανάσταση – να πω ότι δεν μπορούμε να επιτρέψουμε το ίδιο τέλος και πάλι.

Η αυτόνομη περιοχή της Ροζάβα, όπως υπάρχει σήμερα, είναι ένα από τα λίγα φωτεινά σημεία εν τούτοις ένα πολύ φωτεινό που αναδύεται από την τραγωδία της συριακήςεπανάστασης. Έχοντας εκδιώξει πράκτορες του καθεστώτος Άσαντ το 2011, και παρά τηνεχθρότητα από σχεδόν όλους τους γείτονές της, η Ροζάβα έχει όχι μόνο διατηρήσει την ανεξαρτησία της, αλλά αποτελεί ένα αξιόλογο δημοκρατικό πείραμα. Λαϊκές συνελεύσειςέχουν δημιουργηθεί, ως το απόλυτο όργανο λήψης αποφάσεων, συμβούλια έχουν επιλεγεί μεπροσεκτική εθνοτική ισορροπία (σε κάθε δήμο, για παράδειγμα, τα τρία κορυφαία στελέχηπρέπει να περιλαμβάνουν έναν Κούρδο, έναν Άραβα και έναν Ασσύριο ή Αρμένιο Χριστιανό,και τουλάχιστον το ένα από τα τρία άτομα πρέπει να είναι μια γυναίκα), υπάρχουν συμβούλια γυναικών και νεολαίας, και, σε μια αξιοσημείωτη αντήχηση της ένοπλης Mujeres Libres(Ελεύθερες Γυναίκες) της Ισπανίας, ένας φεμινιστικός στρατός, η πολιτοφυλακή του YJAStar” Ένωση των Ελεύθερων Γυναικών (το αστέρι εδώ αναφέρεται στην αρχαία θεά τηςΜεσοποταμίας, την Ιστάρ), έχει αναλάβει ένα μεγάλο ποσοστό πολεμικών επιχειρήσεωνεναντίον των δυνάμεων του Ισλαμικού Κράτους.

Πώς μπορεί κάτι τέτοιο να συμβαίνει και να εξακολουθεί να αγνοείται σχεδόν εξ ολοκλήρουαπό τη διεθνή κοινότητα, ακόμη, και σε μεγάλο βαθμό, από τη Διεθνή Αριστερά; Κυρίως,φαίνεται ότι, επειδή το επαναστατικό κόμμα της Ροζάβα, το PYD, εργάζεται συμμαχικά με το Τουρκικό Κόμμα των Κούρδων Εργατών (PKK), ένα μαρξιστικό αντάρτικο κίνημα που έχειαπό τη δεκαετία του 1970 εμπλακεί σε μακροχρόνιο πόλεμο εναντίον του τουρκικού κράτους. Το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και η ΕΕ επισήμως το κατέταξαν στις «τρομοκρατικές» οργανώσεις. Εν τω μεταξύ, οι αριστεροί σε μεγάλο βαθμό το διαγράφουν θεωρώντας το σταλινικό.

Αλλά, στην πραγματικότητα, το ίδιο το PKK δεν έχει πλέον καμία σχέση με το παλιό, πάνωκάτω λενινιστικό κόμμα, που ήταν κάποτε. Η δική του εσωτερική εξέλιξη καθώς και η θεωρητική μεταστροφή του δικού του ιδρυτή, Aμπουλάχ Οτσαλάν, που έλαβε χώρα ενώ ο ίδιος βρίσκεται φυλακισμένος σε ένα τουρκικό νησί από το 1999, είχε ως αποτέλεσμα νααλλάξει εντελώς τους στόχους και την τακτική του.

Το PKK έχει δηλώσει ότι δεν επιδιώκει πια να δημιουργήσει ένα κουρδικό κράτος. Αντ ‘αυτού, εμπνευσμένο εν μέρει από το όραμα της κοινωνικής οικολογίας του αναρχικού ΜάρεϊΜπούκτσιν, έχει υιοθετήσει το όραμα του «ελευθεριακού κοινοτισμού», καλώντας τους Κούρδους να δημιουργήσουν ελεύθερες αυτοδιοικούμενες κοινότητες με βάση τις αρχές τηςάμεσης δημοκρατίας, οι οποίες [κοινότητες] θα έρθουν κοντά η μία με την άλλη ξεπερνώνταςτα εθνικά σύνορα, για τα οποία υπάρχει η πίστη ότι με την πάροδο του χρόνου θα χάσουν όλο και περισσότερο το νόημά τους. Έτσι λοιπόν, πρότεινε τον κουρδικό αγώνα ο οποίος θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για ένα παγκόσμιο κίνημα προς την πραγματική δημοκρατία, τη συνεργατική οικονομία, και τη σταδιακή διάλυση του γραφειοκρατικούκράτους-έθνους.

Από το 2005 το ΡΚΚ, εμπνευσμένο από τη στρατηγική των ανταρτών Ζαπατίστας στην Τσιάπας, κήρυξε μονομερή κατάπαυση του πυρός με το τουρκικό κράτος και άρχισε ναεπικεντρώνει τις προσπάθειές του στην ανάπτυξη δημοκρατικών δομών στις περιοχές πουήδη ελέγχει. Ορισμένοι αμφισβητούν πόσο σοβαρά όλα αυτά είναι πραγματικά. Σαφώς,αυταρχικά στοιχεία παραμένουν. Αλλά το τι συνέβη στη Ροζάβα, όπου η Συριακή επανάστασηέδωσε στους Κούρδους ριζοσπάστες την ευκαιρία για διεξαγωγή τέτοιων πειραμάτων σε έναμεγάλο και συναφή έδαφος, αποτελεί κάτι πολύ περισσότερο από προσπάθεια επίδειξης.Συμβούλια, συνελεύσεις και λαϊκές πολιτοφυλακές έχουν σχηματιστεί, το καθεστώςιδιοκτησίας έχει μετατραπεί σε εργατική διαχείριση συνεταιρισμών και όλα αυτά παρά τις συνεχείς επιθέσεις των ακροδεξιών δυνάμεων της ISIS. Τα αποτελέσματα ανταποκρίνονταιστον ορισμό μιας κοινωνικής επανάστασης. Στη Μέση Ανατολή, τουλάχιστον, αυτές οι προσπάθειες έχουν παρατηρηθεί: ιδιαίτερα αφότου οι δυνάμεις του PKK και της Ροζάβαπαρενέβησαν πολεμώντας νικηφόρα στο δρόμο τους μέσω του εδάφους της ISIS στο Ιράκ για να σώσουν χιλιάδες Γεζίντι πρόσφυγες που είχαν εγκλωβιστεί στο όρος Σινχάρ αφότου οιτοπικοί πεσμεργκά εγκατέλειψαν το πεδίο. Αυτές οι ενέργειες ευρέως γιορτάζονταν στην περιοχή, αλλά και αξιοσημείωτα έχουν περάσει σχεδόν απαρατήρητες από τον Ευρωπαϊκό ή το Βορειοαμερικανικό Τύπο.

Τώρα η ISIS έχει επιστρέψει, με σειρές από Αμερικανικής κατασκευής άρματα μάχης καιβαρύ πυροβολικό που λαμβάνει από τις ιρακινές δυνάμεις, για να πάρει εκδίκηση ενάντια σε πολλές από αυτές τις ίδιες επαναστατικές πολιτοφυλακές στο Κομπάνι, δηλώνοντας την πρόθεσή της να σφαγιάσει και να υποδουλώσει ναι, κυριολεκτικά να υποδουλώσει το σύνολο του άμαχου πληθυσμού. Εν τω μεταξύ, ο τουρκικός στρατός βρίσκεται στα σύνοραεμποδίζοντας ενισχύσεις ή πυρομαχικά να φτάσουν στους υπερασπιστές, και τα αεροπλάνα των ΗΠΑ βουίζουν από ψηλά, πραγματοποιώντας περιστασιακά, συμβολικά, πολύ μικρά χτυπήματα προφανώς, μόνο και μόνο για να είναι σε θέση να πουν ότι σαν μια ομάδα που ισχυρίζεται πως είναι σε πόλεμο με αυτούς που προσπαθούν να συντρίψουν τουςυπερασπιστές ενός μεγάλου δημοκρατικού πειράματος στον κόσμου, δεν έμειναν απολύτως απαθείς.

Αν σήμερα υφίσταται κάτι παράλληλο με τους επιφανειακά κατανυκτικούς δολοφονικούςΦαλαγγίτες του Φράνκο, τί άλλο θα μπορούσε να είναι εκτός από την ISIS; Αν υπάρχει ένας παραλληλισμός με την Mujeres Libres της Ισπανίας, ποιός άλλος θα μπορούσε να είναι, πέρα από τις θαρραλέες γυναίκες που υπερασπίζονται τα οδοφράγματα στο Κομπάνι; Πρόκειται ο κόσμος και αυτή τη φορά πιο σκανδαλωδώς από όλα, η διεθνής αριστερά πραγματικά να καταστεί συνένοχος αφήνοντας την ιστορία επαναληφθεί;

 

 

 

http://eagainst.com/articles/freedom-and-democratic-autonomy/

 

Kurdistan – a people’s quest for freedom and democratic autonomy

Πρόκειται για μετάφραση του κειμένου “A people’s quest for freedom and democratic autonomy“. Μετάφραση και επιμέλεια από mitsubishi.

Το πρωτότυπο κείμενο δημοσιεύτηκε το Μάρτιο του 2014 από το Εθνικό Κογκρέσο του Κουρδιστάν (KNK). Το ΚΝΚ είναι ένας συνασπισμός οργανισμών από όλη την Ευρώπη, που σχηματίστηκε από εξόριστους Κούρδους πολιτικούς, δικηγόρους και ακτιβιστές οι οποίοι δουλεύουν για να προωθήσουν μια ειρηνική πολιτική λύση στο Κουρδικό Ζήτημα. Τα κεντρικά γραφεία του ΚΝΚ βρίσκονται στις Βρυξέλλες, αλλά διαθέτει επίσης γραφεία σε πολλές μεγάλες πόλεις, φέρνοντας έτσι σε επαφή αντιπροσώπους από όλες τις Κουρδικές περιοχές για να ασκήσουν πίεση σε κυβερνήσεις χωρών, στην Ε.Ε, στα Ηνωμένα Έθνη και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς. Στόχος του ΚΝΚ είναι να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο για την κατάσταση στο Κουρδιστάν μέσω των Μ.Μ.Ε. και των δημοσίων φόρουμς και να δουλέψει με πολιτικούς, ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ΜΚΟ, για να επιστήσει την προσοχή σε πολιτικά ζητήματα και παραβάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Κουρδιστάν[1].

Η κατάσταση στη Συρία είναι λίγο πολύ γνωστή σε όλους. Σε αυτό τον εμφύλιο πόλεμο τα στρατόπεδα δεν είναι μόνο δύο. Από τη μία η κυβέρνηση Άσαντ και από την άλλη όλοι όσοι επιθυμούν την ανατροπή της, έχοντας ο καθένας διαφορετικές σκοπιμότητες. Οι Κούρδοι της Συρίας όμως εν μέσω αυτής της σύρραξης, παίρνουν την απόφαση να οργανωθούν και δημιουργήσουν μια πιο δίκαιη για αυτούς κοινωνία. Η ήδη πολύχρονη κυβερνητική καταστολή και οι συνεχιζόμενες απόπειρες εξάλειψής τους, ακόμα και πριν πάρει η οικογένεια Άσαντ την εξουσία στη Συρία, ο κυριολεκτικός βομβαρδισμός τους από τους υποστηρικτές του Ισλαμικού Κράτους και οι αμέτρητες απώλειες ανθρώπινων ζωών που αυξάνονται μέρα με τη μέρα, κάνουν την προσπάθειά τους ακόμα πιο δύσκολη.

Το κείμενο αυτό είναι γραμμένο από Κούρδους που δε βρίσκονται στη Ροζάβα και πιθανόν η γνώμη τους να μην εκφράζει απόλυτα τους κατοίκους της. Ωστόσο και μόνο ως πηγή πληροφόρησης το “ντοσιέ” (όπως το ονομάζουν) αυτό είναι μια χρήσιμη αναδρομή στο σύγχρονο Κουρδικό Ζήτημα στη Συρία. Από τα σημαντικότερα σημεία του κειμένου είναι τα παραδείγματα των μέσων που χρησιμοποίησε το καθεστώς Άσαντ για τον αφανισμό των Κούρδων σε όλα τα επίπεδα και η παρουσίαση του τρόπου με τον οποίο οργανώθηκαν οι Κούρδοι τον τελευταίο χρόνο. Χαρακτηριστικά όπως η δημιουργία των αυτόνομων καντονίων, που είναι ένα είδος ομοσπονδιακών άτυπων κρατών (αν και η λέξη κράτος δεν αρμόζει στην περίπτωση αυτή), η επιθυμία συνύπαρξης διαφορετικών εθνοτήτων και θρησκειών, η (φαινομενικά τουλάχιστον) ισχυρή θέση των γυναικών, που καταλαμβάνουν τις ίδιες πολιτικές θέσεις με τους άντρες και δημιουργούν δική τους μονάδα προστασίας (YPJ), και η συχνή επανεκλογή αντιπροσώπων προς αποφυγή του σφετερισμού εξουσίας, δίνουν τις βάσεις για μια αρκετά ελευθεριακή κοινωνία. Φυσικά κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα εξελιχθεί η περίπτωση της Ροζάβα, αλλά προς το παρόν δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε πως αξίζει να προσέξουμε παραπάνω την περίπτωσή της.

Πηγές:

1.Peace in Kurdistan: “Kurdistan National Congress (KNK)”, (2/12/2014)

Αναδημοσίευση από blackuroi.gr

 

 

 

και ένα κείμενο με pdf από κείμενα των Καστοριάδη και Μπούκτσιν για την άμεση δημοκρατία και την γενικευμένη κοινωνική αυτοδιεύθυνση

 

http://eagainst.com/articles/autonomous-action/

 

Αυτόνομη Δράση – Άμεση δημοκρατία, και γενικευμένη κοινωνική αυτοδιεύθυνση

 

{…} ΣΑΝ ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Δημοσιεύουμε σ’αυτό το τεύχος τρία κείμενα γύρω από το ζήτημα της Αμεσης Δημοκρατίας και της Γενικευμένης Κοινωνικής Αυτοδιεύθυνσης, μέσα από διαφορετικές το καθένα προσεγγίσεις. Διαφορετικές στα επιμέρους αφού η κάθε μία προσπαθεί ν’ απαντήσει και σε μιά ιδιαίτερη πλευρά του ζητούμενου. Παράλληλα όμως και οι τρεις συγκλίνουν στα θέματα ουσίας, δηλαδή το ζήτημα της άμεσης δημοκρατίας διαχωρισμένο από την αυτοδιεύθυνση της εργασίας, του χώρου και του χρόνου σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο είναι μιά νέα φενάκη. Φαινάκη που θυμίζει φιλολογικές συζητήσεις αστικοφιλελεύθερου περιεχομένου γύρω από την δημοκρατία της αρχαίας Αθήνας τον τέταρτο αιώνα δουλοκτητικής, πατριαρχικής, γι’ αυτό και μισής. Όπως μισή στις μέρες μας είναι η δημοκρατία που μας προβάλουν οι θιασώτες του ιδιωτικού αλλά και του κρατικού καπιταλισμού.

Η διεύρυνση και η υπέρβαση αυτής της “Δημοκρατίας” σε όλες τις πλευρές της ατομικής και κοινωνικής ζωής σαν πανανθρώπινο και οικουμενικό αίτημα είναι η θέληση και επιθυμία των καταπιεσμένων λαϊκών στρωμάτων της σημερινής εποχής. Εποχής που ανοίγει την αυλαία της στα τέλη του αιώνα που διανύουμε φέρνοντας στο προσκήνιο τα κοινωνικά κινήματα βάσης ενάντια στην εκμετάλλευση και εξουσία ανθρώπου από άνθρωπο, στον τεχνολογικό και οικονομικό ολοκληρωτισμό.

Αν μπορούσαμε να συνοψίσουμε στις Ελληνικές συνθήκες αυτά τα αιτήματα, θα τα σχηματοποιούσαμε ως εξής: ούτε αφεντικά / ούτε εργάτες / ούτε διευθυντές / ούτε διευθυνόμενοι. ΑΓΩΝΑΣ για την αυτοδιεύθυνση της εργασίας του χώρου και του χρόνου μας.

“Δε θεωρώ τον Ανθρωπο σαν καρκίνο του Πλανήτη. Οι άνθρωποι είναι ένα σωρό διαφορετικά πλάσματα: εργάτες και εκμεταλλευτές, γυναίκες και άνδρες, ομοφυλόφιλοι και ετερόφυλοι, λεσβίες και συντηρητικές γυναίκες, έγχρωμοι και λευκοί και πάνω απ’ όλα καταπιεζόμενοι και καταπιεστές. Ο πραγματικός καρκίνος που τρώει τον Πλανήτη είναι ο Καπιταλισμός και η Ιεραρχία και ανησυχώ πολύ στο μέτρο που ένα κομμάτι του οικολογικού κινήματος αποσπά το κό­σμο από αυτά τα θέματα, έστω και αν ανακυκλώνει ένα μεγάλο μέρος από την “αναρχίστικη, αριστερίστικη, μαρξιστική” κριτική του Κα­πιταλισμού κάτω από τον ασφαλή όρο “εκβιομηχάνιση”. Δε πιστεύω πως μπορούμε να βασιζόμαστε σε προσευχές, τελετές και θετικές δονήσεις για να ξεριζώσουμε αυτό τον καρκίνο. Εκείνο που πιστεύω είναι ότι πρέπει να τον πολεμήσουμε ενεργά και με όλη τη δύναμη που διαθέτουμε…” (Μάρραιη Μπούκτσιν).

1 σχόλιο

Filed under David Graeber, Eagainst, Αυτοοργάνωση Αυτοδιαχείριση, Αναλύσεις, Η συνειδητοποίηση της άγνοιας μας εφόδιο για να μάθουμε, Ισλαμικό κράτος Ισις, Κορνήλιος Καστοριάδης, Κουρδική πόλη Κομπανί άμεση δημοκρατία, Κομπανί - άμεση δημοκρατία αυτοδιαχείριση, Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, άμεση δημοκρατία

Το τελευταίο προπύργιο των ψευδαισθήσεων του μέσου έλληνα…Τι θα γίνει όταν πέσουν οι μάσκες και για τον τσύπριζα; Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει..η ιστορία κινείται με ρυθμούς που δεν επιλέγουμε

Με αφορμή την μεγάλη δήλωση του επόμενου πορδυπουργού της ελλάδας ότι θα κάνει τις αγορές να χορεύουν πεντοζάλι ο και γαμώ τους επαναστάτες…….ένα απολύτως σχετικό κείμενο μου ….. περίμενε να σε σώσουν φιλειρηνικέ φιλήσυχε πατριωτάκη περίμενε….

-osr- τίποτε δεν χαρίζεται..... όλα κερδίζονται μόνο όταν τα διεκδικούμε και τα θέλουμε αληθινά

Η ιστορία κινείται με ρυθμό χελώνας

Κινείται αργά αλλά ενίοτε επιταχύνει όταν πλέον ήλθε το λεγόμενο πλήρωμα του χρόνου

Ένα ιστορικό παράδειγμα είναι το τι επικρατούσε πριν την γαλλική επανάσταση

Η ιστορία λέει, δηλαδή οι ιστορικοί λένε ότι πλέον η εξαθλίωση είχε φτάσει σε πολύ μεγάλα επίπεδα και ότι η κοινωνία που ήταν το καζάνι που κόχλαζε απλά έκανε έκρηξη και τα παρέσυρε όλα κόβοντας κεφάλια με γκιλοτίνες και άλλους όμορφους τρόπους

Η εναλλακτική ιστορική αφήγηση όμως όπως έκανε και ο Κροπότκιν λέει ότι από μόνη της η εξαθλίωση δεν είναι αρκετή για να οδηγήσει στην επανάσταση και στην εξέγερση, στο να κάνει τα αρνιά λιοντάρια που κόβουν κεφάλια

Ο Κροπότκιν εστιάζει στο τι προηγήθηκε της επανάστασης και αναφέρεται στα Ελεύθερα Πνεύματα, στους ανθρώπους εκείνους που αντιστέκονταν με όποιο τρόπο μπορούσαν στην εξουσία του βασιλίά της αυλής των παπάδων των τοκογλύφων των δικαστών των δικηγόρων των φεουαρχών κλπ κλπ

Με…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.247 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Κυπριακό

Video clip whats going on το τραγουδάκι της επανάστασης …της οθόνης και της προσευχής

Σχολιάστε

Filed under Μουσική, ας πούμε, καλλιτεχνικά ;), whats going on το τραγουδάκι της επανάστασης ...της οθόνης και της προσευχής

Αρέσει σε %d bloggers: