Tag Archives: amp

George Carlin god bless america wants war….εθνική υπερηφάνεια και άλλες μαλακίες

 

 

 

 

 

 

Advertisements

2 Σχόλια

Filed under "δικαιοσύνη", Κυπριακό, Κύπρος=Το βασίλειο της αναξιοκρατίας, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, Συνεντεύξεις, ας πούμε, καλλιτεχνικά ;)

Όταν τα έλεγε ο Καζάκης πριν δύο χρόνια ήταν γραφικός…..από Τvxs Κ. Λαπαβίτσας: Το μέλλον μας είναι η δραχμή όσο και αν την ξορκίζουμε… ηχητική συνέντευξη από Iskra

Ακούστε και ένα ηχητικό αρχείο από συνένεντευξη του στην ναυτεμπορική που βρίσκεται στην ιστοσελίδα Iskra

http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=6827:india-apergia&catid=38:di-kosmos&Itemid=173

που έχει σαν θέμα για τις τεράστιες κινητοποιήσεις των ινδών εργαζομένων

ΙΝΔΙΑ: ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΚΑΤΩΤΑΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ

επίσης ερωτήσεις και απαντήσεις

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ

http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=6566:erotiseis-apapntiseis-evro&catid=55:an-oikonomia&Itemid=283

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΗΝ ISKRA

iskra: H ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ Η ΑΔΥΝΑΤΗ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

iskra: Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ!

iskra: ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ «ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ» ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ;

iskra: ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΚΑΙ »ΠΤΩΧΕΥΣΗ»! ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΜΑΤΑ!

iskra: ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ

iskra: ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ‘Η ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ;

iskra: Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ…Ο «ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ»!!!

http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/k-lapabitsas-mellon-mas-einai-i-draxmi-oso-kai-na-tin-ksorkizoyme

Κ. Λαπαβίτσας: Το μέλλον μας είναι η δραχμή όσο και αν την ξορκίζουμε

04:02, 29 Φεβ 2012 | tvxsteamtvxs.gr/node/86432
 

Ο Κώστας Λαπαβίτσας είναι από τις πρώτες φωνές που ακούστηκαν για χρεοκοπία και επιστροφή στην δραχμή, όταν και τα δύο θέματα αποτελούσαν ταμπού, μετά το ξέσπασμα της ελληνικής δημοσιονομικής κρίσης. Ο καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, μαζί με την ομάδα του RMF (Research on Money and Finance), έχουν προχωρήσει σε έρευνες και μελέτες για τις επιπτώσεις του ευρώ στις περιφερειακές οικονομίες και τα δομικά προβλήματα του κοινού νομίσματος.  Συνέντευξη στον Σπύρο Αλεξίου στην isotimia


Υποστηρίζουν δυναμικά και κόντρα στο ρεύμα, την λύση της επιστροφής στη δραχμή, για την ανάκτηση της χαμένης ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Στην συνέντευξή του ο Κώστας Λαπαβίτσας περιγράφει τις απαραίτητες διεργασίες, τους κινδύνους που θα αντιμετωπίσουμε, αλλά και τις λύσεις που θα πρέπει να δοθούν. Και προειδοποιεί πως το νέο Μνημόνιο, όχι μόνο μας οδηγεί, με μαθηματική ακρίβεια σε ασύντακτη χρεωκοπία ή πολυετή δραματική ύφεση, αλλά και η λεγόμενη «ανασυγκρότηση» του κράτους με απολύσεις θα οδηγήσει σε διάλυση του. Και θα αποτελέσει το πρόσφορο έδαφος για την δημιουργία άνομων παρακρατικών θυλάκων μέσα στους κρατικούς θεσμούς, που θα νέμονται την εξουσία του. Σήμερα, που ξαναμπαίνουν στο τραπέζι –σταδιακά- όλα τα ζητήματα ταμπού, οι ενδελεχείς μελέτες του RMF και του Κώστα Λαπαβίτσα, όσο και αν διαφωνεί κανείς μαζί τους για τις πολιτικές επιλογές, μπορούν να αποτελέσουν την άκρη του νήματος για να δούμε τι μας περιμένει στο μέλλον και να προετοιμαστούμε.

Το τελευταίο Μνημόνιο δεν φαίνεται να έχει πείσει τις αγορές, τους επενδυτές, ούτε καν αυτούς που το υπέγραψαν. Πιστεύετε ότι το νέο σχέδιο διάσωσης μπορεί να βγάλει την Ελλάδα από την τροχιά της κατάρρευσης;

Οχι. Δεν νομίζω ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο. Θα δούμε στην πράξη πού θα καταλήξει τo PSI, κι αν θα κατορθώσει η χώρα να αποφύγει και την τεχνική αθέτηση πληρωμών. Δεν είναι διόλου σίγουρο ότι δεν θα γίνει κάτι τέτοιο. Αλλά, και με τις καλύτερες προοπτικές, το Μνημόνιο θα οδηγήσει το χρέος στο 120% το 2020. Οι υποθέσεις που έχουν γίνει για να φτάσει εκεί, είναι τόσο ακραίες, και είναι τόσο πολλές οι αστάθμητες μεταβλητές, ώστε είναι πολύ πιθανό το χρέος να εκτραπεί, και να φτάσει στο 160% το 2020.

Αλλά, ακόμα και στο 120% να είναι το χρέος, παραμένει μη βιώσιμο. Διότι, πρώτον, μια οικονομία του μεγέθους της ελληνικής δεν μπορεί να αντέξει χρέος τέτοιου ύψους. Και, δεύτερον, το χρέος στο 120% κατά το 2020, θα το κατέχει ο επίσημος δανειστής, ο οποίος θα έχει και προτεραιότητα στην αποπληρωμή του. Ως εκ τούτου, η Ελλάδα δεν θα μπορεί να επιστρέψει στις αγορές, γιατί ποιος ιδιώτης δανειστής θα αγοράσει κρατικά χαρτιά, όταν ξέρει ότι θα έχει προτεραιότητα κάποιος άλλος; Όταν μάλιστα το χρέος θα προσεγγίζει τα 250 δισ. Άρα, θα χρειαστεί και πάλι αναδιάρθρωση, η οποία θα είναι πιο δύσκολη, καθώς θα είναι ο επίσημος δανειστής μέσα. Επίσης, εξίσου σημαντικό είναι ότι τα μέτρα που συνοδεύουν το PSI είναι εντελώς απίθανο να φέρουν αποτέλεσμα. Πρώτον, διότι όσον αφορά τη σταθεροποίηση, επιβάλλουν λιτότητα πάνω στη λιτότητα, οπότε οι συνθήκες θα γίνουν ακόμη δυσκολότερες για την οικονομία. Η συρρίκνωση φέτος θα είναι επίσης πολύ μεγάλη, κάτι που θα συνεχιστεί. Πρόκειται λοιπόν για μέτρα παράλογα.

Πέραν αυτού, τα αναπτυξιακά μέτρα που περιλαμβάνονται, όπως η απελευθέρωση των επαγγελμάτων και η συντριβή του εργατικού εισοδήματος, δεν είναι δυνατό να οδηγήσουν σε ταχύρρυθμη ανάπτυξη.

Όλες αυτές οι απιθανολογίες είναι πρωτόλεια επιχειρήματα σπουδαστών προπτυχιακών στα Οικονομικά. Είναι αδύνατον να οδηγήσουν σε συστηματική ανάπτυξη. Οι υποθέσεις εργασίας, που γίνονται από όσους κατάρτισαν το Μνημόνιο, φαίνεται να δείχνουν ότι, με τις ευνοϊκότερες προοπτικές, η ανάπτυξη που θα πετύχει η Ελλάδα θα είναι, μέχρι το 2020, της τάξεως του 2,5%. Αυτό το ποσοστό δεν μεταφράζεται σε ανάπτυξη που μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα για τη χώρα.

Πολλοί πιστεύουν ότι, παρά την κοινωνική αγριότητα του σημερινού Μνημονίου, οι εκλογές στη Γαλλία θα φέρουν ανατροπές στη διεθνή σκηνή, και θα επιτρέψουν στο μέλλον άμβλυνση των σκληρών μέτρων. Η έλευση του Ολάντ στην εξουσία μπορεί να αλλάξει τους συσχετισμούς στην Ευρώπη, αλλά και το μέλλον της Ελλάδας;

Είναι βέβαιο ότι, αν αλλάξει το πολιτικό προσωπικό, θα αλλάξουν και επιμέρους πολιτικές και αποφάσεις. Δεν θα είναι ίδιος ο Ολάντ με τον Σαρκοζί. Αυτό είναι δεδομένο. Αλλά δεν πιστεύω ότι ο Ολάντ, ο ίδιος, είναι κάποια σοβαρή ριζοσπαστική προσωπικότητα. Όσοι γνωρίζουν τη γαλλική πολιτική, το βεβαιώνουν σε όλους τους τόνους. Αλλά το σημαντικότερο είναι ότι δεν φέρουν πρωτίστως τα πρόσωπα την ευθύνη για ό,τι γίνεται σήμερα. Δεν είναι δηλαδή οι πολιτικές πεποιθήσεις της Μέρκελ και του Σαρκοζί, αλλά οι δομικές σχέσεις του ίδιου του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το πρόβλημα.Οι οποίες δεν πρόκειται να αλλάξουν, επειδή θα εκλεγεί ο Ολάντ πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Οι Γερμανοί κάνουν τη διάκριση ανάμεσα στην τραπεζική κρίση, που προκλήθηκε από ανεύθυνους τραπεζίτες, οι οποίοι άφησαν ανεξέλεγκτη την κερδοσκοπία, και στην κρίση χρέους που προκλήθηκε από ανεύθυνες μεσογειακές κυβερνήσεις που άφησαν ανεξέλεγκτα τα χρέη. Είναι ορθός ο διαχωρισμός αυτός;

Είναι λάθος μια τέτοια διάγνωση. Βεβαίως, η κρίση δεν έχει ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά σε όλες τις χώρες της περιφέρειας. Για παράδειγμα, το ισπανικό κράτος ήταν συντηρητικότερο του γερμανικού και όσον αφορά στα ελλείμματα του προϋπολογισμού, και όσον αφορά στη συσσώρευση δημοσίου χρέους. Δεν πρόκειται, δηλαδή, για σπάταλο και «άμυαλο» κράτος. Το ίδιο ισχύει και για την Πορτογαλία. Και τα δύο αυτά κράτη ανήκουν στην ευρωπαϊκή περιφέρεια. Και τα δύο βρίσκονται στη δίνη της κρίσης. Η κρίση έχει κοινά αίτια, που έχουν να κάνουν με την παγκόσμια κρίση που ξέσπασε το 2007-2008, η οποία πέρασε στην Ευρώπη, με χαρακτηριστικό τρόπο, λόγω των ιδιαίτερων δομών του ευρώ. Για λόγους δομικούς του ευρώ, προϋπήρχε η συσσώρευση ιδιωτικού και δημόσιου χρέους σε πολλά κράτη της περιφέρειας. Η κρίση, που ενέσκηψε το 2008, κατάφερε το καίριο πλήγμα, εμφανίστηκε δε με διαφορετικό τρόπο σε κάθε κράτος, λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του. Τα αίτια, όπως και η βασική διαδικασία, είναι παρόμοια. Δεν είναι τυχαίο ότι η κρίση εμφανίζεται σε όλες τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Και οφείλεται στη δομή του ευρώ.

Ποιο είναι, λοιπόν, αυτό το δομικό πρόβλημα του ευρώ;

Καταρχήν, το ευρώ διαμεσολάβησε την παγκόσμια κρίση στην Ευρώπη. Το ευρώ είναι ένας μηχανισμός, που φτιάχτηκε για να δημιουργήσει ένα χρήμα παγκόσμιας εμβέλειας. Ένα χρήμα, που θα είναι παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα. Το χρήμα αυτό υπήρχαν τρεις προϋποθέσεις για να γίνει: η κοινή νομισματική πολιτική, το κοινό τραπεζικό πεδίο (αν και οι τράπεζες παρέμειναν υπό εθνικό καθεστώς) και, φυσικά, η δημοσιονομική πειθαρχία, η οποία επιβλήθηκε μέσω του Συμφώνου Σταθερότητας. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, η οικονομική ευλυγισία προήλθε από την αγορά εργασίας, δηλαδή από τις πιέσεις που ασκήθηκαν σ’ αυτήν. Σ’ αυτό το σημείο οι χώρες της περιφέρειας έπεσαν σε παγίδα: από τη στιγμή που η Γερμανία επέβαλε για δύο δεκαετίες πάγωμα του εργατικού κόστους, με μεθόδους πολύ αυστηρές, οι χώρες της περιφέρειας σταδιακά έχασαν σε ανταγωνιστικότητα. Έχουμε, δηλαδή, δομικά αίτια στα οποία οφείλεται η απώλεια της ανταγωνιστικότητας. Αυτό είναι η αφετηρία του προβλήματος. Διότι η απώλεια της ανταγωνιστικότητας έφερε τα μεγάλα ελλείμματα που χρηματοδοτήθηκαν με χαμηλές πιστώσεις. Και οδηγηθήκαμε στη μεγάλη συσσώρευση χρέους. Όταν, λοιπόν, έφτασε η κρίση του 2007-2008, αποκαλύφθηκαν οι δομικές αδυναμίες και άρχισε να ξεδιπλώνεται το πρόβλημα.

Για σας αποτελεί μονόδρομο η επιστροφή στη δραχμή; Αν οι πλούσιες χώρες δέχονταν την ανακύκλωση των πλεονασμάτων τους, μέσω επενδύσεων και όχι μέσω δανεισμού, θα άλλαζαν οι ευρωπαϊκές προοπτικές της χώρας;

Αν αυτή τη στιγμή γινόταν κάποιο θαύμα και οι χώρες του πυρήνα αποδέχονταν την ουσιαστική διαγραφή του ελληνικού χρέους, δηλαδή να διαγραφούν 150 με 200 δισ. ευρώ, για παράδειγμα, και ταυτόχρονα υπήρχε ένα είδος σχεδίου Μάρσαλ, με ροή κεφαλαίων στην Ελλάδα και γινόταν μεταβίβαση τεχνολογίας και δεξιοτήτων, τότε θα μπορούσε όντως η χώρα μας να βρει μια καινούργια ισορροπία μέσα στο σύστημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και να επιβιώσει. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει. Αλλά συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Έχει να κάνει με τις δομές. Είναι το πρώτο πράγμα, που δεν θα μπορούσε να γίνει. Η ιδέα ότι θα μπορούσαμε να έχουμε ένα σχέδιο Μάρσαλ και από κοινού αντιμετώπιση της κρίσης, συναινετικά, πηγάζει από τις αρχές του ευρωπαϊσμού, οι οποίες πλαισίωσαν το ευρωπαϊκό νόμισμα. Οι οποίες όμως αποδείχτηκε ότι αποτελούν γράμμα κενό. Αποτελούν ιδεολόγημα. Άλλος είναι ο πυρήνας του ευρώ, όπως σαφώς αποκαλύπτουν αυτά που γίνονται. Με βάση λοιπόν την πολιτική που περιγράψαμε στην αρχή, η Ελλάδα μέσα στο ευρώ δεν μπορεί να επιβιώσει. Θα έχει μπροστά της χρόνια μαρασμού και κατάπτωσης, αν συνεχίσει να παραμένει στο ευρώ. Κάποια στιγμή η συρρίκνωση θα σταματήσει. Αλλά δεν θα ακολουθήσει η ανάπτυξη.

Σύμφωνα με μελέτη της Bank of America Merrill Lynch, οι παλαιότερες υποτιμήσεις της δραχμής είχαν κατά μέσο όρο αρνητική –και όχι θετική- επίπτωση στην ανάπτυξη, της τάξης του 0,6% σε ορίζοντα πενταετίας. Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι αυτή τη φορά τα πράγματα θα είναι διαφορετικά;

Καταρχήν, δεν εμπιστεύομαι τις εκτιμήσεις που γίνονται από τις τράπεζες. Ας μην υπολογίσουμε τις μεγάλες υποτιμήσεις της δραχμής. Και μόνο η σταδιακή της διολίσθηση, για πολλές δεκαετίες, ήταν ο ουσιαστικότερος λόγος, για τον οποίο δεν εκτοξεύθηκε στα ύψη το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών στο παρελθόν. Λειτούργησε σαν βαλβίδα εκτόνωσης για το σύστημα. Τώρα, με νομισματικά γεγονότα τέτοιου μεγέθους, όπως η αλλαγή του νομισματικού κανόνα, η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι η ανάκαμψη ακολουθεί, κατά κανόνα, γρήγορα. Στην Αργεντινή, για παράδειγμα, ήρθε η ανάκαμψη σε τρεις μήνες. Από χαμηλή βάση, βέβαια. Δεν βλέπω τον λόγο, να μην γίνει το ίδιο και στην Ελλάδα.

Με την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη θα χρεοκοπήσουν χιλιάδες επιχειρήσεις, αλλά και όλες οι τράπεζές μας. Πόσα χρόνια πιστεύετε ότι θα χρειαστεί η χώρα για να ξεπεράσει αυτό το σοκ, και να δημιουργήσει από την αρχή τις βασικές οικονομικές δομές, ώστε να είναι σε θέση να απολαύσει αυτές τις ευεργετικές επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα;

Το πρόβλημα των τραπεζών τίθεται με διαφορετικό τρόπο, απ’ ό,τι εκείνο των επιχειρήσεων. Αλλά και διαφορετικά αυτό των επιχειρήσεων, που έχουν ανοίγματα στο εσωτερικό, σε σχέση με εκείνο όσων έχουν διεθνή ανοίγματα. Πρέπει λοιπόν να γίνει μια ιεράρχηση. Το πρόβλημα αναχρηματοδότησης των τραπεζών θα προκύψει με αφορμή όχι την έξοδο από το ευρώ, αλλά το δημόσιο χρέος. Οι τράπεζες έχουν κεφαλαιακό πρόβλημα, επειδή έχουν μεγάλο ποσό δημοσίου χρέους. Και επίσης έχουν σημαντικές επισφάλειες, λόγω της ύφεσης. Η αντιμετώπιση του ζητήματος αυτού σήμερα γίνεται τελείως εσφαλμένα, διότι θα δανειστεί ο ελληνικός λαός 30 ως 50 δισ. ευρώ, τα οποία θα διατεθούν στις τράπεζες, χωρίς να υπάρχει κανένας δημόσιος έλεγχος για τα χρήματα αυτά.

Η απάντηση, σχετικά με το πρόβλημα των τραπεζών, σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ, είναι: να αποκτήσουν δημόσιο περιεχόμενο. Δηλαδή να μην παρέχεται μόνο δημόσιο χρήμα, αλλά να ασκείται και δημόσιος έλεγχος. Μπορεί να μην χρειαστεί να χορηγηθεί δημόσιο χρήμα, γιατί δεν θα είναι εύκολο, αλλά να γίνει επιμήκυνση των δημοσίων χρεών, να μην χρεοκοπήσει το Δημόσιο ως προς τις τράπεζες. Και να παραταθεί ο δανεισμός τους, ώστε να επιβιώσουν υπό κρατική ιδιοκτησία.

Το πρόβλημα των τραπεζών θα αφορά, επίσης, σε μεγάλο βαθμό τη ρευστότητα. Θα πρέπει να ανασυνταχθεί η Κεντρική Τράπεζα, προκειμένου να μπορεί να τους παρέχει ρευστότητα. Όσον αφορά στα πιστωτικά ιδρύματα, επομένως, απαιτείται άμεση παρέμβαση. Και υπάρχει η δυνατότητα το πρόβλημα να αντιμετωπιστεί, εφόσον το Κράτος παρέμβει άμεσα και τις ανασυντάξει.

Το ζήτημα των επιχειρήσεων τίθεται διαφορετικά. Όσες έχουν πιστωτικό άνοιγμα στην εγχώρια αγορά, θα καταφέρουν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, επειδή τα χρέη θα μετατραπούν στο νέο νόμισμα, και θα μπορούν να λαμβάνουν ρευστότητα από τις τράπεζες. Το πρόβλημα, που θα έχουν οι επιχειρήσεις αυτές, θα έχει να κάνει με τις πληρωμές στην αγορά. Στο θέμα αυτό θα απαιτηθεί παρέμβαση των τραπεζών, που θα βρίσκονται υπό κρατική εποπτεία, ώστε να δοθεί παράταση στις πιστώσεις. Να παραταθεί ο χρόνος των πληρωμών, ώστε οι υγιείς επιχειρήσεις να μην καταρρεύσουν, για λόγους για τους οποίους δεν θα ευθύνονται.

Για τις επιχειρήσεις, που έχουν άνοιγμα στο εξωτερικό, τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα. Γιατί ο δανεισμός σε ευρώ, δεν θα μπορεί εύκολα να αντιμετωπιστεί. Εκεί θα χρειαστεί συντονισμένη παρέμβαση. Καταρχήν, οι επιχειρήσεις αυτές γνωρίζουν ήδη τον κίνδυνο που υπάρχει, και έχουν αρχίσει να λαμβάνουν μέτρα αμυντικά, στο ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ. Δεν το κάνουν αυτό μόνο οι ελληνικές, αλλά και άλλες επιχειρήσεις. Αν επέλθει μεταβολή του νομισματικού κανόνα, θα πρέπει οι επιχειρήσεις που είναι εκτεθειμένες σε ευρώ, να εισέλθουν σε μια διαδικασία αναδιαπραγμάτευσης των χρεών τους με τις ξένες τράπεζες. Ίσως απαιτηθούν ως προς αυτό νέες κρατικές εγγυήσεις. Θα σημειωθούν ασφαλώς και απώλειες. Λυπάμαι που το λέω, αλλά είναι ένα τίμημα που θα καταβάλλει η χώρα, για να βγει από την παγίδα, στην οποία βρίσκεται. Το πρόβλημα όμως αυτό είναι αντιμετωπίσιμο. Γιατί, ταυτόχρονα, θα δημιουργηθούν νέες συνθήκες, ευνοϊκότερες για τη δραστηριότητα των επιχειρήσεων και τη λειτουργία τους στη νέα κατάσταση, που θα δημιουργήσει η αποχώρησή μας από το ευρώ.

Η Ελλάδα εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές, για να καλύψει τις ανάγκες της σε καύσιμα, αλλά και σε βασικά είδη διατροφής. Ως υπέρμαχος της δραχμής, πώς προτείνετε να αντιμετωπιστούν οι γενικευμένες ελλείψεις αλλά και η απογείωση των τιμών στα είδη αυτά, στο ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ;

Το πρόβλημα αυτό δεν είναι διόλου απλό. Ίσως είναι το σημαντικότερο, που θα αντιμετωπίσει η χώρα. Μεσοπρόθεσμα, αυτή η αλλαγή θα επαναφέρει μια ισορροπία. Θα αναπτυχθεί η εγχώρια αγορά και θα επιτευχθεί ισορροπία στις διεθνείς εμπορικές σχέσεις. Βραχυπρόθεσμα, όμως, τα πράγματα θα είναι δύσκολα και θα απαιτηθεί συντονισμένη προσπάθεια κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών μηχανισμών, ώστε να ελεγχθεί η κατάσταση. Τα πράγματα σ’ αυτό το θέμα είναι δύσκολα, αλλά ξεκάθαρα: θα χρειαστεί εξορθολογισμός και έλεγχος της κατανάλωσης. Είναι το πρώτο που θα πρέπει να γίνει, προκειμένου να μην οδηγηθούμε σε συνθήκες χάους. Γιατί, σας επαναλαμβάνω, οδηγούμαστε προς την έξοδο, οδηγούμαστε προς μια κατάσταση κατάρρευσης.

Προκειμένου να αποτραπεί το χάος, θα πρέπει να υπάρξει προετοιμασία και να αντιμετωπιστεί ένα τέτοιο γεγονός με οργανωμένες δομές αλλά και με ιεράρχηση της κατανάλωσης. Θα πρέπει, δηλαδή, οι επιχειρήσεις να πάρουν εκείνα που χρειάζονται. Όπως θα πρέπει τα πιο αδύναμα στρώματα του πληθυσμού και τα παιδιά να πάρουν ό,τι έχουν ανάγκη, ώστε να ζήσουν το πρώτο διάστημα, κατά το στάδιο αναδιάρθρωσης της παραγωγής.

Εννοείτε ότι θα διανέμονται τα τρόφιμα και τα καύσιμα με το δελτίο σε μια κοινωνία βαθιά καταναλωτική, όπως η ελληνική; Στην 27η πλουσιότερη χώρα του κόσμου;

Θα χρειαστεί να ληφθούν και διοικητικά μέτρα. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Να ελεγχθούν η κατανάλωση και η παροχή πρώτων υλών, καθώς και η πρόσβαση σε βασικά αγαθά και προϊόντα, τα οποία χρειάζονται οι επιχειρήσεις και τα άτομα. Στην ενέργεια καλύπτονται οι ανάγκες της χώρας. Όχι όμως στο πετρέλαιο, όπου θα χρειαστεί ιεράρχηση: Ποιος θα παίρνει βενζίνη στην αρχή και ποιος όχι. Θα χρειαστεί, επίσης, να κλειστούν διακρατικές συμφωνίες, ώστε να διασφαλισθούν αυτοί οι πόροι. Οπωσδήποτε δε θα απαιτηθεί μια ιεράρχηση στην κατανάλωση των πόρων. Θα χρειαστεί ο κόσμος να βρει κάποιον τρόπο για να μετακινείται από και προς την εργασία του, καθόσον τα αποθέματα καυσίμων θα είναι περιορισμένα. Δεν θα πρόκειται για μια εύκολη περίοδο. Κανείς δεν υποστηρίζει κάτι τέτοιο. Αλλά, εάν γίνει αυτή η μεταβολή, και μπούμε σ’ αυτή τη διαδικασία, η ανάκαμψη είναι υπόθεση μηνών.

Το πρόβλημα όμως είναι ποιο πολιτικό δυναμικό και ποια στελέχη μπορούν να αναλάβουν ένα τέτοιο εγχείρημα. Μήπως εκείνοι που μας έφεραν σ’ αυτό το σημείο; Δεν είναι σε θέση να πάρουν τις επιδοτήσεις. Πόσο μάλλον να διαχειριστούν μια κρίση τέτοιου επιπέδου…

Έχετε δίκιο σ’ αυτό που λέτε. Αυτό το πρόβλημα είναι υπαρκτό. Σας επαναλαμβάνω όμως: υπάρχει κίνδυνος να φτάσουμε σ’ αυτό το σημείο ασύντακτα και ανοργάνωτα. Γιατί οι συνθήκες επιδεινώνονται όλο και περισσότερο. Υπάρχει περίπτωση να φτάσουμε σ’ αυτή την κατάσταση, χωρίς να έχει γίνει η παραμικρή προετοιμασία. Κι αυτό είναι επικίνδυνο. Τώρα ποιος θα αναλάβει να φέρει εις πέρας το εγχείρημα της ανασυγκρότησης, είναι επίσης ένα ζήτημα, Θα απαιτηθεί κοινωνική και πολιτική κινητοποίηση. Θα χρειαστούμε νέες πολιτικές δυνάμεις. Όπως και την κινητοποίηση του ευρύτερου λαϊκού, κοινωνικού και εργατικού δυναμικού.

Τι χρονικό περιθώριο δίνετε στην κατάσταση χάους, και τι στην ανασυγκρότηση της οικονομίας, αν πάμε στη δραχμή είτε οργανωμένα με δική μας επιλογή, είτε ασύντακτα αν οι δανειστές μας δείξουν την έξοδο;

Η περίοδος χάους συναρτάται με το πόσο προετοιμασμένοι θα είμαστε. Αν έχει γίνει μια στοιχειώδης προετοιμασία, το χάος μπορεί να περιοριστεί. Ακόμη και να αποτραπεί, και να βιώσουμε μόνο μια περίοδο έντονης αναταραχής. Αν φτάσουμε εκεί, όμως, ξορκίζοντας το κακό, όπως κάνουμε σήμερα, τότε πιθανόν η περίοδος χάους να διαρκέσει περισσότερο. Διαπιστώνω εντούτοις ότι υπάρχει ένας δυναμισμός στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Το παρατηρεί κανείς, στην αντίδραση που είχαν αναφορικά με τις εξαγωγές. Αν αλλάξει ο νομισματικός κανόνας, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα αντιδράσουν γρήγορα, για να ανακτήσουν την εγχώρια αγορά. Άρα, είναι λογικό να περιμένουμε την ανάκαμψη μέσα σε διάστημα μηνών. Δεν εννοώ ότι θα μπούμε σε ταχεία ανάπτυξη. Αλλά θα έχουμε πιάσει το κατώτατο σημείο και θα αρχίσει η άνοδος.

Φαντάζομαι ότι θα απαιτηθεί χρόνος για να μετατοπιστεί εργατικό δυναμικό από τις υπηρεσίες στον πρωτογενή τομέα. Να εκπαιδευθούν, να φυτέψουν, να παραγάγουν, ούτως ώστε να γεμίσει η αγορά με ελληνικά αγροτικά προϊόντα, καθώς τώρα λειτουργεί με εισαγόμενα που θα εξαφανιστούν. Θα είναι τέτοιου μεγέθους η απαραίτητη ανασυγκρότηση;

Αυτό που αναφέρετε είναι πολυετής διαδικασία. Και θα πρέπει στην Ελλάδα να γίνει αναδιάρθρωση του παραγωγικού δυναμικού. Να ξανασχεδιαστούν οι αναλογίες, ανάμεσα στις υπηρεσίες, στον πρωτογενή τομέα και στη βιομηχανία. Όπως και μέσα στις υπηρεσίες. Γιατί οι υπηρεσίες, τα χρόνια που πέρασαν, ήταν χαμηλής ποιότητας. Όλα αυτά πρέπει να γίνουν, αλλά απαιτείται πολύς χρόνος. Και χρειάζεται να σχεδιαστεί βιομηχανική πολιτική με την ευρύτερη έννοια. Κάτι τέτοιο είναι υπόθεση ετών. Δεν έρχεται αυτομάτως με την αλλαγή του νομίσματος και την υποτίμηση. Η βραχυπρόθεσμη αλλαγή μπορεί να γίνει ταχύτατα με ό,τι υπάρχει. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις να παράγουν τα προϊόντα, που δεν μπορούν να έρχονται από το εξωτερικό.

Ποιοι τομείς μπορούν να λειτουργήσουν ως ατμομηχανή σ’ αυτή την ανάκαμψη της οικονομίας;

Λέγονται πολλά και εύκολα για την ελληνική οικονομία. Προφανώς, έχουμε ορισμένα πλεονεκτήματα στην παραγωγή ενέργειας, καθαρής ενέργειας, στη ναυτιλία. Αυτά είναι τα προφανή. Η σύνθεση, όμως, των ελληνικών εξαγωγών, αν τη συγκρίνουμε με εκείνη των τουρκικών εξαγωγών, για παράδειγμα, που είναι υψηλές τα τελευταία χρόνια, παραμένει πολύ καλύτερη, όσον αφορά σε προϊόντα υψηλής τεχνολογίας. Η Ελλάδα δεν είναι, δηλαδή, αυτό που έχουν κατά νουν πολλοί. Έχει αξιόλογο δυναμικό και τρόπους να παράγει προϊόντα υψηλής τεχνολογίας. Διότι έχει εκπαιδευμένα άτομα, όπως και σημαντικούς μηχανισμούς, που συμμετέχουν σ’ αυτό το γίγνεσθαι. Αλλά, τα τελευταία χρόνια, υπάρχει η λογική να εμπιστευόμαστε τις δυνάμεις της αγοράς. Αυτό μόνο δεν είναι αρκετό. Μπορεί η χώρα να εισέλθει και σ’ αυτούς τους τομείς, γιατί έχει καταρτισμένο προσωπικό.

Υπάρχουν σήμερα ορισμένοι οικονομολόγοι που λένε ότι είναι καλύτερο, για όλους αυτούς τους λόγους, να χρεοκοπήσουμε εντός του ευρώ, και να αφήσουμε τους Ευρωπαίους να δώσουν τη λύση και να οργανώσουν την ανασυγκρότησή μας, αντί να καταρρεύσουμε μόνοι μας εκτός ευρώ.

Η Ελλάδα δεν θα αποκομίσει οφέλη, αν παραμείνει στη Νομισματική Ένωση και προχωρήσει σε αθέτηση πληρωμών. Αλλά ούτε ισχύ θα αντλήσει από τη συμμετοχή της στα κοινοτικά όργανα. γιατί θα είναι ο παρίας της Ευρώπης. Είναι ήδη παρίας, αλλά αυτό θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο. Θα συνεχίσει δε να δέχεται την πίεση του ευρώ. Δεν θα έχει τα οφέλη, που θα προκύψουν από την αλλαγή του νομίσματος και των εργαλείων νομισματικής πολιτικής. Η αλλαγή των κοινωνιών γίνεται με δικές τους δυνάμεις, από τις ίδιες. Το να περιμένουμε άλλοι, από έξω, να έρθουν να μας σώσουν, είναι σφάλμα. Δεν θα το κάνουν ποτέ με όρους ευνοϊκούς για μας.

Σύμφωνα με τις τελευταίες φήμες η Γερμανία σχεδιάζει μετά τις γαλλικές εκλογές την αποβολή της Ελλάδας και της Πορτογαλίας από το ευρώ. Τον «καυτηριασμό του προβλήματος» όπως λένε στη Φρανκφούρτη, για να σωθούν οι υπόλοιποι. Πρόκειται για την περίφημη διαμάχη μεταξύ Μέρκελ και Σόιμπλε. Αυτό το σχέδιο μπορεί να πετύχει;

Είμαι βέβαιος ότι οι χώρες του πυρήνα έχουν μετανιώσει πολύ πικρά, επειδή δέχτηκαν στο ευρώ πολλές χώρες της περιφέρειας, όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία. Έχουν μετανιώσει, ίσως, και επειδή δέχτηκαν την Ιταλία και την Ισπανία, Τα προβλήματα αυτών των χωρών είναι πολύ μεγάλα, και αντιλαμβάνονται ότι δεν είναι αντιμετωπίσιμα. Εδώ και πολύ καιρό δείχνουν ότι θα ήθελαν να φύγουν και η Ελλάδα και η Πορτογαλία. Αν κάτι τέτοιο μπορούσε να γίνει χωρίς παράπλευρο κόστος, θα το είχαν κάνει προ πολλού. Αλλά το παράπλευρο κόστος και σήμερα παραμένει υψηλότατο. Το ρίσκο είναι πολύ μεγάλο. Αν μια χώρα εγκαταλείψει το ευρώ και προχωρήσει σε αθέτηση πληρωμών (ή αν αυτό γίνει από δύο χώρες), τότε μπορεί να ακολουθήσει και τρίτη χώρα. Το άμεσο επακόλουθο θα είναι να τρομοκρατηθούν οι αγορές, και να πάνε προς ασφαλέστερα ομόλογα. Κάτι ανάλογο θα συμβεί και στον τραπεζικό τομέα. Θα αρχίσει η μεταφορά καταθέσεων, οπότε το πιστωτικό σύστημα θα εισέλθει εκ νέου σε περίοδο μεγάλης αστάθειας. Κατά συνέπεια, θεωρώ άκρως παρακινδυνευμένο, υπό τις σημερινές συνθήκες, τον τρόπο παρέμβασης που σχεδιάζουν στη Φρανκφούρτη. Με τα εργαλεία που έχει στη διάθεσή της η ΕΚΤ, θα αντεπεξέλθει σε ορισμένες απ’ αυτές τις πιέσεις. Εντούτοις, το όλο σχέδιο εκτιμώ ότι είναι πολύ παρακινδυνευμένο.

Το τελευταίο Μνημόνιο περιέχει 94 δράσεις απορρύθμισης του συστήματος μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάσημα; Υπάρχει περίπτωση να κατεδαφίσεις τη λογική και την ουσία μιας οικονομίας 200 ετών, όσο στρεβλή κι αν είναι, και να την ξαναχτίσεις σ’ ένα δίμηνο;

Είναι απίστευτο αυτό που περιέχει το Μνημόνιο. Είναι τεράστιος ο αριθμός των δράσεων και μέτρων, τα οποία ποικίλλουν. Περιλαμβάνονται, από ουσιαστικά και πολύ δομικά μέτρα, που έχουν να κάνουν με τον φορολογικό και τον φοροσυλλεκτικό μηχανισμό, μέχρι μέτρα που καθορίζουν το πώς θα λειτουργεί η αγορά ακινήτων. Αυτό δείχνει δύο πράγματα: έχουν, πλέον, χάσει τον χρονισμό, όσον αφορά σ’ αυτές τις κινήσεις. Προσπαθούν να τα κάνουν όλα ταχύτατα, επιτυγχάνοντας παράλληλα σταθεροποίηση. Αλλά ούτε το ένα εγχείρημα θα πετύχει, ούτε το άλλο. Για να φέρουν αποτέλεσμα αυτές οι αλλαγές, που χρειάζεται η οικονομία, θα πρέπει να υπάρξει κάποια ανάπτυξη. Δεν μπορούν να γίνουν, ενώ η οικονομία θα συρρικνώνεται. Και δεν μπορούν να γίνουν όλες μαζί. Ποιος θα ήταν αντίθετος σε μια αλλαγή του φοροσυλλεκτικού μηχανισμού; Αν είναι δυνατόν! Αλλά είναι αστείο να πιστέψουμε ότι μπορεί να γίνει σε χρόνο μηδέν, ταυτόχρονα με πλήθος άλλες ανατροπές, καθώς η οικονομία έχει παγιδευτεί στο τέλμα της ύφεσης. Η εκτίμησή μου είναι ότι -το πιθανότερο- εκείνο που θα προκύψει, θα είναι κάτι χειρότερο. Όχι, διότι έχουν κακές προθέσεις αυτοί που έφτιαξαν τα μέτρα. Δεν ξέρω τις προθέσεις τους, και δεν με ενδιαφέρουν. Αλλά, διότι, όταν το κράτος υποσκάπτεται, όπως σήμερα, όταν εισέλθει σε μια διαδικασία 150.000 απολύσεων μέχρι το τέλος του 2015, και αποδυνάμωσης, αυτό που πιθανώς να προκύψει, θα είναι επιμέρους μηχανισμοί, ο καθένας από τους οποίους, θα έχει αυτονομία. Δηλαδή, θα υπάρχουν στεγανά και καθένας από αυτούς τους μηχανισμούς θα συνεργάζεται με άλλους παράγοντες. Και θα αναδυθούν αναπόφευκτα ύποπτες δραστηριότητες, όσο το κράτος αποδυναμώνεται.
Αυτό, λοιπόν, που βλέπω δεν είναι η αναγέννηση του ελληνικού κράτους. Αλλά η διάλυσή του. Οδεύουμε προς φαινόμενα που θα φέρουν σοβαρότατα προβλήματα. Που μπορεί να περιλαμβάνουν μαφίες, και μηχανισμούς

Ισοτιμία

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, Συνεντεύξεις, αλήθεια, κρίση

You re the voice try and understand it……… Κανένας μαλάκας ξεφτιλισμένος πολιτκάντης με κοστουμούι+ταγεράκι ΔΕΝ θα μιλήσει για σένα try and understand it… Μόνο εσύ ξέρεις τις ανάγκες σου

We have
The chance to turn the pages over
We can write what we want to write
We gotta make ends meet, before we get much older

We’re all someone’s daughter
We’re all someone’s son
How long can we look at each other
Down the barrel of a gun?

 

You’re the voice, try and understand it
Make a noise and make it clear

 

We’re not gonna sit in silence
We’re not gonna live with fear

 

We know we all stand together
With the power to be powerful
Believing, we can make it better

 

We’re all someone’s daughter
We’re all someone’s son
How long can we look at each other
Down the barrel of a gun?…

You’re the voice, try and understand it
Make a noise and make it clear

 

 

και μια γαμάτη μεταλ διασκευή!

1 σχόλιο

Filed under "δικαιοσύνη", Η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυό....παράλληλοι κόσμοι στην κύπρο σήμερα, Κύπρος=Το βασίλειο της αναξιοκρατίας, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, ας πούμε, καλλιτεχνικά ;), κρίση

Και για να μην ξεχνιόμαστε στις μέρες πολέμου που βιώνουμε, πως τα καθεστωτικά μμεξαπάτησης χέρι χέρι με τα μαντρόσκυλα της εξουσίας αστυνομικούς που κτυπάνε στο ψαχνό όποιον αντιδρά στην εξαθλίωση της ζωής μας- reload Πιστευτό απολύτως: δημοσιοκάφρος του bbc υπερασπίζεται αστυνομική βία σε φοιτητή με εγκεφαλική παράλυση ευρισκόμενος σε αναπηρικό καροτσάκι!

Ουσιαστικά όσο και αν το θεωρώ απολύτως πιστευτό κάθε φορά σοκκάρομαι και εκπλήσσομαι από το πως οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν κτήνη άγρια θηρία χωρίς καμιά συναίσθηση της ανθρωπιάς τους

Είναι πραγματικά απίστευτο τα όσα συμβαίνουν συνέχεια και θέλουν ως άλλοι μιθριδάτες να μας κάνουν να τα συνηθίσουμε βάζοντας συνέχεια και από λίγο περισσότερο δηλητήριο………..

ο ανάπηρος ΛΕΒΕΝΤΗΣ φοιτητής πραγματικός αγωνιστής της ζωής

ο οποίος προσπαθεί μέσα από τους σκοπελους της πουλημένης δημοσιοκαφρίλας του πουλημένου bbc να αποτυπώσει το αυτονόητο:

ΟΤΙ ΕΝΑΣ ΑΝΑΠΗΡΟΣ ΜΕ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΠΑΡΑΛΥΣΗ ΠΟΥ ΔΥΣΚΟΛΕΥΕΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΠΟΣΩ ΜΑΛΛΟΝ ΝΑ ΚΙΝΗΘΕΙ

Δ Ε Ν ΜΠΟΡΕΙ ΕΠΟΥΔΕΝΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΠΟΣΩ ΜΆΛΛΟΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΑΝΟΠΛΩΝ ΑΝΘΡΩΠΟΜΟΡΦΩΝ ΤΕΡΑΤΩΝ ΜΕ ΜΠΛΕ ΜΑΝΤΡΌΣΚΥΛΩΝ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΜΠΑΤΣΩΝ

και όμως ο δημοσιοκάφρος επιμένει να τον προβοκάρει και να τον ρωτάει αν…………… τσουλησε………….απιστευτα γελοίο και μονο να το πει κάποιος, αν τσούλησε το αναπηρικό του τροχοκάθισμα ……….εναντιον πανοπλων αστυνομικών!!!!!!!!!!!
ναι ρε το τσούλησε´…………. και;;;;;;

ο άνθρωπος αυτός δεν μπορει να κινηθεί αυτοβούλως και τον έσπρωχνε ο αδελφός του……. όπως εξηγησε πεντακάθαρα και ομως ο δημοσιοκάφρος αυτός ο άθλιος προβοκάτορς του σπουδαίου bbc συνεχίζει με περισσό θράσσος να βρει δικαιολογία για τους μπάτσους

ναι αλλά τους έβρισες τους φώναξες τους έριξες τίποτα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

είναι τραγικό

και όμως αυτη δημοσιοκαφρίλα με τον εμετό και τα ξερατά της εξουσίας και των πουλημένων τσιρακιων τους καταπίνεται αμάσητη κάθε μέρα από τον φιλήσυχο φιλειρηνικό πατριωτάκο μαλάκα που τρώει πιτσα στον καναπέ του και βλέπει την ολυμπιοπαναθηναικαρα την αποελομονοιαματσεστερλιβερπουλ κλπ κλπ και δεν μπορεί να συνειδητοποιησει την μιζέρια του από το δυάρι κλουβί για 3 και 60 που του επέβαλαν να ζει αυτοί που τον φτύνουν με τα ξερατά και τα βρωμισμένα κόκκαλκια που του πετάνε

τι άλλο να πεις

αυτό είναι ένα δείγμα για το μέλλον που είναι ήδη παρόν

εδώ

http://radicaldesire.blogspot.com/2010/12/jody-mcintyre.html

μετάφραση αποσπασμάτων του διαλόγου:

Καλωσήλθατε στη νέα Ευρώπη: Γνωρίστε την με τον Jody McIntyre
Και θαυμάστε την υψηλή δημοσιογραφική τέχνη του BBC (courtesy talos):

Απόσπασμα ανθρωπιστικού διαλόγου 2:10-3:48 (μιας και προσφάτως μας συμβούλευσαν να γίνουμε άνθρωποι πριν γίνουμε κομμουνιστές, προσπαθούμε να κατανοήσουμε τον ανθρωπισμό):

-”Δημοσιογράφος”: Υπάρχει μια εικασία ότι τσουλούσατε προς την αστυνομία με το αναπηρικό σας καροτσάκι. Αληθεύει;
Jody: Νομίζω ότι το να δικαιολογείτε έναν αστυνομικό που τραβάει έναν ανάπηρο απ’ την αναπηρική του καρέκλα και τον σέρνει στην άσφαλτο είναι μάλλον γελοίο και εκπλήσσομαι που μόλις προσπαθήσατε να κάνετε κάτι τέτοιο.
-”Δημοσιογράφος”: Άρα, άρα δεν είναι αλήθεια. Δεν τσουλούσατε προς την αστυνομία.
Jody: Κοιτάξτε, δεν μπορώ σωματικά να χρησιμοποιήσω ο ίδιος την αναπηρική μου καρέκλα. Με έσπρωχνε ο αδελφός μου. Νομίζω ότι είναι αρκετά εμφανές από το βίντεο ότι δεν ήμουν κατά κανένα τρόπο απειλή για κανέναν.
-”Δημοσιογράφος”: Στην εφημερίδα Observer σας περιέγραψαν ως κυβερνο-ριζοσπάστη και παρέθεσαν τα λόγια σας ότι “θέλετε να χτίσετε ένα επαναστατικό κίνημα, και ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο δια της άμεσης δράσης στους δρόμους.” Ταυτοποιείτε τον εαυτό σας ως επαναστάτη;
-Jody: Δεν ταυτοποίησα τον εαυτό μου ως τίποτε. Νομίζω όμως ότι όλοι έχουμε το δικαίωμα να παλέψουμε ενάντια σ’ αυτό που προσπαθεί να κάνει η κυβέρνηση. Προσπαθεί να … ένα εκπαιδευτικό σύστημα όπου μόνο οι πλούσιοι θα μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά… Αυτό είναι κάτι στο οποίο νομίζω ότι όλοι πρέπει να αντισταθούμε.

Απόσπασμα 6.40-7:50:
Ο δημοσιογράφος την έχει πλέον καταβρεί ως ανακριτής κακοποιημένων αναπήρων και σολάρει:

-”Δημοσιογράφος”: Φωνάξατε τίποτε προκλητικό ή μήπως πετάξατε τίποτε που θα προκαλούσε την αστυνομία να σας το κάνει αυτό;
Jody: Πραγματικά πιστεύετε ότι ένας άνθρωπος με εγκεφαλική παράλυση, σε αναπηρική καρέκλα, μπορεί να αποτελέσει απειλή για έναν αστυνομικό που είναι ένοπλος;
-”Δημοσιογράφος”: Όμως λέτε ότι είστε επαναστάτης.
Jody: Αυτό είναι μια λέξη. Δεν είναι φυσική πράξη που ανέλαβα ενάντια σε αστυνομικό…Σας ρωτάω: Πιστεύετε ότι θα μπορούσα, με οποιονδήποτε τρόπο, να αποτελέσω φυσική απειλή, από το κάθισμα της αναπηρικής μου καρέκλας, για ένα στρατό αστυνομικών αρματωμένων με όπλα; Η όλη αυτή γραμμή επιχειρηματολογίας είναι εντελώς γελοία. Γιατί κατηγορείτε τα θύματα της βίας για τη βία αυτή. Στην πραγματικότητα, μου θυμίζει πολύ τον τρόπο με τον οποίο το BBC καλύπτει τις συγκρούσεις στην Παλαιστίνη.

===========

Η επίθεση των αστυνομικών της μητροπολιτικής αστυνομίας που τον ΧΤΥΠΗΣΑΝ με τα γκλομπ τους μετά από ………. έρευνα κρίθηκε ότι ήταν δικαιολογημένη 

Η περιγραφή δημοσίευσης του βιντεο στο you tube:

BBC interview wheelchair user and cerebal palsy sufferer Jody McIntryre after he was dragged from his wheelchair by police on two seperate occasions at the anti-tuition fees protest on the 9th December 2010 in London. The presenter is Ben Brown. I apologise for some glitches in the video, this is because of a bad signal and dodgy aerial cable.
If you wish to complain about the conduct of the presenter the BBC complaints form is here http://www.bbc.co.uk/complaints/ This was shown on the 8 o’clock news on BBC News channel on the 13th December. BBC response:http://www.bbc.co.uk/blogs/theeditors/2010/12/interview_with_jody_mcintyre.html

You can also complain to Ofcom at https://stakeholders.ofcom.org.uk/tell-us/specific-programme-epg

This is the 2nd incident. (No video of the 1st available.)http://www.youtube.com/watch?v=OUHzSQgayXY

Also read Jody’s own account on his blog athttp://jodymcintyre.wordpress.com/2010/12/10/week-76-student-protests-part-th…

Interview on Sky news is here: http://is.gd/iI2rY (2nd video on the page.)

Facebook page: http://www.facebook.com/pages/Menacingly-rolling-towards-Ben-Brown-in-my-whee…
Jody McIntyre fan page: http://www.facebook.com/pages/Jody-McIntyre/119145524818942
Petition asking the BBC for an apology:http://www.gopetition.com/petition/41418.html

============

εδώ τα όσα γράφει το παλληκάρι για τα γεγονότα στο δικό του blog

http://jodymcintyre.wordpress.com/2010/12/10/week-76-student-protests-part-three/?blogsub=confirmed#blog_subscription-3

Week 76 – Student Protests, Part Three

Posted on December 10, 2010 | 173 Comments

It was referred to as ‘Day X’, the ‘Day Parliament Would Vote On Tuition Fees’. For us, the momentum had to continue.

When I first arrived in Parliament Square yesterday, however, it seemed that the opposite had happened. It was good to see thousands of students packing out the Square as “our” politicians sat cocooned in a bubble just across the road, but the lack of action was somewhat disheartening. You don’t bring down governments by standing around and shuffling your feet.

It wasn’t long before my qualms were settled. People began running toward the far end of Parliament Square, and we followed. As we got to the front of the crowd, it was clear that the police were desperate for violence. This does not come as a surprise; of course, it is the job of the police to protect the government. Nothing is a bigger threat to the government than the scenes we saw on the last student march of November 30th; thousands of students spontaneously marching across central London, without permission from the police, and not an ounce of violence. So how do they combat that threat? They attack us.

When we reached the front, the batons began to fly. One came landing straight onto my left shoulder, sending a sharp, shooting pain down my arm. Others were taking blows to the head. Children, women, men, all being brutalised by the police. Then the horses came, horses that could easily kill people, but we would not budge. We held our ground.

Suddenly, four policemen grabbed my shoulders and pulled me out of my wheelchair. My friends and younger brother struggled to pull me back, but were beaten away with batons. The police carried me away. Around five minutes later, my younger brother was also forced through, the wheelchair still in his hands.

A crowd of around 200 had by now gathered on the other side of the police lines. We turned, and began marching, running, in the opposite direction. Morale was high. Anger at the government was even higher. Kicks and punches were thrown as we passed the Department of Education.

Eventually, we found ourselves back at Parliament Square, this time approaching from the side of the now-infamous Millbank. Riot police came charging our way, but now they looked weak. Mounted police were just behind, waiting to charge.

Somehow, me and Finlay managed to weave our way through the police line. We found ourselves in a large no-mans-land, in between the riot police trying to stop the crowd, and the police horses getting ready to charge. I turned in my wheelchair to face the police. “Move out of the way!” one of the mounted police shouted at me. I shook my head.

From the corner of my eye, I spotted one of the policemen from the earlier incident. He recognised me immediately. Officer KF936 came charging towards me. Tipping the wheelchair to the side, he pushed me onto the concrete, before grabbing my arms and dragging me across the road. The crowd of 200 ran and surrounded him. I got back up and stood in front of the horses.

When I finally got home at 5am, exhausted but pleased at what can only be seen as a victory, I found that the picture of me being pulled from my wheelchair had been creating a bit of a storm online. But I am not the real victim. The real victims of yesterday are people like Alfie Meadows; a 20 year-old student who was rushed to hospital for emergency brain surgery after internal bleeding caused by police truncheons.

We need a change, and we need it now.

εδώ το original video όταν τα μαντρόσκυλα τα βρωμισμένα της εξουσίας οι κωλόμπατσοι προσπαθώντας να προβοκάρουν και να προκαλέσουν επίθεση εναντίον τους για να χρησιμοποιήσουν καταστολή ρίχνουν κάτω τον ανάπηρο λεβέντη και τον πετάνε στον δρόμο από το αναπηρικό του καροτσάκι

*Contains Strong Language*

Enhanced footage of disabled journalist Jody McIntyre being pulled from his wheelchair and dragged along the road by the police during the student protest on 9th Dec 2010 after refusing to leave the area.

(Note how one police officer is dragged away from the scene)

In Jody’s own words «Somehow, me and Finlay managed to weave our way through the police line. We found ourselves in a large no-mans-land, in between the riot police trying to stop the crowd, and the police horses getting ready to charge. I turned in my wheelchair to face the police. «Move out of the way!» one of the mounted police shouted at me. I shook my head.

From the corner of my eye, I spotted one of the policemen from the earlier incident. He recognised me immediately. Officer KF936 came charging towards me. Tipping the wheelchair to the side, he pushed me onto the concrete, before grabbing my arms and dragging me across the road. The crowd of 200 ran and surrounded him.»

For more on this and other stories, please visit my blog :http://mshumphreycushion.wordpress.com/

=========

εδώ και η αντίδραση των δημοσιοκάφρων του bbc στις αντιδράσεις των ανθρώπων για τα όσα ο δημοσιοκάφρος του έπραξε

http://www.bbc.co.uk/blogs/theeditors/2010/12/interview_with_jody_mcintyre.html

Interview with Jody McIntyre

Post categories:

Kevin Bakhurst Kevin Bakhurst | 12:47 UK time, Tuesday, 14 December 2010

We have received a considerable number of complaints about an interview Ben Brown did last night on the BBC News Channel with Jody McIntyre. The context of the interview was that Mr McIntyre was on the student demonstrations in London last week and video emerged yesterday of him being pulled out of his wheelchair by police.

I am aware that there is a web campaign encouraging people to complain to the BBC about the interview, the broad charge being that Ben Brown was too challenging in it. However I am genuinely interested in hearing more from people who have complained about why they object to the interview. I would obviously welcome all other views.

I have reviewed the interview a few times and I would suggest that we interviewed Mr McIntyre in the same way that we would have questioned any other interviewee in the same circumstances: it was quite a long interview and Mr McIntyre was given several minutes of airtime to make a range of points, which he did forcefully; Ben challenged him politely but robustly on his assertions.

Mr McIntyre says during the interview that «personally he sees himself equal to anyone else» and we interviewed Mr McIntyre as we would interview anyone else in his position. Comments more than welcome.

Kevin Bakhurst is the controller of the BBC News Channel and the BBC News at One and the deputy head of the BBC Newsroom. As per normal practice, this post is now closed to new comments.

2 Σχόλια

Filed under "δικαιοσύνη", Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, Συνεντεύξεις, αλήθεια, κρίση

ACTA Διεθνής Συμφωνία ουσιαστικής φίμωσης και απόλυτου ελέγχου στο ιντερνετ. 22 χώρες της ΕΕ μαζί και η Ελλάδα την υπέργραψαν… Η Κύπρος ακόμη μαζί με άλλες 7… Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά και δεν τον πήραμε χαμπάρι αφού όλα γίνονται στα μουλωκτά.. Ακόμα όμως δεν έχει τεθεί σε ισχύ αφού πρέπει να περάσει από το ΕυρΚοινοβούλιο..Υπάρχει ακόμα χρόνος αντίδρασης

Ψάχνοντας στην διαδικτυακή σελίδα της ΕΕ το Euro Lex για να βρω την συνθήκη διαπίστωσα ότι όλο αυτό δεν είναι καθόλου καινούριο

http://eur-lex.europa.eu/Result.do?arg0=acta&arg1=&arg2=&titre=titre&chlang=el&RechType=RECH_mot&Submit=%CE%91%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7

 

το κείμενο της συνθήκης είναι εδώ

http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2011/may/tradoc_147937.pdf

εδώ κάποια βίντεο σχετικά

 

Τα πράγματα  ως φαίνεται είναι πολύ σοβαρά και αν πετύχουν να περάσει αυτή συνθήκη από το Ευρωκοινοβούλιο τότε αυτό θα γίνει κοινοτικό δίκαιο και άρα υποχρεωτικό και για μας εδώ στην Κύπρο μάλλον έστω και αν η Κύπρος μαζί με την Γερμανία  Ολλανδία, Εσθονία και Σλοβακία δεν την υπέγραψαν

Πάντως ακόμη υπάρχει πολύς δρόμος μπροστά για να γίνει αυτή συνθήκη μέρος του κοινοτικού κεκτημένου αφού ακόμα παραμένει απλά πρόταση της Ευρωπαικής Επιτροπής δηλαδή ανθρώπων που δεν έχουν καν την στοιχειώδη «δημοκρατική» νομιμοποίηση που έστω έχουν οι ευρωβουλευτές αφού οι ευρωπαίοι επίτροποι δεν εκλέγονται από κανένα αλλά διορίζονται

πχ η κυπραία επίτροπος Αντρούλλα Βασιλείου δεν εκλέγηκε από κανένα αλλά διορίστηκε από το κυπριακό κράτος

εδώ είναι η συνήθης νομοθετική διαδικασία όπως λέγεται

http://www.europarl.europa.eu/aboutparliament/el/0080a6d3d8/%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%AE%CE%B8%CE%B7%CF%82-%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1.html

Συνήθης νομοθετική διαδικασία

Η διαδικασία συναπόφασης καθιερώθηκε με η Συνθήκη του Μάαστριχτ για την Ευρωπαϊκή Ένωση (1992), ενώ με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ (1999) διευρύνθηκε και έγινε πιο αποτελεσματική. Με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, που τέθηκε σε ισχύ την 1η Δεκεμβρίου 2009, μετονομάστηκε σε συνήθη νομοθετική διαδικασία και έγινε η βασική νομοθετική διαδικασία στο σύστημα λήψης αποφάσεων της ΕΕ.

  • Η συνήθης νομοθετική διαδικασία θέτει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο ίδιο επίπεδο με το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ευρύ φάσμα τομέων (για παράδειγμα οικονομική διακυβέρνηση, μετανάστευση, ενέργεια, μεταφορές, περιβάλλον, προστασία των καταναλωτών, κ.λπ.). Η μεγάλη πλειονότητα των ευρωπαϊκών νόμων θεσπίζονται από κοινού από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
  • Η Επιτροπή στέλνει την πρότασή της στο Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

    • Εκεί η πρόταση εξετάζεται και συζητείται δύο φορές διαδοχικά.
    • Μετά από δύο αναγνώσεις, αν τα δύο θεσμικά όργανα δεν μπορούν να συμφωνήσουν, η πρόταση υποβάλλεται στην επιτροπή συνδιαλλαγής, αποτελούμενη από ίσο αριθμό εκπροσώπων του Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου.
    • Οι εκπρόσωποι της Επιτροπής συμμετέχουν επίσης στις συνεδριάσεις της επιτροπής αυτής και συμβάλλουν στη συζήτηση
    • Όταν η επιτροπή καταλήξει σε συμφωνία, το συμφωνηθέν κείμενο αποστέλλεται στο Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για τρίτη ανάγνωση, ώστε να μπορέσουν τελικά να το υιοθετήσουν ως νομοθετικό κείμενο.
    • Η οριστική συμφωνία των δύο θεσμικών οργάνων είναι απολύτως αναγκαία για την έγκριση του κειμένου.
    • Ακόμη κι αν συμφωνηθεί στην επιτροπή συνδιαλλαγής κοινό κείμενο, το Κοινοβούλιο μπορεί να απορρίψει την προταθείσα πράξη με πλειοψηφία των παρόντων μελών.
      Δείτε:

      • Άρθρα 3738a41 ,43,53-74 του Κανονισμού
      • Άρθρα 289294 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Για να αντιληφθούμε την σοβαρότητα της κατάστασης παραθέτω πιο κάτω κάποια αποσπάσματα από την Γνωμοδότηση του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων σχετικά με τις τρέχουσες διαπραγματεύσεις στις οποίες συμμετέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση για τη σύναψη εμπορικής συμφωνίας καταπολέμησης της παραποίησης/απομίμησης (ACTA) 

http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:C:2010:147:0001:01:EL:HTML

3. Η προστασία της ιδιωτικής ζωής και των δεδομένων πρέπει να ληφθεί υπόψη από την αρχή των διαπραγματεύσεων και όχι όταν θα έχουν καθοριστεί και συμφωνηθεί τα συστήματα και οι διαδικασίες και είναι πλέον πολύ αργά να αναζητηθούν εναλλακτικές λύσεις που να συνάδουν με την προστασία της ιδιωτικής ζωής.

14. Δεδομένων των ελάχιστων πληροφοριών που έχουν δημοσιοποιηθεί μέχρι στιγμής, ο ΕΕΠΔ επισημαίνει ότι δεν είναι σε θέση να προβεί σε ανάλυση των διατάξεων της ACTA. Στην παρούσα γνωμοδότηση, ο ΕΕΠΔ επικεντρώνεται επομένως στην επισήμανση των πιθανών κινδύνων που ενδεχομένως εγκυμονεί η συμφωνία, σύμφωνα με όσα έχουν αναφερθεί, για την προστασία της ιδιωτικής ζωής και των δεδομένων, λόγω της εφαρμογής πιθανών συγκεκριμένων μέτρων στους ακόλουθους δύο τομείς: επιβολή δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας στο ψηφιακό περιβάλλον (κεφάλαιο IV) και μηχανισμοί διεθνούς συνεργασίας (κεφάλαιο V).

IV. ΕΠΙΒΟΛΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΣΤΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

IV.1. Η ανάγκη ανάλυσης των επιπτώσεων των «πολιτικών διακοπής της πρόσβασης στο διαδίκτυο ύστερα από τρεις προειδοποιήσεις» στην προστασία της ιδιωτικής ζωής και των δεδομένων

15. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ACTA θα θεσπίσει νομικό πλαίσιο για την καταπολέμηση της πειρατείας στο ψηφιακό περιβάλλον [10]. Το πλαίσιο αυτό θα καθορίζει τους όρους δυνάμει των οποίων οι ISP και άλλοι μεσάζοντες στο διαδίκτυο [11] θα καθίστανται υπεύθυνοι για την κυκλοφορία μέσω των εγκαταστάσεών τους υλικού που συνιστά κλοπή δικαιωμάτων δημιουργού. Το πλαίσιο μπορεί επίσης να προβλέπει μέτρα και ένδικα μέσα προς επιβολή στους χρήστες του διαδικτύου για την αναφόρτωση ή την καταφόρτωση υλικού που συνιστά κλοπή δικαιωμάτων δημιουργού. Αν και οι λεπτομέρειες του εν λόγω πλαισίου δεν έχουν δημοσιοποιηθεί επισήμως, βάσει των πληροφοριών που έχουν κυκλοφορήσει από διάφορες πηγές, η συμφωνία προβλέπει ενδεχομένως, μεταξύ άλλων, την επιβολή της υποχρέωσης στους ISP να εφαρμόζουν «πολιτικές διακοπής της πρόσβασης στο διαδίκτυο ύστερα από τρεις προειδοποιήσεις», γνωστές και ως συστήματα «κλιμακούμενης αντίδρασης». Τα συστήματα αυτά θα επιτρέπουν στους κατόχους δικαιωμάτων δημιουργού να παρακολουθούν τους χρήστες του διαδικτύου και να εντοπίζουν πιθανούς παραβάτες δικαιωμάτων δημιουργού. Στη συνέχεια, οι κάτοχοι δικαιωμάτων δημιουργού θα επικοινωνούν με τους ISP για να τους ενημερώσουν για τον φερόμενο ως παραβάτη. Οι ISP με τη σειρά τους θα προειδοποιούν τον χρήστη που εικάζεται ότι παραβιάζει τα δικαιώματα δημιουργού. Ύστερα από τρεις προειδοποιήσεις, η πρόσβαση του τελευταίου στο διαδίκτυο θα διακόπτεται.

16. Ταυτόχρονα με τις διαπραγματεύσεις για την ACTA, πολιτικές διακοπής της πρόσβασης στο διαδίκτυο ύστερα από τρεις προειδοποιήσεις εφαρμόζονται ήδη σε ορισμένα κράτη μέλη όπως η Γαλλία. Συζητούνται ακόμη σε διάφορα κοινοτικά φόρα, όπως ο διάλογος των ενδιαφερομένων για την παράνομη αναφόρτωση και καταφόρτωση που διεξάγεται επί του παρόντος υπό την αιγίδα της ΓΔ Εσωτερικής Αγοράς, σε συνδυασμό με την έγκριση της ανακοίνωσης της Επιτροπής περί ενίσχυσης της επιβολής των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας στην εσωτερική αγορά [12]. Συζητήσεις για το συγκεκριμένο θέμα διεξάγονται και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο πλαίσιο της τρέχουσας συζήτησης για το σχέδιο ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την ενίσχυση της επιβολής των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας στην εσωτερική αγορά (γνωστό ως «έκθεση Gallo»).

17. Τέτοιου είδους πρακτικές παραβιάζουν σοβαρά την ιδιωτική ζωή των προσώπων. Οδηγούν σε γενικευμένη παρακολούθηση των δραστηριοτήτων των χρηστών του διαδικτύου, ακόμη και των πλέον νομοταγών. Θίγουν εκατομμύρια νομοταγείς χρήστες του διαδικτύου, συμπεριλαμβανομένων πολλών παιδιών και εφήβων. Εφαρμόζονται από ιδιωτικούς φορείς και όχι από τις αρχές επιβολής του νόμου. Επιπλέον, το διαδίκτυο διαδραματίζει σήμερα κεντρικό ρόλο σε όλες σχεδόν τις πτυχές της σύγχρονης ζωής με αποτέλεσμα οι επιπτώσεις της διακοπής της πρόσβασης σε αυτό να είναι ενδεχομένως πολύ σοβαρές, καθώς τα πρόσωπα αποκόπτονται από την εργασία, τα πολιτιστικά δρώμενα, τις εφαρμογές ηλεκτρονικής δημόσιας διοίκησης, κ.λπ.

===========================

Απλά για να αντιληφθούμε τι μπορεί να γίνει αν περάσει αυτό το πράγμα

αν οι σελίδες της οποίες επισύναψα με λινκ εδώ είχαν κοπυραιτ τότε δεν θα είχα το δικαίωμα να τις κάνω κοπυ πειστ και άρα θα είχα νομικές ίσως και ποινικές επιπτώσεις

αυτά προς το παρόν και θα επανέλθω αργότερα όταν καταφέρω να διαβάσω την συνθήκη πιο αναλυτικά

4 Σχόλια

Filed under "δικαιοσύνη", Κύπρος=Το βασίλειο της αναξιοκρατίας, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια