Monthly Archives: Ιουνίου 2011

Η αγιοποίηση της εργασίας από τυπους που δεν δουλεύουν ποτέ και ζουν βασιλικά….καλά ρε μαλάκα δεν αναρωτιέσαι γιατί ενώ δουλεύεις 10 ;και 12 συν ώρες την ημέρα η ζωή σου δεν καλυτερεύει;;

δια μέσου των αιώνων έχει αγιοποιηθεί αυτό που ονομάζεται εργασία

εν εργατικόν παιδίν κλπ ως μεγάλο πλεονέκτημα

υπονοώντας φυσικά ότι με την σκληρή εργασία θα πετύχεις…. θα πετύχεις τι όμως; καλύτερη ποιότητα ζωής προφανώς

τι σημαίνει καλύτερη ποιότητα ζωής;

σημαίνει να μπορείς να κάνεις αυτά που εσύ θέλεις, αυτά που σε γεμίζουν και να ασχολείσαι με αυτά που να αναπτύσεις την προσωπικότητα σου

χμμμμμμ

μάλιστα

μπορεί κάποιος να μου πει τι δουλειά έκανε ο Σωκράτης;  τι δουλειά έκανε ο Αριστοτέλης;  ο Αριστοφάνης; ο Παρμενίδης; κλπ κλπ

ακούω συνέχεια ότι τουτος εν πολλά εργατικόν παιδίν εν φεύκει αν δεν γινει 9 κλπ

τζαι τουτον λαλούν το για καλόν!!!!

ΚΑΛΑ ΡΕ!!!! ΠΟΣΟ ΜΑΛΑΚΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ!!!!

τεσπα

οι πλείστοι άνθρωποι φυσικά ως μισθωτοί σκλάβοι βιώνουν στο πετσί τους ότι με την σκληρή εργασία και καλά δεν μπορουν να αυξήσουν τα εισοδήματα τους ώστε να έχουν ποιοτική ζωή

πες ότι είσαι ένας σχετικά καλά αμοιβόμενος υπαλληλος που πιάνεις 1500 ευρώ

εννοείται ότι πρέπει να δουλεύεις μινιμουμ μέχρι τις 6 τζαι εννοείται ότι ο μάστρος σου εννα το εκτιμήσει αν μείνεςι αλλο δκυο τρεις ώρες παραπάνω (@@ αλλα λέμεν τωρά αφού θελεις να τον γλύψεις τζαι να του δείξεις ότι κόφτει σε για την δουλειά τζαι μαλακίες)

άρα για να αυξήσεις τα εισοδήματα σου πχ ως τα 2000 ευρώ πρέπει να κάμνεις αλλο μιαν παρτ ταιμ δουλειά

ΑΡΑ ΕΝ ΘΑ ΖΕΙΣ

αλλά εννα εισαι εργατικόν παιδιν τζαι η γυναίκα σου εννοείται ότι εννα σου κάμει κάτι τζέρατα να

τζαι καλά εννα σου κάμει φιλουδιν

τι δουλειά κάμνει πχ ο τομυς ο βους;  τι δουλειά νομίζετε ότι κάμνουν τουτοι ουλλοι οι ξενοδόχοι που πιάνουν τα εκατομύρια που το κράτος;

τι δουλειά κάμνει πχ ο Χάρης Λοιζίδης; ο μάνθος μαυρομάτης

ο χαριλάος σταυράκης τι δουλειά έκαμνεν μες την τράπεζα κυπρου

ή ο άλλος ο τυπας που ήταν υπουργός οικονομικών τζαι επήεν τζαι έγινε υπαλληλος της ελληνικής τράπεζας του τομυ του βου ο Μάκης Κεραυνος

τι δουλειά νομίζετε ότι κάμνουν;

τάχα δουλεύκουν;;;;

ή τουτοι ουλλοι οι τυποι οι γλυφτες της εξουσίας που εν μέσα σε ούλλους τους ημικρατικούς οργανισμούς ή μεσα στην δημοσια υπηρεσία με κλίμακα 16 κλπ τι δουλειά νομίζετε ότι κάμνουν;

ας πούμεν ο σιακόλας πχ που εχει το αεροδρόμιο το μολ λπ

κάθεται τζαι κάθε μέρα έρχονται εκατομυριακια τζαι βρίσκουν τον

αλήθεια τι δουλειά κάμνει ο σιακόλας

οι θέλω να μου απαντήσεις νουσιμα ρε στροβολιώτη όμως πλις

πε μου τι δουλειά μπορεί να κάμνουν τύποι σαν τον σιακόλα πχ

ξυπνούν τάχα το πρωιν τζαι….;

τι κάμνουν;

τεσπα

όσο ο άνθρωπος παραμένει δέσμιος των ιδεοληψιών που του σφήνωσαν στο μυαλό τόσα χρόνια δεν πρόκειται να προχωρήσει

και κάτι άλλο

καλά ρε μαλάκά, εν σου κάμνει εντύπωση που η τεχνολογία επροχώρησεν τόσον πολλά οι μηχανές φτιάχνουν τα ούλλα τζαι όμως εσύ ως μαλάκας δουλεύκεις ακομα παραπάνω για να φκάλει λίρες ευρω κλπ ο μάστρος σου με τον οποίον ταυτίζεσαι τζιολας;

πόσα κιλά μαλάκας πρεπει να εισαι ρε για να μεν σκεφτείς τουντο απλόν

πραγματικά όμως…………

Ο Πωλ Λαφαργκ περί το 1883 έγραψε το βιβλιαράκι με τίτλο «Το δικαίωμα στην τεμπελιά»

https://osr55.wordpress.com/2009/01/22/%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%89%CE%BC%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%84%CE%B5%CE%BC%CF%80%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%AC/

Γράφει ο Λαφαργκ:

«Μια αποδοτική εργάτρια γνέθει με τ΄αδράχτι της το πολύ πέντε τούφες το λεπτό, ενώ ορισμένες κυκλικές πλεκτομηχανές κάνουνε 30.000 τούφες στον ίδιο χρόνο.

 

Κάθε λεπτό μηχανής επομένως ισοδυναμεί με 100 ώρες δουλειάς της εργάτριας – ή με άλλα λόγια κάθε λεπτό που δουλεύει η μηχανή χαρίζει στην εργάτρια δέκα μέρες σχόλη.

 

Αυτό που αληθεύει για την πλεκτοβιομηχανία αληθεύει λίγο ή πολύ και για όλες τις βιομηχανίες που έχει εκσυγχρονίσει η σύγχρονη μηχανική.»

Επί της ουσίας ο άνθρωπος με τις μηχανές έχει επιλύσει τα προβλήματά του όσον αφορά την παραγωγή καθότι τα ρούχα και τα τρόφιμα είναι σε τόση αφθονία λόγω των μηχανών που φτάνουν για όλους τους ανθρώπους στην γη.

και όμως εσύ ως μαλάκας συνεχίζεις να δουλεύεις όλο και περισσότερο τζαι παλε εν τα φκάλλεις πέρα

καλά ρε, εν αναρωτιέσαι γιατί;

πόσο μαλάκας είσαι τελικά ρε

και απαντάει ο φλώρος που με τα λεφτά του μπαμπάκα εσπουδασεν εις τα αγγλίας

τζαι επιαεν τζαι αυτοκινητουιν ακριβον πριν καν αρκέψει να δουλεύκει

ο καθένας πιάνει όσα αξίζει

άτε ολάν τζαι κανεί

https://osr55.wordpress.com/2011/05/05/%CE%B7-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-55%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%AF%CF%84%CE%B5%CF%81-%CE%B3%CE%BA%CF%81%CF%8C%CF%83%CE%B1%CF%80-%CF%80%CE%BF%CF%85/

Η ιστορία του 55χρονου Πίτερ Γκρόσαπ που έλεγε: Ένας άνθρωπος βγάζει όσα ακριβώς κερδίζει από τη δουλειά του.” και μετά ξύπνησε…. στον εφιάλτη της ανεργίας της κρίσης του 30

έχω ακούσει άπειρες φορές ανθρώπους συνήθως στην ηλικία των γονιών μου γύρω στα 60  που ακόμη εργάζονται να νοιώθουν αληθινά ότι όποιος αγωνιστεί στην δουλειά του για ένα αφεντικό και μάστρο αυτός θα ανταμοιφθεί και ότι μόνο όποιος δεν έχει όρεξη κλπ δεν τα βγάζει περα
συγκεκριμένα μιλούσα με μια υπάλληλο η οποπία δουλεύει σε ένα μεγαλοαφεντικό που φέρνει πάμφθηνα εμπορεύματα από κίνα όπου οι εργάτες εκεί είναι εξαθλιωμένοι και άρα το κόστος εργασίας είναι απίστευτα χαμηλό αφού οι κινέζοι δουλεύουν συνήθως πολύ πέραν των 10 ωρών για κάποια δολάρια την ημέρα και μου έλεγε τα πιο πάνω
οτι δηλαδή μόνο οι τεμπέληδες δεν τα βγάζουν πέρα και λοιπές μαλακιούλες
όταν της επεσήμανα καταρχήν αυτό που έγραψα πιο πάνω για την κίνα, ότι δηλαδή το αφεντικό έμμεσα ή ακόμα και άμεσα εκμεταλλεύεται βάναυσα τους εξαθλιωμένους φτωχους κινέζους εργάτες
αμέσως ξίνιζοντας και δυσανασχετώντας λέει… ου άτε ρε ….osr.. μεν μου αρκέψεις πάλε τις θεωρίες σου κλπ κλπ
της είπα για τους νέους ανθρώπους με πτυχία που δουλεύουν μέχρι τις 7 για 800 ευρώ το μήνα και η απάντηση της είναι ας πάνε αλλού
και όταν απλά επισημανα ότι και αλλού πήγαν αλλά τα ίδια τους δίνουν
η απάντηση η εκπληκτική ήταν
ε στειλτον σε μας
ΣΕ ΜΑΣ!!!!   η απόλυτη νοητική αλλοτρίωση, όταν ο μισθωτός σκλάβος ταυτίζεται με το αφεντικό του
είμαστε ένα
εμείς έχουμε ανθρώπους από τη ρουμανία τη βουλγαρία που εν πολλά ευχαριστημένοι και παν τα μιά χαρά και λοιπές παπαρολογίες
και όταν της επισημαίνω το αυτονόητο, ότι για να κόψει ο άλλος να έρτει σε τούντην ηλικία 45 50 χρονών στην κύπρο που την ρουμανία και την βουλγαρία αυτό από μόνο του σημαίνει ότι δεν τα πάνε μια χαρά
ο λόγος άλλωστε που βάλαν αυτές τις χωρες ιδιως στην ΕΕ είναι ακριβώς για να υπάρξει πάμφθηνη εργασία από τους φτωχούς και εξαθλιωμένους από το δντ της ρουμανίας εργάτες οπυ ευχαριστως στην κύπρο δουλεύουν για τα μισά που παίρνουν οι κύπριοι και μάλιστα για πολύ περισσότερες ώρες
χωρίς να διεκδικούν και κάτι άλλο
όπως κάνουν οι καλομαθημένοι κύπριοι εργάτες
και αυτό έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις και στο εγχώριο εργατικό προσωπικό αφού οι “ακριβοί” κυπριοι εργαζομενοι απολύονται σωρηδόν ώστε να προσληφθούν πάμφηνοι ρουμάνοι βουλγαροι κλπ εργάτες
ώστε να εξαναγκαστούν και οι κυπρέοι να ρίξουν τις απαιτήσεις τους και να μην ζητάνε τόσα πολλά από τους καημένους τους μάστρους τους
και η απάντηση
ουυυυυ άτε ρε …osr…. ενεν έτσι τα πράματα μια χαρά εν τα πλάσματα …………….
τι να πεις σε έναν λοβοτημένο αλλοτριωμένο άνθρωπο;
και ακολουθεί η ιστορία

http://ciaoant1.blogspot.com/2011/05/update-04052011.html

Η πτώση και η άνοδος του κ. Γκρόσαπ

Η επόμενη ανάρτηση προέρχεται από το εξαιρετικό βιβλίο των Ριτσαρντ Μπογιερ και Χερμπερτ Μορε « Η άγνωστη ιστορία του εργατικού κινήματος των ΗΠΑ» που εκδόθηκε στα ελληνικά το 1993 από τη Σύγχρονη Εποχή. Το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου μπορεί να βρεθεί και σε ένα παλαιότερο τεύχος τουΡιζοσπάστη. Στο βιβλίο αυτό που σύμφωνα με τους συγγραφείς του «περιέχεται η ιστορία των ανώνυμων αντρών και γυναικών που αποτέλεσαν την καρδιά του εργατικού κινήματος», περιγράφεται με άμεσο και μυθιστορηματικό τρόπο η ιστορία των εργατικών αγώνων στις ΗΠΑ από τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα, μέχρι τη συντριβή των χρόνων του Μακαρθισμού. Ο τρόπος που επιλέγεται είναι η παράθεση προσωπικών ή συλλογικών ιστοριών, πραγματικών και μη που όμως περιγράφουν την εποχή.

«H οικονομική κρίση έμοιαζε με κάποια φυσική καταστροφή, κάτι σαν πλημμύρα, τυφώνα ή θύελλα, που αφάνιζε τα πάντα στο πέρασμά της. Κάπως έτσι αποτυπώθηκε στο μυαλό του κοινού ανθρώπου. Όμως, αντίθετα με τη θύελλα, η κρίση δεν κόπαζε. Συνεχιζόταν χρόνο με το χρόνο, 1929, 1930, 1931, 1932, 1933, έπαιρνε ολοένα νέες διαστάσεις, βάθαινε όλο και πιο πολύ, στερούσε δουλείες και στέγη, πετούσε εκατομμύρια αστέγους στο δρόμο· εξαπλώθηκε στη Λατινική Αμερική και στην Ευρώπη, παγίδεψε ολόκληρες χώρες και ηπείρους, την περήφανη αυτοκρατορία της Μεγάλης Βρετανίας, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Αυστρία, τα Βαλκάνια, ολόκληρη την Αφρική και την Ασία. Η παγκόσμια παραγωγή μειώθηκε κατά 42%, ενώ το παγκόσμιο εμπόριο κατά 65%. Υπήρχαν 50.000.000 άνεργοι σε όλο τον κόσμο.

Όμως ο Ερυθρός Σταυρός δεν έσπευσε σε βοήθεια όταν χτύπησε η κρίση. Δεν παρουσιάστηκαν οργανισμοί να φροντίσουν τους αρρώστους και πεινασμένους παρά το γεγονός ότι ό συνεχώς αυξανόμενος αριθμός τους ξεπερνούσε κατά πολύ όσους τραυμάτισε ή άφησε άστεγους οποιοσδήποτε τυφώνας ή σεισμός. Στην αρχή ο κάθε άνθρωπος βρέθηκε μόνος, σιωπηλός στο σπίτι του, προσπαθούσε να κρύψει την ανεργία και τη φτώχεια του, σα να ήταν κάποια ντροπιαστική αρρώστια. Αντίθετα με τον τυφώνα, οι καταστροφές της οικονομικής κρίσης δεν έγιναν άμεσα αντιληπτές, γιατί δεν κάλυπταν μια ορισμένη περιοχή. Αντίθετα, η κρίση βρισκόταν παντού και, για πολύν καιρό δεν παρουσιαζόταν τίποτε το ασυνήθιστο. Πίσω όμως από τις κρύες και ανέκφραστες προσόψεις των λαϊκών πολυκατοικιών, των μονοκατοικιών και των διαμερισμάτων, κρυμμένοι από τη δημόσια θέα άντρες και γυναίκες έδιναν τον αγώνα τους, μόνοι στην αρχή, θεωρώντας την καταστροφή σαν προσωπική τους ευθύνη, ενώ μέσα τους υψωνόταν ένας φοβερός πανικός.

Τέτοια ήταν η περίπτωση του Πίτερ Γκρόσαπ, ενός ψηλού, λεπτού πενηνταπεντάχρονου άντρα με λευκό, όλο γωνίες, πρόσωπο, που δεν του άρεσε να μιλάει πολύ. Είχε δουλέψει σαν ειδικευμένος επιπλοποιός επί είκοσι έξι χρόνια στη βιομηχανία επίπλων Τόντι σε μια μεσοδυτική πόλη 300.000 κατοίκων. Μέχρι την ημέρα της απόλυσής του, την 1η του Γενάρη 1930, αντιμετώπιζε τον εαυτό του και τη ζωή με ήρεμη ικανοποίηση. Αγαπούσε αυτά που είχε. Αγαπούσε το σπίτι του, για το οποίο χρωστούσε μόνο 1.800 δολάρια από την πρώτη υποθήκη, αγαπούσε τη γυναίκα του και τα δύο παιδιά του. Η δεκαεφτάχρονη Μαίρη φοιτούσε στην Ακαδημία Σέικρεντ Χαρτ και ο δεκαεννιάχρονος Τζορτζ τέλειωνε τον πρώτο χρόνο στο πανεπιστήμιο της πολιτείας.

Η καλύτερή του ώρα ήταν όταν καθόταν στην πολυθρόνα του μετά το δείπνο. Δε μιλούσε πολύ. Άνοιγε την Ντέιλι Ρέκορντ και διάβαζε, ακούγοντας ταυτόχρονα ραδιόφωνο. Του άρεσε ο Κάμερον στην «ώρα του Φορντ». Τα λόγια του είχαν νόημα.

Ένας άνθρωπος βγάζει όσα ακριβώς κερδίζει από τη δουλειά του. Στη ζωή, δεν παίρνεις τίποτα περισσότερο απ’ όσα προσφέρεις. Μετά από τέτοιες σκέψεις έριχνε μια ματιά στη Φάνι στην κουζίνα, που συνήθως φορούσε το γκρι πουλόβερ της. Εκείνη, όταν τέλειωνε το πλύσιμο των πιάτων, καθόταν για λίγο δίπλα του στη μικρή δερμάτινη καρέκλα που ταίριαζε με την πολυθρόνα του. Μερικές φορές ο Πίτερ έπιανε τα σκληρά από τις δουλειές χέρια της και τα γύριζε για να δει το απλό δαχτυλίδι, τη βέρα που της είχε χαρίσει είκοσι ένα χρόνια πριν. Του άρεσε αυτό το δαχτυλίδι.

Έτσι περνούσαν τα βράδια πριν απολυθεί, την Πρωτοχρονιά του 1930. Δεκαοκτώ μήνες αργότερα, το καλοκαίρι του 1931, τα πράγματα ήταν κάπως διαφορετικά. Ο κ. Γκρόσαπ καθόταν στην πολυθρόνα του όλη τη μέρα και έφερνε τα γεγονότα στο μυαλό του, για να δει πού είχε κάνει λάθος. Ίσως αν είχε γίνει ηλεκτρολόγος μηχανικός, ή κάποιο άλλο επάγγελμα του μέλλοντος, τα πράγματα να μην έπαιρναν αυτήν την τροπή.

Δεν ήταν και τόσο άσχημα στην αρχή. Κάποτε – κάποτε έβγαινε από το σπίτι ντυμένος με τα καλά του και περπατούσε γρήγορα στητός και με πολυάσχολο ύφος σαν να βιαζόταν να προλάβει κάποιο επαγγελματικό ραντεβού. Πάντοτε, όμως, κατέληγε στο πάρκο. “Κάτι θα γίνει”, έλεγε στη γυναίκα του, “το λέει κι ο ίδιος ο Πρόεδρος”. Όταν απολύθηκε είχε στη Φερστ Νάσιοναλ Μπανκ 312,62 δολάρια. Ρευστοποίησε και ένα ασφαλιστήριο 5.000 δολαρίων και πήρε 1.900 δολάρια. Αν δεν υπήρχαν οι δόσεις της υποθήκης, που ήταν 58,50 δολάρια το μήνα, τα λεφτά θα κρατούσαν περισσότερο.

Με μεγάλη λύπη αποχωρίστηκε το ρολόι του, και ακόμα έκανε τη γνώριμη κίνηση για να το αγγίξει. Αυτό τον έκανε να νιώθει ένα αίσθημα κενού, όμοιο με της τσέπης του, όταν έβαζε το χέρι για να βρει κάτι που δεν ήταν στη θέση του. Το είχε δώσει μόνο για 15 δολάρια και η Φάνι είχε δώσει τη βέρα της για ακόμα λιγότερα. “Προσπαθείς να με γελοιοποιήσεις και έβαλες ενέχυρο τη βέρα σου;” τη ρώτησε. “Θες να μου πεις ότι θα ήθελες να είχες παντρευτεί κάποιον άλλο;” Εκείνες τις μέρες γινόταν έξω φρενών με το παραμικρό, όπως όταν τον ρώτησε γιατί δεν πήγαινε μια βόλτα και αυτός άρχισε να βρίζει λέγοντας πως δεν μπορούσε να μείνει κάποιος σπίτι του, χωρίς ν’ αρχίσουν να του λεν να φύγει.

Ισως, αν είχε διαλέξει να δουλέψει στο ραδιόφωνο τα πράγματα να μην έρχονταν έτσι, σκεφτόταν ο κ. Γκρόσαπ, ενώ καθόταν στην πολυθρόνα του και κοιτούσε τον απέναντι τοίχο. Άκουγε τη γυναίκα του που πηγαινοερχόταν στην κουζίνα, κάνοντας μικρούς θορύβους σαν του ποντικού, σαν να φοβόταν μήπως κάποιος δυνατότερος θόρυβος τον ενοχλήσει. Το σπίτι ήταν πολύ ήσυχο. Τα δύο παιδιά είχαν φύγει.

Ο Τζορτζ αναγκάστηκε να παρατήσει το πανεπιστήμιο. Πρώτα πήγε στο Σικάγο, μετά στο Σεν Λιούις και το Ντάλας ψάχνοντας για δουλειά. Μακάρι η Φάνι να μην ανησυχούσε τόσο πολύ γι’ αυτόν. Δε θα έπεφτε δα κι από το τρένο. Την τελευταία φορά που είχαν νέα του, βρισκόταν στο Σαν Ντιέγκο, όπου είχε πάει με οτοστόπ από το Ντάλας. Του έλειπε η κόρη του, η Μαίρη. Είχε παντρευτεί. Ο κ. Γκρόσαπ δε συμπαθούσε τον άντρα της Μαίρης. Μερικές φορές φοβόταν ότι είχε φύγει από το σπίτι μόνο και μόνο για να διευκολύνει την κατάσταση. Δεν υπήρχαν λεφτά και ο άντρας του σπιτιού καθόταν χωρίς να κάνει τίποτα.

Τους τελευταίους έξι μήνες έρχονταν ειδοποιήσεις από την τράπεζα για τις καθυστερημένες δόσεις της υποθήκης. Μέρα με τη μέρα. Μέρα με τη μέρα. Δεν άφηνε τον εαυτό του να αποτελειώσει τη σκέψη. Η Ρέκορντ, φυσικά, είχε δίκιο όταν έλεγε ότι κανένας άνθρωπος που πήγαινε μπροστά, κανένας με εφευρετικό και τολμηρό πνεύμα δεν απευθυνόταν στην Πρόνοια.

Η χειρότερη εμπειρία του ήταν όταν πήγε στο γραφείο Πρόνοιας της περιφέρειας. Αναγκάστηκε να περιμένει στην ουρά μαζί με μαύρους, αλλοδαπούς και άλλους τόσο κουρελιασμένους που δεν αποκλείεται να ήταν αλήτες. Εκείνος ήταν φορολογούμενος Αμερικανός πολίτης και δεν πίστευε στις ελεημοσύνες. Ηταν, φυσικά, και μέλος της AFL, μα ούτε και σ’ αυτήν πίστευε. Τέλος πάντων, ποτέ δεν θα πήγαινε εκεί, αν δεν πεινούσε αυτός και η Φάνι.

Προσπάθησε να εξηγήσει στην κοινωνική λειτουργό ότι η δική του περίπτωση ήταν διαφορετική. Δεν ήταν αλήτης. Όταν μπορούσε να σταθεί ξανά στα πόδια του… τότε όμως η υπάλληλος χαμογέλασε κουρασμένα με φιλικό ύφος, που όμως φάνηκε κοροϊδευτικό στον κ. Γκρόσαπ, και φώναξε: “Ο επόμενος!”. Ήταν δύσκολο να ζήσουν δύο άνθρωποι με 12 δολάρια το μήνα.

Αν δανειζόταν χρήματα για να ξοφλήσει την υποθήκη; Τηλεφώνησε στην τράπεζα. Του είπαν ότι ήταν ήδη αργά. Η υπόθεση βρισκόταν στα δικαστήρια και αναμενόταν η απόφαση.

Η γυναίκα του στεκόταν στην πόρτα της κουζίνας. Εκανε πως δεν την είδε.

“Πίτερ”, του είπε, “πρέπει να σου μιλήσω”.

Δεν γύρισε να την κοιτάξει. Δεν είχαν τίποτα να πουν.

”Πίτερ, πρέπει να κάνουμε κάτι!”

”Να κάνουμε; Νομίζεις ότι κάθομαι γιατί μου αρέσει;”

Ενα τρεμούλιασμα φάνηκε στο στόμα της Κας Γκρόσαπ.

“Πίτερ, ποτέ δεν μου μιλούσες με αυτό τον τρόπο”.

Την κοίταξε. Εκείνη συνέχιζε να τον κοιτά σταθερά.

”Μιλούσα με την Κα Φλάερτι δίπλα. Λέει πως αν πας στο Συμβούλιο Ανέργων στην οδό Σπίερ, δε θα μας κάνουν έξωση”.

Ο κ. Γκρόσαπ δοκίμασε ειλικρινή έκπληξη. “Να πάω σ’ αυτή τη φωλιά των κομμουνιστών; Καλύτερα να πεθάνω”.

“Η Κα Φλάερτι είναι μέλος. Πρέπει κάτι να κάνουμε. Ο σερίφης θα ‘ρθει όπου να ‘ναι”. Μέσα στην έξαψή του ο κ. Γκρόσαπ σηκώθηκε από την πολυθρόνα του και στάθηκε με μεγαλοπρέπεια.

“Η Ρέκορντ λέει ότι αυτοί οι τύποι είναι κομμουνιστές!” “Μπορεί να μου πάρουν το σπίτι”, είπε και η φωνή του έσπασε απότομα, “μα εγώ δεν ζητάω βοήθεια από κομμουνιστές!”

Έφτασαν την επόμενη μέρα. Ο κ. Γκρόσαπ δεν μπορούσε να πιστέψει στα μάτια του. Ακόμα και όταν τα βαριά τους βήματα αντηχούσαν μέσα στο σπίτι, όταν κατέβασαν τα κρεβάτια και έβγαλαν τον παλιό καναπέ στο δρόμο, ακόμα και τότε δεν μπορούσε να το πιστέψει. Τον λήστευαν και ήταν μόνος. Δεν υπήρχε κανείς να τον βοηθήσει. Δεν υπήρχε αστυνομία για να της τηλεφωνήσει, γιατί αυτή η ίδια τον πετούσε στο δρόμο. `Η, τουλάχιστον, οι βοηθοί του σερίφη.

Η Κα Γκρόσαπ στεκόταν στην κουζίνα μαζεμένη σε μια γωνιά για να μην εμποδίζει, με πρόσωπο σοβαρό και γερασμένο. Ο κ. Γκρόσαπ ακολουθούσε τους σερίφηδες σαν σκιά μέσα έξω πιάνοντας τα έπιπλα που φοβόταν ότι θα πέσουν ή θα γρατσουνιστούν. Έξω στο δρόμο στάθηκε ζαλισμένος δίπλα στην περιουσία του που κάποτε του έδινε δύναμη και σιγουριά, το ψυγείο, το Ατγουοτερ Κεντ, τα κατσαρολικά, τη φωτογραφία από το γάμο τους, την κορνιζαρισμένη φωτογραφία του Τζορτζ με την ομάδα του μπέιζμπολ στο γυμνάσιο, τα κρεβάτια και τα στρώματα όπου κοιμούνταν, τα πιάτα όπου έτρωγαν. Ένας σερίφης εξέταζε προσεκτικά τα καλά σεντόνια της Κα Γκρόσαπ. Οι γείτονες στέκονταν γύρω από τον κ. Γκρόσαπ, αλλά εκείνος δεν ήταν σε θέση να νιώσει τη συμπόνια τους, ούτε και να καταλάβει τι συνέβαινε.

Δύο αστυνομικοί έβγαζαν από την πόρτα την πολυθρόνα του. Την κουβαλούσαν με κόπο και τα βήματα τους δεν ήταν σταθερά, ώσπου ο ένας παραπάτησε και, πριν προλάβει να τρέξει σε βοήθεια ο Γκρόσαπ, η πολυθρόνα σωριάστηκε στα σκαλιά.

“Θεέ μου!” φώναξε ο Γκρόσαπ, “δεν μπορείτε να μου το κάνετε αυτό!”

Κατάλαβε ότι ο κ. Φλάερτι τον τραβούσε από το μανίκι και προσπαθούσε κάτι να του πει, μα η οργή του ήταν τόσο έντονη που δεν του απάντησε. Οι αστυνομικοί στέκονταν τώρα στη βεράντα και κοιτούσαν μια ομάδα από άντρες και γυναίκες που πλησίαζε. Ένας ψηλός μαύρος, προφανώς ο επικεφαλής, στεκόταν δίπλα στον κ. Φλάερτι.

“Μα το θεό!” φώναξε ξανά ο κ. Γκρόσαπ προσπαθώντας να ορθώσει την πολυθρόνα και να βάλει στη θέση του το μεγάλο δερμάτινο μαξιλάρι της, “δεν μπορείτε να μεταχειρίζεστε την περιουσία του άλλου μ’ αυτό τον τρόπο!”

Κοίταξε γύρω του. Το πρόσωπό του έκανε σπασμούς. Ο κ. Φλάερτι του είπε: “Είμαστε από το Συμβούλιο Ανέργων, θέλουμε να βοηθήσουμε”.

“Λοιπόν, μα το θεό, αν θέλετε να βοηθήσετε, τότε κάντε κάτι!”

Ο ψηλός μαύρος κοίταξε για μια στιγμή τους πέντε αστυνομικούς στη βεράντα και μετά την ομάδα των τριάντα ανέργων.

“Πηγαίνετέ τα πίσω”, είπε.

Στο λεπτό, μπροστά στα μάτια του κ. Γκρόσαπ, όλη η πολύτιμη περιουσία του, η πολυθρόνα του, ακόμα και το μεγάλο ψυγείο, οι σανίδες του κρεβατιού, οι φωτογραφίες, τα πάντα επέστρεφαν στο σπίτι. Οι γείτονες άρπαξαν και εκείνοι κατσαρολικά και στρώματα, και παραπατώντας, γελώντας δυνατά και φωνάζοντας με ενθουσιασμό ανέβαιναν στη βεράντα και έμπαιναν μέσα στο σπίτι. Πήγε να γίνει μια μικροσυμπλοκή με τους αστυνομικούς, αλλά με τη βοήθεια όλο και περισσότερων γειτόνων το εμπόδιο αυτό παρακάμφθηκε.

Ο κ. Γκρόσαπ δεν κατάλαβε ποτέ πώς έγιναν όλα αυτά. Ηταν σαν ένα όμορφο όνειρο. Είχε ξανά το σπίτι του. Είχε δύναμη. Είχε φίλους. Η πολυθρόνα του ήταν στη θέση της. Η γυναίκα του ξαφνικά ξανάνιωσε. Εφτασαν αστυνομικές ενισχύσεις, αλλά έφυγαν μόλις αντίκρισαν το πολυάριθμο πλήθος έξω από το σπίτι. Κάποιος στην κουζίνα έφτιαχνε καφέ και σάντουιτς.

Ηταν σαν γιορτή. Ολοι φώναζαν και γελούσαν. Ο κ. Γκρόσαπ έσφιξε τα χέρια τουλάχιστον είκοσι πέντε αντρών που δεν είχε ξαναδεί στη ζωή του. Ο μαύρος ηγέτης των ανέργων, ο Χίου Χέντερσον, με ένα σάντουιτς στο χέρι, έβγαλε λόγο στην μπροστινή βεράντα.

Σε λίγο ο κ. Γκρόσαπ συνειδητοποίησε ότι είχε αρχίσει να βγάζει κι αυτός λόγο. “Μετά από μια ζωή σκληρής δουλειάς”, είπε, “να σου παίρνουν το σπίτι. Δεν είναι σωστό. Έβγαλαν την πολυθρόνα μου, τα πάντα, στο δρόμο. Δούλεψα σκληρά σε όλη μου τη ζωή. Δεν είναι σωστό”.

Όλοι επιδοκίμασαν με φωνές. Μερικοί έφυγαν, αλλά οι περισσότεροι βρίσκονταν μέσα στο σπίτι, “θα μείνουμε για λίγο”, είπε ο κ. Χέντερσον, “για να σιγουρευτούμε ότι δεν θα ξανάρθει η αστυνομία”.

Η μεγάλη ένταση, η αδυσώπητη μοναξιά εγκατέλειψαν σιγά – σιγά τον κ. Γκρόσαπ. Δεν είχε συνειδητοποιήσει πόσο δυστυχισμένος ήταν. Ένας άνθρωπος δεν μπορεί να κατορθώσει τίποτα μόνος του. Δεν ήξερε πόσοι άνθρωποι περνούσαν τα ίδια βάσανα με τα δικά του.

Κάτι είχε αλλάξει μέσα του. Ένιωθε πως είχε βγει από τη φυλακή του απομονωμένου εαυτού του. Τώρα πια δεν καθόταν σπίτι όλη μέρα. Έρχονταν στιγμές, στις πικετοφορίες ή όταν μαχόταν με την αστυνομία καθώς βοηθούσε να μεταφερθούν μέσα τα έπιπλα κάποιου άλλου, που παραξενευόταν για το πόσο κλειστός άνθρωπος υπήρξε κάποτε. Και δεν ήταν, φυσικά, διασκεδαστικό. Αναπτυσσόταν μέσα από τις αντιξοότητες και το ίδιο έκανε το μεγαλύτερο μέρος της χώρας…»

Αναδημοσίευση από ilesxi.wordpress.com

Advertisements

4 Σχόλια

Filed under Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, κρίση

Εικαστική παρέμβαση με φωτογραφικό αφιέρωμα…τω άγνωστω τοιχοποιητή

 

 

 

 

5 Σχόλια

Filed under ας πούμε, καλλιτεχνικά ;)

Νόαμ Τσόμσκι: Άμεση Δημοκρατία Έναντι Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας από το notes on Anarchism

από το πολύ καλό συλλογικό σάτι

http://parallhlografos.wordpress.com/2011/06/20/%CE%BD%CF%8C%CE%B1%CE%BC-%CF%84%CF%83%CF%8C%CE%BC%CF%83%CE%BA%CE%B9-%CE%AC%CE%BC%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1-%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9/

Νόαμ Τσόμσκι: Άμεση Δημοκρατία Έναντι Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας

Posted on 20 Ιουνίου, 2011 7:29 μμ by 

7

Καθώς είμαι αρκετά προβληματισμένος από τα τεκταινόμενα στο Σύνταγμα -τη Λαϊκή Συνέλευση και όχι το γηπεδικό πανηγυράκι στο επάνω μέρος, το οποίο αποδεικνύεται από προβληματικό έως προβοκατόρικο- δημοσιεύω ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα τριών ερωτήσεων από μια συνέντευξη του Τσόμσκι το 1995, έτσι όπως μπορεί να το βρει κανείς στο βιβλίο του γνωστού διανοούμενου, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κέδρος το 2009, με τίτλο “Περί Αναρχισμού”.

Ο τίτλος του πρωτοτύπου είναι Noam Chomsky “Chomsky On Anarchism”.

Η μετάφραση  είναι της Μαρίας-Αριάδνης Αλαβάνου.

Για τη μεταφορά και τη δημοσίευση -και συνεπώς υπεύθυνος για τα όποια ορθογραφικά λάθη-risinggalaxy

Ερώτηση: Στο παρελθόν, όταν μιλούσες για τον αναρχισμό,συχνά έδινες έμφαση στο παράδειγμα της Ισπανικής Επανάστασης. Φαινόταν να βλέπεις δύο πτυχές σ’αυτό το παράδειγμα. Από τη μία, η εμπειρία της Ισπανικής επανάστασης είναι, λες, καλό παράδειγμα “αναρχισμού στην πράξη”. Από την άλλη τόνιζες ότι η Ισπανική Επανάσταση είναι καλό παράδειγμα για το τι μπορούν να πετύχουν οι εργάτες με τις δικές τους προσπάθειες, χρησιμοποιώντας τη συμμετοχική δημοκρατία. Είναι αυτές οι δύο πτυχές – αναρχισμός στη πράξη και συμμετοχική δημοκρατία – ένα και το αυτό για σένα; Είναι ο αναρχισμός μια φιλοσοφία για τη λαϊκή εξουσία;

Άμεση Δημοκρατία Έναντι Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας

Δεν θα ήθελα να χρησιμοποιήσω αόριστα πολυσύλλαβα ουσιαστικά όπως “φιλοσοφία” για να αναφερθώ σε ότι μου φαίνεται απλός κοινός νους. Επίσης, δεν νιώθω άνετα με τα συνθήματα. Τα επιτεύγματα των Ισπανών εργατών και χωρικών πριν συντριβεί η επανάσταση ήταν εντυπωσιακά ποικιλοτρόπως. Ο όρος “συμμετοχική δημοκρατία” είναι πιο πρόσφατος, αναπτύχθηκε σε διαφορετικό πλαίσιο, αλλά ασφαλώς υπάρχουν σημεία ομοιότητας. Λυπάμαι αν αυτό φαίνεται διφορούμενο. Είναι. Αλλά οφείλεται στο ότι δεν νομίζω πως η έννοια του αναρχισμού ή της συμμετοχικής δημοκρατίας είναι αρκετά σαφείς ώστε να μπορέσω να απαντήσω κατά πόσο είναι ίδια πράγματα.

ΕρώτησηΈνα από τα βασικά επιτεύγματα της Ισπανικής επανάστασης ήταν ο βαθμός της άμεσης δημοκρατίας. Εκτιμάται ότι συμμετείχαν πάνω από τρία εκατομμύρια άνθρωποι. Οι ίδιοι οι εργάτες διηύθυναν την αγροτική και βιομηχανική παραγωγή. Κατά τη γνώμη σου είναι σύμπτωση που οι αναρχικοί, γνωστοί υπέρμαχοι της ατομικής ελευθερίας, πέτυχαν σ’αυτό το πεδίο συλλογικής συνείδησης ;

Δεν ήταν καθόλου σύμπτωση. Τα ρεύματα του αναρχισμού που πάντα θεωρούσα πιο πειστικά επιδιώκουν μια άκρως οργανωμένη κοινωνία, που ενσωματώνει πολλά διαφορετικά είδη δομών (χώρο εργασίας, κοινότητα και πολλαπλές άλλες μορφές εθελοντικών ενώσεων), αλλά ελέγχεται από τους συμμετέχοντες και όχι από εκείνους που είναι σε θέση να δίνουν διαταγές (εκτός, και πάλι, όταν η εξουσία μπορεί να δικαιολογηθεί, όπως συμβαίνει ορισμένες φορές, σε συγκεκριμένες περιστάσεις).

Ερώτηση: Οι αναρχικοί συχνά καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες για να χτίσουν την άμεση δημοκρατία. Και, πράγματι, κατηγορούνται συχνά ότι ωθούν τη δημοκρατία στα άκρα. Παρ’όλα αυτά ωστόσο, πολλοί αναρχικοί δεν θα αναγνώριζαν εύκολα τη δημοκρατία ως μια κεντρική συνιστώσα της αναρχικής φιλοσοφίας. Οι αναρχικοί περιγράφουν την πολιτική τους ως πολιτική για το “σοσιαλισμό” ή για το “άτομο” – είναι λιγότερο πιθανό να πουν ότι ο αναρχισμός παλεύει για τη δημοκρατία. Θα συμφωνούσες ότι τα δημοκρατικά ιδεώδη αποτελούν κεντρικό στοιχείο του αναρχισμού;

Η κριτική της “δημοκρατίας” ανάμεσα στους αναρχικούς συχνά αφορούσε την κριτική της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, όπως εμφανίστηκε σε κοινωνίες με άκρως καταπιεστικά χαρακτηριστικά. Πάρτε τις ΗΠΑ, που ήταν πιο ελεύθερες από οποιαδήποτε άλλη χώρα, από την ίδρυση τους. Η αμερικάνικη δημοκρατία ιδρύθηκε βασισμένη στην αρχή, η οποία τονίστηκε από τον Τζέιμς Μάντισον στο Ηπειρωτικό Συνέδριο το 1787, ότι η πρώτιστη λειτουργία της κυβέρνησης είναι “να προστατεύει τη μειονότητα των πλουσίων από την πλειονότητα”. Έτσι προειδοποιούσε ότι εάν επιτρεπόταν στον πληθυσμό της Αγγλίας, του μόνου ημιδημοκρατικού προτύπου της εποχής, να έχει λόγο στις στις δημόσιες υποθέσεις, θα γίνοταν αγροτικές μεταρρυθμίσεις και άλλες ωμότητες και ότι το αμερικανικό σύστημα έπρεπε να διαμορφωθεί προσεκτικά, για να αποφύγει τέτοια εγκλήματα κατά των “δικαιωμάτων ιδιοκτησίας”, τα οποία πρέπει να υπερασπίζεται(στη πραγματικότητα να επιβάλει). Σ’αυτό το πλαίσιο, η κοινοβουλευτική δημοκρατία αξίζει σκληρή κριτική από τους αυθεντικούς ελευθεριακούς, και αφήνω πολλά άλλα χαρακτηριστικά, που δεν είναι καθόλου δυσδιάκριτα – τη δουλεία, για να αναφέρω μόνο ένα, ή τη μισθωτή σκλαβιά, που καταδικάστηκε έντονα από τους εργαζόμενους, οι οποίοι δεν είχαν ακούσει τίποτε για τον αναρχισμό ή τον κομμουνισμό καθ’όλο τον 19ο αιώνα, και πέραν αυτού.

Η συνέντευξη δόθηκε το Μάιο του 1995 στον Κέβιν Ντόιλ, για το Red& Black Revolution: Amagazine of Libertarian Communism, τεύχος 2 (1995-1996), και εκδόθηκε στο βιβλίο του Τσόμσκι Language and Politics, διευρυμένη έκδοση, σε επιμέλεια C.P Otero (Όκλαντ: Ak Press, 2004)

2 Σχόλια

Filed under "δικαιοσύνη", "παιδεία" ξεφτίλας, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες

Σχετικά με εναλλακτική θητεία κλπ σύμφωνα με το νόμο περί ΕΦ- Αντιμιλιταριστικό φεστιβάλ – 19 Ιουνίου 2011 ώρα 6 Σκαλιά φανερωμένης –

Εθνικής Φρουράς Νόμος του 2011 Ν. 19(I)/2011

 

Στοιχεία που μας ενδιαφέρουν:

 

Ανυπότακτος κάθε στρατεύσιμο ή έφεδρο που καλείται για εκπλήρωση στρατιωτικής υποχρέωσης και δεν προσέρχεται για κατάταξη ή υπηρεσία εντός της καθοριζόμενης ημερομηνίας ή προθεσμίας

Ειδική στρατιωτική θητεία, σημαίνει την θητεία που εκπληρώνεται από εθνοφρουρό σύμφωνα με το άρθρο 19 εδάφιο 4 και άρθρο 38 εδάφιο 1 και 2

Εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία σημαίνει υπηρεσία που εκπληρώνεται από πρόσωπο που αναγνωρίζεται ως αντιρρησίας συνείδησης ως ορίζεται στο άρθρο 49 εδάφιο 2

Εναλλακτική στρατιωτική υπηρεσία, σημαίνει υπηρεσία που εκπληρώνεται από πρόσωπο που αναγνωρίζεται ως αντιρρησίας συνείδησης ως ορίζεται στο άρθρο 49 εδάφιο 1

 

Άρθρο 18 παρ 1 όλοι οι πολίτες από την 1η Ιανουαρίου του έτους που συμπληρώνουν το 18ο έτος τους και την 31η Δεκεμβρίου του 50ου  έχουν υποχρέωση στρατιωτικής υπηερεσίας

Άρθρο 18 παρ 4  όσοι λόγω θρησκευτικών ή ιδεολογικών τους πεποιθήσεων αρνούνται να εκπληρώσουν την υποχρέωση στρατιωτικής υπηρεσίας και αναγνωρίζονται ως αντιρρησίες συνείδησης σύμφωνα με το άρθρο 51 υποχρεούνται να εκπληρώσουν εναλλακτική στρατιωτική υπηρεσία ή εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία ανάλογα με την περίπτωση ως ορίζει το άρθρο 49

 

Άρθρο 20  διάρκεια υπηρεσίας η στρατιωτική είναι 24 μήνες

Όσοι αναγνωρίζονται αντιρησσίες συνείδησης υπάρχει προσαύξηση όπως ορίζει το άρθρο 48

 

Ειδική στρατιωτική θητεία ίση με εκείνη που οι ίδιοι θα εκπλήρωναν αν υπηρετούσαν στρατιωτική θητεία πλήρη ή μειωμένη προσαυξημένη κατά οκτώ μήνες

 

Άρθρο 24 αναβολή δικαιούνται όσοι φοιτούν σε σχολή μέσης εκπαίδευσης

Φοιτούν ή επιλέχθηκαν να φοιτήσουν στο τμήμα νοσηλευτικής ανωτάτου εκπαιδευτικού ιδρύματος της κύπρου ή στον κλάδο μαγειρικής ζαχαροπλαστικής ανώτερου ή ανωτάτου εκπαιδευτικού ιδρύματος της κύπρου

 

 

Άρθρο 38 1 η υποχρέωση στρατιωτικής υπηρεσίας περιλαμβανομένης και της ειδικής στρατιωτικής θητείας και της εναλλακτικής στρατιωτικής θητείας εκπληρώνεται σε μονάδες της ΕΦ εκτός αν αλλοιώς ορίζει ο νόμος

 

Εναλλακτική στρατιωτική υπηρεσία και εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία

Άρθρο 47 , 1  όσοι για λόγους συνείδησης αρνούνται να εκπληρώσουν την στρατιωτική υπηρεσία επικαλούμενοι θρησκευτικές ή ιδεολογικές τους πεποιθήσεις μπορεί να αναγωνρίζονται ως αντιρρησίες συνείδησης σύμφωνα με το άρθρο 51

Παρ 2,  οι προβαλλόμενοι λόγοι συνείδησης πρέπει να απορρέουν από μια γενική αντίληψη για τη ζωή βασισμένη σε συνειδητές θρησκευτικές φιλοσοφικές ή ηθικές πεποιθήσεις που εφαρμόζονται από το άτομο απαράβατα και εκδηλώνονται με τήρηση ανάλογης συμπεριφοράς

 

 

Άρθρο 48  διάρκεια της εναλλακτικής στρατιωτικής θητείας και της εναλλακτικής κοινωνικής θητείας στρατεύσιμου που αναγνωρίζεται ως αντιρρησίας συνείδησης είναι ίση με εκείνην που ο ίδιος θα εκπλήρωνε αν υπηρετούσε στρατιωτική θητεία πλήρη ή μειωμένη προσαυξημένη ως ακολούθως

ΓΙΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΘΗΤΕΙΑ

+5 μήνες αν εκπλήρωνε θητεία 18 μηνών

+4 μήνες αν εκπλήρωνε θητεία 12 μηνών και μικρότερη των 18 μηνών

+3 μήνες αν εκπλήρωνε θητεία μικρότερη των 12 μηνών

 

ΓΙΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΘΗΤΕΙΑ

+9 μήνες αν έκανε θητεία 18 μηνών και μέχρι πλήρη θητεία

+8 μηνών αν έκανε θητεία 12 μηνών και μικρότερη των 18 μηνών

+7 μηνών αν έκανε θητεία μικρότερη των 12 μηνών

 

Άρθρο 49, 1  Εναλλακτική στρατιωτική υπηρεσία εκπληρώνεται αποκλειστικά στις μονάδες της ΕΦ με την ανάθεση καθηκόντων από τον αντιρρησία συνείδησης που δεν συνεπάγονται την χρήση ή εκπαίδευση σε όπλα

 

49, 2 Εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία εκπληρώνεται σε υπηρεσίες φορέων του δημόσιου τομέα κατά προτεραιότητα στον κοινωνικό τομέα και την προστασία του περιβάλλοντος

 

 

Άρθρο 50 αίτηση για αναγνώριση ως αντιρρησία συνείδησης υποβάλλεται σε προθεσμία καθορισμένη πριν την κατάταξη

 

Άθρο 52, 1 μετά την αίτηση προβαίνει σε έλεγχο και παραπέμπεται σε 5 μέρες για εξέταση της σωματικής ικανότητας του

Όσοι κρίνονται ικανοί παραπέμπονται στην Επιτροπή του άρθρου 53

 

Άρθρο 53 Ειδική Επιτροπή Εξέτασης αντιρρησιών συνείδησης

Δύο καθηγητές ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων με ειδικότητα στην φιλοσοφία ή στις κοινωνικές πολιτικές επιστήμες ή στην ψυχολογία

Ένα νομικό λειτουργό της Νομικής Υπηρεσίας

Δύο ανώτερους αξιωματικούς της ΕΦ ένα του Στρατολογικού και ένα του Υγειονομικού

 

Οι αποφάσεις λαμβάνονται κατά πλειοψηφία και σε περίπτωση ισοψηφία κερδίζει η ψήφος του προέδρου

Ο πρόεδρος και τα μέλη διορίζονται από τον Υπουργό

 

Άρθρο 55 αντιρησίας συνείδησης που υποχρεούται να εκπληρώσει εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία οφείλει να παρουσιαστεί στον φορέα δημόσιου τομέα

 Εθνικής Φρουράς Νόμος του 2011 Ν 19 I 2011

 

 

 

 

13 Σχόλια

Filed under Η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυό....παράλληλοι κόσμοι στην κύπρο σήμερα, Κυπριακό, Κύπρος=Το βασίλειο της αναξιοκρατίας, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες

Ταινία για τον ισπανικό εμφύλιο και την εφαρμογή της «ουτοπίας» του αναρχισμού στην Καταλωνία το 1936……. και ντοκυμαντέρ Ισπανικός εμφύλιος και αναρχικοί

για αγγλικούς υπότιτλους πατήστε στο cc

 

Σχολιάστε

Filed under Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια

Ο Μπέργκμαν, ο Μαλατέστα και ο Κροπότκιν για τους μικροαστούς νοικοκυρέους στο Σύνταγμα και αλλού

Έκατσες ποτέ να σκεφτείς για ποιο λόγο δουλεύεις όλη μέρα κάθε μέρα;

Για ποιο λόγο οι (δυτικοί) άνθρωποι δουλεύουν πέραν των 10 ωρών κάθε μέρα;

Ειδικά στην Κύπρο που δεν παράγεται τίποτα αλλά τα ¾ των κυρέων δουλεύουν σε γραφεία κάνοντας παρασιτική εργασία τύπου λογιστή οικονομικά μάρκτετινγκ και άλλες νεοτερικές μαλακίες του τίποτα

Οι μόνοι που δουλεύουν σε παραγωγικές εργασίες στην Κύπρο είναι οι μετανάστες δηλαδή αυτοί που δουλεύουν στην γεωργία στην κτηνοτροφία στην οικοδομική βιομηχανία κλπ

Οι υπόλοιποι απλά δουλεύουμε σε μη παραγωγικές εργασίες που επί της ουσίας είναι διεκπεραιωτικές εργασίες  μετακίνησης του πλούτου από τους πολλούς (παραγωγική διαδικασία) στους λίγους (τοκογλύφους/τραπεζίτες εργοστασιάρχες εφοπλιστές κλπ)

Για ποιο λόγο δουλεύεις κάθε μέρα τόσες πολλές ώρες;

Σήμερα η τεχνολογία έχει προχωρήσει τόσο πολύ που τα πλείστα πράγματα τα φτιάχνουν μηχανές

Παράγεται τόσος πλούτος ικανός να θρέψει να ντύσει να στεγάσει κλπ όχι 6 δισεκατομύρια ανθρώπους αλλά 20 δισεκατομύρια και όμως υπάρχει τόση φτώχεια … γιατί;

Αλήθεια γιατί δουλεύεις 10 ώρες την ημέρα;

Το δικαίωμα στην τεμπελιά

https://osr55.wordpress.com/2009/01/22/

 

 Ο Πωλ Λαφαργκ περί το 1883 έγραψε το βιβλιαράκι με τίτλο «Το δικαίωμα στην τεμπελιά»

 ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον βιβλιαράκι που ο τίτλος ακόμη του σε εξιτάρει!

Είναι μια οξεία και εύθυμη κριτική στο αδηφάγο τέρας που λέγεται καπιταλισμός όπου η  δουλεια (τον τόνο βάλτε τον όπου εσείς νομίζετε έχει καθαγιαστεί απ΄όλους τους κοιλαράδες ταγούς μας…….

 

Ποιος δεν έχει βαρεθεί και κουραστεί αναμένοντας την ώρα να περάσει ώστε να σχολάσει επιτέλους ……….. οι ίδιοι εργάτες που είναι στην φαμπρικα και φτιάχνουν τα δαντελένια υφάσματα για τις κυράτσες που κάθονται στα λογής λογής τσάγια και καφέδες δεν θα τα φορέσουν ποτέ.

 

Αλήθεια, τι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους σκλάβους, να είναι μέσα σε ένα τούνελ που δεν υπάρχει φως στην άκρη του;

 

Μισθωτή σκλαβιά! Μεγάλη αλήθεια, από την άλλη υπάρχει και το ρητό: αργία μήτηρ πάσης κακίας

 

Φυσικά οι έλληνες όταν το έλεγαν αυτό δε νομίζω να εννοούσαν την μισθωτή σκλαβιά που περνάει ο σύγχρονος άνθρωπος, κλεισμένος σε ένα κουτί από μπετόν από  το πρωί μέχρι το βράδυ

 

Ποιος μπορεί να μου πει τι δουλειά έκανε ο Σωκράτης; Ο Πλάτωνας;

 

Η αργία δεν έγκειται στην έλλειψη δουλειας (είπαμε για τον τόνο ε αλλά μάλλον στην έλλειψη  διάθεσης για ζωή, το να ακολουθείς αυτό που νοιώθεις να σε παρακινεί,

 

Είτε αυτό είναι το μπάσκετ, το ποδήλατο, η ζωγραφική, η ποίηση, η συγγραφή κλπ κλπ

 

Είναι δυνατόν ο Αριστοφάνης ο Ευριπίδης και οι άλλοι τραγωδοί να ήταν το πρωί μέχρι το βράδυ στη δουλεια και να μπορούσαν να συγγράψουν τα κλασσικά τους έργα;

 

Είναι δυνατόν να παραχθεί ότιδήποτε πνευματικό όταν ο μόνος «ελεύθερος» χρόνος από την μισθωτή σκλαβιά είναι βάση νόμου 21 ημέρες από τις 365;;;;;

 

Οι λογής λογής κοιλαράδες με τα κοστουμούθκια διαχρονικά μαζί με τους άλλους κοιλαράδες με τα ράσα μίλησαν: η δουλεια είναι ευλογία….

 

Ναι αλλά, πως θα ζήσουν οι άνθρωποι χωρίς δουλεια;

 

Αλήθεια, πως ζούσαν οι άνθρωποι προτού ανακαλυφθούν οι μηχανές;

Γράφει ο Λαφαργκ:

 

«Μια αποδοτική εργάτρια γνέθει με τ΄αδράχτι της το πολύ πέντε τούφες το λεπτό, ενώ ορισμένες κυκλικές πλεκτομηχανές κάνουνε 30.000 τούφες στον ίδιο χρόνο.

 

Κάθε λεπτό μηχανής επομένως ισοδυναμεί με 100 ώρες δουλειάς της εργάτριας – ή με άλλα λόγια κάθε λεπτό που δουλεύει η μηχανή χαρίζει στην εργάτρια δέκα μέρες σχόλη.

 

Αυτό που αληθεύει για την πλεκτοβιομηχανία αληθεύει λίγο ή πολύ και για όλες τις βιομηχανίες που έχει εκσυγχρονίσει η σύγχρονη μηχανική.»

 

Επί της ουσίας ο άνθρωπος με τις μηχανές έχει επιλύσει τα προβλήματά του όσον αφορά την παραγωγή καθότι τα ρούχα και τα τρόφιμα είναι σε τόση αφθονία λόγω των μηχανών που φτάνουν για όλους τους ανθρώπους στην γη.

 

………………………………………………………………………

 

Η μισθωτή σκλαβιά είναι το δίδυμο αδηφάγο τέρας του καπιταλισμού και ο πανηλίθιος ξανθόπουλος το «φτωχό πλην τίμιο» ηλίθιο παλληκάρι η ταφόπλακά του……

 

Κανένας θεός και καμιά δικαιοσύνη δεν θα δικαιώσει ποτέ κανένα μίζερο ξανθόπουλο «δουλευταρα» εκτός από τις μελό ηλίθιες ταινίες.

 

Σκεφτείτε το: να απεργήσουν όλοι οι εργάτες όλων των αυτοκινητοβιομηχανιών……..μπάμμμμ πάει το σύστημα, κατέρρευσε

 

Και όμως συνεχίζουν τη δουλεια με χαρά και χαμόγελο στα χείλη……..

 

Θυμάμαι πρώτο έτος μάθημα κοινωνιολογίας ρώτησα τον κουλτουριάρη κύριο καθηγητά με το μουσάκι

 «πως οι εργάτες θα συνειδητοποιηθούν και θα καταλάβουν ότι αυτοί κρατάνε τα μέσα» οπότε αμέσως θα ρίξουν μια κλωτσιά στους στρουμπουλούς κώλους των κωλοβιομηχάνων που τους κρατάν φυλακισμένους στην μισθωτή σκλαβια;;;

 

Απάντηση δεν πήρα ποτέ……..   

 

η αλλοτρίωση του σύγχρονου ανθρώπου δεν έχει όρια….ο σημερινός άνθρωπος φυλακισμένος στο κλουβί που έφτιαξε ο ίδιος για τον εαυτό του δεν ζει, επιβιώνει……

 

α και μια διευκρίνιση, να εξηγιόμαστε για να μην παρεξηγιόμαστε, το δικαίωμα στην τεμπελιά δεν έχει καμιά σχέση με την οκνηρία ε……»

 

 

 

 

Η ουσία είναι η οργάνωση του χρόνου εργασίας και η υπεραξία που καρπώνονται κάποιοι από όλη αυτή την εργασία…

Σκεφτείτε το εξής:   ένας υπάλληλος ο οποίος παράγει το χ προϊόν μέσα σε μια μέρα το οποίο ο μάστρος του το πουλάει για 500 ευρώ  και ο μηνιαίος μισθός του υπάλληλου είναι 800 ευρώ

Κάντε τον πολλαπλασιασμό: 500 ευρώ την ημέρα επί πέντε μέρες την εβδομάδα (στην καλύτερη περίπτωση αν δεν δουλεύει Σάββατο)  επί 4 εβδομάδες το μήνα  μας κάνουν 10000 ευρώ

Δηλαδή ο μάστρος από τον συγκεκριμένο υπάλληλο βγάζει υπεραξία από την εργασία του 9200 ευρώ!

Ε ναι αλλά ο μάστρος έχει το ρίσκο έχει το ρεύμα έχει το ένα έχει το άλλο….

Έτσι ακριβώς όταν οι δούλοι μισθωτοί σκλάβοι άρχισαν να δικαιολογούν το αφεντικό τους χάθηκε η ταξική συνείδηση…

Μιλάμε για κέρδος πολύ χαλαρά 9200 ευρώ από κάθε υπάλληλο……

Τέσπα ο τρόπος οργάνωσης των μέσων παραγωγής είναι όλη η ουσία της κοινωνικής οργάνωσης

Και όποιος ελέγχει τα μέσα παραγωγής ελέγχει και την κοινωνία..

Αυτή είναι πολύ απλά η ουσία του καπιταλισμού ο οποίος φυσικά τα τελευταία χρόνια που έγινε χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός με τους τοκογλύφους τραπεζίτες να έχουν αναλάβει την πρωτοκαθεδρία στο σύστημα έχει μεταλλαχτεί έτσι κι αλλοιώς

Στην τελική όμως το θέμα είναι ποιος ελέγχει τα μέσα παραγωγής, δηλαδή ποιος ελέγχει την παραγωγή του πλούτου, δηλαδή των αγαθών που είναι απαραίτητα για την διαβίωση των ανθρώπων δηλαδή καρέκλες ρούχα σπίτια φαγητό κλπ

Σήμερα όλο και περισσότεροι άνθρωποι αντιλαμβάνονται γενικά ότι κάτι δεν πάει καλά…. Ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι όπως μας τα έμαθαν δημοκρατία και άλλα όμορφα λογάκια …. Ο πλείστος κόσμος το έχει αντιληφθεί αυτό και η πρώτη του αντίδραση είναι απλά η αποχή από το εκλογικό πανηγυράκι

Όλοι γνωρίζουν ότι κάτι δεν πάει καλά χωρίς όμως να μπορούν να προσδιορίσουν τι ακριβώς

Γιατί ενώ δουλεύουν δύο δουλειές δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα; Γιατί ενώ κάποιοι που δεν δουλεύουν τα έχουν όλα;

Φταίνε οι πολιτικοί; Που είναι διεφθαρμένοι; Φταίνε οι «αμερικάνοι» γενικώς και αορίστως; Ποιοι φταίνε τελικά;

Μισθωτός σκλάβος… ο άνθρωπος που δεν έχει χρόνο να κάτσει να σκεφτεί και καταπίνει αμάσητη σχεδόν όλη την προπαγάνδα των κατεστημένων μμεαξάπτησης που του αναπαράγουν την προπαγάνδα περί δημοσιονομικής εξυγίανσης και άλλα κουφά που δεν καταλαβαίνει από τύπους με κοστουμόυθκια τζαι γραβατούες που μιλάνε χωρίς να του λένε τίποτα που και οι ίδιοι δεν έχουν ιδέα για τι πράγμα μιλάνε

Η ουσία είναι ότι όσο και να δουλεύει αν έχει δουλειά δεν τα βγάζει πέρα… δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα

Και έτσι φτάσαμε στον μικροαστό νοικοκυρέο  που γνωρίζει ότι κάτι φταίει χωρίς να μπορεί να προσδιορίσει τι ακριβώς ο οποίος μαζεύεται στο σύνταγμα με χιλιάδες άλλους «συντρόφους» του μικροαστούς νοικοκυρέους

Ένα ετερόρκλητο πλήθος το οποίο είναι δυσαρεστημένο με ίσως μηδενική ταξική συνείδηση οι οποίοι όμως όλοι ξέρουν ότι κάτι δεν πάει καλά…..

Ο Αλεξάντερ Μπέργκμαν θέλοντας να προσεγγίσει τον άνθρωπο που επί της ουσίας ως μισθωτός σκλάβος δεν έχει τον χρόνο να κάτσει να σκεφτεί και να προσδιορίσει τι στον διάλο  δεν πάει καλά με την ζωή του και συνέχεια είναι στην δουλειά με το αφεντικό να τον πρήζει για όλο και περισσότερη παραγωγή να παράγει προιόντα τα οποία ποτέ δεν θα μπορέσει να αγοράσει ο ίδιος και να μην έχει χρόνο να χαρεί καν την ζωή του την οικόγενεια του

Και έτσι κάθισε και έγραψε το Αλφαβητάρι του Αναρχισμού έχοντας κατά νου αυτό ακριβώς, ότι ο μικροαστός ο μισθωτός σκλάβος ο οποίος σιγουρα δεν έχει την θεωρητική υποδομή για να αντιληφθεί όρους και έννοιες βαρύγδουπες και άλλα ομορφα κοινωνικοπολιτικά θεωρήματα του μιλάει σε πρώτο πρόσωπο και θέτει ο ίδιος στον εαυτό του τα απλά ερωτήματα τα οποία θέτουν συνεχώς οι άνθρωποι που έχουν φάει το παραμύθι ότι το μόνο εφικτό σύστημα είναι ο καπιταλισμός και η κοινοβουλευτικής αντιπροσωπευτική  κομματοκρατία κλπ κλπ

Πρώτ απόλα θέτει το πιο σημαντικό ερώτημα που θετουν όλοι οι μικροαστοί φιλήσυχοι φιλειρηνικοί πατριωτάκηδες που έχουν καταπιεί αμάσητοι την προπαγάνδα ταύτισης του αναρχικού με την βία ειδικά σήμερα που όταν πεις αναρχικός αμέσως στο μυαλό έρχεται η εικόνα ενός κουκουλοφόρου με μολότωφ

Από τα περιεχόμενα του βιβλίου:

  1. Είναι ο αναρχισμός βία;
  2. Τι είναι ο αναρχισμός
  3. Είναι δυνατόν να υπάρξει αναρχία;
  4. Θα λειτουργήσει ο κομμουνιστικός αναρχισμός;
  5. Μη κομμουνιστές αναρχικοί (επεξέγηση και διαφοροποίηση από τον ατομικιστικό αναρχισμό που επί της ουσίας δεν είναι αναρχισμός)
  6. Για να γίνει επανάσταση;
  7. Αυτό που έχει σημασία είναι η ιδέα
  8. Προετοιμασία
  9. Οργάνωση των εργαζομένων για να κάνουν την κοινωνική επανάσταση
  10. Αρχές και πρακτική
  11. Κατανάλωση και ανταλλαγή
  12. Η υπεράσπιση της επανάστασης ( η βία είναι ένα πάρα πολύ μικρό της τμήμα, η επανάσταση είναι νοητική διαδικασία γκρεμίσματος των δομών και θεσμών που μας επιβλήθηκαν τόσα χρόνια)

και αρχίζει στην εισαγωγή του ως εξής:

1928

Θέλω να σου μιλήσω για τον αναρχισμό. Θέλω να σου πω τι είναι ο αναρχισμός γιατί νομίζω ότι θα σε ωφελήσει, γιατί είναι πολύ λίγα γνωστά για αυτόν και γιατί τα όσα είναι γνωστά είναι διαδόσεις και στο μεγαλύτερο μέρος τους ψέματα.

Θέλω να σου μιλήσω για αυτόν γιατί πιστεύω ότι ο αναρχισμός είναι το τελειότερο και το ανώτερο πράγμα  που έχει σκεφτεί ποτέ ο άνθρωπος, το μόνο πράγμα που μπορεί να δώσει σε εσένα ελευθερία και ευημερία και στον κόσμο ειρήνη και χαρά

Θέλω να σου μιλήσω για αυτόν απλά και κατανοητά ώστε να μην υπάρξει καμιά παρανόηση. Τα παχιά λόγια και οι πομπώδεις φράσεις φέρνουν μόνο σύγχυση. Καθαρή σκέψη σημαίνει απλά λόγια.

Πριν όμως σου πω τι είναι ο αναρχισμός θέλω να σου πω τι ΔΕΝ είναι ο αναρχισμός.

Αυτό είναι απαραίτητο γιατί έχουν διαδώσει πάρα πολλά ψέματα για τον αναρχισμό. Ακόμα και έξυπνοι άνθρωποι έχουν συχνά λανθασμένη γνώμη γι αυτόν.

Μερικοί μιλάνε για τον αναρχισμό χωρίς να ξέρουν τίποτα γι αυτόν. Άλλοι πάλι λένε επίτηδες ψέματα για τον αναρχισμό γιατί δεν θέλουν  να μάθεις εσύ την αλήθεια για αυτόν.

Ο αναρχισμός έχει πολλούς εχθρούς, δεν πρόκειται βέβαια να σου πουν εκείνοι την αλήθεια για αυτόν. Το γιατί ο αναρχισμός έχει εχθρούς και ποιοι είναι οι εχθροί του θα το καταλάβεις αργότερα όσο θα προχωρούμε.

Τώρα αρκει να σου πω ότι ούτε ο πολιτευτής σου ούτε ο εργοδότης σου ούτε ο καπιταλιστής ούτε ο χωροφύλακας δεν θα σου μιλήσουν ειλικρινά για τον αναρχισμό.

Γιατί περισσότεροι δεν ξέρουν τίποτε για αυτόν ενώ όλοι τους τον μισούν.

Τα ίδια ισχύει και για τις εφημερίδες και τα περιοδικά τους –τον καπιταλιστικό τύπο.

Και οι περισσότεροι σοσιαλιστές και μπολσεβίκοι παρουσιάζουν με λανθασμένο τρόπο τον αναρχισμό.

Είναι αλήθεια ότι οι περισσότεροι το κάνουν από άγνοια. Αλλά κι εκείνοι που ξέρουν λένε συνήθως ψέματα για τον αναρχισμό και τον περιγράφουν σαν «αταξία και χάος» .

Μπορείς να δεις μόνος σου πόσο ανέντιμοι είναι:οι μεγαλύτεροι δάσκαλοι του σοσιαλισμού –ο Καρλ Μαρξ και ο Φρίντριχ Έγκελς είχαν πει ότι τελικό στάδιο του σοσιοαλισμού θα ήταν ο αναρχισμός. Είπαν ότι στην αρχή πρέπει να έχουμε σοσιαλισμό αλλά ότι μετά τον σοσιαλισμό θα υπάρξει κομουνισμός και ότι θα δημιουργηθεί μια πιο ελεύθερη και πιο όμορφη κοινωνία από την κοινωνία του σοσιαλισμού. Κι όμως οι σοσιαλιστές μολονότι ορκίζονται στο όνομα του Μαρξ και του Έγκελς επιμένουν να ονομάζουν τον αναρχισμό «αταξία και χάος» αυτό δείχνει πόσο ανήξεροι ή πόσο ανέντιμοι είναι.

Και οι μπολσεβίκοι κάνουν το ίδιο, μολονότι οι μεγαλύτερος δάσκαλος τους, ο Λένιν είχε πει ότι τελικό στάδιο του μπολσεβικισμού θα ήταν ο αναρχισμό και ότι τότε η ζωή θα γινόταν πιο ωραία και πιο ελεύθεροι.

Πρέπει λοιπόν να σου πω πρώτα πρώτα τι ΔΕΝ είναι ο αναρχισμός   :

ΔΕΝ είναι βόμβες αταξία ή χάος

ΔΕΝ είναι κλοπές και φόνοι

ΔΕΝ είναι πόλεμος του καθενός εναντίον όλων

ΔΕΝ είναι επιστροφή στην βαρβαρότητα ούτε στην κατάσταση των πρωτόγονων αγρίων

 

Ο αναρχισμός είναι το διαμετρικά αντίθετο από όλα τα παραπάνω.

Αναρχισμό σημαίνει ότι θα πρέπει να είσαι ελεύθερος, ότι κανένας δεν θα πρέπει να υποδουλώνει να σε διαφαντεύει να σε κλέβει ή να σε εκβιάζει.

Σημαίνει ότι θα πρέπει να είσαι ελεύθερος να κάνεις αυτά που θέλεις και ότι δεν θα πρεπε να σε υποχρεώνουν να κάνεις αυτά που δεν θέλεις.

Σημαίνει ότι θα πρέπει να έχεις την δυνατότητα να διαλέξεις το είδος της ζωής που θέλεις να ζήσεις και να την ζήσεις χωρίς κανένας να σε εμποδίσει.

Σημαίνει ότι ο διπλανός σου θα πρέπει να έχει την ίδια ελευθερία με σένα, ότι ο καθένας θα πρέπει να έχει τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες ελυθερίες με όλους τους άλλους.

Σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι αδέλφια και ότι θα πρέπει να ζουν σαν αδέλφια ειρηνικά και αρμονικά

Μ αυτά θέλω να πω ότι θα πρέπει να μην υπάρχουν πόλεμοι, να μην μεταχειρίζεται μια ομάδα βία εναντίον μιας άλλης ομάδας, να μην υπάρχουν μονοπώλια να μην υπάρχει φτώχεια να μην υπάρχει καταπίεση να μην υπάρχει καταπίεση εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Κοντολογίς αναρχισμός σημαίνει μια κατάσταση της κοινωνίας όπου όλοι οι άντρες κι όλες οι γυναίκες είναι ελεύθεροι και όπου όλοι απολαμβάνουν ισότιμα τα αγαθά μιας τακτοποιημένης και λογικής ζωής

«Μπορεί να γίνει αυτό;» με ρωτάς   «και πως»

«Δεν μπορεί να γίνει, πρέπει πρώτα να γίνουμε άγγελοι»

Παρατηρεί ο φίλος σου.

Ας μιλήσουμε λοιπόν για αυτά. Ίσως καταφέρω να σου δείξω ότι μπορούμε να γίνουμε τίμιοι και ότι μπορουμε να ζήσουμε σαν τίμιοι άνθρωποι χωρίς να βγάλουμε φτερά.

Το βιβλίο είναι εδώ

http://www.scribd.com/osr55

Αλεξάντερ Μπέργκμαν -Το αλφαβητάρι του αναρχισμού

Και επίσης για όποιον βαριέται να διαβάσει εδώ

http://www.youtube.com/watch?v=i39R65aY3Yg&feature=mfu_in_order&list=UL

ένας άλλος μεγάλος θεωρητικός του αναρχισμού ο Ερρίκο Μαλατέστα έγραψε ένα από τα κλασσικότερα κείμενα «Στο καφενείο συζητώντας για τον αναρχισμό»

στο οποίο ο Μαλατέστα αποδίδει με πολύ απλή γλώσσα χωρίς θεωρητικές φλυαρίες και περιττές στομφώδεις αμπελοφιλοσοφίες σε τι συνίσταται ο αναρχισμός συζητώντας με όλων των ειδών ιδεολογιών και τάξεων ανθρώπων… με τον βιομήχανο καπιταλιστή, με τον δικαστή με τον πατριώτη με τον σοσιαλιστή με τον δημοκράτη κλπ

Εισαγωγή της αγγλικής έκδοσης

Ο Μαλατέστα ξεκίνησε να γράφει την σειρά των διαλόγων που συνθέτουν το βιβλίο «Στο καφενείο: Συζητήσεις για τον Αναρχισμό» τον Μάρτιο του 1987 ενώ κρυβόταν στην Ανκόνα και ήταν απασχολημένος με την έκδοση του περιοδικού LAgitazione.  Ο Λουίτζι Φάμπρι στον απολογισμό του αυτής της περιόδου που γράφτηκε για να προλογίσει την έκδοση του 1922 της πλήρους σειράς των διαλόγων (BolognaEdizioni di Volonta) την οποία εξέδωσε ο Μαλατέστα (ανατύπωση, Torino Sargaf, 1961) μας δίνει μια παραπλανητική εικόνα του Μαλατέστα, καλοξυρισμένου λόγω της μεταμφίεσης περιφερόμενου με την πίπα στο στόμα να χαμογελάει πονηρά στους φίλους του οι οποίοι για την ασφάλεια του επιθυμούσαν να βρίσκεται αλλού.

Η ιδέα των διαλόγων του γεννήθηκε την περίοδο που σύχναζε σε ένα καφενείο το οποίο συνήθως δεν ήταν στέκι ανατρεπτικών στοιχείων όπως εκείνος. Πράγματι ένας από τους θαμώνες ο οποίος ήταν αστυνομικός συνήθιζε να ανοίγει συζήτηση με τον Μαλατέστα χωρίς  φυσικά να φαντάζεται όπως σημειώνει ο Φάμπρι ότι είχε στα χέρια του ένα αληθινό κελεπούρι. Ο αναρχισμός θα ήταν ασφαλώς ένα από τα θέματα συζήτησης εφ όσον οι αναρχικοί της πόλης βομβάρδιζαν διαρκώς τους συμπολίτες τους με προπαγανδιστικό υλικό κάτι που συχνά τους οδηγούσε στα δικαστήρια.

Η μορφή που θα έπαιρναν οι διάλογοι προήλθε λοιπόν από έναν πραγματικό τόπο συνάντησης (το καφενείο) και από την προσωπική εμπειρία του Μαλατέστα. Κατέληξε σε ένα συγγραφικό σχέδιο απολύτως ταιριαστό με την ιδιαίτερη ευφυΐα του που συνίσταται στην ικανότητα του να αποδίδει σύνθετες ιδέες σε απλή γλώσσα, κάνοντας τις άμεσα κατανοητές. Η διαλογική μορφή επέτρεψε επιπλέον στον Μαλατέστα να εξετάσει τις ιδέες των αντιπάλων του υποβάλλοντας συγχρόνως τις δικές του αναρχικές απόψεις σε μια κριτική εξέταση, με στόχο να μεταδώσει στους αναγνώστες του την πολιτική τους σημασία και την δυνατότητα πρακτικής τους εφαρμογής. Πράγματι ένα από τα δυνατά σημεία των διαλόγων είναι ότι απουσιάζουν οι φλυαρίες. Η εξέταση του αναρχισμού είναι εξονυχιστική και γνήσια, ενώ συχνά τονίζονται εκείνα τα σημεία τα οποία οι αντίπαλοι του θεωρούσαν αδυναμία ή τρωτά. Αυτό καθιστά ιδιαίτερα εντυπωσιακή την εμπνευσμένη υπεράσπιση του Μαλατέστα.

Γύρω στα τέλη του 1897 ο Μαλατέστα αναγνωρίστηκε και εντοπίστηκε από την αστυνομία της Ανκόνα. Συνελήφθη και εν συνεχεία αφέθηκε ελεύθερος. Αμέσως ξεκίνησε μια σειρά διαλέξεων εγκαταλείποντας τόσο την έκδοση του περιοδικού του όσο και την συγγραφή των ανολοκλήρωτων διαλόγων. Το 1898 τέθηκε σε κατ οίκον περιορισμό και τον Μάρτιο του 1899 διέφυγε στο εξωτερικό πρόσφυγας για μια ακόμη φορά. Οι ολοκληρωμένοι διάλογοι έφταναν τους 10, με αυτήν δε την μορφή δημοσιεύθηκαν τόσο σε εφημερίδες όσο και ως φυλλάδιο.

Οι πρωταγωνιστές των 10 πρώτων διάλογων είναι

 

Ο Τζόρτζιο, ένας αναρχικός το άλτερ ego του Μαλατέστα

Ο Πρόσπερο, ένας εύπορος αστός

Ο Τσεζάρε, ο καφετζής

Ο Αμπρότζιο ένας δικαστής

 

Έτσι ο Μαλατέστα είναι σε θέση να διατυπώσει μια πληθώρα πολιτικών θέσεων και απόψεων προερχομένων από ένα ευρύ κοινωνικό φάσμα. Ενώ ο Πρόσπερο υπερασπίζεται τον πλούτο και τα προνόμια ο Τσεζάρε υπερασπίζεται τους μικροιδιοκτήτες και την μεσαία τάξη.

Δείχνει να έχει επίγνωση των κοινωνικών προβλημάτων και εμφανίζεται δεκτικός στην επιχειρηματολογία του Τζόρτζιο ωστόσο εκφράζει επίσης την ανησυχία του υποστηρίζοντας ότι δεν πρέπει να επιτραπεί στην όποια λύση να διαταράξει στην υφιστάμενη κοινωνική τάξη πραγμάτων

Ο Αμπρότζιο είναι η φωνή του νόμου και του φιλελεύθερου κράτους καθώς και των κυρίαρχων ιδεών περί δικαιωμάτων και δικαιοσύνης.

Ως κύριος αντίπαλος του Τζόρτζιο ο Αμπρότζιο είναι επίσης εκείνος που εκφράζει τις απόψεις του μέσου άνθρωπου περί της ανθρώπινης φύσης και της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Οι απόψεις του εμπεριέχουν μια φιλελεύθερη έκφραση της θεωρίας των δικαιωμάτων μετριασμένη από εκείνο που θα αξίωνε ως αναγνώριση των ορίων που επιβάλλουν στην ελευθερία οι αναπόδραστες επιταγές της πραγματικότητας.

Το αποτέλεσμα είναι ένας μεγάλος καμβάς πάνω στον οποίο ο Μαλατέστα αντιδρώντας στις διάφορες απόψεις και απαντώντας στις πολυάριθμες κριτικές που γεννούν οι θέσεις του Τζόρτζιο μπορεί να ζωγραφίσει ένα έντεχνα σχεδιασμένο και λεπτομερές πορτρέτο της αναρχικής θεώρησης του κόσμου.

Με αυτή την σχετικά μικρή μπροσούρα ο Μαλατέστα μας εισάγει σε όλες τις  βασικές θεωρίες του αναρχοκομουνισμού και εξετάζει μια προς μια πολλές από τις μείζονες αντιρρήσεις απέναντι στις θέσεις του…….»  

υπάρχουν και άλλοι διάλογοι και άλλοι χαρακτήρες……

και καταλήγει η εισαγωγή:

«Αυτοί οι διάλογοι του Μαλατέστα δεν αποτελούν απλώς μια μείζονα συνεισφορά στην αναρχική πολιτική θεωρία αλλά και ένα σημαντικό ιστορικό ντοκουμέντο. Έχοντας γραφτεί κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 23 ετών (1899-1922) συνιστούν ένα σχόλιο για την ταραχώδη εκείνη εποχή και τα σημαντικά ιστορικά γεγονότα καλύπτοντας μια περίοδο η οποία διακρινόταν ιδιαίτερα από την αριστερή προπαγάνδα και οργάνωση σε ολόκληρη την Ευρώπη. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου που καλύπτουν αυτοί οι στοχασμοί γύρω από τον αναρχισμό ο κόσμος γνώρισε την Β Διεθνή την άνοδο του μπολσεβικισμού τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο την γέννηση του φασισμού και τις ρωσικές επαναστάσεις, τόσο εκείνης του 1905 όσο και εκείνη του 1917.

Χωρίς να κάνουν ευθεία νύξη σε κάποιο από αυτά τα γεγονότα οι διάλογοι προχωρούν σε μια ζωντανή εξέταση πολλών από τα ζητήματα που ανακινούν.

Στην πραγματικότητα ο Μαλατέστα καθιστά την αναρχική θεωρία ένα διαρκές σχόλιο της εποχής του.

Είναι ένα έργο ευφυές με ξεχωριστό ύφος ένα αληθινό καλλιτεχνικό δημιούργημα

Πωλ Νέρσυ –Μπρέυ

εδώ το βιβλίο

Ερρικο Μαλατέστα -Στο καφενείο, συζητήσεις για τον αναρχισμό

 

 

 

Και όπως έλεγε και ο Πιοτρ Κροπότκιν ο άγιος, ο πρίγκηπας της Επανάστασης

“Δικό μας καθήκον είναι πρώτα πρώτα να εντοπίσουμε με την ανάλυση της κοινωνίας τις χαρακτηριστικές της τάσεις σε κάποια δεδομένη στιγμή της εξέλιξης της και να τις προβάλουμε καθαρά.

Στη συνέχεια να θέσουμε σε πρακτική εφαρμογή τις τάσεις αυτές στις σχέσεις μας με όλους όσους σκέφτονται σαν και μας.

Και τέλος από σήμερα κιόλας

μα κυρίως στη διάρκεια της περιόδου της επανάστασης να γκρεμίσουμε τους θεσμούς καθώς και τις προκαταταλήψεις που εμποδίζουν την ανάπτυξη των τάσεων αυτών.

Αυτό μπορούμε όλο κι όλο να κάνουμε, τοσο ειρηνικά όσο και επαναστατικά

και ξέρουμε ότι βοηθώντας να γεννηθούν οι τάσεις αυτές,

εργαζόμαστε για την πρόοδο και ότι όλα όσα θα γίνουν εναντίον των τάσεων αυτών θα εμποδίσουν μόνο την πορεία της προόδου.

Κι όμως μιλάνε συχνά για στάδια που πρέπει να περάσουμε

και μας προτείνουν να εργαστούμε για να φτάσουμε σε αυτό που περιγράφουν σαν πρώτο στάδιο και να ξαναβγούμε έπειτα στο μεγάλο δρόμο αφού πρώτα φτάσουμε σ αυτό.

Το να σκεφτόμαστε όμως με τον τρόπο αυτό μου φαίνεται σα να παραγνωρίζουμε τον αληθινό χαρακτήρα της ανθρώπινης προόδου και να χρησιμοποιούμε μια πολύ κακά διαλεγμένη μεταφορά από τη στρατιωτική πρακτική.”

Πέτερ Κροπότκιν

Ομιλία του στις 6/3/1896 στο Παρίσι
με θέμα: Η Αναρχία. Η φιλοσοφία και το ιδανικό της

Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να διαλαλούμε και να μοιραζόμαστε τις ιδέες μας και τις απόψεις μας…………

η επανάσταση ξεκινά από το μυαλό!!!!!!!!

Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός φτάνει να τον διεκδικήσουμε και να τον θέλουμε!

Αυτό το ετερόκλητο πλήθος στο σύνταγμα και αλλού είναι ο μικροαστός νοικοκυρέος τον οποίο ο Μπέργκμαν ο Μαλατέστα ο Κροπότκιν θέλει να προσεγγίσει και να διαλαλήσει τις ιδέες τους

Δεν μπορώ πραγματικά να αντιληφθώ πως αυτή η απαξιωτική συμπεριφορά προς όλους αυτούς τους εκατοντάδες χιλιάδες  ανθρώπους που υποτίθεται είναι ΜΕ αυτούς που θέλουμε όσοι αυτοπροσδιοριζόμαστε αναρχικοί να προχωρήσουμε προσφέρει οτιδήποτε σε όποιονδήτε αγώνα

Η ταξική συνείδηση είναι αποτέλεσμα κοινωνικοποίησης και ζύμωσης και δεν πρόκειται να προσέλθει από καμιά επιφοίτησηση και ούτε θα γίνει με download

Οι λογής λογής θεωρητικολόγοι επαναστασιολόγοι του καναπέ και του κιμπορτ ας καταπιούν τα ξερατά της αλαζονείας τους

http://www.scribd.com/osr55

Αλεξάντερ Μπέργκμαν -Το αλφαβητάρι του αναρχισμού

Ερρικο Μαλατέστα -Στο καφενείο, συζητήσεις για τον αναρχισμό

Καστοριάδης-Ανθρωπολογία-Πολιτική-Φιλοσοφία

Κροπότκιν -Το κράτος και ο ιστορικός του ρόλος

ΜΙΑ ΑΝΟΔΟΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΗΤΑΣ; συνέντευξη καστοριάδη

Noam Chomsky – Notes on Anarchism Gr

Κορνήλιος-Καστοριάδης-Η-αρχαία-ελληνική-δημοκρατία-και-η-σημασια-της-για-μας-σήμερα

Daniel Querin -ο αναρχισμός, από την θεωρία στην πράξη

Μπακούνιν -θεός και κράτος

Friedrich-Nietzsche-Η θεωρία του σκοπού της ζωής

Ερρίκο Μαλατέστα- Προς μια ελεύθερη κοινωνία

Alain Badiou Η ηθική

Program of AnarchoSyndicalism

Το-ζητημα-της-οργανωσης-Πρωτοβουλια-αναρχικων-πειραια

M-Foucault-J-Habermas-Για μια αισθητική της ύπαρξης

Αναρχισμος-και-Εργασια-Anarchism-and-Labor

Περιοδικό Νέα Κοινωνιολογία -Αφιέρωμα στον Κορνήλιο Καστοριάδη-Νϊτσε:Κείμενα για τους έλληνες

Colin-Heines- Tοπικοποίηση Ενα παγκόσμιοι μανιφέστο

http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/to_epanastatiko_pneuma_-_kropotkin.pdf.pdf

Η αναρχική ηθική

http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/i_anarxiki_ithiki_-_kropotkin.pdf.pdf

Σύγχρονη επιστημή και αναρχισμός

http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/sygxroni_epistimi_kai_anarxismos_-_kropotkin.pdf.pdf

Η μεγάλη επανάσταση

http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/i_megali_epanastasi_-_kropotkin.pdf.pdf

ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ
ΠΕΤΡΟΣ ΚΡΟΠΟΤΚΙΝ
http://www.scribd.com/doc/3216283/-

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΤΟΥ ΡΟΛΟΣ
ΠΕΤΡΟΣ ΚΡΟΠΟΤΚΙΝ
http://www.scribd.com/doc/4944585/Peter-Kropotkin-

βιβλία γενικώς

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=992090

Κ. Καστοριάδης – Η «ορθολογικότητα» του καπιταλισμού

http://www.scribd.com/doc/38057338/%CE%9A-%CE%9A%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B7%CF%82-%CE%97-%CE%BF%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D

προυποθεσεις κομμουνισμου–AlainBadiouhttp://www.scribd.com/doc/35887240/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%BA%CE%BF%CE%BC%CE%BC%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%85-Alain-Badiou

Μια πάρα πολύ καλή ανάλυση για το τι είναι αυτό που ονομάζεται καπιταλιστική κρίση από τον φίλο http://ciaoant1.blogspot.com/

http://www.scribd.com/doc/19445684/ciaoant1-

Και μια πολύ σημαντική συνεισφορά από το blog του φίλου Σάλαγος της Αυτονομίας

http://salagos-tis-autonomias.blogspot.com/
42 Οργονη

http://www.tornessaki.com/index.php?view=article&catid=29%3Apsycho&id=60%3A2009-04-27-11-13-12&format=pdf&option=com_content&Itemid=57

43 Noam Chomsky – H Nea Pagkosmia Taxh

http://www.scribd.com/doc/8336043/Noam-Chomsky-H-Nea-Pagkosmia-Taxh

44 Προυντόν – Τι είναι ιδιοκτησία

http://www.scribd.com/doc/3218713/-

45 ΚΡΟΚΑΝΘΡΩΠΟΙ- Νικόλας Άσιμος

http://www.scribd.com/doc/11846813/-

46 castoriadis-ΘΡΥΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

http://www.scribd.com/doc/4923560/castoriadis-

47 pierre clastres. Η κοινωνία ενάντια στο Κράτος

http://www.scribd.com/doc/6356063/pierre-clastres-

48 Σ.Ξηρός-Η ημέρα εκείνη

http://www.scribd.com/doc/8498406/-

49 Τζουλιάνο Τζουφρέντα. Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΛΗΣΤΕΙΑ

http://www.scribd.com/doc/8943908/-

50 Η επαναστατική ευχαρίστηση του να σκέφτεσαι για τον εαυτό σου

http://www.scribd.com/doc/6356068/-

51 Μισέλ Φουκώ Περί αλλοτινών χώρων (Des espaces autres) (1967), Ετεροτοπίες

http://www.thessalonikibiennale.gr/biennale1/pdf/MICHEL_FOUCAULT_HETEROTOPIAS_GR.pdf

32 Καστοριάδης Κορνήλιος – Αποκαλύπτοντας τον Πόλεμο του Κόλπου

http://www.scribd.com/doc/7459563/1991-

33 Ο Μπακούνιν ενάντια στον Εβραϊσμό *

http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/mpakoinin_enantia_ston_evraismo.pdf

34 Ακρατικός Σοσιαλισμός: Αναρχισμός

http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/bakunin.pdf

35 “και να παυση η εκμεταλλευσις του ανθρωπου απο τον ομοιον του”

http://www.thersitis.gr/ARXEIA/mprosoures/broch.pdf

36 η εξουσία διαφθείρει τους καλλίτερους

http://decontrol.info/index.php?/pdf/20090930308/ΚΟΙΝΩΝΙΑ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ/Μπακούνιν-η-εξουσία-διαφθείρει-τους-καλλίτερους.pdf

37 ANSELM JAPPE: ΝΤΕΜΠΟΡ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ

http://www.disobey.net/hotel/Pdf/Ksi4.pdf

38 Ο Καρλ Μαρξ και ο κοινωνικός ρόλος της επιστήμης

http://www.civilitas.gr/books/podo/ieos/karl.pdf

39 Kritiki tou programmatos tis Gota Καρλ Μαρξ

http://users.auth.gr/~giathan/MARX_-_Kritiki_tou_programmatos_tis_Gota.pdf

40 Το αναρχικο κινημα στην Βουλγαρια

http://www.scribd.com/doc/18513006/bulgarian-
19 Κλεάνθης Γρίβας. Έμμεση «δημοκρατία» και Άμεση κλεπτοκρατία

http://www.scribd.com/doc/9095965/-

20 MICHEL_FOUCAULT. Ετεροτοπίες

http://www.scribd.com/doc/9695735/MICHELFOUCAULT-

21 ΜΑΡΚΗΣΙΟΣ ΝΤΕ ΣΑΝΤ – Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΣΤΟ ΜΠΟΥΝΤΟΥΑΡ

http://www.scribd.com/doc/14146179/-

22 Ναρκωτικά’ και εξουσία. Πολιτική της απαγόρευσης και αποδιοπόμπηση-Κλεάνθης Γρίβας

http://www.scribd.com/doc/5577842/-

23 Επισφάλεια;

http://www.blackout.gr/pdf/tamatiatouplhthous04.pdf

24 Μια νύχτα με τον Sergio στη Ρώμη

http://www.blackout.gr/pdf/tamatiatouplhthous03.pdf

25 Ο εργατίστικος φεμινισμός στην Ιταλία του ’70

http://www.blackout.gr/pdf/tamatiatouplhthous02.pdf

26 Κατανονωντας το ενεργειακό ζήτημα

http://www.blackout.gr/pdf/tamatiatouplhthous01.pdf

27 Η μετανάστευση και οι αγώνες της

http://www.blackout.gr/pdf/metanastesweb.pdf

28 από τον ιταλικό Εργατισμό (Operaismo) στον «Αυτόνομο Μαρξισμό»

http://www.blackout.gr/pdf/operaism.pdf

29 Ο Καπιταλισμός του Τσόμσκι, ο μετακαπιταλισμός του Άλμπερτ και η Περιεκτική Δημοκρατία – T. Φωτόπουλ

http://www.scribd.com/doc/16250435/-T-

30 NOAM CHOMSKY – ΤΑ MEDIA ΣΑΝ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

http://www.scribd.com/doc/18667782/NOAM-CHOMSKY-MEDIA-
11 Κλεάνθης Γρίβας. ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΙΣΜΟΣ Η εκδίκηση της ιστορίας

http://www.scribd.com/doc/6007134/-

12 Καστοριάδης-Κον Μπεντίτ. Από την Οικολογία στην Αυτονομία

http://www.scribd.com/doc/6292591/-

13 Friedrich Nietzsche Η Γενεαλογία της Ηθικής

http://www.scribd.com/doc/6300315/Friedrich-Nietzsche-

14 Friedrich Nietzsche Ο Αντίχριστος. Μία απόπειρα κριτικής του Χριστιανισμού

http://www.scribd.com/doc/6300398/Friedrich-Nietzsche-

15 Λουίτζι Φάμπρι. ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ

http://www.scribd.com/doc/6356077/-

16 Κορνήλιος Καστοριάδης – Μετασχηματισμός της κοινωνίας και δημιουργία του πολιτισμού

http://www.scribd.com/doc/6481345/-

17 Μαρξ-Το κεφάλαιο

http://www.scribd.com/doc/8337341/-

8 Guy Debord-Η κοινωνία του Θεάματος

http://www.scribd.com/doc/4975912/Guy-Debord-

9 Ο ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΜΑΗΣ ΤΟΥ 68. Αφιέρωμα

http://www.scribd.com/doc/5688728/-68-

113 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ – ΤΟ ΞΥΛΙΝΟ ΠΑΛΤΟ

http://www.scribd.com/doc/8718113/-

114 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ – ΑΠΟΝΤΕΣ

http://www.scribd.com/doc/8717919/-

115 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ – ΤΡΙΑ ΚΛΙΚ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

http://www.scribd.com/doc/8718121/-

116 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ – ΝΟΣΤΟΣ

http://www.scribd.com/doc/8718091/-

117 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ – ΜΕ ΛΕΝΕ ΟΔΥΣΣΕΙΑ

http://www.scribd.com/doc/8718086/-

118 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ – Ο ΜΗΝΑΣ ΤΩΝ ΠΑΓΩΜΕΝΩΝ ΣΤΑΦΥΛΙΩΝ

http://www.scribd.com/doc/8718099/-

119 Κατερινα Γωγου-Ιδιωνυμο (1980)

http://www.scribd.com/doc/16776145/-1980

120 ΚΑΒΑΔΙΑΣ-ΠΟΥΣΙ

http://www.scribd.com/doc/4424972/ΚΑΒΑΔΙΑΣ-ΠΟΥΣΙ

121 ΚΑΒΑΔΙΑΣ-ΤΡΑΒΕΡΣΟ

http://www.scribd.com/doc/4425008/ΚΑΒΑΔΙΑΣ-ΤΡΑΒΕΡΣΟ

122 ΚΑΒΑΔΙΑΣ-ΜΑΡΑΜΠΟΥ

http://www.scribd.com/doc/4424875/ΚΑΒΑΔΙΑΣ-ΜΑΡΑΜΠΟΥ

119 Η Κοινωνική Σημασία του Σύγχρονου Σχολείου Emma Goldman

http://metafrasi.squat.gr/lib/exe/fetch.php?media=wiki:emmagoldmanmodernschool.pdf

120 θεωρητικά – κείμενα – οργανώσεις

http://www.vrahokipos.net/old/theory/theory.htm

101 η οκτωβριανη επανασταση και το μετα- μια αναρχικη προσεγγιση

http://www.scribd.com/doc/19460452/-

102 ακρατικος σοσιαλισμος-αναρχισμος

http://www.scribd.com/doc/19185967/-

103 ΝΙΤΣΕ – Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ

http://www.scribd.com/doc/8767883/-

104 ΑΥΓΗ – ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΝΙΤΣΕ (ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΗΘΙΚΕΣ ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ)

http://www.scribd.com/doc/17357544/-

105 Λουίτζι Φάμπρι. ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ

http://www.scribd.com/doc/6356077/-

106 Η εξέγερση του Παρισινού Προλεταριάτου & η ανακύρηξη της Κομμούνας του 1871

http://j15.vrahokipos.gr/images/stories/pdf/commune_broshure.pdf

107 Steven Best – Επικεντρώνοντας στα Ζώα: Η Ηθολογία και ο Παρωχημένος Ανθρωπισμός της Αριστεράς

http://www.scribd.com/doc/19583435/Steven-Best-

108 Steven Best – Δεν υποστηρίζεις το ΜΑΖ για ποιο λόγο

http://www.scribd.com/doc/23203874/Steven-Best-Δεν-υποστηρίζεις-το-ΜΑΖ-για-ποιο-λόγο

109 Steven Best – Επανεξετάζοντας την Επανάσταση | Η Απελευθέρωση των Ζώων, η Απελευθέρωση των Ανθρώπων

http://www.scribd.com/doc/22052987/Steven-Best-Επανεξετάζοντας-την-Επανάσταση-Η-Απελευθέρωση-των-Ζώων-η-Απελευθέρωση-των-Ανθρώπων-και-το-Μέλλον-της-Αριστεράς

110 Steven Best – Από τον Άνθρωπο Κυνηγό στον Homo X: Επανεξετάζοντας την Ανθρώπινη Φύση

http://www.scribd.com/doc/20757351/Steven-Best-Από-τον-Άνθρωπο-Κυνηγό-στον-Homo-X-Επανεξετάζοντας-την-Ανθρώπινη-Φύση

111 Steven Best – Επικεντρώνοντας στα Ζώα: Η Ηθολογία και ο Παρωχημένος Ανθρωπισμός της Αριστεράς

http://www.scribd.com/doc/19583435/Steven-Best-

112 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ – ΕΡΩΤΑΣ ΘΑΝΑΤΟΥ

http://www.scribd.com/doc/8717541/-

95 ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΚΥΝΙΚΟΙ – ΔΙΟΓΕΝΗΣ

http://www.scribd.com/doc/18503354/-

96 ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΚΥΝΙΚΟΙ – ΚΡΑΤΗΣ, IΠΠΑΡΧΙΑ

http://www.scribd.com/doc/18504461/-I

97 ΑΡΧΑΙΟΙ ΚΥΝΙΚΟΙ – ΑΝΤΙΣΘΕΝΗΣ

http://www.scribd.com/doc/18496940/-

98 A. Badiou. Althusser, Υποκειμενικότητα χωρίς Υποκείμενο

http://www.scribd.com/doc/15089968/A-Badiou-Althusser-

99 Λ. Τρότσκι, Λογοτεχνία και Επανάσταση

http://www.scribd.com/doc/15082525/-

100 O ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΟΣ – ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΖΑΡΑΤΟΥΣΤΡΑ

http://www.scribd.com/doc/18020543/O-

76 οι μύθοι του 1821

http://www.scribd.com/doc/19479325/-1821-

77 λόγοι για μια εχθρότητα – σχετικά με τα μμε

http://www.scribd.com/doc/19381154/-

78 τι κάνουμε σε περίπτωση σύλληψης

http://www.scribd.com/doc/19479322/-

79 πανκσ και βρετανικη εργατικη ταξη

http://www.scribd.com/doc/19479320/-

80 η φιλοσοφία του αθεϊσμού-emma goldman

http://www.scribd.com/doc/19460453/-emma-goldman

81 κράτος & επανάσταση

http://www.scribd.com/doc/19460556/-

82 λούμπεν προλεταριάτο

http://www.scribd.com/doc/19460555/-

83 ενάντια στην ελεημοσύνη – feral faun

http://www.scribd.com/doc/19460350/-feral-faun

84 η τέχνη ως εξουσιαστικός λόγος

http://www.scribd.com/doc/19460346/-

85 η εκκλησία υποστήριξε το θεσμό της δουλίας

http://www.scribd.com/doc/19460340/-

86 τα εργοστασια οπως οι φυλακες

http://www.scribd.com/doc/19395149/-

87 τεχνολογία και πάλη των τάξεων

http://www.scribd.com/doc/19395148/-

89 η αποτυχία του χριστιανισμού-έμμα γκόλντμαν

http://www.scribd.com/doc/19381168/-

90 κριτική της οργάνωσης

http://www.scribd.com/doc/19460348/-

91 μια απροκάλυπτη υπεράσπιση του χάους της άμεσης δράσης

http://www.scribd.com/doc/19395146/-

92 μικρό εγχειρίδιο για διαδηλωτές

http://www.scribd.com/doc/19395145/-

93 μύθος του αναρχοσυνδικαλισμού

http://www.scribd.com/doc/19381157/-

94 η ιδεολογία του μεταμοντέρνου αναρχισμού

http://www.scribd.com/doc/19381155/-

52 Ronald D. Laing – Ποιός είναι φρενοβλαβής (Σύντομη συνέντευξη.)

53 T.S. SZASZ – R.D. LAING Δύο δοκίμια για τη Ψυχιατρική Καταπίεση

http://www.scribd.com/doc/523012/TS-SZASZ-RD-LAING-

54 Ψυχοδικτατορία-Γιώργου Στάμκου

http://www.scribd.com/doc/4987691/-

56 Wilhelm Reich

http://www.scribd.com/doc/19020155/Wilhelm-Reich

57 Για τη σημαία και το έθνος

http://www.scribd.com/doc/6512030/-

58 Βιλχεμ Ραιχ – Άκου ανθρωπάκο

http://www.scribd.com/doc/3231177/-

59 Φραντς Κάφκα – Αφορισμοί

http://www.scribd.com/doc/20129608/Φραντς-Κάφκα-Αφορισμοί

60 Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΙΑΣ ΒΟΛΤΑΣ. Ανοιχτή επιστολή του Νικόλα Άσιμου

http://www.scribd.com/doc/19687937/-

61 Ο ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΜΑΗΣ ΤΟΥ 68. Αφιέρωμα

http://www.scribd.com/doc/5688728/-68

62 Chomsky – Foucault – ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ: ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

http://www.scribd.com/doc/3763976/Chomsky-Foucault-

63 η οκτωβριανη επανασταση και το μετα- μια αναρχικη προσεγγιση

http://www.scribd.com/doc/19460452/-

64 Murray Bookchin-Ο μαρξισμός σαν αστική κοινωνιολογία

http://www.scribd.com/doc/20674032/Murray-Bookchin-Ο-μαρξισμός-σαν-αστική-κοινωνιολογία

65 Jobe Kovata-Η βίβλος για αθεόφοβους

http://www.scribd.com/doc/20815180/Jobe-Kovata-Η-βίβλος-για-αθεόφοβους

69 Luigi Fabri-Κριτική στο βιβλίο του Λένιν ”Κράτος & Επανάσταση”

http://www.scribd.com/doc/20814015/Luigi-Fabri-Κριτική-στο-βιβλίο-του-Λένιν-Κράτος-Επανάσταση

70 Murray Bookchin-Η ισπανική επανάσταση του 1936

http://www.scribd.com/doc/20673528/Murray-Bookchin-Η-ισπανική-επανάσταση-του-1936

71 E. J. Hobsbawm-Έθνη και εθνικισμός από το 1780

http://www.scribd.com/doc/20673829/E-J-Hobsbawm-Έθνη-και-εθνικισμός-από-το-1780

72 Τζουλιάνο Τζουφρέντα. Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΛΗΣΤΕΙΑ

http://www.scribd.com/doc/8943908/-

73 Camille Marino – Η σιωπή είναι συνενοχή

http://www.scribd.com/doc/20577244/Camille-Marino-Η-σιωπή-είναι-συνενοχή

74 μανιφέστο του ελευθεριακού κομμουνισμού

http://www.scribd.com/doc/19460454/-

75 οι κομμουνιστικές καταβολές του αναρχισμού

http://www.scribd.com/doc/19460561/-

2 Σχόλια

Filed under "δικαιοσύνη", "παιδεία" ξεφτίλας, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια

ΜΕ την κοινωνία…… Η σκιά του μέλλοντος έχει πέσει πάνω μας… «Χιλιάδες μάτια με κοιτάνε από μακριά και μου μετράνε της ζωής μου τα κεριά»

Ένα κείμενο για τις κινητοποιησεις που εκφράζει ακριβώς αυτό ΜΕ την κοινωνία και όχι ως πεφωτισμένοι ιλουμινάτι υπεράνω της κοινωνίας

 

http://www.anarkismo.net/article/19775

Η σκιά του μέλλοντος έχει πέσει πάνω μας

category greece / turkey / cyprus | community struggles | opinion/analysis author Wednesday June 08, 2011 20:20author by Αυτόνομος Report this post to the editors

«Χιλιάδες μάτια με κοιτάνε από μακριά και μου μετράνε της ζωής μου τα κεριά»

24840_1110.jpg

Σαλεύει το πλήθος

Εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου, πήραν μέρος σε δεκάδες πόλεις της χώρας, από το Σύνταγμα και το Λευκό Πύργο μέχρι την Μυτιλήνη και την Καβάλα, και από τις Σέρρες μέχρι τα Χανιά.

Ένα τεράστιο κύμα λαϊκής οργής και άρνησης υποταγής στα νέα μέτρα του μεσοπρόθεσμού προγράμματος ξεχύθηκε στους δρόμους, συγκροτώντας την μεγαλύτερη συγκέντρωση που έχει δει η Αθήνα εδώ και πολλές δεκαετίες. Η πλατεία Συντάγματος και οι γύρω δρόμοι ήταν ασφυκτικά γεμάτοι, ενώ το πλήθος έφτανε από την Λ. Αμαλίας μέχρι της στήλες του Ολυμπίου Διός, από την Σταδίου μέχρι την πλ Κλαύθμωνος, από την Πανεπιστημίου μέχρι τα Προπύλαια, από την Ερμού μέχρι το Μοναστηράκι.

Η αντιφατικότητα, οι αντιθέσεις και οι αντιφάσεις της ελληνικής κοινωνίας βγήκαν στο δρόμο, η αμορφοποίητη διαμαρτυρία είναι εδώ και τρομάζει τους πάντες, ακόμα και τον ίδιο τον εαυτό της. Τι κυοφορεί αυτή η επανεμφάνιση του απλού κόσμου στους δρόμους του πολιτικού γίγνεσθαι;
Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει και κανείς δεν μπορεί να πει ότι κυοφορεί ένα πράγμα και όχι τις αντίπαλες δυνάμεις που θα ανταγωνιστούν σκληρά για το ποια θα σφραγίσει τις εξελίξεις όλο το επόμενο διάστημα. Ένα διάστημα κατά το οποίο η χώρα θα βυθίζεται στην κοινωνική και οικονομική αποσάθρωση των προαναγγελμένων ή πολιτικών επιλογών της πολιτικής ελίτ, ενός μέρους του εθνικού (εάν μπορούμε να χρησιμοποιούμε αυτή την έννοια στις μέρες μας) κεφαλαίου και των δανειστών της χώρας.

Ποιοι ήταν όλοι αυτοί που πλημμύρησαν τους δρόμους μουτζώνοντας το κοινοβούλιο και σιχτιρίζοντας τους πολιτικούς που μέχρι πριν από ένα χρόνο ψήφιζαν;

Προφανώς είναι όλα εκείνα τα στρώματα της κοινωνίας, με όλα τα διαταξικά τους χαρακτηριστικά, τα οποία πλήττονται από την κρίση και την εφαρμογή των μνημονίων. Άνεργες και άνεργοι, νέοι άνθρωποι, που στην καλύτερη τους περιμένει μια απασχόληση των 400 ευρώ και συνήθως χωρίς ασφάλιση, απολυμένοι του ιδιωτικού τομέα, 50ρηδες εργάτες της οικοδομής και της βιομηχανίας που δεν έχουν καμιά ελπίδα να βρουν δουλειά, συνταξιούχοι που βλέπουν τις συντάξεις τους να εξανεμίζονται, δημόσιοι υπάλληλοι που αδυνατούν να πληρώσουν τις δόσεις του δανείου τους, καταστηματάρχες που έβαλαν λουκέτο, ταρίφες που ξεροσταλιάζουν στις πιάτσες, οι 50.000 υποψήφιοι προς απόλυση από τις ΔΕΚΟ, μικρά αφεντικά που εκμεταλλεύονταν στυγνά τους εργαζόμενούς τους και τώρα δεν τους περιμένει καν το ταμείο ενεργείας, στελέχη επιχειρήσεων που από την γκλαμουριά και τα 4χ4 βρεθήκανε στην ουρά του ΟΑΕΔ,…

Όμως δεν θα βρεις ανάμεσα τους εκείνους που ακόμα ελπίζουν να ρεφάρουν την πτώση του τζίρου των επιχειρήσεων τους με την μείωση του άμεσου και έμμεσού εργατικού κόστους, την ευελιξία του χρόνου εργασίας, την μείωση των αποζημιώσεων, την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Εκείνους που μέσα από την καταστροφή της μικρής ιδιοκτησίας και των μικροαστών ποντάρουν στην συγκεντροποίηση της παραγωγικής δραστηριότητας στις λίγες δικές τους επιχειρήσεις, εκείνους που ακόμα και εάν η χώρα βγει από το ευρώ όχι μόνο θα κρατήσουν ατόφιο το κεφάλαιο των εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρών που έχουν φυγαδέψει στο εξωτερικό, αλλά θα το δουν να αποκτά ακόμα μεγαλύτερη αξία στην εσωτερική αγορά. Εκείνους που θα τσεπώσουν μίζες εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ βοηθώντας στο ξεπούλημα της δημόσια περιούσιας. Ούτε φυσικά τους διανοούμενους, επίσημους απολογητές του συστήματος και της εξουσίας.

Δυστυχώς δεν θα βρεις και το πιο καταπιεζόμενο και εκμεταλλευόμενο κομμάτι της εργατικής τάξης της χώρας μας, τους μετανάστες εργάτες, που ακόμα προσπαθούν να συνέλθουν από τα ρατσιστικά πογκρόμ στις υποβαθμισμένες γειτονιές της Αθήνας . Δεν θα βρεις και ένα τσούρμο καθαρόαιμούς επαναστάτες του ΚΚΕ, της Άκρας Αριστεράς, της Αναρχίας και της Αυτονομίας (η διαπίστωση αφορά ευτυχώς ένα κομμάτι και όχι το σύνολο αυτών των πολιτικών χώρων), που η περιχαράκωση τους, τους έχει απομακρύνει έτσι και αλλιώς από μια σειρά ταξικούς και κοινωνικούς αγώνες. Αναζητώντας ένα προλεταριάτο, κατ’ εικόνα και ομοίωση των καθαρών, σχεδόν κρυστάλλινων, αναπαραστάσεων που έχουν στο κεφάλι τους, δεν μπορούν παρά να συμμετάσχουν μόνο σ’ αγώνες που διεξάγονται σε περιβάλλον πολιτικής και ιδεολογικής ταύτισης και ασφάλειας, ή απλά να εκθειάζουν όσους αγώνες είναι αρκετά μακριά (όχι μόνο γεωγραφικά αλλά και ως υποκείμενα αγώνα) για να προβάλουν πάνω τους την ιδεοληπτική τους καθαρότητα, αναπαράγοντας ενός νέου τύπου οριενταλισμό. Το προλεταριάτο αναπαριστάται ως μια εξιδανικευμένη κατηγορία έξω από τις αντιφάσεις της σχέσης μισθωτής εργασίας- κεφαλαίου, ως μια εξιδανικευμένη κατηγορία, στην οποία αποδίδεται κάθε φορά ο ρόλος του απριόρι επαναστατικού υποκειμένου: οι μετανάστες, οι προλετάριοι των αραβικών χωρών, οι προλετάριοί του τριτογενή τομέα, η άγρια νεολαία παλιότερα. Ένα τέτοιο προλεταριάτο είναι καθαγιασμένο στην κολυμπήθρα της επαναστατικής ιδεοληψίας και απαλλαγμένο από όλες τις αντιφάσεις και αντιθέσεις που έχει ως τάξη κάθε αυτό και τάξη δια εαυτό, ως τάξη άμεσα χειραγωγούμενη και τάξη εν δυνάμει, μέσα από την ταξική πάλη, χειραφετούμενη.

Είναι αλήθεια πως η καθαρότητα των υποκειμένων των πολιτικών προταγμάτων και των ιδεολογικών αφετηριών απουσιάζει αυτή την στιγμή από την πλατεία Συντάγματος. Όπως άλλωστε απουσίαζε σχεδόν από όλες τις εκκινήσεις των μεγάλων εξεγερτητικών και επαναστατικών στιγμών: Η Παρισινή Κομμούνα ξεκίνησε με την άρνηση του αφοπλισμού της εθνοφρουράς που ήθελε να επιβάλει η ενδοτική- προδοτική κυβέρνηση των Βερσαλλιών με την συμμετοχή των εργατικών αλλά και μικροαστικών στρωμάτων του Παρισιού για να μετατραπεί στο σύμβολό των προλεταριακών επαναστάσεων. Η εξέγερσή του 1905 στην Τσαρική Ρωσία ξεκίνησε με μια εργατική πορεία που δέσποζαν οι εικόνες των αγίων και τα πορτρέτα του τσάρου για να καταλήξει στην πρώτη απόπειρα δημιουργίας των εργατικών σοβιέτ. Στην εξέγερση του Πολυτεχνείου συνυπήρχαν οι ελληνικές σημαίες μαζί με πλακάτ που γράφανε «κάτω η εξουσία» και «γενική απεργία» και αποτέλεσε το σύμβολο του αντιδιδακτορικού αγώνα. Το αργεντινάζο το 2001 αποτέλεσε την εξεγερσιακή συνάντηση των εξαθλιωμένων ανέργων (πικετέρος) με τους μικροαστούς που είδαν να δεσμεύονται οι καταθέσεις τους (κατσαρολέρος) και οδήγησε όχι μονάχα στις λαϊκές συνελεύσεις γειτονίας, αλλά και σε εκατοντάδες καταλυμένες επιχειρήσεις υπό εργατικό έλεγχο.

Η τρελή ροδιά και η σκοτεινιά του κόσμου

Οι ελληνικές σημαίες, οι μούντζες στους πολιτικούς και οι ιαχές «κλέφτες, κλέφτες», το σουλατσάρισμα φασιστών ανάμεσα στο πλήθος, αποτελούν έκφανση από ένα προμήνυμα κινδύνου (κατά Walter Benjamin) , για την έλευση μιας νέας βαρβαρότητας, ενός πολιτικού καθεστώτος εκτάκτου ανάγκης που θα συνοδεύεται από ένα καθεστώς κοινωνικού κανιβαλισμού και αντίστοιχους μεσσιανικούς σωτήρες. Η δημιουργία ηγετών που μέσω της «κάθαρσης» και της διαπόμπευσης των αποδιοπομπαίων τράγων θα ανασυγκροτήσουν την συναίνεση, μέσα από την συστράτευση στην εθνική αναγένεση. Από την άλλη τα συντακτικά χαρακτηριστικά που προσπαθούν να πάρουν και να συγκροτήσουν κάποια ετερόκλητα κομμάτια αυτού του πλήθους, αντανακλάνε τις δυνατότητες και την αναγκαιότητα για την σύσταση ενός νέου, τελείως διαφορετικού προς την πολιτική αντιπροσώπευση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, πεδίου άσκησης της πολιτικής δύναμης (κατά Hannah Arendt) του πλήθους, ως την μοναδική διέξοδο από τις διάφορες εναλλακτικές που επεξεργάζονται τα κέντρα εξουσίας του κεφαλαίου.

Χωρίς να ξεχνάει κανείς τον συμβολικό, προς το παρόν χαρακτήρα, δεν μπορεί να μην δει ότι σε ένα τμήμα αυτού του πλήθους, συγκροτούνται με αντιφατικό τρόπο όπως είναι φυσικό, μορφές και περιεχόμενα, σαφώς επηρεασμένα από τα προτάγματα του ανταγωνιστικού κινήματος:
Άμεση δημοκρατία, αυτοοργάνωση, άρνηση της διαμεσολάβησης των ΜΜΕ, το ανοικτό περιεχόμενο που αναδιαμορφώνεται μέσα από έναν συνεχή διάλογο, ο εξισωτισμός σε επίπεδο διαδικασιών συνέλευσης (χρόνος ομιλίας, κλήρωση των ομιλητών, τοποθετήσεις ) που λειτουργεί αντιεραρχικά και σε αντιπαράθεση με τους «ειδικούς του πολιτικού λόγου», είναι μερικά από αυτά, που φαίνεται να είναι κατεκτημένα για ένα σημαντικό κομμάτι που παρακολουθεί της διαδικασίες της συνέλευσης της πλατείας Συντάγματος.

Ακόμα παραπέρα ζυμώνονται ιδέες όπως η κατάληψη των μέσων παραγωγής, η αλλαγή του μοντέλου παραγωγής και κατανάλωσης, η αναγκαιότητα επανακαθορισμού των κοινωνικών σχέσεων και της σχέσης της κοινωνίας με την φύση, η ελεύθερη πρόσβαση στα κοινά αγαθά, η αναγκαιότητα ενός νέου πολιτειακού μοντέλου άμεσης δημοκρατίας που να ξεπερνάει τον αντιπροσωπευτικό χαρακτήρα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, ο επαναπροσδιορισμός της έννοίας της πολιτικής και του πολίτη.

Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν απόψεις και αντιλήψεις που ενώ θα έπρεπε, δεν έχουν μπει στην ατζέντα της ζύμωσης όπως: η κατάργηση της ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής, ο εμπορευματικός χαρακτήρας που έχει σήμερα η παραγωγή και η κατανάλωση, η σχέση της μισθωτής εργασίας και ένα σωρό άλλα. Ή ότι δεν υπάρχουν αντίστοιχα προβληματικά ζητήματα και χαρακτηριστικά που ζυμώνονται προς λάθος κατεύθυνση: μια εθνοκεντρική αντίληψη ανάπτυξης, η ουσιαστική απουσία των μεταναστών που αποτελούν ένα σοβαρό κομμάτι των από κάτω, η μη- κριτική στο ρόλο της εμπορευματικής οικονομίας, η μη ταξική αντίληψη σε σχέση με το ποίος ευθύνεται για το χρέος και την οικονομική κατάσταση (ενώ γίνονται αναφορές στους πολιτικούς και τους τραπεζίτες απουσιάζουν οι αναφορές στους καπιταλιστές και τα αφεντικά), η αντίληψη ότι για την παγκόσμια κρίση ευθύνεται το χρηματοπιστωτικό και όχι το παραγωγικό κεφάλαιο και άλλα πολλά….

Όμως καταρχάς πρόκειται για μια διαδικασία έχει ξεκινήσει εδώ και τρεις βδομάδες και που φυσικά με την μορφή που έχει σήμερα δεν θα μπορέσει να δώσει απαντήσεις αλλά να ανοίξει τα ζητήματα και την δημόσια συζήτηση των από κάτω γύρω από αυτά.

Σαφώς ο δρόμος που έχει να διανύσει όλη αυτή η διαδικασία προς την συγκρότηση ενός πεδίου άσκησης της πολιτικής δύναμης, δεν είναι απλά μεγάλος, ούτε μόνο δύσκολος, μπορεί να είναι και αδιάβατος, μα αυτή την στιγμή δεν φαίνεται να υπάρχει και άλλος, τουλάχιστον για όσους από εμάς μας αφορά η υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης και της χειραφέτησης των από κάτω.

Δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς γιατί μονάχα σ’ αυτές τις ρωγμές του χρόνου που διαρρηγνύεται το «κοινωνικό συμβόλαιο» που επιτρέπει στους από πάνω να κυβερνούν και στους από κάτω να ανέχονται την διακυβέρνηση γεννιούνται τα όνειρα της κοινωνικής απελευθέρωσης και οι εφιάλτες του ολοκληρωτισμού. Το Σύνταγμα δεν είναι παρά το σημείο εκκίνησης, χωρίς όμως να προδιαγράφει και μια συγκεκριμένη διαδρομή. Η ορμή της εκτόνωσης της συσσωρευμένης οργής μπορεί να είναι τέτοια που να λειτουργήσει αποσυμπιεστηκά και εν τέλει εκτονωτικά, για ένα πρόσκαιρο διάστημα. Μπορεί η δυνατότητα συγκρότησης δύναμης να χαθεί μέσα στα αντιφατικά και ανερμάτιστα χαρακτηριστικά μιας μάζας που δεν μπορεί να πάρει το χαρακτήρα του πλήθους. Ή τέλος μπορεί να αναδύσει εκείνες της δυνάμεις που θα συγκρουστούν μέσα στο νέο κοινωνικό τοπίο της κρίσης.

Προφανώς και ο ρόλος της πλ. Συντάγματος έχει χρονικό ορίζοντα και αυτός είναι η ψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος και η προσπάθεια για την αποτροπή του. Πρόκειται για ένα κορυφαίο πολιτικό γεγονός πολιτικής ανυπακοής, το οποίο σίγουρα θα σημαδέψει και θα καθορίσει τις πολιτικές και κοινωνικές διαδικασίες για το επόμενο διάστημα. Μια κυβέρνηση που πέφτει κάτω από το βάρος μια λαϊκής διαμαρτυρίας είναι ένα ισχυρό μήνυμα προς τους επίδοξους διαχειριστές της κρατικής εξουσίας. Ο στόχος για μια παλλαϊκή διαδήλωση που θα ακυρώσει την ψήφιση του μεσοπρόθεσμού προγράμματος αποτελεί μια έμπρακτή πράξη λαϊκής απόνομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος. Είναι προφανές ότι μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε εκλογές, αλλά σε συσπείρωση του μπλοκ εξουσίας ώστε αυτό να μπορέσει να επιβάλει τις πολιτικές και οικονομικές του επιλογές μέσα από την σκλήρυνση της καταστολής. Όποια και εάν είναι η έκβαση, η διαδικασία στο Σύνταγμα δεν μπορεί να συνεχιστεί μετά την ψήφιση ή την αποτροπή της ψήφισης του μεσοπρόθεσμου προγράμματος. Δεν θα έχει συγκεκριμένο στόχο και θα εκφυλιστεί. Άρα το στοίχημα μετά τις 15 και τις 28(;) Ιουνίου πρέπει να είναι η διασπορά και η συγκρότηση λαϊκών συνελεύσεων στις γειτονίες της Αθήνας και τις επαρχιακές πόλεις. Λαϊκές συνελεύσεις που διατηρώντας και αναπτύσσοντας τα εργαλεία και το πνεύμα της άμεσης δημοκρατίας του αναδύθηκε στην συνέλευση της πλ. Συντάγματος, θα μπορέσουν να συγκροτήσουν τα πεδία της πολιτικής δύναμης του πλήθους. Βέβαια προϋπόθεση γι’ αυτό είναι από την μια να αποφευχθεί να πάρουν αυτές οι λαϊκές συνελεύσεις των χαρακτήρα των μικρών κοινοβουλίων, στα οποία θα διαγκωνίζονται οι οργανωμένες πολιτικές δυνάμεις που έχουν αναφορά στο κίνημα, και από την άλλη να μπορέσουν να βάλουν πραγματικά υλοποιήσιμους στόχους αντίστασης στις πολιτικές του κεφαλαίου και αυτοοργάνωσης τμημάτων της κοινωνικής αναπαραγωγής και όπου είναι δυνατόν της ίδιας της παραγωγής.

Μονάχα μέσα από την ύπαρξη και τη δράση αυτών των λαϊκών συνελεύσεων και τον προσανατολισμό τους στην σύσταση μορφών κοινωνικής αλληλεγγύης μπορούν να αποφευχθούν τα φαινόμενα του κοινωνικού κανιβαλισμού και τις ρατσιστικής βίας που είδαμε το προηγούμενο διάστημα να εντείνονται μεταφέροντας το πεδίο της αντιπαράθεσης ανάμεσα στους από κάτω. Και εδώ πρέπει να γίνει μεγάλη προσπάθεια για την ισότιμή συμμετοχή των ίδιων των μεταναστών σε αυτές τις διαδικασίες.

Δεν πρέπει να έχουμε καμία αυταπάτη ότι όλα αυτά θα είναι εύκολα και θα υλοποιηθούν γρήγορα. Θα είναι μια αργή και βασανιστική διαδικασία, χωρίς γραμμικό χαρακτήρα, με πισωγυρίσματα και άλματα και πυκνώματα και αραιώσεις των γεγονότων και των διαδικασιών. Και πάνω από όλα χωρίς καμία προδιαγραμμένη προοπτική, ή αίσθηση σιγουριάς για το αποτέλεσμα. Η ανοικτότητα της συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου εμπεριέχει ευκαιρίες και ρίσκο, ελπίδα και απόγνωση, όμως είναι υπό διαμόρφωση και άρα μας καλεί να πράξουμε, να παράξουμε λόγο και δράση, μορφές και περιεχόμενα τις ήττες και ίσως και τις νίκες μας.

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, διάφορα, κρίση