Monthly Archives: Οκτώβριος 2012

Επίσημο κυβερνητικό έγγραφο pdf – Θυμάσαι τα 3 ΔΙΣ που το κράτος σου φιλήσυχε φιλειρηνικέ καθυστερημένε έδωκε στις τράπεζες/τοκογλύφους το 2008; Τούντα 3 ΔΙΣ που εγγυήθηκε στην ΕΚΤ για να τα πάρουν οι ντόπιοι τοκογλύφοι που τα έφαγαν στα ελληνικά ομόλογοχρεώγραφα κλπ πρέπει να επιστραφούν στην λήξη τους δηλαδή το Νοέμβριο του 2012 δηλαδή σε λίγες ώρες..Αλλα 3 ΔΙΣ στις πλάτες σου για τις τράπεζες

3 ΔΙΣ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

3. Το κράτος έχει εκδώσει προς τα εγχώρια πιστωτικά ιδρύματα ειδικούς κυβερνητικούς
τίτλους ύψους 3 δισ. ευρώ ως εργαλείο άντλησης ρευστότητας από την ΕΚΤ
Το Υπουργείο Οικονομικών σε συνεργασία με την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και μετά από έγκριση
της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εξέδωσε τριετείς Ειδικούς Κυβερνητικούς Τίτλους ύψους 3 δισ. ευρώ, λήξεως
Νοεμβρίου 2012, προς τα εγχώρια χρηματοπιστωτικά ιδρύματα με σκοπό την χρήση τους ως ενέχυρο για
άντληση ρευστότητας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

3 Σχόλια

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", "οικοδομική φούσκα", "οικονομική κρίση", προπαγάνδα παπαγαλάκια, παράσιτα πλούσιοι, τράπεζες δημιουργοί χρήματος από το πουθενά, φορλογήστε τα παράσιτα, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, κρίση

Βιντεο – Η πολιτική δίωξη του δημοσιογράφου Βαξεβάνη ενδεικτική της σαπίλας…αυτόφωρο ο Βαξεβάνης ο παστίτσιος, ελεύθερος ο Τσουκάτος που παραδέκτηκε ότι πήρε μίζες από την siemens, o χριστοφοράκος που διέφυγε ο βουλγαράκης ο εφραιμ που κατασπάραξαν τον ελληνικό λαό…αυτή είναι η «δικαιοσύνη»….. οι λέξεις δεν είναι αρκετές…όσο δεν αντιδράτε φιλήσυχοι φιλειρηνικοι ηλίθιοι έρχεται η σειρά σας

anger is a gift –  Malcom X

τα πράγματα δεν αλλάζουν μόνα τους βολεμένοι ανθρωπάκοι που απλά κάθεστε στο καναπέ σας και γράφετε μεγαλόπνοες μαλακίες

λοβοτομημένα σκουπίδια καθ εικόνα και ομοίωση του θεού σας που βλέπετε στην τν

έρχεται η σειρά σας

μια κοινωνία που περιμένει σωτηρία από ξεφτιλισμένα ανθρωπάκια τύπου παναγιώταρου λαγού χρυσαύγουλα που προκαλούν αναγούλα και τα εδώ κοπυπειστ ελαμάκια τους

μια κοινωνία βαθιά φασιστική που προτάσσει σήμερα τάχα το οχι και κτυπάει τον αδύνατο μετανάστη και γλύφει τον τραπεζίτη που θέλει να του μοιάσει να τα αρπάξει

ο ελληνικός λαός δεν είναι ένα πράμα, οι λοβοτημένοι φασίστες είναι εκεί και θα μείνουν εκεί στα σκατά τους που βολεύονται να πιστεύουν φιλώντας τα χέρια των αφεντικών τους με ράσα ή κουστούμια

κατάλαβε το εσύ αν έχει έστω ψήγμα λογικής πάνω σου και τσίπας

τα πράγματα δεν αλλάζουν μόνα τους

τα πράγματα αλλάζουν μόνο όταν τα διεκδικείς και τα θέλεις αληθινά

ο Βαξεβάνης είναι ένας έντιμος άνθρωπος πρώτα και κύρια απέναντι στον εαυτό του και στα όσα πιστεύει

η αλληλεγγύη το μόνο μας όπλο

 

o ένας εκ των πρωθυπουργών σας

το τραγούδι του βολεμένου ανθρωπάκου που εύστοχα έβαλε ο φίλος μου ο γούφις!

http://woofisarfkai.blogspot.com/2012/10/blog-post_27.html

«…I’d love to change the world
but I don’t know what to do
 So I leave it all to you…..»

1 σχόλιο

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", "οικονομική κρίση", 1940, προπαγάνδα παπαγαλάκια, παράσιτα πλούσιοι, Αλληλεγγύη, Ελευθερία του λόγου, Κώστας Βαξεβάνης, Λίστα Λαγκάρτ, Μπάτσοι σκουλίκια δολοφόνοι, Μετά την λύση...., Μουσική, ΟΧΙ Τι γιορτάζουμε, Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, βίντεο

Καταζητείται ο Βαξεβάνης που απλά έβγαλε την βρωμιά και οι χριστοφοράκοι οι τσουκάτοι οι βουλγαράκηδες οι γαπηδες οι παπακωνσταντίνου της σιμενς κλπ γυρνάνε χασκογελόντας… Τι γιορτάζουμε αύριο τελικά;

http://e-oikodomos.blogspot.com/2012/10/blog-post_9425.html

«Λίστα Λαγκάρντ» – Διώκεται αυτός που την δημοσίευσε και όχι αυτός που την «έχασε»…

«Κατόπιν παραγγελίας της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Αθηνών, διενεργούνται έρευνες από την Ελληνική Αστυνομία για τον εντοπισμό και τη σύλληψη του εκδότη του περιοδικού HOTDOC, όπου δημοσιεύονται ονόματα της Λίστας Λαγκάρντ».Ελληνική Αστυνομία.
Στην Ελληνική Δημοκρατία διώκεται o δημοσιογράφος που δημοσίευσε την λίστα και όχι αυτός που την «έχασε»…

Ηumanite: «Στην Ελλάδα δεν πρέπει να λες την αλήθεια: Δημοσιογράφος καταζητείται από την αστυνομία»

Posted date: Οκτωβρίου 28, 2012 In: Ρεπορτάζ-Ειδήσεις | comment : 1

Νέα ανατροπή στην ιστορία της λίστας Λαγκάρντ και νέες απειλές για την ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα. Η γαλλική εφημερίδα Ηumanite ενημερώθηκε πως ο Κώστας Βαξεβάνης αναζητείται από την αστυνομία. Επιβεβαιώνεται καθώς κατ” εντολή του εισαγγελέα Αθηνών «η ελληνική αστυνομία πραγματοποιεί έρευνες για να βρει και να συλλάβει τoν εκδότη του περιοδικού HOT DOC μέσα στο οποίο δημοσιεύθηκε η λίστα Λαγκάρντ.

Τι περιέχει η λίστα; Περίπου 2.000 ονόματα πλουσίων Ελλήνων που έχουν τους λογαριασμός στην Ελβετία στην τράπεζα HSBC, αποφεύγοντας έτσι τη φορολόγηση στη χώρα τους. Αυτή η λίστα είχε δοθεί στους πρώην υπουργούς του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελο Βενιζέλο και Γιώργο Παπακωνσταντίνου από την ίδια τη Κριστίν Λαγκάρντ όταν εκείνη ήταν υπουργός Οικονομικών και Βιομηχανίας.

Αλλά αυτή η λίστα ήταν προφανώς προορισμένη για να εξαφανιστεί. Ένας από τους υπουργούς ο Παπακωνσταντίνου, δήλωσε ότι δεν ήξερε σε ποιον δημόσιο υπάλληλο έδωσε το CD που περιείχε τα ονόματα. Ο άλλος υπουργός δήλωσε πως έχασε το στικάκι (USB). Από τότε η Γαλλία ήταν έτοιμη να κοινοποιήσει τη λίστα εάν η ελληνική κυβέρνηση το ζητούσε.

Και ενώ η Ελλάδα βυθίζεται σε μια κρίση άνευ προηγουμένου, το περιοδικό έρευνας ΗΟΤ DOC δημοσίευσε τα ονόματα χωρίς να αναφέρει ούτε λογαριασμούς ούτε ποσά. Σε αυτή τη λίστα υπάρχουν επιχειρηματίες που απέκτησαν επιχορηγήσεις από το ελληνικό κράτος πριν την κρίση, όπως η οικογένεια Λαναρά, εφοπλιστές, δημοσιογράφοι και τρεις πολιτικοί.

Αλλά η αστυνομία άρχισε την αναζήτηση για να βρει τον εκδότη της λίστας. «Η αστυνομία τον αναζητά, τον κατηγορεί πως ουσιαστικά μετέδωσε προσωπικά δεδομένα» εξηγεί στην Ηumanite ένας από τους συνεργάτες του κ. Βαξεβάνη, ο Μιγκέλ Σαμοθράκης.

«Η αστυνομία ήρθε ακόμη και στα γραφεία» λέει ο δημοσιογράφος.

«Ο Κώστας Βαξεβάνης σε επικοινωνία με την Ηumanite δήλωσε πολύ ανήσυχος». Δεν πρέπει να καταγγέλλουμε τη διαφθορά ενώ οι άνθρωποι που εμπλέκονται στην υπόθεση Siemens όπως ο Χριστοφοράκος δεν είναι καθόλου ανήσυχοι.

Τη στιγμή που οι κοινωνικές κινητοποιήσεις πολλαπλασιάζονται και το 25,3% του πληθυσμού πλήττεται από την ανεργία και γίνεται κάθε μέρα πιο φτωχό ενώ η απόρριψη της λιτότητας είναι μαζική, οι δημοσιογράφοι μοιάζουν να εμποδίζονται να ασκήσουν το επάγγελμα τους. Ήδη στην Ελλάδα κάποιοι έχουν ονομάσει τον Κώστα Βαξεβάνη, Τζούλιαν Ασάνζ. Ο Τζούλιαν Ασάνζ είχε διωχθεί για τη δημοσίευση εμπιστευτικών διπλωματικών εγγράφων. Αυτό το επεισόδιο θυμίζει σκοτεινές ώρες σε μια χώρα που βγήκε από το 1974 από τη δικτατορία των συνταγματαρχών.

Διαβάστε το δημοσίευμα της εφημερίδας Humanite εδω

 

Τι γιορτάζουμε αύριο; ΠΟΙΟΙ ΚΕΡΔΙΣΑΝ ΣΤΟ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1940;

 http://denplirono.wordpress.com/2012/10/27/%CF%84%CE%B9-%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%AC%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CE%B1%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CE%B9-%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%B4%CE%B9%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%83/
Rate This

 

 «Ο πόλεμος είναι μέθοδος βίαιης λύσης των διαφορών που αναφύονται ανάμεσα στις φυλές, προκειμένου για πρωτόγονους λαούς, και τα κράτη, προκειμένου για «πολιτισμένους» λαούς. Ανάλογα με το αντικείμενό τους, οι πόλεμοι διακρίνονται σε οικονομικούς, σε εθνικούς και σε θρησκευτικούς. Σε τελική ανάλυση, όμως, όλοι οι πόλεμοι είναι οικονομικοί, αφού όλοι έχουν στόχοι την αρπαγή μιας λείας, είτε υπό μορφή εδαφών, είτε υπό μορφή λεηλασίας των αγαθών που υπάρχουν στην περιοχή όπου ζει ο αντίπαλος»

Βασίλης Ραφαηλίδης «Ιστορία (κωμικοτραγική) του Ελληνικού κράτους 1830-1974» σελ. 143

Η Γερμανία όπως και οι σύμμαχοί της στην Ευρώπη ξεκίνησαν τον πόλεμο προκειμένου να αποκτήσουν οι χώρες τους, δηλ. τα οικονομικά συμφέροντα που εκπροσωπούσαν τα κράτη τους, ζωτικό χώρο που μέχρι τότε στερούνταν για την ανάπτυξη και την επέκταση της κερδοφορίας τους, έναντι των μεγάλων δυνάμεων της εποχής, Αγγλίας και Γαλλίας, που αποκόμιζαν απίστευτα κέρδη από την εκμετάλλευση των αποικιών που είχαν κατακτήσει με αιματηρούς πολέμους επιβάλλοντας  φασιστική καταπίεση για δεκαετίες στους υποτελείς λαούς.

Ο φασισμός και ο Εθνικισμός αναπτύσσεται και καλλιεργείται ή επιβάλλεται δικτατορικά για να εξυπηρετήσει τους σχεδιασμούς  της εξασφάλισης των συμφερόντων στα πλαίσια των ανταγωνισμών του κεφαλαίου σε κάθε ιστορική περίοδο. Οι ανταγωνισμοί μεταξύ εθνικών ή υπερεθνικών κεφαλαίων και τα προσδοκώμενα κέρδη πυροδότησαν πολέμους και έστειλαν στα σφαγεία των μαχών εκατομμύρια εργαζόμενους που υποχρεώθηκαν ή βρήκαν το θάρρος να πολεμήσουν υπακούοντας τις σειρήνες του εθνικισμού ή έχοντας πιστέψει τη προπαγάνδα περί ελευθερίας και δικαιοσύνης.

Η υποχρεωτική, ως συνέπεια και της ξένης εισβολής, αντίσταση του ελληνικού λαού στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο της Γερμανίας και των συμμάχων της, έδωσε τη θέση της στην ανάπτυξη της μεγαλειώδους Εθνικής Αντίστασης του ΕΑΜ- ΕΛΑΣ ενάντια στον (οικονομικό) κατακτητή και μαζί ενάντια στην εθνική αστική τάξη της χώρας μας που στήριξε στο μεγαλύτερο μέρος της τα συμφέροντα της φασιστικής – ιμπεριαλιστικής Γερμανίας του Χίτλερ.

Η μάχη αυτή του λαού μας χάθηκε, όταν οι «σύμμαχοι» νικητές εισέβαλαν στην Αθήνα για να προστατέψουν το γεωγραφικό μας ζωτικό τους οικονομικό χώρο από την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση που απειλούσε τα συμφέροντα τους.  Οι παρατρεχάμενοι τους Ταγματασφαλίτες, Χίτες, Ράλληδες, όπως και οι αντίστοιχοι σημερινοί τους απόγονοι και μιμητές της Χρυσής Αυγής, οι Γούσηδες αυτοί που δεν έλειψαν ποτέ στην ιστορία, εμφανίζονται ξανά σήμερα στο προσκήνιο για να στηρίξουν τους σχεδιασμούς των αφεντικών τους που έχουν εξαπολύσει ένα νέο παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο ανταγωνισμών και εξασφάλισης ηγεμονιών και κερδών καταδικάζοντας τους εργαζόμενους στη φτώχεια, την ανεργία, την εξαθλίωση, επιβάλλοντας μνημόνια και σχέδια «σωτηρίας», χαράτσια και φόρους υποτέλειας. Καλλιεργούν το φόβο, τη μισαλλοδοξία και το ρατσισμό, για να εξυπηρετήσουν τους σχεδιασμούς του κεφαλαίου και των αγορών ενάντια στους λαούς.

Οι  νικητές που γράψανε την ιστορία είχαν κάθε συμφέρον, όπως και τώρα, να μιλούν ενάντια δήθεν στο φασισμό, να παρουσιάζουν τον σφαγέα εκφραστή των συμφερόντων της Γερμανικής ολιγαρχίας Χίτλερ ως αποκλειστικά και μόνο παράφρονα, να υμνούν την υπεράσπιση της ελευθερίας, να προετοιμάζουν το έδαφος για την ανάπτυξη νέων πολέμων και σφαγές αθώων. Αντίστοιχοι «παράφρονες» (μόνο;) οι εμπνευστές των πολέμων στο Βιετνάμ αργότερα, την Κορέα, την πρώην Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη κ.α. , αιτία του ξεριζώματος εκατομμυρίων συνανθρώπων μας που σήμερα βρίσκονται φυλακισμένοι στα στρατόπεδα κράτησης μεταναστών.

Το ελληνικό κράτος επέβαλλε τις εθνικές επετείους με εορτασμούς και παρελάσεις προκειμένου να συντηρήσει βολικούς μύθους για τα συμφέροντα της οικονομικής ολιγαρχίας που υπηρετεί αδιάκοπα από τη σύσταση του.

Τι γιορτάζουμε αύριο; Ποιοι κέρδισαν τον πόλεμο του 1940; Κέρδισαν οι λαοί; Κέρδισαν οι εργαζόμενοι; Κερδίσαμε ελευθερία, ισότητα, ισονομία και δικαιοσύνη, κοινωνική προκοπή;Νικήσαμε εμείς, ο λαός; Ποιοι νίκησαν; Ποιοι κέρδισαν;;;

Οι μόνοι που κέρδισαν ήταν οι μεγάλες δυνάμεις των σύμμαχων οικονομικά ισχυρών εθνικών και υπερεθνικών τάξεων του δυτικού κόσμου που σήμερα στα πλαίσια της κρίσης και των ανταγωνισμών, μαζί εχθροί και πρώην «σύμμαχοι» με τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, έχουν εξαπολύσει μια νέα απίστευτη επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους, ένα νέο ολοκληρωτικό οικονομικό πόλεμο ενάντια στην κοινωνία συνολικά, απειλώντας μας με απόλυτη ισοπέδωση. Μαζί κέρδισε και συνεχίζει να κερδίζει και η ελληνική αστική τάξη, οι τραπεζίτες και οι μεγαλοεργολάβοι που νέμονται το δημόσιο και κοινωνικό πλούτο μαζί με το πολιτικό τους υπηρετικό προσωπικό. Αυτοί όλοι οργανώνουν αύριο τις παρελάσεις.

Εάν η αυριανή επέτειος έχει να μας διδάξει κάτι, αυτό είναι η υποχρέωση και η ιστορική μας ευθύνη και ανάγκη μαζί, να συνεχίσουμε την εθνική αντίσταση του 1940-1944. Μια γενικευμένη λαϊκή αντεπίθεση στους εχθρούς της ελευθερίας,  της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης, των εργαζόμενων, της κοινωνίας συνολικά.

Να κατεβούμε όλοι αύριο στους δρόμους και τις πλατείες για να βροντοφωνάξουμε Όχι! Δεν θα περάσουν! Να τους ανατρέψουμε. Να νικήσει ο λαός!

http://www.denplirono.info

1 σχόλιο

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", 1940, Αλληλεγγύη, Κώστας Βαξεβάνης, Λίστα Λαγκάρτ, ΟΧΙ Τι γιορτάζουμε, Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια, αναδημοσιεύσεις, κρίση

ΧΟΥΝΤΑ! Απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου που διατάσσει την απελευθέρωση μετανάστη που κρατείται ΠΑΡΑΝΟΜΑ για 12 μήνες ΔΕΝ εφαρμόζεται από το κράτος!!!! Θαύμασε το κράτος και τους θεσμούς σου φιλήσυχε φιλειρηνικέ πατριωτάκη και έρχεται η σειρά σου



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2 Σχόλια

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί"

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΛΕΜΕΣΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19:00 ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΥ

από

Καλούμε κάθε αντιφασίστα/στρια στην πορεία που οργανώνουμε την Παρασκευή στην Λεμεσό ώρα 19:00 στην πλατεία Διοικητηρίου στην οδό Ανεξαρτησίας.

Στις εξορμήσεις και παρεμβάσεις πριν και κατά τη διάρκεια της πορείας θα μοιράζονται κείμενα μας σχετικά με τον φασισμό, ρατσισμό και εθνικισμό όπως είναι το

Να βάλουμε τέλος στο εθνικιστικό παραλήρημα
http://antartescy.blogspot.com/2012/06/blog-post_29.html

και το ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ
http://antartescy.blogspot.com/2011/07/blog-post_16.html

Επιλέξαμε τώρα αντί να γράψουμε ακόμα ένα κείμενο-κάλεσμα, να παραθέσουμε κείμενα σχετικά με τον ρόλο που παίζουν οι φασίστες ιστορικά από την εποχή του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου μέχρι σήμερα, είτε ως ναζιστικά,φασιστικά στρατιωτικά καθεστώτα, είτε ως παρακρατικός μηχανισμός.

Παραμονές της επετείου του ηρωικού ΟΧΙ του ελληνικού λαού ενάντια στους φασίστες και ναζί, οι νεοναζί αποθρασύνονται όσο ποτέ. Μόλις προχθές ο Μιχαλολιάκος στην Αθήνα χαιρετούσε ναζιστικά τους οπαδούς του ενώ ο εκπρόσωπος του ελαμ φώναζε ζήτω ο αρχηγός! Δεν έλειψαν φυσικά και οι ύμνοι στον τότε φασίστα δικτάτορα Μεταξά. Η χρυσή αυγή, το ελαμ και όλοι οι εθνικιστές είναι απόγονοι των ταγματασφαλιτών που υπηρέτησαν τους ναζί με πρωτοστάτη τον Γρίβα.  Θα θυμίσουμε απλά μερικά κείμενα για τη τότε εποχή.

Από την μεταξική 4η Αυγούστου στη Χρυσή Αυγή. Τα εγκλήματα του φασισμού στην Ελλάδα
http://antartescy.blogspot.com/2012/08/4.html

Τάγματα ασφαλείας

Τα εγκλήματα των Γερμανοτσολιάδων – Η “Χρυσή Αυγή” είναι απόγονοί τους

http://antartescy.blogspot.com/2012/03/blog-post_15.htmlΣημειώσεις για την ιστορία των φασιστικών κινήσεων στην Ελλάδα

Δεκέμβρης ’44: “Αυτά τα κόκκινα σημάδια είναι από αίμα…”

Όπως αναφέρεται και στο κείμενο
Δεν Ξεχνάμε τα Ναζιστικά “Μπλόκα”
Αξίζει να μαθαίνουμε για εκείνο το ματωμένο καλοκαίρι του 1944, να τιμάμε την μνήμη όσων έπεσαν στον αγώνα ενάντια στους ναζί και τους συνεργάτες τους. Ο λόγος είναι προφανής. Σήμερα, οι απόγονοι εκείνων που ορκίζονταν «αιωνίαν πίστην στον φύρερ του γερμανικού λαού Αδόλφο Χίτλερ», δολοφονούν μετανάστες και υπόσχονται ότι θα «ξεκαθαρίσουν» και τους κομμουνιστές, τους αριστερούς.
Όπως και τότε, έτσι και σήμερα παριστάνουν τους φίλους του λαού, τους αγνούς εθνικιστές, ενώ δεν είναι τίποτα παραπάνω από βρωμεροί μισθοφόροι των αφεντικών τους. Θρασύδειλοι φονιάδες, σαν τους «τσολιάδες» που πετούσαν τα φέσια τους όταν καίγονταν οι συνοικισμοί έχοντας τις πλάτες των Ες-Ες, έτσι και σήμερα κομπάζουν για τις βρομιές τους με τις πλάτες των μπάτσων και τα στραβά μάτια της «δικαιοσύνης». Να τους ξεριζώσουμε από κάθε γειτονιά, από παντού.
Να θυμηθούμε επίσης τι λένε για την Χούντα και την εξέγερση του Πολυτεχνείου
Παραμύθι το Πολυτεχνείο λέει ο Μιχαλολιάκος – Τι του απαντά ο
οδηγός του τάνκ που γκρέμισε την πύλη
Εδώ θα δούμε ότι σήμερα εθνικιστικές και νεοναζιστικές οργανώσεις στην Κύπρο υμνούν την δράση της εοκα β
38 χρόνια σήμερα από το πραξικόπημα στην Κύπρο της χούντας
και της εόκα β
Να δόυμε τώρα τον παρακρατικό τους ρόλο σαν Χρυσή Αυγή
Oι σχέσεις «στοργής» ελληνικής αστυνομίας-Χρυσής Αυγής
Ο Φύρερ και οι άλλοι
Μετά και την μεγάλη εκλογική τους άνοδο στις φετινές εκλογές στην Ελλάδα, έχουν ενταθεί οι επιθέσεις και δολοφονίες μεταναστών, αριστερών, αναρχικών και γενικά σε όλους όσους βλέπουν σαν ανεπιθύμητους.
Μετανάστες, στρατόπεδα συγκέντρωσης και ο πρωτοφανής εκφασισμός της κοινωνίας

Όπου δε φτάνει το γκλομπ του μπάτσου, φτάνει το λεπίδι του φασίστα

Και φυσικά υπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου σε όλα τα επίπεδα με το μίσος ενάντια στους μετανάστες/στριες και την καταστολή των εργατικών αγώνων
Πως οι φασίστες της ΧΑ εξασφαλίζουν τη μείωση του μεροκάματου
Χρυσή Αυγή, το σκοτάδι της καπιταλιστικής βαρβαρότητας
Φυσικά υπάρχει η ισχυρή αντίσταση του αντιφασιστικού κινήματος όπως εδώ
Έκρηξη οργής ενάντια στους νεοναζί της Χρυσής Αυγής
Όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παντού
Δρέσδη: Αντιφασιστική νίκη!
Αξιομνημόνευτα κάποια ιστορικά γεγονότα όπως
Arditi del Popolo Η ιστορία της πρώτης αντιφασιστικής οργάνωσης και η αποτρέψιμη άνοδος του Μουσολίνι
9 ΜΑΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΝΙΚΗΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ
Επανερχόμαστε εδώ στην Κύπρο για να θυμισουμε κάποια πράγματα σχετικά με το αδερφό κόμμα της χρυσής αυγής, το ελαμ
Ποινικοποιούν τον αντιρατσισμό στην Κύπρο!

Επίθεση ακροδεξιών σε παλαιστίνιους μαθητές στο λύκειο βεργίνας

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΔΙΕΙΣΔΥΣΗ ΣΤΟΝ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΣΤΡΑΤΟ
Ο φασισμός βηματίζει πάνω στην πλάτη των γυναικών
ΠΩΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΟΝ ΞΥΛΟΔΑΡΜΟ ΤΟΥ ΑΠΟ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ
«Ζεσταίνουμε το αβγό του φιδιού»
Μετά από όλα αυτά, νομίζουμε δεν χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο, παρά μόνο ότι οφείλουμε όλοι/ες που πιστεύουμε ότι πρέπει να υπάρχει ισχυρή κοινωνική αντίσταση απέναντι σε κάθε φαινόμενο φασισμού, ρατσισμού και εθνικισμού, να συμμετέχουμε στη αντιφασιστική πορεία την Παρασκευή στην Λεμεσό. Είναι επιτακτική ανάγκη μέσα από μια διαρκή δράση, να βάλουμε τις βάσεις για τη δημιουργία ενός ενιαίου ανατρεπτικού αντιφασιστικού μετώπου, που θα αγωνιστεί όχι μόνο ενάντια στους φασίστες, αλλά και όσους τους τρέφουν και τους ενδυναμώνουν. Την άρχουσα τάξη και το καπιταλιστικό σύστημα γενικά που δημιουργεί και εντείνει περισσότερο όσο ποτέ σήμερα, τις κοινωνικές συνθήκες εκμετάλλευσης και καταπίεσης πάνω στις οποίες ακμάζει ο φασισμός.

Σχολιάστε

Filed under "οικονομική κρίση", πορεία, Αφίσες

η μονομέρεια των «επιχειρημάτων» είναι συντριπτική.. δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να στηρίξουμε το τραπεζικό σύστημα….οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι ο μεγάλος εχθρός…και τα αισχρά παπαγαλάκια να φκάλουν τα ξερατά του εμετού της προπαγάνδας τους…ξύπνα μαλάκα πριν είναι τέλεια αργά ..κανένας εν θα έρτει να σε σώσει

Η παντελής έλλειψη αντίλογου στην Κύπρο είναι τρομακτική

η μονομέρεια των «επιχειρημάτων» είναι συντριπτική

η τρόικα είναι μονόδρομος

δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να στηρίξουμε το τραπεζικό σύστημα

οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι ο μεγάλος εχθρός

έχουμε υπερτροφικό δημόσιο

κλπ κλπ

ο προυπολογισμός της Κύπρου είναι περί τα 6 Δισ

από αυτά τα 2,5 Δις πάνε σε όλους τους μισθούς και όλες τις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων

η λαική τράπεζα πήρε 1,8 δις  και αναμένεται ότι η τράπεζα κύπρου θα πάρει άλλα τόσα

 

μίνιμου το κράτος δηλαδή οι φορολογούμενοι πολίτες θα επιβαρυνθούν για την «στήριξη» των τοκογλύφων τραπεζών 11 μέχρι και 21 ΔΙΣ!

το ΔΝΤ το ίδιο λέει ότι οι κυπριακές τράπεζες τοκογλύφοι έχουν μη εξυπηρετούμενα δάνεια ύψους … 152 ΔΙΣ  δηλαδή όταν σπάσει η τεράστια αυτή φούσκα τι ακριβώς θα γίνει;

 

βάρτε τωρά ούλλα τούτα τα δισεκατομύρια για τις τράπεζες που συνεχώς αυξάνονται σε σύγκριση με τα 2,5 δις των δημοσίων υπαλλήλων και όλων των συνταξιούχων

το παράδειγμα της ισλανδίας αποσιωπάται εντελώς από τα κατεστημένα μέσα μαζικής εξαπάτησης

δεν ακούγεται κιχ

οδεύουμε ολοταχώς προς την εξαθλίωση του κόσμου της κύπρου και συνεχίζουν τα διάφορα αισχρά παπαγαλάκια να φκάλουν τα ξερατά του εμετού της προπαγάνδας τους

οι τράπεζες τοκογλύφοι αυτές οι βδέλλες έχουν δημιουργήσει την φτώχεια και την εξαθλίωση και ελέγχουν το ακελ το δησυ το δηκο την εδεκ τους ευροκο τους οικολο που ψήφισαν όλοι σε μια νύχτα να πάρουν που την τσέπη του πολίτη 1,8 δις τζαι να τα δώσουν σε έναν τοκογλύφο χωρίς να έχει απολύτως καμιά ωφέλεια ο πολίτης

ξύπνα μαλάκα πριν είναι τέλεια αργά

κανένας εν θα έρτει να σε σώσει

15 Σχόλια

Filed under "θεσμοί", "οικοδομική φούσκα", "οικονομική κρίση", προπαγάνδα παπαγαλάκια, παράσιτα πλούσιοι, τρόικα, τράπεζες δημιουργοί χρήματος από το πουθενά, φορλογήστε τα παράσιτα, Απεργία, Μαρφιν Λαική, Μετά την λύση...., Ορφανίδης, Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, κρίση, μνημόνιο

Τι είναι η «οικονομική κρίση» από που πηγάζει; Τι είναι η «οικοδομική φούσκα» Ανάλυση με απλά λόγια και για τα «δάνεια» με χρήμα αέρα που δημιουργούν οι τράπεζες από το πουθενά

Αλήθεια τι είναι αυτό που ονομάζεται «οικονομική κρίση» και ταλανίζει ολόκληρο τον πλανήτη;

Και ένα ερώτημα: Καλά, όλοι αυτοί οι περιβόητοι «οικονομολόγοι» που βγαίνουν σήμερα ως  ειδικοί και μιλάνε ως ειδήμονες που ήταν προηγουμένως να παρέμβουν για να αποτρέψουν αυτή την λαίλαπα που διαλύει οικονομίες όπως αυτές των ΗΠΑ και της τρίτης εξαγωγικής δύναμης της Ευρώπης  δηλαδή την Ιταλία  του σχεδόν 1 ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΥΡΙΟΥ εξαγωγών και απλά βγαίνουν οι πλείστοι σήμερα και το μόνο που λένε είναι ότι θα πρέπει να μειωθούν οι μισθοί;

Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε ότι είναι απλά γελοίο κάποιος να ισχυρίζεται ότι αυτό που συμβαίνει στην Κύπρο , στην Ελλάδα, στην Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία κλπ είναι αποτέλεσμα δήθεν της ανικανότητας της όποιας  τοπικής κυβέρνησης.

Αυτό που συμβαίνει παγκοσμίως είναι η αναπόφευκτη κατάληξη του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί το οικονομικό σύστημα που επιβάλλεται στον πλανήτη από αυτούς που κατέχουν την δύναμη, δηλαδή τις τράπεζες, τους βιομήχανους, τους εφοπλιστές οι οποίοι κατέχουν και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και ως εκ τούτου αυτοί επιβάλλουν σε μεγάλο βαθμό το τι θα μάθει και θα σκεφτεί ο κόσμος και ως εκ τούτου είναι αυτοί που ελέγχουν και σε μεγάλο βαθμό τις κυβερνήσεις.

Ας δούμε όμως επιγραμματικά τι είναι αυτό που ονομάζεται «οικονομική κρίση».

Για την έκδοση χρήματος σε παγκόσμιο επίπεδο μέχρι το 1971 ίσχυε το Σύστημα σταθερών ισοτιμιών του Μπρέττον Γουντς που ήταν ένα σύστημα το οποίο προσδιόριζε σταθερές ισοτιμίες μεταξύ των νομισμάτων των χωρών που συμμετείχαν σε αυτό. Ονομάσθηκε έτσι από την ομώνυμη Νομισματική και Χρηματοοικονομική Διάσκεψη στο Μπρέττον Γουντς (αγγλ:BrettonWoods) στο Νιου Χάμσαϊρ των ΗΠΑ η οποία έγινε το από την 1 έως τις 22 Ιουλίου του 1944 και στην οποία συμμετείχαν οι 44 συμμαχικές δυνάμειςοι οποίες είχαν βγει νικήτριες από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το Σύστημα σταθερών ισοτιμιών του Μπρέττον Γουντς ίσχυσε έως και το 1971 όταν με απόφαση του προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον, οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν την μετατρεψιμότητα του δολαρίου σε χρυσό και μαζί μ’ αυτήν το σύστημα σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών του Bretton Woods.

Από τότε η λεγόμενη ομοσπονδιακή τράπεζα των ΗΠΑ που στην πραγματικότητα είναι μια ιδιωτική τράπεζα η λεγόμενη Federal Reserve καθώς και όλες οι κεντρικές τράπεζες όλων των χωρών απέκτησαν το δικαίωμα να εκτυπώνουν όσο χρήμα ήθελαν, όποτε ήθελαν.

Αυτό το δικαίωμα εκτός από τις κεντρικές τράπεζες των χωρών το απέκτησαν και οι ιδιωτικές  τράπεζες με τον όρο να έχουν απλά ένα ποσοστό του κεφαλαίου για να μπορούν να «δανείζουν» πέραν αυτού.

Στο νόμο περί τραπεζικών εργασιών της Κύπρου πχ μέχρι πολύ πρόσφατα οριζόταν ότι μια τράπεζα μπορεί να δανείσει μέχρι και το 800% της κεφαλαιακής της βάσης, δηλαδή αν η κεφαλαιακή της βάση είναι 1 Δισεκατομύριο τότε μπορεί να «δανείσει» μέχρι και 8 Δις!  Δηλαδή αν έχει 1 ΔΙΣ μπορεί να «δανείσει» 8 ΔιΣ!

Και το ερώτημα που προκύπτει αβίαστα είναι το εξής: Αφού η τράπεζα έχει μόνο 1 ΔΙΣ τότε πως μπορεί να δανείσει 8 ΔΙΣ αφού δεν τα έχει;

Η απάντηση είναι απλή:  Τα δημιουργεί κυριολεκτικά από το πουθενά.

Όταν λέμε από το πουθενά αυτό είναι απολύτως κυριολεκτικό, δηλαδή οι τράπεζες δεν «δανείζουν» υπό την έννοια ότι τα παίρνουν από το θησαυροφυλάκιο τους που έχουν τα χαρτονομίσματα και τα δίνουν σε μας, αλλά με την σύναψη του δανείου δημιουργούν κυριολεκτικά νέο χρήμα!

Παράδειγμα: αν πάτε στην τράπεζα της γειτονιάς σας και ζητήσετε ένα δάνειο πχ 100 χιλιάδες ευρώ για να αγοράσετε ένα μονάρι διαμέρισμα η τράπεζα δεν παίρνει 100 χιλιάδες ευρώ από κάπου που τα έχει φυλαγμένα και σας τα δίνει, αλλά τα δημιουργεί από το πουθενά.

Αυτό που κάνει είναι να πιστώνει, δηλαδή να εγγράφει στον νέο λογαριασμό με το όνομα σας 100 χιλιάδες ολόφρεσκα digital ευρώ και να σας δίνει ένα κομμάτι χαρτί με διάφορα σχεδιάκια και σφραγίδες το οποίο ονομάζουμε επιταγή.

Η τράπεζα της γειτονιάς σας, έχει μόλις δημιουργήσει από το πουθενά 100 χιλιάδες ευρώ τα οποία δείχνει στα οικονομικά της αρχεία και έχει την «πίστη»  ότι εσείς μετά από 30 ή  40 χρόνια θα της τα καταβάλλετε μαζί με τον τόκο που σας χρεώνει για λεφτά που απλά δημιούργησε από το πουθενά.

Και φαντάζομαι τις αντιδράσεις κάποιου που διαβάζει όλα αυτά τα πέρα για πέρα αληθινά.

Υπερβολικό; Αποκλείεται να είναι έτσι;

Ας δούμε επιγραμματικά και πάλι τι είναι αυτό που πυροδότησε αυτή την άνευ προηγουμένου, απολύτως αναπόφευκτη όμως συστημική κρίση σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Οι τράπεζες δημιουργώντας χρήμα από το πουθενά δεν είχαν κανένα πρόβλημα να «δανείζουν» όλο τον κόσμο με χιλιάδες χιλιάδων ευρώ δολάρια κλπ .

Η ευκολία με την οποία ο οιοσδήποτε μπορούσε να εξασφαλίσει χρήμα μέσω «δανείου» είχε πολλές παρενέργειες με μεγαλύτερη όλων τις τιμές των ακινήτων.

Οι ντιβέλοπερς και όλοι αυτοί που ασχολούνταν με το real estate ανέβαζαν τις τιμές τους χωρίς κανένα απολύτως άλλο λόγο παρά μόνο για την δική τους κερδοσκοπία, αφού γνώριζαν ότι οι τράπεζες εύκολα και χωρίς ουσιαστικά κανένα δισταγμό «δάνειζαν» ακόμα και ανθρώπους παντελώς αφερέγγυους οι οποίοι είχαν πενιχρά εισοδήματα ή είχαν εισοδήματα που σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσαν να ξοφλήσουν ποσά του ύψους των 100 ή 200 χιλιάδων δολαρίων κλπ.

Οι τράπεζες «δάνειζαν» ανθρώπους με μισθό 2000 ευρώ/δολάρια με ποσά πχ  των 200 χιλιάδων δολαρίων  για την αγορά σπιτιών και διαμερισμάτων.

Αυτό ακριβώς το φαινόμενο το γνωρίσαμε και στην Κύπρο πολύ έντονα ειδικά μετά και την κατάργηση του νόμου περί Τόκου που δεν επέτρεπε την υπέρβαση του αρχικού κεφαλαίου πέραν του διπλασίου (πχ ένα δάνειο ύψους 2000 χιλιάδων λιρών δεν μπορούσε να ξεπεράσει τις 4000 λίρες και να διεκδικηθεί από την τράπεζα με αγωγή)  με το νόμο περί φιλελευθεροποιήσεως του 1999 που τέθηκε σε ισχύ το 2001 που επέτρεπε πλέον στις τράπεζες να χρεώνουν για πάντα και κατά το δοκούν ό,τι επιτόκιο ήθελαν.

Έτσι ενώ το 2003 πχ ένα τριάρι διαμέρισμα στην Λευκωσία μπορεί να στοίχιζε 60 χιλιάδες λίρες, έφτασε το ίδιο τριάρι το 2007 ελέω της οικοδομικής φούσκας να στοιχίζει 120 χιλιάδες λίρες.

Τον Σεπτέμβριο του 2008 ελέω και λόγω της τεράστιας οικοδομικής φούσκας που έσπασε στις ΗΠΑ κατέρρευσε η περιβόητη τράπεζα Λιμαν Μπράδερς η οποία πυροδότησε αυτή την συστημική και ως εκ τούτου αναπόφευκτη κρίση που διέρχεται ολόκληρος ο πλανήτης.

Τι σημαίνει όμως έσπασε η οικοδομική φούσκα;

Όπως είπαμε οι τράπεζες δημιουργούν χρήμα από το πουθενά και τα «δάνειζαν» σε ολοένα και πιο αφερέγγυους ανθρώπους για αγορά οικίας.

Οι τράπεζες έτσι ενέγραφαν στα βιβλία τους τεράστια ποσά από αυτά που δημιουργούσαν από το πουθενά.

Δηλαδή μια τράπεζα που είχε πχ κεφάλαιο 1 ΔΙΣ μπορούσε να «δανείζει» μέχρι και 8 ΔΙΣ, πράγμα που έκανε και σταδιακά με την εισροή νέων κεφαλαίων από τις δόσεις των «δανειζομένων» έκανε και αύξηση κεφαλαίου ώστε να μπορεί να «δανείζει» ακόμα περισσότερα λεφτά από το πουθενά.

Όταν όμως οι «δανειζόμενοι» λόγω οικονομικών πιέσεων λόγω ανεργίας λόγω μειώσεων μισθών κλπ  σταμάτησαν κατά χιλιάδες και εκατομμύρια να πληρώνουν τις δόσεις τους η ροή αληθινών χρημάτων σταμάτησε στις τράπεζες.

Αυτόματα ένα «δάνειο» το οποίο έκανε πχ στον αφερέγγυο  άνεργο Τζον ύψους 200 χιλιάδες δολάρια και το οποίο φαινόταν μέσα στα βιβλία της τράπεζας ως χρήμα 200 χιλιάδων δολαρίων κυριολεκτικά χανόταν αφού ο Τζον και οι χιλιάδες χιλιάδων  Τζον σταμάτησαν να πληρώνουν τις δόσεις τους.

Ενώ η τράπεζα είχε δημιουργήσει και εγγράψει στον λογαριασμό του Τζον 200 χιλιάδες δολάρια ο οποίος είχε πληρώσει πχ μέχρι κάποια στιγμή μόνο 15 χιλιάδες δολάρια και μετά σταμάτησε, με την παύση πληρωμών της δόσης η τράπεζα έμεινε με «ζημιά» ύψους 185 χιλιάδων δολαρίων.

Αυτόματα με όλη αυτή την μαζική παύση πληρωμών των δανείων η αξία των ακινήτων που υποθήκευσαν οι διάφοροι αφερέγγυοι «δανειζόμενοι» κατέρρευσε και αν πχ το σπίτι είχε εκτιμηθεί πριν το «δάνειο» 200 χιλιάδες δολάρια πλέον άξιζε λιγότερα από 100 χιλιάδες δολάρια, άρα ακόμη και να το βγάλει η τράπεζα σε πληστηριασμό πάλι δεν θα μπορέσει να εισπράξει αυτό που φαινόταν στα βιβλία της ως ποσό ύψους 200 χιλιάδων δολαρίων.

Έτσι έσπασε η φούσκα και δισεκατομμύρια δολάρια που ούτως ή άλλως δεν υπήρχαν παρά μόνο στους υπολογιστές των τραπεζών εξανεμίστηκαν σε μια στιγμή κυριολεκτικά.

Οι κυπριακές τράπεζες αυτή την στιγμή που μιλάμε έχουν μη εξυπηρετούμενα δάνεια, δηλαδή δάνεια που οι δανειζόμενοι δεν καταβάλλουν τις δόσεις τους ύψους 23 ΔΙΣ και κάτω από ρίσκο σύμφωνα με το ΔΝΤ 152 ΔΙΣ!

Και ο καθείς αντιλαμβάνεται το πρόβλημα που έχουν οι κυπριακές τράπεζες (και όχι ο πολίτης) για τις οποίες ήδη οι πολίτες με ομόφωνη απόφαση όλων των κομμάτων στην βουλή τον Μάιο του 2012 με το διάταγμα της 18ης Μαίου 2012 σύμφωνα με το νόμο περί χρηματοοικονομικών κρίσεων  έχουν δώσει 1,8 Δις σε μια ιδιωτική κερδοσκοπική τράπεζα χωρίς να έχει καμιά απολύτως ωφέλεια αλλά το αντίθετο συνεχίζει αυτός να πληρώνει τα «δάνεια» του την στιγμή που αυτή η τράπεζα πήρε από τις τσέπες του τα λεφτά του.

10 Σχόλια

Filed under "οικοδομική φούσκα", "οικονομική κρίση", τράπεζες δημιουργοί χρήματος από το πουθενά, Αναλύσεις, Ισοτιμία χρυσού/δολαρίου Μπρέτον Γουτς, Μαρφιν Λαική, Τράπεζα της Ελλάδας

Το μεγαλείο της ποταπότητας – περί σάτιρας, ελευθερίας του λόγου… Νόαμ Τσόμσκυ βίντεο

Ένα κείμενο από την συσπείρωση αναρχικών

Σε πολύ μεγάλο βαθμό συμφωνώ με κάποιες ψιλοαντιρρήσεις στο ηθικόν του πράγματος ότι η πρόκληση και ο χαβαλές τύπου πάτερ παστίτσιου ή γελοιοποίηση και απομυθοποίηση συμβόλων είναι ενδεχομένως κατανάγκην κάτι μόνο αρνητικό

θεωρώ ότι κάθε τι πρέπει να εξετάζεται μέσα στο πλαίσια που το περιβάλλουν, υπό την έννοια ότι ενδεχομένως αυτή την περίοδο της γελοίας θρησκευτικότητας η γελοιοποίηση συμβόλων τύπου γέροντα παίσιου που διαιωνίζουν την αποχαύνωση ενδεχομένως να έχει θετική χροιά και όχι αρνητική

εδώ η άποψη του Νόαμ Τσόμσκυ για την λεγόμενη ελευθερία του λόγου που θεωρεί ότι πρέπει να είναι απεριόριστη υπό την έννοια ότι ο καθένας θα πρέπει να αφήνεται λέει και να ισχυρίζεται ό,τι θέλει σε σχέση με ιστορικά κλπ γεγονότα και ο καθένας να αφήνεται να πιστέψει ή όχι με κριτική σκέψη

θα πρέπει να απαγορευτεί σε κάποιον να αμφισβητεί το ολοκαύτωμα των εβραίων από τους ναζί;

ο τσόμσκυ λέει ότι όχι, δεν θα δώσω αυτό το δικαίωμα στο κράτος αλλά  αυτό που μπορώ να κάνω είναι να παραθέσω επιχειρήματα κατά αυτή της αυθαίρετης ανιστόρητης άποψης

http://anarchypress.wordpress.com/2012/10/15/%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1%CF%82/

 

Το «μεγαλείο» της ποταπότητας

Μετά από τη δίωξη, που ασκήθηκε εναντίον 27χρονου που είχε το Μπλογκ gerontas pastitsios «για κακόβουλη βλασφημία και καθύβριση θρησκευμάτων», μια σειρά αντιδράσεις και τοποθετήσεις σχετικά με την ελευθερία του λόγου διέτρεξαν όχι μόνο τη «μπλογκόσφαιρα» αλλά ξεχύθηκαν στον κοινωνικό χώρο. Ευθύς μόλις έγινε γνωστή η άσκηση δίωξης τόσο οι αμύντορες της ελευθερίας του λόγου όσο και οι υπερασπιστές των ιερών και οσίων, επάνδρωσαν τα αντίστοιχα χαρακώματα. Στους αμύντορες συγκαταλέχθηκαν ο Παπαδημούλης και ο Κουβέλης. Το κόμμα του τελευταίου επισήμανε πως «η σάτιρα γεννήθηκε στην αρχαία Αθήνα». Σκόπιμα αμαθή τα αριστερά δεκανίκια του συστήματος. Αν και μάλλον είναι χαμένος κόπος, καλό είναι να τους θυμίσει κάποιος ότι ο Σωκράτης καταδικάστηκε σε θάνατο «για ασέβεια προς τους θεούς και για διαφθορά των νέων». Ταυτόχρονα με αυτό το «επεισόδιο» ξεπήδησαν και κάποιες σατιρικές και μη σελίδες με σκοπό να προσθέσουν το λιθαράκι, τον ογκόλιθο ή την χοντροκοπιά τους σε ένα πανηγύρι α-νοησίας και λιθοβολισμού άδειων πουκάμισων.

Ένα χιλιοπαιγμένο έργο ήρθε και πάλι στο προσκήνιο με τις κουίντες να κρύβουν τους καγχάζοντες εξουσιαστές, επειδή είναι γνωστό πως ανάλογα με τον χαρακτήρα που δίνουν, στον κρατικό μηχανισμό που εγκαθιδρύουν, προστατεύουν την θρησκεία ή την καταπολεμούν (όπως συνέβαινε στα κομμουνιστικά καθεστώτα) πότε με την προσπάθεια πλύσης εγκεφάλου και πότε με την βία και την απειλή ποινών.

Τελικά ο 27χρονος, που ισχυρίστηκε πως ήθελε να κάνει σάτιρα κι όχι να βλασφημήσει, αφέθηκε ελεύθερος και για την υπόθεση ορίστηκε τακτική δικάσιμος.

Αξίζει, πάντως, να επισημάνουμε την διατύπωση ενός αρκετά αρμόδιου, του Τζόναθαν Σουίφτ, σχετικά με το τί είναι σάτιρα. Μας λέει: «Είναι ένα είδος καθρέφτη, όπου βλέπουμε όλα τα άλλα πρόσωπα, εκτός από το δικό μας». Υπάρχει ακόμα και η άποψη πως σάτιρα είναι «το να ανακαλύπτεις δυσάρεστα πράγματα για τον εαυτό σου και μετά να τα λες για άλλους».

Ερχόμαστε τώρα να δούμε κάποιες παραμέτρους που σχετίζονται με τη πανσπερμία καταστάσεων και που συνδέονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο με το γεγονός που ξεκινήσαμε το κείμενό μας.

Η «αποκάλυψη»

Με το συμβάν, που προαναφέραμε, «αποκαλύφθηκε» πως η περιβόητη ελευθερία λόγου που «ισχύει» στο διαδίκτυο, αλλά και οπουδήποτε αλλού, ανήκει στη διακριτική ευχέρεια του κράτους.

Ειπώθηκε και γράφτηκε πως αυτή η κίνηση εκ μέρους των διωκτικών αρχών έχει πολιτικές σκοπιμότητες. Αυτό μπορεί να έχει κάποια βάση. Οι πολιτικές σκοπιμότητες είναι ένα μόνο μέρος των επιδιώξεων που συνήθως υπάρχουν όταν ασκείται λογοκρισία, αλλά έχουν εκδηλωθεί πολλές περιπτώσεις εφαρμογής των λογοκριτικών διατάξεων του νόμου όπως, για παράδειγμα, όταν υπάρχουν εσωτερικές αντιθέσεις μέσα στο κάθε σύστημα εξουσίας, για λόγους αποπροσανατολισμού, προκειμένου να κατασταλεί ανεπιθύμητη άποψη ή στις περιπτώσεις εκείνες όπου προετοιμάζεται το έδαφος για την επιβολή μέτρων ορισμένου χαρακτήρα. Επίσης, μπορεί να οφείλεται σε «υπερβάλλοντα ζήλο» εκ μέρους κρατικών υπαλλήλων ή σε μια πρόσκαιρη κίνηση του κράτους.

Σε κάθε περίπτωση, η επιπολαιότητα (αν όχι κάτι χειρότερο) που χαρακτηρίζει τους διάφορους οπαδούς και εκφραστές της ελευθερίας του λόγου, πολλές φορές γίνεται εφαλτήριο για να τεθούν σε εφαρμογή οι εκάστοτε σχεδιασμοί της κυριαρχίας.

Δεν είναι, επομένως ανάξια λόγου τα ερωτηματικά για την αναζωπύρωση της αντιπαράθεσης ανάμεσα σε υπερασπιστές της θρησκείας και σε πολέμιούς της, την ίδια στιγμή που υπάρχει ανοικτή η προοπτική ανέγερσης ισλαμικού τζαμιού. Σ’ αυτήν την περίπτωση η τόνωση του φανατισμού και η συσπείρωση του «χριστεπώνυμου πλήθους» θα μπορούσε να γίνει εκμεταλλεύσιμη από διάφορες πολιτικές μερίδες της εξουσίας και ένα διαπραγματευτικό χαρτί στα παζάρια ανάμεσα σε εξουσιαστές.

Δεν πρέπει, ακόμη, να αφήσουμε στην άκρη μία, όχι αμελητέα, ένδειξη πως με την άσκηση της συγκεκριμένης δίωξης, κατά το χρονικό διάστημα όπου προετοιμάζεται ένα ακόμη «μνημόνιο», επιχειρήθηκε ένας αποπροσανατολισμός. Ας μην ξεχνάμε πως αντίστοιχος «ντόρος» είχε προκληθεί με τα βίντεο της Τζούλιας Αλεξανδράτου και κατά την έναρξη του μνημονιακού μαραθώνιου δρόμου. Δεν μπορούμε να ισχυριστούμε πως τέτοιου είδους ντόρος έχει μεγάλες πιθανότητες να επιτύχει έναν εκτεταμένου χαρακτήρα αποπροσανατολισμό. Αλλά, δυστυχώς, υπάρχουν πάντα οι επιρρεπείς σε τέτοιες προκλήσεις, οπότε αυτό προσμετρείται στα «συν» υπέρ των κρατούντων.

[Παρενθετικά, είναι χρήσιμο να ειπωθεί πως τα 32 ονόματα των βουλευτών που βγήκαν στη «φόρα» είναι ένα σαφές τέχνασμα αποπροσανατολισμού του κόσμου από τα εφαρμοζόμενα μέτρα. Είναι μια προσπάθεια τόνωσης των ψευδαισθήσεων ότι κάποιοι θα τιμωρηθούν, ώστε να υπάρχει «αντίβαρο» στα μέτρα εξαθλίωσης και σκληρότερων συνθηκών υποταγής, που εφαρμόζονται. Εννοείται πως δεν μας ενδιαφέρει ενδεχόμενη τιμωρία κάποιων από αυτούς, επειδή σε κάθε περίπτωση αυτά είναι «κολοκύθια στο πάτερο», όπως θα έλεγαν και οι προγενέστεροί μας].

Αλλάχ ου Άκμπαρ

Εννοείται πως δεν είναι άσχετο με το ζήτημα της ελευθερίας του λόγου και το ακόλουθο περιστατικό: Στις 23 Σεπτεμβρίου, 700 «φανατισμένοι» που έκαναν μετάνοιες στην Ομόνοια, δίκην επίδειξης, στη συνέχεια άρχισαν να φωνάζουν πως ο Θεός είναι μεγάλος («Αλλάχ ου Άκμπαρ») λες και κάποιος τους είπε πως ήταν… μικρός. Ακολούθησε απαγόρευση της πορείας τους προς την αμερικανική πρεσβεία, δακρυγόνα και αψιμαχίες με τα ΜΑΤ.

Στην πραγματικότητα η κινητοποίηση αυτή αφορούσε μια άθλια ταινία που γυρίστηκε στις ΗΠΑ και η οποία χυδαιολογεί κατά του Μωάμεθ.

Αλλά μπορεί στ’ αλήθεια κάποιος να πιστέψει πως ο Μωάμεθ είχε την ανάγκη της προστασίας των 700 ηλιθίων ανάμεσα στους οποίους υπάρχουν πολλοί (αν όχι οι περισσότεροι) που ποδοπατούν καθημερινά τα όσα ορίζει το Κοράνι; Όχι βέβαια.

Προφανώς, κάποιοι γύρισαν την ταινία με σκοπό να προκαλέσουν την ένταση σε παγκόσμια κλίμακα και κάποιοι άλλοι ανταποκρίθηκαν στην πρόκληση. Οι πολιτικές σκοπιμότητες βρίσκονται στο προσκήνιο αλλά και στο παρασκήνιο.

Έχει όμως κάποια σημασία να επισημανθεί, πως στη βάση της ελευθερίας του λόγου και της πολεμικής ενάντια στις θρησκείες, εκδηλώνεται μια μονοδιάστατη άποψη και συμπεριφορά από όσους υποστηρίζουν πως είναι άθεοι. Ενώ «σέρνουν» τα μύρια όσα ενάντια στη χριστιανική εκκλησία και στο χριστιανισμό, όταν πρόκειται να αντιμετωπίσουν τον μουσουλμανισμό δείχνουν αμήχανοι, ανεκτικοί έως και συνταυτισμένοι με τις κινητοποιήσεις των «φανατισμένων» μουσουλμάνων. Αυτή η κατάσταση δείχνει σαν να υπάρχει ένας περίεργος καταμερισμός όπου π.χ. το ειδικό βάρος των προκλήσεων κατά του ισλαμισμού το έχουν αναλάβει κατά βάση οι ΗΠΑ (οπότε αποκτά «πολιτική νομιμοποίηση» το συνταίριασμα με τους «αγανακτισμένους» πιστούς) και δευτερευόντως κάποιες χώρες της Ευρώπης.

Εκτός, πλέον, κι αν έχουμε κάτι πολύ χειρότερο: Να γίνεται αντιθεολογική προπαγάνδα και χυδαίοι σχολιασμοί εκεί όπου κάποιοι νομίζουν ότι «τους παίρνει», δηλαδή εκ του ασφαλούς. Κι όταν τρίξει τα δόντια το εκκλησιαστικό θηρίο (είτε λέγεται ισλαμικό, είτε λέγεται χριστιανικό), τότε αρχίζουν τα αδιάφορα σφυρίγματα, οι μετάνοιες και οι γονυκλισίες.

Για να εξηγούμαστε. Ούτε ο γέροντας Παΐσιος έχει ανάγκη προστασίας από τον κάθε αστυνομικό ή δικαστικό υπάλληλο ή από τον κρατικό μηχανισμό, αλλά ούτε και ο Ιησούς, ο Βούδας ή ο Μωάμεθ. Όσοι επιζητούν την προστασία των «ιερών και οσίων» τους από το κράτος και τοποθετούνται απέναντι σε κυριολεκτικά κακεντρεχείς (και ατάλαντους) «σατιρικούς», είναι στην ουσία είτε φανατικοί, είτε ευάλωτοι ή, ακόμα χειρότερο, βλέπουν την θρησκεία τους σαν ένα μαγαζί που κινδυνεύει να χάσει την πελατεία του εξ αιτίας εμπόρων ή μικρεμπόρων του «χαβαλέ». Το ζήτημα οδηγεί σε ένα πραγματικό αδιέξοδο από κάθε άποψη όταν μια μερίδα των «άθεων» αποδείχνεται το ίδιο φανατική και διαχωριστική με αντίστοιχη μερίδα «πιστών».

Βέβαια, σ’ αυτό σημείο θα έλθουν οι οπαδοί του ενός ή του άλλου φανατισμού (ή οι τεχνίτες της πολιτικής ολόιδιοι με τους κοινούς απατεώνες) να ισχυριστούν πως με αυτήν μας την τοποθέτηση τηρούμε ίσες αποστάσεις. Κατανοητός ο λόγος για τον οποίο προβάλλεται ένα τέτοιο «επιχείρημα». Είναι επόμενο να μην θέλουν να καταλάβουν ή πράγματι να μην αντιλαμβάνονται –εξ αιτίας της ταύτισής τους με κάποια από τις εξουσιαστικές «θεότητες»– ότι όσοι προσπαθούν να αναδείξουν την αλήθεια βρίσκονται εις το μέσον πολλαπλών πυρών.Αυτό δεν σημαίνει ότι κρατούν κάποιες ίσες ή άνισες αποστάσεις, το αντίθετο συμβαίνει. Όταν αναδεικνύεις τη βαρβαρότητα και την κτηνωδία της κάθε εξουσιαστικής τάσης, τότε κάνεις εμφανή την βασική τους ομοιότητα. Δεν βρίσκεσαι στη μέση, αλλά περπατάς το δρόμο στον οποίο –αυτοί που κινούνται με υστεροβουλία, δογματισμό, φανατισμό και ασπάζονται τις «εύκολες λύσεις», που σερβίρει η ιδεολογία της κυριαρχίας– έχουν παύσει να πορεύονται. Η «θεωρία» των ίσων αποστάσεων είναι η επινόηση των τεχνικών της πολιτικής και των δογματικών για να καταστήσουν αναξιόπιστο αυτό που πραγματικά τους «πονάει»: την ΑΛΗΘΕΙΑ.

Βούδας = Κούδας κι Ιησούς = Ιούδας;

Ο φανατισμός είναι το όπλο της κάθε εξουσίας θρησκευτικής ή μη, ώστε να αλλοιωθεί η βούληση των ανθρώπων, με επακόλουθο την «τύφλωση» και την αδυναμία να διακρίνουν τη ουσιαστική διαφορά που υπάρχει, για παράδειγμα, ανάμεσα στην εξουσία και σε ό,τι την πολεμά.

Για να ξεκαθαρίσουμε πολύ απλά κάποια πράγματα. Υπάρχουν άνθρωποι που «καθιερώθηκαν» χωρίς οι ίδιοι να το επιδιώκουν πάντοτε. Υπάρχουν φιλοσοφίες και θεωρήσεις που πριν από χιλιάδες χρόνια ανέδειξαν λαμπρούς προσανατολισμούς για την πορεία του ανθρώπινου γένους πάνω στον πλανήτη.

Εννοείται πως οι εξουσίες δεν έμειναν με σταυρωμένα χέρια.Διαστρέβλωσαν το πνεύμα της αλήθειας και της ελευθερίας, και μετά το έφεραν στα μέτρα τους. Το μετέτρεψαν σε δόγμα. Έφτιαξαν δομές και θεσμούς. Έριξαν βαριά πέπλα για να καλύψουν στο σκοτάδι την λάμψη αυτών των ιδεών.

Βρήκαν πρόθυμους σφουγγοκωλάριους που υπηρέτησαν με πάθος τους σκοπούς αυτοκρατόρων και βασιλέων, τυράννων και δημοκρατών, που προκάλεσαν τύφλωση και υποταγή, τρόμο και διασάλευση της πνευματικής λειτουργίας των ανθρώπων, που υπηρέτησαν με κάθε μέσο τις διάφορες εξουσίες –κομμάτι των οποίων έγιναν και οι ίδιοι– για ιδιοτελείς σκοπούς και υλικά οφέλη, που ευνούχισαν τη γνώση και έστρεψαν τους ανθρώπους στην εξαθλίωση και την αναζήτηση τρόπων επιβίωσης κάνοντάς τους έρμαια του χυδαίου υλισμού. Έτσι, ατυχώς, η ελεεινότητα που διαχύθηκε ταυτίστηκε με την πρωταρχική αφετηρία, τις ιδέες που επαγγέλλονταν ένα διαφορετικό κόσμο από αυτόν που κατασκεύασαν οι κυρίαρχοι.

Μέσα σ’ αυτό το πλέγμα αλληλοσυντήρησης ανούσιων καταστάσεων έχουν στηθεί κανονικές εκκλησιαστικές εξουσιαστικές φάμπρικες, έχουν κατασκευαστεί φανατικοί και ψευδολογούντες κατασκευαστές δήθεν θαυμάτων.

Παρ’ όλα αυτά μέσα στο όλο σύμφυρμα υπάρχουν και θαυμαστές εξαιρέσεις, που αναζητούν ή βρίσκουν κάποια επαφή με τις πρωταρχικές ιδέες. Ατυχώς, τόσο η πλευρά της εκκλησιαστικής φάμπρικας τούς αποδίδει πράγματα που ούτε έκαναν, αλλά ούτε και είπαν. Όλα αυτά, βέβαια, με σκοπό να συνεχιστεί η παράδοση της οικειοποίησης, της διαστρέβλωσης και του ευτελισμού. Αυτές οι καταστάσεις δίνουν τροφή στην αθεϊστική-υλιστική πλευρά να πλασάρει με τον πλέον ανοίκειο τρόπο τον δικό της δογματισμό και φανατισμό. Σύγκρουση τυφλών; Αναμφισβήτητα ναι. Όμως γι’ αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει η λαϊκή ρήση: «Τυφλός, τυφλόν οδήγαγε κι οι δυο σε λάκκο πέσαν».

Εδώ θα σημειώσουμε το γεγονός πως ένα μεγάλο κομμάτι αυτών που εντάσσουν τον εαυτό τους στον αναρχισμό, δηλώνουν ταυτόχρονα και άθεοι-υλιστές. Πρόκειται για μια επίκτητη «ιδιότητα» που εκτός από το να στηρίζεται σε τετριμμένα και επιφανειακά επιχειρήματα, (κάποια από τα οποία την εποχή που διατυπώθηκαν είχαν σχετική βαρύτητα), χωρίς να γίνεται κανενός είδους προσπάθεια εμβάθυνσης και επεξεργασίας τόσο σε επίπεδο ιδεών, όσο και στον τομέα της ανάλυσης, με αποτέλεσμα όταν διατυπώνονται να αγγίζουν την γραφικότητα των παραδοσιακών πιστών. Ποιος αγνοεί την ύπαρξη των εκκλησιαστικών εξουσιαστικών εργοστασίων και καταστημάτων όπου αλλοτριώνεται το σώμα και το πνεύμα εκατομμυρίων ανθρώπων;

Κι όμως αγνοείται σκόπιμα πως ο ίδιος ο Ιησούς επιτέθηκε στους εμπόρους που βρίσκονταν μέσα στο ναό. Το ζήτημα είναι αν μένουμε σ’ αυτές τις τετριμμένες και δογματικές επιχειρηματολογίες ή αν προχωράμε. Προσπαθούμε να θριαμβολογήσουμε «βρίσκοντας» τις αντιφάσεις των Χριστιανικών Ευαγγελίων ή προσπαθούμε να αντιληφθούμε το μέγεθος της καταστροφής των γραπτών που ήλθε σαν αποτέλεσμα πολλαπλών επεμβάσεων των κάθε είδους «αντιγραφέων», που τα έφερναν στα μέτρα των «Ιεραρχών» και των αυτοκρατόρων; Ήταν πράγματι μια κοπτοραπτική που μετέτρεψε τα αυθεντικά κείμενα σε μπαλωμένα κομμάτια κατάλληλα για εξουσιαστική χρήση.

Τέχνη και ελευθερία λόγου

Όταν αναφερόμαστε στην «ελευθερία του λόγου» θα πρέπει να έχουμε πάντοτε υπ’ όψη μας ποιος είναι αυτός που καθορίζει τα όρια της και είναι αδιαμφισβήτητο πως είναι οι εξουσιαστές και το κράτος.

Επομένως όσο υπάρχει εξουσία δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική ελευθερία της έκφρασης, ο λεγόμενος ελεύθερος λόγος –για να το διατυπώσουμε καλύτερα– βρίσκεται στην διακριτική ευχέρεια των εκάστοτε κρατούντων.

Εφ’ όσον είναι δεδομένο πως το κράτος διεκδικεί την αποκλειστικότητα σε όλα τα θέματα που αφορούν τη ζωή, τη σκέψη και τη δράση των ανθρώπων, τότε είναι βέβαιο πως μέσω της λογοκρισίας επιβεβαιώνει την κυριαρχία του και όταν του ζητηθεί, τότε εμφανίζεται σαν επικυρίαρχο ανάμεσα στις διαμάχες, οι οποίες, όμως, έχουν κατασκευασθεί ή έχουν αφεθεί να «προκύψουν» και να παγιωθούν, σαν αποτέλεσμα των εξουσιαστικών συνθηκών.

Έτσι, δίνεται το δικαίωμα στην εξουσία να μετασχηματίζει σύμφωνα με το δικό της μοντέλο διάφορες αντιλήψεις σχετικές με τον τρόπο ζωής των ανθρώπινων ομάδων. Πρόκειται για τρόπους ζωής και διαβίωσης που έχοντας αναδειχθεί μέσα από πολύχρονες διεργασίες (αλλά και διαδικασίες, δυστυχώς), όταν εντείνονται οι διχαστικές λογικές και πρακτικές δίνουν την ευκαιρία στην οργανωμένη εξουσία να τις αλώσει, να τις διαστρέψει ή και να τις καταστρέψει.

Η «ελευθερία του λόγου» είναι, επομένως, ένα ακόμη εργαλείο για να μπορούν οι εξουσιαστές να φέρνουν σε πέρας τα σχέδια τους. Το ίδιο συμβαίνει και με την «ελευθερία στην τέχνη». Αυτή κι αν εξυπηρετεί σκοπιμότητες! Δεν έχει σημασία αν ο δημιουργός αναφέρεται σε κάμπους και λιβάδια. Η εξουσία θα βρει την ευκαιρία και τον τρόπο να εντάξει ακόμα και τέτοιου είδους καλλιτεχνικές εκδηλώσεις στους σχεδιασμούς της, ανεξάρτητα από την θέληση ή τις προθέσεις των δημιουργών τους. Έτσι μια ποιητική δημιουργία με αναφορά στη φύση μπορεί κάλλιστα να εμφανιστεί σε δεδομένη χρονική στιγμή με τρόπο που να εκθειάζει τα κρατικά «επιτεύγματα».

Όμως ας αφήσουμε αυτές τις σπανιότατες περιπτώσεις, όπου η τέχνη εμφανίζεται σαν ουδέτερη και ελεύθερη. Ο κανόνας είναι όλες οι «ελεύθερες δημιουργίες» να υπηρετούν ιδεολογικοπολιτικές σκοπιμότητες. Υπάρχουν ελάχιστες περιπτώσεις όπου, μολονότι είναι σαφής ο στόχος και η πρόθεση, αναγνωρίζεται ανεπιφύλακτα το ήθος του δημιουργού. Ποιος θα μπορούσε να αμφισβητήσει το ήθος που αναδεικνύεται μέσα από τα έργα του Αισχύλου, για παράδειγμα;

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί το ίδιο για έργα της «εποχής της κυριαρχίας», που ντύνονται τον μανδύα της σάτιρας ή της καλλιτεχνικής δημιουργίας;

Ποιος θα διανοούνταν το κατρακύλισμα στο οποίο ωθούνται οι άνθρωποι μέσα από έργα όπως αυτό της Λένας Κιτσοπούλου με τίτλο «Αθανάσιος Διάκος- Η Επιστροφή», που επιχορηγήθηκε (όχι τυχαία) από το υπουργείο Πολιτισμού;

Σ’ αυτό το κατασκεύασμα ο Αθανάσιος Διάκος μετακινείται στο χρόνο και βρίσκεται στην εποχή μας στην περιοχή του Ψυρρή να ασκεί το επάγγελμα του σουβλατζή. Προσέξτε το πνευματικό επίπεδο και την χαμέρπεια της συγγραφέως, που χρησιμοποιεί τον συνειρμό του σουβλισμένου από τους τούρκους Διάκου, με τα σουβλισμένα αρνιά ψησταριάς. Το έργο εμφανίζει ένα Αθανάσιο Διάκο να έχει απάνθρωπη συμπεριφορά, να τον απατά η σύζυγος του με έναν Κούρδο μετανάστη και να μένει έγκυος από αυτή τη σχέση. Ο Αθανάσιος Διάκος το μαθαίνει και την δολοφονεί. Λέμε πάλι καλά που η ασύδοτη φαντασία της συγγραφέως δεν τον βάζει να την …σουβλίζει.

Ποια αυτοθυσία και ποια αυταπάρνηση;

Ούτε να διανοηθεί κάποιος πως ο Αθανάσιος Διάκος θα επαναλάμβανε αντίστοιχη δράση και στάση ζωής. Πάνε αυτά! Εδώ πλέον έχουμε «ελευθερία στην τέχνη!». Με αυτήν ποδοπατούνται ιδανικά και οράματα για ένα καλύτερο κόσμο. «Αθανάσιος Διάκος, Γεώργιος Καραϊσκάκης! Σιγά μωρέ! Κορόιδα ήτανε! Ας προσκυνούσαν να τα κονομούσαν!». Αυτά προτάσσει η κυριαρχία και τα «ελευθέρα πνεύματα» των σφουγγοκωλάριών της καλλιτεχνών.

Α, ναι. Τελείωσαν οι διαχωρισμοί! Τώρα πλέον όλοι μπορούν να γίνουν καλλιτέχνες και «σπουδαίοι». Ας είναι καλά το Φωτοσόπ. Παίρνεις τη φωτογραφία του γέροντα Παΐσιου και κολλάς επάνω της μια άλλη φωτογραφία με ένα κομμάτι παστίτσιο. Θρίαμβος! Νίκη! Το ΕΓΩ υπεράνω όλων! Η κενότητα υπερίσχυσε. Ο Γέροντας Παΐσιος κακώς μόνασε. Έπρεπε να ζούσε και να έχει για πρότυπο του τον 27χρονο, τον κάθε 27χρονο χαβαλετζή-ωχαδερφιστή.

Σάτιρα, χλευασμός, ειρωνεία, υπεροψία, κενοδοξία, ωχαδερφισμός και προσπάθεια υποτίμησης των άλλων απόψεων. Η χυδαία υλιστική αντίληψη του «όσα φάμε, όσα πιούμε κι όσα χάψει ο κώλος μας» είναι η προτροπή στην «εποχή της κυριαρχίας», που θέλει να επισκιάσει και να εξαφανίσει τους ορίζοντες της Νέας Εποχής της ανθρωπότητας.

Η κυριαρχία θέλει να κατεβάσει την ανθρώπινη υπόσταση στο τελευταίο σκαλί της αποκτήνωσης, καλλιεργεί ποταπά ενδιαφέροντα και κοντόθωρες επιδιώξεις, όπου η διαρκής αναζήτηση της πρόσκαιρης ικανοποίησης θα καταλαμβάνει την πρώτη (και μοναδική) θέση στις επιδιώξεις του ανθρώπου. Η εξομοίωση των ανθρώπων με τη ζωώδη κατάσταση εκείνουν του σκλαβωμένου όπου το μόνο που αναζητά και τον ενδιαφέρει είναι πώς να επιβιώσει σε ένα «κόσμο» αποξένωσης, αποχαύνωσης και υλικής τελμάτωσης, αναζητώντας ένα πλαστικοποιημένο γέλιο μέσα σε πλαστικοποιημένες τροφές. Μια πλαστή πλαστικοποιημένη ζωή.

Και εννοείται πως γι’ αυτές τις επιδιώξεις της παγκοσμιοποιημένης κυριαρχίας οι άνθρωποι θα πρέπει να έχουν «ελευθερία λόγου». Τα ήθη πρέπει να ποδοπατηθούν, οι άνθρωποι να εκμηδενιστούν, οι όποιες σχέσεις έχουν απομείνει και οι οποίες μπορούν να φέρουν σε λειτουργική επαφή τους ανθρώπους, που οραματίζονται και παλεύουν για ένα λεύτερο κόσμο, θα πρέπει να σαρωθούν με την πλήρη αποδιοργάνωση του κοινωνικού χώρου και όσων τον αποτελούν, με τον απόλυτο διχασμό. Πιστοί εναντίον άθεων, πνεύμα εναντίον υλισμού και αντίστροφα.

«Έλα μωρέ που κάθονται κι ασχολούνται με τον Παΐσιο», θα πει κάποιος της μίας πλευράς και θα προσπαθήσει να τους μειώσει να τους ερεθίσει και να τους προσβάλλει. Είναι ο ίδιος που θα εκφράσει απύθμενο μίσος και φανατισμό και θα θελήσει να κάνει όσο γίνεται μεγαλύτερο κακό σ’ όποιον του θίξει το ίνδαλμά του, που μπορεί να είναι ένας ποδοσφαιριστής, ένας ηθοποιός ή ένας παραβάτης του νόμου.

Η «απομυθοποίηση» προωθεί άλλους μύθους.

Σε σχέση με όσα έχουμε διατυπώσει μέχρι τώρα, έρχονται να αντιπαρατεθούν κάποια «επιχειρήματα» του είδους: «Το χιούμορ είναι ένα μέσο για να ξεφεύγουμε από τις δυσκολίες της ζωής, για να μην τρελαθούμε από τον καταναγκασμό. Είναι μια από τις επινοήσεις της ανθρώπινης ψυχικής ζωής». Καμία αντίρρηση. Μόνο που υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην πηγαία έκφρασή του, που δεν διέπεται από την αλαζονεία και στην υποτίμηση της άποψης, της προσωπικότητας και του τρόπου ζωής άλλων ανθρώπων.

Είναι, λοιπόν, όλα ανάξια λόγου;

Σ’ αυτό το ερώτημα που μας καλεί να υιοθετήσουμε η «λογική» που προωθεί η ενοποιημένη κυριαρχία η απάντηση μας ως αναρχικών είναι κατηγορηματικά αρνητική.

Δεν είναι ανάξια λόγου η αυταπάρνηση, η αυτοθυσία, η ανιδιοτέλεια, ο σεβασμός και ο αυτοσεβασμός. Η έλλειψη μάλιστα των δυο τελευταίων, που είναι αλληλένδετα, γίνεται μπούμερανγκ σ’ αυτούς που προσπαθούν να γελοιοποιήσουν απόψεις και στάσεις ζωής. Ο πόλεμος ιδεών, απόψεων και θεωρήσεων ενάντια σε ιδεολογίες, δόγματα και θεωρίες είναι πραγματικός και ουσιαστικός όσο και ο πόλεμος ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας. Διεξάγεται με βάση την αποδοχή θεμελιακών αντιλήψεων που έχουν εδραιωθεί μέσα στην ψυχή των ανθρώπων μέσα από πολύπλευρες διεργασίες, που έγιναν σ’ όλο το διάστημα που το ανθρώπινο γένος μετρά την ύπαρξή του πάνω στη Γή.

Είναι, επομένως, φανερό πως όσοι ακολουθούν τις εξουσιαστικές λογικές και πρακτικές του μαρξισμού και της υδροκέφαλης καθεστωτικής και μη αριστεράς έχουν «ξεχάσει» πως η αναρχία επιδιώκει με ουσιαστικό λόγο και δράση να ενώσει την ανθρωπότητα. Να την ενώσει με τρόπο που να αναδεικνύεται η ανθρωπινότητα ως συντελεστής για ένα ανεξούσιο και συμβιωτικό κόσμο. Σ’ αυτήν την διεργασία, ο αυτοσεβασμός παίζει καθοριστικό ρόλο για την διαμόρφωση συνθηκών πνευματικής ανύψωσης του καθενός και των κοινών συνθέσεων (κοινοτήτων) μέσα στις οποίες θα επιλέξει να είναι.

Έχει, ως εκ τούτου σημασία η προσπάθειά μας να στήνει σταθερές βάσεις και γέφυρες με το μέλλον που οραματιζόμαστε και θέλουμε να δημιουργήσουμε με άλλους ανθρώπους. Είναι άλλο πράγμα οι απόπειρες γελοιοποίησης κοσμοθεωριών και άλλο η συνειδητή προσπάθεια για την αλλαγή του κόσμου μέσα από ουσιαστικές συνθέσεις απόψεων και πρακτικών, με τρόπο που να αμβλύνονται αντιθέσεις και διαχωρισμοί, να ξεπερνιούνται οι χωρίς υπόβαθρο και προοπτική διχαστικές λογικές και πρακτικές. Αυτό δεν σημαίνει την υιοθέτηση ειρηνιστικών προταγμάτων, αλλά ούτε και πολεμικές ιαχές. Αν προκύψει ένας διχασμός ας έρθει σαν αναπόφευκτη συνέπεια μιας προσπάθειας που προηγήθηκε και δεν έγινε κατορθωτό να έχει αποτελέσματα προς όφελος της ολικής απελευθερωτικής προοπτικής.

Όλα όσα εκτίθενται ως γεγονότα, απαιτούμενα και προαπαιτούμενα, δεν πρόκειται να βρουν τη λύση και εφαρμογή τους όταν θα πάψει να υπάρχει το κράτος. Τα θεμέλια για την εδραίωση ενός ουσιαστικού λόγου, το ξεκαθάρισμα ιδεών κι απόψεων, για να απλωθεί η ελευθερία, κτίζονται από τώρα μέσα από επίπονα ευχάριστες διεργασίες. Επειδή η ελευθερία της έκφρασης προϋποθέτει και ένα σύνολο παραγόντων που την αναδεικνύουν ως ένα μέσο ανύψωσης του ανθρώπινου πνεύματος, αλλά ταυτόχρονα προσδιορίζονται από αυτήν.

Πώς όμως μπορεί να επιτευχθεί αυτή η ανύψωση;

Αυτή η ανύψωση χρειάζεται ευθυκρισία, ειλικρίνεια, αμεσότητα και αυτοσεβασμό. Χρειάζεται μια συνεχής διεργασία, η οποία θα παραμερίζει με ουσιαστικό τρόπο τις επιβαλλόμενες σε κάθε άνθρωπο και σε κάθε ομαδοποιημένο σύνολο συνθήκες και επίκτητες αντιλήψεις και συμπεριφορές, ξεπερνώντας τες και εν ανάγκη αντικαθιστώντας τες με εκείνο τον δημιουργικό τρόπο που απαιτεί η επιλογή μας να συμβάλουμε στην δημιουργία ενός κόσμου ανεξούσιου.

Επειδή η επερχόμενη αναρχία δεν θα ξεπεταχτεί από το πουθενά, ούτε οι εξουσιαστικές και εκμεταλλευτικές δομές και σχέσεις θα καταρρεύσουν έτσι ξαφνικά. Απαιτείται, επομένως, μια συνεχής προσπάθεια, η οποία εκ των πραγμάτων είναι σε ανταγωνισμό με τα όσα έχει καθιερώσει και επιβάλει η εξουσία και η κυριαρχία ευρύτερα. Η κυριαρχία προκαλεί και καθιερώνει την εγκατάλειψη της συνειδητής ανάδειξης όλων των ανθρώπινων ικανοτήτων, γεγονός που επιφέρει ανεπιθύμητες καταστάσεις και υποβάθμιση της ανθρώπινης οντότητας.

Έτσι οι συνθήκες τις οποίες διαμορφώνει οδηγούν σε καταστάσεις όπου η τοποθέτηση πάνω σε μία διατυπωμένη άποψη, γνώμη, γεγονός ή ανάλυση απουσιάζει και τη θέση της καταλαμβάνει ο πολιτικός και χυδαίος αφορισμός, η χονδροειδής «πλάκα», η λασπολογία, η διαστρέβλωση, η συκοφαντία και η βρισιά (χυδαία ή μη, δεν έχει και τόση σημασία). Προωθείται αυτό που ικανοποιεί στιγμιαία, που τροφοδοτεί τα κατώτερα ένστικτα

Ποιοί είναι οι λόγοι που συμβαίνει αυτό;

Ο ένας αφορά τη δογματική στάση εκείνων οι οποίοι αντιλαμβάνονται (αλλά δεν θέλουν να το παραδεχτούν) πως οι απόψεις τους είναι αδύναμες να αντιμετωπίσουν στην ουσία μια διατυπωμένη ιδέα ή θέση και απλώς αναμασούν αυτά που κάπου, κάποιοι, κάποτε είπαν, χωρίς να κατανοούν πως μπορεί να μην έχουν κάποια βάση στήριξης στις δεδομένες συνθήκες.

Ο άλλος έχει σχέση με την ελαφρότητα, την επιπολαιότητα με την οποία αντιμετωπίζονται ζητήματα ουσίας τα οποία έχουν σχέση με την επιθυμητή απελευθέρωση ανθρώπων και φύσης, αλλά και για θέματα που δεν συνδέονται άμεσα με αυτήν και τα οποία αφορούν βαθύτερες έννοιες και στάσεις ζωής, φιλοσοφικές και πνευματικές αναζητήσεις καθώς και συνεισφορές μεμονωμένων ανθρώπων και ομαδοποιημένων συνόλων.

Συνδεμένη με την λεγόμενη κριτική (τι λέξη κι αυτή!) και υποτιθέμενη σάτιρα είναι η προσπάθεια απαξίωσης. Πρόκειται για μια στιγμιαία –κατ’ αρχήν– εκδήλωση, που σε άλλες περιπτώσεις γίνεται μόνιμη χωρίς να προσπαθεί να ανατρέψει με ουσιαστικό τρόπο αυτά με τα οποία διαφωνεί ή βρίσκεται σε ουσιαστική ρήξη, χωρίς να αποδέχεται αναμφισβήτητα γεγονότα, που συνιστούν αυτό που θεωρείται και είναι αληθινό.

Μια τέτοια συμπεριφορά εννοείται πως δεν έχει καμία σχέση με την ύπαρξη κάποιου υπόβαθρου απόψεων και ιδεών που να συμβάλλει έστω με στοιχειώδη τρόπο σε απελευθερωτικές διεργασίες. Απλοϊκά και σύμφωνα με μια καθιερωμένη πρακτική, όπου εφαρμόζεται, παραβλέπεται κάθε προσπάθεια συμβολής στην διαπάλη ιδεών. Εκεί δηλαδή όπου μέσα από την ανατροπή μιας διατυπωμένης άποψης ή ιδέας να επιχειρείται η ανάδειξη μιας ουσιαστικά (κι όχι εικονικά-πλασματικά) απελευθερωτικής θεώρησης.

Πριν, λοιπόν, συνεχίσει κάποιος να ρητορεύει υπέρ της ελευθερίας του λόγου καλό θα είναι να έχει υπ’ όψιν του πως η ασύδοτη, ανεύθυνη, περιστασιακή επιδίωξη του χαβαλέ είναι ενδεχόμενο να προκαλεί σε ένα μέρος αυτών προς τους οποίους απευθύνεται ή έρχεται σε συγκυριακή επαφή, μια εύθυμη διάθεση, που εκτονώνει, ικανοποιώντας κατώτερα ένστικτα.

Είναι όμως κάτι τέτοιο αρκετό; Δεν χρειάζεται μια εμβάθυνση στον τομέα των απόψεων αλλά και στην αναζήτηση και ανεύρεση λύσεων που συμπορεύονται με την προσπάθεια αποτροπής σε βάθος, του τρόπου ζωής που έχει επιβληθεί στον κοινωνικό χώρο και σε όσους τον απαρτίζουν;

Αντί γι’ αυτό, διαπιστώνουμε την κυριαρχία της άσχετης, αμαθούς, καταστροφικής, υπεροπτικής και αυτοκαταστροφικής τσολαρίας, απέναντι στην οποία οφείλουμε ως αναρχικοί να αντιτασσόμαστε με τους τρόπους που αναδεικνύουν και καθιερώνουν της διεργασίες για την ολική απελευθέρωση.

Συσπείρωση Αναρχικών

Από τη ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 120, Οκτώβριος 2012

Sh

Σχολιάστε

Filed under Αναρχισμός, Αναρχοσυνδικαλισμός, Ανθρώπινα Δικαιώματα, Ελευθερία του λόγου, Μετά την λύση...., Νόαμ Τσόμσκυ, Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, Συσπείρωση Αναρχικών, Σάτιρα, αναδημοσιεύσεις, βίντεο, ντοκυμαντερ

Περί θεου-αθεου Ο 10χρονος με τα αρμάνι γυαλιά τζαι την λουί βιλλόν τσάντα που πάει σε…αγρυπνία τζαι που μικρός η μάμμα μαθαίνει τον να είναι δούλος στην κάθε εξουσία τζαι φιλά το χέρι ως δούλος του κάθε Ττόμη Βου του business man

Πριν λίγες μέρες σε σπίτι αγαπημένων μου προσώπων τρώγαμε και μιλούσαμε γελούσαμε κλπ

καταφτάνουν τότε δύο παιδάκια το ένα 12 χρονών και το άλλο 10 χρονων πανέξυπνα με συνεχή επαφή με το ιντερνετ και όσα αυτό προσφέρει

μιλούσαν με τον παππού και την γιαγιά για την …………. αγρυπνία που τους πήρε η …μαμμά!!!!!!

και όταν το 10χρονο παιδάκι που ξενύχτησε στην αγρυπνία με περηφάνια δήλωσε στον παππού ότι φίλησε και το χέρι του πατερ του αρχιεπίσκοπου

εκεί ψιλοάναψα και λέω » μα του ττόμη του βου; του τύπου με τα γένια τζαι τα μαύρα;;

ο παππούς ένας πράος από τους πιο καλόψυχους ανθρώπους που γνωρίζω στην ζωή μου έτοιμος να κάνει το καλό για όλους τους ανθρώπους

αυτός ο άνθρωπος αντέδρασε βίαια………. ναι ναι δεν μας νοιάζει τι κάμνει είναι ότι εκπροσωπεί τον χριστούλη και τον θεό

μα να σέβονται έναν άνθρωπο αισχρό που εκμεταλλεύκεται τους ανθρώπους τζαι κάμνει τα ούλλα για το κέρδος τζαι καμιά σχέση εν έσειει ούτε με αγάπη πενυματικότητα τζαι τούτον που λαλείτε θεό;

ακόμα πιο βίαιη αντίδραση από τον παππού………. δεν σου επιτρέπω να μιλάς έτσι μπροστά στα μωρά

δεν μου επιτρέπεις;  κανένας εν θα μου πει τι εννα λαλώ όπου θέλω

τζαι τα μωρά εν τζαιν καθυστερημένα τζαι παλαβά

εννα τους πεις ότι τάχα ο θεός έκαμεν τον αδάμ τζαι την εύα; εν τούτον που θέλεις να μάθουν τα κοπελλούθκια;

τότε το 10χρονο παιδάκι με τα ολοκαίνουρια αρμάνι γυαλιά που του αγόρασε η μαμμούλα που το πήγε στην εκκλησία με την λουι βιλλόν τσάντα

με ήρεμο ύφος και περιπαιχτηκό που γνώριζε πολύ καλά τι γινόταν εκεί

δηλαδή εσύ πιστεύκεις ότι ο άνθρωπος προέρχεται που τον πίθηκο;

δεν πρόλαβα να πω οτιδήποτε αφού ο παππούς άρχισε να φωνάζει να εξεγείρεται να ουρλιάζει πρώτη φορά τον είδα έτσι στην ζωή μου

ΣΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ να μιλάς έτσι σπίτι μου

κανένας εν θα μου απαγορεύσει να λαλώ ό,τι θέλω όπου θέλω

ΕΓΩ ΣΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ ΝΑ ΜΙΛΑΣ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ έτσι

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΝ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΤΙ ΝΑ ΛΑΛΩ ΟΠΟΥ ΘΕΛΩ

φωνές εξέγερση

και τα παιδάκια με τα αρμάνι να γελούν που κάτω που κάτω

η γιαγιά να φωνάζει να εξεγείρεται να επιτίθενται

απίστευτο σκηνικό

κανένας εν πρόκειται να μου απαγορεύσει να λαλώ ό,τι θελω όπου θέλω τζαι εν θα ξαναπατήσω δαμέ

δηλαδή εσύ εν πιστεύκεις στον χριστό

όι εν πιστεύκω είμαι άθεος,  είμαι ά-θε-ός

ΣΟΚ  μα ούτε  στους αγίους στην παναγία;

δεν πιστεύκω σε παραμύθια ρε κουμπάρε

και φύγαμε

έμαθα εκ των υστέρων ότι τάχα η γιαγιά έκαμεν εμετό που την σύγχηση ότι έγινεν μέγα θέμα

η μάμμα με την λουί βιλλόν των 500 ευρώ που γοράζει αρμάνι γυαλιά στο 10χρονο τζαι παίρνει το στην αγρυπνία  δίνοντας του το καλό παράδειγμα για το τι είπε ο χριστούλης τζαι ο έχων δύο χιτώνας να δίδει τον άλλο

εν πολλά θυμωμένη μαζί μου και λοιπές παπαριές

αυτή είναι η κοινωνία που δημιουργούμε της μισαλλοδοξίας

τζαι φτάνουμεν δαμέ

http://aoratimelani.blogspot.gr/2012/10/blog-post_12.html

το βρήκα στο μπλοκ του μιχάλη μιχαήλ

http://mihalismihail.blogspot.com/2012/10/blog-post.html

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2012

ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ ΚΙ ΕΔΩ ΘΑ ΜΕΙΝΩ

Χτες το βράδυ ξεκίνησα να πάω να δω το Corpus Christi. Ο λόγος που θέλησα να πάω να παρακολουθήσω την συγκεκριμένη παράσταση ήταν η επιθυμία μου να στηρίξω το δικαίωμα των δημιουργών της στην ελεύθερη έκφραση. Δεν φανταζόμουν ωστόσο πως θα αντιμετώπιζα τόσες δυσκολίες και κινδύνους σε αυτό το απλό εγχείρημα.Πήρα το μετρό, κατέβηκα στον Κεραμεικό και κατευθύνθηκα από Κωνσταντινουπόλεως προς Ιερά οδό, όπου βρίσκεται το θέατρο. Όμως ήδη από την προηγούμενη διασταύρωση είδα μεγάλο πλήθος συγκεντρωμένο και ΜΑΤ που εμπόδιζαν τη διέλευση. Έστριψα λοιπόν δεξιά και βγήκα Ιερά οδό από το προηγούμενο στενό. Μπροστά στο θέατρο υπήρχε συγκεντρωμένο άλλο πλήθος και άλλος κλοιός των ΜΑΤ που τους εμπόδιζε να πλησιάσουν. Πίσω από τον κλοιό υπήρχαν μερικοί πολίτες: ιερείς, μοναχοί, μια κυρία με μαντίλι στο κεφάλι και μερικοί άντρες με κοστούμια, τρεις εκ των οποίων, όπως έμαθα μετά, ήταν βουλευτές της Χρυσής Αυγής.
Ο αέρας μύριζε δακρυγόνο, τα μάτια έτσουζαν, ωστόσο γενικά επικρατούσε σχετική ηρεμία. Πλησίασα τους αστυνομικούς και είπα ότι θέλω να περάσω για να μπω στο θέατρο.
– Φύγετε κυρία μου. Φύγετε σας παρακαλώ.
– Δεν θα γίνει η παράσταση;
– Δεν ξέρουμε. Σας παρακαλώ κάντε πίσω.
Έκανα λίγο πίσω, αλλά δεν έφυγα. Προσπάθησα μάταια να εντοπίσω τους φίλους με τους οποίους είχαμε κανονίσει να συναντηθούμε εκεί. Έφερα βόλτα τον κλοιό, προσπαθώντας να περάσω, εξηγώντας ότι θέλω να μπω στο θέατρο για να δω την παράσταση, μάταια όμως. Οι προσπάθειές μου αυτές, καθώς και η μπλούζα με το σήμα της Ένωσης Άθεων που φορούσα, τράβηξαν την προσοχή των διαδηλωτών που άρχισαν να σχολιάζουν:
– Τι θέλει αυτή; Να δει τη παράσταση;
– Λεσβία είναι και θέλει να δει τις αδερφάρες;
– Κοίτα τι γράφει η μπλούζα! Ένωση Άθεων!
– Άθεη είναι!
Το ενδιαφέρον τους στράφηκε πάνω μου και ξεκίνησαν πολλές κουβέντες, οι περισσότερες γεμάτες ένταση. Λογικά άλματα, ύβρεις και απειλές χαρακτήριζαν το μεγαλύτερο μέρος των διαλόγων. Προσπάθησα να κρατηθώ ήρεμη και σταθερή, να απαντώ λογικά και ψύχραιμα, να διατηρήσω την επαφή με τους συνομιλητές μου, και τα κατάφερα, δεν μπορώ να πω το ίδιο όμως για εκείνους. Θα προσπαθήσω να μεταφέρω εδώ μέρος των διαλόγων, ανάκατα γιατί δεν μπορώ πια να θυμηθώ με ακρίβεια ποιος είπε τι, με λίγες εξαιρέσεις.
– Άντε από δω χάμω, κουμούνι του κερατά!
– Τι ήρθες τις δεις τις αδερφάρες; Λεσβία είσαι;
– Δεν σε αφορά.
– Λεσβία είναι μωρέ, δεν την βλέπεις; Δεν έχεις άντρα μαζί σου, δεν έχεις παιδιά ούτε εγγόνια, λεσβία είσαι!
– Κοίτα τη μπλούζα, είναι άθεη! Ουστ από δω μωρή!
– Θέλω να δω το έργο.
– Τις αδερφάρες θες να δεις; Είναι αδερφάρες! Ανώμαλοι!
– Βρίζουν το χριστό μας, την παναγία μας!
– Πού το ξέρετε; Το είδατε το έργο;
– Όχι, αλλά μου το είπαν. Μου είπαν ότι βρίζει το χριστό μας. Πρέπει να απαγορευτεί!
– Αν δεν θέλετε, μην δείτε το έργο. Εγώ γιατί να μην το δω;
– Βλασφημούν το θεό μας! Εμείς έχουμε τον έναν αληθινό θεό!
– Θα ρίξει ο θεός κεραυνό να σε κάψει! Θα δεις τι θα σας κάνει ο θεός!
– Αφού λοιπόν θα το κάνει ο θεός, εσείς γιατί ασχολείστε; Πάτε σπίτια σας να ξεκουραστείτε και εμπιστευτείτε τον θεό.
– Θα πας στην κόλαση!
– Δεν υπάρχει θεός, ούτε κόλαση.
– Δεν υπάρχει; Ε δεν μιλάω μαζί σου, δεν αξίζεις τον κόπο.
– Εγώ θέλω να μιλήσουμε. Πιστεύω ότι αξίζεις τον κόπο.
– Άντε καλέ, μην ασχολείσαι μαζί της, δεν αξίζει, ένα σκουπίδι είναι!
– Φύγε από δω, Αλβανή!
– Ελληνίδα είμαι.
– Ελληνίδα; Αμ’ δεν κάνουν τέτοια οι ελληνίδες! Αλβανή είσαι!
– Είσαι σκουπίδι! Ο θεός να σε ελεήσει.
– Αυτή τώρα είναι η θρησκεία της αγάπης;
– Ο χριστός έδιωξε τους αργυραμοιβούς από το ναό του με το φραγγέλιο! Έτσι κι εμείς θα διώξουμε εσάς!
– Δεν είναι ναός εδώ, θέατρο είναι, εσείς είστε που εμποδίζετε εμάς, όχι το αντίθετο.
– Ο χριστός είπε «δεν ήρθα να φέρω αγάπη, αλλά διχόνοια», είπε «φέρτε τους εχθρούς μου και σφάξτε τους εμπρός μου»!
– Δηλαδή θα ήθελες να με σφάξεις;
– Άκου να δεις μωρή, εμείς είμαστε έλληνες χριστιανοί φασίστες! Το 90% στην Ελλάδα είναι χριστιανοί φασίστες, κατάλαβες; Φασιστικά έχω το δικαίωμα να σου πω να φύγεις!
– Φασιστικά έχεις τη δύναμη, όχι το δικαίωμα.
Κι άλλες φωνές, κι άλλες βρισιές, κι άλλος παραλογισμός. Τυφλή οργή και μίσος, λεκτικές επιθέσεις γεμάτες χολή. Είσαι αγάμητη, είσαι κακογαμημένη, είσαι γυναίκα και το θέλεις το ξύλο σου, πού ‘σαι ρε Παπαδόπουλε… Πιο φανατισμένες φαίνονταν οι γυναίκες, το πιο πολύ μεσόκοπες, αλλά και μερικές ηλικιωμένες και νέες. Η κυρία με το μαντίλι στο κεφάλι που βρισκόταν κοντά στους βουλευτές ήταν απο τις πιο οργίλες. Όταν μου μιλούσε στεκόταν τόσο κοντά μου, που πετάγονταν τα σάλια της στο πρόσωπό μου. Της είπα πολλές φορές, πολύ ήρεμα:
– Σε παρακαλώ, κάνε ένα βηματάκι πίσω. Σε παρακαλώ, μίλα πιο σιγά, να σε ακούω καλύτερα.
Μάταιος κόπος. Τα ίδια και με τον κύριο που διατεινόταν ότι «το 90% είμαστε χριστιανοί φασίστες».
– Μίλα πιο σιγά, να χαρείς. Δεν μπορώ να σε ακούσω καλά έτσι.
– Έχω στεντόρεια φωνή!

Θα ήθελα να μπορούσα να τους πω: δεν είμαι λεσβία, αλλά κι αν ήμουν, τι θα πείραζε; Έχω άντρα και παιδί, αλλά κι αν δεν είχα, τι θα πείραζε; Δεν είμαι Αλβανή, αλλά κι αν ήμουν, τι θα πείραζε; Δεν είμαι κομμουνίστρια, αλλά κι αν ήμουν, τι θα πείραζε; Δεν πιστεύω στο θεό, αλλά τι πειράζει; Κάποιοι άνθρωποι έχουν για το θεό και το χριστό και την παναγία άλλη άποψη από εσάς, τι πειράζει; Ζητάτε σεβασμό στο δικαίωμά σας να πιστεύετε στο θεό όπως εσείς θέλετε, γιατί δεν σέβεστε το δικαίωμα των άλλων να πιστεύουν με άλλο τρόπο ή να μην πιστεύουν καθόλου;

Στο αναμεταξύ ο κλοιός είχε χαλαρώσει. Προσπάθησα ξανά να πλησιάσω στο θέατρο. Μέσα από την κλειστή καγκελόπορτα είδα έναν άνθρωπο να έρχεται προς το μέρος μας. Υπέθεσα ότι ήταν κάποιος από τους συντελεστές που ερχόταν να ανοίξει για να μπει το κοινό. Έκανα να του μιλήσω, αλλά ένας ψηλός, παχύς, σωματώδης άντρας – ήταν ο Ηλίας Παναγιώταρος, βουλευτής της Χρυσής Αυγής, όπως πληροφορήθηκα μετά – ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε να φύγω.
– Δεν θέλω να φύγω, θέλω να δω την παράσταση.
– Βρε άντε φύγε από δω, παλιολεσβία, βρωμοκομμούνι, άντε μην φας καμία!
Ήταν αδύνατον να τον παρακάμψω, με απωθούσε με το σώμα του, προχωρόντας κατά πάνω μου, αναγκάζοντάς με να υποχωρήσω. Ένας άλλος άντρας που ήταν μαζί του με πλησίασε και με απώθησε κι εκείνος, σωματικά και λεκτικά. Ακούμπησε πάνω μου και με έσπρωξε με το σώμα του. Πολλοί παρευρισκόμενοι με παρότρυναν να απομακρυνθώ.
– Φύγε από δω, άντε τώρα, άντε τώρα μη φας ξύλο, δεν βλέπεις τι γίνεται;
– Δεν θέλω να φύγω. Δεν θέλω να υποχωρήσω μπροστά στη βία. Έχω δικαίωμα να βρίσκομαι εδώ, έχω δικαίωμα να δω το έργο.

Προσπαθούσα να μείνω σταθερή στη θέση μου, προσπαθούσα να συζητήσω, αλλά μάταια. Το θέατρο πάντα κλειστό και τα ΜΑΤ μπροστά. Οι φίλοι μου άφαντοι. Όσο κι αν ήθελα να μείνω ήρεμη, ένιωθα ταραγμένη, όλο και πιο μόνη και κουρασμένη. Κάποια στιγμή υποχώρησα στο περίπτερο που βρισκόταν λίγα μέτρα από την είσοδο. Χώθηκα στο πίσω μέρος, ανάμεσα σε στίβες με περιοδικά και γαριδάκια. Εκεί βρισκόταν και ένα ζευγάρι που είχε έρθει να δει την παράσταση και είχε καταφύγει όπως κι εγώ στην ασφάλεια του περιπτέρου. Μίλησα μαζί τους, μια ήρεμη, λογική και συγκροτημένη κουβέντα. Η παρουσία τους μου έκανε πολύ καλό, σύντομα ένιωσα καλύτερα, η ταχυπαλμία μου καταλάγιασε.

Πιάσαμε κουβέντα, σχολιάσαμε την μισαλλοδοξία και την τύφλωση των φανατικών. Αναρωτηθήκαμε γιατί βρίσκονταν εκεί τρεις βουλευτές της Χρυσής Αυγής – Παναγιώταρος, Λαγός, Παππάς – και κανένας βουλευτής άλλων κομμάτων; Γιατί έδιναν το παρόν μόνο φανατικοί θρησκόληπτοι και κανένας υπέρμαχος του πνεύματος και της ελεύθερης έκφρασης; Κάναμε κάποια τηλεφωνήματα σε ραδιοσταθμούς και δημοσιογράφους, παρακαλώντας να ενημερώσουν όσο περισσότερα ΜΜΕ και πολιτικούς μπορούσαν για την κατάσταση που επικρατούσε εκεί.

Μετά από λίγη ώρα βγήκαμε πάλι προς τα έξω. Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβανόταν κάθε τόσο. Ο κλοιός σχηματίστηκε πάλι. Τα ΜΑΤ απωθούσαν τους πάντες, εκτός από τους βουλευτές που βρίσκονταν μέσα του. Κάποια στιγμή έγινε μια αναταραχή, οι δημοσιογράφοι πετάχτηκαν πάνω, οι κάμερες πλησίασαν: είχαν έρθει κάποιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Σίγουρα ήταν οι Τατσόπουλος, Ρεπούση και Κατριβάνου, άκουσα και για τον Δρίτσα αλλά δεν είμαι σίγουρη, δεν τους γνωρίζω άλλωστε όλους εξ όψεως. Έγιναν δηλώσεις, έγιναν κουβέντες για να ανοίξει το θέατρο να μπουν μόνον οι βουλευτές, «για να μην τους περάσει» των διαδηλωτών. Τι να μην τους περάσει, σκέφτηκα, το θέμα είναι να μπει το κοινό, να γίνει η παράσταση, αν μπουν μόνον οι βουλευτές, σιγά το κατόρθωμα.

Η ώρα περνούσε, η κατάσταση σταθερή. Ακούστηκε ότι οι συντελεστές φοβούνταν – και δικαίως, κατά τη γνώμη μου – ότι αν άνοιγαν τις πόρτες στο κοινό, ενδεχομένως να έμπαιναν και θρησκόληπτοι διαδηλωτές με την πρόφαση ότι θέλουν να δουν το έργο, και να δημιουργούσαν προβλήματα μετά, με πρώτους κατά πάσα πιθανότητα τους ίδιους τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Έτσι οι πόρτες δεν άνοιγαν, οι διαδηλωτές δεν έφευγαν, ούτε κι εμείς άλλωστε. Ρωτούσαμε κάθε τόσο τους αστυνομικούς αν θα γινόταν η παράσταση, και η απάντηση ήταν σταθερά «δεν ξέρουμε ακόμη». Είδα κάποια στιγμή την Ιωάννα Κούρτοβικ μπροστά μου να λέει στους αστυνομικούς:
– Αυτοί οι άνθρωποι εδώ δεν προκαλούν διατάραξη της δημόσιας τάξης; Γιατί δεν τους απομακρύνετε; Γιατί δεν κάνετε κάτι;
Δεν άκουσα την απάντηση, αλλά την είδα έμπρακτα: τίποτε.

Ένιωθα μετέωρη. Στην αρχή δεν ένιωθα φόβο, αλλά με το πέρασμα της ώρας, υπήρξαν στιγμές που λιποψύχησα. Θυμήθηκα τον άντρα μου, που πάντα ανησυχεί: μην πέσω σε φανατικούς, μην πάθω τίποτα, μην φάω ξύλο. Σκέφτηκα το παιδί μου, που θα κοιμόταν ήσυχο στο σπίτι. Κι αν στ’ αλήθεια με χτυπούσαν; Κι αν γίνονταν επειδόσια και μας μάζευαν όλους στις κλούβες; Κι αν δεν μπορούσα να ξαπλώσω απόψε αγκαλιά με τον άντρα μου, κι αν δεν μπορούσα να ξυπνήσω αύριο το παιδί μου για να πάει στο σχολείο; Μπήκα στον πειρασμό να φύγω – αλλά είπα, όχι. Δεν θα τους επιτρέψω να με διώξουν, δεν θα τους αφήσω να με τρομοκρατήσουν. Θα μείνω εδώ, και θα μιλήσω μαζί τους όσο αντέχω, και θα ξεκουραστώ και μετά θα μιλήσω ξανά, κι ας μην ακούνε, ας μοιάζουν να μην ακούνε, ας αρνούνται να ακούσουν. Γιατί όλο και κάποιος μπορεί να ακούσει έστω μια κουβέντα, γιατί όλο και κάποιος μπορεί να κρατήσει κάτι μέσα του, αν όχι από αυτούς, από όσους παρακολουθούν τη συζήτηση. Γιατί ακόμη κι αν κανείς δεν με ακούσει, εγώ θα νιώθω καλά με τον εαυτό μου μόνο αν μιλήσω, μόνο αν σταθώ και τους αντιμετωπίσω. Ήρεμα, ευγενικά και σταθερά.

Εν τω μεταξύ βρήκα μερικούς από τους φίλους μου. Κάποια στιγμή φάνηκε ένας γνωστός μου, ύστερα κι άλλος. Άρχισαν πάλι οι συζητήσεις, με δημοσιογράφους, με γνωστούς και αγνώστους, με υποψήφιους θεατές και με διαδηλωτές. Έπιασα κουβέντα με έναν κύριο που είχε έρθει να διαμαρτυρηθεί κατά της παράστασης.
– Το έργο αυτό προσβάλει τον χριστό.
– Τι να σας πω, δεν το ξέρω, δεν το έχω δει.
– Εγώ το έχω δει. Δεν κρίνω κάτι αν δεν το δω.
– Μα τότε γιατί μας στερείτε το δικαίωμα να δούμε κι εμείς και να κρίνουμε μόνοι μας;
– Εγώ σας το στερώ;
– Βέβαια, αφού δεν μας αφήνετε να το δούμε!
– Πώς δεν σας αφήνω; Πάτε να το δείτε.
– Μα δεν ζητάτε να απαγορευτεί;
– Ναι, ζητάω να απαγορευτεί.
– Γιατί το ζητάτε;
– Γιατί προσβάλει το χριστό και την παναγία!
– Δεν μου το περιγράφετε, να ξέρω κι εγώ τι ακριβώς δείχνει;
– Δείχνει τον χριστό πάνω στον σταυρό και τους δώδεκα αποστόλους να χορεύουν, δείχνει τον Ιούδα με τον χριστό, ότι είχε σχέση ο Ιούδας με τον χριστό, μιλάει για σχέσεις ανάμεσα σε άντρες, δείχνει την παναγία ότι είναι έγκυος και πάει να γεννήσει, ένας άντρας παίζει την παναγία, της λένε πού είναι ο άντρας σου και λέει πήγε να παρκάρει…
– Δείχνει μια άλλη άποψη για τον χριστό και την παναγία, όχι την δική σας.
– Είναι βλάσφημο το έργο! Βλασφημεί την πίστη μου!
– Και γιατί να μην το κάνει;
Εκεί ο κύριος μπλόκαρε. Ως εκείνη την ώρα, ήταν ήρεμος και συζητήσιμος. Εκεί τσίτωσε.
– Τι λες εκεί; Γιατί να μην βλασφημεί; Πώς γιατί;
– Η βλασφημία είναι αμφισβήτηση του δόγματος. Εσύ αν δεν θέλεις μην το αμφισβητείς. Ένας άλλος  γιατί να μην το αμφισβητήσει; Εσύ πιστεύεις, εγώ που δεν πιστεύω, γιατί να μην το αμφισβητήσω;
– Δηλαδή δεν πιστεύεις στο θεό;
– Όχι.
– Ε τότε δεν μιλάμε! Δεν πιστεύουμε τα ίδια!
Γύρισε την πλάτη του και απομακρύνθηκε με μεγάλες δρασκελιές.
– Δεν πιστεύουμε τα ίδια, αλλά μπορούμε να μιλήσουμε!
– Δεν μπορούμε!
– Πρέπει να μπορούμε! Είμαστε συνάνθρωποι, συμπολίτες, ζούμε στην ίδια χώρα, στον ίδιο πλανήτη. Πρέπει να μπορούμε να συνεννοηθούμε!
Κι όμως, δεν μπορέσαμε.

Κι άλλοι άνθρωποι, κι άλλες κουβέντες.
– Γιατί βρίζετε το χριστό μας; Θέλετε να βρίσουμε εμείς τη μάνα σας;
– Δεν βρίζω κανέναν, θέλω μόνο να δω το έργο.
– Το έργο βρίζει τον χριστό μας. Θέλεις να δείξω εγώ ένα έργο που να βρίζει τη μάνα σου;
– Η μάνα μου, όπως και η δική σου, είναι υπαρκτά πρόσωπα. Ο χριστός και η παναγία είναι ιδέες, υπάρχουν μόνο μέσα στο κεφάλι σου.
– Τι λες εκεί! Ο χριστός είναι αδελφός μου!
– Άλλο ο αδελφός σου, άλλο ο χριστός. Ο ένας είναι άνθρωπος, ο άλλος είναι πεποίθηση. Άλλο να βρίζω εσένα ή τους δικούς σου ανθρώπους, άλλο τις πεποιθήσεις σου.
– Για πες μου, θες να έρθω εγώ να βρίσω τις πεποιθήσεις σου;
– Βρίσε τες, ελεύθερα! Κορόιδεψέ τες, κάνε ό,τι θέλεις!
– Μπα; Για πήγαινε να βρίσεις τον Μωάμεθ μπροστά στους μουσουλμάνους, να δεις τι θα σου κάνουν!
– Και αυτό σημαίνει ότι δικαιολογείσαι να μου το κάνεις κι εσύ;
Τζίφος, αδιέξοδο.

Τουλάχιστον όμως μιλούσαν, ορισμένοι. Και μερικοί άκουγαν κιόλας. Όπως εκείνος που παρακολουθούσε τον διάλογό μου με τις χριστιανές μαινάδες που με έβριζαν χυδαία, και όταν γύρισα και τον ρώτησα:
– Εσύ πιστεύεις στον θεό.
– Ναι.
– Κοίταξε αυτούς τους ανθρώπους. Πιστεύεις ότι αυτή τη στιγμή διαπνέονται από το πνεύμα του θεού;
Δεν μίλησε. Έσκυψε το κεφάλι και απομακρύνθηκε.

Το ίδιο ερώτημα απηύθυνα και στους ιερείς που βρίσκονταν εκεί, με το σταυρό στο χέρι, αυτοί τουλάχιστον χωρίς να βρίζουν και να απειλούν, αλλά και χωρίς να προσπαθούν να συγκρατήσουν το ποίμνιό τους.
– Είστε ιερέας. Πείτε μου σας παρακαλώ, εγκρίνεται αυτό που συμβαίνει εδώ; Εγκρίνετε αυτή τη συμπεριφορά; Τι κάνετε για να την αποτρέψετε;
Σιγή ιχθύος, αδιαφορία πλήρης.

Πιο αποκαρδιωτικό απ’ όλα, όμως, και από τις βρισιές και από τις απειλές και τα σπρωξίματα, ήταν η προτροπή που άκουγα διαρκώς από αστυνομικούς, από δημοσιογράφους, από ανθρώπους που είχαν έρθει να δουν την παράσταση, από τους λίγους διαδηλωτές που προσπαθούσαν να χαμηλώσουν τους τόνους, ακόμη και από έναν περαστικό:
– Άσ’ το τώρα, άσ’ το καλύτερα.
– Φύγε, κάνε πίσω, άσ’ τους.
– Άσ’ το σου λένε, δεν βλέπεις τι γίνεται;
– Άσ’ τους παιδί μου, δεν παίρνουν από λόγια.
– Φύγε, άσ’ το, φύγε, άσ’ το.
Με έπιαναν από το χέρι και μαλακά προσπαθούσαν να με απομακρύνουν, μου χαμογελούσαν φιλικά, προστατευτικά.

Όχι, δεν φεύγω, όχι, δεν το αφήνω. Έχω δικαίωμα να είμαι εδώ. Έχω δικαίωμα να έχω μια διαφορετική άποψη. Έχω δικαίωμα να παρακολουθήσω ένα θεατρικό έργο της επιλογής μου. Έχω δικαίωμα να τα κάνω όλα αυτά, ακόμη κι αν ορισμένοι νιώθουν προσβεβλημένοι, ακόμη κι αν ενοχλούνται, ακόμη κι αν προσπαθούν να με απωθήσουν με τη βία, αφού έχουν εξαντλήσει τα νόμιμα μέσα χωρίς να το πετύχουν, αφού οι κατηγορίες κατά των συντελεστών κρίθηκαν αβάσιμες και τα ασφαλιστικά μέτρα παράνομα. Και θα ασκήσω αυτό μου το δικαίωμα, χωρίς να επιτρέψω στην βία και τον τραμπουκισμό να με πτοήσει.

Γιατί αν το αφήσω, αν κάνω πίσω, στον χώρο που θα αφήσω εκείνοι θα προχωρήσουν λίγο περισσότερο. Γιατί αν υποχωρήσω, εκείνοι θα νιώσουν λίγο πιο δυνατοί και πιο δικαιωμένοι. Γιατί αν φύγω, εκείνοι θα μείνουν και θα απλωθούν όσο που να μην μένει για μένα καθόλου χώρος πια. Γιατί αν δεν μείνω σταθερή στη θέση μου τώρα, κάποια στιγμή δεν θα μπορώ να βγω ούτε από την πόρτα του σπιτιού μου. Και αργά ή γρήγορα θα φτάσουν και μέσα στο ίδιο μου το σπίτι.

Γι’ αυτό θα μείνω. Θα είμαι ο εαυτός μου, με τις απόψεις μου, στον τόπο μου. Δεν πρόκειται να φύγω.

Είμαι εγώ, και είμαι εδώ.

Κι εδώ θα μείνω.

Αναρτήθηκε από στις 6:00 μ.μ.

15 Σχόλια

Filed under "θεσμοί", παράσιτα πλούσιοι, Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, θεός αθεος, ούτε θεός ούτε αφέντης

Ούτε θεός ούτε αφέντης – Για μια ιστορία του αναρχικού κινήματος του ελλαδικού χώρου- Αναρχική σελίδα με θεωρητικά κείμενα βιβλία μεταφράσεις κλπ

http://ngnm.vrahokipos.net/index.php

 

ΟΥΤΕ ΘΕΟΣ – ΟΥΤΕ ΑΦΕΝΤΗΣ

Ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία,
είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη.

 

bottom

 

Σχολιάστε

Filed under Αναρχισμός, Αναρχοσυνδικαλισμός, Βραχόκηπος Αναρχική Ιστοσελίδα, Βιβλία, Βιντεοθήκη, Ερρίκο Μαλατέστα, βίντεο, ούτε θεός ούτε αφέντης