Monthly Archives: Ιουνίου 2010

εεε οοο «Ειρηνιά με τα Gala ..συνέχισε τις ανατροπές στα Hilton Park» ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΚΑΦΡΟΙ που μας περιπαίζουν

Οι δημοσιο….κάφροι και οι ψευδαισθήσεις

Κάνω την περιήγηση μου στο http://synelefsi.blogspot.com/

Και πέφτω πάνω στο blog του κατά τα άλλα χαριτωμένου απολιτικ blog το οποίο δις μου λογόκρινε σχόλια μου γιατί ακριβώς αυτό είναι ο κύριος χαριτωμένος φοίβος γλυκούλης

http://phivosnicolaides.blogspot.com/2010/06/blog-post_584.html

Με τίτλο Το συζητάμε με την Ειρήνη Χαραλαμπίδου

Ανατρεπτική βραδιά χωρίς συζήτηση!

Ωωω

Ανατρεπτική βραδιά με την ειρηνιά διαβάζω…. Και πάω να δω τι σόι ανατροπές έγιναν στο…. Χίλτον Παρκ …… ανάμεσα σε καναπεδάκια σαμπέιν τουαλέττες και σμόκιν και κουστουμούθκια…

Προjεφαλής η ειρηνιά η ανατρεπτικιά,  την ώρα που γλείφει αυτούς που υποτίθεται ότι ελέγχει με το φόρεμα της το ωραίο με το χαμόγελο colgate σε πρώτο πλάνο,  αγκαλιά με  τα πρώτα φιλαράκια πολιτικάντηδες που περιπαίζουν τον κόσμο με την πολύτιμη βοήθεια όλων των άλλων δημοσιοκάφρων που βλέπετε στις φωτό και που συναγελάζονται μαζί τους

Οι φωτογραφίες είναι ενδεικτικές και όποιος δεν αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι δυνατόν αυτοί που ΤΑΧΑ ελέγχουν την εξουσία που ελέγχεται απόλυτα από τα μμεξαπάτησης τις εταιρείες δηλαδή την αληθινή εξουσία  μπορούν να συναγελάζονται και να γλύφουν τους ΤΑΧΑ ελεγχόμενους πολιτικάντηδες και να γλύφονται μεταξύ τους και παράλληλα να θέλουν να πείσουν ότι τάχα ασκούν έλεγχο αυστηρό jiόλης α…. α τζαι ανατρεπτικό

Γειά σου ρε ειρηνιά με τα γκαλά ………….. συνέχισε τις ανατροπές στα χίλτον παρκ

ΔΗΜΟΣΙΟΚΑΦΡΟΙ

το πλέον τραγικό ειναι ότι δεν αντιλαμβάνονται το πρόβλημα αυτοί που υποτίθεται είναι εκεί για να …..ενημερώνουν εμάς για τα σκατά αυτών που γλύφουν στα γκαλά………..

ΔΗΜΟΣΙΟΚΑΦΡΟΙ

                                                                                                                                               

Και συνεχίζεται…..

8 Σχόλια

Filed under "παιδεία" ξεφτίλας, Κυπριακό, Κύπρος=Το βασίλειο της αναξιοκρατίας, αλήθεια, διάφορα

Boycott…… Martin Luther King!!! ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ!!! ΟΛΑ ΚΕΡΔΙΖΟΝΤΑΙ ΟΤΑΝ ΤΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΛΗΘΙΝΑ

Μόλις παρακολούθησα μια πολύ συγκλονιστική ταινία που ακριβώς αποδεικνύει περίτρανα ότι όλα τα πράγματα από μόνα τους δεν είναι ούτε κακά ούτε καλά

Είναι απλά εργαλεία και οι άνθρωποι τους προσδίδουν το καλό ή το κακό αντίστοιχα

Το μαχαίρι από μόνο του μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσεις και αντίστοιχα να καταστρέψεις, να σκοτώσεις….

Boycott …………… γνώριζα σε γενικές γραμμές την ιστορία από την οποία ξεκίνησαν όλα στις ΗΠΑ με το κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα και τον Μάρτιν Λούθερ Κιγκ

Στο Μοντγκόμερι μια πόλη στο νότο των ΗΠΑ υπήρχαν ρατσιστικοί νόμοι που διαχώριζαν τους ανθρώπους σε νέγρους και λευκούς……… ένας τέτοιος νόμος απαγόρευε στους νέγρους να κάθονται στα μπροστινά καθίσματα των λεωφορείων και έπρεπε να παραχωρούν την θέση τους στους λευκούς….. μια γυναίκα όταν της υποδείχθηκε να πράξει έτσι και να παραχωρήσει την θέση της αρνήθηκε σθεναρά και δεν υπέκυψε

Όλη η μαύρη κοινότητα του Μοντγκόμερι την στήριξαν και έτσι άρχισε το κίνημα της μη βίας μέσω του μπουκοταζ των λεωφορείων με ηγέτη τον αιδεσιμότατο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και άλλους ιερείς της κοινότητας

Αμέσως ένας πόλεμος ξέσπασε εναντίον αυτού του κινήματος που ολοένα και μεγάλωνσε……. Όρος απαράβατος ήταν αυτό που έλεγε η βίβλος και ο Χριστός όπως πίστευε ακράδαντα ο Μάρτιν Λούθερ Κιγκ ……….. η βία δεν έχει θέση στο κίνημα μας

Αγαπάτε τα λευκά αδέλφια ………… απαντήστε στο μίσος τους με αγάπη … δείξετε το λάθος των τρόπων τους……………. Οι μασκοφόροι κάφροι της κουκλουξκλαν κτύπησαν το σπίτι του με χειροβομβίδα χωρίς ευτυχώς να τραυματιστεί το παιδί του και η γυναίκα του…….. πλήθος νέγρων μαζεύτηκαν έξω από το σπίτι του για συμπαράσταση με λοστούς όπλα ρόπαλα έτοιμοι για εκδίκηση

Μια σπίθα αρκούσε για να ξεσπάσει η πυρκαγιά του μίσος και η αιματοχυσία με τους πάνοπλους λευκούς αστυνομικούς να ξεκινήσει

Κλονίστηκε η πίστη του Κιγκ αλλά έμεινε σταθερός και κήρυξε άλλη μια φορά την πίστη του στη μη βία

Η βία από τους λευκούς επιχειρηματίες που έχαναν χιλιάδες δολάρια από το μπουκοτάζ που έβλεπαν τις ζημιές να αυξάνονται μεγάλωναν ολοένα και οι προβοκάτσιες συνεχίζονταν

Μασκοφόροι κάφροι έκαψαν το σπίτι ηγετικού μέλους τους κινήματος και χωρίς να μπορούσε να κάνει τίποτα κόχλαζε από μίσος την στιγμή που οι λευκοί πυροσβέστες απλά κάθονταν επιδεικτικά και χαιρέκακα έβλεπαν τις φλόγες να κατακαίει τα πάντα…..

Μίσος!!!!!!!! Το μίσος φούντωνε και μεγάλωνε ………………κοχλασμός ηφαίστιο για τους κάφρουςςςςς……………. Λέει στον ΜΛ Κιγκ ότι δεν πρόκειται να αντέξουμε… η βία θα ξεσπάσει….. δεν θα αντέξουμε πρέπει να απαντήσουμε στην βία με βία…………. Ο Μάρτιν Λούθερ Κιγκ παραθέτει ένα απόσπασμα από την βίβλο και λέει ότι η βία φέρνει μόνο βία και δεν πρόκειται να πέσουμε στο επίπεδο αυτό………….

Οι λευκοί επιχειρηματίες καταφέρνουν να εκδόσουν εντάλματα σύλληψης για όλα τα ηγετικά στελέχη του κινήματος ανάμεσα τους και λευκούς συμπαραστάτες με αυθαίρετες εωλες κατηγορίες………..

Σε όλη την χώρα υπάρχουν κινητοποιήσεις………… το θέμα δεν περιορίζεται φυσικά στο μπουκοτάζ των λεωφορείων………….. επιστολές συμπαράστασης καταφθάνουν από παντού και μια κλωστή κρατάει την οργή των μαύρων χωρίς όμως αυτή να σπάει από τον ηγέτη τους τον Κιγκ που εμμένει ακάθεκτος στις θέσεις της μη βίας

Κρίσιμες στιγμές και για το πώς πρέπει να απαντήσουν στην καφρίλα έκδοσης ενταλμάτων……….. να κρυφτούμε λέει ένας…………. Όχι απαντάει αυτός που ήταν έτοιμος να ξεσπάσει σε βία όταν του κάψαν το σπίτι…………. Μόνο οι εγκληματίες κρύβονται και εδώ δεν έχω τίποτα να κρύψω

Όλοι μαζί πορεύονται προς τον αστυνομικό σταθμό και «παραδίδονται» καταρρίπτωντας και φτύνοντας τους κάφρους μαλακισμένους εντολοδόχους των αφεντικάδων λευκών επιχειρηματιών ……………….. έχουν απογυμνωθεί τελείως

Λαική κατακραυγή σε όλη την χώρα που στηρίζει το κίνημα

Και η οποία ωθεί την τελική μάχη η οποία κερδίζεται στο ανώτατο δικαστήριο το οποίο ακυρώνει τους ρατσιστικούς  νόμους……………………………

Η πρώτη μάχη κερδίθηκε!!!!!!!! Και τελειώνει η ταινία με μια σουρεαλιστική σκηνή με τον ηθοποιό που υποδυόταν τον Μάρτιν Λούθερ Κιγκ να έρχεται στο σήμερα και να περπατάει στον δρόμο ανάμεσα σε λευκούς και μαύρους και την αστυνομία να ρίχνει ματιές στους νέγρους νέους…..

Δυστυχώς ο φασισμός κτυπά πάντα ύπουλα…. Ο Κιγκ ηγήθηκε του παναμερικανικού κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα και το πλήρωσε με την ζωή του αφού στις 4/4/1968 μια σφαίρα τον κτύπησε θανάσιμα πληρώνοντας με την ίδια του την ζωή τα πιστεύω του!!!!

Τιμή μόνο αξίζει σε αυτό τον άνθρωπο ο οποίος εφάρμοσε απολυτα αυτό που πίστευε……… μη βία……….. μακάρι να μπορεί να επέλθει αλλαγή χωρίς βία ειδικά όταν η βία είναι στην πρώτη γραμμή από την αντίπερα όχθη

δεν ξέρω πραγματικά αν μπορεί να απαντηθεί η βία με μη βία……… ο Κιγκ πίστευε σε αυτό γιατί θεωρούσε ότι αυτό έλεγε ο θεός του……… ο θεός του φυσικά στο τέλος αποδείκτικε ότι ήταν ακριβώς η πίστη του ανθρώπου στον αγώνα του και καμιά υπεράλμπρη ουράνια δύναμη δεν ενεμφανίστη μέσα σε λευκό φως …………..

όταν η οργή κοχλάζει…… όταν η αδικία κτυπάει και η οργή μεγαλώνει………. όταν η αδικία σε τσακίζει και χασκογελάει και σκοτώνει και καταστρέφει διαρκώς δεν ξέρω αν αρκεί η επίκληση της μη βίας

και αυτό σχετικό είναι………. όταν σε κτυπάνε πρέπει να απαντήσεις………. όποιος δοκιμάσει να σε κτυπήσει πρέπει να του καταγαμήσεις τα πάτερα τζαι να τον τσακκισεις……….. ο παράδεισος είναι τώρα και δεν χρειαζόμαστε μάρτυρες για μια άλλη ζωή

Τιμή στον Μάρτιν Λουθερ Κιγκ που έπαιρνε δύμαμη από  όλους αυτούς τους ανθρώπους που τον στήριζαν και που χωρίς αυτούς δεν θα ήταν και δεν θα καταφερνε τίποτα

Τιμή μόνο αξίζουν σε αυτούς τους ανθρώπους που μας δείχνουν έμπρακτα ότι ΤΙΠΟΤΑ   ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΈΝΑ

ΟΛΑ  ΜΑ ΟΛΑ  ΚΕΡΔΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΤΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΛΗΘΙΝΑ

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=186000&ct=82&dt=06/01/2008

4.4.1968 – 40 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ

ΜΑΡΤΙΝ ΛΟΥΘΕΡ ΚΙΝΓΚ

ΑΠΡΙΛΙΟΣ

ΣΤΑΘΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ | Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2008
Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=186000&ct=82&dt=06/01/2008#ixzz0rofskCqt

Η ΣΦΑΙΡΑ ΕΠΛΗΞΕ ΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ

Η σφαίρα που έπληξε θανάσιμα τον μαύρο ηγέτη Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το απόγευμα της 4ης Απριλίου 1968 στο μπαλκόνι του μοτέλ της Μέμφις του Τενεσί έφερε εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα από εκείνο που προσδοκούσαν οι ανώνυμοι οι οποίοι όπλισαν το χέρι του δολοφόνου του, ενός κοινού κακοποιού του Τζέιμς Ερλ Ρέι. Ηθελαν να πνίξουν το κίνημα των μαύρων της Αμερικής το οποίο είχε πάρει διαστάσεις τη δεκαετία του ’60, βγάζοντας από τη μέση τον άνθρωπο που είχε δώσει νέα δύναμη στον αγώνα τους και είχε επεκτείνει την πολιτική επιρροή του στον λευκό πληθυσμό, με συνθήματα εναντίον του πολέμου στο Βιετνάμ και υπέρ κοινωνικών μέτρων. Η δολοφονία του όχι μόνο δεν ανέκοψε τη δραστηριότητα των μαύρων για ίσα δικαιώματα με τους λευκούς συμπολίτες τους αλλά αντιθέτως προκάλεσε έκρηξη πρωτόφαντης αγωνιστικότητας του έγχρωμου πληθυσμού της Αμερικής, διεύρυνε το αγωνιστικό μέτωπό του και τελικά, σε λιγότερο διάστημα από δέκα χρόνια, ακύρωσε νόμους και ρατσιστικούς θεσμούς που είχαν κατεβάσει τον έγχρωμο πληθυσμό της Αμερικής στο επίπεδο του «πολίτη δίχως δικαιώματα».

Ηταν χαρισματική μορφή ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και θαυμάσιος ρήτορας. Γιος κληρικού, γεννημένος στην Ατλάντα της Γεωργίας τον Ιανουάριο του 1929, ακολούθησε τον εκκλησιαστικό δρόμο – τον μόνο που σχετικά ανενόχλητα μπορούσε να ακολουθήσει ένας μαύρος νέος στην καρδιά των ρατσιστικών Πολιτειών, αν και αργότερα πήγε στο πανεπιστήμιο και πήρε διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης. Το 1953, μόλις 24 ετών, ανέλαβε πάστωρ στην εκκλησία των Βαπτιστών του Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα, μιας πόλης που έμελλε να σημαδέψει τη ζωή του. Την 1η Δεκεμβρίου του 1955 μια μαύρη γυναίκα, η Ρόζα Παρκς, συνελήφθη εντός λεωφορείου επειδή αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θέση της σε λευκό άνδρα, όπως απαιτούσε ο διαβόητος Νόμος Τζιμ Κρόου που προέβλεπε ποινή ως και 10 ετών φυλάκιση για «παράβαση ανθρωπίνων και θεϊκών αρχών». Η αντίδραση του μαύρου πληθυσμού υπήρξε έντονη. Η κατάσταση έλαβε νέες διαστάσεις όταν τρεις μήνες αργότερα συνελήφθη για τον ίδιο λόγο η 15χρονη μαθήτρια Κλοντέτ Κάλβιν. Οι μαύροι αποφάσισαν – και σε αυτό πρωτοστάτησε ο Κινγκ – να κηρύξουν μποϊκοτάζ στις συγκοινωνίες. Ηταν το πρώτο μαζικό κίνημα οργανωμένης διαμαρτυρίας στην Αλαμπάμα το οποίο έμεινε στην πολιτική ιστορία των ΗΠΑ ως «μποϊκοτάζ λεωφορείων της Αλαμπάμα». Διήρκεσε 381 ημέρες και έληξε με θρίαμβο. Το Ανώτατο Δικαστήριο, στο οποίο είχαν προσφύγει οργανώσεις πολιτικών δικαιωμάτων της Νέας Υόρκης και της Μινεσότα, με μια ιστορικής σημασίας απόφαση έκρινε αντισυνταγματικά τα μέτρα απαγόρευσης των μαύρων στα μέσα συγκοινωνίας. Ηταν η αρχή.

Η επιτυχία της εκδήλωσης και οι δηλώσεις συμπαράστασης που άρχισαν να καταφθάνουν στο Μοντγκόμερι παρακίνησαν τον Κινγκ να ιδρύσει το 1957 συντονιστική επιτροπή αγώνων (των μαύρων), ονόματι «Διάσκεψη της Νότιας Χριστιανικής Ηγεσίας» (ACLC) η οποία έμελλε να γίνει το κύτταρο ανάπτυξης του «απελευθερωτικού κινήματος» των μαύρων και ο οδηγός των εκτός και εντός Κογκρέσου αγώνων τους. Στόχος του Κινγκ ήταν να δημιουργήσει μια «ηθική Αρχή» με βάση τις εκκλησίες και να οδηγήσει τους (μαύρους) πιστούς σε έναν «ήρεμο χωρίς βιαιότητες αγώνα για μεταρρυθμίσεις στα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα». Η φιλοσοφία του, σε αντίθεση με άλλες ομάδες εγχρώμων που αγωνίζονταν για τα ίδια δικαιώματα (Μαύροι Πάνθηρες, Αδελφότητα Αγωνιστών, Χ-Φαρακάντ κ.ά.) είχε ως πρότυπο την τακτική της μη βίας του Μαχάτμα Γκάντι, της Ινδίας, γι’ αυτό και επισκέφθηκε την οικογένειά του το 1959 – ένα ταξίδι που τον επηρέασε σε μεγάλο βαθμό. Αυτή η τακτική της «ανοχής της βίας με μη βία» προκάλεσε σοβαρό ρήγμα στο παναμερικανικό κίνημα των μαύρων.

Η δραστηριότητα του Κινγκ κέντρισε την προσοχή του αρχηγού του FBI Εντγκαρ Χούβερ. Με γραπτή εντολή του υπουργού Δικαιοσύνης Ρόμπερτ Κένεντι έδωσε διαταγή «να παρακολουθείται επί τακτικής βάσεως» ο Κινγκ καθ’ ότι στην οργάνωσή του «υπάρχει σε εξέλιξη διείσδυση κομμουνιστικών στοιχείων» και «να αποτραπεί η ανάδειξή του σε πολιτική μορφή». Πολλά χρόνια αργότερα αποκαλύφθηκε ότι είχε αναληφθεί ολόκληρη επιχείρηση συκοφάντησης και τρομοκράτησης του μαύρου ηγέτη και ότι «σε τουλάχιστον τέσσερις περιπτώσεις» πυρπόλησης εκκλησιών στις οποίες θα έκανε κήρυγμα οι δράστες ήταν «πρόσωπα (…) της άμεσης επιρροής» της ομοσπονδιακής αστυνομίας. Αυτά δεν τον επτόησαν, κάθε άλλο μάλιστα. Καθώς το πολιτικό κήρυγμά του – συνήθως στις εκκλησίες – συγκέντρωνε όλο και μεγαλύτερο ακροατήριο, ο Κινγκ τέθηκε επικεφαλής σε πορείες για να δοθεί το εκλογικό δικαίωμα στους μαύρους να έχουν την ίδια αμοιβή εργασίας με τους λευκούς και να διασφαλιστεί το «δικαίωμα (των μαύρων) να έχουν δικαιώματα». Τα περισσότερα από αυτά τα δικαιώματα έγιναν νόμοι, με αποκορύφωμα την έγκριση της Πράξης για τα Πολιτικά Δικαιώματα το 1964 και της Πράξης Εκλογικού Δικαιώματος το 1965.

Αλλά η μεγαλύτερη προβολή, εκείνο που καθιέρωσε τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ως ηγέτη στο παναμερικανικό κίνημα των μαύρων ήταν η ιστορική πορεία στην Ουάσιγκτον, στις 23 Αυγούστου του 1963. Επικεφαλής έξι αντιρατσιστικών οργανώσεων που συγκρότησαν στρατιά 250.000 ανδρών και γυναικών μαύρων αλλά και αρκετών χιλιάδων λευκών, η μεγαλύτερη στην ιστορία της Ουάσιγκτον δημόσια εκδήλωση κατέκλυσε τον απέραντο χώρο μπροστά από το Μνημείο του Λίνκολν, προβάλλοντας το αίτημα για κατάργηση κάθε ρατσιστικού μέτρου και κοινωνική απελευθέρωση των εγχρώμων, για δικαίωμα των μαύρων μαθητών να πηγαίνουν σε δημόσια σχολεία, για κατώτερο μεροκάματο 2 δολαρίων, για αυτοδιοίκηση της κοινότητας της Ουάσιγκτον – η οποία τότε, έγχρωμη στην πλειονότητά της, βρισκόταν υπό τη διοίκηση προσώπου που διόριζε το Κογκρέσο κτλ. Η μεγάλη μαύρη προσωπικότητα του λυρικού πανθέου Μάριον Αντερσον ηλέκτρισε τα πλήθη, ψάλλοντας παραλλαγή του εθνικού ύμνου, και ο Μαρτιν Λούθερ Κινγκ εξεφώνησε τον περίφημο λόγο του «Εχω ένα όνειρο» (Ι have a dream), ο οποίος θεωρείται ισάξιος της ιστορικής ομιλίας του Αβραάμ Λίνκολν στο Γκέτισμποργκ. Ας σημειωθεί ότι ο τότε πρόεδρος Τζον Κένεντι ήταν αντίθετος στην πορεία, πιστεύοντας ότι αυτή θα υπονόμευε τη δική του πολιτική για (περιορισμένα) αντιρατσιστικά μέτρα, αλλά μετέβαλε γνώμη όταν διαπίστωσε τον όγκο του πλήθους. Εναν χρόνο αργότερα ο Κινγκ έλαβε το Βραβείο Νομπέλ για τους «αγώνες του υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Ηταν μόλις 35 ετών, ο νεότερος κάτοχος Βραβείου Νομπέλ.

Δεν περιορίστηκε όμως μόνο στα δικαιώματα των μαύρων ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Από το 1965 άρχισε να αμφισβητεί τον ρόλο των ΗΠΑ στο Βιετνάμ και στην ομιλία του σε εκκλησία της Νέας Υόρκης, στις 4 Απριλίου του 1967, ακριβώς έναν χρόνο πριν από τη δολοφονία του, κατήγγειλε ότι η Αμερική «βρίσκεται στο Βιετνάμ ως κατακτητής, για να μεταβάλει τη χώρα σε αποικία της», γεγονός που προκάλεσε την οργή του περιοδικού Time και της Washington Post. Ο βιογράφος του Taylor Branch υποστηρίζει ότι η στάση του απέναντι στον πόλεμο του Βιετνάμ «ίσως να μην όπλισε το χέρι του δολοφόνου, ασφαλώς όμως βοήθησε στο να πατήσει τη σκανδάλη».
Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=186000&ct=82&dt=06/01/2008#ixzz0rofEir9E

http://www.eek.gr/default.asp?pid=947&la=1 

 

  

 

 

1968: Η ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΕ ΤΟN ΚΟΣΜΟ
Το κίνημα στις ΗΠΑ
Μάρτιν Λούθερ Κινγκ

Tο 1968, πριν 40 χρόνια, είναι μια ιστορική χρονιά για το παγκόσμιο επαναστατικό κίνημα. Aν και έμβλημά του είναι ο Γαλλικός Mάης και η Άνοιξη της Πράγας, ωστόσο δεν περιορίζεται σε αυτές της δυο περιοχές. Ήταν ένα παγκόσμιο κίνημα που αγκάλιαζε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου, και μάλιστα τις αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες.Aπό το Bιετνάμ ως το Mπουένος Άϋρες όλος ο κόσμος συγκλονιζόταν από ένα νέο κίνημα της νεολαίας και της εργατικής τάξης.


Σε προηγούμενο φύλλο της Νέας Προοπτικής παρουσιάσαμε την επίθεση Τετ στο Βιετνάμ. Η Βιετναμέζικη επανάσταση και τα κινήματα διαμαρτυρίας σε όλο τον κόσμο έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην επαναστατική αφύπνιση των φοιτητών και των εργατών.
Συνεχίζουμε το αφιέρωμά μας με το κίνημα στις ΗΠΑ, όπου οι συνθήκες δεν είναι λιγότερο εκρηκτικές. Στο κέντρο του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού, το κίνημα κατά του πολέμου στο Bιετνάμ ενώνεται με την πάλη κατά του ρατσισμού και για τα ζητήματα της εργατικής τάξης.

H δολοφονία του μαύρου ηγέτη Μάρτιν Λούθερ Κινγκ τον Aπρίλιο του 1968 είναι ένα από τα γεγονότα που έχουν χαραχτεί στην ιστορία.]

 

Ήταν 4 Απριλίου του 1968 όταν ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες ενός εκτελεστή στο Μέμφις του Τεννεσί. Εκεί είχε πάει για να προσφέρει τις υπηρεσίες του σε μια απεργία βασικά μαύρων εργατών, οι οποίοι ζητούσαν να μπορούν να είναι μέλη συνδικάτου.

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, ο αμερικανικός καπιταλισμός έχει προσπαθήσει να ενσωματώσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ως έναν «μεγάλο Αμερικανό». Στη δεκαετία του 80 μάλιστα, η επέτειος του θανάτου του έγινε εθνική εορτή και τα αμερικανικά αστικά μέσα προσπαθούν να αποδείξουν πως το ιδεαλιστικό του όραμα περί φυλετικής αρμονίας έχει προχωρήσει περισσότερο από όσο και ο ίδιος ο Κινγκ θα ονειρευόταν.

Μιλώντας για τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είναι αδύνατο να μην σκεφτούμε τη δολοφονία ενός άλλου μαύρου, του Μάλκομ Χ, ο οποίος ήταν πιο «εξτρεμιστής» για τον αμερικάνικο καπιταλισμό. Επίσης είναι αδύνατο να μην συγκρίνουμε τους δυο αυτούς χαρισματικούς ηγέτες.

Οι διαφορές ξεκινούν πρώτα απ’ όλα από τις οικονομικές συνθήκες και το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσαν καθώς και από το «πανεπιστήμιο» που ο καθένας τελείωσε. Ο Μάλκομ Χ «αποφοίτησε» στους δρόμους του Χάρλεμ, ενώ ο Κινγκ από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης με διδακτορικό φιλοσοφίας.

Σε αντίθεση με τον Μάλκομ Χ, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ποτέ δεν έσπασε από την αντίληψη της μη βίας -αν και προς το τέλος της ζωής του πολλές δηλώσεις του δείχνουν ότι άρχιζε να συνειδητοποιεί τα όρια της πολιτικής αυτής. Παρόλα αυτά, η δολοφονία του οδήγησε σε ένα κύμα εξεγέρσεων μέσα στις πόλεις (σαράντα στον αριθμό) σε μόλις δεκαπέντε μέρες. Επίσης κάποιες από τις απόψεις του είχαν αρχίσει να συγκλίνουν με τις απόψεις του Μάλκομ και από πολλές απόψεις η κριτική του για την αμερικάνικη κοινωνία και κυβέρνηση ήταν πολύ πιο ριζοσπαστική από αυτή που είχε διατυπώσει στη δεκαετία του 50 ή στις αρχές του 60.

Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ήταν το «αποδεκτό» πρόσωπο της πάλης των μαύρων στις ΗΠΑ και ο ρήτορας της περιβόητης ομιλίας το 1963 «Έχω ένα όνειρο». Ωστόσο, μέσα σ’ ένα κλίμα γενικευμένης ριζοσπαστικοποίησης από το 1965 και μετά, εμφανίζεται μια νέα γενιά μέσα στα γκέτο των μεγαλουπόλεων που θεωρεί τον Κινγκ ξεπερασμένο ή ως τη μοντέρνα εκδοχή του «Μπάρμπα Θωμά». [πρόκειται για τη γενιά που λίγο μετά θα δημιουργήσει τους Μαύρους Πάνθηρες].

Το 1965 μετά την ήττα της καμπάνιας για δικαιώματα ψήφου, τις δυο ρατσιστικές δολοφονίες που τη συνόδευσαν και τις βάρβαρες επιθέσεις των αστυνομικών εναντίον των διαδηλωτών, για πολλούς ο Κινγκ και η οργάνωσή του ήταν τελειωμένη υπόθεση.
Το βασικό λάθος του Κινγκ ήταν ο πασιφισμός του μπροστά στη βία ενός ρατσιστικού κράτους καθώς και η επιμονή του στη μεταρρύθμιση του υπάρχοντος συστήματος. Οι δυο αυτές ιδέες συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους και δεν οδηγούν πουθενά. Οι διαδηλώσεις που οργάνωνε ο Κινγκ, είχαν περιορισμένα μονάχα αποτελέσματα. Μπορούσαν να εξαλείψουν τις χειρότερες μορφές ρατσισμού, όπως το νόμο Τζιμ Κρόου, με κόστος ανάπηρους ή και νεκρούς διαδηλωτές και αγωνιστές. Σήμερα, 40 χρόνια μετά ο καπιταλισμός άλλαξε; Μήπως οι μαύροι ζουν καλύτερα στις ΗΠΑ;

 Aυτό μπορεί να αληθεύει για μια σημαντική μεσαία τάξη μαύρων. Στο Χάρλεμ όμως, όπου μεγάλωσε ο Μάλκομ Χ και σε άλλες παρόμοιες περιοχές των ΗΠΑ, ο μέσος όρος ζωής είναι μικρότερος απ’ αυτόν ενός κατοίκου στο Μπαγκλαντές. Το όνειρο του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ σίγουρα δεν πραγματοποιήθηκε.

Παρόλα αυτά όμως, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ήταν πάντα έτοιμος να οργανώσει ένα μαζικό κίνημα για τα ιδεώδη που πίστευε, ενώ, π.χ. το Έθνος του Ισλάμ στο οποίο ανήκε ο Μάλκομ Χ, έως ότου έσπασε, απείχε από τη μαζική δράση. Επίσης όπως στα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Μάλκομ Χ άρχιζε να αναθεωρεί πολλές από τις απόψεις του, το ίδιο συνέβη και με τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Ενώ ποτέ δεν έσπασε ουσιαστικά από τον πασιφισμό και το ρεφορμισμό, τα τελευταία δυο χρόνια της ζωής του αναπροσανατόλισε την πολιτική του προς την εργατική τάξη και τους αντιϊμπεριαλιστικούς στόχους.

Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση Κένεντι είχε πιέσει τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, να αποστασιοποιηθεί από ένα σύμβουλό του, τον Λέβισον, ο οποίος ήταν προσωπικός φίλος του Κινγκ αλλά και μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Αμερικής, για να μην τον θεωρούν «Κομμούνι». Επίσης από τα μέσα του 1965 ο Κινγκ αρχίζει να ασκεί έντονη κριτική στον πόλεμο του Βιετνάμ και στις αρχές του 1967 ήρθε σε ανοιχτή ρήξη με τις φιλοϊμπεριαλιστικές δυνάμεις μέσα στο κίνημά του. Σιγά σιγά οι φιλελεύθεροι στην Αμερική αρχίζουν να αποστασιοποιούνται από τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.

Η ρήξη του με τους φιλελεύθερους εκτείνονταν από το ζήτημα του Βιετνάμ ως τις εξεγέρσεις των μαύρων μέσα στις πόλεις, τις οποίες όμως θεωρούσε «άστοχες και αντιπαραγωγικές». Από το 1965 και μετά ο Κινγκ ταυτιζόταν με την οργή της απόκληρης νεολαίας μέσα στις πόλεις και θεωρούσε μάλιστα ότι οι εξεγέρσεις «προκλήθηκαν από τους καλούς, ευγενικούς, ήπιους λευκούς μετριοπαθείς που ενδιαφέρονται για οτιδήποτε άλλο εκτός της δικαιοσύνης».

Όπως είπαμε παραπάνω, στα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Μάλκομ Χ είχε αναθεωρήσει αρκετές ιδέες του και είχε καταλήξει στο ότι ο ρατσισμός που αντιμετώπιζαν οι μαύροι συνδέονταν άμεσα με τον καπιταλισμό. Σε σχεδόν παρόμοια συμπεράσματα φαίνεται να είχε καταλήξει και ο Κινγκ προς το τέλος της ζωής του, στην πραγματικότητα από το 1966. Είχε αναγνωρίσει ότι το να κερδίσουν οι μαύροι πλήρη δικαιώματα ήταν πια ανεπαρκές και ότι το κίνημα θα έπρεπε να κινητοποιήσει αρκετά διαφορετικούς ανθρώπους γύρω από νέους στόχους.

Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ήθελε να στρέψει την προσοχή του κινήματος στις αποκρουστικές συνθήκες στέγασης των μαύρων εργατών στο Βορρά. Mετακόμισε σ’ ένα διαμέρισμα μιας φτωχογειτονιάς, απ’ όπου ξεκίνησε μια καμπάνια για ένα νέο στεγαστικό νόμο και σημαντική αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης. Η απάντηση των λευκών αντιδραστικών και της αστυνομίας σ’ αυτή την καμπάνια ήταν απίστευτα βίαιη, όπως φάνηκε όταν επιτέθηκαν σε μια διαδήλωση που ηγούνταν ο Κινγκ.   

Αυτή η εμπειρία έδειξε στον Κινγκ ότι δεν πρόκειται να φέρει κανένα αποτέλεσμα απλά η αναφορά στις «δημοκρατικές παραδόσεις της Αμερικής». Την ίδια στιγμή βέβαια δεν έβλεπε ακόμα την αναγκαιότητα για οργανωμένη αυτοάμυνα, ούτε είχε συνειδητοποιήσει τους περιορισμούς που εμπεριείχαν οι μεταρρυθμίσεις, ακόμα και οι πιο ριζοσπαστικές. Τέλος, έμεινε έκπληκτος και σοκαρισμένος από την άθλια κατάσταση που επικρατούσε στα γκέτο του Σικάγο, αλλά την ίδια στιγμή οδηγούνταν πιο κοντά σε μια πιο ταξική κατανόηση του συστήματος που είχε δημιουργήσει τα γκέτο και τις παραγκουπόλεις.

Η πρώτη και ανολοκλήρωτη προσπάθεια ρήξης με τους ίδιους τους ιδεολογικούς περιορισμούς του ήταν σίγουρα η προσπάθεια δημιουργίας ενός εθνικού Κινήματος των Φτωχών. Όταν ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ δολοφονήθηκε, αυτό το κίνημα μόλις έκανε τα πρώτα του βήματα και δεν κατάφερε να επιβιώσει μετά το θάνατο τού ηγέτη του. Το βασικά χαρακτηριστικά αυτού του κινήματος ήταν οι εξωκοινοβουλευτικές διαμαρτυρίες, το αίτημα για μια μεγάλη επέκταση των δαπανών για το κράτος πρόνοιας καθώς και η αντίθεσή του στον πόλεμο του Βιετνάμ.

Η προσπάθεια δημιουργίας ενός τέτοιου κινήματος εξηγεί, ίσως, πολλά περισσότερα για τους πραγματικούς λόγους της δολοφονίας του Κινγκ, πέρα από τον παρανοϊκό αντικομουνισμό του αμερικάνικου κράτους και του FBI. Το ζητούμενο δεν είναι απλά ο «απλός» και σίγουρα υπαρκτός αντικομουνισμός του αμερικάνικου καπιταλισμού και ιμπεριαλισμού, που κατά πάσα πιθανότητα ήταν πίσω από τη δολοφονία του, αλλά το γεγονός ότι αυτός ο χαρισματικός ηγέτης, που στρέφονταν ολοένα και πιο αριστερά, ήταν έτοιμος να τεθεί επικεφαλής ενός πολυφυλετικού, ταξικού κινήματος κατά της φτώχειας και της ανισότητας, που προκαλούνται από τον ίδιο τον καπιταλισμό.

Αυτός ήταν ένας από τους λόγους που ο αμερικάνικος καπιταλισμός φοβόταν τον Κινγκ. Άλλωστε, σε όλη του την ιστορία, ο αμερικάνικος καπιταλισμός δεν άφησε ποτέ να αναπτυχθούν μαζικές οργανώσεις που θα πάλευαν συνειδητά εναντίον της πραγματικότητας που μας έχει επιβάλλει ο ίδιος ο καπιταλισμός.        

Oι κύριοι περιορισμοί που εμπόδιζαν την πολιτική εξέλιξη του Κινγκ ήταν σίγουρα ο Χριστιανισμός και η πολιτική της μη βίας. Δεν κατάφερε να δημιουργήσει μια συνεκτική και ενιαία οργανωμένη δύναμη, η οποία θα μπορούσε να επιβιώσει μετά το χαμό του. Παρόλα αυτά η συνεισφορά του στο συνολικό κίνημα και στο κίνημα του 1968 είναι αδιαμφισβήτητη. Αν και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ δεν ήταν Μαρξιστής, το κίνημα διαμαρτυρίας που ηγήθηκε ήταν ένα επαναστατικό κίνημα, το μεγαλύτερο στην αμερικάνικη ιστορία. Τόσο ο Κινγκ όσο και ο Μάλκομ Χ είχαν σημαντικά στοιχεία για τα οποία τους τιμούμε, αλλά και πολλές αδυναμίες. Σήμερα πρέπει να εκτιμήσουμε κριτικά την κληρονομία τους (όπως και αυτή των Μαύρων Πανθήρων) ως μέρος της πάλης μας για ένα μαζικό εργατικό κίνημα και ιδιαίτερα για την Αμερική ένα πολυφυλετικό επαναστατικό κόμμα, που θα παλεύει για μια κοινωνία χωρίς εξαθλίωση, καταπίεση και ταπείνωση.

Aρ. Mα.

18 Σχόλια

Filed under Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες

Take the power back…………

καμιά φορά στερεύεις……………. κούραση από την γαμημένη την μισθωτή σκλαβιά, τα ίδια και τα ίδια πολιτικές μαλακίες αερολογίες παπαρολογίες οι άνθρωποι tabula rasa ακόμη να ταυτίζονται με αυτούς που τους γαμάνε και να τυλίγουν το πανί που χρησιμοποιείται ως επί το πλείστoν ως σάβανο για να σκεπάζουν τους νεκρούς που θυσιάζονται στον βωμό αυτών που τους γαμάνε και τους εξουσιάζουν ………….

βλέπεις διαβάζεις, τα ίδια και τα ίδια, οι άνθρωποι να γράφουν αυτά που θέλουν να βλέπουν και στο τέλος τα πιστεύουν……… αυτά που έμαθαν να πιστεύουν…….. απαράβατες αρχές δόγμα παντού σε όλο τον κόσμο

rage νοιώσε την οργή να σε καταβάλλει  χρησιμοποία τον θυμό σου anger wake up………. συνεχίζουμε τζαι σικκιμέ….. κάποτε πέφτεις  …….. επανέρχεσαι …. αυτά

4 Σχόλια

Filed under "δικαιοσύνη", Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, ας πούμε, καλλιτεχνικά ;)

Ο κόσμος δεν έχει αντιληφθεί τι τον περιμένει……. μια γεύση από το μέλλον μας που είναι παρόν

Το μέλλον μας είναι παρόν και είναι δίπλα μας και μας κτυπάει την πόρτα ………. μετά τις αυξήσεις στα πάντα με τις φορολογίες από την πλέον απεχθή μέχρι εμετού και αηδίας άθλια ψευτοαριστερή κυβέρνηση του Χριστόφκια που επειδή μιλά τάχα χωρκάτικα νομίζει ότι εν τζαι φιλολαικός 

είναι η πρώτη κυβέρνηση που έβαλε χέρι στους μισθούς παγοποιώντας τους σε περικοπές επιδομάτων και αυξήσεις φορολογίας στα καύσιμα που τσουρουφλίζουν τον απλό άνθρωπο

πιο κάτω μια γεύση από το μέλλον μας που βασικά είναι παρόν

α, ήδη έχουν αρχίσει τα όργανα για την Ισπανία και την  Πορτογαλλία ότι τάχα δεν μπορούν να εξοφλήσουν τα χρέη τους

Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί ένα κράτος πρέπει τάχα να δανείζεται αέρα κουπανιστό από ιδιωτικές τράπεζες που έτσι κι αλλοιώς δεν έχουν λεφτά αλλά τους δίνουν αέρα;;;;

Μα για να τους ελέγχουν μέσω του χρέους βεβαίως βεβαίως….. πιο αναλυτικά άλλη φορά 

Ανατροπή βασικών πυλώνων του εργατικού δικαίου, η οποία μάλιστα δεν προσφέρει αναπτυξιακές διεξόδους, διαπιστώνει ο καθηγητής εργασιακών σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, επιστημονικός συνεργάτης του Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ, Γιάννης Κουζής.
Αναλύει το προεδρικό διάταγμα για τις εργασιακές σχέσεις, αναγνωρίζει «σημαντικό μερίδιο ευθύνης» των συνδικάτων και εστιάζει στο γεγονός ότι «η κοινωνία δεν έχει αντιληφθεί ακόμη το μέγεθος των μέτρων».

Ποιες είναι οι βασικές αλλαγές μέσα από το διαβόητο προεδρικό διάταγμα του υπουργείου Εργασίας;

Αυτό που θα μπορούσε κανείς να συμπυκνώσει είναι η ανατροπή του περιεχομένου δύο πυλώνων του εργατικού δικαίου: Πρώτον, του πυλώνα που αφορά στο εργατικό δίκαιο και σχετίζεται με τις απολύσεις. Δεύτερον, του πυλώνα που αφορά στο συλλογικό εργατικό δίκαιο και αναφέρεται στον τρόπο διαμόρφωσης των μισθών και στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας.

Σε ό,τι αφορά τις απολύσεις, αίρεται η προστασία των εργαζόμενων ως προς τις ατομικές απολύσεις και συγκεκριμένα ως προς το περιεχόμενο των αποζημιώσεων, το οποίο με ένα εύσχημο τρόπο μειώνεται κατά 50% και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη περισσότερο….

Επιπλέον, οι αποζημιώσεις θα καταβάλλονται πλέον σε πολλές, μικρές και άτοκες δόσεις με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. Στο σύστημα των ομαδικών απολύσεων, αυτό που καταγράφει κανείς είναι ότι αυξάνεται το όριο τόσο στις μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις (από 20 έως 150 άτομα) όσο και στις μεγαλύτερες, στις οποίες υπερδιπλασιάζεται το ποσοστό των ελεύθερων απολύσεων από 2 σε 5%. Αυτό σημαίνει ότι διευκολύνονται σε πολύ μεγάλο βαθμό οι επιχειρήσεις να απολύουν.
Κύρια θύματα θα είναι οι μεγαλύτερης ηλικίας εργαζόμενοι. Άλλωστε, για εκείνους λαμβάνεται το μέτρο, λόγω των υψηλών αποζημιώσεων που θα έπρεπε να καταβάλλονται.
Ως εκ τούτου, διογκώνεται το πρόβλημα της ανεργίας σε μία περίοδο γενικευμένης κοινωνικής ανασφάλειας. Να σημειώσουμε ότι μόνο τον τελευταίο χρόνο είχαμε 130.000 περισσότερες απολύσεις σε σχέση με το 2008, και μάλιστα σε μια χώρα όπου η επιδότηση της ανεργίας βρίσκεται στα χαμηλότερα επίπεδα ως προς το ύψος και τη διάρκειά της.

Στο συλλογικό πεδίο και τις συλλογικές συμβάσεις, έχουμε συνέχιση των μέτρων που αναφέρονται στο Μνημόνιο (με την τρόικα) ουσιαστικά με στόχο την κατάργηση του κατώτατου μισθού. Ειδικότερα, διαβρώνεται η έννοια του κατώτατου μισθού με την παροχή της δυνατότητας στους εργοδότες να προσλαμβάνουν νέους εργαζόμενους ηλικίας από 21 έως 25 ετών με το 85% του κατώτατου μισθού, από 18 έως 21 με το 80% του κατώτατου μισθού και από 15 έως 18 με σύμβαση μαθητείας και 70% του κατώτατου μισθού.

Άρα, με έναν νόμο, παρακάμπτεται η διαμόρφωση του κατώτατου μισθού με τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και υποχωρεί ακόμα περισσότερο το πλαίσιο προστασίας της εργασίας.
Αυτό συνδέεται και με ένα άλλο μέτρο: καταργείται ουσιαστικά η διαιτησία, η οποία αποτελεί το έσχατο μέσο επίλυσης μιας διαφοράς σε περίπτωση που οι συλλογικές διαπραγματεύσεις καταλήγουν σε αδιέξοδο.
Με αυτόν τον τρόπο, καταργείται η δυνατότητα του εργαζόμενου στην περίπτωση που ο εργοδότης δεν κάνει δεκτή την πρόταση του μεσολαβητή που είναι σε ένα προηγούμενο στάδιο και δεν έχει δεσμευτική ισχύ. Από εδώ και στο εξής θα μπορούν τα δύο μέρη να απευθύνονται στη διαιτησία μόνο από κοινού.
Αυτό σημαίνει ότι οι εργοδότες θα αρνούνται να πηγαίνουν στη διαιτησία από κοινού με τους εργαζόμενους στην περίπτωση κατά την οποία δεν υπάρχει λύση, με αποτέλεσμα να «παγώνουν» οι μισθοί, να μην υπάρχει συλλογική ρύθμιση και να συμπιέζονται οι αμοιβές. Όλα αυτά μαζί δημιουργούν σήμερα ένα εφιαλτικό τοπίο στην ελληνική αγορά εργασίας.

Με ποιο τρόπο υποτίθεται ότι βοηθούν στην ανάκαμψη της οικονομίας οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις;

Δεν μπορεί να βλέπει κανείς σε αυτές τις λύσεις διεξόδους τόσο σε οικονομικά όσο και σε κοινωνικά αποτελέσματα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι με αυτές τις ρυθμίσεις θα συνεχιστεί αυτό το οποίο γινόταν επί σειρά ετών στην Ελλάδα, όπου υπήρχε μια προσπάθεια μείωσης των δαπανών για την εργασία με την ανάπτυξη των διάφορων ρυθμών ευελιξίας της εργασίας και με την απορρύθμισή της, με σκοπό την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.

 Βλέπαμε, όμως, μετά από μια τουλάχιστον 20ετή πορεία προς αυτή την κατεύθυνση, ότι η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων όχι μόνο υποχωρεί ταυτόχρονα με τη μείωση των δαπανών για την εργασία, αλλά επιπλέον διατηρείται σε υψηλά επίπεδα η ανεργία. Ασφαλώς, αυξάνεται η κερδοφορία των επιχειρήσεων η οποία δεν επενδύεται με παραγωγικούς όρους.
Αυτό είναι κάτι το οποίο θεωρείται ως το πλέον πιθανό να προκύψει ως εξέλιξη και με πολύ δυσμενείς όρους για το κοινωνικό σύνολο. Χωρίς να αναμένει και να προσδοκά κανείς στοιχεία ανάπτυξης, η οποία, άλλωστε, δεν μπορεί να δημιουργείται με όρους συμπίεσης των δικαιωμάτων της εργασίας και με υποβάθμιση των όρων επιβίωσης της μεγαλύτερης μερίδας του κοινωνικού σώματος.

Πρακτικά, δεν απαξιώνονται πλέον οι συλλογικές διαπραγματεύσεις ανάμεσα στους εργαζόμενους και τους εργοδοτικούς φορείς;

Αυτό είναι δεδομένο. Επιπλέον, απαξιώνονται και τα συνδικάτα, μειώνεται ο ρόλος τους.

 Η άρνηση των εργοδοτών να υπογράψουν συλλογικές συμβάσεις εργασίας, ήδη και με το ισχύον σύστημα, δημιουργεί την εξής εξέλιξη: όταν περάσει ένα 6μηνο από τότε που έχει καταγγελθεί η σύμβαση εργασίας και έχει πάψει να ισχύει, υπάρχουν οι μισθοί που διατηρούνται στο ίδιο επίπεδο, αλλά για τους νεοπροσλαμβανόμενους εξατομικεύονται οι όροι εργασίας και μπορούν οι εργοδότες να προσλαμβάνουν με οποιουσδήποτε διαφορετικούς όρους.

Τίθεται και ζήτημα αντισυνταγματικότητας των ρυθμίσεων;

Τίθεται ζήτημα. Για παράδειγμα, σε ό,τι αφορά την ουσιαστική κατάργηση της διαιτησίας και την υποβάθμιση του ρόλου των συλλογικών συμβάσεων οι οποίες είναι βασικός παράγοντας για τη διαμόρφωση του περιεχομένου των εργασιακών σχέσεων. Αυτά προσβάλλουν και συνταγματικούς κανόνες και διεθνείς κανόνες εργασίας, όπως αυτοί έχουν επικυρωθεί από την Ελλάδα.

Αυτοί είναι παράγοντες οι οποίοι μπορούν να οδηγήσουν σε προσβολή συνταγματικότητας, αν και είμαστε σε μια περίοδο όπου έχουμε πολλαπλές ερμηνείες των συνταγματικών διατάξεων και είναι γεγονός ότι σήμερα η κοινομολογία, θα λέγαμε, δεν είναι τόσο επωφελής για τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Μιλάτε για πραγματικές ανατροπές στο πεδίο της εργασίας, χωρίς παράλληλα να διαφαίνεται η οποιαδήποτε προοπτική. Τηρουμένων των αναλογιών, δεν βλέπουμε έως τώρα αντίστοιχες κοινωνικές αντιδράσεις. Πώς ερμηνεύετε αυτό το στοιχείο και ποιος είναι ο ρόλος των συνδικάτων;

Υπάρχει ένα γενικότερο πρόβλημα. Είναι αλήθεια ότι υπάρχει ένα σημαντικό μερίδιο ευθύνης και από την πλευρά των συνδικάτων. Ωστόσο, θεωρώ ότι η κοινωνία δεν έχει αντιληφθεί ακόμη το μέγεθος των μέτρων. Για παράδειγμα, η ρύθμιση για τις απολύσεις θα προκαλέσει παρενέργειες τις οποίες δεν ξέρω κατά πόσο θα είναι σε θέση να αντέξει η κοινωνία.

Θεωρώ ότι τους άμεσα προσεχείς μήνες η κατάσταση θα είναι εντελώς διαφορετική από αυτή που γνωρίζουμε τώρα.
Νομίζω ότι τότε θα έχει συνειδητοποιήσει ο κόσμος το μέγεθος των ανατροπών οι οποίες έχουν συντελεστεί.

8 Σχόλια

Filed under Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, κρίση

Video- Επιλογή από το ντοκυμαντέρ Κατασκευάζοντας συναίνεση» Προπαγάνδα και χειραγώγηση σε μαζική κλίμακα από τα μμεξαπάτησης

Ένα πάρα πολύ κατατοπιστικό ντοκυμαντέρ για τον ρόλο των μμε και όχι μόνο στις σύγχρονες κοινωνίες

βλέπε το πολύ πρόσφατο παράδειγμα για τον βρώμικο ρόλο του bbc στην προπαγάνδα εναντίον του λαού των παλαιστινίων σε άρθρο του Ρόμπερτ Φισκ στον Indepedence

http://www.tvxs.gr/v9771

Κανένας δεν πρόκειται να μάθει για σας,

 κανένας δεν πρόκειται να ανοίξει το κεφάλι σας, το μυαλό σας και να σας βάλει τις γνώσεις, τις εμπειρίες, τα ιστορικά γεγονότα ή έστω απόψεις για τα ιστορικά γεγονότα που έγιναν ή γίνονται ή που πρόκειται να γίνουν

δεν υπάρχει εύκολη γνώση, δεν υπάρχει εύκολη κριτική σκέψη,

αν θέλεις την “αλήθεια” ή τουλάχιστον αν θέλεις να μάθεις τι μπορεί να είναι η αλήθεια για τον κόσμο που ζούμε

κανείς δεν μπορεί να την μάθει για σένα, 

έτσι απλά παίρνεις ό,τι μπορείς από όπου όπου μπορείς, από όσες παραπάνω πηγές μπορείς

για να μπορέσεις να βελτίώσεις την ζωή σου την ζωή της οικογένειας σου των φίλων σου του κόσμου

Μπορείς να πολεμήσεις μόνο όταν δεις τον κίνδυνο……..

Παρακολουθήστε το ντοκυμαντέρ!

Τον Δεκέμβριο του 1975 η Ινδονησία με την συμμετοχή του κισσιγκερ και της αμερικανικής κυβέρνησης εισβάλει στο ανατολικό τιμόρ το οποίο κατέχει μέχρι σήμερα

κατά την διάρκεια της κατοχής το 1975 οι ινδονήσιοι με αμερικανικό οπλισμό τον οποίο αγοράζουν συνεχώς από τους συμμάχους τους σφαγιάζουν ολόκληρα χωριά και μέχρι το 1978 έχουν ήδη σφαγιαστεί πέραν των

700 χιλιάδων ανθρώπων!!!!! έχει ήδη λάβει χώρα μια γενοκτονία

Την ίδια περίοδο το 1975 ενώ διεξάγεται η σφαγή των βιετναμέζων από τα αμερικανικά στρατεύματα με βόμβες ναπάλμ που κατακαίουν ολόκληρα χωριά και τις ζούγκλες στην διπλανή Καμπότζη όπου επεκτάθηκαν οι βομβαρδισμοί και οι καταστροφές των αμερικάνων

βρίσκει πρόσφορο έδαφος μέσα από τα συντρίμια της Καμπότζης για να ακμάσει ένα αιμοσταγές καθεστώς, οι “Κόκκινοι Χμέρ” με ηγέτη τον Πολ Ποτ, ένα καθεστώς που θεωρεί εχθρικό ό,τι είναι δυτικό, και έτσι αρχίζουν οι σφαγές όλων των ανθρώπων που μένουν σε πόλεις “δυτικότροπες”

οι κοκκινοι χμερ υπολογίζεται ότι σφάγιασαν 1 εκατομύριο ανθρώπους και κατέστρεψαν όλες τις υποδομές της χώρας…………….

Αυτές οι δύο τραγωδίες που έλαβαν χώρα στον ίδιο γεωγραφικό χώρο την ίδια περίοδο δεν είχαν την ίδια αντιμετώπιση από τον αμερικανικό τύπο…..

Όσο και να προσπαθούσες δεν μπορούσες να βρεις τίποτα που να αφορούσε τις (αμερικανοκίνητες) σφαγές των Ινδονησίων επί των κατοίκων του ανατολικού Τιμόρ!!!  Για τον αμερικανικό τύπου δεν υπήρχε τέτοιο γεγονός

Τα μμε απλά συνήργησαν στις σφαγές….

Τόνοι από μελάνι χύθηκε και άρθρα επί άρθρων γράφτηκαν για το αιμοσταγές καθεστώς του “εχθρού κομμουνιστή” πολ ποτ και των “κόκκινων χμερ”

καθημερινά οι αμερικανοί έβλεπαν τις βιαιότητες των κακών κομμουνιστών αλλά ούτε κουβέντα για τις σφαγές που διεξήγαγαν οι “σύμμαχοι” ινδονήσιοι επί του ανατολικού τιμορ!!!!

Ένα απλό γεγονός: οι Νιου Γιορκ Ταιμς πχ θεωρείται ότι είναι η μεγαλύτερη εφημερίδα στον κόσμο

Σε ποσοστό 60% η ύλη της αποτελείται από ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ διαφόρων συμφερόντων, εταιρειών όπλων αυτοκινήτων που προμηθεύουν πχ τον στρατό κλπ κλπ

όλα τα μμε λειτουργούν σαν κερδοσκοπικές εταιρείες

Είναι ποτέ δυνατόν πχ το μεγκα κύπρου να βγάλει βρώμα για τον ιδιοκτήτη του που ειναι η εκκλησία κύπρου, ο ττόμης ο βους; Είναι δυνατόν το μέγκα κύπρου να  βγάλει βρώμα για την ελληνικη τράπεζα όπου σε ποσοστό 24% η εκκλησία κύπρου είναι μεγαλομέτοχος;

και πάει λέγοντας………..

http://www.tvxs.gr/v9771

Η αναφορά του BBC Trust –του οργάνου εποπτείας του δικτύου BBC- για τις ανταποκρίσεις του Τζέρεμι Μπάουεν στη Μέση Ανατολή είναι άτολμη, δειλή, εξωφρενική, αντικειμενικά λανθασμένη και ηθικά ανειλικρινής. Διαβάστε ένα άρθρο του Ρόμπερτ Φισκ στην εφημερίδα Independent

Η εμπιστοσύνη –πόσο λατρεύω αυτή τη λέξη που ατιμάζει οτιδήποτε σχετίζεται με το BBC- έχει καταρρεύσει, με τον πιο ντροπιαστικό τρόπο, απέναντι στους συνήθεις Ισραηλινούς λομπίστες που έχουν υποστηρίξει –παρά τα γεγονότα- ότι ο Μπόουν έκανε λάθος που είπε την αλήθεια.

Ας προχωρήσουμε βήμα-βήμα για να δούμε αυτή τη ντροπιαστική επιχείρηση. Ο Σιωνισμός πράγματι «διευρύνει» ενστικτωδώς τα σύνορα. Το νέο ισραηλινό τείχος –μακρύτερο και ψηλότερο από το Τείχος του Βερολίνου, παρότι οι δειλοί διοικητές του BBC επιμένουν ακόμα να το αποκαλούν οι ρεπόρτερ τους «φράγμα ασφάλειας» (μετάφραση της φράσης των Ανατολικογερμανών για το Τείχος του Βερολίνου)- έχει καταβροχθίσει άλλο ένα 10% του 22% της «Παλαιστίνης» που οι Αραφάτ και Μαχμούντ Αμπάς υποτίθεται ότι θα διαπραγματεύονταν. Το ευφυέστατο βιβλίο του ίδιου του Μπόουεν για τον πόλεμο των Έξι Ημερών το 1967, κάνει αυτή την οικοπεδοφαγία απόλυτα ξεκάθαρη.

Οποιοσδήποτε έχει διαβάσει την ιστορία του Σιωνισμού θα γνωρίζει ότι σκοπός του ήταν να εκδιώξει τους Άραβες και να καταλάβει την Παλαιστίνη. Για ποιον άλλο λόγο εξακολουθούν οι Σιωνιστές να κλέβουν αραβική γη για τους Εβραίους, και μόνο για τους Εβραίους, ενάντια σε όλους τους διεθνείς νόμους; Ποιος μπορεί, για μια στιγμή, να διαψεύσει ότι αυτό αψηφά την καθολική ερμηνεία του διεθνούς δικαίου εκτός της δικής του;

Ακόμα και όταν το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δήλωσε ότι το ισραηλινό τείχος είναι παράνομο –το BBC, στο σημείο αυτό, το αποκαλούσε «φράχτη»!- το Ισραήλ απλά ισχυρίστηκε ότι το Δικαστήριο έκανε λάθος.

Οι Αποφάσεις 242 και 338 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Η.Ε. κάλεσαν το Ισραήλ να αποσύρει τις δυνάμεις του από εδάφη που είχαν κατακτηθεί κατά τον πόλεμο του 1967 –και αρνήθηκε να το κάνει. Οι Αμερικανοί δήλωσαν ότι για περισσότερα από 30 χρόνια, οι πράξεις του Ισραήλ ήταν παράνομες –έως ότου ο δειλός Τζορτζ Μπους αναγνώρισε το δικαίωμα του Ισραήλ να διατηρεί αυτά τα παράνομα εδάφη. Ως εκ τούτου, το BBC Trust (Εμπιστοσύνη) – πόσο σκληρή γίνεται τώρα η λέξη «εμπιστοσύνη»- έχει ακολουθήσει τον ορισμό του Μπους για τα νέα σύνορα του Ισραήλ (εντός αραβικής γης, εννοείται).

Η εξωφρενική επιτροπή του BBC υποστηρίζει ότι το άρθρο του Μπόουεν «παραβιάζει τους κανόνες της ουδετερότητας», γιατί «οι αναγνώστες μπορεί να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η προσφερόμενη ερμηνεία είναι η μοναδική ευαίσθητη οπτική του πολέμου».

Βεβαίως, ναι. Διότι υποθέτω ότι το BBC πιστεύει τον ισχυρισμό του Ισραήλ να κατέχει γη που εκ των πραγμάτων ανήκει σε άλλους, είναι άλλη μία «ευαίσθητη» οπτική του πολέμου. Το BBC Trust –και τώρα πλέον βρίσκω τη λέξη αυτή εμετική κάθε φορά που τη δακτυλογραφώ- λέει ότι ο Μπόουεν δεν απέδειξε ότι η εβραϊκή εποίκιση στο Χαρ Χόμα ήταν παράνομη. Οι αρχές των ΗΠΑ το είπαν, όμως, από την αρχή. Ο δικός μας ο υπουργός Εξωτερικών, Ρόμπιν Κουκ –υπό κραυγαλέα κακοποίηση από τους Σιωνιστές όταν επισκέφτηκε τον οικισμό- δήλωσε το ίδιο πράγμα. Το γεγονός ότι το BBC Trust χρησιμοποιεί το εβραϊκό όνομα του Χαρ Χόμα –όχι την αρχική αραβική ονομασία Jebel Abu Ghoneim- δείχνει πόσο αποτελεί πλέον το φερέφωνο του ισραηλινού λόμπι, το οποίο τόσο παραπλανητικά καταχράστηκε τον Μπόουεν.

Η Haaretz ασχολήθηκε χθες ικανοποιητικά με τα ευρήματα του BBC. Δεν εκπλήσσομαι. Γιατί, όμως, οι κορυφαίοι ανταποκριτές της –Αμίρα Χας και Γκίντεον Λέβι- γράφουν περισσότερο θαρραλέα για τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τους Ισραηλινούς στρατιώτες (και εγκλήματα πολέμου) απ’ ότι έχει τολμήσει ποτέ το BBC; Όποτε ερωτώμαι γιατί δίνω διαλέξεις σε ανθρώπους για το εάν πρέπει να εμπιστεύονται το BBC, τους λέω να εμπιστεύονται τους Αμία και Γκίντεον περισσότερο απ’ όσο θα πίστευαν ποτέ τον αξιοθρήνητο σταθμό. Φοβάμαι ότι πρόκειται για την ίδια παλιά ιστορία. Αν επιτρέψεις στον εαυτό σου να υποκλιθεί μπροστά σε αυτούς που εύχονται να παρεκκλίνεις από την αλήθεια, θα μείνεις για πάντα στα γόνατα.

Κι αυτό, θυμήσου, είναι το ίδιο ίδρυμα που δήλωσε ότι η μετάδοση μιας έκκλησης για φάρμακα για τους τραυματισμένους Παλαιστίνιους μπορεί να βλάψει την «ουδετερότητά» του. Τα ακρωτηριασμένα Παλαιστινιακά παιδιά προφανώς δεν αξίζουν όσο τα ξιπασμένα στελέχη του BBC.

Πώς λύνουμε αυτό το πρόβλημα; Μπορώ σίγουρα να συμβουλεύσω τους θεατές να στραφούν προς την απείρως σκληρότερη κάλυψη της Μέσης Ανατολής του Sky TV και –παραδέχομαι ότι συμμετέχω στον συγκεκριμένο σταθμό- μπορώ να προτείνω το κουράγιο με το οποίο το Al Jazeera English καλύπτει τη Γάζα και γενικότερα τον ισραηλοπαλαιστινιακό πόλεμο.

Ξέρω πως τα στελέχη του BBC θα πουν ότι το σημερινό μου άρθρο είναι «υπερβολικό». Ο Τζέρεμι Μπόουεν μπορεί πράγματι να σκεφτεί το ίδιο. Η μεταφορά του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, όμως, θα είναι σωστή. Γιατί ο Μπόουεν και οι συνάδελφοί του είναι στην πραγματικότητα λιοντάρια καθοδηγούμενα από τα γαϊδούρια διαχείρισης του BBC.

διαβάζουμε για το ντοκυμαντέρ στο you tube

Θεωρείται ως ένα από τα «σημαντικότερα ντοκιμαντέρ που έγιναν ποτέ» γιατί πολύ απλά εξακολουθεί να είναι και σήμερα το ίδιο επίκαιρο με τη χρονιά που βγήκε στις αίθουσες (1992). Αστείο, προκλητικό και απρόσμενα «ευανάγνωστο», το ντοκιμαντέρ αυτό είναι μια συνένωση εικόνων και ιδεών οι οποίες εξερευνούν την πολιτική δράση του αντιφατικού συγγραφέα, γλωσσολόγου και φιλοσόφου, Νόαμ Τσόμσκι, αυτόν που οι New York Times χαρακτήρισαν ως τον πιο σημαντικό διανοούμενο των ημερών μας.
Ο ίδιος, καταφέρνει με περισσή άνεση να αποδείξει πώς η Αμερικανική κυβέρνηση, με τη συνεργασία όλων των Μέσων (εφημερίδες, περιοδικά, τηλεόραση, κινηματογράφος κλπ) παράγει μια αποτελεσματική προπαγανδιστική μηχανή, με σκοπό να διαχειριστεί τις συνειδήσεις όλων των Αμερικανών πολιτών.

Παραγωγή:Καναδά
Σκηνοθέτης: Peter Wintonick, Mark Achbar

Πιο κάτω τα 3 πρώτα βίντεο που έφτιαξα  ως Περίληψη-Κολλάζ του ομότιτλου ντοκυμαντέρ με κομμάτια που θεωρώ ενδεικτικά της ουσίας

]

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "παιδεία" ξεφτίλας, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια, ντοκυμαντερ

Ανθρώπινη φύση…. Ανθρωπος, προκαθορισμένος ή κοινωνικά καθορισμένος Video-ντοκυμαντέρ

Από που πηγάζει τελικά η συμπεριφορά των ανθρώπων;

Τι είναι αυτό που κάνει τον άνθρωπο άγριο θηρίο;

Τι είναι αυτό που κάνει κάποιον άλλο άνθρωπο να αδιαφορεί ή να μην κάνει τίποτα για να προστατεύσει την ζωή ενός άλλου ανθρώπου;

Τι ειναι αυτό που έκανε την γιατρό Λίντα Πινο να αρνηθεί να σώσει την ζωή ενός ανθρώπου; … εξοινομώντας μισό εκατομύριο δολάρια για την εταιρεία η οποία τις έδινε παχουλούς μισθούς με εξαψήφια νούμερα;

Σε σχέση με τα πιο πάνω εκανα μια ταινία σαν κολλάζ από ένα  κολλάζ από ντοκυμαντέρ τα οποία έφτιαξε αρχικά ο ανεξάρτητος αμερικάνος δημοσιογράφος 

http://www.youtube.com/user/mr1001nights που έχει κανάλι στο you tube με τίτλο The evileness of power 

την μετάφραση και τον υποτιτλισμό τον έκανε ο φίλος Cres45 ο οποίος είχε κανάλι στο you tube αλλά χωρίς να γνωρίζω τον λόγο ο λογαριασμός του έχει απενεργοποιηθεί  και το ντοκυμαντέρ «Κατασκευάζοντας συναίνεση»  Manufacturing consent»  http://www.youtube.com/watch?v=3U_IiUL4ws0  το οποίο μετέφρασε ο φίλος http://www.youtube.com/user/graikylos που έχει κανάλι στο you tube

Πιο κάτω είναι το πρώτο μέρος,

τα φτιάχνω τώρα και θα τα βάζω σταδιακά αφού θέλει χρόνο και να ανεβούν στο you tube και υπάρχει συνέχεια

το δεύτερο

το τρίτο

22 Σχόλια

Filed under "δικαιοσύνη", "παιδεία" ξεφτίλας, Εκπομπές "ραδιοφωνικές" mp3, Η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυό....παράλληλοι κόσμοι στην κύπρο σήμερα, Κυπριακό, Κύπρος=Το βασίλειο της αναξιοκρατίας, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια, κρίση, ντοκυμαντερ

Ο άνθρωπος γενιέται ως tabula rasa…… εν τέλει βέπουμε αυτό που θέλουμε και πιστεύουμε αυτό που βλέπουμε

Ο άνθρωπος γεννιέται ως tabula rasa δηλαδή «λευκός πίνακας» ή κατ΄άλλους «άγραφη πλάκα», η ουσία είναι ότι ο άνθρωπος δεν γνωρίζει απολύτως τίποτα για τον κόσμο στον οποίο έρχεται …..

Σε σχόλιο μου σε ένα κείμενο στο blog της φίλης δισδαιμόνας http://disdaimona.blogspot.com/2010/06/blog-post.html

Είχα γράψει τα ακόλουθα:

«ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημα; ότι η μνήμη δεν μεταβιβάζεται

όταν γενιέται ένας άνθρωπος ειναι tabula rasa

και ευκολόπλαστη

σκέψου πόσοι άθλιοι πολέμοι έγιναν μετά τον πιο βαρβάρο όλων τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο των χαρακωμάτων

σκέψου πόσοι πολεμοι έγιναν μετά τον δεύτερο

σκέψου ότι άνθρωποι οι οποίοι έζησαν τα κολαστήρια του άουσβιτς και του νταχάου ζουν σήμερα

και όμως τα παιδιά τους τα εγγόνια τους και οι ίδιοι ακόμη έχουν πεισθεί με κάποιο τρόπο ότι οι δολοφονίες πληθυσμών είναι δίκαιες

ο άνθρωπος πρέπει να τα μάθει όλα από την αρχή

αυτή είναι η κατάρα του και αυτή είναι και η ευλογία του

ας χρησιμοποιήσουμε την λογική μας

γιατί μόνο αυτό έχουμε»

Ο άνθρωπος είναι ον κοινωνικά καθορισμένο και πλάθεται από την οικογένεια του, το σχολείο και τους ανθρώπους που συναναστράφεται…….

Η μνήμη δεν μεταφέρεται και ούτε η ιστορία…………..

Ο άνθρωπος είναι tabula rasa και διαμορφώνεται πλέον σύμφωνα με τις επιταγές αυτών που ελέγχουν τα  μέσα διαμόρφωσης των πιστεύω του……………  ο καθένας θεωρεί ότι τα πιστεύω του είναι αληθινά και εκφράζουν πράγματι την αλήθεια ……

Πόσοι άραγε χρησιμοποιούν την λογική τους για να φτάσουν σε κάποια συμπεράσματα πέραν από τα όσα διδάχτηκαν ως αναλλοίωτες απαράβατες αλήθειες; Πόσοι άραγε θέλουν να χρησιμοποιούν την λογική τους έτσι κι αλλοιώς;

Είναι δυνατόν κάποιος που ζει πλουσιοπάροχα και δεν βιώνει καμιά καταπίεση πίσω από τις αστραφτερές αγκάλες του συστήματος να αντιληφθεί την φτώχεια και την αδικία πάνω στις οποίες στηρίζεται ο πλούτος του;

Κάπως έτσι το είπε ο Ιησούς, ότι είναι πιο εύκολο μια καμήλα να περάσει από την τρύπα του βελονιού παρά ένας πλούσιος να κερδίσει την βασιλεία των ουρανών…………

Όπου βασιλεία ουρανών βάλτε την επικράτηση της λογικής στην ανθρωπότητα, δηλαδή όλοι οι άνθρωποι να έχουν αξιοπρεπή διαβίωση

Κάτι που είναι απολύτως λογικό και εφικτό αφού αυτή την στιγμή παράγεται πλούτος που αρκεί για 20 δισεακτομύρια ανθρώπους πόσω μάλλον για τα μόλις 6 δισεκατομύρια που ζουν σήμερα στον πλανήτη

Μπορείς να μιλήσεις σε κάποιον που δεν έζησε και ούτε καν είδε την αδικία που βιώνουν οι πλείστοι άνθρωποι του πλανήτη ότι υπάρχει καν αυτή η αδικία;

Μπορεί κάποιος που πάντα όλα ήταν έτοιμα για αυτόν και που του στρώνεται πάντα το χαλί για κατάκτηση εξουσίας από τα δεκανίκια της εξουσίας που ανεβοκατεβάζουν τις μαριονέτες τους να τον πείσεις ότι δεν υπάρχει δημοκρατία;

Τα δεκανίκια της εξουσίας όμως έχουν καταφέρει και αυτό που φαντάζει ακατόρθωτο, τα θύματα να στρέφονται κατά των άλλων θυμάτων και να υμνούν τους θύτες τους ή στην καλύτερη περίπτωση απλά να τους αγνοούν ……

Ακριβώς όπως την ιστορία των πιθήκων στο δωμάτιο με τις μπανάνες και την μάνικα με το κρυό νερό

Οι 5 πίθηκοι, το παγωμένο νερό, οι μπανάνες και οι «απαράβατες αρχές» https://osr55.wordpress.com/2009/10/17/  

Ο άνθρωπος έχει μνήμη τόση ώστε να αρκεί για να περνά αυτός καλά, έτσι τον έχουν μάθει τα δεκανίκια της εξουσίας……………..

Εν τέλει,

https://osr55.wordpress.com/2009/09/05/

 

Βλέπουμε αυτό που θέλουμε και πιστεύουμε αυτό που βλέπουμε

 

Η πιο πάνω εικόνα είναι απλά μια ΣΤΑΤΙΚΗ εικόνα.   Και όμως, εμείς αντιλαμβανόμαστε όταν κοιτάμε αυτή την στατική εικόνα ότι αυτή κινείται, ότι οι κύκλοι γυρίζουν!

από το blog του φίλου

 http://agisgios2.blogspot.com/2009/09/blog-post_04.html

Τα μάτια μας έχουν μια τυφλή περιοχή εκεί όπου το οπτικό νεύρο συνδέεται με το μάτι στο κέντρο του αμφιβληστροειδούς. Δεν μπορούμε να δούμε τίποτα με την περιοχή αυτή του ματιού.

Ο εγκέφαλος γεμίζει το κενό στην περιοχή αυτή με διαθέσιμες πληροφορίες σύμφωνα με τις εγκατεστημένες πεποιθήσεις μας σχετικά με το τι πιστεύουμε ότι υπάρχει εκεί. Το τμήμα αυτό αντιστοιχεί σε περισσότερο από το 50% της εικόνας που βλέπουμε (1).

Στην διαδικασία αυτή της πλήρωσης του κενού οφείλεται και η κίνηση που αντιλαμβανόμαστε στην διπλανή εικόνα από το http://www.ritsumei.ac.jp/~akitaoka/saishin-e.html

Γιαυτό:
Σε σημαντικό βαθμό αυτό που βλέπουμε είναι αυτό που πιστεύουμε.

Και, γιαυτό, πιστεύουμε αυτό που βλέπουμε. Με τον τρόπο αυτό βλέποντας τα πράγματα όπως πιστεύουμε ότι είναι και στη συνέχεια πιστεύοντας ότι είναι έτσι όπως τα βλέπουμε, ανατροφοδοτούμε κάθε φορά αυτό που πιστεύουμε ότι είναι και έτσι εδραιώνουμε τη βεβαιότητά μας ότι τα πράγματα είναι έτσι όπως τα βλέπουμε.

Άρα κατά κάποιον τρόπο:
Εμείς δημιουργούμε τον κόσμο που αντιλαμβανόμαστε σε σημαντικό βαθμό.”

———————————————————————————————————————————————- 

Ο καθένας βρίσκει αυτόυ που πιστεύει και βλέπει αυτό που θέλει…………….. αυτό έχει να κάνει και αφορά τα πάντα στον κόσμο μας και πως τον αντιλαμβανόμαστε, από τον τρόπου που βλέπουμε τα χρώματα μέχρι τον τρόπου που αντιλαμβανόμαστε ένα γεγονός!

Ο καθένας μας έχει την δική του οπτική γωνία, καμιά φορά θα ήταν καλά να αρχίσουμε να διευρύνουμε τους οριζοντες μας και να επεκτείνουμε τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα και ίσως να αρχίσουμε να βλέπουμε τα “πράγματα” και τον κόσμο μας αλλοιώς!!

άλλωστε όπως είπε και ο Καστοριάδης

(για τον οποίο θέλω κάποια στιγμή να γράψω πολλά γιατί ο “αιρετικός” αυτός άνθρωπος δεν έμενε στην βολική επιφάνεια των πραγμάτων αλλά εμβάθυνε και ήλθε σε κόντρα, ή μάλλον όλοι οι παντός είδους “ταμπελάρηδες” ήλθαν σε κόντρα μαζι του)

και επανέρχομαι, ο Καστοριάδης έθεσε το ερώτημα: τι είναι αυτό που ξεχωρίζει τον άνθρωπο από τα ζώα;

“…..Αν όμως είναι έτσι τα πράγματα, τότε αντίθετα με την παλιά κοινοτυπία, εκείνο που κάνει τον άνθρωπο άνθρωπο δεν είναι το ότι είναι έλλογος ή ορθολογικός – κάτι που προφανέστατα αποτελεί παραλογισμό.

Δεν υπάρχει ον πιο τρελό από τον άνθρωπο, είτε τον εξετάσουμε στα τρίσβαθα του ψυχισμού του είτε στις καθημερινές του ασχολίες.

Τα μυρμήγκια ή τα άγρια ζώα διαθέτουν μια λειτουργική «ορθολογικότητα» κατά πολύ ανώτερη από του ανθρώπου: δεν σκοντάφτουν, ούτε τρώνε δηλητηριώδη μανιτάρια. Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν τι είναι τροφή και τι όχι.

Άρα δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τον άνθρωπο με βάση την «ορθολογικότητα» τη «λογική» – αφού αυτές χαρακτηρίζουν όλα εν γένει τα έμβια όντα – ως τελεστική λογική.

Η ικανότητα της δημιουργίας μας επιτρέπει να δούμε γιατί η ουσία ακριβώς του ανθρώπου δεν θα μπορούσε να είναι η λογική και η ορθολογικότητα.

Με την λογική και την ορθολογικότητα μπορούμε να φτάσουμε ως το δυνάμει άπειρον (μετά τα δύο δισεκατομυρία υπάρχουν άλλα δύο δισεκατομύρια στην δισεκατομυριαστή δύναμη), μπορούμε να συνάγάγουμε επ άπειρον τις συνέπειες των ήδη τεθέντων αξιωμάτων, ούτε η λογική όμως ούτε η ορθολογικότητα θα μας επιτρέψουν ποτέ να φανταστούμε ένα νέο αξίωμα.

Τα μαθηματικά η υψηλότερη μορφή της λογικής μας δεν μπορούν να αποκτήσουν νέα δυναμική παρά μόνο μέσω της ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ και της επινόησης και αυτό οι μαθηματικοί το ξέρουν πολύ καλά έστω και αν δεν μπορούν πάντα να το διασαφήσουν . γνωρίζουν τον κεντρικό ρόλο της φαντασίας όχι μόνο στην επίλυση προβλημάτων που έχουν ήδη τεθεί αλλά και στην θέση νέων μαθηματικών κόσμων, θέση που δεν μπορεί να αναχθεί σε απλές λογικές πράξεις διότι αλλιώς θα μπορούσε να αλγοριμισθεί και θα μπορούσαμε να την περάσουμε στην μηχανή»

Από το περιοδικό «Νέα Κοινωνιολογία», Τεύχος 31 Φθινόπωρο 2000 σς. 17-26

Μετάφραση από τα Γαλλικά Κωνσταντίνα Καρακάλου

Διάλεξη στο Πανεπιστήμιο της Λωζάνης 11.5.1989 (Προδημοσίευση στα ελληνικά από το βιβλίο: «Η άνοδος της ασημαντότητας» Εκδόσεις Ύψιλον)

Αυτό που ξεχωρίζει τον άνθρωπο από τα υπόλοιπα ζώα είναι η φαντασία!! Ας την χρησιμοποιήσουμε

6 Σχόλια

Filed under Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, ας πούμε, καλλιτεχνικά ;), αλήθεια