Monthly Archives: Δεκέμβριος 2008

Οι δημοσιοκάφροι προβοκάτορες επί το έργον! Μην πιστεύετε ό,τι σας σερβίρουν! Ψάξτε! VIDEO

Ευτυχώς που υπάρχουν και τα blogs!!!!!!!!!!!!!!

Προσπαθώντας να αλιεύσω πληροφορίες ειδικά για την σφαγή που διεξάγεται αυτή την στιγμή στην Γάζα από το ναζιστικό κράτος βρήκα μια πολύ πιστευτή (και δυστυχώς όχι απίστευτη) είδηση:

To MEGA παραποίησε το βίντεο της δολοφονίας

http://anything-but-nd.blogspot.com/2008/12/to-mega.html

Οι αλήτες δημοσιοκάφροι δεν δίστασαν να ασελγήσουν πάνω στο νεκρό σώμα ενός 15χρονου παιδιού!

Οι ρουφιάνοι προβοκάτορες της εξουσίας παραποίησαν το βίντεο που κατέγραψε την στιγμή της δολοφονίας!!!!

 

Αυτό είναι το βίντεο που έδειξε την ημέρα μετά τη δολοφονία το MEGA. Ακούστε προσεκτικά μετά τους πυροβολισμούς, ως περίπου το χρονικό σημείο 0:25.

 

Και δείτε το πραγματικό βίντεο. Δεν υπάρχουν ούτε συνθήματα, ούτε σπασίματα στο αντίστοιχο σημείο.

 

 

 

 

Τι άλλο μπορείς να πεις;;;; παρά το ΑΛΗΤΕΣ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΚΑΦΡΟΙ!

Πρέπει να ντρέπεστε!!!!!

 

Στην Κύπρο τα πράγματα είναι το ίδιο…… φοβισμένα ανθρωπάκια στην καλύτερη περίπτωση που φοβούνται να ξεμυτίσουν και να πουν τα πράγματα  με το όνομά τους

 και στην χειρότερη περίπτωση δεκανίκια της εξουσίας να παίζουν τον ρόλο του προβοκάτορα υπέρ των εξουσιαστών

https://osr55.wordpress.com/2008/09/30/

 

https://osr55.wordpress.com/2008/09/02/

δημοσιογράφοι ρουφιάνοι που όταν κάποιος πάει να πει για τους μεγαλοσχήμονες εξουσιαστές είτε αυτοί λέγονται δικαστές και ειδικά ο νέος πρόεδρος του ανωτάτου δικαστηρίου Πέτρος Αρτέμης ο οποίος αν και είχε ενώπιον του στις 5 Αυγούστου 2008 μια ΤΡΑΝΤΑΚΤΗ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ από τον αλήτη ντιβέλοπερ ο οποίος έκτιζε παράνομα με δική του παραδοχή από τον Μάιο

αυτός δεν σταμάτησε την παρανομία αλλά την άφησε να εξελίσεται δίνοντας μου το δικαίωμα να σκέφτομαι ό,τι θέλω για το ποιόν του κύριου ανωτάτου δικαστά

ο οποίος είναι ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ο θεματοφύλακας της νομιμότητας

Ποιος θα μας προστατεύσει από τους προστάτες;

ΚΑΝΕΙΣ!!!!

Γι αυτό φροντίστε να προστατευτείτε μόνοι σας!!!!

Μόνο με αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπο μπορείτε να προστατευτείτε, γιατί την μια μπορεί να είναι σε δύσκολη θέση ο Κώτσιος, ο Γιώρκος ο Ιβάν ο Αχμέτ η Αντρούλλα η Λουντμίλα http://bluerose-rose.blogspot.com/2008/12/2009.html

η Αισε΄αλλά την άλλη μπορεί να είσαι εσύ…….. και να μην βρεθεί κανένας να φωνάξει για σένα…………

 

Σκεφτείτε μόνο τι θα έκανε το ναζιστικό κράτος του Ισραήλ αν δεν υπήρχαν οι εικόνες ντροπής που μεταδίδονται καθημερινά…………………….

Η σφαγή των βιετναμέζων από τους φασίστες αμερικάνους σταμάτησε μόνο όταν τα κανάλια της εποχής έδειχνα τις αθλιότητες που διέπρατταν οι φασίστες αμερικάνοι επί του λαού του Βιετνάμ και ας μην ξεχνούμε ότι οι κωλοαμερικάνοι έχασαν τον πόλεμο, όσο και αν ο πλαστικό ράμπο σε κάθε έργο βγαίνει νικητής

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ενάντια στην κατάχρηση των εξουσιαστών

 

 

Advertisements

5 Σχόλια

Filed under Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες

Το Ισραήλ δολοφονεί: Ο Δαυίβ και ο Γολιάθ του σήμερα… η νέα επαίσχυντη γενοκτονία-φωτό βίντεο

 

fasistas-israilinos-stratiwtis

 

Τον Φεβρουάριο του 2009 στο Ισραήλ θα διεξαχθούν εκλογές………….. ο αρχιναζιστής πρωθυπουργός  Ολμέρτ ο οποίος κατέστρεψε τον Λίβανο το καλοκαίρι του 2006, δεν διστάζει για να επαναδιεκδικήσει την εξουσία (οι δημοσκοπήσεις τον δείχνουν να είναι πίσω από τον ανθυποψήφιο του Νετανιάχου)

να αιματοκυλίσει με περισσότερους από 300 νεκρούς την Λωρίδα της Γάζας και να εξαγγείλει χερσαία επίθεση………..

η χρονική επιλογή αυτής της θρασύδειλης φασιστικής ενέργειας έχει να κάνει περισσότερο με το γεγονός ότι ακομη στην εξουσία είναι η άκρως φιλοισραηλινή κυβέρνηση μπους στην εξουσία λίγο πριν πάρει τα ηνία ο Ομπάμα

Το ερώτημα που έθεσα στο προηγούμενο μου ποστ επίκαιρο όσο ποτέ βία ή μη βία;

Παρακολουθώντας τις εξελίξεις από το BBC σήμερα το πρωί (28/12/2008)  κάποιος κύριος μακ (κάτι) ο οποίος είναι εκπρόσωπος του ΟΗΕ στην Παλαιστίνη, είπε τα εξής συνταρακτικά (όσα συγκράτησα) για την κατάσταση στα παλαιστινιακά εδάφη ΄και πιο συγκεκριμένα στην Λωρίδα της Γάζας του ενός εκατομυρίου κατοίκων η οποία είναι αποκλεισμένη  από το Ισραήλ εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο:

ήμουν στην Λωρίδα της Γάζας την Δευτέρα (22/12/2008), 900.000 άνρθωποι δεν έχουν ηλεκτρικό ρεύμα(!!!!) δεν έχουν νερό και δεν έχουν τα στοιχειώδη……………… αυτοί οι άνθρωποι πραγματικά δεν έχουν τίποτε να χάσουν(!!!!!!!!)…………….. μέρος του προβλήματος είναι οι ηπα και κυρίως η κοντολίζα ράις, ο μπους έχει εκθρέψει αυτή την κατάσταση με την πολιτική του …… διακοπή γιατί βγήκε σε ζωντανή σύνδεση ο πρωθυπουργός Ολμέρτ δίπλα του η δρακουνα υπουργός εξωτερικών και ο πανάθλιος πρώην πρωθυπουργός εχουντ μπάρακ, ο οποίος εξέφρασε την συμπάθεια του στην οικογένεια του ενός ισραηλινού νεκρού!!!!!!!

σκατά στους φασίστες 

 

 

 

 

Σιγά μην κλάψω

 

 

Μουσική/Στίχοι/Ερμηνεία: Αγγελάκας Γιάννης

 
 F                Dm              A
 F
Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ
Dm                           A
Στα όρια του μοναχά να γύρω φέρνω
F
Και πως ο κόσμος είναι ανήμερο θεριό
Dm                                      A
Και όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω
 F
Και όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
Dm                              A
Μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω
F
Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
Dm                    A
Είμαι μικρός πολύ μικρός για να τα αλλάξω
 F
Μα εγώ με ένα άγριο περήφανο χορό
F
Σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω
Dm
Σιγά μην κλάψω σιγά μη φοβηθώ   ] 2x
F
Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό
F
Θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω
Dm
Σιγά μην κλάψω σιγά μη φοβηθώ   ] 2x
 F
Μου λεν αν φύγω πιο ψηλά θα ζαλιστώ
Dm                           A
Καλύτερα στη λάσπη εδώ μαζί τους να κυλιέμαι
F
Και πως αν θέλω περισσότερα να δω
Dm                                  A
Σε ένα καθρέφτη μοναχός μου να κοιτιέμαι
 F
Και όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
Dm                              A
Μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω
F
Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
Dm                                    A
Είμαι μικρός πολύ μικρός για να τα αλλάξω
 

 

 

 MIDEAST-PALESTINIAN-ISRAEL-MIDEAST-CONFLICT-GAZA MIDEAST ISRAEL PALESTINIANS

 

 

 

 

 

 

 MIDEAST-PALESTINIAN-ISRAEL-CONFLICT-GAZA

 

 

 

 

 

foto-bombardismwn-4

 

 

 foto-bombardismwn-5

 

 

 

foto-bombardismwn-6

 

 

 

 

 

 

MIDEAST-PALESTINIAN-ISRAEL-CONFLICT-GAZA

 

 

 

APTOPIX MIDEAST ISRAEL PALESTINIANS

 

 

 

 

 

 

 

MIDEAST ISRAEL PALESTINIANS

 

από το TVXS (τηλεόραση χωρίς σύνορα του Στέλιου Κούλογλου)

Αντίθετα με τους ισχυρισμούς του Ισράηλ, η μαζική επίθεση της αεροπορίας του εναντίον των κατοίκων της λωρίδας της Γάζας δεν αποτελεί αντίποινο για τους πυραύλους που κατά καιρούς εκτοξεύονται από τη Γάζα στα γειτονικά ισραηλινά εδάφη: πρόκειται, στην πραγματικότητα, για έναν κυνικό πολιτικό υπολογισμό, που υπαγορεύεται από τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στο Ισραήλ και την επερχόμενη ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ από τον Μπάρακ Ομπάμα.

Μια από τις μεγαλύτερες σφαγές στην ιστορία της Ισραηλινο-Παλαιστινιακής διένεξης (οι νεκροί από τους βομβαρδισμούς φτάνουν μέχρι στιγμής τους 250) είναι θέμα δημοσκοπήσεων. Στις 10 Φεβρουαρίου γίνονται εκλογές στο Ισραήλ, τις οποίες το κυβερνών κόμμα κινδυνεύει να χάσει από το συντηρητικό κόμμα Λικούντ που, με επικεφαλής το «γεράκι» Βενιαμίν Νετανιάχου, προηγείται στη πρόθεση ψήφου.

Η επίδειξη πυγμής απέναντι στους Παλαιστίνιους αποτελεί μια καλή ψηφοθηρική τακτική, ιδιαίτερα για τους Ισραηλινούς ψηφοφόρους στην περιοχή κοντά στη Γάζα όπου προσγειώνονται οι Παλαιστινιακοί πύραλοι. Αν μάλιστα οι Παλαιστίνιοι απαντήσουν με επιθέσεις αυτοκτονίας, όπως ανήγγειλε χθες ο εξόριστος ηγέτης της Χαμάς, ακόμη καλύτερα: Ποιος έχει όρεξη να αλλάξει κυβέρνηση, όταν η χώρα δέχεται επίθεση;

Δεύτερος αποδέκτης των βομβαρδισμών είναι οι ΗΠΑ. Στα 8 χρόνια της παρουσίας του στον Λευκό Οίκο, ο απερχόμενος Τζορτζ Μπους επέτρεψε στο Ισραήλ να χρησημοποιήσει όποιο μέσο ήθελε προκειμένου να «επιλύσει» το Παλαιστινιακό πρόβλημα. Αντίθετα με τον Κλίντον, που προσπάθησε να επιτύχει μια επισφαλή, ετεροβαρή ειρήνη βάζοντας τον ίδιο τον Αραφάτ να αστυνομεύει τους Παλαιστίνιους, ο Μπους είχε δηλώσει ανοιχτά ότι μπορεί η βία του ισχυρότερου να αποτελούσε τη λύση. Ηταν η κουλτούρα του Τέξας στη διαχείρηση των παγκόσμιων υποθέσεων.

Το 2006, στα πλαίσια «της προώθησης της δημοκρατίας» στη Μέση Ανατολή, η αμερικανική κυβέρνηση απαίτησε τη διεξαγωγή εκλογών στα Παλαιστινιακά εδάφη. Οι Αμερικανοί ήταν σίγουροι ότι ο Μαχμούτ Αμπάς, ο διάδοχος του Αραφάτ στην ηγεσία της Φατάχ που είχαν ήδη στο τσεπάκι, θα κέρδιζε τις εκλογές. Ηταν τότε που οι Παλαιστίνιοι έκαναν το μοιραίο λάθος που πληρώνουν σήμερα με αίμα: αντιδρώντας στη διαφθορά και τους συνεχείς συμβιβασμούς του καθεστώτος Αραφάτ, ψήφισαν την ισλαμιστική οργάνωση Χαμάς.

Σύμφωνα με τους κανόνες της σύγχρονης, παγκόσμιας «Δημοκρατίας», οι πολίτες έχουν δικαίωμα να εκλέγουν όποιον θέλουν, αρκεί να αρέσει στον Λευκό Οίκο. Όμως η Χαμάς δεν ήταν αρεστή και η αμερικανική κυβέρνηση ξεκίνησε έναν ανελέητο πόλεμο εναντίον της εκλεγμένης Παλαιστινιακής κυβέρνησης. Με θλιβερό κολαούζο την Ευρωπαϊκή Ενωση, επέβαλε οικονομικό εμπάργκο στην Παλαιστίνη, σε συνεργασία με το Ισράηλ που παρακρατούσε ακόμη και τους φόρους από την πώληση αγαθών που όφειλε να παραδώσει στους Παλαιστίνιους.

Η οικονομική ανέχεια έφερε πολιτική αναταραχή και τελικώς Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ κατάφεραν με ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα να επιβάλουν τον εκλεκτό τους στα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη, παρότι είχε χάσει τις εκλογές. Η Χαμάς περιορίσθηκε να ελέγχει τη μικροσκοπική και απομονωμένη από την υπόλοιπη Παλαιστίνη, Λωρίδα της Γάζας.

Τότε ήταν που ξεκίνησε ένα πείραμα που δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ενα μικρό κομμάτι γης, μόλις 41 χιλιομέτρων μήκους και 6-12 χιλιομέτρων πλάτους, μεταβλήθηκε στη μεγαλύτερη φυλακή του πλανήτη: 1.5 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε μια περιοχή που έχει πυκνότητα πληθυσμού διπλάσια της Κυψέλης – και καταλαβαίνει κανείς τι συμβαίνει σε περίπτωση αεροπορικών βομβαρδισμών.

Τα ισραηλινά στρατεύματα την απέκλεισαν από το υπόλοιπο τμήμα της χώρας. Η Λωρίδα της Γάζας δεν έχει δική της παραγωγή και εξαρτάται για την επιβίωσή της από την ανθρωπιστική βοήθεια. Οι αρρώστιες και η υποβιταμίνωση έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε ακόμη και αξιωματούχοι του ΟΗΕ παραβίασαν την ουδετερότητά τους και άρχισαν να δηλώνουν ότι η κατάσταση είναι ανυπόφορη και ο πληθυσμός υφίσταται ένα καθημερινό βασανιστήριο. Κατά καιρούς, τα ισραηλινά στρατεύματα εξαπολύουν επιθέσεις σκοτώνοντας αμάχους. Η στρατηγική είναι σαφής: η τελευταία λωρίδα ενεργητικής αντίστασης στην ισραηλινή κατοχή πρέπει να συντριβεί.

Εχοντας επιβάλει μια τέτοια απάνθρωπη κατάστασης τρέλας, η ισραηλινή κυβέρνηση καμώνεται την οργισμένη, όταν πράγματι μέλη της Χαμάς ή άλλων ομάδων αρχίζουν να πετάνε ρουκέτες στους Ισραηλινούς. Οι οποίες, ας σημειωθεί, είχαν προκάλεσει τις προηγούμενες μέρες τραυματισμούς αθώων βεβαίως Ισραηλινών πολιτών. Χθες μόνο σκοτώθηκε ένας Ισραηλινός από τις ρουκέτες-αντίποινα της Χαμάς μετά τους βομβαρδισμούς.

Δεν πρόκειται για οργή της ισραηλινής κυβέρνησης, αλλά για ένα προλήπτικό χτύπημα προς τον Μπάρακ Ομπάμα: το Τελ Αβίβ υποπτεύεται ότι, παρά τις προσπάθειες που έχει κάνει, o νέος Αμερικανός πρόεδρος δεν είναι τόσο φιλοϊσραηλινός όσο ο απερχόμενος. Μόλις την περασμένη εβδομάδα, ο πρώην Δημοκρατικός πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζίμι Κάρτερ, ταξίδεψε στη Δαμασκό όπου συνάντησε τον εξόριστο ηγέτη της Χαμάς, αποδοκιμαζόμενος από τον Λευκό Οίκο.

Την προηγούμενη χρονιά είχε τολμήσει να καταγγείλει το ισραηλινό «απαρντχάιντ» εναντίον των Παλιαστινίων, προκαλώντας την οργή των Ισραηλινών, του Μπους και την ομόφωνη καταδίκη του από το σύνολο των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης. Μήπως ο φιλόδοξος Μπάρακ Ομπάμα επηρεαζόταν από τις απόψεις του Δημοκρατικού προκατόχου του, ξεκινώντας νέες πρωτοβουλίες ειρήνευσης, πράγμα που θα τον ανάγκαζε να κρατήσει κάποιες αποστάσεις και από την Ισραηλινή πλευρά;

Η χθεσινή αμηχανία του νεοεκλεγμένοι προέδρου («ο Μπάρακ Ομπάμα παρακολουθεί τις εξελίξεις» ήταν η δήλωση του εκπροσώπου του) δείχνει ότι πήρε το μήνυμα: οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή καθορίζονται πλέον από το Τελ Αβίβ, όχι την Ουάσιγκτον. Κανείς Αμερικανος πολιτικός δεν έχει πιθανότητα να κάνει καριέρα, αν τα βάλει με το πανίσχυρο φιλοϊσραηλινό λόμπι.

Το καλό παράδειγμα έδωσε χθες η Κοντολίζα Ράις, που έσπευσε να καταδικάσει τη Χαμάς, γιατί προκάλεσε τα δικαιολογημένα αντίποινα του Ισράηλ. Κουβέντα για τη σφαγή 250 ατόμων και τον τραυματισμό εκατοντάδων ακόμη. Πράγματι, αν το σκεφτεί κανείς καλά, οι Παλαιστίνιοι φταίνε: τίποτα απ’ όσα έγιναν χθες δεν θα είχαν γίνει, αν είχαν ψηφίσει τους εκλεκτούς της κυρίας Ράις.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ

 

 

 

 

Κείμενο του
Norman G. Finkelstein, Εικόνα και Πραγματικότητα της Ισραηλο-παλαιστινιακής
Διαμάχης (Αθήνα, Εκδόσεις 21ου).
 

Η Ρίζα του Κακού

Το Ισραήλ είναι ένα παράνομο κράτος που ιδρύθηκε στη βάση ιστορικών ανακριβειών, που διέπεται από ανήθικες, ρατσιστικές αρχές και συντηρείται μέσω της εγκληματικής χρήσης ωμής στρατιωτικής βίας. Ο βασικός λόγος για τη
χρονίζουσα αντιπαλότητα στην Μέση Ανατολή δεν εντοπίζεται στην πολιτική που ακολουθεί η εκάστοτε Σιωνιστική ηγεσία, αλλά στην ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ αυτή καθ’εαυτή. Οι συγκρούσεις στην περιοχή ποτέ δεν θα καταλαγιάσουν
όσο το Ισραήλ συνεχίζει να υπάρχει με τη σημερινή του μορφή.

Ας μην ξεχνάμε πως το Μεσανατολικό, ως ζήτημα των διεθνών σχέσεων, ανέκυψε μέσα από τις έχθρες, τους ανταγωνισμούς και τις αντιπαλότητες που δημιούργησε η υφαρπαγή μεγάλου μέρους της Παλαιστινιακής γης από τον Σιωνισμό και από την εγκαθίδρυση του Ισραήλ ως τεχνητού δυτικού μορφώματος
στο μέσον μιας συντριπτικής πλειοψηφίας Αραβικών εθνών.

Η λανθάνουσα ένταση μεταξύ των Αράβων και του Σιωνιστικού κινήματος οξύνθηκε όταν κατέστη φανερό ότι πρόθεση των εβραίων εποίκων δεν ήταν η ειρηνική συνύπαρξη με τους Άραβες της Παλαιστίνης, αλλά ο εκτοπισμός τους από τις πατρογονικές τους εστίες.

Προσέλαβε δε τα χαρακτηριστικά ενός αγώνα ζωής ή θανάτου μετά από κάθε ενέργεια απροκάλυπτης επιθετικότητας του Ισραήλ σε βάρος των Αραβικών κρατών που το περιτριγυρίζουν (Αίγυπτος, Συρία, Λίβανος, Ιράκ).

Καταλογίζοντας ευθύνη στους άραβες για τη συνέχιση της σύγκρουσης με το Ισραήλ, ουσιαστικά αποκρύπτουμε ότι η πρωτογενής αιτία του προβλήματος συνίσταται στο ρατσιστικό, εθνοφυλετικό όραμα της Σιωνιστικής ελίτ για
από-Αραβοποίηση των περιοχών που κατέχει το Ισραήλ , για τη βίαιη απώθηση του Παλαιστινιακού λαού από τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη και τη διαρκή επέκταση των εξωτερικών συνόρων του Ισραήλ σε βάρος των υπόλοιπων χωρών της
περιοχής.

Με άλλα λόγια, η σύγκρουση στην Μέση Ανατολή δεν οφείλεται σε προσωπικές διαθέσεις και ιδιοσυγκρασίες λαών και ηγετών, αλλά στα δομικά χαρακτηριστικά
της ασταθούς συνύπαρξης του Ισραήλ με τους Παλαιστίνιους και τους Άραβες γείτονες του.Η δίκαιη διευθέτηση της Αραβο-ισραηλινής διαμάχης με πολιτικά μέσα δεν είναι εφικτή, γιατί μια δίκαιη πολιτική λύση που θα ικανοποιούσε τα Αραβικά αιτήματα και θα κατοχύρωνε στην πράξη τα δικαιώματα του Παλαιστινιακού λαού, προϋποθέτει την αλλοίωση του εθνικού χαρακτήρα του Ισραηλινού κράτους και
δύναται να υπονομεύσει τα θεμέλια στα οποία αυτό στηρίζεται.

Για παράδειγμα, το Ισραήλ δεν πρόκειται ποτέ να αναγνωρίσει το δικαίωμα της επιστροφής των
Παλαιστινίων προσφύγων, καθώς το Ισραήλ είναι κράτος Εβραϊκό, και Εβραϊκό επιθυμεί να παραμείνει. Ασφαλώς, ο επαναπατρισμός δύο εκατομμυρίων Παλαιστινίων προσφύγων με την πληθυσμιακή ενίσχυση που θα προσέφερε στην ήδη
σημαντική μειονότητα των ισραηλινών-Αράβων, δεν εκλαμβάνεται ως θετική εξέλιξη από το σύνολο Σιωνιστικών πολιτικών κομμάτων. Ειδικά αν κανείς συνυπολογίσει τους δείκτες αναπαραγωγής / γεννήσεων των Παλαιστινίων, που
είναι πολύ υψηλότεροι από αυτούς των Ισραηλινών, και που μακροπρόθεσμα θα μπορούσαν να ανατρέψουν τις δημογραφικές ισορροπίες εντός του Ισραήλ υπέρ του Αραβικού στοιχείου.

Ο χειρότερος εφιάλτης της Ισραηλινής ηγεσίας είναι
μια Αραβική πλειοψηφία μέσα σε ένα κατ’ όνομα εβραϊκό κράτος.Η εποικιστική δραστηριότητα του Ισραήλ, η επέκταση εβραικών θυλάκων σε Παλαιστινιακό έδαφος και η κατασκευή νέων οικισμών στα κατεχόμενα θα συνεχιστεί με αμείωτους ρυθμούς, παρά τις όποιες υποσχέσεις του εκάστοτε
ισραηλινού πρωθυπουργού και τα φληναφήματα για μονομερή σχέδια απεμπλοκής από Την Παλαιστινιακή κρίση. Ο λόγος είναι ότι τα κρατικά προγράμματα επαναπατρισμού των εβραίων της διασποράς, εξακολουθούν να χρηματοδοτούνται
και να υποστηρίζονται ενεργά απ’ όλες τις ισραηλινές κυβερνήσεις και πετυχαίνουν να προσελκύουν αξιοσημείωτους αριθμούς παλιννοστούντων εβραίων από όλο τον κόσμο, με κυριότερη σύγχρονη πηγή μετανάστευσης τις Ηνωμένες
Πολιτείες.

Η ένοπλη αντίσταση κατά του Ισραήλ θα συνεχιστεί γιατί, όπως ήδη δείξαμε, οι Άραβες δεν έχουν άλλη επιλογή. Είναι φυσικό το Ισραήλ να αντιτίθεται σε έναν διπλωματικό διακανονισμό που θα αντιβαίνει στα μακροχρόνια εθνικά του
συμφέροντα. Η συνέχιση της παράνομης κατοχής των Παλαιστινιακών εδαφών αποτελεί μονόδρομο για τους ισραηλινούς, που ως μοναδική βιώσιμη λύση στο
Παλαιστινιακό βλέπουν τη φυσική εξόντωση και εξάλειψη των Αράβων από τα εδάφη που θεωρούν δικαιωματικά δικά τους (στα πρότυπα της γενοκτονίας των Ινδιάνων της Βορείου Αμερικής), ή τον βίαιο εξανδραποδισμό των Παλαιστινίων
μέσω της εντατικοποίησης της κατοχής και των καθημερινών στερήσεων και κακουχιών που αυτή συνεπάγεται.

Τέλος, ας έρθουμε στο ζήτημα της ίδρυσης Παλαιστινιακού κράτους που πολλοίθεωρούν πανάκεια για την ειρήνη στην περιοχή. Αναμφίβολα, πρόκειται για ψευδαίσθηση, ή για συνειδητή απόπειρα εξαπάτησης της διεθνούς κοινής γνώμης
και του Παλαιστινιακού λαού. Το προσχέδιο και οι επιμέρους ρυθμίσεις για τη δημιουργία Παλαιστινιακού κράτους περιλαμβάνονται στις Συμφωνίες του Όσλο, που υπεγράφησαν από το Ισραήλ και την PLO το 1993. Παρ’ όλα αυτά, αυτό που
προβλέπεται από τις Συμφωνίες δεν είναι η ίδρυση ενός ανεξάρτητου κράτους, με εγγυημένα κυριαρχικά δικαιώματα και βιώσιμο οικονομικό υπόβαθρο. Κ

Κόντρα στην επικρατούσα άποψη, οι Συμφωνίες θέτουν τις βάσεις για τη δημιουργία ενός ισραηλινού προτεκτοράτου στη Γάζα και στη Δυτική Όχθη με περιορισμένη πολιτική κυριαρχία, οικονομικά εξαρτημένου από το Ισραήλ και χωρίς ένοπλες δυνάμεις.Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι σύμφωνα με τους όρους της Συμφωνίας, στο ανώτατοι δικαστήριο του Ισραήλ εκχωρείται το δικαίωμα της ανάκλησης και ακύρωσης οποιασδήποτε νομοθεσίας ψηφίζεται από το Παλαιστινιακό νομοθετικό σώμα, εάν αυτό κριθεί αντίθετο προς τα εθνικά συμφέροντα του Ισραήλ.

Επιπλέον, οι Παλαιστίνιοι δεν θα ελέγχουν τα στρατηγικά αποθέματα νερού της Λωρίδας της Γάζας, τα οποία το Ισραήλ θα διατηρήσει υπό την κατοχή του. Το μελλοντικό Παλαιστινιακό κράτος δεν θα έχει εδαφική συνοχή και συνέχεια,καθώς ανάμεσα στα δύο κομμάτια Παλαιστινιακής γης θα παρεμβάλλονται θύλακες και εδαφικοί διάδρομοι υπό ισραηλινή κυριαρχία. Τέλος, προβλέπεται η σύσταση
Παλαιστινιακής αστυνομίας που θα διασφαλίζει την τήρηση της τάξης στα αυτόνομα εδάφη, αλλά στην Παλαιστινιακή Αρχή απαγορεύεται ρητά η συγκρότηση τακτικού στρατού, καθώς και η ανάπτυξη ναυτικής και αεροπορικής δύναμης. Σε αυτό το πλαίσιο, η Παλαιστινιακή Αρχή προορίζεται να αναλάβει την διαχείριση και τον έλεγχο των ανυπότακτων Παλαιστινιακών πληθυσμών για λογαριασμό του επικυρίαρχου Ισραήλ.

Συνεπώς γίνεται αντιληπτό ότι η δημιουργία Παλαιστινιακού κράτους στο πνεύμα των Συμφωνιών δεν αποτελεί βιώσιμη λύση και η Χαμάς, η Ισλαμική Τζιχάντ και οι άλλες Παλαιστινιακές αντιστασιακές οργανώσεις ορθώς πράττουν και δεν τις αποδέχονται. Φαίνεται λοιπόν πως ο Πρόεδρος του Ιράν Αχμαντινετζάντ έχει δίκιο. Μόνο μια λύση υπάρχει για την Μέση Ανατολή και αυτή είναι η εξαφάνιση του Ισραήλ από τον χάρτη, είτε μέσω μιας αντίστροφης εβραϊκής μετανάστευσης προς την Αμερική ή την Ευρώπη, ή μέσα από την στρατιωτική ήττα και ολοκληρωτική καταστροφή του. Μόνο τότε οι εγγενείς αιτίες της σύγκρουσης στην Μέση Ανατολή θα εξαλειφθούν και η ειρήνη θα επικρατήσει στην περιοχή.

 

 

Με αφορμή την άθλια ναζιστική διάλυση του Λιβάνου από το κράτος του Ισραήλ το καλοκαίρι του 2006 έγινε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση στο ιντυ: 

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=552702,

 

Ένα άρθρο από το «Αρδην»:

«Εδώ και αρκετές δεκαετίες, κυρίως μετά τον πόλεμο των έξι ημερών του 1967, το κέντρο βάρους της αμερικανικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή έχει μετατεθεί στη σχέση της με το Ισραήλ. Ο συνδυασμός αταλάντευτης υποστήριξης στο Ισραήλ και της σχετιζόμενης προσπάθειας «εξάπλωσης της δημοκρατίας» σε όλη την περιοχή έχει ξεσηκώσει την αραβική και ισλαμική κοινή γνώμη, με αποτέλεσμα να θέσει σε κίνδυνο όχι μόνο την αμερικάνικη ασφάλεια αλλά και την ασφάλεια του υπόλοιπου κόσμου. Αυτή η κατάσταση δεν έχει προηγούμενο στην αμερικάνικη πολιτική ιστορία. Γιατί οι ΗΠΑ ήταν πρόθυμες να βάλουν σε δεύτερη μοίρα την ασφάλεια τη δική τους και πολλών από τους συμμάχους τους, μόνο και μόνο για να προωθήσουν τα συμφέροντα ενός άλλου κράτους; Θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι ο δεσμός ανάμεσα στις δύο χώρες είναι βασισμένος σε κοινά στρατηγικά συμφέροντα ή σε ηθικές αναγκαιότητες, αλλά κανένα από τα δύο δεν μπορεί να εξηγήσει το αξιοπρόσεχτο επίπεδο υλικής και διπλωματικής υποστήριξης που προσφέρουν οι ΗΠΑ.

Αντιθέτως, ο πυρήνας της αμερικάνικης πολιτικής στην περιοχή διαμορφώνεται σχεδόν αποκλειστικά στην εσωτερική πολιτική σκηνή, και κυρίως από τις δραστηριότητες του ισραηλινού λόμπι. Και άλλες ομάδες ειδικών συμφε­ρόντων έχουν καταφέρει να επηρεάσουν την εξωτερική πολιτική, αλλά κανένα λόμπι δεν έχει καταφέρει να την εκτρέψει τόσο μακριά από αυτό που επιτάσσει το εθνικό συμφέρον, ενώ παράλληλα πείθει τους Αμερικάνους ότι τα συμφέροντα των ΗΠΑ είναι κατά βάση ίδια με αυτά μιας άλλης χώρας, σε αυτήν την περίπτωση του Ισραήλ.

Από τον πόλεμο του Οκτωβρίου του 1973, η Ουάσιγκτον έχει προσφέρει στο Ισραήλ ένα επίπεδο υποστήριξης που επισκιάζει ο,τιδήποτε έχει προσφερθεί σε άλλο κράτος. Το Ισραήλ είναι ο μεγαλύτερος αποδέκτης άμεσης ετήσιας οικονομικής και στρατιωτικής βοήθειας από το 1976, και, συνολικά, ο μεγαλύτερος αποδέκτης από το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, αγγίζοντας το ποσό των $140 δις (σε δολάρια του 2004). Το Ισραήλ παίρνει σχεδόν $3 δις σε άμεση βοήθεια κάθε χρόνο, πάνω κάτω το ένα πέμπτο δηλαδή του προϋπολογισμού εξωτερικής βοήθειας, που μεταφράζεται περίπου σε $500 το χρόνο για κάθε Ισραηλινό. Αυτή η γενναιοδωρία είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή αν αναλογιστούμε ότι το Ισραήλ είναι πλέον μια πλούσια βιομηχανική χώρα με ένα κατά κεφαλήν εισόδημα ανάλογο με αυτό της Νοτίου Κορέας ή της Ισπανίας.

Άλλοι παραλήπτες παίρνουν τα χρήματα σε τετράμηνες δόσεις, αλλά το Ισραήλ παραλαμβάνει ολόκληρο το ποσό που του αναλογεί στην αρχή κάθε οικονομικού έτους και έτσι μπορεί να κερδίζει τόκους από αυτό. Οι περισσότεροι παραλήπτες βοήθειας για στρατιωτικούς σκοπούς είναι υποχρεωμένοι να ξοδεύουν όλο το ποσό στις Η.Π.Α, αλλά το Ισραήλ μπορεί να χρησιμοποιεί περίπου το 25% του ποσού που του αναλογεί για να επιδοτεί τη δική του αμυντική βιομηχανία. Είναι ο μόνος παραλήπτης που δεν είναι υποχρεωμένος να δίνει λογαριασμό για το πώς ξοδεύεται η βοήθεια, πράγμα που καθιστά αδύνατο το να αποτραπεί η χρήση των χρημάτων για σκοπούς στους οποίους αντιτίθενται οι ΗΠΑ, όπως π.χ το κτίσιμο οικισμών στη Δυτική Όχθη. Επιπλέον, οι ΗΠΑ έχουν προσφέρει στο Ισραήλ περίπου $3 δις για να αναπτύξει οπλικά συστήματα, καθώς και πρόσβαση σε κορυφαία όπλα όπως τα ελικόπτερα Μπλακχόκ και τα F16. Τέλος, οι ΗΠΑ δίνουν στο Ισραήλ πρόσβαση σε πληροφορίες που αρνούνται στους νατοϊκούς τους συμμάχους και κάνουν πως δε βλέπουν ότι το Ισραήλ έχει αποκτήσει πυρηνικά όπλα.

Η Ουάσιγκτον επίσης προσφέρει στο Ισραήλ συστηματική διπλωματική υποστήριξη. Από το 1982, οι ΗΠΑ έκαναν χρήση του βέτο σε 32 αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας, επικριτικές προς το Ισραήλ, περισσότερες φορές δηλαδή από το συνολικό αριθμό των βέτο που έχουν ασκήσει όλα τα άλλα μέλη του Συμβουλίου. Εμποδίζουν τις προσπάθειες των αραβικών κρατών να βάλουν το πυρηνικό οπλοστάσιο του Ισραήλ στην ατζέντα του ΙΑΕΑ. Οι ΗΠΑ έρχονται να σώσουν το Ισραήλ όταν γίνεται πόλεμος και πάντα υποστηρίζουν την πλευρά του Ισραήλ όταν διαπραγματεύεται την ειρήνη. Η κυβέρνηση Νίξον το προστάτευσε από την απειλή σοβιετικής εισβολής και το εφοδίαζε κατά την διάρκεια του Πολέμου του Οκτωβρίου. Η Ουάσιγκτον ενεπλάκη ενεργά στις συνομιλίες που έβαλαν τέλος σε αυτόν τον πόλεμο, όπως επίσης και στη «βήμα με βήμα» διαδικασία που ακολούθησε, όπως ακριβώς έπαιξε κεντρικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις που προηγήθηκαν και ακολούθησαν τη Συμφωνία του Όσλο το 1993. Σε κάθε περίπτωση, υπήρχε περιστασιακή διαφωνία με Ισραηλινούς αξιωματούχους, αλλά οι ΗΠΑ συστηματικά υποστήριζαν τη θέση των Ισραηλινών. Ένας Αμερικάνος που είχε λάβει μέρος στο Καμπ Ντέιβιντ το 2000 είπε: “Υπερβολικά συχνά, λειτουργούμε… ως ο δικηγόρος του Ισραήλ” . Τέλος, η φιλοδοξία της κυβέρνησης Μπους να μεταμορφώσει τη Μέση Ανατολή αποσκοπεί, τουλάχιστον εν μέρει, στη βελτίωση της στρατηγικής θέσης του Ισραήλ.

Θα μπορούσαμε να καταλάβουμε αυτή την υπερβολική γενναιοδωρία εάν το Ισραήλ ήταν ζωτικό στρατηγικό στοιχείο ή εάν επρόκειτο για μια ηθική υπόθεση την οποία οι ΗΠΑ δεν μπορούσαν παρά να υποστηρίζουν. Αλλά κανένας από τους παραπάνω λόγους δεν είναι πειστικός. Θα μπορούσαμε να επιχειρηματολογήσουμε ότι το Ισραήλ ήταν σημαντικό στην περίοδο του ψυχρού πολέμου. Υπηρετώντας ως πληρεξούσιος της Αμερικής μετά το 1967, βοήθησε στον περιορισμό της σοβιετικής επέκτασης στην περιοχή και κατάφερε ταπεινωτικές νίκες σε πελάτες των Σοβιετικών όπως η Αίγυπτος και η Συρία. Περιστασιακά, βοήθησε άλλους συμμάχους των Αμερικάνων (όπως ο βασιλιάς της Ιορδανίας Χουσεΐν) και η στρατιωτική του δύναμη ανάγκασε την Μόσχα να ξοδέψει περισσότερα για την υποστήριξη των δικών της συμμάχων. Επιπλέον, προσέφερε χρήσιμες πληροφορίες για τις δυνατότητες των Σοβιετικών.

Η υποστήριξη του Ισραήλ όμως δεν ήταν φτηνή υπόθεση και, επιπλέον, έκανε τις σχέσεις της Αμερικής με τον αραβικό κόσμο πιο περίπλοκες. Για παράδειγμα, η απόφαση να δοθούν $2,2 δις σε έκτακτη στρατιωτική βοήθεια κατά τη διάρκεια του πολέμου του Οκτωβρίου πυροδότησε το πετρελαϊκό εμπάργκο του ΟΠΕΚ, το οποίο προκάλεσε σημαντική ζημιά στις οικονομίες της Δύσης. Παρ’ όλα αυτά, οι στρατιωτικές δυνάμεις του Ισραήλ δεν ήταν σε θέση να προστατεύσουν τα αμερικάνικα συμφέροντα στην περιοχή. Οι ΗΠΑ δε μπορούσαν, για παράδειγμα, να βασιστούν στο Ισραήλ όταν η ιρανική επανάσταση το 1979 επέτεινε τις ανησυχίες για την ασφάλεια της προμήθειας πετρελαίου και γι αυτό χρειάστηκε να δημιουργήσουν τη δική τους Δύναμη Ταχείας Επέμβασης.

Ο πρώτος Πόλεμος του Κόλπου αποκάλυψε το μεγάλο στρατηγικό βάρος που έχει αποκτήσει το Ισραήλ. Οι ΗΠΑ δε μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν ισραηλινές βάσεις χωρίς να διακινδυνεύσουν την ενότητα της συμμαχίας κατά του Ιράκ, και έπρεπε να χρησιμοποιήσουν πόρους (π.χ συστοιχίες πυραύλων Patriot) για να εμποδίσουν το Ισραήλ να προβεί σε οποιαδήποτε πράξη που θα επηρέαζε τη συμμαχία κατά του Σαντάμ Χουσεϊν. Η ιστορία επαναλήφθηκε το 2003: ενώ το Ισραήλ ανυπομονούσε να δει τις ΗΠΑ να επιτίθενται στο Ιράκ, ο Μπους δε μπορούσε να του ζητήσει τη βοήθειά του χωρίς να προκαλέσει την αντίδραση των Αράβων. Γι αυτό το Ισραήλ έμεινε στο περιθώριο για άλλη μια φορά.

Με αφετηρία την δεκαετία του 1990 και ακόμα περισσότερο μετά την 11η Σεπτεμβρίου, η αμερικανική υποστήριξη συχνά αιτιολογείται με τον ισχυρισμό ότι και τα δύο κράτη απειλούνται από τρομοκρατικές ομάδες που προέρχονται από τον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο, και από κράτη παρίες που υποστηρίζουν αυτές τις ομάδες, αναζητώντας όπλα μαζικής καταστροφής. Αυτό καταλήγει να ερμηνεύεται ως εάν η Ουάσιγκτον να πρέπει όχι μόνο να δώσει ελευθερία κινήσεων στην αντιμετώπιση των Παλαιστινίων από το Ισραήλ, χωρίς να το πιέζει να κάνει υποχωρήσεις μέχρι να φυλακιστούν ή να εξοντωθούν όλοι οι Παλαιστίνιοι τρομοκράτες, αλλά και ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει να καταδιώκουν χώρες όπως η Συρία και το Ιράν. Το Ισραήλ αντιμετωπίζεται έτσι ως βασικός σύμμαχος στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, γιατί οι εχθροί του είναι και εχθροί της Αμερικής. Στην πραγματικότητα, το Ισραήλ είναι ένα βάρος στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας και στη γενικότερη προσπάθεια να αντιμετωπιστούν τα κράτη παρίες.

Η «τρομοκρατία» δεν είναι ένας αυτόνομος αντίπαλος, αλλά μία τακτική που χρησιμοποιείται από ένα εκτεταμένο δίκτυο πολιτικών ομάδων. Οι τρομοκρατικές οργανώσεις που απειλούν το Ισραήλ δεν απειλούν τις ΗΠΑ, εκτός από τις περιπτώσεις που αυτές παρεμβαίνουν εναντίον τους (όπως π.χ. στο Λίβανο το 1982). Επιπλέον, η παλαιστινιακή τρομοκρατία δεν είναι σποραδική βία κατευθυνόμενη κατά του Ισραήλ ή της «Δύσης», αλλά κυρίως η απάντηση στην μακροχρόνια προσπάθεια του Ισραήλ να αποικίσει τη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας.

Κατά βάση όμως, το να ισχυριστούμε ότι το Ισραήλ και οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν ενωμένες μία κοινή τρομοκρατική απειλή αντιστρέφει τη σχέση αιτίου και αποτέλεσματος: το πρόβλημα της τρομοκρατίας που αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από την πολύ στενή συμμαχία με το Ισραήλ, και όχι το αντίθετο. Η υποστήριξη του Ισραήλ δεν είναι η μόνη αιτία της αντιαμερικανικής τρομοκρατίας, αλλά είναι πολύ σημαντική, και κάνει τη νίκη στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας πιο δύσκολη. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πολλοί ηγέτες της Αλ Κάιντα, συμπεριλαμβανομένου και του Οσάμα Μπιν Λάντεν, έχουν ως κίνητρό τους την ισραηλινή παρουσία στην Ιερουσαλήμ και την απελπιστική θέση των Παλαιστινίων. Η χωρίς όρους υποστήριξη στο Ισραήλ διευκολύνει τους εξτρεμιστές στην προσπάθειά τους να αποκτήσουν λαϊκή υποστήριξη και να προσελκύσουν οπαδούς.

Όσο για τα λεγόμενα κράτη παρίες στη Μέση Ανατολή, δεν αποτελούν τόσο μεγάλη απειλή στα ζωτικά συμφέροντα της Αμερικής, παρά μόνο στον βαθμό που απειλούν το Ισραήλ. Ακόμη και αν αυτά τα κράτη αποκτήσουν πυρηνικά όπλα –που είναι φυσικά ανεπιθύμητο– ούτε η Αμερική ούτε το Ισραήλ θα μπορούσαν να εκβιαστούν, διότι ο εκβιαστής δεν θα μπορούσε να πραγματοποιήσει την απειλή του χωρίς να υποστεί συντριπτικά αντίποινα. Ο κίνδυνος να περάσουν πυρηνικά στα χέρια τρομοκρατών είναι το ίδιο μακρινός, γιατί ένα κράτος παρίας δε θα μπορούσε να είναι σίγουρο ότι αυτή η μεταφορά δεν θα εντοπιστεί ή ότι δεν θα κατηγορηθεί και δεν θα τιμωρηθεί στη συνέχεια. Η σχέση με το Ισραήλ στην πραγματικότητα δυσκολεύει τις ΗΠΑ να διαπραγματευθούν με αυτά τα κράτη. Το πυρηνικό οπλοστάσιο του Ισραήλ είναι ένας από τους λόγους που κάποιοι γείτονές του θέλουν πυρηνικά όπλα, και το να τους απειλούμε με καθεστωτικές αλλαγές, απλά ενισχύει αυτή τους την επιθυμία.

Ένας τελευταίος λόγος αμφισβήτησης της στρατηγικής αξίας του Ισραήλ είναι ότι δεν συμπεριφέρεται ως πιστός σύμμαχος. Ισραηλινοί αξιωματούχοι συχνά δείχνουν αδιαφορία σε αμερικανικά αιτήματα και υπαναχωρούν στις υποσχέσεις τους (όπως οι υποσχέσεις να σταματήσουν να χτίζουν οικισμούς και να αποφύγουν τις στοχοποιημένες δολοφονίες Παλαιστίνιων ηγετών.) Το Ισραήλ έχει προσφέρει ευαίσθητη στρατιωτική τεχνολογία σε πιθανούς ανταγωνιστές όπως η Κίνα, κάτι που ο γενικός επιθεωρητής του ΥΠΕΞ ονόμασε «μια συστηματική και αυξανόμενη τάση μη εγκεκριμένης μεταβίβασης [τεχνολογίας]». Σύμφωνα με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, το Ισραήλ επίσης «επιδίδεται στις πιο επιθετικές κατασκοπευτικές επιχειρήσεις εναντίον των ΗΠΑ από οποιονδήποτε άλλο σύμμαχο». Εκτός από την περίπτωση του Τζόναθαν Πόλαρντ, που έδωσε στο Ισραήλ μεγάλες ποσότητες απόρρητου υλικού στις αρχές του 1980 (το οποίο λέγεται ότι πέρασε στους Σοβιετικούς σε αντάλλαγμα για περισσότερες άδειες εξόδου στους Σοβιετικούς Εβραίους), μια νέα διαμάχη φούντωσε το 2004 όταν αποκαλύφθηκε ότι ένας βασικός αξιωματούχος του Πενταγώνου, ονομαζόμενος Λάρυ Φράνκλιν, είχε δώσει απόρρητες πληροφορίες σε Ισραηλινό διπλωμάτη. Το Ισραήλ δεν είναι η μόνη χώρα που κατασκοπεύει τις ΗΠΑ, αλλά η προθυμία του να κατασκοπεύει τον κυριότερό του πάτρωνα κάνει ακόμα πιο αμφίβολη τη στρατηγική του αξία.

Η στρατηγική αξία του Ισραήλ δεν είναι το μοναδικό θέμα. Οι υποστηρικτές του τονίζουν ότι του αξίζει απεριόριστη υποστήριξη γιατί είναι αδύναμο και περιβάλλεται από εχθρούς, γιατί είναι μία δημοκρατία και γιατί ο εβραϊκός λαός έχει υποφέρει από εγκλήματα εις βάρος του στο παρελθόν και γι αυτό αξίζει ειδικής μεταχείρισης. Επίσης λέγεται ότι η συμπεριφορά του Ισραήλ είναι ηθικά ανώτερη από εκείνη των αντιπάλων του. Αν εξεταστούν εμπεριστατωμένα, κανένα από αυτά τα επιχειρήματα δεν πείθει. Υπάρχει πράγματι ένας σοβαρός ηθικός λόγος για την στήριξη της ύπαρξης του Ισραήλ, αλλά αυτή δεν κινδυνεύει. Αντικειμενικά ιδωμένη, η συμπεριφορά του, είτε τώρα είτε στο παρελθόν δεν προσφέρει καμιά ηθική βάση για την προνομιακή του μεταχείριση σε σχέση με τους Παλαιστίνιους.

http://ardin.gr/Arxeio_Ardin/2006/ardin_59/ameriki_israel/ameriki_israel.htm
 

 

1 σχόλιο

Filed under Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες

Happy Christmas (war is over if you want it) εξέγερση βίας ή μη βίας;

 

αναλογιζόμενος το τραγούδι του Λένον το οποίο έλαβα από ένα φίλο αντί ευχών σε ε μαιλ, σκεφτόμουν να το αφαιρέσω γιατί τελικά θεωρούσα ότι στην πραγματικότητα δεν με εξέφραζε………

Ο Λένον εξέφραζε στα τελευταία στάδια της ζωής του την «ειρήνη-αγάπη-μη βία» κλπ ιδέες και ιδανικά τα οποία ενσάρκωσε και με πολιτικές πράξεις ο Μαχάτμα Γκάντι .

Μια μικρή έρευνα που έκανα στο ιντερνετ για τον Γκάντι τελικά με προβλημάτισε ακομη παραπάνω.

Αρχικά σκεφτόμουν ότι αυτά τα τραγουδάκια στυλ «Imagine» κλπ είναι γλυκανάλατα ανούσια τραγουδάκια που ρίχνουν νερό στο μύλο των λογής λογής ανθρωπιδίων εκμεταλλευτών εξουσιαστών και επι της ουσίας δεν μπορούν να αλλάξουν και τίποτα…..

Διαβάζοντας για τον Γκάντι http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B1%CF%87%CE%AC%CF%84%CE%BC%CE%B1_%CE%93%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B9

και ειδκά ένα άρθρο http://www.enet.gr/online/online_hprint?id=34973464

στην Ελευθεροτυπία άρχισα να προβληματίζομαι ακόμη παραπάνω καθότι η παθητική αντίσταση της μη βίας του Γκάντι ήταν αυτή που εξανάγκασε τους κωλοεγγλέζους σε συνθηκολόγηση

σκεφτόμουν επίσης τα λόγια του εγγονού του Γκάντι προς τον Αράφατ για μια ανάλογη παθητική αντίσταση αντί της ιντιφάντα της τυφλής βίας η οποία πρακτικά δυστυχώς δεν έχει φέρει αποτελέσματα

Προσωπικά σκεφτόμουν να αντικαταστήσω το τραγούδι του Λένον με αυτό

αυτό

αυτό

αυτό που μας εκφράζει άμεσα

ο Γκάντι επηρεάστηκε λέει ο ίδιος από τους αρχαίους έλληνες φιλόσοφους τον χριστιανισμό και τους σύγχρονους διανοούμενους όπως τον Λέων Τολστόι

βία ή μη βία;

λένε ότι ο χριστός είπε ότι όταν σε κτυπήσουν στο ένα μάγουλο, να γυρίσεις και το άλλο, να αγαπάς τον εχθρό σου κλπ κλπ

φυσικά στις ιστορίες για την ζωή του χριστού λέγεται ότι ο χριστός όταν μπήκε στο ναό του σολωμόντα που υποτίθεται ήταν χώρος πνευματικός κλπ 

ο ίδιος ο χριστός εξοργίστηκε τόσο πολύ και τα έσπασε όλα και ήταν την μέρα εκείνη που εκτόξευσε τις λεβέντικες κουβέντες περί «ουαι υμίν γραμματείς και φαρισαίοι» αλίμονο σε σας γραμματείς και φαρισαίοι υποκριτές!!!  τυφλοί οδηγοί!!!

η ζωή είναι εδώ και τώρα, όλοι αυτοί οι υποκριτές που εξουσιάζουν την ζωή μας θα πληρώουν κάποτε;

οι αρχαίοι έλληνες σοφοί γαρ, είχαν δύο αδελφές θεότητες, την δίκη και την νέμεσις

η νέμεσις είναι η τιμωρία, η Εκάβη όμως όταν εκτελούσε τα δύο παιδιά του βασιλιά της Θράκης Πολυμήστορα και τύφλωνε τον ίδιο ώστε να υποφέρει και να τιμωρείται για όλη του την ζωή, πήρε τα ηνία και επέβαλε τη νέμεσι στον άνθρωπο που του εμπιστεύτηκε τον γιο της  Πολύδωρο τον οποίο και σκότωσε ώστε να πάρει τα πλούτη που του έστειλε η μητέρα του,

αυτό που εκφράστηκε έντονα πάντως από όλο τον κόσμο στον πλανήτη στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 ήταν μια κατα βάθος αποδοχή του γεγονότος αυτού ως νέμεσις για όλα τα κακά που προξένησαν στον κόσμο

στη νέμεσις δεν υπάρχει δίκη παρά μόνο τιμωρία, τα παιδιά του Πολυμήστορα ήταν αθώα αλλά έπρεπε να φονευθούν ώστε να επέλθει η νέμεσις, να επέλθει η κάθαρσις

Όλες μας οι πράξεις είναι πολιτικές, ακόμα και οι idiot-ιδιωτικές η ανοχή κάποιων γεγονότων μας κάνει συνένοχους

πρσωπικά έχω μάλλον κατασταλάξει….

Σχολιάστε

Filed under Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, διάφορα

Η σπίθα του εγκλήματος της εξουσίας άναψε την εξέγερση και αυτή τις δύο ελλάδες

Μεγάλο εργαλείο το ιντερνέτ………………….. περιδιαβαίνοντας στις πεδιάδες τις βουνοπλαγιές του και τις θάλασσές του μπορείς να κατανοείς και να αντιλαμβάνεσαι πολύ πιο άμεσα την κοινωνία στην οποία ζεις.

 

Μπορείς να έχεις μια άμεση άποψη για την κοινωνία και τους ανθρώπους της, η ανωνυμία του κάνει τους ανθρώπους να πετάνε τα προσωπεία και να μιλάνε ωμά, να εκφράζουν αυτό που αληθινά έχουν στην ψυχή τους….

 

Το μη κόστος της μη προσωπικής επαφής απελευθερώνει τους ανθρώπους από τα στεγανά των στενών διαπροσωπικών σχέσεων όπου ως επί το πλείστον αποτελούνται από συνεχείς συμβιβασμούς, όχι πάντα με την κακή έννοια, αλλά υπό την έννοια του να μην υπάρχει τόσο παρορμητικότητα και άμεση έκφραση των απόψεων συναισθημάτων για γεγονότα αλλά και για πρόσωπα που εκφράζουν απόψεις για τις οποίες έχουμε έντονα συναισθήματα…..

Αλλιώς ενεργείς στον διαπροσωπικό σου κόσμο δια ζώσης και αλλιώς όταν έχεις απλά ένα κείμενο και ένα ψευδώνυμο αυτού που το έγραψε…..

Ακόμα και ανθρώπους που ξέρεις στην αληθινή ζωή, στην διαδικτυακή τους βλέπεις αλλιώς μέσα από τα κείμενά τους………..

Εδώ είναι ένας άλλος κόσμος…..

Μια μικρή μεγάλη εισαγωγή για να μπω στην ουσία…..

Στις 6 Δεκεμβρίου 2008 έλαβε χώρα ένα αποτρόπαιο έγκλημα από την προσωποποίηση της εξουσίας εις βάρος ενός 15χρονου παιδιού, εις βάρος της κοινωνίας ολόκληρης…

Το έγκλημα αυτό έδρασε σαν την φλόγα που άναψε το φυτίλι της πυριτιδαποθήκης που λέγεται μεταπολιτευτική Ελλάδα, της γενιάς των 700 ευρώ, του μη μέλλοντος, της πλήρης διαφθοράς των πάντων, της αναξιοκρατίας και της μιζέριας

Αυτό έφερε την εξέγερση των ημερών μας, η φλόγα μπορεί να αποδυναμώθηκε, αλλά παραμένει εκεί και με πρώτη ευκαιρία θα αναζωπυρωθεί και πάλι……..

Αυτή η εξέγερση με τις παρενέργειες του πλιάτσικου το οποίο έλαβε χώρα και με τους προβοκάτορες κουκουλοφόρους μπάτσους της εξουσίας και την ανοχή του κράτους ώστε να στρέψει τον κόσμο εναντίον της εξέγερσης ανέδειξε εν τέλει τις δύο Ελλάδες της σκέψης….

Πραγματικά αυτή την στιγμή γενικά ομιλούντες υπάρχουν δύο Ελλάδες στην ψυχή και στο μυαλό….

Υπάρχει η Ελλάδα που κοιτάει πέρα από τις βιτρίνες και τα στημένα πλιάτσικα και βλέπει την ουσία και υπάρχει και η Ελλάδα της προκατάληψης που στήνει στον τοίχο ακόμα και το 15χρονο παιδί που δεν πρόλαβε καν να σκεφτεί, πόσο μάλλον να πράξει κάτι για το δικό του μέλλον και της κοινωνίας στην οποία ζούσε…

Αντιγράφω ένα ποστ ενός ανθρώπου που είναι και εκπαιδευτικός και μάλιστα κάνει και διδακτορικό κάτι που αποδεικνύει ότι τα κωλόχαρτα δεν σημαίνουν κατανάγκην και κάτι:

  « Όλοι. Μηδενός εξαιρουμένου. Όλοι φταίμε.

Ο Αλέξης: Θεός σχωρέστον, αλλά ο καημένος ο Αλεξάκης πέθανε από τη βλακεία του. Πήγε στα Εξάρχεια με την εγωπαθή και αλαζονική άγνοια Ιάπωνα τουρίστα που επισκέπτεται το Σοβέτο. Πήγε στην πλατεία-φετίχ, τόπο ενηλικίωσης ΒιΠι μειρακίων με σκοπό να αποδείξει θεωρήματα χλεύης και ανδρισμού. Έπαιξε, έχασε και δεν νομίζω να κατάλαβε και το γιατί ήρθαν έτσι τα πράγματα. Η ήδη αρχιτεκτονικά στρωμένη ζωή του αναγκάστηκε να αποδεχτεί το μη προβλέψιμο. Θύμα σαφώς αλλά και θύτης από θέση και καταγωγή.»

Και ακολουθούν σχόλια «συμπαράστασης» και προτροπής από συμφωνούντες…

                                                                                                                                                                       

Η σκληρότητα του συγκεκριμένου ανθρώπου και των συμφωνούντων είναι απίστευτη, γίνεται όμως επικίνδυνη όταν γνωρίζεις ότι αυτός ο άνθρωπος ο περισπουδασμένος είναι και φιλόλογος που θα «διδάξει» αρχές και ιδανικά σε παιδιά σαν τον «Αλεξάκη που πέθανε από τη βλακεία του» όπως λέει…..

Η άλλη Ελλάδα έβγαλε το πόρισμα της…………. Ο «Αλεξάκης» λέει πήγε στα Εξάρχεια με την εγωπαθή και αλαζονική άγνοια και μπλα μπλα μπλα και μάλιστα βγάζει και συμπέρασμα ότι εκεί πήγε με σκοπό να αποδείξει χλεύη ανδρισμού και άλλες τινές μαλακίες!!!!!!

Η ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗ σε όλο της το μεγαλείο!!!!!!!!!!

Η άλλη Ελλάδα είναι και σκατόψυχη όμως : «έπαιξε έχασε» λέει !!!!!!!!!

Τι να πεις, ό,τι έσπειραν κάποιοι πριν από μας για μας σήμερα, θερίζουμε όλοι μαζί αυτά…..

Ο αγώνας για αλλαγή της κοινωνίας ξεκινάει πάντα εκ των έσω, ξεκινάει από τα μυαλά μας

Ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου είναι πάντα ο εαυτός του, οι αδυναμίες του, οι ανασφάλειες του…….

12 Σχόλια

Filed under Αναρχισμός, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια, κρίση

Υπόθεση «ζαρντινιέρας» «έχω δικαιωθεί» λέει…………. επί της ουσίας αθώωση των άθλιων κωλόμπατσων

Συνέχεια

14 Σχόλια

Filed under "δικαιοσύνη"

6/12/08 Το κράτος δολοφονεί! Νεκρό 15χρονο παιδί από σφαίρες αστυνομικών- video φωτό-κατάθεση φονιά

Θαυμάστε τους προβοκάτορες πραίτορες/μπράβους της εξουσίας

βίντεο από το σαιτ «τηλεόραση χωρίς σύνορα»

Λοστοί, κρανιοφόροι με πολιτικά και αστυνομικός: oι εικόνες αυτές τραβήχτηκαν από κάμερα του Tvxs κοντά στο Αστυνομικό Τμήμα Εξαρχείων. Κουκουλοφόρος αφήνει το λοστό του, συζητά με αστυνομικούς κι ύστερα φεύγει με το λοστό για σπάσιμο. Οι αστυνομικοί κάνουν πρόβες με τις πέτρες που κρατούν στα χέρια τους. Εχει άραγε η αστυνομία ή ο αρμόδιος υπουργός κ.Παυλόπουλος κάποια εξήγηση;

http://www.tvxs.gr/v2046

Οι πιο κάτω σας θυμίζουν κάτι;

mpatsoi-koykoyloforoi1

από το σάιτ «και νουδου και λαιτ»

http://anything-but-nd.blogspot.com/

Ημαθητική εξέγερση και το ξύπνημα της κοινωνίας κατά της αστυνομικής βαρβαρότητας σε 10 λεπτά.

Από την μέρα του ξεσπάσματος με αφορμή την δολοφονία του μικρού Αλέξη από το ΑΧΡΗΣΤΟ προιόν του συστήματος κωλόμπατσο-στρατιωτάκι της εξουσίας ακούω και διαβάζω απόψεις από πολύ κόσμο……………… κοινή συνισταμένη από τους πλείστους κυπραίους «φιλήσυχους» «νομοταγείς» πολίτες είναι ότι «οκ δεν έπρεπε να σκοτώσει το παιδί…. Α Λ Λ Α :

1.Τι γύρευε στα Εξάρχεια 15χρονο μωρό; Αντί να κάτσει σπίτι του;

2. Μα δεν γίνεται έτσι στα ξαφνικά χωρίς να έγινε κάτι να σήκωσε το όπλο και να σκότωσε

3.Κάτι έκαμεν και ο μικρός, δηλαδή γιατί εμένα δεν έτυχε ποτέ να με δέρει αστυνομικός ή να σηκώσει όπλο γκλοπ πάνω μου;

Δηλαδή η προπαγάνδα έπιασε και με το παραπάνω………. δεν το πιστεύουν οι «φιλήσυχοι» «φιλειρηνικοί» «νομοταγείς» «πολίτες» ότι είναι δυνατόν να συμβεί αυτό και «έτσι απλά» ένας υπάνθρωπος να σκοτώσει ένα παιδί…

ΝΑΙ  ΡΕ  ΠΙΣΤΕΨΤΕ  ΤΟ!!!

ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ!!!

ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ!!!

Τα δύο παιδιά στην οδό  Αρμενίας τον Δεκέμβριο του 2005 που σάπισαν στο ξύλο 18 τόσοι, άχρηστοι κωλόμπατσοι τι ήταν; Κι αυτό μεμονωμένο περιστατικό ;

http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=15271&-V=videos

α ναι, το ξέχασα, και γι αυτό βρήκανε την απάντηση οι «φιλήσυχοι» πολίτες που «σοκαρισμένοι» από το βόλεμα τους βλέπουν την οργή στην Ελλάδα να ξεχειλίζει:

«ήταν «χασικλήδες» ήταν μεθυσμένοι ήταν έτσι ήταν γιουβέτσι…………… ήταν κωλόπαιδα που έβριζαν τους καημένους «αστυνομικούς» και μπλα μπλά

Δεν το χωράει ο νους των «φιλήσυχων» «πολιτών» ότι μπορεί απλά να τους σάπισαν έτσι για την «καυλα» τους ρε παιδί μου, γιατί είναι και πολύ αντρακλες να ουμ ρε παιδί μου, είναι και γαμώ τους γαμίκουλες αρσενικούς

«φιλήσυχοι» και «φιλειρηνικοί» ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ!

«όταν οι μπάτσοι δείρουν (ή σκοτώσουν) τα παιδιά σας τότε θα βγείτε απ΄τα κλουβιά σας»

Δυστυχώς έγινε κι αυτό πολλές φορές, αλλά οι «φιλήσυχοι» βρήκαν το άλλοθι του βολέματος και της ευμάρειας τους και ο λόγος είναι απλός όπως το έχω επισημάνει και σε άλλο κείμενο https://osr55.wordpress.com/2008/09/15

Οι πλείστοι «φιλήσυχοι» κυπραίοι έχουν σαν «όνειρο» τους να γίνουν αυτοί «εξουσιαστές που γαμάνε» αντί «γαμημένοι»……. οι «φιλήσυχοι» θαυμάζουν αυτούς που τους γαμάνε καθημερινά και τους κάνουν τον βίο αβίωτο και ελπίζουν ότι μια μέρα θα γίνουν και αυτοί σαν αυτούς…..

ακούω διάφορες κασσάνδρες να προφητεύουν εν είδη ευχής ότι η εξέγερση θα καταλαγιάσει και θα «επιστρέψουμε» στην μίζερη προηγούμενη πραγματικότητα των εφραίμηδων κλπ κλπ

ο καθείς κάνει τις επιλογές του μιλάει για τον εαυτό του και τις πλείστες φορές εξ ιδίον κρίνει τα αλλότρια……

το βόλεμα άλλωστε είναι μεγάλη ιδεολογική σχολή

όλη αυτή η εξέγερση, γιατί είναι εξέγερση, δείχνει τον δρόμο

από κει και πέρα κάποιοι εύχονται να καταλαγιάσει και να «επιστρέψουμε» στην προηγούμενη μιζέρια των εφραίμηδων κλπ κλπ

η ευκαιρία είναι εδώ

όπως ένας τσογλαναράς δικηγόρος παίζει τα παιχνίδια της εξουσίας του χρήματος του βασίλειου της αναξιοκρατίας της κύπρου και διαιωνίζει το σύστημα

όπως ένας δημοσιοκάφρος παίζει τα παιχνίδια της εξουσίας του χρήματος του βασίλειου της αναξιοκρατίας της κύπρου και διαιωνίζει το σύστημα

όπως ένας «εντιμότατος» κύριος δικαστάς παίζει τα παιχνίδια της εξουσίας του χρήματος του βασίλειου της αναξιοκρατίας της κύπρου και διαιωνίζει το σύστημα

όπως ο μέσος πολίτης που τον ΓΑΜΑΕΙ καθημερινά το σύστημα της ανακύκλωσης ανάξιων ανθρώπων σε όλα τα πόστα παίζει τα παιχνίδια της εξουσίας του χρήματος του βασίλειου της αναξιοκρατίας της κύπρου και διαιωνίζει το σύστημα

έτσι ο καθένας κάνει τις επιλογές του όσον αφορά την φλόγα που ήδη καίει και απειλεί να τους κάψει

ή θα την δυναμώσει ή θα προβαίνει σε προφητείες καταγιαλασης της…..

Αφιερωμένο στον Αλέξη….

ΑΜΑ ΤΑ ΠΑΡΩ ΘΑ ΠΑΡΩ ΦΟΡΑ ……………………………………..

WAKE UP  «anger is a gift»

Κίτρινα Ποδήλατα «θα πάρω φόρα…» προφητικό ΓΑΜΑΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ!
«Κι άμα τα πάρω, θα πάρω φόρα, θα σας ρημάξω στις κλωτσιές στην ανηφόρα
Άμα τα πάρω δε θα μπορέσουν δυο διμοιρίες από ΜΑΤ να με βολέψουν
Κι έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι, κρύβομαι μέσα μου και κάνω πανικό
Έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι, τη φαντασία μου χορεύω στο κενό
Αξιοπρέπεια κι αρχές λείπουν ταξίδι και την καρδιά μας που διψά ποτίζουν ξίδι
Ματαιόδοξοι μασόνοι κυβερνάνε ρε μα οι μεγάλοι χορηγοί που πολύ μας αγαπάνε
Θα μας γλιτώσουν, είναι σπουδαίοι! Θα μας αφήσουν να ρημάξουμε στα βράχια τελευταίοι
Δημοκρατία κι αξιοκρατία πλέον πωλούνται σε πανέρια σε ευκαιρία!
Μα εμείς πονάμε αυτό τον τόπο, σφίγγουμε δόντια και λουριά για την Ελλάδα ρε γαμώτο
Νομίζουμε ποτέ δε θα μιλάμε, όμως τα πρόβατα τους λύκους θα τους φάνε!
Μα εγώ θα ζήσω μέσα στη μέρα, θέλω τα χέρια να σηκώνω στον αέρα
Θέλω τον ήλιο και οξυγόνο κι αυτό το μέλλον με ελπίδα να ανταμώνω

»

mpatsos-me-oplo-analysh

http://www.tvxs.gr/v1407

Ο φωτογράφος του Ελεύθερου Τύπου Κώστας Τσιρώνης που τράβηξε τις φωτογραφίες των αστυνομικών να σημαδεύουν διαδηλωτές απολύθηκε από την εφημερίδα.

Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν την Κυριακή το απόγευμα στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Ο Κ. Τσιρώνης τις παρέδωσε λιγο αργότερα στον διευθυντή της εφημερίδας Σεραφείμ Κοτρώτσο. Σύμφωνα με όσα είπε ο φωτογράφος στο Tvxs, o κ. Κοτρώτσος του δήλωσε στην αρχή ότι πρόκειται για μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία. Στη συνέχεια, όμως, του είπε ότι ήθελε να βεβαιωθεί ότι επρόκειτο πραγματικά για πυροβόλο όπλο και όχι για πιστόλι εκτόξευσης φωτοβολίδων. Ο φωτογράφος τον βεβαίωσε ότι πράγματι επρόκειτο για όπλο μάρκας Κλογκ 9 χιλ., από αυτά που δεν έχουν ασφάλεια. Προς επιβεβαίωση, του έδειξε μια ακόμη φωτογραφία στην οποία φαίνεται το κλείστρο του όπλου. Σε επικοινωνία που είχε το Tvxs μαζί του, ο κ. Κοτρώτσος δήλωσε ότι δεν μπορούσε να τις δημοσιεύσει πριν βεβαιωθεί από ειδικούς, καθώς επρόκειτο για εκρηκτικό πολιτικό θέμα.

Την Δευτέρα ρωτήθηκαν ειδικοί οι οποίοι βεβαίωσαν ότι επρόκειτο περί όπλου. Την ίδια μέρα το απόγευμα, ο Κ. Τσιρώνης ενημέρωθηκε από τους γραφίστες που σχεδιάζουν την εφημερίδα ότι οι φωτογραφίες είχαν αποσυρθεί από την πρώτη σελίδα του φύλλου που ετοίμαζαν για τη Τρίτη. Διαμαρτυρήθηκε στον προϊστάμενό του στο τμήμα των φωτορεπόρτερ, ο οποίος του είπε ότι οι φωτογραφίες «ίσως δημοσιεύονταν στις μέσα σελίδες». Η συζήτηση έγινε παρουσία πολλών δημοσιογράφων που επιβεβαίωσαν στο Tvxs τη στιχομυθία. Στην ίδια συζήτηση, ο φωτογράφος είπε ότι η είδηση πως υπάρχουν αυτές οι φωτογραφίες είχε ήδη διαρρεύσει και ότι, αν δεν δημοσιεύονταν στη πρώτη σελίδα, η εφημερίδα θα έχανε μια μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία.

Τελικώς, οι φωτογραφίες δημοσιεύθηκαν την Τρίτη στις μέσα σελίδες της εφημερίδας, ενώ ήδη είχαν διαρρεύσει σε διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία και κυκλοφορούσαν στο διαδίκτυο. Ο φωτογράφος ειδοποιήθηκε να μην καλύψει τη κηδεία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και λιγο αργότερα τού ανακοινώθηκε η απόλυσή του. Ο Σ. Κοτρώτσος δήλωσε στο Tvxs ότι είχε πρόθεση να δημοσιεύσει τις φωτογραφίες και ότι ο φωτορεπόρτερ απολύθηκε γιατί παραβίασε το αποκλειστικό του συμβόλαιο με τον «Ελεύθερο Τύπο» διαρρέοντας τις φωτογραφίες. Ομως ο φωτογράφος υποστηρίζει οτι πρόκειται για απόπειρα πολιτικής λογοκρισίας. Λέει ότι ο ίδιος δεν ειναι υπεύθυνος για τη διαρροή, καθώς πολλοί εργαζόμενοι στην εφημερίδα είχαν πρόσβαση στις φωτογραφίες μετά τη παράδοση τους. Πρόσθεσε ότι, αν δεν είχαν διαρρεύσει, «δεν θα δημοσιεύονταν ποτέ».

Μετά τη δημοσιοποίηση των φωτογραφιών, η αστυνομία ανακοίνωσε ότι διεξάγει έρευνα για το περιστατικό. Κανείς δεν έχει έρθει σε επαφή με τον φωτογράφο.cf83ceb5cebb-9Η απολογία/κατάθεση του αμετανόητου φονιά cf83ceb5cebb-11

cf83ceb5cebb-3cf83ceb5cebb-22

cf83ceb5cebb-5cf83ceb5cebb-4

01301_0812092035

cf83ceb5cebb-7cf83ceb5cebb-6

cf83ceb5cebb-8

cf83ceb5cebb-10

cf83ceb5cebb-111

http://troktiko.blogspot.com/2008/12/blog-post_6442.html

Iδιο κράνος!

Ίδια γάντια!

Ίδια παντελόνια!

Ίδια μανία!

Και θα μας πείτε ότι δεν είναι …οργανωμένοιmpatsoi-koykoyloforoi

από το σαιτ «τηλεόραση χωρίς σύνορα»

http://www.tvxs.gr/v1301

Η φωτογραφία τραβήχθηκε χθες το βράδυ έξω από το Αστυνομικό Τμήμα Καλλιδρομίου δείχνει τρία άτομα με πολιτικά, το ένα απ’ τα οποία φοράει κράνος και κρατά λοστό, να κάθονται ανάμεσα στους αστυνομικούς. Ο αυτόπτης μάρτυρας που τράβηξε τη φωτογραφία δήλωσε στο tvxs ότι παρέμειναν εκεί για σχεδόν μισή ώρα.

Άλλοι μάρτυρες που πέρασαν σήμερα το μεσημέρι από την περιοχή ανέφεραν ότι άτομα με full-face μάσκες και λοστούς περνούσαν αμέριμνοι ανάμεσα από τους αστυνομικούς που φύλαγαν το τμήμα.

Η φωτογραφία και οι μαρτυρίες έρχονται να προστεθούν σε άλλες πληροφορίες που επιμένουν ότι τις τελευταίες μέρες δρουν προβοκάτορες και προκαλούν ζημιές με στόχο την αναστροφή του κλίματος αγανάκτησης για τη δολοφονία. Είναι π.χ. βέβαιο ότι ορισμενοι από τους διαδηλωτές με κουκούλες που προκάλεσαν ζημιές ή έριξαν μολότωφ προέρχονται από τα Εξάρχεια ή είναι απλοί μαθητές.

Αλλά κύκλοι αναρχικών από τα Εξάρχεια υποστηρίζουν ότι δεν είχαν ανάμειξη στις πρώτες καταστροφές καταστημάτων που έγιναν το Σάββατο το βράδυ στην περιοχή γύρω από την οδό Ερμού, αμέσως μετά τη δολοφονία.

mpatsoi-me-koykoyles

Τι γυρεύουν αυτοί οι τύποι ανάμεσα στους αστυνομικούς; Η ηγεσία της αστυνομίας και το Υπουργειο Δημόσιας Τάξης θα πρέπει να δώσουν εξηγήσεις.

σχόλιο:

Βγάλτε τη περυσινή μαρτυρία (και στις τηλεοράσεις) του καθηγητή του πολυτεχνείου, ο οποίος είδε κουκουλοφόρους να βγαίνουν από την κλούβα των ΜΑΤ και να μπαίνουν στο πολυτεχνείο σε ώρα μεγάλων επεισοδίων. Φυσικά επακολούθησε μια τεράστια γαργάρα…
Βγάλτε την ιστορία με τον κουκουλοφόρο που τραυματίστηκε στο πρόσωπο και αποδείχτηκε ότι ήταν ο αστυνομικός Παπαδόπουλος.
Βγάλτε ότι μπορείτε πάνω σε αυτό το θέμα, μήπως και γίνει κάποιος ντόρος και καταλάβουν και οι πολλοί τι γίνεται.

http://link.brightcove.com/services/player/bcpid1463312990?bctid=4128532001

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΙ ΑΚΟΥΓΕΤAI  ΣΤΟ 00:30

http://link.brightcove.com/services/player/bcpid1463312990?bctid=4172654001

http://www.tvxs.gr/v159

http://www.tvxs.gr/v1068

dolofonos

Επαμεινώντας Κορκονέας, 37 χρόνων (αυτός που πυροβόλησε) και Βασίλης Σαραλιώτης, 31 ετών.

astunomikos1

Απο την χτεσινή Ελευθεροτυπια…

* Τον Νοέμβριο του 1980 δολοφονούνται από αστυνομικούς των ΜΑΤ κατά τη διάρκεια της πορείας για την επέτειο του Πολυτεχνείου η νεαρή εργάτρια Σταματίνα Κανελλοπούλου και ο 26χρονος Ιάκωβος Κουμής. Απομονώνουν την πρώτη στη βιτρίνα, στη γωνία Βουκουρεστίου και Πανεπιστημίου, και την χτυπούν με κλομπ αλύπητα -σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής. Με κλομπ συνέτριψαν το κρανίο του Κουμή.

* Τον Αύγουστο του 1985 ο αστυνομικός Νίκος Σταθόπουλος πυροβολεί και σκοτώνει την Αμερικανίδα Κάθριν Τζον Μπουλ, 22 χρόνων, μετά την άρνηση της τελευταίας να γίνει έλεγχος στο αυτοκίνητό της.

* Τον Νοέμβριο του 1985 λίγες ώρες μετά την πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου πέφτει νεκρός στη Στουρνάρη από σφαίρα του αστυνομικού Αθ. Μελίστα ο 15χρονος Μιχάλης Καλτεζάς.

* Τον Φεβρουάριο του 1986 ο 17χρονος Μανώλης Κανδανολέων, που επέβαινε σε κλεμμένο αυτοκίνητο, πυροβολήθηκε στο κεφάλι από τρεις αστυνομικούς.

* Τον Μάρτιο του 1990 στην Πρέβεζα ο αστυφύλακας Γρηγόρης Σπυράκος πυροβόλησε και σκότωσε τον 15χρονο μαθητή Δημήτρη Κίκερη. Το θύμα ήταν παγιδευμένο στην τουαλέτα «βιντεάδικου», που λίγο πριν είχε επιχειρήσει να διαρρήξει.

* Τον Απρίλιο του 1993 ο αρχιφύλακας Ηλίας Σταματόπουλος σκότωσε εν ψυχρώ τον 25άχρονο σερβιτόρο Γιάννη Τζίτζη σε μπαρ.

* Τον Ιανουάριο του 1994 ο αστυνομικός Ευάγγελος Λαγογιάννης σκοτώνει με 4 σφαίρες τον 28χρονο μουσικό Θοδωρή Γιάκα, επειδή αρνήθηκε να σταματήσει σε εξακρίβωση στοιχείων.

* Τον Ιανουάριο του 1996 σε αστυνομική επιχείρηση-σκούπα κατά Αλβανών στη Σκάλα Ωρωπού ο αστυνομικός Διονύσης Καρακάιδος σκοτώνει έναν Αλβανό.

* Τον Ιούνιο του 1996 ο αγροφύλακας Αθ. Μάτος σκοτώνει τον 20χρονο Φαντίλ Ναμπούζι για δύο καρπούζια που πήγε ο τελευταίος να κλέψει.

* Τον Νοέμβριο του 1996 σε «επιχείρηση» της Αστυνομίας έξω από τη Λιβαδειά για τον εντοπισμό φυγόδικου ο αστυφύλακας Δημήτρης Τρίμης πυροβόλησε σχεδόν εξ επαφής και σκότωσε τον 45χρονο Τσιγγάνο Τάσο Μουράτη μπροστά στα μάτια ενός από τα τρία παιδιά του.

* Τον Αύγουστο του 1998 στον Πειραιά ο ανθυπαστυνόμος Δημήτρης Τσαγκράκος πυροβόλησε και σκότωσε τον 26χρονο Ηλία Μέξη έξω από το τμήμα Μεταγωγών επειδή δεν σταμάτησε σε σήμα του για έλεγχο.

* Τον Οκτώβριο του 1998 στο κέντρο της Θεσσαλονίκης ο ανθυπαστυνόμος Κυριάκος Βαντούλης σκότωσε τον 17χρονο Γιουγκοσλάβο μαθητή Μάρκο Μπουλάτοβιτς, ο οποίος επισκεπτόταν με συμμαθητές του την Ελλάδα.

* Τον Φεβρουάριο του 2000 στη Λούτσα ο υπαστυνόμος Θοδωρής Χαλουλάκος πυροβολεί αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν τέσσερις νέοι, επειδή όπως είπε «τους θεώρησε ύποπτους για διακίνηση ναρκωτικών». Η σφαίρα καρφώθηκε στη σπονδυλική στήλη του 18χρονου μαθητή Σωτήρη Κατσιώτη και τον άφησε παράλυτο.

* Τον Μάρτιο του 2000 στην Ανω Πόλη Θεσσαλονίκης ο 18χρονος ομογενής από την πρώην ΕΣΣΔ Νικόλαος Λεωνίδης έπεσε νεκρός από τα πυρά του αστυνομικού Γιώργου Ατματζίδη, γιατί δεν σταμάτησε σε σήμα για έλεγχο.

* Τον Οκτώβριο του 2001 στο Ζεφύρι ο αστυφύλακας της Αμεσης Δράσης Γ. Τυλιανάκης πυροβόλησε στο κεφάλι τον αθίγγανο Μαρίνο Χριστόπουλο, 21 ετών, επειδή δεν σταμάτησε σε μπλόκο.

* Τον Νοέμβριο του 2001 στην πλατεία Αμερικής ο αστυφύλακας Γιάννης Ριζόπουλος πυροβόλησε στο κεφάλι τον 20χρονο Αλβανό Σεντγκάκ Σελνίκου μέσα σε καφετέρια, όταν απείλησε με μαχαίρι τον ίδιον και άλλους τέσσερις συναδέλφους του που είχαν ήδη προτεταμένα τα όπλα τους.

* Τον Δεκέμβριο του 2003 ο 22χρονος Ηρακλής Μαραγκάκης πυροβολείται στο κεφάλι από άνδρες του Τμήματος Αστυνομικών Επιχειρήσεων Ρεθύμνου, γιατί το αυτοκίνητο που επέβαινε μαζί με δυο άλλους νεαρούς δεν σταμάτησε για έλεγχο. Μ.Δ.

Στην πορεία της προηγούμενης Κυριακής  του ΑΠΑΝΕΜΙ 30/11/2008 οι κωλόμπατσοι μαντρόσκυλα της εξουσίας  προσπάθησαν να φοβερίσουν τον κόσμο με την γνωστή τους γλειώδη τακτική

«γυρεύκουμεν έναν με ριγέ!!!! έχεις ταυτότητα;»

έτυχε αυτός με τα «ριγέ» να έχει νομικές γνώσεις και λόγω της ιδιότητας του να αποστομώσει το σκουλίκι της εξουσίας ο οποίος έσκασε και επέστρεψε στην τρύπα του

σε αντίθετη περίπτωση θα ακολουθούσε το γνωστό «δεν έχεις ταυτότητα; πάμε στο τμήμα για εξακρίβωση» και αν αυτός αρνηθεί αυτόματα άλλα σκουλίκια θα του την πέσουν και εννοείται θα τον τουλουμιάσουν στο ξύλο και μετά θα τον κατηγορήσουν ότι αντιστάθηκε κατά της νόμιμης σύλληψης και ότι τους έδερε κιόλας

παραδείγματα πολλά….

Διαδήλωση 20/3/2003 …….η πραγματικότητα όπως την βλέπετε στις φωτό και η αντίληψη της από την “Δικαιοσύνη” της Κύπρουhttps://osr55.wordpress.com/2008/06/25/69/

Δυστηχώς η μη αντίδραση των απλών ανθρώπων φέρνουν τα τραγικά αποτελέσματα που είχαμε στην Αθήνα χθες με τον θάνατο ενός 15χρονου παιδιού από ανάξιους ανθρώπους απαίδευτους που τους φοράνε απλά μια στολή και τους δίνουν όπλα χωρίς παιδεία χωρίς τίποτα

ρομποτ προστάτες της εξουσίας

440px-cf84ceb1_nceadceb1_cebaceb1cebbcf84ceb5ceb6ceb1cf82

cebf-cebcceb9cebacf81cf8ccf82-ceb1cebbceadcebeceb7cf821

Δυστυχώς  είναι σα να μην πέρασε ούτε μια μέρα……………………..

http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=15271&-V=videos

<

ale3hs

το πιο κάτω βίντεο είναι κατασκευασμένο ψεύτικο, πρόσθεσαν οι άθλιοι παραχαράκτες φωνές συνθήματα σπασίματα ΑΛΗΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΚΑΦΡΟΙ

το πιο πάνω βίντεο είναι κατασκευασμένο ψεύτικο, πρόσθεσαν οι άθλιοι  παραχαράκτες φωνές συνθήματα σπασίματα  από το άθλιο κανάλι του mega όπως και τα υπόλοιπα κανάλια των δημοσιοκάφρων που παραπληροφορούν

αυτό είναι το αληθινό βίντεο στο οποίο

http://anything-but-nd.blogspot.com/2008/12/to-mega.html

προφητικό γαμάτο κομμάτι από τα κίτρινα ποδήλατα

http://www.megatv.com/summaries.asp?catid=14161&tag=10706

http://athens.indymedia.org/

newego_large_t_1101_2055382

αντιγράφω από το τηλεόραση χωρίς σύνορα

http://www.tvxs.gr/v1049

Ηταν ζήτημα χρόνου να συμβεί. Ηδη δυό χρόνια πριν, οι γιατροί που περιέθαλπταν τους τραυματίες στις φοιτητικές διαδηλώσεις προειδοποιούσαν ότι κατά τύχη δεν είχαμε θρηνήσει θύματα. Τα γκλομπ που κρατούσαν τα «ακούνητα στρατιωτάκια» του κ.Πολύδωρα είχαν προσγειωθεί στα κεφάλια των φοιτητών μερικά εκατοστά πιο πέρα από το σημείο που θα προκαλούσε το θανάσιμο πλήγμα.

Από τότε η κατάσταση χειροτέρευσε. Οι θύτες, από τους βασανιστές του αστυνομικού τμήματος στην Ομόνοια μέχρι τους τραμπούκους αξιωματικούς της ζαρντινιέρας στην Θεσσαλονίκη, αθωώνονται ή πέφτουν στα μαλακά. Τα θύματα, όπως ο Κύπριος φοιτητής στην υπόθεση της ζαρντινιέρας, παραπέμπονται σε δίκες από μια Δικαιοσύνη που όχι μόνο τυφλή δεν είναι αλλά αλλοιθωρίζει μονίμως προς την εξουσία.

Χθές άκόμη, μερικές μόνο ώρες πριν από το θανάσιμο πυροβολισμό του 16χρονου Αλέξη στα Εξάρχεια ένας μετανάστης – από τους εκατοντάδες που συνωστίζονται καθημερινά στη Πέτρου Ράλλη για να εξασφαλίσουν άδεια παραμονής – είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο τραυματισμένος από αστυνομικούς. Μερικές εβδμάδες πριν, ένας ακόμη είχε χάσει τη ζωή του. Απλώς χθες το βράδυ είχε έρθει και η σειρά ενός Ελληνα.

Θα χυθεί πολλή μελάνη για τα αίτια και τις συνθήκες του χθεσινού προαναγγελθέντος θανάτου. Η αστυνομία ήδη υποστηρίζει ότι οι άνδρες της είχαν δεχθεί επίθεση. Αυτόπτες μάρτυρες επμένουν ότι πρόκειται για εν ψυχρώ δολοφονία. Σε κάθε περίπτωση όμως, δεν σκοτώνεις ποτέ ένα 16χρονο αγόρι.

Σήμερα στο αστυνομικό σώμα υπάρχουν και νέοι άνθρωποι που θα ήθελαν να λειτουργούν σε ένα δημοκρατικό πλαίσιο. Αντίθετα όμως με ότι συμβαίνει στις άλλες ευρωπαικές χώρες, δεν έχουν εκπαιδευθεί για να χειρίζονται δύσκολες καταστάσεις που απαιτούν ψυχραιμία και γνώσεις ψυχολογίας. Σιγά να μην τους εκπαίδευε η σημερινή κυβέρνηση που σε λιγότερα από 5 χρόνια έχει διαλύσει και όσα κουτσά στραβά λειτουργούσαν στη χώρα, συμπεριλαμβανομένης της αστυνομίας.

Ως συνήθως, η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να χειρισθεί το θέμα επικοινωνιακά. Αυτό εξυπηρετούν και οι παραιτήσεις των Παυλόπουλου – Χηνοφώτη που δεν έγιναν δεκτές από τον πρωθυπουργό. Οπως και στη περίπτωση των φοιτητικών διαδηλώσεων δύο χρόνια πριν, θα προσπαθήσει να συσπειρώσει τη σιωπηρή πελιοψηφία, προβάλλοντας τους απαράδεκτους βανδαλισμούς στην Ερμού και στις άλλες περιοχές της Αθήνας.

Το θέμα είναι ότι σε δύο χρόνια πολλά πράγματα έχουν αλλάξει. Οι αντιδράσεις για την χθεσινή δολοφονία που επεκτάθηκαν αμέσως σε όλη την Ελλάδα, υποδηλώνουν μια βαθύτατη κοινωνική δυσφορία και αγανάκτηση που σιγοβράζουν. Το γεγονός ότι υπάρχει ένας νεκρός δυναμιτίζει την ήδη υποτυπώδη λειτουργία της Μέσης και Ανώτατης Εκπαίδευσης. Θα πάρει καιρό για τη κυβέρνηση να μαζέψει τα πράγματα. Εκτός και αν το χθεσινό τραγικό περιστατικό δεν αποτελεί παρά την προαναγγελία του δικού της αναμενόμενου θανάτου.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ

αντιγράφω από το athens indymedia

Ποιος οπλίζει τα χέρια των δολοφόνων;

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=933959
Ποιος είναι το μακρύ χέρι του κράτους;
Οι πραίτωρες της Δημοκρατίας μας δολοφονούν εν ψυχρώ ένα 15χρονο παιδί.

«Εσάς σας νοιάζουν οι βιτρίνες εμάς μας νοιάζουν οι ζωές…»

Ποιος οπλίζει τα χέρια των δολοφόνων;

Ποιος είναι το μακρύ χέρι του κράτους;

Οι πραίτωρες της Δημοκρατίας μας δολοφονούν εν ψυχρώ ένα 15χρονο παιδί.

Δεν έχει ευθύνες η πολιτική ηγεσία της αστυνομίας;

Δεν έχει ευθύνες η φυσική ηγεσία της αστυνομίας;

Ήταν δυο τυχαίοι ειδικοί φρουροί που βγήκαν παγανιά σαββατόβραδο και σκότωσαν έναν 15χρόνο μετά από λεκτικές αψιμαχίες;

Ποιος τους εκπαιδεύει αυτούς τους αστυνομικούς;

Ποιος τους ελέγχει;

Ποιος τους βγάζει στο δρόμο;

Ποιος τους ντοπάρει με τσαμπουκά, μαγκιά και νταβαντζιλίκι;

Ποιος τους καλύπτει με ατιμωρησία, τους χαϊδεύει τ’αυτιά και τους λέει ότι εσείς είστε το κράτος;

Ποιος άλλος εκτός απ’το ίδιο το κράτος, απ’τα ίδια τους τ’αφεντικά τα οποία τους προσλαμβάνουν για να τους κάνουν τη βρώμική δουλειά.

Να τους προστατεύουν απ’τις βρωμιές τους και τις λαμογιές τους καθώς θησαυρίζουν σε βάρος της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και της νεολαίας που είναι καταδικασμένοι στην ανέχεια, την εργασιακή ανασφάλεια και τους μισθούς της πείνας.

Και είναι γνωστό ότι το Κράτος επιστρατεύει στις δύσκολες στιγμές του τη Βία την άλλη θεότητα που είναι κι αδελφή του κατά την αρχαία ελληνική μυθολογία για να το ξελασπώνει.

Αλλά χθες το βράδυ ποιός ήταν ο λόγος το κράτος να βγάλει τους πιστολέρο του παγανιά για ζεστή σάρκα; Από ποιον απειλήθηκε; Από ποιον κινδύνευσε;

Από έναν 15χρονο που βρέθηκε στη λάθος περιοχή τη λάθος ώρα;

Από ένα παιδί που τώρα πια πήρε το μάθημα του και δε θα ξανασυχνάσει στα Εξάρχεια;

Κι οι φιλήσυχοι πολίτες μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι… το άβατο των Εξαρχείων έσπασε… δεν ύπαρχει γωνιά και σπιθαμή γης που δεν περιβάλλεται από τάξη και ασφάλεια.

Όχι θα απαντήσουν οι πολιτικάντηδες που μας κυβερνάνε και τα παπαγαλάκια της ασφάλειας, οι έγκριτοι δημοσιογράφοι και οι νηφάλιοι κριτές, ήταν ένα μεμονομένο και καταδικαστέο περιστατικό. Η έρευνα θα προχωρήσει σε βάθος και θα αποδοθούν ευθύνες, το μέγα έργο της αστυνομίας δεν πρέπει να σβήσει μονοκονδυλιά εξαιτίας ενός επίορκου αστυνομικού θα πουν…

Τους πιστεύετε;

Κι η δολοφονία του 24χρονου μετανάστη Μοντασέρ Μοχάμεντ Ασράφ στη Π.Ράλλη, του 22χρονου Ηρακλή Μαραγκάκη στην Κρήτη, του Σέρβου μαθητή στη Θεσσαλονίκη, οι δολοφονίες μεταναστών από συνοριοφύλακες στα σύνορα;

Κι αυτά μεμονομένα περιστατικά;

Και υπάρχει κανείς νοήμων άνθρωπος που πιστεύει πως θα αποδοθεί δικαιοσύνη; Όπως και με τις άλλες δολοφονίες που προκάλεσαν καμιά δυσμενή μετάθεση ή διαθεσιμότητα ή έστω καμιά καταδίκη για τα μάτια του κόσμου με ευνοϊκή μεταχείρηση ώστε οι πιστολέρο να είναι πάλι έξω μετά από λίγους μήνες και να αλωνίζουν…

Η μόνη δικαιοσύνη μπορεί και θα αποδοθεί απ’τους φίλους του παιδιού, απ’τους συντρόφους του, τους συμμαθητές του, τους συνανθρώπους του, την κοινωνία που δεν εφυσηχάζει και δεν επαναπαύεται, την κοινωνία που αγωνίζεται και ονειρεύεται…

Η δικαιοσύνη αποδίδεται και θα αποδοθεί στους δρόμους…

Καλό ταξίδι Αλέξη, στο δρόμο για το όνειρο πάντα θα’σαι εμπρός μας…

Κρατικές Δολοφονίες 1996-2001

– 20/1/96, σε «σκούπα» στη Σκάλα Ωρωπού, ο αστυνόμος Διονύσης Καρακαϊδός σκοτώνει αλβανό μετανάστη.

– Φεβρουάριος 96, θάνατος άγνωστης μετανάστριας από σφαίρα αστυνομικού.

– Μάρτιος 96, ο αστυνόμος Κ. Παπαδόπουλος σκοτώνει τη φίλη του.

– 6/4/96, ο 25χρονος Αποστόλης Κεραμιδάς δολοφονείται από τον αστυνόμο Σάββα Αγαπίου στη Νίκαια.

– 13/6/96, ο αγροφύλακας Αθανάσιος Μάτος δολοφονεί τον 20χρονο Φαντίλ Ναμπούζι, για δύο καρπούζια…

– 5/6/96, ο αστυφύλακας Ηρακλής Νικολακόπουλος σκοτώνει τον Γιώργο Φραγκογιάννη.

– 23/6/96, ο αναρχικός Χριστόφορος Μαρίνος δολοφονείται από τις ειδικές δυνάμεις στην καμπίνα 53 του πλοίου «Πήγασος».

– Οκτώβριος 96, δολοφονείται από ασφαλίτες έξω από το νοσοκομείο «Υγεία» ο καταζητούμενος Παύλας Κερεμίδης.

– Οκτώβριος 96, στη Λειβαδιά αστυνομικός πυροβολεί στο ψαχνό 20 αλβανούς τραυματίζοντας 7, από τους οποίους ο ένας θα υποκύ-ψει αργότερα στα τραύματά του.

– 10/11/96, ο αστυνόμος της τροχαίας Δημ. Τρίμης σε μπλόκο έξω από τη Λειβαδιά σκοτώνει τον τσιγγάνο μικροπωλητή Τάσο Μουράτη που βρισκόταν ακινητοποιημένος στο έδαφος.

– 8/2/97, ο 19χρονος Εριόν χάνει τη ζωή του όταν «εξοστρακίστηκε» η σφαίρα από το όπλο του Μιλτιάδη Ανδρεόπουλου, των μεταβατικών αποσπασμάτων της αστυνομίας.

– 15/4/97, ο αστυνόμος Στέργιος Ταγάρας δολοφονεί δύο αλβανούς στην Καστοριά. 25/5/97, ο 28χρονος Φίλιππος Παπαδόπουλος «γαζώνεται» κυριολεκτικά από τις σφαίρες των λιμενοφυλάκων που τον καταδιώκουν γιατί πήρε για βόλτα ένα εγκαταλελειμένο σκάφος.

– 3/8/97, ο 26χρονος Ηλίας Μέξης δολοφονείται από τον αστυνόμο Τσαγκράκο, γιατί οδηγούσε ανάποδα σε μονόδρομο στη Νίκαια. 10/ 10/97, 30χρονος αλβανός δολοφονείται από τον αστυνόμο Γ. Σπανίδη στη Θεσ/νίκη. 17/ 12/97, ο 26χρονος κρατούμενος Μπεσνίκ Μπρεγκόκι δολοφονείται από φρουρό ενώ αποπειράται να αποδράσει από τις φυλακές Διαβατών.

– Μάρτιος 98, ο καταζητούμενος Κώστας Βλαστός πέφτει νεκρός από σφαίρες αστυνομικών στην Καλλιθέα.

– 18/3/98, ο 29χρονος αγρότης Ιωάννης Κεχαΐτης δολοφονείται στην Καστοριά «κατά λάθος» από μεθοριακή περίπολο της ΕΛΑΣ. 2/4/98, νεκρός από σφαίρες αστυνομικού στη Θεσσαλονί κη ο 29χρονος τσιγγάνος Αγγελος Τζελάλ.

– 20/5/98, νεκρή η 23χρονη Καλλιόπη Κόκκου, η σφαίρα είναι από το υπηρεσιακό περίστροφο του φίλου της.

– 27/5/98, ο 30χρονος Ευστράτιος Κυρέλης δολοφονείται στην Ξάνθη, από αστυνομική περί-πολο.

– 5/6/98, ο 28χρονος Μπόκαρι Μπάχο πέφτει νεκρός από «τα εκφοβιστικά πυρά» μεθοριακής περιπόλου.

– 15/6/98, στα Μέγαρα δολοφονείται από αστυνομικούς νεαρός άντρας, είναι ή ο Ραμαντάνι ή ο Μοχάρεμ Γιέντσι από την Αλβανία. Αύγουστος 98, στην Τρίπολη αστυφύλακας που συνελήφθη για ληστεία, κατηγορείται ότι σκότωσε και στη συνέχεια έθαψε το βορειοηπειρώτη συνεργό του.

– 24/9/98, επίθεση της αστυνομίας σε διαμέρισμα για την «απελευθέρωση ομήρων» που κρατούσε ο Σορίν Ματέι, νεκρή η Αμαλία Γκινάκη.

– 26/9/98, νεκρός ο Σορίν Ματέι στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού. Οκτώβρ’98, πεθαίνει στα κρατητήρια του Μελιγαλά ο πολωνός Σμπόμπεκ Μιέσιτς, καθώς η αστυνομία παρά τη ρητή εντολή της γιατρού αρνήθηκε να τον μεταφέρει σε νοσοκομείο.

– 23/10/98, ο 17χρονος σέρβος μαθητής Μάρκο Μπουλάτοβιτς πυροβολείται στην καρδιά από τον αστυνόμο Βαντούλη γιατί θεωρήθηκε «ύποπτος για κλοπή».

– 27/1/99, ο αστυνόμος Κ. Τοολτσίδης δολοφονεί τον 23 χρονο Γ. Μιγκίπη στη Θεσσαλονικη.

– 7/2/99, ο Χάρης Τεμπερεκίδης και ο Αντώνης Φρατζής δολοφονούνται από αστυνομικούς στα βουνά της Κορινθίας.

– 13/3/99, στην Κοζάνη ο αστυφύλακας Αθανάσιος Καναβάς σκοτώνει τον αλβανό Αρμπέν Βεζί.

– 18/3/99, στην Καστοριά μεταβατικά αποσπάσματα της αστυνομίας δολοφονούν τον 20χρονο αλβανό Λάντι Πέπα.

– 7/4/99, αλβανή δολοφονείται από μεθορια-κή περίπολο της ΕΛΑΣ στα σύνορα με τη γιουγκοσλάβικη Μακεδονία.

– 22/5/99, η Α. Ρουσόγλου βρίσκεται νεκρή με σφαίρα από το υπηρεσιακό όπλο του συζύγου της.

– 16/7/99, ο αλβανός Αρμπέν Σούφα δολοφονείται από την αστυνομία στη Φλώρινα.

– 16/1/00 Ο 24χρονος τσιγγάνος Θ. Βασιλόπουλος δολοφονείται από αστυνομικό στον Ασπρόπυργο.

– 19/ 1 /00, ο 20χρονος ρουμάνος Βασίλιε Ιόν δολοφονείται από αστυνομικούς στην πλατεία Βάθης.

– 22/2/00, ο ρουμάνος Νικολάι Γκορέα δολοφονείται από αστυνομικό στην Πετρούπολη.

– 25/3/00, ο 17χρονος Νίκος Λεωνίδης, πρόσφυγας από τη Γεωργία, δολοφονείται από τον ασφαλίτη Ατματζίδη στη Θεσσαλονίκη. 27/4/00, ένας ανήλικος αλβανός κρατούμενος δολοφονείται από αστυνομικό, με μια σφαίρα στον τράχηλο, κατά τη διάρκεια εξέγερσης στις Φυλακές Αυλώνας.

– 14/5/00, αστυνομικός δολοφονεί στις Σέρρες 37χρονο ψυχασθενή.

– 25/7/00, 22χρονος μετανάστης δολοφονείται από αξιωματικό του στρατού στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

– 27/7/00, αστυνομικοί του λιμενικού σκοτώνουν μετανάστη από την Τσεχία.

– 14/6/00, συνοριοφύλακες πυροβολούν και σκοτώνουν μετανάστη στον Έβρο.

– 10/8/00, 20χρονος αλβανός δολοφονείται από συνοριοφύλακες στην Ιεροπηγή Καστοριάς.

– 13/2/01, ο 47χρονος ρουμάνος Κονσταντίν Κατούρ πεθαίνει στα κρατητήρια αστυνομικού τμήματος, παρά το βαρύ τραυματισμό του δεν μεταφέρεται σε νοσοκομείο.

– 20/2/01, ο 23 χρονος Μιχ. Κιβωτός πεθαίνει στις φυλακές Κορυδαλλού, έπασχε από καρδιά και μεσογειακή αναιμία αλλά οι εκκλήσεις του για μεταφορά σε νοσοκομείο αγνοήθηκαν.

1/8/01, ο τούρκος Ο. Πάζιλ δολοφονείται από λιμενικούς στη θαλάσσια περιοχή της Κω.

24/10/01, ο αστυνομικός Γ. Τυλιανάκης δολοφονεί στο Ζεφύρι τον 21χρονο τσιγγάνο Μαρίνο Χριστόπουλο.

21/11/01, ο αστυφύλακας Γιάννης Ριζόπουλος δολοφονεί στην πλατεία Αμερικής τον 20χρονο Σέντακ Σελνίκου μετανάστη από την Αλβανία.

1/12/01, συνοριοφύλακες πυροβολούν εναντίον δύο νεαρών αλβανών σε παραμεθόριο χωριό της Θεσπρωτίας, ο ένας πέφτει νεκρός.

25 Σχόλια

Filed under "δικαιοσύνη", Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια, κρίση

Κυπριακό: μικρό ιστορικό……..»Κύπρος:το αδιέξοδο των εθνικισμών» Ν.Κιζίγκιουρεκ

 

 

 

 

«Το Κυπριακό είναι ένα από τα πιο μακροχρόνια προβλήματα του 20ου αιώνα.

Υπάρχουν δύο βασικές αιτίες γι΄αυτό, ο εθνοτικός εθνικισμός και η αποικιοκρατία με τον ψυχρό πόλεμο.

 

 

Η αποικιοκρατική αγγλία που ήθελε να κρατήσει την» τελευταία της αποικία»

κατάφερε να οξύνει ακόμη περισσότερο τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, πράγμα που δραστηριοποίησε τη δυτική συμμαχία με αρχηγό τις Ηνωμένες Πολιτείες για ένα modus Vivendi που θα την εξυπηρετούσε. Βασικό τους μέλημα δεν ήταν η μοίρα των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο αλλά το να τερματίσουν την ένταση στους κόλπους της συμμαχίας και να καταστήσουν την Κύπρο ένα αντικομουνιστικό οχυρό. Έτσι δημιουργήθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία.

 

Η Ελλάδα, η Αγγλία και η Τουρκία απέκτησαν δικαιώματα πάνω στο νησί και η κυριαρχία του κυπριακού κράτους περιορίστηκε. Για το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, η ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας ήταν επιτυχία.

 

Η λογική του ψυχρού πολέμου συνεχίστηκε και μετά τη διαίρεση της Κύπρου. Μετά την επιδείνωση των σχέσεων ανάμεσα στους δύο πόλους το 1979, το Κυπριακό είχε πολύ μικρή σημασία για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Επειδή οι ΗΠΑ μπορούσαν να χρησιμοποιούν χωρίς πρόβλημα τις αγγλικές βάσεις στην Κύπρο, δεν τις ενοχλούσε καθόλου το νέο status quo. Οι αμερικανικές κυβερνήσεις αντιμετώπιζαν το διαμελισμό της Κύπρου ως μια «πολιτική πραγματικότητα» και επεσήμαναν ότι οι δύο κοινότητες που ήταν πολιτισμικά διαφορετικές τώρα έχουν «χωριστεί και φυσικά και πολιτικά». Δεν επιδείχθηκε ούτε ο ελάχιστος σεβασμός προς τις διεθνείς συνθήκες και το διεθνές δίκαιο.

 

 

Στο πλαίσιο της εθνικής κάθαρσης έλαβε χώρα η πρώτη στη σύγχρονη εποχή γενοκτονία από τους τούρκους εθνικιστές εναντίον των Αρμενίων ενώ ο διωγμός των Ελλήνων από την Μικρά Ασία πριν από την ελληνική εκστρατεία είχε και πάλι στόχο την εθνική κάθαρση και τον εκτουρκισμό της περιοχής.

 

Ιδιαίτερα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με τη βοήθεια της αγγλικής αποικιακής κυβέρνησης αναπτύχθηκε εντονότερα ο τουρκικός εθνικισμός. Χαρακτηριστική είναι η διαπίστωση ενός άγγλου αξιωματούχου της αποικιακής κυβέρνησης: “Με ανησυχεί πολύ η άνοδος της μειονοτικής συνείδησης ανάμεσα στους Τούρκους της Κύπρου- κάτι που διαφάνηκε τον περασμένο χρόνο- και φοβάμαι ότι η κυπριακή κυβέρνηση μπορεί να έχει, χωρίς να το θέλει ενθαρρύνει αυτή την εξέλιξη με την Επιτροπή για τις Τουρκικές Υποθέσεις που σύστησε ο λόρδος Ουίνστερ» è CO 67/342/1, 127219 SSB 13.12.1948…………………………….

 «Χαρακτηριστικό του γενικότερου κλίματος της εποχής είναι ένα έγγραφο της αποικιακής κυβέρνησης, που αξιολογεί την επικρατούσα κατάσταση ως εξής:

«το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό της πολιτικής κατάστασης στην Κύπρο είναι το αίτημα για Ένωση. Το αίτησμα είναι πλατιά διαδεδομένο ανάμεσα στα τέσσερα πέμπτα του ελληνόφωνου πληθυσμού τόσο της αριστεράς όσο και της δεξιάς.

 

Το αίτημα δεν μπορεί να τύχει θετικής ανταπόκρισης γιατί στρατηγικοί λόγοι επιβάλλουν τη συνέχιση πλήρους βρετανικής κυριαρχίας σε ολόκληρο το νησί.

 

 Η ανάγκη επιβεβαιώθηκε από τους αρχηγούς του Επιτελείου το 1950 και τώρα είναι ίσως ακόμη μεγαλύτερη από τότε. Η θέση της Κυβέρνησης της Αυτού Μεγαλοιότητας είναι ότι καμιά αλλαγή της κυριαρχίας δεν θα μπορούσε να συζητηθεί.»

Co 926/91XC 144688 Cyprus: Political and Constitutional Considerations, Mediterranean Dt, Oct. 1953 (Top Secret)

 

«Στις 16 Μαρτίου 1964 την ημέρα που η τουρκική εθνοσυνέλευση εξουσιοδότησε την τουρκική κυβέρνηση για την εισβολή στην Κύπρο η τουρκική κυβέρνηση αποφάσισε  να εκδιώξει τους Έλληνες, απόφαση που θα προκαλούσε το μεγαλύτερο προσφυγικό κύμα προς την Ελλάδα μετά την Μικρασιατική Καταστροφή.»

 

«Η παραδοσιακή οθωμανική ελίτ της Κύπρου αποτελεί τμήμα της βρετανικής αποικιακής διοίκησης από την αρχή της εγκαθίδρυσης της τελευταίας το 1878.

 

Σύμφωνα με το σύνταγμα του 1882 στην αποικιακή διοίκηση συμμετέχουν εννέα έλληνες – εκλεγμένα μέλη- τρεις τούρκοι –εκλεγμένα μέλη- και έξι μέλη διορισμένα από την κυβέρνηση.

 

Αμέσως γίνεται αντιληπτό πως οι άγγλοι αποβλέπουν σε μια αγγλοτουρκική συνεργασία που ασφαλώς θα βασιστεί στην εκμετάλλευση των διαφορών μεταξύ ελλήνων και τούρκων.

 

Όπως τόνισαν και οι ίδιοι οι άγγλοι αποικιοκράτες «στο Νομοθετικό Συμβούλιο τότε τα εκλεγμένα μέλη είχαν την απόλυτη πλειοψηφία και η λειτουργία του συντάγματος βασιζόταν στην εκμετάλλευση των φυλετικών ρηγμάτων ανάμεσα στου έλληνες και τους τούρκους.» CO 67/314/13-f-144343 Memorandum of political situation in Cyprus

 

 

Όταν η Κύπρος μετατρέπεται σε βασιλική αποικία (Royal Colony) (10 Μαρτίου 1925) το σύνταγμα και πάλι θα βασιστεί στο «διαίρει και βασίλευε». «Ο απλούστερος τρόπος φαινόταν να είναι το διαίρει και βασίλευε[…] Εάν δεν ήταν ανάγκη να χρησιμοποιήσουμε τον Τούρκο ενάντια στον Έλληνα […] η διοίκηση θα είχε καλύτερες βάσεις και θα μπορούσε να είναι πιο περήφανη για το έργο της». CO 67/314/13-f-144343 Memorandum of political situation in Cyprus

 

Ο αριθμός των μελών της διοίκησης αυξάνεται σε είκοσι τέσσερα: εννέα εκλεγμένοι έλληνες, τρεις εκλεγμένοι τουρκοι και δώδεκα διορισμένοι από την κυβέρνηση.

 

 Σε περίπτωση ισοψηφίας την αποφασιστική ψήφο δίδει ο κυβερνήτης. Με αυτό τον τρόπο συνεχίζεται η χρησιμοποίηση των τούρκων μελών της αποικιακής διοίκησης ενάντια στους έλληνες. Σελ 54-55

 

«Με την συμφωνία της Λοζάνης η Τουρκία εγκαταλείπει όλα τα δικαιώματα της επί της Κύπρου. Απορρίπτονται επίσης οι παντουρκιστικές, πανισλαμιστικές προσδοκίες και ξεκινάει μια διαδικασία για την ίδρυση του κοσμικού εθνικού κράτους εντός των συνόρων της Τουρκίας.

 

Για τον Κεμάλ δεν μπαίνει θέμα για τους αλύτρωτους Τούρκους: Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο ο πρώτος επιτετραμμένος της Τουρκίας στην Κύπρο ο Ασάφ Μπέη θα ενθαρύνει τους Τουρκοκύπριους να μεταναστεύσουν στην Τουρκία. Σε έγγραφα του Υπουργείου Αποικιών της Αγγλίας (1927) γίνεται λόγος για 5000 Τουρκοκύπριους που έχουν εγκαταλείψει την Κύπρο.

 

Σύμφωνα με ανεξακρίβωτα στοιχεία κάπου 7000 τουρκοκύπριοι μετανάστευσαν στην Τουρκία την περίοδο μεταξύ Πρώτου και Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.

 

Εξάλλου είναι αρκετά ενδιαφέρον το γεγονός ότι οι Άγγλοι υποστήριζαν την παραμονή του μουσουλμανικού πληθυσμού στο νησί επειδή τον θεωρούσαν αντίβαρο απέναντι στις ελληνοκυπριακές επιδιώξεις για ένωση με την Ελλάδα.

 

«Παρ΄όλη τη συνεργασία των άγγλων με τους οπαδούς της παράδοσης οι κεμαλιστές το 1930 καταφέρνουν να κερδίσουν τις εκλογές και να συμμετάσχουν στο Νομοθετικό Συμβούλιο.

 

Ο Νετζατί Μπέη που νικά τον σερ Μουνίρ έδωσε τέλος στη συνεργασία μεταξύ ισλαμιστών και άγγλων μια συνεργασία στην οποία βασιζόταν το σύνταγμα και η αποικιακή διοίκηση. Όταν ο Νετζατι Μπέη ψηφίζει με τους ορθόδοξους έλληνες καταρρέει το συνταγματικό σύστημα της αποικίας και η πολιτική του «διαίρει και βασίλευε» πανικοβλημένος ο άγγλος κυβερνήτης Στρορς γράφει:

 

«η στάση των ελλήνων-μελών ήταν μη αποτελεσματική για όσο καιρό η κυβέρνηση μπορούσε να βασιστεί σε μια νομιμόφρονα τουρκική συνεργασία. Αυτό δεν είναι πλέον δυνατό διότι οι  έλληνες εκμεταλλευόμενοι προσωπικές και κομματικές αντιζηλίες μέσα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα κατάφεραν να εξαγοράσουν ή να πείσουν έναν πρόσφατα εκλεγμένο τούρκο, τον Νετζατί Μπέη να ψηφίσει μαζί τους. Η λειτουργία του συντάγματος εξαρτάται από αυτόν τον ανάξιο τον Νετζατί Μπέη»

CO 67/239/14 –f- 143441 Government House, Nicosia June 4 1931

 

«Η σύγκρουση ανάμεσα στους κεμαλιστές και τους ισλαμιστές και η υπεροχή των πρώτων στην τουρκοκυπριακή κοινότητα υποχρεώνει την αγγλική διοίκηση να πραγματοποιήσει στροφή αφού αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί πια να τους παραγνωρίζει.

 

 Σχετικό έγγραφο του Υπουργείου Αποικιών του 1937 αναφέρει:

«η  κατάρρευση της παλιάς τάξης πραγμάτων στην Τουρκία και η άνοδος της Τουρκικής Δημοκρατίας έχει δημιουργήσει ένα νέο πρόβλημα προς το οποίο η βρετανική διοίκηση της Κύπρου πρέπει να επιδιώξει να προσαρμοστεί.  Καλό θα ήταν η κυβέρνηση να καταβάλει προσπάθεια να απευθυνθεί στους νεότερους και πιο προοδευτικούς τουρκοκύπριους»

CO 67/281/14 -f- 144143 Downing Street 19 Nov. 1937.

 

Αυτή η προσέγγιση άνοιξε το δρόμο στους κεμαλιστές για να γίνουν η κυρίαρχη δύναμη μέσα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα. Προς το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου οι άγγλοι έχουν ανάγκη τη συνεργασία των τουρκοκυπρίων και οι κεμαλιστές δραστηριοποιούνται για να παρεμποδίσουν την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

 

Κάτω από αυτές τις συνθήκες και με την ενθάρρυνση της αγγλικής αποικιακής κυβέρνησης ιδρύεται η πρώτη μαζική οργάνωση των Τουρκοκυπρίων ΚΑΤΑΚ (Ίδρυμα Τουρκικής Μειονότητας Κύπρου).

 

 Με την ίδρυση της οι κεμαλιστές καταφέρνουν να επικρατήσουν πλήρως στην τουρκοκυπριακή κοινότητα.

 

Η ΚΑΤΑΚ εργάζεται προς δύο κατευθύνσεις: την παρεμπόδιση της Ένωσης και τον κοινωνικό εκσυγχρονισμό της τουρκοκυπριακής κοινότητας στη βάση των κεμαλικών αντιλήψεων.

 

Με τη συνεργασία της αγγλικής διοίκησης η ΚΑΤΑΚ επιτυγχάνει την

μετονομασία των μουσουλμάνων κυπρίων σε τουρκοκύπριους την εισαγωγή αστικού οικογενειακού δικαίου και τη διαχείριση του Evkaf από την τουρκοκυπριακή κοινότητα. Επίσης εξασφαλίζει την επανεισαγωγή σχολικών βιβλίων και το διορισμό δασκάλων από την Τουρκία.

 

Ακόμη για να ενισχύσει τη θέση των κεμαλιστών η αποικιακή διοίκηση ιδρύει το 1948 την Ειδική Επιτροπή για Τουρκικές Υποθέσεις.

 

Με το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου εν όψει του αυξανόμενου κινδύνου της Ένωσης η τουρκοκυπριακή ελίτ ανασυντάσσει τις δυνάμεις της και αναζητεί τρόπου αντιμετώπισης αυτού του κινδύνου.

Η αγγλική κυβέρνηση ενθαρρύνει τους τουρκοκύπριους και η αντιμετώπιση του κινδύνου της Ένωσης μετατρέπεται σε κοινό αγγλοτουρκοκυπριακό συμφέρον.

 

Το πρώτο μαζικό συλλαλητήριο κατά της Ένωσης πραγματοποιήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1948.

 

«Ο τουρκικός εθνικισμός στην Κύπρο ενδυναμωνόταν σταδιακά υπό την επιρροή της κεμαλικής Τουρκίας. Επιπλέον η προσέγγιση της αποικιακής κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει τους τουρκοκύπριους σαν αντίβαρο στην απαίτηση των Ελλήνων για Ένωση βοήθησε στην ενδυνάμωση της εθνικής συνείδησης ιδιαίτερα προς το τέλος της δεκαετείας του ΄40.

 

 Όμως ο τουρκοκυπριακός εθνικισμός διαμορφώθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό ως αντί-εθνικισμός δηλαδή ως αντιπαράθεση στην Ένωση. Και γι΄αυτό τον λόγο τα εθνικιστικά αισθήματα καθορίστηκαν περισσότερο από το «αυτοί» παρά από το «εμείς»

 

«τόσο για τους άγγλους όσο και για τους τουρκοκύπριους το πιο σημαντικό βήμα που πρέπει να γίνει για να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος της Ένωσης είναι να εμπλακεί η Τουρκία στο Κυπριακό.

 

 Έτσι αρχίζουν διάφορες τουρκοκυπριακές αντιπροσωπείες να πηγαινοέρχονται στην Άγκυρα. Η Άγκυρα που αρχικά δηλώνει πως «για την Τουρκία δεν υπάρχει θέμα Κύπρου» αρκείται στην παροχή μόνον πολιτιστικής βοήθειας προς τους τουρκοκυπρίους (1948).

 

 Ωστόσο ύστερα από συνεχείς προσπαθειες της τουρκοκυπριακής ελιτ πιέσεις της τουρκικής κοινής γνώμης και ιδιαίτερα ύστερα από παρεμβάσεις της Αγγλίας, η Τουρκία μετατρέπεται σε ένα από τα ενδιαφερόμενα μέρη του κυπριακού προβλήματος.

 

Αξίζει να σημειωθούν όσα αναφέρει ένας από τους ιδρυτές της ΤΜΤ (τουρκική οργάνωση αντίστασης), ο Μπουρχάν Ναλμπάτογλου, στον Αρίφ Χασάν Ταχσίν: «Ο κυβερνήτης κάλεσε τον δρα Κιουτσούκ και τον ρώτησε αν η Τουρκία θέλει την Κύπρο. Ο γιατρός είπε «δεν ξέρω». Ο άγγλος κυβερνήτης είπε «πήγαινε να ρωτήσεις στην Άγκυρα». Ο γιατρός πήγε και ρώτησε. Επιστρέφοντας απάντησε στον κυβερνήτη. «δεν τη θέλει την Κύπρο η Τουρκία».  Ο κυβερνήτης είπε στον δρα Κιουτσούκ «πήγαινε πες τους να τη θέλουν». Ο γιατρός ξαναπήγε ωστόσο η απάντηση παρέμεινε η ίδια, «η Τουρκία δεν θέλει την Κύπρο». Ύστερα από αυτά στο παιχνίδι εμπλέκεται ο άγγλος πρεσβευτής στην Άγκυρα ο οποίος φροντίζει να τροποποιηθεί η θέση της Άγκυρας».

Arif Hasan Tahsin, Ayini yolu yuruyenler farkli yerlere vramazlar τΙΙ Λευκωσία 1989 σ.392

 

 

Η εμπλοκή της Τουρκίας στο Κυπριακό έχει τεράστια σημασία, τόσο για την Κύπρο όσο και για την  Ελλάδα και την Τουρκία. Με τη νέα αυτή προσέγγιση, η Τουρκία δραστηριοποιείται προς έναν αλυτρωτικό εθνικισμό κάτι το οποίο είχε απορριφθεί από τον Μουσταφά Κεμάλ.

 

Εξετάζοντας τους παράγοντες που επηρέασαν αυτή την αλλαγή μπορούμε να τους συνοψίσουμε σε τρεις βασικούς άξονες: τον τουρκικό εθνικισμό, τα στρατηγικά συμφέροντα και το ρόλο της Αγγλίας και της Δυτικής Συμμαχίας ευρύτερα.»

 

«Η διαδικασία συγκρότησης κράτος αποτέλεσμα της διάλυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και μιας σειράς πολέμων είχε εμπεδώσει στη συλλογική μνήμη την ιδέα των εχθρών και της απειλής. Ο αντικομουνισμός του ψυχρού πολέμου κατά τη δεκαετεία του ΄50 είχε ιδεολογικοποιήσει την αντίληψη αυτή. Στο λόγο των οργανώσεων που δραστηριοποιήθηκαν για την Κύπρο ο αντικομουνισμός ήταν εντονότερος του ανθελληνισμού. Ο ισχυρισμός τους ήταν ότι η μεγάλη πλειονότητα των ελληνοκυπρίων ήταν κομουνιστές και ότι θα παρέδιδαν την Κύπρο στην Σοβιετική Ένωση.

 

Με αυτά τα δεδομένα η λαικιστική κυβέρνηση του Μεντερές αποφάσισε να επέμβει στην Κύπρο. Άλλωστε ο τότε μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ Φατίν Ρουστού Ζορλού (αργότερα Υπουργός Εξωτερικών του Μεντερές) σε μια συνάντηση του με τον πρωθυπουργό είπε πως από άποψη τόσο εσωτερικής όσο και εξωτερικής πολιτικής είναι αναγκαίο η κυβέρνηση να είναι πιο δραστήρια στο θέμα της Κύπρου.

 

Ο Ζορλού ισχυρίστηκε πως η αντιπολίτευση θα εκμετάλλευτεί αυτό το θέμα στις εκλογές λέγοντας πως η κυβέρνηση κλείνει τα μάτια στην ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Ο Μεντερές από την πλευρά του ανακοίνωσε πως αποφάσισε να λάβει μια ενεργητική στάση για να αντιταχθεί στους στόχους της Ελλάδας

(Melih Esenbel Kibris-1 Ayaga Kalkan Adam Ιστανμπουλ 1993 σ. 15-16)

 

Η νέα προσέγγιση του Μεντερές εκδηλώθηκε πολύ γρήγορα.
Στις 28 Αυγούστου 1954 κάλεσε σε συνάντηση τα μέλη της επιτροπής της οργάνωσης «Η Κύπρος είναι τουρκική» τους συνέστησε τη δημιουργία παραρτημάτων της οργάνωσης σε ολόκληρη την Τουρκία και τους είπε: «η κυβέρνηση δεν θα είναι εμπόδιο αλλά βοηθός στις προσπάθειες σας» Την επόμενη ημέρα τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων αναφέρθηκαν στην συνάντηση με τον τίτλο «Η Κύπρος δεν θα γίνει ποτέ ελληνικής»
Ozken Yasin οπ σ. 721-722

 

 

Έτσι και με την υποστήριξη του Μεντερές η οργάνωση «Η Κύπρος είναι Τουρκική» ανοίγει το ένα παράρτημα μετά το άλλο σε ολόκληρη την Τουρκία. Το ίδιο το Δημοκρατικό Κόμμα ανέλαβε τη διεύρυνση της οργάνωσης αυτής και πολλά μέλη του κόμματος έγιναν μέλη της και την υποστήριξαν χρηματικά.

 

Οι προέδροι των παραρτημάτων της οργάνωσης ανήκαν στην μεγάλη τους πλειοψηφία στο Δημοκρατικό Κόμμα. Πρόεδρος της οργάνωσης εξελέγη ο Χικμέτ Μπιλ. Όπως παρατήρησε ο πρώην αρχηγός της οργάνωσης , ο τουρκιστής Νεβζάτ Καραγκιλ «η οργανωτική δραστηριότητα καθοδηγήθηκε από άλλα χέρια […] Στο διοικητικό συμβούλιο της οργάνωσης διορίστηκε ο πράκτορας της ΜΙΤ (Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών) Καμίλ Ενάλ, ο οποίος ανέφερε συστηματικά στους ανωτέρους του τις εξελίξεις» Ο πρόεδρος της οργάνωσης επισκέφθηκε και την Κύπρο και συναντήθηκε με τον Φαζίλ Κιουτσούκ. Ύστερα από αυτή την συνάντηση το κόμμα του Κιουτσούκ μετονομάστηκε σε κόμμα  «Η Κύπρος είναι τουρκική».

 

Η οργάνωση εργαζόταν με διοχέτευση ψευδών ειδήσεων και προβοκάτσιες όπως για παράδειγμα η φήμη που κυκλοφόρησε στον τουρκικό τύπο ότι στις 28 Αυγούστου 1955 θα γινόταν γενοκτονία σε βάρος των Τουρκοκυπρίων. Μάλιστα πολλοί δημοσιογράφοι πήγαν στην Κύπρο από την Τουρκία για να καλύψουν την «γενοκτονία».

 

 Οι φήμες αυτές που κυκλοφόρησαν ακριβώς πριν από τη Διάσκεψη του Λονδίνου ήταν κατά κάποιοι τρόπο προετοιμασία του εδάφους για τη μεγάλη προβοκάτσια που έγινε μια εβδομάδα μετά στις 6-7 Σεπτεμβρίου 1955 σε βάρος των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. 

 

Εξάλλου κατά τη διάρκεια των δικών που διεξήχθησαν στο Γιασίαντα ύστερα από χρόνια σε σχέση με τα γεγονότα στις 6-7 Σεπτεμβρίου 1955 το μέλος της οργάνωσης «Η Κύπρος είναι Τουρκική»  Αιντίν Κονουραλπ κατέθεσε τα ακόλουθα: «Η είδηση ότι στις 28 Αυγούστου 1955 οι ελληνοκύπριοι θα κάνουν σφαγές ήταν ψέμα. Εμείς κατασκευάσαμε και διαδώσαμε αυτή την είδηση για να προκαλέσουμε τον τουρκικό λαό».

 

«είναι φανερό ότι η επιρροή της αγγλικής κυβέρνησης για τη νέα στάση της
Τουρκίας υπήρξε σημαντική. Εξάλλου ο πρωθυπουργός της Αγγλίας Αντονι Ίντεν αναφέρει στα απομνημονεύματα του πως είχε στείλει τηλεγράφημα στην τουρκική κυβέρνηση ζητώντας της να πάρει δυναμική θέση στο Κυπριακό: «Εμείς ξέραμε ότι υπήρχε μεγάλη διαφορά απόψεων ανάμεσα στους Τούρκους και τους Έλληνες αλλά ο κόσμος δεν το ήξερε[…] Έστειλα ένα τηλεγράφημα στην Τουρκία και υπέδειξα πως πρέπει να τοποθετηθεί ξεκάθαρα. Ήταν σαφές ότι η Τουρκία δεν θα άφηνε την Κύπρο στους Έλληνες και αυτό έπρεπε να λεχθεί.

Sir Anthony Eden, Memoiren 1947-57 ΚολονίαΒερολίνο 1960 σ.456

 

Στο πλαίσιο της προετοιμασίας της Διάσκεψης του Λονδίνου ο άγγλος υπουργός αποικοιών Λένοξ – Μπόιντ είχε επισκεφθεί την Κύπρο και είχε συναντηθεί με την τουρκοκυπριακή ηγεσία.

 

Σ΄αυτή τη συνάντηση ο άγγλος υπουργός τόνιζε πως η κυβέρνηση του δεν ξεχνά τις μακρόχρονες σχέσεις της Τουρκίας με την Κύπρο και πως οι απόψεις και τα συναισθήματα των τουρκοκυπρίων θα ληφθούν υπόψη.

 

Το σχετικό με τη συνάντηση αυτή κείμενο που υπάρχει στα αγγλικά αρχεία έχει ως εξής: «Ο υπουργός αποικιών διαβεβαίωσε τους παρόντες ότι η κυβέρνηση της αυτής εξοχότητας δεν ξεχνά και δεν θα παραγνωρίσει τις μακρές σχέσεις της Τουρκίας με την Κύπρο. Θα μεταβιβάσει στους συναδέλφους του τα αισθήματα που εκφράστηκαν σήμερα. Αυτά τα αισθήματα και τα αδιαμβισβήτητα δικαιώματα της τουρκικής κοινότητας δεν θα παραμεληθούν ποτέ.»

 

 

 

Η Διάσκεψη του Λονδίνου έληξε χωρίς αποτέλεσμα. Η Τουρκία ενεπλάκη άμεσα ως κυβέρνσηση και λαός στο Κυπριακό. Στο λόγο του τουρκικού εθνικισμού η Κύπρος ήταν «ένα κομμάτι της Ανατολίας που ρίκτηκε στη θάλασσα» και όπως «η Ελλάδα διώχθηκε το 1922 από την Ανατολία έτσι και τώρα έπρεπε με κάθε κόστος να αποτραπεί η προσάρτηση της Κύπρου στην Ελλάδα».

 

 

Το 1958 ιδρύεται η Τουρκική Οργάνωση Αντίστασης (ΤΜΤ).

 

 Ο Ντενκτάς περιγράφει την αυξανόμενη εμπλοκή της Τουρκίας ως εξής: «Η Τουρκία άρχισε να ενδιαφέρεται για την Κύπρο το 1948. Η πολιτιστική βοήθεια που είχε παρασχεθεί αποτέλεσε σωσίβιο για τους Τουρκοκύπριους. Το 1955 όταν άρχισε η δράση της ΕΟΚΑ αυτή η βοήθεια ενισχύθηκε. Προς το 1958 η βοήθεια της Τουρκίας ήταν για τους Τουρκοκύπριους το παν».

 

Και πάλι το 1958 η Τουρκία αποφασίζει να διορίσει τον Ραούφ Ντενκτάς στην προεδρία της Ομοσπονδίας Τουρκοκυπριακών Οργανώσεων.

 

Κάλεσαν τον μέχρι τότε πρόεδρο Φαίζ Καιμάκ στην Άγκυρα και τον εξανάγκασαν σε παραίτηση λέγοντάς του ότι τώρα πια έχουν ανάγκη από έναν επιθετικό ηγέτη.

 

Η Αγγλία προκαλώντας και στη συνέχεια χρησιμοποιώντας τις αντιδράσεις της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων ενάντια στην Ένωση προσπαθεί να διατηρήσει την τελευταία της αποικία στη Μέση Ανατολή.

 

Στη Διάσκεψη του Λονδίνου το 1955 η Τουρκία μετατρέπεται και επίσημα σε ενδιαφερόμενο μέρος στο Κυπριακό, ενώ στην Κύπρο οι τουρκοκύπριοι που πάντοτε ήταν αντίθετοι στην Ένωση χρησιμοποιούνται σαν επικουρική αστυνομική δύναμη ενάντια στο κίνημα της ΕΟΚΑ.

 

Αρκετά διαφωτιστικά είναι τα λόγια ενός πρώην δραστήριου στελέχους της ΤΜΤ. :

«ο πρώτος στόχος της ΕΟΚΑ ήταν οι Άγγλοι. Όταν το κίνημα ανέπτυξε έντονη δράση οι άγγλοι άρχισαν να χρησιμοποιούν την αστυνομική δύναμη στις μυστικές τους επιχειρήσεις[…] οι Εγγλέζοι στρατολόγησαν πολλούς τούρκους αστυνομικούς εναντίον της ΕΟΚΑ. Τώρα ήρθε η ώρα να πω: Σ΄αυτή την ιστορία μας έμπλεξαν και λίγο οι εγγλέζοι. “Οι Ρωμιοί θέλουν να ενώσουν την Κύπρο με την Ελλάδα, ζητήστε και εσείς να ενωθεί η Κύπρος με την Τουρκία.” Μετά γυρνούσαν στους Ρωμιούς και έλεγαν: “Εμείς νοικιάσαμε το νησί από την Τουρκία και δεν μπορούμε να σας το δώσουμε” . Έτσι έφεραν τις δύο πλευρές σε αντιπαράθεση»

Μεχμέτ Αλί Τρεμεσελί Neriman Cahit Mehmet Ali Tremeseli AntlatyorOrtam 22.4.1992

 

Το τέλος αυτής της πορείας βρίσκει την Ελλάδα και την Τουρκία τους ελληνοκύπριους και τους τουρκοκύπριους σε οριστική ρήξη.

 

Η ΤΜΤ επέλεξε τη βία ως μέσο για να επιτύχει στους στόχους της. Στο καταστατικό της οργάνωσης αναφέρεται ότι μπορούν να επιβληθούν οποιαδήποτε μέτρα για να επανέλθουν στο σωστό δρόμο το πρόσωπο ή τα πρόσωπα των οποίων οι ενέργειες μπορούν να βλάψουν την κοινότητα και ότι η πίεση προς την ίδια την κοινότητα θα σταματήσει μόνο όταν «θα επιτευχθεί το ιδανικό».

 

Στο καταστατικό αναφέρεται πως «η οργάνωση θα διαλυθεί και θα παύσει να καταπιέζει οποιονδήποτε όταν η ένδοξη τουρκική σημαία κυματίσει στο νησί».

 Η πίεση από την ΤΜΤ κατευθύνεται κυρίως προς τους εργάτες και τους αριστερούς.

 

Μετά την 1η Μαίου 1958 εφαρμόζεται η απροκάλυπτη τρομοκρατία σε βάρος τους.

  

Έχουμε ήδη αναφέρει πως η απαίτηση των ελληνοκυπρίων για Ένωση προκάλεσε την ξεχωριστή οργάνωση των τουρκοκυπρίων κατά τη δεκαετία του ΄40. Το γεγονός αυτό είχε επηρεάσει και τους τουρκοκύπριους εργάτες που ανήσυχοι από την πολιτική της Ένωσης άρχισαν από το 1942 να οργανώνονται χωριστά και το 1944 ίδρυσαν την Ένωση Τούρκων Εργατών Λευκωσίας.

 

 Το 1945 όλες οι τουρκοκυπριακές εργατικές οργανώσεις συσπειρώθηκαν κάτω από το Ίδρυμα Τουρκοκυπριακών Εργατικών Ενώσεων (ΚΤΙΒΚ). Με μια συμφωνία του 1948 η Παγκύπρια Εργατική Ομοσπονδία (ΠΕΟ) και το ΚΤΙΒΚ αποφάσισαν να συνεργαστούν για τα εργατικά ζητήματα. Τον ίδιο χρόνο πραγματοποίησαν την ιστορική απεργία στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρία που κράτησε 125 μέρες.

 

 Ταυτόχρονα η ΠΕΟ κάνει ανοίγματα προς τους τουρκοκύπριους. Πολλοί τουρκοκύπριοι εντάσσονται τότε στην ομοσπονδία και κάποιοι συμμετέχουν και στα συλλογικά της όργανα.

 

Η ΤΜΤ που άρχισε την δραστηριότητα με το σύνθημα «Διχοτόμηση ή θάνατος» στρέφεται κυρίως προς αυτές τις ομάδες. Ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι εργάτες γιόρτασαν μαζί την Πρωτομαγιά του 1958.

 

 Ύστερα από αυτό με μια ανακοίνωση που δημοσίευσε η ΤΜΤ κάλεσε όλους τους τουρκοκύπριους που ήταν μέλη της ΠΕΟ να παραιτηθούν και ζήτησε να δημοσιοποιήσουν την παραίτηση τους επίσημα στις εφημερίδες.

 

Η πρώτη δολοφονική απόπειρα έγινε στις 22 Μαίου 1958 εναντίον του προέδρου του τουρκικού παραρτήματος της ΠΕΟ Αχμέτ Σαντί Ερκούτ που κατάφερε να σωθεί βαριά τραυματισμένος. Δύο μέρες μετά στις 24 Μαίου 1958 δολοφονήθηκε ο Φαζίλ Εντέρ. Με ανακοίνωση της η ΤΜΤ ανέλαβε την ευθύνη για τη δολοφονία και δήλωσε πως θα σκότωνε όλους τους τουρκοκύπριους που ανήκαν στις ίδιες οργανώσεις με τους ελληνοκύπριους.

 

Στις 29 μαίου 1958 δολοφονείται ο Αχμέτ Γιαχγιά και ακολουθούν και άλλοι. Χιλιάδες τουρκοκύπριοι με επίσημες δηλώσεις στις εφημερίδες ανακοινώνουν ότι παραιτούνται από τις ελληνοκυπριακές οργανώσεις και δηλώνουν πως «θα ακολουθήσουν το δρόμο της τουρκοκυπριακής ηγεσίας».

 

Παράλληλα με τη βίαιη δράση κατά των τουρκοκυπρίων η ΤΜΤ εφάρμοσε και μια σειρά από προβοκάτσιες.

 

Σημαντική θεωρείται η τοποθέτηση βόμβας στο Τουρκικό Γραφείο Πληροφοριών στη Λευκωσία στις 7 Ιουνίου 1958 που είχε ως αποτέλεσμα τη βίαιη σύγκρουση ανάμεσα σε τουρκοκύπριους και ελληνοκύπριους και προκάλεσε τον πρώτο διαχωρισμό της Λευκωσίας με συρματοπλέγματα.

 

Αρκετά χρόνια μετά το 1984 σε ένα ντοκιμαντέρ της αγγλικής τηλεόρασης ΙΤV για την Κύπρο ο Ραούφ Ντενκτάς παραδέκτηκε με τα παρακάτω λόγια πως επρόκειτο για προβοκάτσια: «αυτός που τοποθέτησε την  βόμβα ήταν στενός μου φίλος. Δεν μπορώ να αποκαλύψω το όνομα του. Στόχος ήταν η αφύπνιση της τουρκοκυπριακής κοινότητας και η πρόκληση έντασης»

 

Τα τραγικά γεγονότα στην Κωνσταντινούπολη στις 6-7 Σεπτεμβρίου του 1955 φαίνονται να επαναλαμβάνονται με μια παρόμοια προβοκάτσια στη Λευκωσία το 1958.

  

 

Ενώ η τουρκοκυπριακή ελί συμμετείχε δραστήρια στην αποικιακή διοίκηση η ελληνοκυπριακή ελτι μονοπωλούσε το εμπόριο και αργότερα τη βιομηχανική ανάπτυξη.

 

Σε μια έκθεση που παρουσίασε στον τούρκο πρωθυπουργό Σουκρού Σαράτσογλου ο τουρκοκύπριος παντουρκιστής Νεβζάτ Καραγκιλ στις 14 ιουνίου 1945 αξιολογεί την οικονομική κατάσταση των τουρκοκυπρίων ως εξής:

 

«η πλειονότητα της ελληνικής κοινότητας που ζει σήμερα στην Κύπρο έχει ανώτερη εκπαίδευση και δυστυχώς είναι πολύ πιο προχωρημένη από την τουρκική κοινότητα όσον αφορά την κουλτούρα.

 

Οι ελληνοκύπριοι έχουν δεκάδες γιατρούς δικηγόρους οικονομολόγους και πολιτικούς μηχανικούς που έχουν σπουδάσει στην Ευρώπη.

 

 Έχουν τράπεζες εργοστάσια εκατοντάδες εργαστήρια αρκετές βιβλιοθήκες  τυπογραφεία εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας πλούσιες εταιρείες και συνεταιρισμούς […] με θλίψη πρέπει να σημειώσω πως η τουρκική κοινότητα έχει ελάχιστους διανοούμενους καμιά δεκαριά ανεπαρκείς γιατρούς δυο τρεις δικηγόρους μια τράπεζα χωρίς κεφάλαιο και πολύ λίγους εξειδικευμένους εργάτες».

Ozker Yasin o.n. σ. 196-197

 

Όπως καταδεικνύουν τα στατιστικά στοιχεία από το 1960 (πίνακας Ι) οι τουρκοκύπριοι δεν διαδραμάτιζαν σημαντικό ρόλο στην οικονομία της Κύπρου.

Niyazi Kizilyurek, Kibris Sorununda ic ve dis etkenler Λευκωσία 1983

 

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι (εθνική κατανομή %)

 

                                     Ελληνοκύπριοι                           Τουρκοκύπριοι

 

 

Αγροτική  παραγωγή          87,4                                                        12,6

 

Βιομηχανική παραγ.           93,8                                                        6,2

 

Εξαγωγές                            99,5                                                        0,5

 

Εισγαγωγές                      96,1                                                 3,9

 

 

 

 

 

Ο διαχωρισμός που αποτελούσε την ιδεολογία της τουρκοκυπριακής ελιτ ενδυναμώθηκε από τον ελληνικό εθνικισμό τη στάση της αποικιακής διοίκησης και την υπανάπτυξη της τουρκοκυπριακής κοινότητας που ήταν αποτέλεσμα της άνισης οικονομικής ανάπτυξης στον τόπο.

 

΄Όπως έχει ήδη αναφερθεί η στάση της τουρκοκυπριακής κοινότητας με ιδανικό τη Διχοτόμηση παύει να αποτελεί «απλή αντίδραση» και μετατρέπεται σε «ιστορική συμμετοχή».

 

 Ενώ η δυσπιστία μεταξύ των κοινοτήτων ευνοούσε τη Διχοτόμηση η τουρκοκυπριακή ελιτ ενθάρρυνε περαιτέρω αυτή τη δυσπιστία.

 

Ακόμη κάτι πολύ σημαντικό, το εθνικιστικό πάθος της ελληνοκυπριακής κοινότητας ενθάρρυνε τη Διχοτόμηση.

 

Έτσι δημιουργήθηκε μια διαλεκτική σχέση μέσα από την οποία το ιδανικό των τουρκοκυπρίων για διαχωρισμό τρεφόταν από τον ελληνοκυπριακό εθνικισμό.

 

 Η χρησιμοποίηση των «λαθών» των ελληνοκυπρίων αποτελούσε την τακτική της ΤΜΤ με στρατηγικό στόχο την Διχοτόμηση.

 

Σε ένα γράμμα του ο Αιντίν Σαμίογλου ανώτερο στέλεχος της ΤΜΤ αναφέρει τα εξής:

 

«παρά την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας οι έλληνες φρόντισαν να κρατήσουν ζωντανό το ιδανικό της Ένωσης.

 

Σε αντιπαράθεση προς αυτό ως αρχή η ηγεσία της ΤΜΤ κράτησε ζωντανό το ιδανικό της Διχοτόμησης και έτσι η χρησιμοποίηση οποιασδήποτε ευκαιρίας [για την επίτευξη της Διχοτόμησης] μετατράπηκε σε φυσιολογικό καθήκον για την ΤΜΤ».

Arif Hasan Tahsin o.π. σ. 464

 

Η τουρκοκυπριακή ελίτ που θα «χρησιμοποιούσε οποιαδήποτε ευκαιρία» σκόπευε να χρησιμοποιήσει και την προσπάθεια για αναθεώρηση του συντάγματος.

 

«Εάν όμως το σύνταγμα αποδεικνυόταν μη λειτουργικό κάθε νέα προσπάθεια των ελληνοκυπρίων για Ένωση θα αντιμετώπιζε μια κραυγαλέα εκστρατεία για ένωση των περιοχών που κατέχουν οι τουρκοκύπριοι με την Τουρκία».

Richard A. Patrick οπ σε. 36

 

 

 

 

Σχολιάστε

Filed under Κυπριακό