Category Archives: «θεσμοί»

Συνέντευξη του Εκτελεστικού Μέλους του Συμβουλίου Επικοινωνίας της Ένωσης Κοινοτήτων Κουρδιστάν Ριζά Αλτουν – Δεν υπάρχουν φίλοι εχθροί παρά μόνο συμφέροντα αυτοκρατοριών (ΗΠΑ Ρωσίας σήμερα) και ακόλουθων συμμάχων τους…….Μόνη αληθινή δύναμη, η βία των όπλων…δυστυχώς… Εμείς ας παίρνουμε μαθήματα

Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε πως λειτουργεί ο κόσμος στον οποίο ζούμε

Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε αυτό το κλισέ που επαναλαμβάνεται συνεχώς ότι, ναι δεν υπάρχουν φίλοι και εχθροί παρά μόνο τα συμφέροντα των εκάστοτε αυτοκρατοριών και των ακόλουθων τους και συμμάχων τους είναι αλήθεια ως το μεδούλι

Είναι σημαντικό να γίνει αντιληπτό ότι για να αντέξεις την ανυπόφορη πίεση που θα σου ασκήσουν οι αυτοκρατορίες (ΗΠΑ Ρωσία σήμερα) θα πρέπει να έχεις την στρατιωτική δύναμη πρώτα και κύρια, την δύναμη και την θέληση και τα εφόδια να αντέξεις αυτή την πίεση

Στην Συρία υπάρχει άτυπη λυκοσυμφωνία μεταξύ Ρωσίας ΗΠΑ Τουρκίας και επίσης συμφωνίες όλων με όλους αναλόγως των επιδιώξεων

Διαβάστε την συνέντευξη του Ριζά Αλτούν ανοίγοντας το λινκ

Εγώ έβαλα αυτά που θεωρώ τα πιο σημαντικά αποσπάσματα με την μετάφραση τους στα ελληνικά

Δεν είναι τυχαίο η ρήση των Κούρδων, ότι μόνοι τους σύμμαχοι είναι τα βουνά τους

Συνέντευξη του Εκτελεστικού Μέλους του Συμβουλίου Επικοινωνίας της Ένωσης Κοινοτήτων Κουρδιστάν Ριζά Αλτουν που δόθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2018, σε σχέση με την εισβολή του τουρκικού στρατού στο Αφρίν κατά των κούρδων

Πιστεύω ότι υπήρξε συναίνεση μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ όσον αφορά την σημερινή επαφή μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας και την Τουρκική επέμβαση στο Αφρίν

I think there is a consent between Russia and the USA concerning Russia’s current contact with Turkey and Turkey’s intervention in Afrin.

Ενώ οι ΗΠΑ συνεργάζονταν με το YPG (κουρδικό ένοπλο τμήμα στην Ροζάβα) προσπάθησαν ταυτόχρονα να αποκτήσουν επιρροή πάνω τους. Οι ΗΠΑ εξαπολύει απειλές και εκβιασμούς που στόχο έχουν να διαστρεβλώσουν την γραμμή του YPG σε ένα έθνος κράτος με μια εθνικιστική γραμμή

While the USA communicates with the YPG, they try to gain influence over them. The USA carries out intense threats and blackmailing aiming at distorting the line of the YPG into a comparator, nation-state and nationalist line.

Ακριβώς όπως κάνει η Ρωσία. Κάνουν αυτό με το να αμφισβητούν τις σχέσεις του με το PKK, με το να τους ζητούν να έχουν περισσότερη επαφή με την Τουρκία κλπ, προσπαθούν να εκτρέψουν το κίνημα από την δική του γραμμή. Αυτή είναι η προσέγγιση και τον δύο δυνάμεων (Ρωσίας ΗΠΑ) επί της οποίας στηρίζουν τις πολιτικές τους

Just as Russia does it. They do this more by questioning YPG’s relations with the PKK, by asking them to get in more in touch with Turkey, and so on; they try to divert the movement from its own line. This is the approach of both powers on which they base their policies.

Για παράδειγμα, μια λέξη πολλές φορές χρησιμοποιείται στα μμε. Λέγεται ότι οι κούρδοι προδόθηκαν ξανά. ότι οι ΗΠΑ έχουν προδώσει τους κούρδους ξανά, ότι οι Ρώσοι πούλησαν τους κούρδους. Αυτοί που χρησιμοποιούν τέτοιες εκφράσεις και δηλώνουν κάτι τέτοιο δεν αντιλαμβάνονται στην πραγματικότητα σε τι κόσμο ζούμε, δεν αντιλαμβάνονται τον ρόλο που παίζουν οι πολιτικοί του κόσμου στην Μέση Ανατολή, δεν έχουν καμιά πληροφόρηση για το ποιοί είναι οι πολιτικοί παίκτες στην Μέση Ανατολή ή απλά έχουν μια αφελή προσέγγιση επί τους θέματος.

Αυτή δεν είναι η ορθή προσέγγιση

For example, a word often used in the media as a bona fide approach. It is said that ‘Kurds are again betrayed, the USA has betrayed Kurds again, and Russia has sold Kurds out.’ Those who use such statements and expressions either do not really know what kind of world we are living in, they do not know what kind of politics this world plays in the Middle East, they have no information about who the political actors in the Middle East are, or they just have a very well-intentioned and naive approach. This is not the right approach.

Αν αναλογιστούμε την ιδεολογική δομή των ΗΠΑ, την πολιτική της δομή, τους στρατηγικούς της στόχους που έρχονται σε αντίθεση με την στρατηγική του YPG, τους ιδεολογικούς του στόχους, ξεκάθαρα δεν υπάρχει κανένα πλαίσιο συνεργασίας ενός κοινού μέλλοντος εδώ

If we consider the USA’s ideological structure, political structure, strategic objectives by contrast with the YPG’s strategic, ideological goals, there is obviously no concept to create a future together here

Αν ήταν τόσο εύκολο για την Αμερική να αποκτήσουν επιρροή επί του YPG οι ΗΠΑ δεν θα είχαν συμφωνήσει με την Ρωσία και δεν θα είχαν προσκαλέσει την Τουρκία στην Συρία και πάλι.

Οι ΗΠΑ δεν είχαν ενδυναμώσει την Τουρκία παρόλες τις προσβολές. Ποιος είναι ο λόγος για να το κάνουν αυτό; Οι ΗΠΑ σκοπεύουν να να ασκήσουν τεράστια πίεση στους Κούρδους, να τους περιορίσουν, να τους «μαντρώσουν» και να τους κάνουν ακριβώς όπως (οι ΗΠΑ) επιθυμούν

if it would have been so easy for America to gain influence [over the YPG] the USA would not have agreed with Russia and would not have invited Turkey back to Syria again. The USA would not have enforced Turkey despite all insults. What is the reason for doing this? The USA intend to put a great deal of pressure on the Kurds, to limit them, to cage them, and to market them as they desire.

Αυτός είναι ένας αντι ιμπεριαλιστικός αγώνας. Είναι αδύνατο για μια δύναμη που ηγείται ενός αντι ιμπεριαλιστικού αγώνα να πει ότι προδόθηκε δήθεν από έναν ιμπεριαλιστή

This is an anti-imperialist struggle. It is impossible for a power that leads an anti-imperialist fight to say that it would have been betrayed by an imperialist.

 

https://icafrinresist.wordpress.com/2018/02/21/our-strategic-allies-are-the-global-democratic-forces-kck-executive-committee-member-riza-altun-about-the-lines-of-conflicts-and-alliances-emerging-from-the-attacks-on-afrin/

 

ARTICLE & STATEMENT
“Our Strategic Allies are the Global Democratic Forces” KCK Executive Committee Member Riza Altun about the Lines of Conflicts and Alliances Emerging from the Attacks on Afrin
21 febrero, 2018
icafrin
Evaluating the invasion attempt on the Kurdish region Afrin in North Syria, KCK (Kurdistan Communities Union) Executive Committee member Riza Altun remarked that they continue their struggle within their own lines without depending on any other forces. He stated that their main allies are democratic forces around the world.

>On 27 January 2018, Riza Altun made assessments to Firat News Agency ANF about the Turkish state’s invasion attempt on Afrin. He analyses the interests and attitudes of the hegemonic powers actors like Russia and the USA in Syria, as well as the stance of the Kurdish Freedom Movement:

“The situation of Syria should be understood very well, especially concerning the administration in Damascus. For 5-6 years Syria has been is in an intense and serious war. As the Syrian administration became unable to stand on its own feet, this situation changed with the presence of Iran, Iranian-backed Hezbollah, and especially Russia. The current regime is nevertheless sustained by those main powers. Among them, Russia plays a significant role as an international power. It is Russia’s strategy to sustain the regime in Damascus, avoid its fall and even to keep it as a power option for the future. Therefore, the Syrian regime does not have the capability of acting independently by itself.

This could be questioned: It is still unclear what Syria’s real approach is to the existing alliance between Turkey and Russia. This is a matter of debate. However, this is certain: Russia did not develop this alliance without the knowledge of the Syrian regime.

 

The Actual Matter is Russia’s Hegemony in Syria

Russia’s policy on Syria is to maintain the Assad regime, in other words protecting the nation-state system in Syria, and in this context, maintain its long-standing strategic bases within Syria. Hereby they want to become a hegemonic power that designs policy in the Middle East. Therefore it is important to Russia to maintain the regime in Syria, but this approach actually transcends Assad. The necessary matter is the domination and hegemony of Russia itself in Syria. It acts with this perspective. Then it becomes a force in Syria and turns this into hegemonic power in the Middle East. Russia’s political approach towards Syria is pragmatic. It plays on regional rivalry, and finds opportunities to play with international contradictions. Russia has been following such a policy since its presence in Syria.

Russia Wants to Integrate the Kurds in the Syrian Regime

Looking at the issue of relations with the Kurds and especially with the YPG (People’s Defence Units): Since Russia has come in, it has been trying to integrate the Kurds, the Kurdish Freedom Movement, and the whole struggle developed by the Kurds in Syria, into the predetermined order; a policy like sacrificing them to the system. But the YPG’s principled attitude and libertarian approach has been so clear that no results could be obtained in this regard. However, after the elimination of ISIS, Russia gained a new position; both in the heat of international contradictions and in the developments in Syria into an increasingly political status. This, in turn, switched the daily policies of integrating the Kurds into Syria, towards condemning them to the most difficult and insufferable situations. That took Russia to the point of associating with Turkey. Associating with Turkey offered Russia some economical advantages, and also provided a trump card to use Turkey in international contradictions and to limit the progress of the Kurdish efforts to self administration. By using this trump card, Russia intents to determine the future power within Syria. Through this, Russia is also striving to strengthen its position and weakening Iranian influence in the Middle East.

Syria Could be Divided

Afrin has come on the agenda for these reasons,however this is a very dangerous policy. The way Turkey is being used is the attempt of turning Turkey into Russia’s backup power. Using Turkey as a tactical tool against the Syrian and Iranian regime may be attractive for a hegemonic power, but in the long-term it means opening up a path of politics that can deepen the chaos and gradually lead to the division of Syria.

If the current policies will continue, it should not be forgotten that they will cause a division especially between the Eastern and Western areas of the Euphrates. This division could lead to a political and military development that may result in division of Syria into three or four parts. Russia has taken a very dangerous position in this regard.

Russia’s Alliance with Turkey

If we want to understand this alliance, first of all we need to know that Russia uses Turkey to ensure international advantages by using Turkey’s contradictory position inside NATO and in their relations with the Western Block. Secondly; in order to become a more effective and dominant power against Iran, Hezbollah, and a Syrian regime that may arise, Russia uses its contacts with Turkey. Thirdly, Russia has a policy in which they want to widen their hegemony by limiting the freedom and democracy demands of the Kurds and other peoples as much as possible. For that reason they also prefer a predominantly centralized nation state and a totalitarian regime rather than a democratic. This is the approach of Russia and if they pursue this approach they will face serious consequences.

USA Follows One-Day Policies

In fact, the position of the USA is not very different. In this matter, wrong perceptions and evaluations are being made by the public. Right from the beginning there has been a certain policy held by the USA towards the Middle East and this has become obvious in its approach towards Rojava and Syria. Up until now, these policies were centred on ISIS. The USA reveals its truth with one-day policies. There is the problem with ISIS in Iraq, and based on this there is also a problem in Southern Kurdistan and also in Rojava. ISIS is a problem in the Middle East, the USA continuously have shown an approach based on ISIS. It is not clear what they strategically do. They only react on certain occurrences. This is a very self-centred and pragmatic approach. Their approach on Rojava is the same. The USA noticed that the Kurds advanced the struggle against ISIS. Therefore they developed their cooperation with the PYD (Democratic Union Party) and with the QSD (Syrian Democratic Forces). It was the best way for them to gain prestige in the fight against ISIS. But when we think in terms of the strategic and tactical dimensions of these relations, it is not possible for the USA to have a strategic relation with the PYD and QSD.

But there is no attitude towards how these relations are handled in terms of a political solution of the Syrian issue. In fact, the USA is in a position of denial in this respect. Despite leading Geneva negotiations, the block represented by the USA, and the USA itself, do not invite the YPG which is a leading movement of the Kurds. The question is: Why do they not approve YPG, that has been their main tactical contact in fighting ISIS, as a political power in Geneva and towards a solution of the Syrian issue?

Consent between Russia and the USA concerning Turkey’s intervention in Afrin

That means that some conjectural tactical connections have been made, mutual concessions and compromises have been done, and there are mutual interests. But we are talking about a level of relationship in which it is absolutely impossible to establish a strategic relationship in terms of a political project. When we talk about this relationship, then such a situation reveals that the USA has not abandoned its former relations. Despite Turkey’s aggressive, insulting approaches and threats, a globally hegemonic state like the USA remains silent. This shows us is that they aim for a strategy based on the regional states.

Their presence in Syria and Rojava could be assessed as follows: their existence in Syria will be permanent, however, wishing to maintain their presence tactically in relation with YPG and QSD. However one can easily understand that their strategy towards the actual conflict solution is sought within the scope of international relations and the order of the regional states.

Although at this moment a process towards a political solution in Syria has started to develop, no political solution can be put forward neither by Russia nor by the USA. Their envisaged projects only stir trouble and also feed instigative dimension for the war. For this reason, I think there is a consent between Russia and the USA concerning Russia’s current contact with Turkey and Turkey’s intervention in Afrin. I do not think Turkey acted without the knowledge of the USA. We can say this easily, especially when we consider the provoking position of the USA, which has emerged in this issue. The USA almost invited Turkey to Afrin by announcing that “Afrin is out of our operation zone, we will not intervene”, and shortly after the Afrin operation begun. That is to say there has been a very immoral approach.

By stating ‘Afrin is out of our operation zone’, in spite of the 2-3 thousand of QSD forces that before came from Afrin to Raqqa and Dêrazor [for fighting against ISIS], in spite of them fighting together during the Raqqa operation, they are actually approving Russia’s policy and Turkey’s intervention. Even though there are different discourses, they certainly are in collusion. Just as Russia has always wanted to integrate the Kurds to the regime, and pursued a policy based on eliminating PKK and YPG, the same situation is valid for the USA. While the USA communicates with the YPG, they try to gain influence over them. The USA carries out intense threats and blackmailing aiming at distorting the line of the YPG into a comparator, nation-state and nationalist line. Just as Russia does it. They do this more by questioning YPG’s relations with the PKK, by asking them to get in more in touch with Turkey, and so on; they try to divert the movement from its own line. This is the approach of both powers on which they base their policies.

The EU Approach Conforms with US Policy

What is the EU’s approach? As we see, the international coalition follows a policy of complying with the USA’s current attitude. None of the policies contradict at the moment. When we look at the EU, we see their approach overlaps the USA’s. No matter how single countries have different discourses, in essence, they have the same approaches. For example, Britain plays a very bad role in this regard. They are almost in a position that targets the Kurds and the YPG. Although taking part in the international coalition, despite the pursuing tactical relations with the YPG up till now, though executing war together with YPG against ISIS, they almost use expressions that are alike Turkey’s and legitimize Turkey’s occupation. This encourages Turkey. This conforms to the US policy. After Britain has acted like this, The Netherland’s statement is similar. The Netherlands say that they would ‘not have liked the YPG right from the start and therefore did not create any connection to them’. They lie. All of the international coalition forces have tactical relations with QSD. They all have negotiations and associations. Today such a statement means to pave the way for the operation against Afrin and to support an operation by Turkey in this regard. France and Germany seem as if they have different discourses, but in essence, they do not have an objection to Turkey. Instead they are only looking after their interests towards economics and arms trading. Especially what France does is very clear. Before, they made deals on missiles and economic treaties with Turkey and put billions of dollars in their pockets. Shortly after they created an image as if they would oppose Turkey’s operation, but then again covered it up by making explanations justifying Turkey. Although Germany has so many conflicts with Turkey by re-conducting their tank trades etc., they have revealed their attitude towards Turkey.

New Process of Imperialist Intervention in the Middle East Has Begun in Afrin

What is the result we will derive from here? The outcome is that first; with the defeat of ISIS in Syria, all conditions of the emergence of a truly democratic Syria have matured. However, if this is taken up with the right approaches of the regional and international powers, the war in Syria can be brought to an end and the emergence of a democratic Syria can certainly be ensured. But it has turned out that this is not wanted. Foremost this is not foreseen in Syria, and further this new process initiated in Syria will reflect across the Middle East. This is a new process in which new balances in the Middle East will be established, and everything will turn upside-down, again. And this process does not foresee a political solution towards problems in the Middle East. On the contrary it has to be considered as a process which is lead by states and which can become much more violent and severe compared to past. Russia with its dirtiest relations, the USA with its dirtiest representation, and their cogitative powers with their policies set up a new process. This is an intervention in the region by international imperialism. This intervention has certainly begun in Afrin within new conditions emerging in Syria. If they insist on this, the results are worth seeing for everyone.

While stating all of this it’s important not to confuse the stance of the public opinion and the people with that of the regional and international hegemonic powers. This is very important. For example, in America, in Europe, when we look at the present situation, the approach of the people and the public is more moral. Their approach to those who struggled for freedom in the Middle East is more ethical and principled. The same cannot be said for the states.

The Public Opinion and Hegemonic Powers Should not be Confused with Each Other

Secondly, the current situation is that the public opinion created by the previous struggles has revealed a positive approach by the press of these countries. While intellectuals, writers, illustrators, media, and public opinion are in a very positive way condemning and protesting Turkey’s fascism and occupation approaches to Afrin, giving great support and power to the Kurds on that topic, their states and governments are in a total opposite position. For this reason, it’s important that when assessing or describing the situation I have just explained, it’s also important to comprehend it correctly.

For example, a word often used in the media as a bona fide approach. It is said that ‘Kurds are again betrayed, the USA has betrayed Kurds again, and Russia has sold Kurds out.’ Those who use such statements and expressions either do not really know what kind of world we are living in, they do not know what kind of politics this world plays in the Middle East, they have no information about who the political actors in the Middle East are, or they just have a very well-intentioned and naive approach. This is not the right approach.

Neither Russia Nor the USA Can Sell the Kurds in Rojava!

First, we should make it clear that Russia has nothing to sell the Kurds out. Russia sells many things out, that’s right. There is nothing that Russia has not sold out. They sell everything out. When you pay attention, as a reaction to this critique, they say: ‘We have no debt to Kurds.’ That’s the kind of statement Russia makes. It’s true, when we look at the current existing political power in Russia, [due to their considerations] they have no debt, moral debt or obligation towards humanity. Selling everything out is its basic existence and main essence. But it is impossible for Russia to sell out the PKK and YPG. The PKK and the YPG are not in a condition to be sold out. We are neither on the same path nor the same ideological line and not in the same organizational struggle. In which way could they sell us out?! Russia sells itself, its people, and its morals. They sell those out, that’s true. But they can’t sell us out. On the contrary, Russia tries to appropriate the values created by Kurds and tries to offer them to the Baath regime by creating constant pressure and difficulties. Today, the same power provoked and invited Turkey to Syria. This is not a betrayal. This is only an expression of Russia’s interests. How moral, political, or humane it is I will leave to the conscience of others. In my opinion Russia should rather be criticized for its moral and political character than for betrayal.

Besides, the same is being said about the USA. It is said ‘the USA sold Kurds out.’ In which way could the USA sell Kurds out?! Kurds who are in a strategic relation with America could be sold out. If there are Kurds who attached their future to America, using the word “sold” would be true. Yet, in Rojava “selling out” is out of the question. Who will sell whom out, how? If we consider the USA’s ideological structure, political structure, strategic objectives by contrast with the YPG’s strategic, ideological goals, there is obviously no concept to create a future together here. Such a union is not a topic. What are their current relations? An imperialist power that seeks to establish a world system of its own, by appropriating the values emerged out of a people’s struggle for freedom. Already from the beginning, there was a hegemonic approach to this relationship. In addition, there has been a conflict and fight. This is what our struggle has been about. While this struggle is continuing, if it would have been so easy for America to gain influence [over the YPG] the USA would not have agreed with Russia and would not have invited Turkey back to Syria again. The USA would not have enforced Turkey despite all insults. What is the reason for doing this? The USA intend to put a great deal of pressure on the Kurds, to limit them, to cage them, and to market them as they desire.

They did this in Southern Kurdistan. Looking at the latest situation in the South, what has been done by the USA is betrayal. They highly betrayed the forces in the South. The outcome is that they were restricted, pacified in hands of the USA, and they can be marketed by everyone. The USA is trying to create a similar situation in Rojava. But Rojava is actively fighting against this and the USA could not succeed in reaching their aim. Therefore the USA contacted and allied with its international rival Russia on this topic; it uses also Turkey as a battering ram to beat the Kurds. Hereby the USA wants to force the debilitated Kurds to become dependent on them in order to convert Rojava into another South. This is the attitude of the USA, and the international relations of the United States are in parallel with this approach. The attitudes of other countries are also developing in this way. That’s why when we look at it this way, expressions like ‘Kurds have been betrayed, Kurds have been sold out’ are wrong. What do these expressions mean? It means expressing yourself by another force. It means giving the message of being another powers’ collaborator. However, we are fighting to prevent to this situation. This is not a new struggle. This is a struggle fought harshly in Rojava and in the Middle East.

The Freedom Struggle Has its Own Line

This is an anti-imperialist struggle. It is impossible for a power that leads an anti-imperialist fight to say that it would have been betrayed by an imperialist. During history, especially with World War I in mind, the Kurds have been confronted with this reality. If that what has been done to Kurds is called betrayal of the Kurds, it is clear that this betrayal continues today in an updated and multiplied way. Nothing changed. The freedom struggle is carried out to change this destiny. This freedom struggle to change the destiny emerges in the process as an ideological, political, and military formation with a new ideological, political, and organizational model and paradigm. Here it has its own line. As international imperialism and the regional hegemonic states represent their own line and strategic position, against this the paradigmatic stance created by the Kurds represents another line. The main allies of this line are the global democratic forces. They are the peoples’ forces. They are the forces against the system. Whether or not there will be a betrayal can only be conceived by developments in these areas.”

[The interview was published on 27 January 2018 at Firat News Agency ANF in Turkish language. Translation into English by IC Afrin Resistance]

 

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

Ο Ερτογάν εξοπλίζεται σαν αστακός και κτίζει ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ συμμαχίες… 7 ΔΙΣ ντιλ με Γερμανία για 1000 άρματα!! και τεχνογνωσία κατασκευής σε τουρκικά εργοστάσια, Πριν λίγες μέρες συμφωνία με Σαουδική Αραβία, Μπαχρέιν, Σουδαν …όποιος αγοράζει όπλα και κάνει συμμαχίες ετοιμάζεται για συγκεκριμένες κινήσεις που δεν αντιμετωπίζονται διπλωματικά…

 

 

Πώς κτίζεις συμμαχίες με τους καλοκάγαθους ευρωπαίους εταίρους στην βάση του κοινοτικού δικαίου και των αρχών δικαίου…… (σαρκασμός)

 

Στο άρθρο αυτό που έχει ημερομηνία 20 Ιανουαρίου 2018, ημερομηνία έναρξης της τουρκικής εισβολής στο Αφρίν της Συρίας, διαβάζουμε ότι η Γερμανία θέλει να εκμοντερνίσει τα άρματα μάχης λεοπαρτ του τουρκικού στρατού και ότι ήδη έχει συμφωνία με την Τουρκία για την κατασκευή του εξωφρενικού αριθμού των 1000 τανκς!!!!

ImageHandler

Αυτά τα τανκς μάλιστα θα κατασκευαστούν από τουρκική εταιρεία η οποία κατέχει την τεχνογνωσία να φτιάχνει άρματα μάχης λεοπαρτς και όχι μόνο!!!

Το πρότζεκτ θα στοιχίσει 7 ΔΙΣ ευρώ!!!

Ανέκαθεν τάχα οι ευαισθητοποιημένοι γερμανοί δήθεν αντιδρούσαν στην πώληση όπλων στην τουρκία γιατί θα τα χρησιμοποιούσαν εναντίον των κουρδικών πληθυσμών κλπ

Η υποκρισία στα χειρότερα της…….. Δηλαδή όταν έχεις στρατιωτικό εξοπλισμό που ακριβώς θα τον χρησιμοποιήσεις;;

Έτσι και τώρα, τάχα είχαν σταματήσει οι συμφωνίες για το πρότζεκτ γιατί δήθεν οι ευαίσθητοι γερμανοί δεν ήθελαν κλπ

Τελικά πριν λίγες μέρες στις 19 Φεβρουαρίου 2018 το ντιλ έκλεισε για την πώληση και κατασκευή 1000 τανκς και την ίδια μέρα η τουρκία άφησε ελεύθερο τον γερμανοτουρκο δημοσιογράφο Deniz Yucel …….

 

After Deniz Yucel’s release, Turkey pursues 1000 tank deal with Germany

http://theregion.org/article/12862-after-deniz-yucel-039-s-release-turkey-pursues-1000-tank-deal-with-germany

Εδώ το άρθρο της 20 Ιανουαρίου 2018 με τις λεπτομέρειες του πρότζεκτ των 7 ΔΙΣ

 

https://anfenglish.com/rojava/will-germany-modernize-the-leopards-for-afrin-24283

NEXT: PROJECT TO MANUFACTURE 1000 TANKS

Rheinmetall and Turkey’s Mechanical and Chemical Industry Corporation (MKEK) had signed various deals regarding ammunition manufacturing and modernization in the past. The project included the modernization of the Leopard type tanks as well as the manufacturing of ammunition for Turkish fighter jets in Turkey.

The bid for the first 100 to 200 tank phase in Erdoğan regime’s 7 billion Euro tank project Altay had gone to Rheinmetall and Turkish truck and bus manufacturer BMC. The two firms founded a company called RBSS in Ankara, and Rheinmetall holds 40% of the shares of this RBSS company.

The federal German government has to make a decision on the first order of 1000 panzer-type tanks this year. Rheinmetall CEO Armin Papperger had previously stated that many projects for the Turkish army are on hold. In 2015, Papperger had decided to manufacture the tanks for the Turkish army in Turkey and had visited Erdoğan in his palace to that end.

 

 

Ο Ερτογάν είτε είναι μανιακός μεγαλομανής προβαίνει σε πολύ συγκεκριμένες κινήσεις στρατηγικής για να κατευνάζει τους υποκριτές ευρωπαίους που θέλουν να πουλούν τα όπλα τους και την τεχνογνωσία τους

Έτσι έχει στο τσεπάκι του την Μέρκελ και την Γερμανία αλλά επίσης έχει πλέον την τεχνογνωσία και τα εργοστάσια κατασκευής τεθωρακισμένων αρμάτων μάχης……..

Ο Ερτογάν έχει κάνει ήδη συμφωνία με το Μπαχρέιν πριν καμιά δεκαριά μέρες

2017-06-10T130652Z_1262052954_RC1906DD3850_RTRMADP_3_GULF-QATAR-TURKEY

http://gulfnews.com/news/gulf/bahrain/bahrain-turkey-deepen-cooperation-1.1977470

Manama: Bahrain and Turkey have signed a slew of accords to deepen their relations and broaden their cooperation.
The memoranda of understanding were signed in the presence of King Hamad Bin Eisa Al Khalifa and President Recep Tayyip Erdogan who had arrived a few hours earlier in Bahrain on the first leg of his three-country four-day Gulf tour.

The cooperation agreements covered the military industry sector, education, and visa fee exemptions.
King Hamad in his welcome speech hailed Erdogan’s visit to Bahrain, his “second home” saying that it reflected the “robust fraternal ties” and the “growth of shared interests” between the two countries.

 

Πήγε στην Σαουδική Αραβία όπου και πάλι έκανε ντιλ και θα συμμετάσχει ως επίσημος προσκεκλημένος επί τιμή σε έκθεση στρατιωτικού υλικού

erdogan_saudi-630x420

http://www.arabnews.com/node/1251596/saudi-arabia

Turkey will be guest of honor at Saudi armed forces exhibition

 

Ήδη έκανε συμφωνία με το Σουδάν αντίπαλο της Αιγύπτου με την οποία συνεργάζεται η Κύπρος

Turkey’s Sudan port deal greeted with deep suspicion by Cairo

https://ahvalnews.com/arabic-media/turkeys-sudan-port-deal-greeted-deep-suspicion-cairo

 

2339823

Η Αίγυπτος ανέκαθεν ανταγωνιζόταν την Τουρκία για την πρωτοκαθεδρία στον μουσουλμανικό κόσμο και δη των Σουνιτών

Ο Ερτογάν είναι πλέον ξεκάθαρο ένας ονειροπαρμένος δικτάτορας που θέλει να αναστηλώσει με κάποιο τρόπο την οθωμανική αυτοκρατορία και να επικρατήσει στον μουσουλμανικό κόσμο ως ηγέτιδα δύναμη

Ο ισλαμιστής Ερτογάν ήταν πολύ κοντά στην μουσουλμανική αδελφότητα του Μόρσι που επικράτησε στην Αίυπτο αλλά ανάτραπηκε με πραξικόπημα από τον σημερινό της πρόεδρο δικτάτορα Σισι με τον οποίο και εμείς και εμείς η Ελλάδα συνεργαζόμαστε στα θέματα των αγωγών πετρελαίου

Η Τουρκία ουσιαστικά νοιώθει ότι θα πρέπει να σταματήσει αυτή την τεράστια γεωπολιτική αλλαγή στα ενεργειακά της περιοχής και είναι για αυτό που συνέχεια όπως και τώρα προσπαθεί να παίξει με τα γεωτρύπανα κυπριακών συμφερόντων

Επίσης στήνει συμμαχίες

Το Σουδάν είναι ένας διαχρονικός αντίπαλος της Αιγύπτου όπως όλα τα γειτονικά κράτη

Από το θέμα του νερού και φράγματος που θέλει να φτιάξει το Σουδάν κάτι που θεωρεί ως αιτία πολέμου η Αίγυπτος μέχρι και συνοριακές διαφορές

Ο Ερτογάν αυτή την στιγμή στο Σουδάν συζητά μαζί τους για να φτιάξει τουρκική στρατιωτική βάση

Ο Ερτογάν και η Τουρκία στήνει συμμαχίες με όσους μπορεί

Μέσα σε αυτό το πολύπλοκο γεωπολιτικό σκηνικό όλα αυτά θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν

Το κυπριακό είναι ένα ζήτημα που όσο μένει στάσιμο έχει και θετικά έχει και αρνητικά

Πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί για το τι θα υπογράψουμε και για τον ρόλο που θα έχει αυτό το τρομοκράτος του αδίστακτου Ερτογάν

Οι επιφανειακές προσεγγίσεις σε τέτοια ζητήματα είναι θάνατος και θα τα βρούμε μπροστά μας

 

 

 

 

 

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

Η εισβολή των τούρκων στην Κύπρο, στο Αφρίν, οι τουρκοκύπριοι, η συμφωνία με τον Άσσαντ ο οποίος σφάζει στην Δαμασκό…οι μαριονέτες τουρκοκύπριοι και τι πρέπει να κάνουμε

 

tumblr_o4z20wp7i41sx76vio1_1280

Τηλεγραφικά κάποια σημεία

 

Ο τουρκικός στρατός εισέβαλε παράνομα στην Συρία στο Αφρίν των Κούρδων και με την ανοχή της λεγόμενης διεθνούς κοινότητας βλέπε ΕΕ ΝΑΤΟ ΗΠΑ Αγγλία Γαλλία εξαπέλυσε μια μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση εναντίον των αγωνιζόμενων κούρδων, με δεκάδες αεροπλάνα που βομβαρδίζουν, βαρύ πυροβολικό, άρματα μάχης και στρατό ξηράς

Από τις 20 Ιανουαρίου 2018 ο τουρκικός στρατός προχώρησε κάποια χιλιόμετρα μέσα στο Αφρίν και ουσιαστικά δεν κατάφερε το συντριπτικό κτύπημα που ονειρευόταν ο Ερτογάν

όμως…….

Οι κούρδοι παρέμειναν μόνοι τους, χωρίς άρματα μάχης, χωρίς πυροβολικό και φυσικά χωρίς αεροπορία και παρόλη την μεγάλη αντίσταση τους δυστυχώς μάλλον δεν μπορούν να τα βγάλουν τελικά πέρα με τον πάνοπλο τακτικό τουρκικό στρατό

 

Οι αμερικάνοι δεν φάνηκαν πρόθυμοι να τους βοηθήσουν όπως έπραξαν στο Κομπανί και στο Μαντζίμπ και μάλλον ο Τιλλερσον ΥπΕξ των ΗΠΑ υπέκυψε στον Ερτογάν

 

Χτες φάνηκε ότι τελικά οι κούρδοι υπέκυψαν επίσης και φαίνεται να συμφώνησαν με τις δυνάμεις του Άσσαντ οι οποίοι σήμερα έκαναν την εμφανιση τους στο Αφρίν

Αυτό είναι όντως απογοητευτικό αφού μάλλον τελικά όποια συμφωνία και να έκαναν οι κούρδοι με τον Άσσαντ τις μονάδες πολιτοφυλακές του το Αφρίν σε σχέση με την ουσιαστική επανάσταση, των ελευθεριακών αρχών και του κομουναλισμού όπως τον οραματίζονται οι κούρδοι με ηγέτη τον Οτσαλάν στο Αφρίν έχει τελειώσει ….

 

Σήμερα επίσης οι ρώσοι με τον άσσαντ σφυροκοπούν την περιοχή της Γκούτα κοντά στην Δαμασκό με στην σφαγή 200 ανθρώπων, και την σφαγή τουλάχιστον 700 τους τελευταίους 3 μήνες

https://www.theguardian.com/world/2018/feb/20/its-not-a-war-its-a-massacre-scores-killed-in-syrian-enclave-eastern-ghouta

 

https://www.washingtonpost.com/world/one-of-the-bloodiest-attacks-of-syrias-war-kills-over-100-in-a-rebel-held-damascus-suburb/2018/02/20/966127c2-161e-11e8-942d-16a950029788_story.html?utm_term=.3019477fcd1c

 

κάποιος θα πει, μα είναι με αυτούς που συμφώνησαν οι κούρδοι που οραματίζονται έναν καλύτερο κόσμο;

και όμως, οι κούρδοι δέκτηκαν την βοήθεια των αμερικάνων και δέκτηκαν την προμήθεια πολεμικού υλικού πολεμοφόδια τρόφιμα τεχνογνωσία ακόμα και έμψυχο δυναμικό…..

Αυτό τι δείχνει;

Ότι σε έναν κόσμο που δεν είναι αγγελικά πλασμένος, αλλά το αντίθετο, σε ένα κόσμο κόλασης εσύ δεν μπορείς να κυκλοφορείς με αγγελικά φτερά

Η πραγματικότητα είναι σκληρή, δεν μπορείς να επιβιώσεις και να νικήσεις χωρίς συμμαχία ακόμα και με τον διάβολο αν χρειαστεί για να επιβιώσεις

Από την αρχή της τουρκικής εισβολής στο Αφρίν πολλοί έλεγαν ότι η περιοχή αυτή θα θυσιαστεί για να μπορέσουν να κρατήσουν το Μαντζίμπ …. οι κούρδοι κράτησαν σθεναρά εδώ και ένα μήνα, αλλά μέχρι πόσο;

Εμείς εδώ στην Κύπρο θα πρέπει να πάρουμε επιτέλους μαθήματα από όσα συμβαίνουν

Το πρώτο μάθημα είναι το τετριμμένο, ότι δεν υπάρχουν φίλοι και εχθροί αλλά συμμάχοι με ατζέντα τα δικά τους συμφέροντα

Ότι ο μόνος που μπορεί να σε προστατεύσει είσαι εσύ και μόνο και ότι όπως φάνηκε πεντακάθαρα η μόνη προστασία που μπορείς να αντιτάξεις στην βία του πολέμου και της στρατιωτικής απειλής είναι ΜΟΝΟ το στρατιωτικό αξιόμαχο

Εξυπακούεται ότι όταν μιλάμε για Κύπρο και για στρατιωτικό αξιόμαχο, εννοούμε πάντα μαζί με την Ελλάδα

Ο αφηνιασμένος Ερτογάν με τις μαριονέτες του Οζερσάι που πήγε στην Ιταλία να δει τον CEO της ΈΝΙ τον αχυράνθρωπο Ακκιντζί την μαριονέτα Ναμί που βγαίνουν και λένε για το φυσικό αέριο που το θέλουν και αυτοί και μιλάνε με τις πλάτες του τουρκικού στρατού πρέπει να μας διδάξει επιτέλους κάποια πράματα

 

Είναι αστείο ακόμα και ως επιχείρημα να λέγεται ότι τάχα αν λυνόταν το κυπριακό στο Κραν Μοντανα κλπ δεν θα είχαμε αυτά τα ζητήματα κλπ

Είναι εξωφρενικό να ακούγονται τέτοιου μεγέθους μπαρούφες

Το τουρκικό κράτος είναι το πλέον ανισόρροπο και αναξιόπιστο κράτος στην περιοχή με οδηγό έναν μανιακό Ερτογάν, και αυτά δεν είναι απλά συνθήματα αλλά η πραγματικότητα

Πρέπει να γίνει αληθινή επανατοποθέτηση των ζητημάτων και θα πρέπει να δεις πως εμείς θα στήσουμε αληθινές συμμαχίες ώστε να αποτρέψουμε ουσιαστικά τον τουρκικό στρατό με τις πλάτες του οποίου μιλάνε οι οζερσάι ακκιντή κλπ

Οι τουρκοκύπριοι χρησιμοποιούνταν ανέκαθεν από το τουρκικό κράτος ως μέσο επιβολής της πολιτικής στην Κύπρο και αυτό είναι δεδομένο και γεγονός όπως αναλύθηκε τεκμηριωμένα με έγγραφα από τουρκικές πηγές

Το τουρκικό κράτος απέδειξε περίτρανα ότι θέλει να ελέγχει όλη την Κύπρο και να βάλει χέρι στον ορυκτό και φυσικό πλούτο της

Αυτά δεν είναι συνθήματα είναι η πραγματικότητα

Το κυπριακό δεν μπορεί να λυθεί και δεν προβλέπω ότι θα λυθεί με οποιοδήποτε τρόπο μέσα σε αυτές τις συνθήκες

Το 2010 η Συρία ήταν μια χώρα από την οποία οι κυπρέοι πήγαιναν και αγόραζαν τα πάντα, από κουβέρτες ρούχα μελάνια έπιπλα κλπ

Τώρα η Συρία είναι μια ερειπωμένη έρημος

Όλα είναι πιθανά

Η εισβολή έγινε στις 20 Ιουλίου 1974 και η πρώτη φάση διήρκησε 3 μέρες μέχρι την τάχα εκεχειρία την οποία αντί να αξιοποίησουμε ωστε να κτίσουμε αληθινή αντίσταση έκαναν …συνομιλίες με τον Ντεκτάς…… ώστε στις 14 Αυγούστου ξεκίνησε η δεύτερη φάση μέχρι τις 17…..

Μέσα σε μόλις 6 μέρες εχθροπραξιών είχαμε πέραν των 5 χιλιάδων νεκρών!

 

Οι κούρδοι στο Αφρίν μετά από ένα μήνα ένοπλης αντίσταση έχουν κάποιες εκατοντάδες νεκρούς

Όλα είναι ρευστά

 

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

Η οπλοκατοχή στις ΗΠΑ οι μαζικές εκτελέσεις από ψυχοπαθείς, το lobbying και γιατί δεν λαμβάνονται μέτρα..

Για να λύσεις ένα πρόβλημα, θα πρέπει καταρχήν να το αναγνωρίσεις ως τέτοιο και να ψάξεις να βρεις τα αίτια που το δημιουργούν

Το ζήτημα με τους μαζικούς πυροβολισμούς στις ΗΠΑ που κάθε λίγο συμβαίνουν όταν ένας ψυχοπαθής παίρνει ένα όπλο και μπαίνει σε ένα δημόσιο τόπο και αρχίζει και πυροβολεί αδιακρίτως

Σε μας κάτι τέτοιο φαντάζει απλά εκτός πραγματικότητας για πολλούς και διάφορους λόγους

Στις ΗΠΑ η οπλοκατοχή συνδέθηκε με την αμερικανική επανάσταση και είναι συνταγματικό δικαίωμα το οποίο όταν έγινε προφανώς επικρατούσαν άλλες συνθήκες, όπως πχ το δικαίωμα του λαού να δημιουργεί πολιτοφυλακές και να προστατεύεται από την κατάχρηση εξουσίας των κυβερνώντων

Αυτό το δικαίωμα είναι μέσα στο σύνταγμα των ΗΠΑ

Από κει και πέρα, υπάρχει μια απίστευτη κουλτούρα όπλων στις ΗΠΑ, υπάρχουν κάστες ανθρώπων που έχουν ως φετιχ τα όπλα

Επίσης όταν μιλάμε για όπλα στις ΗΠΑ, εννοούμε ημιαυτόματα καραμπίνες και όπλα που μπορούν όχι απλά να σε σκοτώσουν αλλά να σε διαλύσουν

Η αγορά ενός ημιαυτόματου όπλου στις ΗΠΑ είναι πανεύκολη και η ηλικία αγοράς είναι τα 18 έτη!!! ενώ η αγορά αλκοόλ τα 21!!

Έχουν γίνει πολλά ντοκυμαντέρ για τις ΗΠΑ και δείχνουν ότι μέσα σε μισή ώρα δύο τύποι ίσως επικίνδυνοι μπορούν να αγοράσουν ένα ημιαυτόματο όπλο όπως αυτό που χρησιμοποιείται σε όλους τους μαζικούς πυρβολισμούς

Μετά και τον τελευταίο σκοτωμό σε σχολείο των ΗΠΑ όπου έχασαν την ζωή τους 17 μαθητές και καθηγητές πλέον απ΄ότι έχω διαβάσει οι μαθητές θέλουν να λάβουν δραστικά μέτρα και να εξαναγκάσουν το κογκρέσσο να λάβει μέτρα ουσιαστικά για τον περιορισμό της οπλοκατοχής

Στις 20 Απριλίου 2018 οι μαθητές σκοπεύουν να κατέλθουν σε μαζική απεργία και δεν θα επιστρέψουν αν δεν αρχίσει η διαδικασία λήψης μέτρων

Για να αντιληφθούμε ποσο τρελλό είναι αυτό που συμβαίνει στις ΗΠΑ, υπάρχει μια μεγάλη μάζα ανθρώπων που μπορείτε να την δείτε και από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης live να σχολιάζει όπως εγώ σε διάφορα ποστ οι οποίοι αναπαράγουν το παραμύθι που τους λένε τα διάφορα λομπυ συμφερόντων και το οποίοι επανέλαβε και ο Τραμπ, ότι τάχα δεν είναι πρόβλημα όπλων που έχουμε αλλά πρόβλημα ψυχικής ασθένειας…..

Η υποκρισιά φυσικά είναι εμφανής όταν αναλογιστεί κάποιος ότι αν πραγματικά το πίστευαν αυτό θα λαμβάναν ουσιαστικά μετρα τουλάχιστον προς αυτή την κατεύθυνση κάτι που δεν γίνεται

Το πρόβλημα είναι η ανεξέλεγκτη οπλοκατοχή όπου ο κάθε άχρηστος της κοινωνίας ψυχοπαθής μπορεί να αγοράσει όπλα

 

Color-NRA-xmas-story

Γιατί, ναι , σίγουρα αν είσαι καλά στην ψυχική σου υγεία δεν θα πας σε ένα σχολείο και θα αρχίσεις να πυρβολείς μαζικά ανθρώπους

Σίγουρα ο διαταραγμένος που δολοφόνησε εν ψυχρώ 17 ανθρώπους στο σχολείο δεν θα το έκανε αν δεν είχε όπλο… πόσο απλό μπορεί να γίνει αυτό

 

και όμως……. γιατί το κράτος των ΗΠΑ αρνείται να πάρει μέτρα για ένα τόσο εμφανέστατο ζήτημα;

Η απάντηση είναι lobbying …. ο NRA εθνικός οργανισμός όπλων λαμβάνει χορηγίες δισεκατομμυρίων από οπλοβιομηχανιές και προφανώς αυτοί που τον ελέγχουν λαμβάνουν πάρα πολλά λεφτά για να κάνουν τα στραβά μάτια και να αρνούνται να λάβουν μέτρα, o NRA με την σειρά του εξαγοράζει το κογκρέσο των ΗΠΑ και από τα δύο κόμματα που ουσιαστικά σε αυτό το ζήτημα είναι ένα

courtesy-publichealthwatch.wordpress.com_

Αυτοί οι άνθρωποι που υποτίθεται είναι εκεί για να ελέγχουν το ζήτημα της οπλοκατοχής έχουν συμφέρον προσωπικό να συνεχίσει αυτή η κατάσταση γιατί ακριβώς οι οπλοβιομηχανίες τους σπονσάρουν παχούλα

NRA_Contributions

μάλιστα η απάντηση του ίδιου του τραμπ που μιλάει ως φερέφωνο του λόμπου των οπλων για αυτό είναι ότι θα πρέπει να δώσουν όπλα στους δασκάλους!!!!!!!!! αυτή είναι η θέση του προέδρου των ηπα…….

και ότι τάχα αν ο good guy έχει όπλο τότε θα σταματήσει τάχα τον bad guy….. κάτι που δεν ισχύει όπως είδαμε πχ στο Λας Βέγκας πρόσφατα με τον τύπο που εκτελούσε ως ελεύθερος σκοπευτής από αθέατη θέση

NRA-school-securty

 

GunFail

Αυτό συμβαίνει παντού, όπως πχ φαρμακοβιομηχανίες, τράπεζες κλπ κλπ

Το ζήτημα του λομπυινγκ είναι τεράστιο και υπάρχει παντού

https://www.cnbc.com/2016/12/13/americas-dirty-little-secret-42-million-are-suffering-from-hunger.html

1 στους 7 αμερικανούς, δηλαδή 42 εκατομμύρια αμερικανοί υποφέρουν από πείνα

20 εκατομμύρια παιδιά δηλαδή 1 στα 4 δεν τρέφονται σωστά

20 million children in the United States (nearly 1 in 4) will have received Supplemental Nutrition Assistance Program (SNAP) benefits — better known as food stamps — in 2016.

1 in 7 Americans still goes to bed hungry each night. According to recent statistics released by the U.S. Department of Agriculture, 15.8 million U.S. households — that’s 12.7 percent of the total — didn’t have enough food to eat at some point last year, the latest period for which numbers are available.

 

=====

https://www.theguardian.com/us-news/2017/dec/05/america-homeless-population-2017-official-count-crisis

στις ΗΠΑ υπάρχουν πέραν του μισού εκατομμυρίου άστεγοι εκ των οποίων πολλοί βετεράνοι του στρατού οι οποίοι αντιμετωπίζουν και ψυχολογικά προβλήματα κάτι που επιδεινώνει την θέση τους

Exclusive: a new government study finds 553,742 people were homeless on a single night this year, as advocates lament a crisis that shows no sign of abating

==========

Στις ΗΠΑ 3,2 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας αφού ζουν με λιγότερα από δύο δολάρια την ημέρα

According to the World Bank, 769 million people lived on less than $1.90 a day in 2013; they are the world’s very poorest. Of these,

3.2 million live in the United States, and 3.3 million in other high-income countries (most in Italy, Japan and Spain).

https://www.nytimes.com/…/poverty-united-states.html

 

Αυτοί που αγοράζουν όπλα δεν το κάνουν για να προστατευθούν δήθεν εναντίον των πλουσίων

Αυτοί που είναι μανιακοί με τα όπλα όπως δείχνουν όλα τα στοιχεία είναι λευκοί μεσοαστοί εύποροι αμερικάνοι εκ των οποίων αυτοί που έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν τις μαζικές σφαγές στην πλειοψηφία τους είναι συντηρικοί ακροδεξιοί φανατικοί με ψυχολογικά προβλήματα

Οι μαζικές εκτελέσεις με αυτόματα όπλα γίνονται ακριβώς γιατί δεν υπάρχει έλεγχος στο ποιος μπορεί να κατέχει όπλο και έτσι αυτοί οι ψυχασθενείς κατέχουν ημιαυτόματα τυφέκια

Αν δεν κατείχαν αυτά τα τυφέκια απλά δεν προέβαιναν σε αυτές τις πράξεις

To 25% λευκοί και 44% είναι βετεράνοι του στρατού

https://www.theguardian.com/us-news/2017/oct/02/us-gun-control-ownership-violence-statistics

To 54% αυτών που έκαναν τις μαζικές δολοφονίες ήταν λευκοί από το 1982 μέχρι το 2017

 

https://www.statista.com/statistics/476456/mass-shootings-in-the-us-by-shooter-s-race/

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

Εποικισμός, ποια πρέπει να είναι η στάση μας; Ποιος ήταν ανέκαθεν ο ρόλος των τουρκοκυπρίων για την εμπλοκή της τουρκίας στην Κύπρο; Τι δικαιούνται; Τι θα έπρεπε να δικαιούνται κλπ

Πριν απαντήσουμε σε αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα θα πρέπει να δούμε κάποια δεδομένα και να προβούμε σε κοινές παραδοχές αλλοιώς δεν θα έχουμε κοινό έδαφος συζήτησης

Είναι γνωστή φαντάζομαι η ιστορία με την Αλεξανδρέττα της Συρίας η οποία και εν τέλει προσαρτήθηκε στην Τουρκία

Είναι πάγια ιμπεριαλιαστική τακτική και του τουρκικού κράτους να επιδιώκει την δημογραφική αλλαγή περιοχών με βίαιες εκδιώξεις γηγενών πληθυσμών και εποικισμού ώστε να μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα και να μπορεί να τα επικαλεστεί

Το θέμα του εποικισμού δεν είναι απλό και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται μόνο στο πλαίσιο των ατομικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων…..

Ο εποικισμός είναι έγκλημα πολέμου

Ακριβώς το ίδιο κάνει και τώρα ο άθλιος ψυχατζιστής Ερτογάν με την εισβολή του τουρκικού στρατού στα εδάφη της διαλυμένης Συρίας και του Αφρίν των μαχόμενων Κούρδων του YPG και του YPJ του γυναικείου στρατιωτικού τμήματος των κούρδων μαχητών αγωνιστών

Χωρίς καμιά αίσθηση ντροπής και εξευτελισμού εκτοξευει ηλιθιότητες και ψέματα που πιστεύει μόνο ο ίδιος και οι ανάπηροι νοητικά οπαδοί του ότι δήθεν ό,τι κάνει το κάνει για να προστατευτούν οι …..άραβες…. που είναι μάλιστα πλειοψηφία και ήταν εκεί προηγουμένως των κούρδων…

Η γελοιότητα των επιχειρημάτων είναι τόσο μεγάλη που δεν αντέχει καν σε σοβαρή κριτική αφού οι Κούρδοι είναι αρχαίος γηγενής λαός ήδη από των καιρό των αρχαίων ελλήνων

Ο Ξενοφών στο έργο του «Κύρου Ανάβασις» αποκαλεί τους Κούρδους, Καρδούχους. Διηγείται την προσπάθεια καθόδου των Μυρίων (400 π.χ.) δια μέσου των Καρδουχείων ορέων και της χώρας των Καρδούχων.

Είναι επίσης παραδεκτό γεγονός ότι η τουρκία με την Συνθήκη της Λωζάνης το 1923 έχασε οποιαδήποτε απαίτηση επί της Κύπρου και όπως δείχνουν τουρκικά έγγραφα η τουρκία δεν είχε καμιά διάθεση διεκδίκησης της Κύπρου

αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από τις πρωτογενείς πηγές του βιβλίου του καθηγητή Νιαζί Κιζίλκιουρεκ

Αντιγράφω επακριβώς από το βιβλίο του:

«τόσο για τους άγγλους όσο και για τους τουρκοκύπριους το πιο σημαντικό βήμα που πρέπει να γίνει για να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος της Ένωσης είναι να εμπλακεί η Τουρκία στο Κυπριακό.

Έτσι αρχίζουν διάφορες τουρκοκυπριακές αντιπροσωπείες να πηγαινοέρχονται στην Άγκυρα. Η Άγκυρα που αρχικά δηλώνει πως «για την Τουρκία δεν υπάρχει θέμα Κύπρου» αρκείται στην παροχή μόνον πολιτιστικής βοήθειας προς τους τουρκοκυπρίους (1948).

Ωστόσο ύστερα από συνεχείς προσπαθειες της τουρκοκυπριακής ελιτ πιέσεις της τουρκικής κοινής γνώμης και ιδιαίτερα ύστερα από παρεμβάσεις της Αγγλίας, η Τουρκία μετατρέπεται σε ένα από τα ενδιαφερόμενα μέρη του κυπριακού προβλήματος.

Αξίζει να σημειωθούν όσα αναφέρει ένας από τους ιδρυτές της ΤΜΤ (τουρκική οργάνωση αντίστασης), ο Μπουρχάν Ναλμπάτογλου, στον Αρίφ Χασάν Ταχσίν: «Ο κυβερνήτης κάλεσε τον δρα Κιουτσούκ και τον ρώτησε αν η Τουρκία θέλει την Κύπρο. Ο γιατρός είπε «δεν ξέρω». Ο άγγλος κυβερνήτης είπε «πήγαινε να ρωτήσεις στην Άγκυρα». Ο γιατρός πήγε και ρώτησε. Επιστρέφοντας απάντησε στον κυβερνήτη. «δεν τη θέλει την Κύπρο η Τουρκία». Ο κυβερνήτης είπε στον δρα Κιουτσούκ «πήγαινε πες τους να τη θέλουν». Ο γιατρός ξαναπήγε ωστόσο η απάντηση παρέμεινε η ίδια, «η Τουρκία δεν θέλει την Κύπρο». Ύστερα από αυτά στο παιχνίδι εμπλέκεται ο άγγλος πρεσβευτής στην Άγκυρα ο οποίος φροντίζει να τροποποιηθεί η θέση της Άγκυρας».
Arif Hasan Tahsin, Ayini yolu yuruyenler farkli yerlere vramazlar τΙΙ Λευκωσία 1989 σ.392

«είναι φανερό ότι η επιρροή της αγγλικής κυβέρνησης για τη νέα στάση της
Τουρκίας υπήρξε σημαντική. Εξάλλου ο πρωθυπουργός της Αγγλίας Αντονι Ίντεν αναφέρει στα απομνημονεύματα του πως είχε στείλει τηλεγράφημα στην τουρκική κυβέρνηση ζητώντας της να πάρει δυναμική θέση στο Κυπριακό: «Εμείς ξέραμε ότι υπήρχε μεγάλη διαφορά απόψεων ανάμεσα στους Τούρκους και τους Έλληνες αλλά ο κόσμος δεν το ήξερε[…] Έστειλα ένα τηλεγράφημα στην Τουρκία και υπέδειξα πως πρέπει να τοποθετηθεί ξεκάθαρα. Ήταν σαφές ότι η Τουρκία δεν θα άφηνε την Κύπρο στους Έλληνες και αυτό έπρεπε να λεχθεί.
Sir Anthony Eden, Memoiren 1947-57 Κολονία – Βερολίνο 1960 σ.456

Στο πλαίσιο της προετοιμασίας της Διάσκεψης του Λονδίνου ο άγγλος υπουργός αποικοιών Λένοξ – Μπόιντ είχε επισκεφθεί την Κύπρο και είχε συναντηθεί με την τουρκοκυπριακή ηγεσία.

Σ΄αυτή τη συνάντηση ο άγγλος υπουργός τόνιζε πως η κυβέρνηση του δεν ξεχνά τις μακρόχρονες σχέσεις της Τουρκίας με την Κύπρο και πως οι απόψεις και τα συναισθήματα των τουρκοκυπρίων θα ληφθούν υπόψη.

Το σχετικό με τη συνάντηση αυτή κείμενο που υπάρχει στα αγγλικά αρχεία έχει ως εξής: «Ο υπουργός αποικιών διαβεβαίωσε τους παρόντες ότι η κυβέρνηση της αυτής εξοχότητας δεν ξεχνά και δεν θα παραγνωρίσει τις μακρές σχέσεις της Τουρκίας με την Κύπρο. Θα μεταβιβάσει στους συναδέλφους του τα αισθήματα που εκφράστηκαν σήμερα. Αυτά τα αισθήματα και τα αδιαμβισβήτητα δικαιώματα της τουρκικής κοινότητας δεν θα παραμεληθούν ποτέ.»

Η Διάσκεψη του Λονδίνου έληξε χωρίς αποτέλεσμα. Η Τουρκία ενεπλάκη άμεσα ως κυβέρνσηση και λαός στο Κυπριακό. Στο λόγο του τουρκικού εθνικισμού η Κύπρος ήταν «ένα κομμάτι της Ανατολίας που ρίκτηκε στη θάλασσα» και όπως «η Ελλάδα διώχθηκε το 1922 από την Ανατολία έτσι και τώρα έπρεπε με κάθε κόστος να αποτραπεί η προσάρτηση της Κύπρου στην Ελλάδα».

 

«Η Αγγλία προκαλώντας και στη συνέχεια χρησιμοποιώντας τις αντιδράσεις της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων ενάντια στην Ένωση προσπαθεί να διατηρήσει την τελευταία της αποικία στη Μέση Ανατολή.

Στη Διάσκεψη του Λονδίνου το 1955 η Τουρκία μετατρέπεται και επίσημα σε ενδιαφερόμενο μέρος στο Κυπριακό, ενώ στην Κύπρο οι τουρκοκύπριοι που πάντοτε ήταν αντίθετοι στην Ένωση χρησιμοποιούνται σαν επικουρική αστυνομική δύναμη ενάντια στο κίνημα της ΕΟΚΑ.

Αρκετά διαφωτιστικά είναι τα λόγια ενός πρώην δραστήριου στελέχους της ΤΜΤ. :
«ο πρώτος στόχος της ΕΟΚΑ ήταν οι Άγγλοι. Όταν το κίνημα ανέπτυξε έντονη δράση οι άγγλοι άρχισαν να χρησιμοποιούν την αστυνομική δύναμη στις μυστικές τους επιχειρήσεις[…] οι Εγγλέζοι στρατολόγησαν πολλούς τούρκους αστυνομικούς εναντίον της ΕΟΚΑ. Τώρα ήρθε η ώρα να πω: Σ΄αυτή την ιστορία μας έμπλεξαν και λίγο οι εγγλέζοι. “Οι Ρωμιοί θέλουν να ενώσουν την Κύπρο με την Ελλάδα, ζητήστε και εσείς να ενωθεί η Κύπρος με την Τουρκία.” Μετά γυρνούσαν στους Ρωμιούς και έλεγαν: “Εμείς νοικιάσαμε το νησί από την Τουρκία και δεν μπορούμε να σας το δώσουμε” . Έτσι έφεραν τις δύο πλευρές σε αντιπαράθεση»
Μεχμέτ Αλί Τρεμεσελί Neriman Cahit “Mehmet Ali Tremeseli Antlatyor” Ortam 22.4.1992″

Σημαντική θεωρείται η τοποθέτηση βόμβας στο Τουρκικό Γραφείο Πληροφοριών στη Λευκωσία στις 7 Ιουνίου 1958 που είχε ως αποτέλεσμα τη βίαιη σύγκρουση ανάμεσα σε τουρκοκύπριους και ελληνοκύπριους και προκάλεσε τον πρώτο διαχωρισμό της Λευκωσίας με συρματοπλέγματα.

Αρκετά χρόνια μετά το 1984 σε ένα ντοκιμαντέρ της αγγλικής τηλεόρασης ΙΤV για την Κύπρο ο Ραούφ Ντενκτάς παραδέκτηκε με τα παρακάτω λόγια πως επρόκειτο για προβοκάτσια: «αυτός που τοποθέτησε την βόμβα ήταν στενός μου φίλος. Δεν μπορώ να αποκαλύψω το όνομα του. Στόχος ήταν η αφύπνιση της τουρκοκυπριακής κοινότητας και η πρόκληση έντασης»

Τα τραγικά γεγονότα στην Κωνσταντινούπολη στις 6-7 Σεπτεμβρίου του 1955 φαίνονται να επαναλαμβάνονται με μια παρόμοια προβοκάτσια στη Λευκωσία το 1958.»

Η χρησιμοποίηση των «λαθών» των ελληνοκυπρίων αποτελούσε την τακτική της ΤΜΤ με στρατηγικό στόχο την Διχοτόμηση.

Σε ένα γράμμα του ο Αιντίν Σαμίογλου ανώτερο στέλεχος της ΤΜΤ αναφέρει τα εξής:

«παρά την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας οι έλληνες φρόντισαν να κρατήσουν ζωντανό το ιδανικό της Ένωσης.

Σε αντιπαράθεση προς αυτό ως αρχή η ηγεσία της ΤΜΤ κράτησε ζωντανό το ιδανικό της Διχοτόμησης και έτσι η χρησιμοποίηση οποιασδήποτε ευκαιρίας [για την επίτευξη της Διχοτόμησης] μετατράπηκε σε φυσιολογικό καθήκον για την ΤΜΤ».
Arif Hasan Tahsin o.π. σ. 464

Η τουρκοκυπριακή ελίτ που θα «χρησιμοποιούσε οποιαδήποτε ευκαιρία» σκόπευε να χρησιμοποιήσει και την προσπάθεια για αναθεώρηση του συντάγματος.

«Εάν όμως το σύνταγμα αποδεικνυόταν μη λειτουργικό κάθε νέα προσπάθεια των ελληνοκυπρίων για Ένωση θα αντιμετώπιζε μια κραυγαλέα εκστρατεία για ένωση των περιοχών που κατέχουν οι τουρκοκύπριοι με την Τουρκία».
Richard A. Patrick οπ σε. 36

 

Άρα πρέπει να κάνουμε κάποιες παραδοχές οι οποίες νομίζω με την παράθεση των πιο πάνω δεν μπορούν να τύχουν σοβαρής αμφισβήτησης

1. Η Κύπρος είναι για τους άγγλους πολύ σημαντικό στρατηγικό σημείο αφού μετά τον εκδιωγμό τους από το Σουέζ της Αιγύπτου είναι η μόνη τους βάση στην πολύ σημαντική περιοχή της Μέσης Ανατολής

2. Η Τουρκία έχασε κάθε δικαίωμα επί της Κύπρου με την Συνθήκη της Λωζάνης το 1923 και οι εγγλέζοι δημιούργησαν τις συνθήκες έστω και αν η τουρκία δεν ήθελε καν την Κύπρο, ώστε να την εμπλέξουν στην Κύπρο, όπως και έγινε με την Τριμερή του Λονδινου του 1955 όπου ο άθλιος Καραμανλής δέκτηκε και έβαλε από την πίσω πόρτα την τουρκία στην Κύπρο

3. Οι άγγλοι ήθελαν να δημιουργήσουν τις συνθήκες ώστε να εφαρμόζουν την πολιτική του διαίρει και βασίλευε και όπως ξεκάθαρα φαίνονται από τις πρωτογενείς πηγές που αναφέρει ο Νιαζί Κιζίκιουρεκ αυτό έκαναν

4. Το πογκρόμ κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης ξεκίνησε από τουρκική προβοκάτσια στο σπίτι του Κεμαλ στην Θεσσαλονίκη και αυτό είναι παραδεκτό με στόχο να εκδιώξουν τους έλληνες της Πόλης με αφορμή την ΕΟΚΑ που ήδη άρχισε τον αγώνα της στην Κύπρο

5. Η ΤΜΤ προέβη σε προβοκάτσιες το 1958 όπως με θράσσος όμορφα και ωραία παραδέκτηκε ο βρωμισμένος ο Ντεκτάς ώστε να εμποτίσουν με μίσος και διχασμό

 

 

6. Στόχος της ΤΜΤ και μετά την δημιουργία του κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας ήταν στον αντίποδα του αιτήματος των ε/κ για ένωση, η διχοτόμηση και όπως ξεκάθαρα αναφέρονται στις πηγές που καταγράφει ο Νιαζί Κιζίκουρεκ στο βιβλίο του ήθελαν να προκαλέσουν παράλυση της λειτουργίας του κράτους όπως και έγινε τον Δεκέμβρη του 1963

Καθοριστικό στοιχείο για την ύπαρξη μας σήμερα υπήρξε η στάση του Συμβούλιου Ασφαλείας του ΟΗΕ το ψήφισμα 186/1964 το οποίο κράτησε στην ζωή το κράτος και μέσω του δικαίου της ανάγκησς σήμερα ακόμα λειτουργεί

εδώ ανάλυση ανάλυση του 71 σελίδων ριπορτ του ΟΗΕ για τα γεγονότα από τον Δεκέμβριο 1963 και τις μάχες μεταξύ της Κυβέρνησης όπως λέει ο ΟΗΕ και των τ/κ παραστρατιωτικών ομάδων

 

Στο ριπόρτ καταγράφεται ξεκάθαρα το δικαίωμα της κυβέρνησης να αμυνθεί κατά των παραστρατιωτικών τουρκοκυπριακών ομάδων που είναι παράνομες και μόνο στόχο είχαν την διάλυση του κράτους και την διχοτόμηση

Έκτοτε, συνεχίστηκε η ανωμαλία αφού οι τουρκοκύπριοι κλείστηκαν στους θύλακες μέχρι και το 1974

δεν πρόκειται να μπω στην ανούσια λογική του τάχα εκάμαμεν τους τζαι εκάμαμαν μας κλπ γιατί δεν έχουν νόημα

Αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι η πάγια στρατηγική της τουρκίας να προβεί σε όλες τις ενέργειες για να φτάσει στην διχοτόμηση
χρησιμοποιώντας τους τουρκοκυπρίους

7. Είναι δεδομένο ότι οι τουρκοκύπριοι είναι μια μειονότητα η οποία έχοντας τις πλάτες της αγγλίας και της τουρκίας κατάφερε να γίνει συνιοκτήτησης του κράτους της Κύπρου άρα σύμφωνα με τα δεδομένα οι πλέον κερδισμένοι ήταν οι τουρκοκύπριοι

Αν λάβουμε επίσης υπόψιν όσα καταγράφει ο Νιαζί Κιζίκουρε στο βιβλίο του ότι οι τουρκοκύπριοι ως κοινότητα η πλειοψηφία τους δεν ήταν επαρκώς μορφωμένοι με αποτέλεσμα να μην μπορούν να λάβουν επαρκώς τις θέσεις του κράτους σε ποσοστό 40% αυτό από μόνο του καταδεικνύει ότι ήταν οι απόλυτοι κερδισμένοι όσον αφορά το συνταγματικό τους δικαίωμα

καταλαγοντας με αυτά τα δεδομένα τα οποία θεωρώ ότι δεν μπορούν να τύχουν σοβαρής αμφισβήτησης θα έλθω στο σήμερα

Οι τουρκοκύπριοι κατά τη γνώμη μου, ως συμπαγής πληθυσμός υποδέκτηκε την τουρκία ως απελευθερωτή και ως την δύναμη εκείνη που θα τους διασφαλίσει αυτά που οι ίδιοι θεωρούν ότι δικαιούνται

Αν οι τουρκοκύπριοι μετά την εισβολή του 1974 κατάφερναν να αποκτήσουν δικό τους κράτος το οποίο να έλεγχαν όπως ήθελαν κατά την γνώμη μου, θεωρώ ότι θα ήταν απολύτως ευχαριστημένοι και ευτυχισμένοι

 

οι τουρκοκύπριοι σήμερα όπως τους έχω γνωρίσει και δει είναι πιο προοδευτικοί από τους ε/κ αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αποποιούνται ό,τι οι ίδιοι θεωρούν ότι δικαιούνται

Εν τέλει για να έλθω στο σήμερα, οι τουρκοκύπροι χτεςμε την μαζική τους διαδήλωση εδειξαν ότι είναι έτοιμοι να αγωνιστούν για αυτά που θεωρούν ότι δικαιούνται

Δεν πρέπει ούτε να εξιδανικεύουμε ούτε και να ισοπεδώνουμε

Οι τουρκοκύπριοι αγωνίζονται πρωτίστως για την δική τους επιβίωση μέσα σε αντίξοες συνθήκες και θα πρέπει και οι ίδιοι να πάρουν μαθήματα από όσα γίνονται

αλλά και εμείς θα πρέπει να παίρνουμε μαθήματα από όσους αγωνίζονται μέσα στο στόμα του φασιστικού γκρίζου λύκου

Από κει και πέρα όμως, ένα σημείο είναι το σημείο κλειδί που δεν φαίνεται να υπάρχει ή να θέλουν υπάρξει κοινό έδαφος

Αυτό που για μένα έχει τεράστια σημασία είναι ότι πάση θυσία το τουρκικό κράτος δεν μπορεί και δεν πρέπει να έχει εμπλοκή στα της Κύπρου

Οι τουρκοκύπριοι ουσιαστικά δεν δήλωσαν ποτέ ότι θέλουν να εκδιώξουν την τουρκία από την Κύπρο και το επιχείρημα τους είναι ότι την χρειάζονται για να τους προστατεύσει

Αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με όλα όσα έγιναν χτες

Για μένα αυτό που είναι δεδομένο είναι ότι
πάντα αλλά πάντα το τουρκικό κράτος θα πρέπει να θεωρείται ως εν δυνάμει εχθρός.. για παράδειγμα δεν μπορεις να δεκτείς ποτέ ότι θα περνάνε αγωγοί μέσα από την τουρκία γιατί πολύ απλά το τουρκικό κράτος είναι παντελώς αναξιόπιστο

Αν και κατά τη γνώμη μου το κυπριακό δεν πρόκειται να λυθεί ποτέ αλλά απλά θα αλλάζει μορφές όπως άλλαξε το 1950, το 1955, το 1960 το 1963 το 1974 κλπ αυτό που έχει σημασία είναι να μπορέσεις να εξασφαλίσεις την όσο πιο περιορισμένη εμπλοκή του τουρκικού κράτους στην Κύπρο

Το θέμα του εποικισμού δεν είναι απλό και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται μόνο στο πλαίσιο των ατομικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων…..

Ο εποικισμός είναι έγκλημα πολέμου και όχι μόνο, έχει να κάνει με την ίδια μας την επιβίωση, εμάς αλλά ακόμα και των τουρκοκυπρίων η οποίοι πλέον το βλέπουν ξεκάθαρα

Η συζήτηση για το κυπριακό όπως διεξάγεται, διεξάγεται με όρους καφενείου και συνθημάτων

Οι πλείστοι κυπρέοι είναι παντελώς αγράμματοι πολιτικά εκτός πραγματικότητας και ο «διάλογος» γίνεται με όρους γηπέδου, με τεράστιες ελληνικές σημαίες από την μια και γλυκανάλατες δοξασίες από την άλλη

Το μόνο επίσης σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει ειλικρίνια σε καμιά πλευρά

Κανένας δεν συζητά επί της ουσίας γιατί ακριβώς όλοι το πράττουν εκ του ασφαλούς

Για μένα το ιδανικό θα ήταν ένας ανοικτός διάλογος και ένα φόρουμ μεταξύ των κυπρίων εκτός των επαγγελματιών της πολιτικής για να αναπτυχθούν συζητήσεις επί της ουσίας και να ανταλλαγούν αληθινές ανησυχίες των απλών ανθρώπων

Προσωπικά δεν προβλέπω ότι θα υπάρξει υπογραφή οποιασδήποτε λύσης στο άμεσο μέλλον όποιος και να βγεί
γιατί κανένας δεν θα μπορέσει να σηκώσει το βάρος της

Διαχείριση

 

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

Οι εκλογές στις φιλελεύθερες ολιγαρχίες μας – Δεν έχουμε δημοκρατία, ούτε καν ψήγμα της – Πολίτης είναι ο ικανός να κυβερνηθεί αλλά και να κυβερνήσει – Αριστοτέλης

Ο πιο ακριβής και σοφός ορισμός του ποιος μπορεί να θεωρείται ότι όντως είναι πολίτης, είναι ο ορισμός που έδωσε ο Αριστοτέλης

«“Ποιος είναι πολίτης; Πολίτης είναι ο ικανός να κυβερνήσει και να κυβερνηθεί”.

 

Θεωρώ ότι σε καμιά απολύτως περίπτωση δεν γίνεται αντιληπτό το βάθος που κρύβεται σε αυτό τον ορισμό

Μια περιδιάβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και θα διαπιστώσει κάποιος πάρα πολύ εύκολα ότι προφανώς και δεν έχουμε πολίτες, αλλά έχουμε ανθρώπους που πολύ εύκολα ανοίγουν το στόμα τους και λένε ό,τι θέλουν χωρίς να ανησυχούν για τις συνέπειες αυτών που λένε και τι θα γινόταν αν όντως εφαρμόζονταν αυτά που λένε

Τρανό παράδειγμα το ζήτημα με τις εκποιήσεις

Εύκολα λόγια του αέρα

 

…κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη….συνθηματούθκια από αχάπαρα ανθρωπάκια που αγνοούν τα πάντα….Ανάλυση για τράπεζες χρήμα εκποιήσεις…προτάσεις

https://osr55.wordpress.com/2015/04/09/κανένα-σπίτι-τα-χέρια-τραπεζίτη-συνθ/

«Η θέση μου εμένα ήταν εξαρχής αυτό που έγινε στην Ισλανδία και είμαι από τους πρώτους που το είπα και δημόσια

να καταρρεύσουν οι τράπεζες να τις εθνικοποιήσεις να βγεις απο το ευρώ να υποτιμήσεις το νομισμα σου κλπ

τι ωράια………. η πιο πάνω πρόταση είναι απλά μια πρόταση

αν γινουν όλα αυτά μιλάμε για αντροπή του σύμπαντος…

δεν είναι έτσι απλά τα πράματα

κάθε τι έχει τις δικές του συνεπειες

να καταρρεύσουν οι τράπεζες…

μάλιστα

η οικονομία της Κύπρου βασίζεται σχεδον εξολοκλήρου στο χρηματοπιστωτικό της σύσητμα και στις λεγόμενες υπηρεσίες

άρα χρειάζονται τράπεζες

αν κλείσουν σημαίνει ότι η βαριά σου βιομηχανία κλείνει και η φτώχεια έρχεται με γοργούς ρυθμούς

το θέλεις τούτον κυπρέε που φωνάζεις συνθηματούθκια;

τι θέλεις κυπρέε;

απλά να εκτονώνεσαι;»

 

Ουσιαστικά ο μέσος κύπριος απλά πετάσσει συνθήματα για όλα τα ζητήματα χωρίς να αναρωτιέται τι θα γινόταν αν όντως όλα αυτά που λέει εφαρμόζονταν

Αυτό φυσικά γίνεται παντού, σε όλο τον κόσμο

Το σύστημα που εφαρμόζεται στις πλείστες χώρες προφανώς και δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την Δημοκρατία, αλλά είναι φιλελεύθερες ολιγαρχίες όπως πολύ εύστοχα το ονόμασε ο Καστοριάδης

Ουσιαστικά οι άνθρωποι είναι παντελώς αδαείς για όλα σχεδόν τα ζητήματα και το σύστημα εκπαίδευσης κυρίως αλλά και εν γένει, είναι σχεδιασμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να τους κάνει παντελώς αγράμματους σε πολιτικό και όχι μόνο επίπεδο

και σε αυτό το σημείο αφήνω τον Καστοριάδη να μιλήσει και για τις εκλογές και για τους πολίτες:

http://antikleidi.com/2015/07/19/kastoriadis_asimantotita/

 

peri-pathon-aristotelis

Κορνήλιος Καστοριάδης

«Τίποτα όμως δεν εγγυάται ότι κάποιος που είναι ικανός να κυβερνήσει, είναι επίσης ικανός να ανέβει στην εξουσία. Στο παρελθόν, στις απόλυτες μοναρχίες, η άνοδος στην εξουσία προϋπέθετε να κολακεύει κανείς τον βασιλιά ή να είναι ευνοούμενος της Μαντάμ Πομπαντούρ. Σήμερα, στις ψευδοδημοκρατίες μας, η άνοδος στην εξουσία προϋποθέτει να κολακεύει κανείς την κοινή γνώμη ή να έχει τηλεοπτική φωτογένεια.

Χρησιμοποίησα τον όρο «ψευδο-δημοκρατία», διότι ανέκαθεν πίστευα και πιστεύω ότι η λεγόμενη “αντιπροσωπευτική δημοκρατία” δεν είναι αληθινή δημοκρατία. Οι αντιπρόσωποι της ελάχιστα αντιπροσωπεύουν τους εκλογείς. Κατά κύριο λόγο, αντιπροσωπεύουν τον εαυτό τους, ιδιαίτερα συμφέροντα, λόμπυ, κ.λπ. ‘Οταν λέμε ότι κάποιος με αντιπροσωπεύει για τέσσερα χρόνια, χωρίς να έχω τη δυνατότητα ανάκλησης του, αυτό σημαίνει ότι απεκδύομαι της κυριαρχίας μου. (Ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ το έχει πολύ καλά διατυπώσει: “οι Άγγλοι νομίζουν ότι είναι ελεύθεροι, επειδή εκλέγουν τους αντιπροσώπους τους κάθε πέντε χρόνια, πλην όμως είναι ελεύθεροι μόνον μία ημέρα κάθε πέντε χρόνια – την ημέρα των εκλογών».) Το πρόβλημα δεν είναι μήπως στις εκλογές γίνει νοθεία και αλλοιωθούν τα αποτελέσματα. Αλλού έγκειται το πρόβλημα. Οι εκλογές είναι υπονομευμένες, διότι οι επιλογές των ψηφοφόρων έχουν καθοριστεί εκ των προτέρων.

Στη Γαλλία, υπάρχουν τριάντα εκατομμύρια πολίτες. Γιατί δεν είναι ικανοί να κυβερνήσουν; Διότι όλη η πολιτική ζωή στοχεύει ακριβώς στο να μη μαθαίνουν οι πολίτες πώς να κυβερνούν και, τελικά, να εμπιστεύονται στους ειδικούς το έργο της διακυβέρνησης. Υπάρχει δηλαδή μια αντι-πολιτική εκπαίδευση.

 Ενώ οι άνθρωποι έπρεπε να αναλαμβάνουν όλων των ειδών τις πολιτικές ευθύνες και να παίρνουν ανάλογες πρωτοβουλίες, τελικά, εθίζονται στο να ακολουθούν και να ψηφίζουν τις πολιτικές επιλογές που άλλοι τους παρουσιάζουν έτοιμες.

 

Πώς δημιουργείται, λοιπόν, ο καλός πολίτης; Ποιες ιδιότητες πρέπει να διαθέτει; Πρέπει να έχει γενικές ή ειδικές γνώσεις; Και τελικά, ποιοι πολίτες πρέπει να κυβερνούν; Αυτό το δίλημμα έχει τεθεί από τον Πλάτωνα.

Ο Πλάτων έλεγε ότι οι φιλόσοφοι -αυτοί που έχουν γενική θεώρηση των πραγμάτων και είναι πάνω από τους ειδικούς- πρέπει να βασιλεύουν, δηλαδή να κυβερνούν. Η εναλλακτική λύση στις θέσεις του Πλάτωνος είναι η αθηναϊκή δημοκρατία.

Ας πάμε στην Αθήνα του 5ου και 4ου π.Χ. αιώνα. Για τους Αθηναίους εκείνης της εποχής κάθε πολίτης, ανεξαιρέτως κάθε πολίτης, είναι ικανός να κυβερνήσει (θυμίζω ξανά τη διατύπωση του Αριστοτέλη: “πολίτης είναι ο ικανός να κυβερνήσει και να κυβερνηθεί»).

Και πώς γίνεται αυτό; Με κλήρωση! Ρίχνουν κλήρο!

Γιατί; Διότι πιστεύουν έμπρακτα ότι η πολιτική δεν είναι υπόθεση των ειδικών. Διότι πιστεύουν ότι δεν υπάρχει πολιτική επιστήμη. Υπάρχει μόνον γνώμη – “δόξα”στα αρχαία ελληνικά- περί της πολιτικής. Και θέλω να υπογραμμίσω ότι η ιδέα πως η πολιτική δεν αποτελεί υπόθεση των ειδικών και πως όλες οι γνώμες έχουν ίσην αξία, είναι η μόνη λογική δικαιολόγηση της αρχής της πλειοψηφίας.

Στην αρχαία Αθήνα, λοιπόν, τις πολιτικές αποφάσεις τις παίρνει ο λαός και όχι οι ειδικοί. Υπάρχουν όμως και εξειδικευμένες δραστηριότητες. Οι Αθηναίοι ασφαλώς δεν ήταν τρελοί να νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα…

Τι έκαναν, τότε, οι πολίτες της αρχαίας Αθήνας σε σχέση με αυτό το θέμα; Πώς το αντιμετώπισαν; Έκαναν κάτι πάρα πολύ ενδιαφέρον. Δημιούργησαν τις εκλογές. Σωστά ή λάθος, πάντως τις δημιούργησαν. Και αυτό είναι γεγονός ιστορικά τεκμηριωμένο.

Για τις εξειδικευμένες δραστηριότητες και μόνον γι’ αυτές -για την κατασκευή ναυπηγείων, για την ανέγερση ναών, για τη διεξαγωγή του πολέμου- χρειάζονται οι ειδικοί! Και αυτούς, τους ειδικούς, οι Αθηναίοι πολίτες τους εκλέγουν! Να ποιο είναι το νόημα των εκλογών. Διότι εκλογές σημαίνει εκλογή των καλυτέρων.

Αλλά πώς μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο; Πώς επιτυγχάνεται η εκλογή των καλυτέρων; Εδώ υπεισέρχεται ο όρος «εκπαίδευση του λαού». Ο λαός καλείται να επιλέξει, να εκλέξει. Οι Αθηναίοι, λοιπόν, εκλέγουν κάποιον για πρώτη φορά. ‘Εστω ότι κάνουν λάθος. ‘Εστω, ότι διαπιστώνουν, για παράδειγμα, πως ο Περικλής είναι ένας θλιβερός στρατηγός. Τι κάνουν σε μιαν τέτοια περίπτωση; Απλούστατα, δεν τον ξαναεκλέγουν ή τον ανακαλούν. Όμως, προκειμένου να έχει ουσία η γνώμη -η «δόξα»- των πολιτών για τα κοινά, θα πρέπει να έχει καλλιεργηθεί. Αλλά με ποιον τρόπο καλλιεργούν τη “δόξα” τους τη σχετική με τη διακυβέρνηση οι Αθηναίοι πολίτες; Μα βέβαια κυβερνώντας! Ως εκ τούτου, η αθηναϊκή δημοκρατία -και αυτό είναι το σημαντικό αποτελεί μια υπόθεση εκπαίδευσης και αγωγής των πολιτών. (Αυτή η καίριας σημασίας διάσταση, καθώς όλοι γνωρίζουμε, λείπει εντελώς σήμερα.)

 

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

H Πορτογαλία το 2001 ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΊΗΣΕ ΟΛΑ ανεξαιρέτως τα ναρκωτικά και έχει κερδίσει στον πόλεμο κατά των ναρκωτικών! Το ποσοστό των χρηστών που πέθαιναν από υπερβολική δόση έπεσε στο εντυπωσιακό ποσοστό των 85%

 

 

H Πορτογαλία το 2001 ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΊΗΣΕ ΟΛΑ ανεξαιρέτως τα ναρκωτικά και έχει κερδίσει στον πόλεμο κατά των ναρκωτικών!

Αποποινικοποίησε την ηρωίνη, την κοκαίνη και όλα τα σκληρά ναρκωτικά και αντιμετώπισε τους χρήστες όχι ως εγκληματίες αλλά ως ασθενείς που χρειάζονται βοήθεια!

Το ποσοστό των χρηστών που πέθαιναν από υπερβολική δόση έπεσε στο εντυπωσιακό ποσοστό των 85%!!

Η Πορτογαλία έχει τον μικρότερο αριθμό νεκρών από χρήση ναρκωτικών σε όλη την δυτική Ευρώπη

Ας είμαστε όμως ξεκάθαροι: οι έμποροι ναρκωτικών ακόμη διώκονται και φυλακίζονται αυστηρά

Η Πορτογαλία πέτυχε ακόμα με τον έλεγχο της χρήσης ναρκωτικών ηρωίνης πχ με βελόνα να περιορίσει πάρα πολύ δραματικά τον ιό του AIDS

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αλλά και ο Οργανισμός Δημόσιας Υγείας των ΗΠΑ επαίνεσαν την αποποινικοποίηση και την ιατρική περίθαλψη των χρηστών

Μια πολύ σημαντική παράμετρος είναι ότι το κόστος ιατρικής περίθαλψης των χρηστών ναρκωτικών είναι πολύ λιγότερο από ότι το να τους φυλακίζεις!

Το αντίθετο έκαναν οι ΗΠΑ …….. ας αρχίσουμε επιτέλους να συζητάμε και να σκεφτόμαστε

 

 

LISBON — On a broken-down set of steps, a 37-year-old fisherman named Mario mixed heroin and cocaine and carefully prepared a hypodermic needle. “It’s hard to find a vein,” he said, but he finally found one in his forearm and injected himself with the brown liquid. Blood trickled from his arm and pooled on the step, but he was oblivious.
“Are you O.K.?” Rita Lopes, a psychologist working for an outreach program called Crescer, asked him. “You’re not taking too much?” Lopes monitors Portuguese heroin users like Mario, gently encourages them to try to quit and gives them clean hypodermics to prevent the spread of AIDS.
Decades ago, the United States and Portugal both struggled with illicit drugs and took decisive action — in diametrically opposite directions. The U.S. cracked down vigorously, spending billions of dollars incarcerating drug users. In contrast, Portugal undertook a monumental experiment: It decriminalized the use of all drugs in 2001, even heroin and cocaine, and unleashed a major public health campaign to tackle addiction. Ever since in Portugal, drug addiction has been treated more as a medical challenge than as a criminal justice issue.
After more than 15 years, it’s clear which approach worked better. The United States drug policy failed spectacularly, with about as many Americans dying last year of overdoses — around 64,000 — as were killed in the Vietnam, Afghanistan and Iraq Wars combined.
Photo

 
A fisherman named Mario preparing an injection.
Credit
Daniel Rodrigues for The New York Times
In contrast, Portugal may be winning the war on drugs — by ending it. Today, the Health Ministry estimates that only about 25,000 Portuguese use heroin, down from 100,000 when the policy began.
The number of Portuguese dying from overdoses plunged more than 85 percent before rising a bit in the aftermath of the European economic crisis of recent years. Even so, Portugal’s drug mortality rate is the lowest in Western Europe — one-tenth the rate of Britain or Denmark — and about one-fiftieth the latest number for the U.S.
Continue reading the main story

Nicholas Kristof
Human rights, women’s rights, health, global affairs.

Swallowed by the Sea
JAN 19
What We Can Learn From ‘S-Hole Countries’
JAN 17
Mr. Trump, Meet a Hero Whom You Maligned
JAN 12
Trump’s Threat to Democracy
JAN 10
Why 2017 Was the Best Year in Human History
JAN 6
See More »
Recent Comments
JoeG September 25, 2017
If only they devoted half the propaganda they have for climate change against đrugs and alcohol we might turn this thing around.
Jan Newman MD September 25, 2017
As usual we are treating the symptoms and not the disease. Addicts are treating internal pain. Large numbers have suffered childhood abuse…
Eric King September 24, 2017
It is becoming clearer that hallucinogenic drugs have a part to play in ending addiction, nonaddcitive themselves they often seem to enable…
See All Comments

ADVERTISEMENT
Continue reading the main story

 

I came to Portugal to talk with drug dealers, users and public health experts because this nation has become a model for a drug policy that is not only compassionate but also effective.
It’s not a miracle or perfect solution. But if the U.S. could achieve Portugal’s death rate from drugs, we would save one life every 10 minutes. We would save almost as many lives as are now lost to guns and car accidents combined.
Continue reading the main story

Photo

 
Outreach workers, like here in the Casal Ventoso neighborhood, try to persuade drug users to quit or at least to minimize risks.
Credit
Daniel Rodrigues for The New York Times
This issue is personal to me, because my hometown in rural Oregon has been devastated by methamphetamines and, more recently, by opioids. Classmates have died or had their lives destroyed; my seventh-grade crush is now homeless because of her addictions.
Many people are also coming to Portugal to explore what a smarter, health-driven approach might look like. Delegations from around the world are flying to Lisbon to study what is now referred to as the “Portuguese model.”
“This is the best thing to happen to this country,” Mario Oliveira, 53, a former typesetter who became hooked on heroin 30 years ago, told me as he sipped from a paper cup of methadone supplied by a mobile van. The vans, a crucial link in Portugal’s public health efforts, cruise Lisbon’s streets every day of the year and supply users with free methadone, an opioid substitute, to stabilize their lives and enable them to hold jobs.
Methadone and other drug treatment programs also exist in the U.S., but are often expensive or difficult to access. The result is that only 10 percent of Americans struggling with addiction get treatment; in Portugal, treatment is standard.
Photo

 
A van distributing methadone, an opioid substitute, in the Lumiar neighborhood.
Credit
Daniel Rodrigues for The New York Times
“If I couldn’t come here, I don’t know if I’d still be alive,” Oliveira told me. He said that he used to steal to support his habit but is now getting his life under control. Two weeks ago, he began reducing his dose of methadone, and he hopes to wean himself off opioids completely.
Yet Portugal’s approach is no magic wand.
“I’m homeless and jobless and addicted again,” Miguel Fonseca, a 39-year-old electrical mechanic, said as he held a lighter under a sheet of tin foil to turn a pinch of heroin powder into fumes that he smoked to get high. He spends about $100 a day on his habit, and in the past sometimes has turned to theft to support it.
Less than 100 feet away, Mario, the fisherman I began this story with, was injecting himself with heroin and cocaine, and showing little interest in Lopes’s health outreach. He assured her that he wasn’t overdosing, and he scoffed at the idea of methadone as an alternative to heroin.
Mario told me that he had started with heroin at age 14 (another man I met had started at age 11), and used it during the two years he worked as a fisherman in Massachusetts. “Portuguese heroin isn’t as high quality as American heroin,” he complained. He then reached for a pipe and began to smoke cocaine.
A Stark Difference: Drug-Related Deaths

 

A Stark Difference: Drug-Related Deaths

Portugal
6
France
7
Italy
8
Belgium
9
Portugal has the lowest rate of drug-induced death in Western Europe, a small fraction of the American toll.

Deaths per million people ages 15 to 64.
Spain
15
Netherlands
16
Germany
22
Austria
26
Luxembourg
31
Finland
43
Denmark
58
Britain
60
Ireland
71
Norway
76
Sweden
100
United States
312
2015 data except: U.S. (2016); Belgium, Britain, Denmark, Ireland, Norway, Poland, Spain (2014); France (2013)

By The New York Times | Source: European Monitoring Center for Drugs and Drug Addiction
Public health workers like Lopes may never be able to get Mario to give up drugs, but she can help keep him alive. Seeing Mario, his blood spattered on the steps from his constant injections, tottering off to get more drugs, it was clear that the Portuguese model isn’t as effective as we might hope — but it occurred to me that in America, Mario might well be dead.
Portugal switched to its health focus under the leadership of a socialist prime minister named António Guterres — and if the name sounds familiar, it’s because he’s now the United Nations secretary general. The new approach was a gamble. “We were facing a devastating situation, so we had nothing to lose,” recalled João Castel-Branco Goulão, a public health expert and the architect of the policy (“our national hero,” as one Portuguese cabinet minister told me).
So let’s be clear on what Portugal did and didn’t do. First, it didn’t change laws on drug trafficking: Dealers still go to prison. And it didn’t quite legalize drug use, but rather made the purchase or possession of small quantities (up to a 10-day supply) not a crime but an administrative offense, like a traffic ticket.
Offenders are summoned to a “Dissuasion Commission” hearing — an informal meeting at a conference table with social workers who try to prevent a casual user from becoming addicted.
Photo

 
Hypodermic kits are distributed by outreach workers and used syringes are collected for safe disposal and to prevent sharing.
Credit
Daniel Rodrigues for The New York Times
“How long have you been using?” Nuno Capaz, a sociologist and member of the Dissuasion Commission in Lisbon, asked a 26-year-old factory worker caught with hashish. They chatted, with Capaz trying to figure out if the young man was in danger of taking up harder drugs. The dissuasion board can fine offenders, but that’s rare. Mostly the strategy is to intervene with counseling or other assistance before an offender becomes addicted.
“My main concern is the health of the person,” Capaz explained afterward. “Our approach is much closer to that of a medical doctor than to a court of law.”
The public health approach arises from an increasingly common view worldwide that addiction is a chronic disease, perhaps comparable to diabetes, and thus requires medical care rather than punishment. After all, we don’t just tell diabetics, Get over it.
My sense from observing the hearings and talking to users is that the Dissuasion Commission isn’t terribly effective at dissuading. How successful could a 15-minute session be? Then again, criminal sanctions also seem ineffective at discouraging drug use: When scholars look at the impact of crackdowns, they find there’s typically little impact.
Drug-Related H.I.V. Infections

50%
Percentage of Portugal H.I.V. cases associated with drug addiction.
40%
30%
20%
10%
5%
2000
’05
’10
’15

By The New York Times | Source: Portugal Minister of Health
In the first year or so of decriminalization in Portugal, there did seem to be the increase in drug use that critics had predicted. But although the Portuguese model is often described simply as decriminalization, perhaps the more important part is a public health initiative to treat addiction and discourage narcotics use. My take is that decriminalization on its own might have led to a modest increase in the use of hard drugs, but that this was swamped by public health efforts that led to an overall decline.
Portugal introduced targeted messaging to particular groups — prostitutes, Ukrainians, high school dropouts, and so on. The Health Ministry dispatched workers into the most drug-infested neighborhoods to pass out needles and urge users to try methadone. At big concerts or similar gatherings, the Health Ministry sometimes authorizes the testing of users’ drugs to advise them if they are safe, and then the return of the stash. Decriminalization makes all this easier, because people no longer fear arrest.
So how effective are the methadone vans and prevention campaigns? I thought I’d ask some real experts: drug dealers.
“There are fewer customers now,” complained one heroin dealer in the gritty Lumiar neighborhood. Another, Joaquim Farinha, 55, was skeptical that methadone was costing him much business. “Business is still pretty good,” he said, interrupting the interview to make a sale to a middle-aged woman.
Newsletter Sign Up
Continue reading the main story
Sign Up for the Nicholas Kristof Newsletter
Receive emails about each column and other occasional commentary.
Sign Up

You agree to receive occasional updates and special offers for The New York Times’s products and services.

 

See Sample Privacy Policy Opt out or contact us anytime

(Portugal’s drug market is relatively nonviolent and relaxed partly because of another factor: Handguns are tightly controlled.)
On balance, the evidence is that drug use stabilized or declined since Portugal changed approaches, particularly for heroin. In polls, the proportion of 15- to 24-year-olds who say that they have used illicit drugs in the last month dropped by almost half since decriminalization.
Decriminalization also made it easier to fight infectious diseases and treat overdoses. In the U.S., people are sometimes reluctant to call 911 after a friend overdoses for fear of an arrest; that’s not a risk in Portugal. In 1999, Portugal had the highest rate of drug-related AIDS in the European Union; since then, H.I.V. diagnoses attributed to injections have fallen by more than 90 percent and Portugal is no longer at the high end in Europe.
One crucial mistake that Portugal did not make was to follow the United States in adopting prescription opioid painkillers for routine use. Adalberto Campos Fernandes, the health minister, said that Portuguese doctors resisted overprescribing and that regulators also stood in the way.
Photo

 
Recovering drug users receive daily doses of methadone from vans that cruise Lisbon streets.
Credit
Daniel Rodrigues for The New York Times
Another factor that has benefited Portugal: The economy has grown and there is a robust social fabric and safety net, so fewer people self-medicate with drugs. Anne Case and Angus Deaton of Princeton University have chronicled the rise of “deaths of despair” and argue that opioid use in America in part reflects a long-term decline in well-paying jobs for those with a high school education or less.
Portugal initially was scolded around the world for its experiment, as a weak link in the war on drugs, but today it’s hailed as a model. The World Health Organization and American Public Health Association have both praised decriminalization and a public health focus, as has the Global Commission on Drug Policy.
One attraction of the Portuguese approach is that it’s incomparably cheaper to treat people than to jail them. The Health Ministry spends less than $10 per citizen per year on its successful drug policy. Meanwhile, the U.S. has spent some $10,000 per household (more than $1 trillion) over the decades on a failed drug policy that results in more than 1,000 deaths each week.
I’ve been apprehensive of decriminalizing hard drugs for fear of increasing addiction. Portugal changed my mind, and its policy seems fundamentally humane and lifesaving. Yet let’s also be realistic about what is possible: Portugal’s approach works better than America’s, but nothing succeeds as well as we might hope.
The hilly Casal Ventoso neighborhood of Lisbon was ground zero for heroin in Lisbon 15 years ago, “a wall of death,” remembered Paulo Brito, 55, who has been using heroin since he was 15.
Brito weaned himself off drugs with the help of health workers and remained “clean” for 10 years — but relapsed a year ago, and I met him in today’s Casal Ventoso. There are fewer overdoses now, but it is still littered with hypodermic packages and other detritus of narcotics, as well as a pall of sadness.
“I’ve hit rock bottom,” Brito told me despairingly. “I’m losing the person I most love in the world.”
His girlfriend, Teresa, is begging him to give up heroin. He wants to choose her; he fervently wants to quit. But he doesn’t know if he can, and he teared up as he said, “It’s like entering a boxing ring and facing Mike Tyson.”
Yet for all his suffering, Brito lives, because he’s Portuguese. The lesson that Portugal offers the world is that while we can’t eradicate heroin, it’s possible to save the lives of drug users — if we’re willing to treat them not as criminals but as sick, suffering human beings who need helping hands, not handcuffs.
Enter my Trump poetry contest! In addition, invite you to sign up for my free, twice-weekly email newsletter. Please also join me on Facebook and Google+, watch my YouTube videos and follow me on Twitter (@NickKristof).
A version of this op-ed appears in print on September 24, 2017, on Page SR1 of the New York edition with the headline: How to Win A War on Drugs. Today’s Paper|Subscribe

1 σχόλιο

Filed under "θεσμοί"