Category Archives: «θεσμοί»

Το γεγονός πάντως ότι χρησιμοποίησες ψεύδος απλά για να μου καταλογίσεις κάτι που δεν είπα πουθενά αναδεικνύει δυστυχώς πολλά για τον τρόπο με τον οποίο κάνεις διάλογο, αλλά σε κάθε περίπτωση θα σου απαντήσω γιατί γνωρίζω πολύ καλά ότι αυτά διαβάζονται από πολύ κόσμο και δεν αφορούν μόνο εσένα 

Γράφεις:

«- μας λέτε ότι το θέμα είναι πιο σύνθετο και εμείς οι υπόλοιποι είμαστε βλάκες που δεν είμαστε σε θέση να το ασπαστούμε όπως εσείς που το μελετήσατε.»
Έγραψα απλά και ξεκάθαρα 2 διαπιστώσεις και απλή καταγραφή γεγονότων και 1 δική μου θέση βάση αυτών:

Διαπίστωση γεγονότων
1.»…. το ζήτημα της θρησκευτικής ελευθερίας και της δημόσιας εκδήλωσης των θρησκευτικών πεποιθήσεων έχει τεθεί επανειλημμένως τις τελευταίες δεκαετίες σε πάρα πολλές δυτικές χώρες και οι υποθέσεις αυτές έχουν πολλές φορές εκδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αλλά και του Δικαστηρίου της ΕΕ
…….
Θέση
2.»Το ζήτημα δεν πρέπει να εστιαστεί και να παραμείνει στο συναισθηματικό κομμάτι που αφορά το συγκεκριμένο παιδί που δυστυχώς υπέστη ως φαίνεται τον εξευτελισμό από τον διευθυντή του σχολείου και που κατά τη γνώμη μου πολύ κακώς και κάκιστα αντιμετωπίστηκε έτσι, αλλά θα πρέπει να εστιάσουμε και να δούμε την μεγάλη εικόνα και αυτό που ήδη έχει έλθει και εδώ αλλά προφανώς αρεσκόμαστε να ζούμε στον κόσμο που μας βολεύει»

Διαπίστωση γεγονότων
3. Το ζήτημα με την μαντίλα και γενικότερα το ζήτημα ευρύτερα της θρησκευτικής ριζοσπαστικοποίησης ιδίως από μικρές ηλικίες που δεν αφορά μόνο τους μουσουλμάνους αλλά και χριστιανούς σιχ εβραίους κλπ είναι ένα τεράστιο ζήτημα και πολλά δυτικά κράτη το έχουν ήδη αντιμετωπίσει με την επιβολή της πλήρους κοσμικότητας του κράτους και της θρησκευτικής του ουδετερότητας σε όλες τις δημόσιες του εκφάνσεις όσον αφορά τα δημόσια σχολεία τις δημόσιες υπηρεσίες κλπ»

Αν εσύ δεν συμφωνείς με αυτές τις διαπιστώσεις και την καταγραφή των γεγονότων με χαρά να ακούσω την δική σου αντίληψη της πραγματικότητας
1. σε σχέση με τις συγκεκριμένες αποφάσεις του ΕΔΔΑ και
ποιο ήταν το ζήτημα που ασχολήθηκαν και

2.σε τι αποσκοπεί η επιβολή της πλήρους κοσμικότητας του κράτους και της θρησκευτικής του ουδετερότητας στην Γαλλία και στην Ελβετία που αναφέρθηκαν

Σημείωση ότι και στον Καναδά στο Κεμπεκ πέρασαν νόμο πριν λίγους μήνες πλήρους απαγόρευσης των θρησκευτικών συμβόλων στον δημόσιο τομέα για να προστατευτεί όπως λένε η κοσμικότητα του κράτους και του διαχωρισμού κράτους εκκλησίας

https://www.theguardian.com/world/2019/jun/17/quebec-law-hijab-ban-religious-symbols-public-employees

Γράφεις:
– κάνετε ολοφάνερα διασυνδέσεις μιλώντας για την μαντήλα ως τεκμήριο «ριζοσπαστικοποίησης», λαμβάνοντας ουσιαστικά ξεκάθαρη πολιτική θέση, αποφεύγοντας όμως να τη στηρίξετε με το επιχείρημα ότι απλά παρέχετε ουδέτερες πληροφορίες, ενώ προφανώς δεν το κάνετε.»

Έγραψα αυτό που δεν αφορά μόνο τους μουσουλμάνους αλλά χριστιανούς σιχ εβραίους κλπ αλλά μάλλον σου διέφυγε και πάλι:

«3. Το ζήτημα με την μαντίλα και γενικότερα το ζήτημα ευρύτερα της θρησκευτικής ριζοσπαστικοποίησης ιδίως από μικρές ηλικίες που δεν αφορά μόνο τους μουσουλμάνους αλλά και χριστιανούς σιχ εβραίους κλπ»
Ίσως να γνωρίζεις, μπορεί και όχι φυσικά, ότι στις ΗΠΑ κυρίως η θρησκευτική ριζοσπαστικοποίηση τα τελευταία χρόνια έχει εμβαθύνει σε τόσο τεράστιο βαθμό που υπάρχουν άνθρωποι εκεί που πιστεύουν ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε όπως είναι τώρα, δηλαδή ο άνθρωπος με την μορφή που έχει τώρα, τα πουλιά τα ζώα κλπ πριν μόλις 5 χιλιάδες χρόνια και ότι όλα αυτά περί θεωρίας εξέλιξης, δεινοσαύρων κλπ είναι προπαγάνδα και έργα του σατανά και του κακού

Οι λεγόμενοι και αναγενημμένοι χριστιανοί ευαγγελικοί φανατικοί είναι μια μεγάλη απειλή αφού αυτό το πράμα διασυνδέεται και με το λεγόμενο ρατσιστικό νεοναζιστικό κίνημα των white supremacists με  ψυχολογικά ασταθή άτομα να παίρνουν τα όπλα και να θερίζουν κόσμο σε mass shotings ειδικά τα τελευταία χρόνια

 

Η θρησκευτική ριζοσπαστικοποίηση αυτών των ανθρώπων είναι ένας τεράστιος κίνδυνος και ίσως ο μεγαλύτερος στις ΗΠΑ αυτή την στιγμή

Εδώ μια συνέντευξη ενός ανθρώπου που περιγράφει τον εφιάλτη που έζησε ως παιδί μεγαλώνοντας σε μια τέτοια οικογένεια φανατικών
https://www.theguardian.com/world/2016/apr/05/religion-evangelical-christian-apocalypse-josiah-hesse

και προφανώς αυτή η θρησκευτική ριζοσπαστικοποίηση στις ΗΠΑ δεν αφορά μόνο τους ίδιους προσωπικά αλλά στρέφεται και ενάντια στα δικαιώματα άλλων ανθρώπων όπως για παράδειγμα των ομοφυλοφίλων

Εδώ ένα πρόσφατο παράδειγμα ένδειξης πως αυτός ο θρησκευτικός φανατισμός διαχέεται σε όλη την κοινωνία και δυστυχώς μέχρι και το Ανώτατο Δικαστήριο που επέτρεψε σε έναν φανατικό ευαγγελικό χριστιανό να αρνηθεί να φτιάξει τούρτα σε ένα γκέι ζευγάρι γιατί δήθεν αυτό ερχόταν σε αντίθεση με τα θρησκευτικά του πιστεύω!

https://www.reuters.com/article/us-usa-court-baker/supreme-court-backs-christian-baker-who-spurned-gay-couple-idUSKCN1J01WU

The U.S. Supreme Court on Monday handed a victory on narrow grounds to a Colorado baker who refused based on his Christian beliefs to make a wedding cake for a gay couple, stopping short of setting a major precedent allowing people to claim religious exemptions from anti-discrimination laws.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο οι ultra ορθόδοξοι εβραίοι έχουν φτάσει μέχρι του σημείου να απαγορεύουν σε γυναίκες να φοιτούν σε πανεπιστήμια γιατί αυτά είναι επικινδύνως κοσμικά και άρα ανήθικα και αμαρτωλά σύμφωνα με την θρησκευτική τους πίστη

https://www.independent.co.uk/news/world/americas/ultra-orthodox-rabbis-ban-women-from-going-to-university-in-case-they-get-dangerous-secular-a7204171.html

Η θρησκευτική ριζοσπαστικοποίηση κατά τη γνώμη μου επέρχεται όταν κανονικοποιηθεί σαν πηγή ηθικής η θρησκευτική πίστη και ότι αυτή σου η θρησκευτική πίστη είναι ένας ηθικός κώδικας τον οποίο πρέπει να ακολουθείς πιστά

Η μαντίλα είναι ένδειξη μιας τέτοιας ηθικής αφού δήθεν έχει ως πηγή της την προστασία της ηθικής της γυναίκας η οποία πρέπει να είναι σεμνή προς τον άντρα

Αυτό είναι εξόχως προβληματικό κατά τη γνώμη μου προφανώς όταν παιδάκια μικρότερα των 10 ετών ή και παιδιά τουλάχιστον που βρίσκονται στην προεφηβεία φορούν μαντίλες ή τέτοια ενδύματα γιατί δήθεν θα πρέπει να είναι σεμνά και ηθικά απλά φορώντας τέτοια ενδύματα «προστασίας» της ηθικής τους

Η μαντίλα είναι προφανώς πολιτισμικό σύμβολο αλλά είναι πρωτίστως ένδειξη θρησκευτικής πίστης ότι ακολουθείται αυτός ο κώδικας ηθικής και σεμνότητας κλπ

Προφανώς και υπάρχουν νεαρές κοπέλες που το κάνουν από δική τους εσωτερική ανάγκη αλλά προφανώς και υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που εξαναγκάζονται να το πράττουν από την οικογένεια τους

Στο Ιράν αυτή την στιγμή που μιλάμε γίνεται ένας τεράστιος φεμινιστικός αγώνας από τις γυναίκες ενάντια στην επιβολή της μαντίλας και της αστυνομίας ηθών που τις φυλακίζει όταν αυτές τις πετάνε

https://www.reuters.com/article/us-iran-protests-hijab/iranian-women-defy-prison-threats-by-sending-veil-videos-activist-idUSKCN1UQ2AU

Στην Συρία και στην Ροζάβα που αυτή την στιγμή γίνεται ανάμεσα σε άλλα και μια φεμινιστική επανάσταση οι ίδιες οι γυναίκες που συμμετέχουν στο ένοπλο τμήμα του YPJ μιλάνε ενάντια στον θρησκευτικό φονταμενταλισμό και στην ριζοσπαστικοποίηση που έχει επέλθει ακόμα και σε περιοχές που απελευθερώθηκαν από το isis και μετά που πέταξαν τις νικαπ τους αλλά είναι προφανώς τόσο βαθιές οι ρίζες που χρειάζεται χρόνος

 

https://www.thetimes.co.uk/article/niqabs-thrown-down-in-the-sand-as-women-flee-raqqa-bzwwxz6pc

 

https://www.refinery29.com/en-gb/rojava-syria-feminist-revolution

When I ask her why she is wearing the hijab – the only one of the three women I interview to do so – she says that her work takes her into the heart of conservative communities who will ignore her work because her uncovered head will indicate that she is not a good Muslim. Although ISIS were brutal in the restrictions they placed on women, Khawla asserts that their ideas were not so different from those of Assad.»

Κατά τη γνώμη μου μια σύγχρονη κοινωνία που βασίζεται στην λογική θα πρέπει να ενδυναμώνει την θέση ότι η ηθική πηγάζει από τον ίδιο τον άνθρωπο και όχι από κάποιες μεταφυσικές οντότητες και προφανώς η ηθική δεν έχει να κάνει με το σεξ και την λεγόμενη σεμνότητα μόνο η οποία θα προστατευθεί από κάποιο ένδυμα

Η προσωπική μου θέση είναι ότι καθότι δεν μπορείς να γνωρίζεις εκ των προτέρων σε ποιες κοπέλες στην εφηβεία τουλάχιστον επιβάλλεται η μαντίλα από την οικογένεια ή αν είναι με δική της θέληση και έτσι παρά να κάνεις δίκες θεληματικότητας καλύτερα να απαγορευθεί κάθε θρησκευτικό σύμβολο στο σχολείο πχ  ούτως ώστε να απελευθερώσεις όποιον/όποια εξαναγκάζεται

Ως εκ τούτου ναι πρέπει να τεθεί άμεσα θέμα κοσμικότητας των σχολείων και διαχωρισμού θρησκευτικής διασύνδεσης τους με την εκπαίδευση εκτός και αν εσύ απλά δεν θέλεις γιατί τάχα δεν «μας» καιγόταν καρφί για τους Χριστούς στην τάξη κλπ

Γράφεις:
«- αντί να εξήγησετε/επιχειρηματολογήσετε, απλά βασίζεστε στο σχήμα «μικρόκοσμος της Κύπρου/μεγάλη πολιτισμένη Ευρώπη» για να αποδείξετε την «φυσική» ανωτερότητα του τρόπου σκέψης σας.»

Ο μικρόκοσμος της Κύπρου είναι ένα γεγονός και κάποιοι παραμένουν έγκλειστοι σε αυτήν, τα περί μεγάλης πολιτισμένης Ευρώπης είναι αυθαίρετα συμπεράσματα δικά σου που προφανώς έχουν ως πηγή δικές σου ανασφάλειες και που δεν συνδέονται με κανένα τρόπο με αυτά που έγραψα

Γράφεις:

«Δεν ξέρω σε τι αποσκοπούν οι αναρτήσεις σας, τα δε θετικά σχόλια κάτω από αυτές με επιχειρήματα τζάμπα κοσμικότητας (μισό αιώνα δεν μας καιγόταν καρφί για τους Χριστούς στην τάξη, αλλά τώρα κοπτόμαστε για τα δικαιώματα των μουσουλμάνων γυναικών), παρέχουν κάποιες ενδείξεις.»

Εσένα μπορεί να μην σου καίγεται καρφί για τους Χριστούς στην τάξη και τον θρησκευτικό φανατισμό αλλά δεν είναι όλοι σαν εσένα και επέτρεψε σε ανθρώπους που έχουν διαφορετική άποψη από σένα να την εκφράζουν

Γράφεις:

«Παρεπιπτόντως, κατέχω διδακτορικό πτυχίο από κέντρο Μεσαναταλοκών Σπουδών σε ένα από τα παλαιότερα πανεπιστήμια της Γερμανίας, και έχω ζήσει σε χώρα της Μέσης Ανατολής. Για να μη μας γράψετε για μικρόκοσμους και παρόμοια.»

Παρεπιπτόντως η επίκληση της αυθεντίας λόγω κάποιων πτυχίων από την μεγάλη πολιτισμένη ευρώπη δεν είναι επιχείρημα για οτιδήποτε

 

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

Η κοσμικότητα της Γαλλίας και Ελβετίας και η επανειλημμένως δικαίωση τους από το ΕΔΔΑ για την αποβολή μαθητών και δασκάλων που ήθελαν να φορούν θρησκευτικά καλύμματα κεφαλής στο σχολείο- Καταγραφή 3 απολύτως σχετικών αποφάσεων του ΕΔΔΑ

Όποιος έχει επαφή με την πραγματικότητα έξω από τα στενά όρια της λεγόμενης και μεγαλονήσου, νήσου των αγίων ή αγρίων, κλπ γνωρίζει πολύ καλά ότι το ζήτημα της θρησκευτικής ελευθερίας και της δημόσιας εκδήλωσης των θρησκευτικών πεποιθήσεων έχει τεθεί επανειλημμένως τις τελευταίες δεκαετίες σε πάρα πολλές δυτικές χώρες και οι υποθέσεις αυτές έχουν πολλές φορές εκδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αλλά και του Δικαστηρίου της ΕΕ

Δυστυχώς στον μικρόκοσμο της Κύπρου πάντα εστιάζουμε στα επουσιώδη χάνοντας το δάσος και βλέποντας μόνο το δέντρο ή καλύτερα, ούτε καν το δέντρο αλλά το θάμνο ή ένα απλό φύλλο

Το ζήτημα δεν πρέπει να εστιαστεί και να παραμείνει στο συναισθηματικό κομμάτι που αφορά το συγκεκριμένο παιδί που δυστυχώς υπέστη ως φαίνεται τον εξευτελισμό από τον διευθυντή του σχολείου  και που κατά τη γνώμη μου πολύ κακώς και κάκιστα αντιμετωπίστηκε έτσι, αλλά θα πρέπει να εστιάσουμε και να δούμε την μεγάλη εικόνα και αυτό που ήδη έχει έλθει και εδώ αλλά προφανώς αρεσκόμαστε να ζούμε στον κόσμο που μας βολεύει

Το ζήτημα με την μαντίλα και γενικότερα το ζήτημα ευρύτερα της θρησκευτικής ριζοσπαστικοποίησης ιδίως από μικρές ηλικίες που δεν αφορά μόνο τους μουσουλμάνους αλλά και χριστιανούς σιχ εβραίους κλπ είναι ένα τεράστιο ζήτημα και πολλά δυτικά κράτη το έχουν ήδη αντιμετωπίσει με την επιβολή της πλήρους κοσμικότητας του κράτους και της θρησκευτικής του ουδετερότητας σε όλες τις δημόσιες του εκφάνσεις όσον αφορά τα δημόσια σχολεία τις δημόσιες υπηρεσίες κλπ

Αυτό έχει πράξει η Γαλλία και η Ελβετία και έχουν δικαιωθεί επανειλημμένως σε απαγορευτικές αποφάσεις τους περιοριστικές του δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας

Σε μια χώρα όπως η Κύπρος όπου συνήθως αν όχι πάντοτε ο εκάστοτε Υπουργός Παιδείας πρέπει να έχει την έγκριση του εκάστοτε Αρχιεπισκόπου, ή της άμεσης εμπλοκής της Εκκλησίας της Κύπρου στα της παιδείας είτε μέσω αγιασμών εκκλησιασμών κλπ κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί σοβαρά ότι το Κράτος παραμένει ο ουδέτερος εγγυητής της θρησκευτικής ελευθερίας όλων των πολιτών και κατοίκων του

Οπότε αυτό το ζήτημα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με σοβαρότητα και ειλικρίνεια

Παραθέτω 3 απολύτως σχετικές αποφάσεις του ΕΔΔΑ με τις δύο πρώτες να έχουν άμεση σχέση με το ζήτημα της μαντίλας και του τουρμπανιού στα κοσμικά σχολεία της Γαλλίας και της Ελβετίας, χώρες οι οποίες δικαιώθηκαν από το ΕΔΔΑ για την αποβολή των μαθητών που δεν συμμορφώθηκαν στην επιβολή της αφαίρεσης των θρησκευτικών καλυμάτων

 

 

Στην απόφαση του ΕΔΔΑ Dahlab v. Ελβετίας
15 Φεβρουαρίου 2001

Η προσφεύγουσα, μια δασκάλα δημοτικής εκπαίδευσης, που είχε ασπαστεί το Ισλάμ, υπέβαλε παράπονο στις Εκπαιδευτικές Υπηρεσίες εναντίον της απόφασης τους να της απαγορευθεί να φοράει μαντίλα στο κεφάλι ενώ δίδασκε και η υπόθεση έφτασε στα δικαστήρια της Ελβετίας στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο και εν τέλει στο ΕΔΔΑ.

Η προσφεύγουσα υπέβαλε ότι η απαγόρευση της να φοράει μαντίλα ενώ δίδασκε στο δημοτικό σχολείο, παραβίαζε την ελευθερία της να εκφράζει την θρησκευτική της πίστη  όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Περαιτέρω παραπονέθηκε ότι ήδη για 3 περίπου χρόνια φορούσε την μαντίλα χωρίς αυτό να είχε παρατηρηθεί και δεν είχε προκαλέσει οιοδήποτε πρόβλημα στο σχολείο που δίδασκε.

Η προσφεύγουσα παραπονέθηκε επίσης ότι υπήρξε διάκριση εναντίον της σύμφωνα με το άρθρο 14 της ΕΣΔΑ αφού ένας άντρας μουσουλμάνος μπορούσε να διδάξει στο σχολείο χωρίς καμιά απαγόρευση.

Το ΕΔΔΑ απέρριψε την προσφυγή της δασκάλας αποφασίζοντας ότι το παράπονο της ήταν απαράδεκτο σύμφωνα με το άρθρο 9 της ΕΣΔΑ αποφασίζοντας ότι το επίδικο μέτρο προβλέπεται από το νόμο και επιδιώκει τους θεμιτούς σκοπούς της προστασίας των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των άλλων και της διασφάλισης της δημόσιας ασφάλειας και τάξης.

Προκειμένου να προσδιοριστεί κατά πόσον το μέτρο ήταν επίσης αναγκαίο σε μια δημοκρατική κοινωνία και της προστασίας των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των άλλων έπρεπε να σταθμιστεί από το δικαστήριο και η   συμπεριφορά της δασκάλας προσφεύγουσας.

Το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η απαγόρευση της μαντίλας στο σχολείο που ήταν ο χώρος εργασίας της δικαιολογείται από την πιθανή παρέμβαση στις θρησκευτικές πεποιθήσεις των μαθητών και την αρχή της θρησκευτικής ουδετερότητας στο σχολείο.

Αποφασίστηκε ότι ο ρόλος των εκπαιδευτικών του δημοτικού σχολείου ως εκπροσώπων τόσο των εκπαιδευτικών αρχών όσο και του κράτους, απαιτούσε όπως αυτοί υποχρεούνται να ανεχθούν ανάλογους περιορισμούς στην ελευθερία του θρησκεύματος.

Η προσφεύγουσα φορούσε μαντίλα για περίπου τρία χρόνια χωρίς να προκαλέσει καμία αντίδραση ούτε από τις εκπαιδευτικές αρχές ούτε από τους γονείς, γεγονός που υποδήλωνε ότι η διδασκαλία της δεν είχε επηρεαστεί και ότι δεν είχε επιδιώξει να επωφεληθεί καθ ‘οιονδήποτε τρόπο από αυτή την εκδήλωση των πεποιθήσεών της .

Το ΕΔΔΑ επεσήμανε ότι ενώ ήταν δύσκολο να εκτιμηθεί ο αντίκτυπος τέτοιων συμβόλων στην ελευθερία της συνείδησης και της θρησκείας των παιδιών ηλικίας μεταξύ τεσσάρων και οκτώ, δεν θα μπορούσε να αμφισβητηθεί ότι ενδέχεται να έχουν κάποιο είδος προσηλυτιστικής επίδρασης σε μια εποχή όπου τα παιδιά επηρεάζονται εύκολα.

Επιπλέον, το γεγονός ότι μόνο οι γυναίκες έπρεπε να φορούν μαντίλα ήταν δύσκολο να συμβιβαστεί με την αρχή της ισότητας των φύλων και με το μήνυμα της ελευθερίας, του σεβασμού προς τους άλλους και κυρίως της ισότητας και της μη διάκρισης που όλοι οι εκπαιδευτικοί σε μια δημοκρατική κοινωνία πρέπει να μεταφέρονται στους μαθητές τους. Υπό τις περιστάσεις αυτές και λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία των μαθητών της φροντίδας του αιτούντος, οι αρχές δεν είχαν υπερβεί το περιθώριο εκτίμησής τους: προδήλως αβάσιμη.

Απαράδεκτη κρίθηκε επίσης η προσφυγή της  σύμφωνα με το άρθρο 14 της ΕΣΔΑ περί διάκρισης.

Η απαγόρευση να φορέσει η προσφεύγουσα μουσουλμανική μαντίλα κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας δεν είχε επιβληθεί επειδή ήταν γυναίκα, αλλά είχε επιδιώξει τον θεμιτό σκοπό της εξασφάλισης της ουδετερότητας της κρατικής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Μια παρόμοια απαγόρευση θα μπορούσε να επιβληθεί σε έναν άνδρα που φορούσε ρούχα που τον αναγνώρισαν ως μέλος συγκεκριμένης θρησκευτικής ονομασίας: προδήλως αβάσιμη.

 

===========

Το ΕΔΔΑ στην απόφαση του Dogru και Kervanci v. Γαλλίας
4 Δεκεμβρίου 2008

Οι προσφυγές αφορούσαν δύο κοριτσάκια γάλλους υπηκόους 11 και 12 χρονών αντίστοιχα που ζουν στο Flers (Γαλλία).

 

Οι δύο υποθέσεις αφορούσαν τον αποκλεισμό των προσφευγουσών από το σχολείο ως αποτέλεσμα της άρνησής τους να αφαιρέσουν τις μαντίλες τους κατά τη διάρκεια της φυσικής αγωγής και των αθλητικών τάξεων στο ακαδημαικό έτος 1998/1999 κατά την διάρκεια της φοίτησης τους στο κρατικό γυμνάσιο στο Flers.

 

Σε πολλές περιπτώσεις, τον Ιανουάριο του 1999, πήγαν στο μαθήματα φυσικής αγωγής και αθλητισμού φορώντας τις μαντίλες τους και αρνήθηκαν να τις απομακρύνουν, παρά τις επανειλημμένες υποδείξεις του δασκάλου τους, οι οποίοι εξήγησαν ότι η χρήση μαντίλας ήταν ασυμβίβαστη με τις τάξεις φυσικής αγωγής.

 

Τον Φεβρουάριο του 1999, η πειθαρχική επιτροπή του σχολείου αποφάσισε να αποβάλει τις μαθήτριες από το σχολείο για παραβίαση του καθήκοντος επιμέλειας, επειδή δεν συμμετείχε ενεργά στις τάξεις φυσικής αγωγής και αθλητισμού.

 

Τον Μάρτιο του 1999, ο Διευθυντής Εκπαίδευσης για το Caen υποστήριξε την απόφαση της πειθαρχικής επιτροπής του σχολείου, αφού έλαβε τη γνώμη της εξεταστικής επιτροπής.

Η επιτροπή είχε δικαιολογήσει την απαγόρευση να φοράει το μαντίλι κατά τη διάρκεια του μαθήματος φυσικής αγωγής με βάση την τήρηση των εσωτερικών κανόνων των σχολείων, όπως εκείνες που διέπουν την ασφάλεια, την υγεία και την επιμέλεια.

 

Στις 5 Οκτωβρίου 1999, το διοικητικό δικαστήριο του Caen απέρριψε τις αιτήσεις των γονέων των προσφευγουσών, οι οποίες είχαν ως στόχο την ακύρωση της απόφασης του διευθυντή της εκπαίδευσης.

Το δικαστήριο έκρινε ότι οι προσφεύγουσες, παραλείποντας να παρακολουθήσουν μαθήματα φυσικής αγωγής και αθλητισμού με ένδυμα που δεν τους επέτρεπε να συμμετάσχουν στις εν λόγω τάξεις, δεν τήρησαν την υποχρέωση να παρακολουθήσουν υποχρεωτικά μαθήματα. ότι η συμπεριφορά τους δημιούργησε μια ατμόσφαιρα έντασης στο σχολείο και ότι, βάσει όλων των παραγόντων, η αποβολή τους τους από το σχολείο ήταν δικαιολογημένη, ανεξάρτητα από την πρόταση που είχαν κάνει στα τέλη Ιανουαρίου για να φορέσουν καπέλο αντί  μαντίλας.

 

Το Διοικητικό Εφετείο της Νάντης επικύρωσε τις αποφάσεις αυτές, σημειώνοντας ότι οι προσφεύγουσες είχαν υπερβεί τα όρια του δικαιώματος έκφρασης και έκφρασης των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων στις σχολικές εγκαταστάσεις.

 

Οι προσφεύγουσες ανέφεραν ότι, μετά την εξαίρεσή τους, συνέχισαν την εκπαίδευσή τους με μαθήματα αλληλογραφίας.

 

 

Στηριζόμενοι στο άρθρο 9 (δικαίωμα στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας), οι προσφεύγουσες παραπονέθηκαν για παραβίαση του δικαιώματός τους να ασκούν τη θρησκεία τους.

Υποστήριξαν επίσης ότι είχαν στερηθεί το δικαίωμά τους στην εκπαίδευση κατά την έννοια του άρθρου 2 του Πρωτοκόλλου αριθ. 1 (δικαίωμα στην εκπαίδευση).

 

 

Το Δικαστήριο παρατήρησε ότι ο σκοπός του περιορισμού του δικαιώματος των προσφευγόντων να εκδηλώνουν τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους ήταν να τηρούν τις απαιτήσεις του της κοσμικότητας σε κρατικές σχολές και σχολεία.

 

Βάσει των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας και των υπουργικών εγκυκλίων που εκδόθηκαν για το θέμα αυτό, το Δικαστήριο σημείωσε ότι η χρήση θρησκευτικών συμβόλων δεν ήταν εγγενώς ασυμβίβαστη με την αρχή του κοσμικού χαρακτήρα στα σχολεία, αλλά έγινε σύμφωνα με τους όρους που φορούσαν και τις συνέπειες που θα μπορούσε να έχει η φθορά ενός σημείου.

 

Στο πλαίσιο αυτό, το Δικαστήριο αναφέρθηκε σε παλαιότερες αποφάσεις στις οποίες έκρινε ότι οι εθνικές αρχές υποχρεώθηκαν να μεριμνούν ώστε, σύμφωνα με την αρχή του σεβασμού του πλουραλισμού και της ελευθερίας των άλλων, η εκδήλωση εκ μέρους των μαθητών των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων στις εγκαταστάσεις του σχολείου δεν ανέλαβαν τη φύση μιας επιδεικτικής ενέργειας που θα αποτελούσε πηγή πίεσης και αποκλεισμού. Κατά την άποψη του Συνεδρίου, αυτή η ανησυχία φαίνεται να έχει απαντηθεί από το γαλλικό κοσμικό πρότυπο.

 

Στις υποθέσεις των προσφευγουσών, το Δικαστήριο έκρινε ότι το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν οι εθνικές αρχές ότι η χρήση ενός πέπλου, όπως η ισλαμική μαντίλα, ήταν ασυμβίβαστη με τις αθλητικές τάξεις για λόγους υγείας ή ασφάλειας δεν ήταν παράλογο.

Αποδέχθηκε ότι η επιβληθείσα κύρωση ήταν απλώς η συνέπεια της άρνησης των μαθητριών να συμμορφωθούν με τους κανόνες που ισχύουν για τα σχολικά κτίρια – τους οποίους είχαν δεόντως ενημερωθεί – και όχι για τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους, όπως ισχυρίστηκαν.

 

Το Δικαστήριο σημείωσε επίσης ότι η πειθαρχική διαδικασία εναντίον των αιτούντων πλήρωσε πλήρως το καθήκον εξισορρόπησης των διαφόρων διακυβευομένων συμφερόντων και συνοδευόταν από διασφαλίσεις ικανές να προστατεύσουν τα συμφέροντα των μαθητών.

 

Όσον αφορά την επιλογή της αυστηρότερης ποινής, το Δικαστήριο επανέλαβε ότι, όσον αφορά τους τρόπους και τα μέσα για τη διασφάλιση του σεβασμού των εσωτερικών κανόνων, δεν ήταν καθήκον του Δικαστηρίου να αντικαταστήσει την δική του κρίση με αυτό των πειθαρχικών αρχών οι οποίες, έχοντας άμεση και συνεχή επαφή με την εκπαιδευτική κοινότητα ήταν σε καλύτερη θέση για να αξιολογήσει τις ανάγκες και συνθήκες της συγκεκριμένης υπόθεσης.

Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο έκρινε ότι η ποινή της απομάκρυνσης δεν ήταν δυσανάλογη και σημείωσε ότι οι μαθήτριες είχαν τη δυνατότητα να συνεχίσουν την εκπαίδευσή τους με μαθήματα αλληλογραφίας. Ήταν σαφές ότι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις των μαθητριών ελήφθησαν πλήρως υπόψη σε σχέση με τις απαιτήσεις προστασίας των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των άλλων και της δημόσιας τάξης.

Ήταν επίσης σαφές ότι η προσβαλλόμενη απόφαση βασιζόταν στις απαιτήσεις αυτές και όχι σε αντιρρήσεις ως προς τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των προσφευγουσών.

 

Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η επίδικη επέμβαση δικαιολογείται κατ ‘αρχήν και ήταν ανάλογη προς τον επιδιωκόμενο σκοπό. Επομένως, δεν υπήρξε παραβίαση του άρθρου 9.

 

 

============

Στην απόφαση του ΕΔΔΑ Aktas, Bayrak, Gamaleddyn, Ghazal , J.
Singh και R. Singh v. Γαλλίας
30 Ιουνίου 2009

Οι αιτήσεις αυτές αφορούσαν την απομάκρυνση έξι μαθητών από το σχολείο λόγω του ότι φορούσαν εμφανή θρησκευτικά σύμβολα .

Οι υποθέσεις αφορούσαν κορίτσια μουσουλμάνες και αγόρια Σιχ.

Την πρώτη ημέρα του σχολείου, τα κορίτσια, που είναι μουσουλμάνοι, έφθασαν
φορώντας μαντίλα.

Τα αγόρια φορούσαν ένα «keski», ένα τουρμπάνι που φορούν οι
Sikhs.

Αρνήθηκαν να αφαιρέσουν τα καλύμματα κεφαλής και ως εκ τούτου τους απαγορεύθηκε η πρόσβαση την τάξη και, μετά από μια περίοδο διαλόγου με τις οικογένειες, αποβλήθηκαν από το σχολείο για μη συμμόρφωση με τον Κώδικα Εκπαίδευσης.

Η υπόθεση έφτασε στο ΕΔΔΑ

 
Το Δικαστήριο κήρυξε τις προσφυγές απαράδεκτες (προδήλως αβάσιμες), αποφασίζοντας συγκεκριμένα ότι η επέμβαση στην ελευθερία των μαθητών να εκδηλώνουν τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις βασιζόταν στην νομοθεσία η οποία επιδίωκε το νόμιμο στόχο της προστασίας των δικαιωμάτων και ελευθεριών των άλλων και της δημόσιας τάξης.

Επιπρόσθετα υποδήλωνε τον ρόλο του κράτους ως ουδέτερου οργανωτή και προστάτη της εξάσκησης διαφόρων θρησκειών πίστεων και πιστεύω.

Όσον αφορά την τιμωρία της επ αόριστο αποβολής δεν θεωρήθηκε ως δυσανάλογη προς τους σκοπούς που επιδιωκόταν αφού οι μαθητές είχαν το δικαίωμα να συνεχίσουν τις σπουδές τους μέσω μαθημάτων αλληλογραφίας.

 

 

 

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

Ανάλυση: Μια άρρωστη κοινωνία σε σήψη οι δολοφόνοι ναρκομανείς, η υποστελέχωση των υπηρεσιών ευημερίας και τα 2 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ για 50 λιμουζίνες των «αξιωματούχων»

Η κυπριακή κοινωνία έχει δείξει διαχρονικά και κυρίως τα τελευταία χρόνια ότι είναι μια κοινωνία στα όρια της ψυχολογικής κατάπτωσης και η οποία χρήζει κυριολεκτικά περίθαλψης

Οι λόγοι ανάγονται σε πολλές πηγές αλλά δεν είναι της παρούσης

Αναλογιστείτε μόνο τα τελευταία χρόνια τι βιώνουμε,

έναν «κανονικό» άνθρωπο της διπλανής πόρτας ο οποίος αποδείχθηκε σιριαλ κιλλερ που σκότωνε γυναίκες και τα παιδιά τους και απλά τα πέτασσε στις λίμνες και συνέχιζε την ζωή του όμορφα και ωραία ως αξιωματικός της Εθνικής Φρουράς που είχε υπό τις διαταγές του 18χρονα παιδιά και άλλους ενήλικες και συμμετείχε σε φωτογραφικούς ομίλους κλπ

«Όταν την έπνιγα, ένιωθα ωραία… » – Νίκος Μεταξάς: Ο δολοφόνος που έχει συγκλονίσει το παγκύπριο με τα εγκλήματά του (Εικόνες & Βίντεο)

Οι άλλοι μπήκαν μέσα στο σπίτι ενός ζευγαριού το οποίο κατάσφαξαν υπό την επήρεια ναρκωτικών προφανώς τα οποία εννοείται ότι έλιωσαν τον εγκέφαλο του

http://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/519739/ekane-chrisi-narkotikon-prin-ton-fono

https://www.offsite.com.cy/eidiseis/topika/diplo-foniko-o-biasmos-ta-narkotika-kai-o-pateras-tis-siams

Ο άλλος ο ψυχάκιας κυριολεκτικά κυνήγησε εν τω μέσω ενός πολυσύχναστου δρόμου στην Λεμεσό και κατέσφαξε με το μαχαίρι εν ψυχρώ δύο αδέλφια και τον αρραβωνιαστικό της αδελφής τους

http://archive.philenews.com/el-gr/top-stories/885/287886/ypo-oktaimeri-kratisi-o-christakis-thoma-to-istoriko-tis-syllipsis

Άλλη περίπτωση πέρσι γιος σκότωσε τον πατέρα του μπροστά στα μάτια της μάνας του

https://app.alphanews.live/cyprus/apaggelontai-oi-kategories-ston-34chrono-agglokyprio-poy-skotose-ton-patera-toy

Σε άλλη περίπτωση 21χρονος σκότωσε έναν ηλικιωμένο για 50 ευρώ

https://www.tothemaonline.com/Article/163487/fonos-larnaka-patoyse-ton-pappoy-koko-sto-thwraka-mehri-na-pethanei-o-21hronos–ton-skotwse-gia-50-eyrw

 

Μια κοινωνία όπου κορίτσια 14 χρονών χρήστες ναρκωτικών βρίσκονται λιπόθυμα στον δρόμο

http://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/454458/sto-eleos-toy-theoy-14chroni-christis-brethike-lipothymi

πόσες και πόσες περιπτώσεις που δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας, περιπτώσεις όμως που εκκολάπτουν τον επόμενο δολοφόνο ή αυτόχειρα

Δυστυχώς έχω χειριστεί υποθέσεις με συγκλονιστικότερη όλων την θανατική ανάκριση ενός παιδιού που έδωσε τέλος στην ζωή του και το κράτος δεν έπραξε αυτά που θα έπρεπε να πράξει

«Ευθύνη του κράτους», η αυτοκτονία νεαρού χρήστη

ή περιπτώσεις που γονείς με προφανή ψυχολογικά προβλήματα αποξενώνουν τον άλλο γονέα διαλύοντας το ίδιο τους το παιδί το οποίο με την σειρά του θα γίνει και αυτό ένας προβληματικός ενήλικας επαληθεύοντας την ρήση «αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα»

Για να μην πάμε στην περίπτωση της Έλενας Φραντζής αυτής της κοπέλας της βασανισμένης που αυτοκτόνησε με τον δυνάστη της να έχει πλήρως επιστρέψει στην κανονικότητα του αφού η ίδια η παπαθκιά στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσία μαζί με τους χωρκανούς του που ήταν εκεί προς υπεράσπιση του τέρατος τους φώναζε στην Δικαστή που τον καταδίκασε ακατανόμαστες εκφράσεις που ούτε στο γήπεδο δεν τις ακούς

και όλα αυτά έχουν να κάνουν με πολύ πρόσφατα γεγονότα και όσα είδαν το φως της δημοσιότητας

 

Έχουμε να κάνουμε με μια εν γένει άρρωστη κοινωνία

και είναι εδώ που υποχρεούται το κράτος να παρέμβει θετικά και να κάνει αυτό που απαιτείται για να προστατεύσει την κοινωνία

Οι υπηρεσίες κοινωνικές ευημερίας κατά τη γνώμη μου είναι ένα από τα σημαντικότερα τμήματα της δημόσιας υπηρεσίας με μια τεράστια αποστολή που έχει να κάνει με όλα τα φαινόμενα που περιέγραψα πιο πάνω και με ακόμη τόσα όπως αυτά καθορίζονται στην σελίδα του

http://www.mlsi.gov.cy/mlsi/sws/sws.nsf/dmllegislation_gr/dmllegislation_gr?OpenDocument&Start=1&Count=1000&Expand=1

υπηρσίες κοινωνικής ευημερίας

 

και όμως αυτό το τμήμα που θα έπρεπε να είναι στελεχωμένο με εξειδικευμένο προσωπικό ώστε να αντιμετωπίζει τις ολοένα και αυξημένες ανάγκες της κοινωνίας τις οποίες βιώνουμε καθημερινά είναι όχι απλά υποστελεχωμένο αλλά αποδεκατισμένο ουσιαστικά

και αντί το κράτος να φροντίσει να προσλάβει εξειδικευμένο ΜΌΝΙΜΟ προσωπικό γιατί προφανώς οι ανάγκες είναι διαρκείς και πάγιες το κράτος προκηρύττει θέσεις για ψυχολόγους και κοινωνιολόγους με πανεπιστημιακά διπλώματα και διδκατορικούς τίτλους κλπ αλλά για προσωρινή απασχόληση η οποία δεν θα είναι πέραν των 24 μηνών!!!

 

Ωσάν και οι διαρκείς αυξημένες ανάγκες θα μειωθούν ξαφνικά και μάλιστα μετά τους 24 μήνες θα φυτρώσουν άλλοι ψυχολόγοι κοινωνιολόγοι κλπ και δεν θα είναι τα ίδια άτομα!!

http://www.mlsi.gov.cy/mlsi/sws/sws.nsf/All/886308C08EA75319C22582C20038ACB7/$file/ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ%20-%20Πρόσληψη%20Εργοδοτουμένων%20Ορισμένου%20Χρόνου.pdf

υπηρεσίες κοιν ευημερ ορισμκαι ο λόγος που το κάνουν αυτό είναι προφανέστατος!!!

Ο λόγος που δεν αφήνουν να προσληφθεί κάποιος πέραν των 24 μηνών είναι για να μην συμπληρώσει το 30 μηνο σύμφωνα με το οποίο με τη νομοθεσία του 2016 αλλά και σωρεία αποφάσεων του Δικαστηρίου της ΕΕ και των Εργατικών της Κύπρου όποιος εργαζόμενος ορισμένου χρόνου στο δημόσιο εργαστεί 30 μήνες καθίσταται αορίστου χρόνου!!!

 

Δηλαδή αυτό το αθλιότατο κράτος για να γλιτώσει ψίχουλα επιλέγει σε έναν τόσο κρίσιμο τομέα να λειτουργεί με μιλλοσφοτζίσματα  και να μην στελεχώνει αυτό τον πολύ σημαντικό τομέα που θα σώσει κυριολεκτικά ζωές!!!!

 

Οι υπηρεσίες κοινωνικής ευημερίας σύμφωνα με τον προυπολογισμό του 2019 έχουν μισθοδοσία που ανέρχεται στα 12 εκατομμύρια, δηλαδή ψίχουλα κυριολεκτικά

http://www.treasury.gov.cy/treasury/treasurynew.nsf/All/E2D8CBBF99AAE33EC2257F0700368AD0/$file/Προϋπολογισμός%202019.pdfμισθοδοσία υπηρεσιών κοιν ευημερίας

 

Αναλογιστείτε μόνο ότι για 50 μόλις παλιοαυτοκίνητα λιμουζίνες αυτό το αθλιότατο κράτος έδωσε από τις τσέπες των φόρων που πληρώνουμε όλοι

2 ολόκληρα εκατομμύρια ευρώ!!!

50 αυτοκίνητα = 2 εκατομμύρια ευρώ!!

http://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/766058/plirosame-2-ekat-evro-se-limoyzines-1?fbclid=IwAR0QmhmmVilLQ7mC-DGfmu1HFUxgbbINPDP_RSpf_Jn8OORN_eiTVe4bbWU#.XV9qeoBm_zE.facebook

 

2 εκατομμύρι 50 αυτοκίνητα

 

Και αυτό είναι απλά ένα μικρό παράδειγμα της κατασπατάλησης που γίνεται εκαοτμμυρίων ευρώ που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν

Με 2 εκατομμύρια ευρώ θα μπορούσε να στελεχωθεί αυτό το τεράστιας σημασίας τμήμα των υπηρεσιών κοινωνικής ευημερίας

αλλά προφανώς οι κυβερνώντες στις προτεραιότητες τους δεν έχουν το καλό της κοινωνίας αλλά της δικής τους πολυτέλειας στον βωμό της οποίας θυσιάζουν τα πάντα με πολύ μεγάλη ευκολία

 

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

Θέμα OCCRP και Προεδρικό

Ο ισχυρισμός ότι ο Νίκος Χρ. Αναστασιάδης δεν έχει σχέση με το γραφείο Νίκος Χρ. Αναστασιάδης ΔΕΠΕ στο οποίο είναι μέτοχοι οι δύο του θυγατέρες, προκαλεί τουλάχιστον μειδίαμα, αφού σε κάθε περίπτωση ηθελημένα ή αθέλητα, το γραφείο καρπώνεται το όνομα και προφανώς την ιδιότητα του, κάτι που γνωρίζουν οι επίδοξοι πελάτες του.

Το ίδιο προφανώς ίσχυε για παράδειγμα και για τον μακαριστό τέως Πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο και το γραφείο του, που ακόμη μέχρι σήμερα φέρει το όνομα του.

 Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι, το όνομα και ο τίτλος ενός δικηγορικού γραφείου έχουν τόσο μεγάλη σημασία ώστε ένα από τα μεγαλύτερα δικηγορικά γραφεία στην Κύπρο και όχι μόνο, άλλαξε το όνομα του για ευνόητους λόγους, μετά από καταδικαστική απόφαση του Κακουργιοδικείου το 2017,  παρά το γεγονός ότι το brand του ήταν ένα από τα κορυφαία διεθνώς.

Σε σχέση με το δημοσίευμα του OCCPR, ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος δήλωσε: «πέραν της πρόδηλης συκοφαντικής διάθεσης, δεν περιέχουν απολύτως κανένα επιβαρυντικό στοιχείο. Ενώ διευκρινίζει ότι τα “τραπεζικά έγγραφα”, που δηλώνει ότι διαθέτει, “δεν περιέχουν καμία απόδειξη” για παραβίαση του νόμου ή για διάπραξη αξιόποινων πράξεων..».

 Εφόσον αυτό ισχύει, είναι απορίας άξιον ποια ακριβώς είναι η βάση της απειλής για αγωγές κατά των εγχώριων ΜΜΕ που απλά αναδημοσίευσαν, αφού οι ίδιοι θεωρούν ότι στο δημοσίευμα δεν υπάρχει κανένα επιβαρυντικό στοιχείο ή ισχυρισμός για παράβαση του νόμου εκ μέρους του Νίκου Χρ. Αναστασιάδη και του γραφείου του;

Σε κάθε περίπτωση, το Ανώτατο Δικαστήριο και το  ΕΔΔΑ έχουν επανειλημμένως αποφανθεί, με τελευταία  την πολύ βασική απόφαση 28/5/2018 Μαύρος κ.α. νς Παπαπέτρου, ότι πολιτικοί, ακόμη και επιχειρηματίες και γενικώς δημόσια πρόσωπα με επιρροή στην κοινωνία όπως πχ το δικηγορικό γραφείο που έχει το όνομα του Προέδρου, είναι υποχρεωμένα να ανέχονται πολύ σκληρή κριτική ακόμη και προσβολές, αφού ο έλεγχος δραστηριοτήτων τους εμπίπτει στο δημόσιο συμφέρον.

Στην υπόθεση Lingens v. Αυστρίας 8/7/1986, το ΕΔΔΑ αποφάνθηκε πως η ελευθερία έκφρασης, συνιστά ένα από τα ουσιαστικά θεμέλια της δημοκρατικής κοινωνίας εφαρμόζεται όχι μόνον σε πληροφορίες και ιδέες που είναι αρεστές αλλά επίσης και σε εκείνες που είναι προσβλητικές, εκπλήττουν ή ενοχλούν. 

Στην Ukrainian Media Group v. Ουκρανίας 12/10/2005, το ΕΔΑΔ αοπφάνθηκε ότι τα δημοσιεύματα που αφορούσαν δύο Αρχηγούς Κομμάτων ήταν σε γλώσσα δυνατή, πολεμική και σαρκαστική και ότι οι Ενάγοντες προσεβλήθησαν και δυνατόν να σοκαρίστηκαν.  Παρ’  όλα αυτά έκρινε ότι οι Ενάγοντες επιλέγοντας το επάγγελμα του πολιτικού έθεσαν τον εαυτό τους σε σκληρή κριτική και εξονυχιστική διερεύνηση.

Στην Lopes Gomes da Sira v. Πορτογαλίας 28/9/2000, το ΕΔΑΔ έκρινε ότι η καταδίκη δημοσιογράφου για άρθρο του όπου περιγραφόταν ένας πολιτικός ως «παλιάτσος» και «γελοίος» παραβίαζε την ελευθερία έκφρασης  επισημαίνοντας ότι η πολιτική ύβρις συχνά εγχέεται στην προσωπική σφαίρα και τέτοιος είναι ο κίνδυνος της πολιτικής και της ελευθερίας συζήτησης ιδεών, εγγυητών της δημοκρατικής κοινωνίας.

Στην πρόσφατη απόφαση του ΕΔΔΑ Fuchsmann v. Γερμανίας 19/10/2017, ασχολήθηκε με ένα διαδικτυακό άρθρο των New York Times, όπου αναφερόταν ότι σύμφωνα με το FBI ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας περιγράφεται ως απατεώνας του οποίου η εταιρία ανάμεσα σε άλλα εμπλέκεται σε ρωσικό δίκτυο οργανωμένου εγκλήματος.

Ο επιχειρηματίας καταχώρησε αίτηση για περιοριστικά μέτρα, αίτηση που απερρίφθη από τα γερμανικά δικαστήρια.

 Το ΕΔΔΑ  συμφώνησε με την κατάληξη του γερμανικού Εφετείου ότι υπήρξε επαρκής βάση για το δημοσίευμα και ότι ο συντάκτης είχε συμμορφωθεί με τα καθήκοντα ενός δημοσιογράφου, αφού πηγή ήταν έκθεση του FBI η οποία επιβεβαιώθηκε και από άλλες υπηρεσίες επιβολής του νόμου, αλλά και το γεγονός ότι πριν την δημοσίευση, ζητήθηκαν οι δηλώσεις του εν λόγω επιχειρηματία χωρίς όμως ανταπόκριση.

Το ΕΔΔΑ αποφάνθηκε ότι το άρθρο συνέβαλε σε μια συζήτηση δημόσιου ενδιαφέροντος σε μια δημοκρατική κοινωνία αφού προφανώς ενδιαφέρει το κοινό αν ένα δημόσιο πρόσωπο εμπλέκεται στο οργανωμένο έγκλημα.

Το ΕΔΔΑ αποφάνθηκε ότι το γερμανικό Εφετείο είχε πετύχει λογική και δίκαιη ισορροπία μεταξύ των αντικρουόμενων δικαιωμάτων και ότι δεν υπήρξε παράβαση της ιδιωτικής ζωής του επιχειρηματία.

Ειδικά η τελευταία  αναφερόμενη απόφαση του ΕΔΔΑ που είναι απολύτως σχετική με το θέμα μας, με ειδική αναφορά στο γεγονός ότι ο Πρόεδρος ενώ του ζητήθηκε να σχολιάσει πριν την δημοσίευση και αυτός αρνήθηκε, αφαιρεί κατά τη γνώμη μου την όποια βάση για διαμαρτυρία για το εύλογο ενδιαφέρον της κοινωνίας και των δημοσιογράφων για ένα τόσο σοβαρό θέμα που αφορά τον αρχηγό του κράτους μας.

 

25 8 19 Καθημερινή Θέμα OCCRP και Προεδρικό

25 8 19 Καθημερινή Θέμα OCCRP και Προεδρικό1

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

Το Όραμα της Κύπρου

Αυτό που λείπει ξεκάθαρα από αυτό τον τόπο είναι το Όραμα.

Το Όραμα για μια καλύτερη κοινωνία με ανθρώπους σκεπτόμενους κριτικά που να θέλουν και οι ίδιοι μια καλύτερη κοινωνία και όχι απλά την δική τους βολή.

Δεν υπάρχουν άνθρωποι με όραμα σε αυτό τον τόπο;

Προφανώς και υπάρχουν άνθρωποι με Όραμα στην Κύπρο, το ζητούμενο όμως και το βασικότατο ερώτημα όμως είναι άλλο, οι άνθρωποι με Όραμα στην Κύπρο έχουν την ευχέρεια και την ευκαιρία να πράξουν για να κάνουν το Όραμα τους πραγματικότητα και να μπορούν να θέσουν σε εφαρμογή αυτό τους το Όραμα;

Αυτό καθίσταται σχεδόν αδύνατο. Καθίσταται αδύνατο γιατί δυστυχώς οι άνθρωποι με όραμα δύσκολα φτάνουν σε θέσεις που να μπορούν να το εφαρμόσουν πρακτικά.

Ο λόγος είναι σχετικά απλός και μάλλον αυτονόητος, αφού ο δρόμος για να μπορέσει κάποιος να φτάσει σε θέση και σημείο να εφαρμόσει το όραμα του απαιτεί κατά βάσιν  να μην μιλά την γλώσσα της αλήθειας του και του οράματος του αλλά με την γλώσσα την ξύλινη και την τετριμμένη και να χαϊδεύει τα αυτιά αυτών που θα τον αναδείξουν σε αυτή την θέση.

Υπάρχει από την άλλη και το άλλο βασικότατο ερώτημα:

Θέλει ο κόσμος της Κύπρου όραμα; Θέλει αυτή η κοινωνία μια καλύτερη κοινωνία με αξιοπρεπή διαβίωση για όλους; Θέλει να δημιουργήσει μια κοινωνία θεσμών που να απονέμουν Δικαιοσύνη και όχι απλά να βολεύει ημετέρους;

Δεν ξέρω αν θέλει όντως.

Κανένας δεν μπορεί να μιλά εξ ονόματος του κόσμου και κανένας δεν μπορεί να μιλά εξ ονόματος άλλου παρά του εαυτού του και των πιστεύω του.

Αυτό που ξέρω, είναι ότι εξ όσων έχω δει και βιώσει μέχρι στιγμής είναι ότι

αυτή η κοινωνία έχει μάθει να ανακυκλώνεται αυτιστικά γύρω από όσα έχει βολευτεί να νοιώθει και να εκφράζει

Το κυπριακό πρόβλημα όπως αυτό αναδεικνύεται ως ένα βολικό αφήγημα για τον κάθε ένα αναλόγως περίπτωσης έχει ρουφήξει στο μεδούλι κάθε ρανίδα λογικής σκέψης, αυτοκριτικής κριτικής και πνεύματος.

Ειδικά οι μεταπολεμικές γενιές που δεν έχουν ζησει καν τον Ιούλη και Αύγουστο του 1974 αναπαράγουν και προβάλλουν ως επαναλαμβανόμενη χιλιοπαιγμένη κασέτα ένα αέναο ανούσιο άοσμο και άκαιρο τραγουδάκι που ψυχαναγκαστικά θεωρούν ότι πρέπει να παίζουν και να λένε και να ακούνε

Αυτή η κοινωνία δεν έχει όραμα γιατί δεν θέλει να έχει όραμα.

Αυτή η κοινωνία έχει μάθει στην βολή της αυτοαναφοράς σε ένα χρονικό σημείο που την βολεύει να επιστρέφει ο καθένας για τους δικούς του λόγους.

Το αιώνιο θύμα και ο αιώνιος αγωνιστής ταυτόχρονα

Αλλά δυστυχώς για αυτούς όλους υπάρχει η Τέχνη και η Ποίηση η οποία αποτυπώνει αυτό που αιωρείται.

Να μην ξεχνάμε ότι οι εξαιρέσεις απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα

Λίγοι πολέμησαν και λίγοι αγωνίστηκαν και αγωνίζονται

Το όραμα είναι ζωντανό/νεκρό

Όπως έγραψε ο Παντελής Μηχανικός

«Ίτε

Και τι περιμένεις από ανθρώπους
που τους βιάσανε τις γυναίκες μπροστά στα μάτια τους
και δεν τράβηξαν τον σουγιά τους.
Απαθώς
τότε
κι απαθώς
σήμερα
ζητάνε απλώς
διαζύγιο.
Τέτοιοι ρουφιάνοι
δεν μπορούν να πολεμήσουν για τίποτε.»

Οι άνθρωποι με όραμα είναι κυρίως οι άνθρωποι που θέλουν να μιλάνε ελεύθεροι και να εκφράζουν την δική τους αλήθεια προσπαθώντας να φτάσουν σε αυτή.

 

Ίτε.

18 8 19 Καθημερινή Το Όραμα της Κύπρου

18 8 19 Καθημερινή Το Όραμα της Κύπρου1

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

Ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με αγαθές προθέσεις.

 

Κανείς δεν έχει το αλάθητο και όλοι κρινόμαστε.

Προσωπικά θεωρώ ότι η περιβόητη ομιλία του Μακάριου στις 19/7/1974 στον ΟΗΕ δεν γράφτηκε από τον ίδιο, αλλά του δόθηκε αυτούσια και ήταν ένα καλοστημένο σχέδιο.απόπειρα να δοθεί νομική κάλυψη στην από πολλά χρόνια προσχεδιασμένη εισβολή από το τουρκικό ΓΕΣ, κάτι που δεν υπήρχε το καλοκαίρι του 1964 όταν η εισβολή αποτράπηκε μόνο μετά την επιστολή που απέστειλε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζόνσον στο Τούρκο Πρωθυπουργό, Ινονού στις 5/6/1964.

 

Τα λόγια του Μακάριου στην ομιλία του 19/7/1974 στον ΟΗΕ:
«Καλώ τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε να τεθεί ένα τέλος στην αφύσικη αυτή κατάσταση που δημιουργήθηκε με το πραξικόπημα των Αθηνών. Καλώ το Συμβούλιο Ασφαλείας να κάνει χρήση όλων των τρόπων και μέσων που διαθέτει, ώστε να αποκατασταθούν χωρίς καθυστέρηση η συνταγματική τάξη και τα
δημοκρατικά δικαιώματα του λαού της Κύπρου.

Όπως ανέφερα ήδη, τα γεγονότα της Κύπρου δεν αποτελούν εσωτερική υπόθεση των Ελληνοκυπρίων. Αφορούν και επηρεάζουν και τους τουρκοκυπρίους. Το πραξικόπημα της ελληνικής χούντας αποτελεί εισβολή, και οι συνέπειές του πλήττουν ολόκληρο τον κυπριακό λαό, Έλληνες και Τούρκους.

Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν εγκαταστήσει μία ειρηνευτική δύναμη στην Κύπρο.Η παρουσία της δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική υπό συνθήκες πραξικοπήματος. Το Συμβούλιο Ασφαλείας πρέπει να καλέσει το ελληνικό στρατιωτικό καθεστώς να αποσύρει τους Έλληνες αξιωματικούς που υπηρετούν στην κυπριακή εθνοφρουρά, και να θέσει τέλος στην εισβολή τους
στην Κύπρο. »

Συνθήκη Εγγυήσεως άρθρο 4 :

«Άρθρο ΙV
Εν περιπτώσει παραβιάσεως των διατάξεων της παρούσης συνθήκης, η Ελλάς, η Τουρκία και το Ηνωμένον Βασίλειον αναλαμβάνουσι την υποχρέωσιν όπως διαβουλεύονται μετ΄αλλήλων όσον αφορά τας παραστάσεις ή τα μέτρα, τα αναγκαία δια την διασφάλισιν της τηρήσεως των εν λόγω διατάξεων.

Εφ΄όσον κοινή ή συντονισμένη ενέργεια δεν ήθελεν αποδειχθεί δυνατή, έκαστη των τριών εγγυητριών δυνάμεων επιφυλάσσει εαυτή το δικαίωμα όπως ενεργήση, με μόνον σκοπόν την επαναφοράν της δια της παρούσης συνθήκης δημιουργηθείσης κατάστασης»

Σύμφωνα με γνωμοδότηση  του Νομικού Τμήματος του ΟΗΕ (12/5/1959)

«Εν τούτοις, εν τη παρούση καταστάσει αναπτύξεως του διεθνούς δικαίου, το άρθρον 3 (σ.σ. 4 του ελληνικού κειμένου) της Συνθήκης δεν δύναται λογικώς να ερμηνευθεί ως παρέχον εις τους εγγυητάς απόλυτον δικαίωμα επεμβάσεως δια της χρήσεως ενόπλου δυνάμεως, εις περίπτωσιν παραβιάσεως των διατάξεων της Συνθήκης.

Τοιαύτη χρήσις βίας δικαιολογείται μόνον εις περίπτωσιν αυτοάμυνης ή υπό την εξουσία των Ην. Εθνών ή επί τη προσκλήσει του Κυπριακού Κράτους. »

Πολύ σημαντική επίσης και η γνωμοδότηση του Frank Soskice (1/11/1963 πρώην Γενικού Εισαγγελέα του ΗΒ ο οποίος συμμετείχε στις δίκες της Νυρεμβέργης κατά των ναζί.

«……3. Οι λέξεις «να αναλάβουν δράση» που περιέχονται στο άρθρο IV της Συνθήκης Εγγυήσεων στις περιστάσεις που έχουν προκύψει νομιμοποιούν την Τουρκία να αναλάβει μονομερή στρατιωτική δράση χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας; Όχι, και το Συμβούλιο Ασφαλείας δεν μπορεί να εγκρίνει τέτοια επέμβαση εκτός εάν η Τουρκία μπορέσει να αποδείξει ότι έκανε γνήσιες προσπάθειες να εξασφαλίσει συντονισμένη δράση με τις άλλες εγγυητριες δυνάμεις της Συνθήκης.»

Στρατιωτική επέμβαση μπορεί να γίνει μόνο με την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας και αφού αποδείξει ότι έκανε γνήσιες προσπάθειες να εξασφαλίσει συντονισμένη δράση με τις άλλες εγγυήτριες δυνάμεις,

Ο Μακάριος όπως ο ίδιος λέει, ζητά την συνδρομή του Συμβουλίου Ασφαλείας για να αντιμετωπιστεί η εισβολή της χούντας των Αθηνών που κινείται κατά των Ελλήνων αλλά και των Τούρκων, συντονισμός μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας δεν μπορεί να γίνει εκ των πραγμάτων και το στρατιωτικό τμήμα του ΟΗΕ είναι ανήμπορο να παρέμβει σε αντίθεση με το 1964.

Ξεκάθαρα η δική μου και νομική άποψη είναι ότι σε καμιά απολύτως περίπτωση δεν υπήρχε δικαίωμα στρατιωτικής εισβολής, αφού ανάμεσα σε άλλα, ψήφισμα του ΟΗΕ δεν υπήρχε προς αυτό, επίσης δεν υπήρξε συντονισμός/εμπλοκή της Αγγλίας παρά την υποχρέωση της από την Συνθήκη και ως μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας και προφανώς δεν υπήρξε πρόσκληση προς την Τουρκία.

Παρόλαυτά  ο τουρκικός προπαγανδιστικός μηχανισμός έχει ως προμετωπίδα την εν λόγω ομιλία και αυτό βαρύνει αυτόν που την εκφώνησε.

Η Ιστορία πρέπει να μας διδάσκει φτάνει όμως και εμείς να θέλουμε να διδαχτούμε!

11 8 19 Καθημερινή ο δρόμος για την κόλαση

11 8 19 Καθημερινή ο δρόμος για την κόλαση2

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

Ελευθερία έκφρασης και ρητορική μίσους

Η ελευθερία έκφρασης αποτελεί ένα από τα βασικότερα ανθρώπινα δικαιώματα και αποτελεί βασικό πυλώνα και εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την λειτουργία της ουσιαστικής Δημοκρατίας, η οποία υπάρχει μόνο μέσω της Αγοράς και του Διαλόγου.

Η εκφορά του λόγου και της έκφρασης όταν δεν εμπεριέχει τεκμηριωμένο επιχείρημα βάση λογικής ή άποψη που να βασίζεται κάπου λογικά κατόπιν απόδειξης, αλλά απλά εκφέρεται με βάση κάποια πίστης που δεν αποδεικνύεται, έχει την ίδια προστασία με την επιστημονική γνώση και άποψη η οποία βασίζεται σε λογικά επιχειρήματα και αποδείξεις.

Πριν λίγες μέρες ο Πρώτος Υπουργός (Chief Minister) ονόματι Trivendra Singh Rawat της Uttarakhand, μιας πολιτείας της Ινδίας, 10 εκατομμυρίων, δήλωσε πριν λίγες μέρες, σε ένα βίντεο που έγινε viral, ότι όταν ζεις κοντά σε μια αγελάδα αυτό μπορεί να θεραπεύσει την φυματίωση, καθώς επίσης ότι το μασάζ σε αγελάδα μπορεί να θεραπεύσει αναπνευστικά προβλήματα και ότι η πόση ούρων αγελάδας μπορεί να έχει ευεργετικά αποτελέσματα για την υγεία!

Οι δηλώσεις, προκάλεσαν αντιδράσεις και εκπρόσωπος του, ανέφερε υπερασπιζόμενος τον ότι αυτά αποτελούν κοινή πίστη μεταξύ των ανθρώπων της περιοχής που είναι ινδουιστές και πιστεύουν ότι οι αγελάδες είναι ιερά ζώα γιατί ο θεός Κρίσνα ανατράφηκε από αυτές.

Πως θα πρέπει να αντιμετωπιστούν αυτές οι τουλάχιστον γελοίες και αντιεπιστημονικές δηλώσεις ενός τόσο σημαντικού αξιωματούχου που οι απόψεις του προφανώς επηρεάζουν κόσμο αν αυτές εκστομίζονταν πχ σε μια ευρωπαϊκή χώρα;

Ίσως να έπρεπε να αντιμετωπιστούν μόνο με χλεύη και γέλωτα, αλλά προφανώς τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όταν ενδεχομένως οι δηλώσεις ενέχουν κίνδυνο για την δημόσια υγεία.

Πως θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ο ισχυρισμός ενός αξιωματούχου ή θεσμικού παράγοντα σε μια ευρωπαϊκή χώρα ότι οι ομοφυλόφιλοι θα πρέπει να εκτελούνται όπως ακριβώς συμβαίνει σε χώρες όπως η Σαουδική Αραβία στενού συμμάχου της Δύσης, επειδή έτσι επιτάσσει ο ισλαμικός νόμος;

Το ΕΔΔΑ διαχρονικά έχει αποφανθεί για την ελευθερία της έκφρασης:

Στην απόφαση του Handyside vs UK 7/12/1976: «Η ελευθερία της έκφρασης συνιστά ένα από τα αναγκαία θεμέλια μιας δημοκρατικής κοινωνίας, μια από τις θεμελιώδεις προϋποθέσεις για την πρόοδο της καθώς και για την ολοκλήρωση κάθε ανθρώπου. Υπό την επιφύλαξη της παραγράφου 2 του Άρθρου 10 (ΕΣΔΑ), η ελευθερία αφορά όχι μόνο τις «πληροφορίες» ή «ιδέες» που γίνονται ευχάριστα αποδεκτές ή που θεωρούνται μη προσβλητικές ή αδιάφορες αλλά και εκείνες που σοκάρουν ή ενοχλούν το Κράτος ή οποιοδήποτε τμήμα του πληθυσμού.»

Στην απόφαση του Erbakan vs Turkey 6/7/2006 αποφάνθηκε «(η) ανεκτικότητα και ο σεβασμός της ίσης αξιοπρέπειας όλων των ανθρώπων αποτελούν το θεμέλιο μιας δημοκρατικής και πλουραλιστικής κοινωνίας. Επομένως μπορεί καταρχήν να θεωρηθεί αναγκαία στις δημοκρατικές κοινωνίες η τιμωρία ή ακόμη και η πρόληψη όλων των μορφών έκφρασης οι οποίες διαδίδουν, υποκινούν, προάγουν ή δικαιολογούν το μίσος που βασίζεται στην μισαλλοδοξία…..υπό την προϋπόθεση ότι η επιβολή «διατυπώσεων», «προϋποθέσεων», «περιορισμών» ή «κυρώσεων» γίνεται κατά τρόπο ανάλογο προς τον επιδιωκόμενο θεμιτό σκοπό.»

Ως γνωστόν πριν λίγες μέρες έγινε viral, βιντεο με τουλάχιστον αντιεπιστημονικές δηλώσεις του Μητροπολίτη Μόρφου «αντάξιες» των δηλώσεων του Πρώτου Υπουργού της Uttarakhand περί των ιατρικών ωφελημάτων των ούρων της αγελάδας, για τον τρόπο με τον οποίο δήθεν ένας άντρας γίνεται ομοφυλόφιλος ο οποίος μάλιστα αναδύει μια χαρακτηριστική μπόχα!

Πως θα πρέπει να αντιμετωπιστούν αυτές οι δηλώσεις ενός ανθρώπου που έχει καλώς ή κακώς θεσμικό ρόλο και ο λόγος του επηρεάζει κόσμο;

Την απάντηση επί αυτού την έχει δώσει ήδη το ΕΔΔΑ στην απόφαση του 9/2/2012 Vejdeland κ.α vs Σουηδίας όπου ασχολήθηκε με την περίπτωση διανομής φυλλαδίων σε λύκειο, με δηλώσεις που παρουσίαζαν την ομοφυλοφιλία ως αποκλίνουσα σεξουαλική ροπή που έχει καταστροφικές συνέπειες για την ηθική της κοινωνίας.

Το ΕΔΔΑ αποφάνθηκε ότι παρότι δεν δεν υπήρχε άμεση υποκίνηση σε πράξεις μίσους, αυτές οι δηλώσεις συνιστούσαν σοβαρούς και επιβλαβείς ισχυρισμούς και αποφάνθηκε ότι εύλογα τα σουηδικά δικαστήρια καταδίκασαν τους προσφεύγοντες αποτρέποντας τους να προβαίνουν σε τέτοιες δηλώσεις ως αναγκαιότητα για την προστασία των δικαιωμάτων των άλλων.

4 8 19 Καθημερινή Ελευθερία έκφρασης ρητορική μίσους

4 8 19 Καθημερινή Ελευθερία έκφρασης ρητορική μίσους1

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"