Category Archives: Ζήνωνας Τζιάρρας

Πρώτες σκέψεις για το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου του Ζήνωνα Τζιάρα και Νίκου Μούδουρου»H Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο»

Την Τρίτη, 13/12/2016 στην διαδικτυακή εκπομπή Carpe Diem θα έχουμε καλεσμένο τον φίλο ακαδημαικό https://www.facebook.com/zenonas.tziarras

o οποίος έχει συγγράψει μαζί με τον επίσης ακαδημαικό Νίκο Μούδουρο ένα πολύ σημαντικό και πολύ καλογραμμένο βιβλίο γεωπολιτικής ανάλυσης με τίτλο «Η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο»

Με αφορμή και την πρόσκληση του Ζήνωνα για να συζητήσουμε το βιβλίο του και τις θέσεις του σε σχέση με τα όσα γίνονται στην Τουρκία αλλά και ευρύτερα στην Συρία και στο Ιράκ και σε σχέση με το κυπριακό φυσικά, άρχισα σήμερα να διαβάζω το βιβλίο.

Έχω διαβάσει τις πρώτες 72 σελίδες επί συνόλου 209 και το πρώτο κεφάλαιο με τίτλο <Το γεωπολιτικό όραμα της «Νέας Τουρκίας»>

Έχω ήδη αναφέρει ότι το βιβλίο είναι πολύ καλογραμμένο με πολύ αναλυτική προσέγγιση και με ειρμό ιστορικής ανάλυσης

Το πρώτο κεφάλαιο καταπιάνεται με την άνοδο του ΑΚΡ στην Τουρκία και ως πακέτο του Ταγίπ Ερτογάν

Βρήκα στοιχεία που ήδη γνώριζα και πάρα πολλά στοιχεία που δεν γνώριζα εις βάθος και προφανώς αγνοούσα πολλές λεπτομέρειες για το ίδιο το ΑΚΡ αλλά και τον ρόλο του στο εσωτερικό της τουρκίας και όχι μόνο

Μια λέξη είναι αυτή που εκφράζει αυτό που νοιώθω διαβάζοντας το πρώτ κεφάλαιο: Τρόμος!

Ναι Τρόμος….. δυστυχώς

Ο τρόπος με τον οποίο ξεδιπλώνουν οι συγγραφείς του βιβλίου το ιστορικό υπόβαθρο της κεμαλικής τουρκίας μετά την Συνθήκη της Λωζάνης και το ότι ο στρατός ως φύλακας της κοσμικότητας του κράτους και των εξωτερικών συνόρων του σύγχρονου τουρκικού κράτους είναι πολύ καλός και κατανοητός

Σε γενικές γραμμές η παρακαταήθηκ του Κεμάλ είναι ότι αποδέχεται πλήρως την εκδυτικοποίηση της τουρκίας του γνωστού «αποφθέγματος» «ανήκωμεν εις την δύσιν» και ότι δεν υπάρχει καμιά αλυτρωτική βλέψη αλλά ότι η Τουρκία πλέον έχει σχηματιστεί ως τέτοια και ότι θα παραμείνει με τα υπάρχοντα της σύνορα ως ακολουθως ή έστω συμπορευτής με την «Δύση» και το πιο σημαντικό θεωρώντας τους ισλαμιστές ως εσωτερικό εχθρό

Η ανάδειξη του ΑΚΡ και του Ερτογάν ως ήπιας μεν ισλαμικής δε δύναμης το 2002 έφερε πολλές ψευδαισθήσεις για τον ρόλο που θα έπαιζε και στο κυπριακό

Προσωπικά θυμάμαι τον ενθουσιασμό που υπήρχε διάχυτος σε πολλά κέντρα στην Κύπρο για τον μετριοπαθή Ερτογάν ο οποίος θα φέρει την ειρήνη κλπ

Αναφέρθηκα πιο πάνω στο συναίσθημα που μου προκάλεσε το πρώτο κεφαλαιο του βιβλίου, ως τρόμος

Τρόμος γιατί ακριβώς αυτό που έλεγα ανέκαθεν είναι ότι κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει ποια είναι τα συμφέροντα του άλλου πχ του τουρκικού κράτος από το ίδιο το τουρκικό κράτος….

Ενδεικτικά τελευταίως είχα αναφέρει την γελοία και συνάμα αστεία αλλά και επικίνδυνη αντιμετώπιση του Γιώργο Βασιλείου όταν πήρε την εξουσία το 1988 που θεωρούσε ότι σε 100 μέρες θα έχε καταφέρει να ……πείσει την Τουρκία ότι είναι προς το…συμφέρον της να επιλύσει το κυπριακό..

Αυτή ακριβώς η στάση φαίνεται να έχει εμποτίσει ολόκληρο το πολιτικό φάσμα των λεγόμενων κυπρέων πολιτικών

Ουσιαστικά θεωρώ ότι ουδέποτε υπήρξε ουσιαστική ανάλυση των στοχεύσεων του τουρκικού κράτους και της στρατηγικής του, τόσο σε βραχυπρόθεσμο πλαίσιο όσο και σε μακροπρόθεσμο

Η μεγάλη αλλαγή που έφερε η απόλυτη επικράτηση του Ερτογάν στην Τουρκία έχει κατακλυσμιαίες συνέπειες σε όλα τα επίπεδα

Υπάρχει μια ουσιωδέστατη αλλαγή πλεύσης της στρατηγικής της τουρκίας σε όλα ανεξαιρετως τα επίπεδα

Ο Νταβούτογλου αλλά και ο Ερτογάν μέσα από βιβλία αλλά και ομιλίες τους αναδεικνύουν ακριβώς ποια είναι αυτή η ουσιωδέστατη αλλαγή

Η προσπάθεια ανάδειξης της τουρκίας, όχι πλέον ως ακόλουθος της δύσης και δη των ΗΠΑ οι οποίες πλέον έχουν αποδυναμωθεί αλλά ανάδειξης της ως κεντρικής περιφερειακής και όχι μόνο δύναμης

Καταλυτικό ρόλο σε αυτή την νέα τουρκική στρατηγική έχει το ιδεολογικό περιεχόμενο που εμπεριέχει το ισλάμ και την προσπάθεια επιβολής του ως ισότιμο πολιτιστικό αλλά και πολιτικό «εταίρο» στην διαμόρφωση παγκόσμιας πολιτικής

Αυτό έχει τεράστια σημασία για εμάς στην Κύπρο και είναι ένα κορυφαίο σημείο που δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψιν

Τα περί εδαφικού περιουσιακού κατά την γνώμη μου είναι παρωνυχίδες όταν αγνοούνται βασικές παρέμετροι για την στρατηγική και τον σχεδιασμό που έχει το τουρκικό κράτος

Για ακόμα μια φορά θέλω να τονίσω αυτό που λέω, ότι κανένας από τις πολιτικές δυνάμεις σε σχέση με το κυπριακό δεν λέει την αλήθεια και όλοι μιλάνε εκ του ασφαλούς χωρίς να έχουν ουσιαστικες απαντήσεις για το πως αντιμετωπίζονται ζητήματα όπως αυτό

Θα μείνω ως εδώ και θα γράψω πιο αναλυτικά τα όσα ερμηνεύω από το βιβλίο ή αν δεν προλάβω θα τα εκφράσω στον φίλο Ζήνωνα στην διαδικτυακή μας εκπομπή

Φωτογραφία του χρήστη Άρθρα Κείμενα Εκπομπές Μιχάλη Παρασκευά.

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί", carpe diem, Ζήνωνας Τζιάρρας, κυπριακό