Category Archives: Εξάντας: Πεθαίνοντας στην αφθονία

Η Γαλλία για ακόμα μια φορά απαγορεύει πλήρως την καλλιέργεια μεταλλαγμένων!! Κόψιμο εκπομπής από τη Μονσάντο π αποκάλυπτε την επικινδυνότητα των “προιόντων” της.Απόλυση δημοσιογράφων από το Fox News .Εξάντας: Πεθαίνοντας στην αφθονία ..Πέντε εταιρείες ελέγχουν όλη την διατροφική αλυσίδα στον κόσμο!!!! Η Μονσάντο ελέγχει το 82% των σπόρων

Ακόμα μια φορά η Γαλλία παρά την καταδίκη της αν θυμάμαι καλά από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης απαγορεύει πλήρως την καλλιέργεια μεταλλαγμένων σπόρων

 

http://rt.com/news/french-ban-gm-maize-736/

Published time: April 15, 2014 22:07
Edited time: April 17, 2014 11:12

Reuters / Karl Plume

Reuters / Karl Plume

France’s lower house of parliament passed a law Tuesday prohibiting genetically modified (GM) maize from being grown, citing environmental concerns. The law can be applied to any GM strain that is adopted at EU level.

The law follows a decree last month, which halted the planting of Monsanto’s insect-resistant maize MON810, which will be allowed for cultivation in the EU, Reuters reported.

But if any strain of GM crop is adopted in the future at EU level – including Pioneer 1507, which was developed by DuPont and Dow Chemical – it will be subsequently banned in France.

Pioneer 1507 could be approved by the EU later this year, after 19 of the 28 EU member states failed to gather enough votes to block it.

The law adopted Tuesday by France’s lower house (National Assembly) is similar to one rejected by the upper house (Senate) in February, which was seen as unconstitutional.

“It is essential today to renew a widely shared desire to maintain the French ban. This bill strengthens the decree passed last March by preventing the immediate cultivation of GMO and extending their reach to all transgenic maize varieties” Jean Marie Le Guen, the minister in charge of relations with parliament, told the National Assembly.

The current Socialist-led government in France, like the previous conservative one, has opposed the growing of GM crops because of public suspicion and protests by environmentalists.

Le Guen called for an EU system that would make sure that the decisions of member states not to adopt GM crops could not be challenged legally.

A debate on the future of EU policy is going on at EU level, with the European Commission suggesting an opt-out that would allow individual countries to ban GM crops.

The French ban on GM maize will now have to go to the Senate for approval. However, even if it is rejected again, the National Assembly will have the final say.

While France is against genetically modified crops, the UK argues that without them, Europe risks becoming “the museum of world farming.” Spain also says its own farmers have to be able to compete with those outside the EU – many of whom are growing GM crops.

GM crops, though still unpopular in Europe, are widely grown in the US and Asia.

The real hunger games: How banks gamble on food prices – and the poor lose out

In the last decade, financiers have speculated billions of pounds in food, helping to make prices dearer and more volatile

http://www.independent.co.uk/news/world/politics/the-real-hunger-games-how-banks-gamble-on-food-prices–and-the-poor-lose-out-7606263.html

Η Μονσάντο είναι μια πολυεθνική εταιρεία η οποία έχει ………πατεντάρει σπόρους

Έχει αναγνωριστεί σε αυτή την εταιρεία πνευματική ιδιοκτησία σε ένα μεταλλαγμένο σπόρο

ένας  από αυτούς τους σπόρους ονομάζεται ΒΤ του βαμβακιού και έχει εισαχθεί το 2002 στην Ινδία μια από τις μεγαλύτερες χώρες παραγωγούς βαμβακιού

υποτίθεται αυτός ο μεταλλαγμένος σπόρος εμπεριέχει έναν βάκυλο για να καταπολεμά τα παράσιτα και είχαν υποσχεθεί ότι δεν θα χρειάζονταν ούτε λίπσαμα ούτε ψέκασμα

τελικά όχι μόνο χρειάζονται ψέκασμα και λίπασμα αλλά έχουν αναπτυχθεί πιο ανθεκτικά παράσιτα που θέλουν άλλα λιπάσματα και άλλα παρασιτοκτόνα και άλλα χημικά τα οποία και πάλι πωλεί η Μονσάντο

η γη έχει χάσει την δύναμη της λένε οι αγρότες και οι σοδειές έχουν μειωθεί πάρα πολύ άρα χρειάζονται περισσότερα χημικά και σπόρους κλπ

το πλέον εξοργιστικό όμως είναι το γεγονός ότι η Μονσάντο έχει πατέντα στους σπόρους αυτούς και δεν επιτρέπει στους αγρότες να φυλάξουν τους σπόρους για τον επόμενο χρόνο αλλά είναι υποχρεωμένοι να τους χρησιμοποιούν μόνο για μια χρονιά!!!!!

αλλοιώς θα έχουν καταπατήσει το νόμο και επιβάλλεται πρόστιμο πολλών χιλιάδων ρουπιών!!!!

Πρόσφατα το Δικαστήριο Ευρωπαικής Ένωσης ………..δικαιώσε αυτό τον γίγαντα που σπέρνει την πείνα και τον θάνατο δείχνοντας και πάλι τα όρια της “δικαιοσύνης”

Έπεσαν τελείως οι μάσκες και για την ευρωπαϊκή “δικαιοσύνη” και ποιους εξυπηρετεί: Απόφαση του Δικαστηρίου Ευρωπαικής Ένωσης εναντίον των γεωργών και υπέρ της χημική παρασιτοκτόνας γεωργίας των πολυεθνικών..

https://osr55.wordpress.com/2012/08/26/

Το Κοκοπελί (γαλλική μη κερδοσκοπική οργάνωση που προστατεύει και πουλά παραδοσιακούς σπόρους), είχε μηνυθεί to 2005 από την σποροεταιρία Graines Baumaux, ως αθέμιτος ανταγωνιστής επειδή πουλά παραδοσιακούς σπόρους που δεν είναι γραμμένοι στον επίσημο κατάλογο.

Το Κοκοπελί  καταδικάστηκε το 2008 από γαλλικό δικαστήριο. Πριν την εκδίκαση της έφεσης που άσκησε, αποφάσισε να προσφύγει στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσβάλλοντας την ισχύ των ευρωπαϊκών οδηγιών για τους σπόρους ως μη συμβατές με αρχές της Ευρ. Ένωσης.

Δυστυχώς υπάρχουν  ευρωπαϊκές οδηγίες που περιορίζουν την εμπορία παραδοσιακών ποικιλιών με τους ακόλουθους τρόπους

  1. Ο σπόρος για να πουληθεί πρέπει υποχρεωτικά να περιλαμβάνεται σε επίσημο κατάλογο στον οποίον εγγράφεται μετά από αίτηση του ενδιαφερόμενου η οποία έχει και κόστος. Για τις παλιές ποικιλίες που αποτελούν Κοινό Αγαθό είναι πολύ δύσκολο για έναν αγρότη να αναλάβει το κόστος και τη γραφειοκρατία της αίτησης. Αντίθετα, οι πολυεθνικές που κατοχυρώνουν πνευματικά δικαιώματα για τα υβρίδια τους, έχουν ιδιαίτερο κίνητρο να τα εγγράψουν στον κατάλογο.
  2. Επιπλέον οι σπόροι για να συμπεριληφθούν στον κατάλογο πρέπει να παρουσιάζουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά στα οποία ανταποκρίνονται κυρίως τα βιομηχανικά υβρίδια αλλά όχι απαραίτητα και οι παλιές ποικιλίες. Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι η Διακριτότητα, η Σταθερότητα και η Ομοιομορφία.
  3. Πέρα από το θέμα του καταλόγου, η εμπορία των παλιών ποικιλιών δεν είναι ελεύθερη καθώς υπόκειται σε στενούς γεωγραφικούς και ποσοτικούς περιορισμούς.

Η υπόθεση εκδικάσθηκε τον Γενάρη 2012 και η εισήγηση της Γενικής Εισαγγελέως ήταν συγκλονιστική. Υιοθετεί όλα τα βασικά επιχειρήματα του Κοκοπελί προωθεί την έννοια της γεωργικής βιοποικιλότητας και θεωρεί ότι οι ευρωπαϊκές οδηγίες για τους σπόρους είναι αντίθετες προς τις αρχές της ΕΕ όπως πχ η ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών, και η αρχή της αναλογικότητας. Η εισαγγελέας αναφέρει, ότι η υποχρεωτική αναγραφή των προς εμπορία σπόρων σε επίσημο κατάλογο είναι δυσανάλογη προς τους στόχους του νομοθέτη. Στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι εισηγήσεις του εισαγγελέα υιοθετούνται στις 80%  των περιπτώσεων. Δυστυχώς, στην περίπτωση των παλιών ποικιλιών έγινε το αντίθετο:

Τον Ιούλιο 2012, βγήκε η απόφαση που “δικαιώνει” την υφιστάμενη ευρωπαϊκή νομοθεσία με κύριο επιχείρημα ότι στόχος είναι η υψηλή παραγωγικότητα. Την μηνύτρια εταιρία υποστήριξαν με δικά τους επιχειρήματα και οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και Ισπανίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο.

Αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης, άρχισε να κυκλοφορεί στα ευρωπαϊκά ΜΜΕ, ότι δήθεν “δικαιώθηκε η διατήρηση της βιοποικιλότητας” και διάφορα τέτοια φαιδρά που προφανώς προωθούνται από τα λόμπυ των πολυεθνικών προκειμένου να προλάβουν τις αντιδράσεις του κόσμου όταν γίνει κατανοητό ότι έγινε ακριβώς το αντίθετο. Λόγω δε της πολυπλοκότητας του θέματος όλοι ξέρουμε ότι δεν είναι εύκολη η σε βάθος κατανόηση.  Μετά από αυτή την εξέλιξη, η δίκη του Κοκοπελί για αθέμιτο ανταγωνισμό, θα διεξαχθεί σε Γαλλικό δικαστήριο (περιοχή Nancy) και αναμένεται η οργάνωση θα καταδικασθεί και πάλι. Η Graines Baumaux, ζητά 100.000 ευρώ αποζημίωση και παύση των δραστηριοτήτων του Κοκοπελί. Σημειωτέον ότι η εταιρία αυτή, είχε ετήσιο τζίρο 14 εκ. ευρώ το 2011, από τα οποία τα 2 εκατομμύρια είναι κέρδος. Το Κοκοπελί σε δελτίο τύπου αναφέρει ότι «θυσιάζεται η βιοποικιλότητα στο βωμό της παραγωγικότητας».

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ (FAO), έχουμε ήδη χάσει το 75% της αγροτικής της βιοποικιλότητας. Ήλθε λοιπόν η ώρα για την Κοινωνία των Πολιτών να συσπειρωθεί για να απελευθερώσει τις πολύτιμες παλιές ποικιλίες από τις απαγορεύσεις. Είναι οι μόνες που εγγυώνται στην ανθρωπότητα ότι θα συνεχίσει να απολαμβάνει τα δώρα της γεωργικής βιοποικιλότητας μέσα στα οποία μακροπρόθεσμα περιλαμβάνεται και η υψηλή παραγωγικότητα.

—————————

εδώ η απόφαση του Δικ της ΕΕ

http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:62011CJ0059:EL:HTML

=======================

Από τον Εξάντας του Γιώργου Αυγερόπουλου  το ντοκυμαντέρ

http://www.exandasdocumentaries.com/gr/documentaries/chronologically/2008-2009/91-dying-in-abundance

«Ελέγξτε το πετρέλαιο και θα ελέγχετε έθνη.
Ελέγξτε το φαγητό και θα ελέγχετε τον κόσμο». 

Χένρι Κισινγκερ 1974

https://www.youtube.com/watch?v=NqI5yv3PcQs

 

Μια χούφτα πολυεθνικές εταιρείες έχουν καταφέρει να ελέγξουν την «καρδιά» του φαγητού που βάζουμε στο καθημερινό μας τραπέζι: Τον ίδιο τον σπόρο και ως εκ τούτου την παγκόσμια γεωργική παραγωγή.

Οι χρηματιστές στον ανεπτυγμένο κόσμο τζογάρουν με τα τρόφιμα, ανεβοκατεβάζοντας τις τιμές, παίζοντας με το θεμελιώδες δικαίωμα των ανθρώπων να έχουν πρόσβαση στο φαγητό.Την ίδια στιγμή σχεδόν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο υποσιτίζονται και 25.000 πεθαίνουν κάθε μέρα από πείνα.

Μήπως η Γη αδυνατεί πλέον να θρέψει τους κατοίκους της; Τα στοιχεία δείχνουν το αντίθετο! Η κρίση των τροφίμων, όπως θα περάσει στην ιστορία, συμβαίνει την στιγμή που ο πλανήτης παράγει περισσότερο φαγητό από ποτέ. Το «Πεθαίνοντας στην Αφθονία» ξεδιπλώνει μπροστά σας το βασίλειο του Παραλόγου, τις διαπλοκές ενός συστήματος, στο οποίο υπάρχει μεν επάρκεια φαγητού, αλλά είναι τόσο ακριβό που οι φτωχοί δεν μπορούν να το αγοράσουν.

«Εμείς, οι επικεφαλής των Κρατών και των κυβερνήσεων …επιβεβαιώνουμε το δικαίωμα καθενός να έχει πρόσβαση σε ασφαλή και θρεπτική τροφή, συναφές με το δικαίωμα σε επαρκή τροφή και το θεμελιώδες δικαίωμα καθενός να μην υπόκειται σε καθεστώς πείνας».

Διακήρυξη της Ρώμης, Παγκόσμια Σύνοδος για το Φαγητό, 1996

Ποιές μπορεί να είναι οι συνέπειες όταν ένα θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα μετατρέπεται σε εμπορεύσιμο αγαθό στο παγκόσμιο χρηματιστηριακό καζίνο; Την άνοιξη του 2008, σχεδόν ταυτόχρονα, σε 33 χώρες σε όλο τον κόσμο, ξέσπασαν πρωτόγνωρες διαδηλώσεις, με ένα κοινό αίτημα. Άνθρωποι στα όρια της απόγνωσης κατέλαβαν τους δρόμους, σε κάποιες περιπτώσεις και τα όπλα, προκειμένου να διεκδικήσουν το όπως φαίνεται όχι αυτονόητο δικαίωμά τους, να έχουν πρόσβαση στο φαγητό.

Τη δυνατότητά τους αυτή δεν τους τη στέρησε κανένας δικτάτορας, ούτε προέκυψε από πραγματική έλλειψη αποθεμάτων τροφίμων. Οι ειδικοί μιλούν για μια «τέλεια θύελλα», στο πλαίσιο της λειτουργίας της αγοράς, η οποία είχε ως συνέπεια τη ραγδαία αύξηση των τιμών των τροφίμων. Μέσα σε ένα χρόνο, ως τον Μάρτιο του 2008, η τιμή του καλαμποκιού είχε ανέβει κατά 31%, του ρυζιού κατά 74% και του σιταριού κατά 130%!Τα τρόφιμα βρίσκονταν σε πληθώρα στα ράφια των μαγαζιών, αλλά οι άνθρωποι δεν είχαν τα χρήματα για να τα αγοράσουν. Το πρόβλημα ένιωσαν κατά πρώτο λόγο οι κάτοικοι των αναπτυσσόμενων χωρών του Τρίτου Κόσμου, αλλά και οι κάτοικοι στις μεγαλουπόλεις της Δύσης.

«Κάποιοι άνθρωποι και κάποια ταλαιπωρημένα από τη φτώχεια έθνη βρέθηκαν σε μια πολύ άβολη κατάσταση; Ναι, όντως βρέθηκαν! …Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα της αγοράς», παραδέχεται ο Ντένις Γκάρτμαν, ένας διεθνούς φήμης γκουρού της χρηματοπιστωτικής οικονομίας, που με τις προβλέψεις του συχνά κατευθύνει τις τάσεις της αγοράς.

Το μεγαλύτερο χρηματιστήριο τροφίμων στον κόσμο βρίσκεται στο Σικάγο. Εκεί καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό η τιμή του φαγητού που βάζουμε κάθε μέρα στο τραπέζι μας. Το χρηματιστήριο του Σικάγο γνώρισε πρόσφατα πρωτόγνωρη εισροή κεφαλαίων, καθώς μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στράφηκαν σε αυτό προκειμένου να αντισταθμίσουν τις απώλειές τους μετά την «κρίση των στεγαστικών δανείων» και να αυξήσουν και πάλι τα κέρδη τους. Αυτή τη φορά κερδοσκόπησαν πάνω στη δυνατότητα των ανθρώπων να εξασφαλίσουν με αξιοπρέπεια την καθημερινή τους τροφή .

Ως αποτέλεσμα της ραγδαίας αύξησης της τιμής των τροφίμων που ακολούθησε, 75 εκατομμύρια άνθρωποι προστέθηκαν μέσα στο 2007 σε όσους βρίσκονταν ήδη αντιμέτωποι με το φάσμα της πείνας παγκοσμίως. Έτσι, ο μαστιζόμενος από την πείνα πληθυσμός της γης προσέγγισε πια σε σύνολο το ένα δισεκατομμύριο. Αναλογιστείτε, ένα παιδί πεθαίνει σήμερα από την πείνα κάθε 30 δευτερόλεπτα.

Η Ινδία, με περίπου 700 εκατ. ανθρώπους να ασχολούνται με τη γεωργία, είναι η πατρίδα του μεγαλύτερου σώματος μικροκαλλιεργητών στον κόσμο. Δεύτερη μετά την Κίνα σε παραγωγή ρυζιού και σιταριού, αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς τροφής. Κι όμως, είναι ταυτόχρονα η πατρίδα και των περισσότερων υποσιτισμένων ανθρώπων, ξεπερνώντας πια στην κατάταξη τις χώρες της Αφρικής.  Παράλογο; Πάντως επιβεβαιώνει το ποσοστό που θέλει το 80% των μαστιζόμενων από την πείνα ανθρώπων παγκοσμίως να είναι αγρότες ή εργάτες της γεωργίας.

Στο μικρό χωριό Παρόντα της Ινδίας, η γιαγιά Σαρασβάτι έχει να θρέψει τα 4 εγγόνια της. Δεν γνωρίζει από χρηματιστήρια και κανόνες της αγοράς, ξέρει μόνο πως τα τρόφιμα στο μαγαζάκι του χωριού έχουν ακριβύνει τα τελευταία χρόνια πάρα πολύ.
«Οι φτωχοί έχουν μεγάλο πρόβλημα, έχουμε πολύ άγχος. Η κατάσταση είναι δραματική. Ο φτωχός τι μπορεί να κάνει, να κοιτάξει το στομάχι του, να ξοδέψει τα λεφτά για τις αρρώστιες ή να ταΐσει τα παιδιά του; Είναι μέρες που δεν μπορούμε να χορτάσουμε, πάμε στο κρεβάτι νηστικοί», μας λέει. Πίσω στο Σικάγο, ο χρηματιστής Βίκτορ Λισπανέσε μας εξηγεί τους κανόνες του παιχνιδιού: «Αυτό δεν είναι κάτι που μπαίνει στο σκεπτικό μου. Αν είναι λογικό ή όχι, δεν είναι το ζήτημα. Εγώ κοιτάω πώς αυτό το γεγονός επηρεάζει την αγορά»…

Οι κάτοικοι των αναπτυσσόμενων χωρών ξοδεύουν ήδη σχεδόν το 80% των εισοδημάτων τους για να εξασφαλίσουν το καθημερινό τους φαγητό. Έτσι, όταν οι τιμές των τροφίμων ανεβαίνουν, δεν έχουν ποια άλλα έξοδα να περικόψουν και …κόβουν το φαγητό. Το ερώτημα επανέρχεται αμείλικτο: πώς ανέχεται ο πολιτισμός μας να πεθαίνει έστω κι ένας άνθρωπος από την πείνα, σήμερα που παράγεται περισσότερος πλούτος από ποτέ;

«Η πείνα, που έχει γίνει μόνιμη και παγκόσμια, είναι ολοκληρωτικά δημιουργία του παγκόσμιου επισιτιστικού συστήματος, το οποίο δεν έχει δημιουργηθεί για να θρέφει τους λαούς του κόσμου, αλλά για να μεγιστοποιεί τα κέρδη της Μονσάντο, για τους σπόρους, της Κάργκιλ, για το εμπόριο, για να πουλάνε παρασιτοκτόνα, φυτοκτόνα, λιπάσματα…Την περίοδο 2007-08 ενώ οι τιμές των τροφίμων διπλασιάστηκαν, τα κέρδη αυτών των εταιριών επίσης διπλασιάστηκαν», καταγγέλλει η Ινδή ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα Βαντάνα Σίβα.

Η Ρετσέα ζει σ’ ένα μικρό αγροτικό χωριό. Έχει ανάψει τη φωτιά για να ετοιμάσει το βραδινό φαγητό για την οικογένεια. «Ετοιμάζω ίσα-ίσα για να μας φτάσει, φτιάχνω ψωμί και φακές, ψωμί και λαχανικά, όσο με βγάλει. Δεν μπορώ να ξοδεύω πολλά λεφτά.», εξηγεί. Ο άντρας της αυτοκτόνησε πριν δύο χρόνια, πνιγμένος από τα χρέη. Είναι ένας από  τους περίπου 200.000 αγρότες που έχουν αυτοκτονήσει στην Ινδία τα τελευταία 15 χρόνια, μη μπορώντας να ανταπεξέλθουν στα όλο και αυξανόμενα έξοδα της αγροτικής παραγωγής. Η αγορά του σπόρου, των λιπασμάτων, των φυτοφαρμάκων, αποτελεί πια ένα δυσβάσταχτο κόστος, αφού οι αγρότες είναι πλέον υποχρεωμένοι να απευθύνονται στις εταιρίες για να τα προμηθευτούν και έχουν μετατραπεί και οι ίδιοι από παραγωγοί σε καταναλωτές.

«Επιτυχία μας είναι η επιτυχία των αγροτών», απαντά ο εκπρόσωπος της Μονσάντο στην Ινδία, Κρίστοφερ Σάμιουελ. Τον συναντήσαμε στη Γιαβατμάλ, «την πόλη του βαμβακιού», όπου καλλιεργούνται ευρέως οι μεταλλαγμένοι σπόροι βαμβακιού της εταιρίας. «Η παραγωγή τροφής πρέπει να διπλασιαστεί μέσα σε 40 χρόνια και πιστεύουμε ότι έχουμε ένα ρόλο να παίξουμε καθώς είμαστε οι μεγαλύτεροι επενδυτές στην έρευνα στον τομέα της γεωργίας», υποστηρίζει. Κι όταν επισημαίνουμε ότι τα στοιχεία δείχνουν ότι η αγροτική παραγωγή είναι σήμερα επαρκής… «Υπονοείτε ότι υπάρχει αρκετό φαγητό για όλους; Τότε γιατί υπάρχουν τόσα εκατομμύρια ανθρώπων που πεινάνε;», μας ρωτά με γνήσια απορία.

ΒΑΣΙΚΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣΣενάριο & Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος/ Επιτόπια έρευνα & Οργάνωση θέματος Γεωργία Ανάγνου/ Οργάνωση & Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή/ Διεύθυνση Φωτογραφίας: Dinesh Lal/ Επιμέλεια & Συντονισμός Έρευνας: Άγγελος Αθανασόπουλος/ Επιπρόσθετα γυρίσματα στις ΗΠΑ: Έρευνα: Νίαν Μαρία Πασχαλίδου/ Μοντάζ: Γιάννης Μπιλήρης, Άννα Πρόκου/ Πρωτότυπη Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης/ Δημοσιογραφική Επιμέλεια Ιστοσελίδας: Αποστόλης Καπαρουδάκης/ Γραφικά: Σάκης Παλπανάς/ Μία παραγωγή της Small Planet για την © ΕΡΤ 2008 – 2009ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Original shooting format: SD PAL 576i / Aspect Ratio: 16:9 PAL / Γλώσσες: Ελληνικά, Χίντι, Αγγλικά/ Υπότιτλοι: Ελληνικοί, Αγγλικοί / Διαθέσιμες Εκδόσεις: Ελληνική, Αγγλική, Διεθνής

BΡABEIA

  • Menção Honrosa Melhor média-metragem – 11th FICA — FESTIVAL INTERNACIONAL DE CINEMA E VÍDEO AMBIENTAL, Brasil 200
  • Prémio Educação Ambiental, Cine’Eco 2009 – 15th International Environmental Film and Video Festival of Seia (Portugal)
  • “Second Mention” prize in the “XII Festival Internacional de Cine de Derechos Humanos” (Buenos Aires, Argentina, 29/04 – 05/05, 2010)
Εξάντας: Πεθαίνοντας στην αφθονία ..Πέντε εταιρείες ελέγχουν όλη την διατροφική αλυσίδα στον κόσμο!!!! Η Μονσάντο ελέγχει το 82% των σπόρων!! Τα τρόφιμα σπεκουλάρονται στα χρηματιστήρια από κερδοσκόπους …Εκατομύρια ανθρώποι πεθάινουν από πείνα ενώ υπάρχουν τρόφιμα για ανθρώπους περισσότερους της γηςhttps://osr55.wordpress.com/2013/02/17/

 

Ντοκυμαντέρ Food Inc (Ελληνική Υπότιτλοι) Η Βιομηχανία Τροφίμων…Αν ξέραμε τι τρώμε ΔΕΝ θα το τρώγαμε

https://osr55.wordpress.com/2013/08/23/

Όλα είναι προς πώληση, το νερό η υγεία η παιδεία…Εξάντας Ντοκυμαντέρ: Πωλείται ζωή ΝΕΡΟ..ο οργάνωση των ανθρώπων για ουσιαστική δράση απαιτεί αντίληψη της πραγματικότητας

https://osr55.wordpress.com/2013/09/17/

2 ντοκυμαντέρ καταγραφής της τεράστιας προσπάθειας που φέρνει αποτέλεσμα στην Ελλάδα με αυτοοργάνωση ανθρώπων γειτονιών συλλογικότητων…Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός …Να μην ζήσουμε σαν δούλοι

https://osr55.wordpress.com/2013/09/11/

Ζωή copyright Ντοκυμαντέρ από τον Εξαντας του Γιώργου Αυγερόπουλου…Οι φαρμακοβιομηχανίες που αποφασίζουν ποιος θα ζήσει…η βρωμιά του συστήματος του χρήματος και της πατέντας

https://osr55.wordpress.com/2013/05/05/

Ντοκυμαντέρ Iam Fishead – Τι στα αλήθεια γνωρίζουμε για αυτούς που ελέγχουν τις ζωές μας; Μήπως είναι ψυχοπαθείς; Τι είναι οι sociolpaths …φαρμακευτικές εταιρείες ….”Οι άνθρωποι είναι καλοί αλλά παθητικοί”

https://osr55.wordpress.com/2012/01/06/

 

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", Food Inc (Ελληνική Υπότιτλοι) Η Βιομηχανία Τροφίμων, Αγορά Τροφίμων, Γιώργος Αυγερόπουλος, Εξάντας: Πεθαίνοντας στην αφθονία, Μονσάντο, Ντοκυμαντέρ

2 ντοκυμαντέρ καταγραφής της τεράστιας προσπάθειας που φέρνει αποτέλεσμα στην Ελλάδα με αυτοοργάνωση ανθρώπων γειτονιών συλλογικότητων…Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός …Να μην ζήσουμε σαν δούλοι

Πάντα έλεγα και θα συνεχίζω να το λέω ότι η επανάσταση, η όποια επανάσταση ξεκινά πρώτα και κύρια από το μυαλό

Για να αγωνιστείς πρέπει να ξέρεις τι θέλεις να πετύχεις…

Δεν υπάρχει περίπτωση  να διεκδικήσεις ουσιαστικά και αυτό να έχει οποιαδήποτε προοπτική αν δεν υπάρχει το πιο σημαντικό υπόβαθρο

Πρέπει να ξέρεις τι είναι αυτό που μας καταστρέφει την ζωή και πρέπει να το καταστρέψουμε εμείς…

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος

Η γνώση είναι δύναμη

Ολόκληρος ο σύγχρονος «πολιτισμένος» κόσμος στήθηκε στο να μας μαθαίνει και να μας βομβαρδίζει το μυαλό ότι χρειαζόμαστε πάντα κάποιους να μας λένε τι να κάνουμε πως να το κάνουμε

χρειαζόμαστε αρχηγούς καθοδηγητές

Ένας άλλος κόσμος όμως είναι ήδη υπαρκτός στην Ελλάδα της φτώχειας και της εξαθλίωσης με τους ανθρώπους που αυτοοργανώθηκαν και ισότιμα συμμετέχουν σε πολλές συλλογικότητες και παίρνουν ή τουλάχιστον προσπαθούν να πάρουν όσο γίνεται την ζωή τους στα χέρια τους

Το ντοκιμαντέρ μεγάλης διάρκειας «Ένας άλλος κόσμος» γυρίστηκε με αφορμή το 1ο Εναλλακτικό Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας που διοργανώθηκε τον Οκτώβριο του 2012 στο Ελληνικό από μια ανοιχτή αμεσοδημοκρατική συνέλευση και υποστηρίχθηκε από δεκάδες συλλογικότητες. Επιχειρεί μια ενδεικτική καταγραφή μερικών από τις κυριότερες πρωτοβουλίες που ασχολούνται με τη μετάβαση σε ένα άλλο κόσμο εδώ και τώρα, πέρα από τον καπιταλισμό και την κρίση, μέσα από συνεντεύξεις και επί τόπου επισκέψεις. Επίσης αποτελεί μια συνέχεια παρουσίασης και ενδυνάμωσης αυτού του «άλλου κόσμου» που ξεκίνησε με τη μετάφραση στα ελληνικά και τη προβολή του ντοκιμαντέρ «Φόρος τιμής στην Καταλονία ΙΙ» σε όλη την Ελλάδα, αλλά και με την ανάπτυξη της ηλεκτρονικής πλατφόρμας δικτύωσης «Ένας άλλος κόσμος».

Ηλιόσποροι, http://www.iliosporoi.net
http://www.enasalloskosmos-community.net

Documentary «Another World» about the grassroots initiatives in Greece that form another world right here right now, away from the crisis and capitalism (Greek narration, English subtitles in captions).

Ένας άλλο ντοκυμαντέρ και πάλι που ασχολείται με την καταγραφή των ανθρώπων στην Ελλάδα που πήραν την ζωή τους στα χέρια τους, αυτοοργανώθηκαν και ισότιμα με οριζόντιες δημοκρατικές διαδικασίες αποφασίζουν για τον εαυτό τους, την γειτονιά τους, την συλλογικότητα την κοινότητα τους

Το πιο σημαντικό απόσπασμα από το ντοκυμαντέρ για μένα είναι το σημείο όπου ένας σύντροφος περιγράφει για το πως συλλογικότητες στα Εξάρχεια που ήδη δραστηριοποιούνταν στον χώρο, ήλθαν σε επαφή με αγρότες και μικροπαραγωγούς και έστησαν μια αγορά με προιόντα τους στην Αθήνα

Σε αυτό το εγχείρημα οι αγρότες και οι μικροπαραγωγοί συμμετχείχαν άμεσα και ενεργά στην λήψη των αποφάσεων της συλλογικότητας μαζί με τους αναρχικούς που πήραν την πρωτοβουλία και όλοι συναποφασίζουν

Το πλέον σημαντικό όμως είναι το γεγονός ότι αυτοί οι αγρότες ζήτησαν από τους αναρχικούς να τους «μάθουν» να οργανώνονται έτσι ακριβώς και στον τόπο τους, στο χωριό τους στις μονάδες παραγωγές τους!!!

Μπορεί δηλαδή οι άνθρωποι αυτοί να μην γνωρίζουν την είναι ο αναρχισμός τι είναι η αυτοοργάνωση να μην έχουν το θεωρητικό υπόβαθρο για όλα αυτά αλλά το έζησαν και το είδαν στην πράξη πως αυτό λειτουργεί και αντιλήφθηκαν ότι έτσι πρέπει  και είναι σωστό να λειτουργεί ολόκληρη η κοινωνία!!!!

Μόνο με το παράδειγμα και τις πράξεις μας μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο

Για ένα κομμάτι ψωμί,
δε φτάνει μόνο η δουλειά.
Για ένα κομμάτι ψωμί,
πρέπει να δώσεις πολλά.

Δεν φτάνει μόνο το μυαλό σου,
δε φτάνει μόνο το κορμί σου.
Το πιο σπουδαίο είν’ η ψυχή σου, δικέ μου.
Έχει τους νόμους τους αυτή η ιστορία,
δεν φτάνει μόνο η δουλειά.

Θα σου κρεμάσουνε μια μπάλα
και θα τραβιέσαι μ’ αυτήν μέρα – νύχτα.
Έχεις κανάλι πολύ να τραβήξεις,
μέχρι να πάψεις να λες -«μα τι τρέχει;»
Έχει τους νόμους της αυτή η ιστορία,
δεν φτάνει μόνο η δουλειά.

Για ένα κομμάτι ψωμί,
δεν φτάνει μόνο η δουλειά.
Για ένα κομμάτι ψωμί,
θα πιεις φαρμάκια πολλά.

Θα σε πετάνε από δω κι από κει
θα λαχανιάζει η ψυχή σου.
Θα φτύσεις αίμα απ’ το στόμα, δικέ μου.
Έχει τους νόμους της αυτή η ιστορία,
δεν φτάνει μόνο η δουλειά.

Για ένα κομμάτι ψωμί,
θα ‘χεις ξεχάσει πολλά.
Για ένα κομμάτι ψωμί,
θα ‘χεις πληρώσει ακριβά.

Και κάποια μέρα θα σε λύσουν,
μα θα φοβάσαι να φύγεις, θα τρέμεις.
Θα σε κλωτσάνε και θα σ’ αρέσει, δικέ μου.
Σαν το σκυλί τους θα σ’ έχουν, δικέ μου,
μα δε θα έχεις ψυχή να το νοιώσεις,
θα είναι για σένα αργά.

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", "οικονομική κρίση", Άνθρωπος κοινωνικά καθορισμένος, Αυτοοργάνωση Αυτοδιαχείριση, Για ένα κομμάτι ψωμί, Δικτατορία των "ειδικών", Εξάντας: Πεθαίνοντας στην αφθονία, Ζάνον Εργοστάσιο χωρίς αφεντικό, Ζούμε το τώρα γιατί αυτό έχουμε μόνο, Η συνειδητοποίηση της άγνοιας μας εφόδιο για να μάθουμε, Ντοκυμαντέρ, Πρακτική Πρόταση, Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, βίντεο

VIDEO Aquaponics DIY απο τον Μαριο μέλος WakeUpCyprus! – Να πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας !

 

http://wakeupcyprus.blogspot.com/2013/07/aquaponics-diy-wakeupcyprus.html

Ο Μάριος είναι από τους ανθρώπους που από την πρώτη στιγμή ιδίως μετά το κτύπημα του Eurogroup βγήκε στον δρόμο μαζί μας στο WakeUpCyprus !

Συμμετείχε πάρα πολύ ενεργά στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας έξω από το Προεδρικό και την Βουλή, αλλά και σε όλες τις προσπάθειες που κάνουμε για να να μπορέσουμε να αφυπνίσουμε τον κόσμο αλλά και να κάνουμε πράξεις και ενέργειες πρακτικές για αξιοπρεπή διαβίωση.

Στο βίντεο εξηγεί πως ο ίδιος ενώ αρχικά ήταν επιφυλακτικός με τα όσα αναφέρθηκαν στο πρώτο μεγάλο συνέδριο του Wake Up Cyprus στις 5 Απριλίου 2013 σε σχέση και με την διατροφική αυτάρκεια και ιδίως για τα Aquaponics Ενυδρυοπονία!

Πλέον όχι μόνο ξεπέρασε τις επιφυλάξεις του αλλά ο ίδιος έφτιαξε μόνος του με τον δικό του τρόπο το δικό του αυτοσχέδιο σύστημα ενυδρυοπονίας και ήδη παράγει σε δύο μόλις βδομάδες τα δικά του λαχανικά!! Ας παρουμε την ζωή μας στα χέρια μας!

 

Σχολιάστε

Filed under "οικονομική κρίση", Aquaponic DIY από Μάριο Wake Up Cyprus, Αυτοοργάνωση Αυτοδιαχείριση, Εξάντας: Πεθαίνοντας στην αφθονία, Η συνειδητοποίηση της άγνοιας μας εφόδιο για να μάθουμε, Μονσάντο, Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αναδημοσιεύσεις, βίντεο, WAKE UP CYPRUS

Εξάντας: Πεθαίνοντας στην αφθονία ..Πέντε εταιρείες ελέγχουν όλη την διατροφική αλυσίδα στον κόσμο!!!! Η Μονσάντο ελέγχει το 82% των σπόρων!! Τα τρόφιμα σπεκουλάρονται στα χρηματιστήρια από κερδοσκόπους …Εκατομύρια ανθρώποι πεθάινουν από πείνα ενώ υπάρχουν τρόφιμα για ανθρώπους περισσότερους της γης

 The real hunger games: How banks gamble on food prices – and the poor lose out

In the last decade, financiers have speculated billions of pounds in food, helping to make prices dearer and more volatile

http://www.independent.co.uk/news/world/politics/the-real-hunger-games-how-banks-gamble-on-food-prices–and-the-poor-lose-out-7606263.html

Η Μονσάντο είναι μια πολυεθνική εταιρεία η οποία έχει ………πατεντάρει σπόρους

Έχει αναγνωριστεί σε αυτή την εταιρεία πνευματική ιδιοκτησία σε ένα μεταλλαγμένο σπόρο

ένας  από αυτούς τους σπόρους ονομάζεται ΒΤ του βαμβακιού και έχει εισαχθεί το 2002 στην Ινδία μια από τις μεγαλύτερες χώρες παραγωγούς βαμβακιού

υποτίθεται αυτός ο μεταλλαγμένος σπόρος εμπεριέχει έναν βάκυλο για να καταπολεμά τα παράσιτα και είχαν υποσχεθεί ότι δεν θα χρειάζονταν ούτε λίπσαμα ούτε ψέκασμα

τελικά όχι μόνο χρειάζονται ψέκασμα και λίπασμα αλλά έχουν αναπτυχθεί πιο ανθεκτικά παράσιτα που θέλουν άλλα λιπάσματα και άλλα παρασιτοκτόνα και άλλα χημικά τα οποία και πάλι πωλεί η Μονσάντο

η γη έχει χάσει την δύναμη της λένε οι αγρότες και οι σοδειές έχουν μειωθεί πάρα πολύ άρα χρειάζονται περισσότερα χημικά και σπόρους κλπ

το πλέον εξοργιστικό όμως είναι το γεγονός ότι η Μονσάντο έχει πατέντα στους σπόρους αυτούς και δεν επιτρέπει στους αγρότες να φυλάξουν τους σπόρους για τον επόμενο χρόνο αλλά είναι υποχρεωμένοι να τους χρησιμοποιούν μόνο για μια χρονιά!!!!!

αλλοιώς θα έχουν καταπατήσει το νόμο και επιβάλλεται πρόστιμο πολλών χιλιάδων ρουπιών!!!!

Πρόσφατα το Δικαστήριο Ευρωπαικής Ένωσης ………..δικαιώσε αυτό τον γίγαντα που σπέρνει την πείνα και τον θάνατο δείχνοντας και πάλι τα όρια της «δικαιοσύνης»

Έπεσαν τελείως οι μάσκες και για την ευρωπαϊκή “δικαιοσύνη” και ποιους εξυπηρετεί: Απόφαση του Δικαστηρίου Ευρωπαικής Ένωσης εναντίον των γεωργών και υπέρ της χημική παρασιτοκτόνας γεωργίας των πολυεθνικών..

https://osr55.wordpress.com/2012/08/26/

Το Κοκοπελί (γαλλική μη κερδοσκοπική οργάνωση που προστατεύει και πουλά παραδοσιακούς σπόρους), είχε μηνυθεί to 2005 από την σποροεταιρία Graines Baumaux, ως αθέμιτος ανταγωνιστής επειδή πουλά παραδοσιακούς σπόρους που δεν είναι γραμμένοι στον επίσημο κατάλογο.

Το Κοκοπελί  καταδικάστηκε το 2008 από γαλλικό δικαστήριο. Πριν την εκδίκαση της έφεσης που άσκησε, αποφάσισε να προσφύγει στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσβάλλοντας την ισχύ των ευρωπαϊκών οδηγιών για τους σπόρους ως μη συμβατές με αρχές της Ευρ. Ένωσης.

Δυστυχώς υπάρχουν  ευρωπαϊκές οδηγίες που περιορίζουν την εμπορία παραδοσιακών ποικιλιών με τους ακόλουθους τρόπους

  1. Ο σπόρος για να πουληθεί πρέπει υποχρεωτικά να περιλαμβάνεται σε επίσημο κατάλογο στον οποίον εγγράφεται μετά από αίτηση του ενδιαφερόμενου η οποία έχει και κόστος. Για τις παλιές ποικιλίες που αποτελούν Κοινό Αγαθό είναι πολύ δύσκολο για έναν αγρότη να αναλάβει το κόστος και τη γραφειοκρατία της αίτησης. Αντίθετα, οι πολυεθνικές που κατοχυρώνουν πνευματικά δικαιώματα για τα υβρίδια τους, έχουν ιδιαίτερο κίνητρο να τα εγγράψουν στον κατάλογο.
  2. Επιπλέον οι σπόροι για να συμπεριληφθούν στον κατάλογο πρέπει να παρουσιάζουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά στα οποία ανταποκρίνονται κυρίως τα βιομηχανικά υβρίδια αλλά όχι απαραίτητα και οι παλιές ποικιλίες. Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι η Διακριτότητα, η Σταθερότητα και η Ομοιομορφία.
  3. Πέρα από το θέμα του καταλόγου, η εμπορία των παλιών ποικιλιών δεν είναι ελεύθερη καθώς υπόκειται σε στενούς γεωγραφικούς και ποσοτικούς περιορισμούς.

Η υπόθεση εκδικάσθηκε τον Γενάρη 2012 και η εισήγηση της Γενικής Εισαγγελέως ήταν συγκλονιστική. Υιοθετεί όλα τα βασικά επιχειρήματα του Κοκοπελί προωθεί την έννοια της γεωργικής βιοποικιλότητας και θεωρεί ότι οι ευρωπαϊκές οδηγίες για τους σπόρους είναι αντίθετες προς τις αρχές της ΕΕ όπως πχ η ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών, και η αρχή της αναλογικότητας. Η εισαγγελέας αναφέρει, ότι η υποχρεωτική αναγραφή των προς εμπορία σπόρων σε επίσημο κατάλογο είναι δυσανάλογη προς τους στόχους του νομοθέτη. Στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι εισηγήσεις του εισαγγελέα υιοθετούνται στις 80%  των περιπτώσεων. Δυστυχώς, στην περίπτωση των παλιών ποικιλιών έγινε το αντίθετο:

Τον Ιούλιο 2012, βγήκε η απόφαση που “δικαιώνει” την υφιστάμενη ευρωπαϊκή νομοθεσία με κύριο επιχείρημα ότι στόχος είναι η υψηλή παραγωγικότητα. Την μηνύτρια εταιρία υποστήριξαν με δικά τους επιχειρήματα και οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και Ισπανίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο.

Αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης, άρχισε να κυκλοφορεί στα ευρωπαϊκά ΜΜΕ, ότι δήθεν “δικαιώθηκε η διατήρηση της βιοποικιλότητας” και διάφορα τέτοια φαιδρά που προφανώς προωθούνται από τα λόμπυ των πολυεθνικών προκειμένου να προλάβουν τις αντιδράσεις του κόσμου όταν γίνει κατανοητό ότι έγινε ακριβώς το αντίθετο. Λόγω δε της πολυπλοκότητας του θέματος όλοι ξέρουμε ότι δεν είναι εύκολη η σε βάθος κατανόηση.  Μετά από αυτή την εξέλιξη, η δίκη του Κοκοπελί για αθέμιτο ανταγωνισμό, θα διεξαχθεί σε Γαλλικό δικαστήριο (περιοχή Nancy) και αναμένεται η οργάνωση θα καταδικασθεί και πάλι. Η Graines Baumaux, ζητά 100.000 ευρώ αποζημίωση και παύση των δραστηριοτήτων του Κοκοπελί. Σημειωτέον ότι η εταιρία αυτή, είχε ετήσιο τζίρο 14 εκ. ευρώ το 2011, από τα οποία τα 2 εκατομμύρια είναι κέρδος. Το Κοκοπελί σε δελτίο τύπου αναφέρει ότι «θυσιάζεται η βιοποικιλότητα στο βωμό της παραγωγικότητας».

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ (FAO), έχουμε ήδη χάσει το 75% της αγροτικής της βιοποικιλότητας. Ήλθε λοιπόν η ώρα για την Κοινωνία των Πολιτών να συσπειρωθεί για να απελευθερώσει τις πολύτιμες παλιές ποικιλίες από τις απαγορεύσεις. Είναι οι μόνες που εγγυώνται στην ανθρωπότητα ότι θα συνεχίσει να απολαμβάνει τα δώρα της γεωργικής βιοποικιλότητας μέσα στα οποία μακροπρόθεσμα περιλαμβάνεται και η υψηλή παραγωγικότητα.

—————————

εδώ η απόφαση του Δικ της ΕΕ

http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:62011CJ0059:EL:HTML

=======================

Από τον Εξάντας του Γιώργου Αυγερόπουλου  το ντοκυμαντέρ

http://www.exandasdocumentaries.com/gr/documentaries/chronologically/2008-2009/91-dying-in-abundance

«Ελέγξτε το πετρέλαιο και θα ελέγχετε έθνη.
Ελέγξτε το φαγητό και θα ελέγχετε τον κόσμο». 

Χένρι Κισινγκερ 1974

Μια χούφτα πολυεθνικές εταιρείες έχουν καταφέρει να ελέγξουν την «καρδιά» του φαγητού που βάζουμε στο καθημερινό μας τραπέζι: Τον ίδιο τον σπόρο και ως εκ τούτου την παγκόσμια γεωργική παραγωγή.

Οι χρηματιστές στον ανεπτυγμένο κόσμο τζογάρουν με τα τρόφιμα, ανεβοκατεβάζοντας τις τιμές, παίζοντας με το θεμελιώδες δικαίωμα των ανθρώπων να έχουν πρόσβαση στο φαγητό.Την ίδια στιγμή σχεδόν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο υποσιτίζονται και 25.000 πεθαίνουν κάθε μέρα από πείνα.

Μήπως η Γη αδυνατεί πλέον να θρέψει τους κατοίκους της; Τα στοιχεία δείχνουν το αντίθετο! Η κρίση των τροφίμων, όπως θα περάσει στην ιστορία, συμβαίνει την στιγμή που ο πλανήτης παράγει περισσότερο φαγητό από ποτέ. Το «Πεθαίνοντας στην Αφθονία» ξεδιπλώνει μπροστά σας το βασίλειο του Παραλόγου, τις διαπλοκές ενός συστήματος, στο οποίο υπάρχει μεν επάρκεια φαγητού, αλλά είναι τόσο ακριβό που οι φτωχοί δεν μπορούν να το αγοράσουν.

«Εμείς, οι επικεφαλής των Κρατών και των κυβερνήσεων …επιβεβαιώνουμε το δικαίωμα καθενός να έχει πρόσβαση σε ασφαλή και θρεπτική τροφή, συναφές με το δικαίωμα σε επαρκή τροφή και το θεμελιώδες δικαίωμα καθενός να μην υπόκειται σε καθεστώς πείνας».

Διακήρυξη της Ρώμης, Παγκόσμια Σύνοδος για το Φαγητό, 1996

Ποιές μπορεί να είναι οι συνέπειες όταν ένα θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα μετατρέπεται σε εμπορεύσιμο αγαθό στο παγκόσμιο χρηματιστηριακό καζίνο; Την άνοιξη του 2008, σχεδόν ταυτόχρονα, σε 33 χώρες σε όλο τον κόσμο, ξέσπασαν πρωτόγνωρες διαδηλώσεις, με ένα κοινό αίτημα. Άνθρωποι στα όρια της απόγνωσης κατέλαβαν τους δρόμους, σε κάποιες περιπτώσεις και τα όπλα, προκειμένου να διεκδικήσουν το όπως φαίνεται όχι αυτονόητο δικαίωμά τους, να έχουν πρόσβαση στο φαγητό.

Τη δυνατότητά τους αυτή δεν τους τη στέρησε κανένας δικτάτορας, ούτε προέκυψε από πραγματική έλλειψη αποθεμάτων τροφίμων. Οι ειδικοί μιλούν για μια «τέλεια θύελλα», στο πλαίσιο της λειτουργίας της αγοράς, η οποία είχε ως συνέπεια τη ραγδαία αύξηση των τιμών των τροφίμων. Μέσα σε ένα χρόνο, ως τον Μάρτιο του 2008, η τιμή του καλαμποκιού είχε ανέβει κατά 31%, του ρυζιού κατά 74% και του σιταριού κατά 130%!Τα τρόφιμα βρίσκονταν σε πληθώρα στα ράφια των μαγαζιών, αλλά οι άνθρωποι δεν είχαν τα χρήματα για να τα αγοράσουν. Το πρόβλημα ένιωσαν κατά πρώτο λόγο οι κάτοικοι των αναπτυσσόμενων χωρών του Τρίτου Κόσμου, αλλά και οι κάτοικοι στις μεγαλουπόλεις της Δύσης.

«Κάποιοι άνθρωποι και κάποια ταλαιπωρημένα από τη φτώχεια έθνη βρέθηκαν σε μια πολύ άβολη κατάσταση; Ναι, όντως βρέθηκαν! …Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα της αγοράς», παραδέχεται ο Ντένις Γκάρτμαν, ένας διεθνούς φήμης γκουρού της χρηματοπιστωτικής οικονομίας, που με τις προβλέψεις του συχνά κατευθύνει τις τάσεις της αγοράς.

Το μεγαλύτερο χρηματιστήριο τροφίμων στον κόσμο βρίσκεται στο Σικάγο. Εκεί καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό η τιμή του φαγητού που βάζουμε κάθε μέρα στο τραπέζι μας. Το χρηματιστήριο του Σικάγο γνώρισε πρόσφατα πρωτόγνωρη εισροή κεφαλαίων, καθώς μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στράφηκαν σε αυτό προκειμένου να αντισταθμίσουν τις απώλειές τους μετά την «κρίση των στεγαστικών δανείων» και να αυξήσουν και πάλι τα κέρδη τους. Αυτή τη φορά κερδοσκόπησαν πάνω στη δυνατότητα των ανθρώπων να εξασφαλίσουν με αξιοπρέπεια την καθημερινή τους τροφή .

Ως αποτέλεσμα της ραγδαίας αύξησης της τιμής των τροφίμων που ακολούθησε, 75 εκατομμύρια άνθρωποι προστέθηκαν μέσα στο 2007 σε όσους βρίσκονταν ήδη αντιμέτωποι με το φάσμα της πείνας παγκοσμίως. Έτσι, ο μαστιζόμενος από την πείνα πληθυσμός της γης προσέγγισε πια σε σύνολο το ένα δισεκατομμύριο. Αναλογιστείτε, ένα παιδί πεθαίνει σήμερα από την πείνα κάθε 30 δευτερόλεπτα.

Η Ινδία, με περίπου 700 εκατ. ανθρώπους να ασχολούνται με τη γεωργία, είναι η πατρίδα του μεγαλύτερου σώματος μικροκαλλιεργητών στον κόσμο. Δεύτερη μετά την Κίνα σε παραγωγή ρυζιού και σιταριού, αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς τροφής. Κι όμως, είναι ταυτόχρονα η πατρίδα και των περισσότερων υποσιτισμένων ανθρώπων, ξεπερνώντας πια στην κατάταξη τις χώρες της Αφρικής.  Παράλογο; Πάντως επιβεβαιώνει το ποσοστό που θέλει το 80% των μαστιζόμενων από την πείνα ανθρώπων παγκοσμίως να είναι αγρότες ή εργάτες της γεωργίας.

Στο μικρό χωριό Παρόντα της Ινδίας, η γιαγιά Σαρασβάτι έχει να θρέψει τα 4 εγγόνια της. Δεν γνωρίζει από χρηματιστήρια και κανόνες της αγοράς, ξέρει μόνο πως τα τρόφιμα στο μαγαζάκι του χωριού έχουν ακριβύνει τα τελευταία χρόνια πάρα πολύ.
«Οι φτωχοί έχουν μεγάλο πρόβλημα, έχουμε πολύ άγχος. Η κατάσταση είναι δραματική. Ο φτωχός τι μπορεί να κάνει, να κοιτάξει το στομάχι του, να ξοδέψει τα λεφτά για τις αρρώστιες ή να ταΐσει τα παιδιά του; Είναι μέρες που δεν μπορούμε να χορτάσουμε, πάμε στο κρεβάτι νηστικοί», μας λέει. Πίσω στο Σικάγο, ο χρηματιστής Βίκτορ Λισπανέσε μας εξηγεί τους κανόνες του παιχνιδιού: «Αυτό δεν είναι κάτι που μπαίνει στο σκεπτικό μου. Αν είναι λογικό ή όχι, δεν είναι το ζήτημα. Εγώ κοιτάω πώς αυτό το γεγονός επηρεάζει την αγορά»…

Οι κάτοικοι των αναπτυσσόμενων χωρών ξοδεύουν ήδη σχεδόν το 80% των εισοδημάτων τους για να εξασφαλίσουν το καθημερινό τους φαγητό. Έτσι, όταν οι τιμές των τροφίμων ανεβαίνουν, δεν έχουν ποια άλλα έξοδα να περικόψουν και …κόβουν το φαγητό. Το ερώτημα επανέρχεται αμείλικτο: πώς ανέχεται ο πολιτισμός μας να πεθαίνει έστω κι ένας άνθρωπος από την πείνα, σήμερα που παράγεται περισσότερος πλούτος από ποτέ;

«Η πείνα, που έχει γίνει μόνιμη και παγκόσμια, είναι ολοκληρωτικά δημιουργία του παγκόσμιου επισιτιστικού συστήματος, το οποίο δεν έχει δημιουργηθεί για να θρέφει τους λαούς του κόσμου, αλλά για να μεγιστοποιεί τα κέρδη της Μονσάντο, για τους σπόρους, της Κάργκιλ, για το εμπόριο, για να πουλάνε παρασιτοκτόνα, φυτοκτόνα, λιπάσματα…Την περίοδο 2007-08 ενώ οι τιμές των τροφίμων διπλασιάστηκαν, τα κέρδη αυτών των εταιριών επίσης διπλασιάστηκαν», καταγγέλλει η Ινδή ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα Βαντάνα Σίβα.

Η Ρετσέα ζει σ’ ένα μικρό αγροτικό χωριό. Έχει ανάψει τη φωτιά για να ετοιμάσει το βραδινό φαγητό για την οικογένεια. «Ετοιμάζω ίσα-ίσα για να μας φτάσει, φτιάχνω ψωμί και φακές, ψωμί και λαχανικά, όσο με βγάλει. Δεν μπορώ να ξοδεύω πολλά λεφτά.», εξηγεί. Ο άντρας της αυτοκτόνησε πριν δύο χρόνια, πνιγμένος από τα χρέη. Είναι ένας από  τους περίπου 200.000 αγρότες που έχουν αυτοκτονήσει στην Ινδία τα τελευταία 15 χρόνια, μη μπορώντας να ανταπεξέλθουν στα όλο και αυξανόμενα έξοδα της αγροτικής παραγωγής. Η αγορά του σπόρου, των λιπασμάτων, των φυτοφαρμάκων, αποτελεί πια ένα δυσβάσταχτο κόστος, αφού οι αγρότες είναι πλέον υποχρεωμένοι να απευθύνονται στις εταιρίες για να τα προμηθευτούν και έχουν μετατραπεί και οι ίδιοι από παραγωγοί σε καταναλωτές.

«Επιτυχία μας είναι η επιτυχία των αγροτών», απαντά ο εκπρόσωπος της Μονσάντο στην Ινδία, Κρίστοφερ Σάμιουελ. Τον συναντήσαμε στη Γιαβατμάλ, «την πόλη του βαμβακιού», όπου καλλιεργούνται ευρέως οι μεταλλαγμένοι σπόροι βαμβακιού της εταιρίας. «Η παραγωγή τροφής πρέπει να διπλασιαστεί μέσα σε 40 χρόνια και πιστεύουμε ότι έχουμε ένα ρόλο να παίξουμε καθώς είμαστε οι μεγαλύτεροι επενδυτές στην έρευνα στον τομέα της γεωργίας», υποστηρίζει. Κι όταν επισημαίνουμε ότι τα στοιχεία δείχνουν ότι η αγροτική παραγωγή είναι σήμερα επαρκής… «Υπονοείτε ότι υπάρχει αρκετό φαγητό για όλους; Τότε γιατί υπάρχουν τόσα εκατομμύρια ανθρώπων που πεινάνε;», μας ρωτά με γνήσια απορία.

ΒΑΣΙΚΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣΣενάριο & Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος/ Επιτόπια έρευνα & Οργάνωση θέματος Γεωργία Ανάγνου/ Οργάνωση & Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή/ Διεύθυνση Φωτογραφίας: Dinesh Lal/ Επιμέλεια & Συντονισμός Έρευνας: Άγγελος Αθανασόπουλος/ Επιπρόσθετα γυρίσματα στις ΗΠΑ: Έρευνα: Νίαν Μαρία Πασχαλίδου/ Μοντάζ: Γιάννης Μπιλήρης, Άννα Πρόκου/ Πρωτότυπη Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης/ Δημοσιογραφική Επιμέλεια Ιστοσελίδας: Αποστόλης Καπαρουδάκης/ Γραφικά: Σάκης Παλπανάς/ Μία παραγωγή της Small Planet για την © ΕΡΤ 2008 – 2009ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Original shooting format: SD PAL 576i / Aspect Ratio: 16:9 PAL / Γλώσσες: Ελληνικά, Χίντι, Αγγλικά/ Υπότιτλοι: Ελληνικοί, Αγγλικοί / Διαθέσιμες Εκδόσεις: Ελληνική, Αγγλική, Διεθνής

BΡABEIA

  • Menção Honrosa Melhor média-metragem – 11th FICA — FESTIVAL INTERNACIONAL DE CINEMA E VÍDEO AMBIENTAL, Brasil 200
  • Prémio Educação Ambiental, Cine’Eco 2009 – 15th International Environmental Film and Video Festival of Seia (Portugal)
  • “Second Mention” prize in the “XII Festival Internacional de Cine de Derechos Humanos” (Buenos Aires, Argentina, 29/04 – 05/05, 2010)

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", "οικονομική κρίση", Αγορά Τροφίμων, Γιώργος Αυγερόπουλος, Δικαστήριο Ευρωπαικής Ένωσης, Εξάντας: Πεθαίνοντας στην αφθονία, Η συνειδητοποίηση της άγνοιας μας εφόδιο για να μάθουμε, ΜΜΕξαπάτησης, Μονσάντο, Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αναδημοσιεύσεις, βίντεο, κρίση, ντοκυμαντερ