Category Archives: «δικαιοσύνη»

Θέματα που αφορούν τον θεσμό της «δικαιοσύνης»

Τουρκία Ερτογάν: Άρθρα Guardian Reuters Σύλληψη εκ νέου, αρχισυντάκτης της μεγαλύτερης εφημερίδας που αποκάλυψε διασύνδεση του με τζιχατιστές, όπλα για πετρέλαιο

Ο Ερτογάν προμήθευε με όπλα τους τζιχατιστές στην Συρία και αυτοί του πουλούσαν φτηνό πετρέλαιο

Αυτό αποκαλύφθηκε με βίντεο από την πιο παλιά και μεγαλύερη εφημερίδα της Τουρκίας

 

http://www.reuters.com/article/us-mideast-crisis-turkey-arms-idUSKBN0OE28T20150529

Fri May 29, 2015 | 1:33pm EDT
Video purports to show Turkish intelligence shipping arms to Syria

 

A Turkish newspaper published video footage on Friday which it said showed security forces discovering weapons parts being sent to Syria on trucks belonging to the MIT state intelligence agency.

The footage shows gendarmerie and police officers opening crates on the back of the trucks which contain what newspaper Cumhuriyet described as weapons and ammunition. Cumhuriyet said the video was from Jan. 19, 2014 but did not say how it had obtained the footage.

Reuters reported last week that witnesses and prosecutors have alleged that MIT helped deliver arms to parts of Syria under Islamist rebel control during late 2013 and early 2014, quoting a prosecutor and court testimony from gendarmerie officers.

Reuters could not verify the authenticity of the video footage, but the license plates on several of the vehicles matched those given in witness testimony seen by Reuters relating to the Jan. 19 search in the southern province of Adana.

President Tayyip Erdogan has said the trucks stopped that day belonged to MIT and were carrying aid to Turkmens in Syria. He has said prosecutors had no authority to search MIT vehicles and were part of what he calls a «parallel state» run by his political enemies and bent on discrediting the government.

The state-run Anadolu news agency said the Istanbul chief prosecutor’s office had launched an investigation into Cumhuriyet’s editor-in-chief under counter-terrorism laws after the footage was published on its website.

Syria and some of Turkey’s Western allies say Turkey, in its haste to see President Bashar al-Assad toppled, let fighters and arms go over the border to hardline Islamist rebel groups in Syria.

Ankara has denied arming Syria’s rebels or assisting hardline Islamists. Diplomats and Turkish officials say it has in recent months imposed tighter controls on its borders.

The witness testimony and the footage appear to contradict Turkey’s denials that it sent arms to Syrian rebels.

Part of the Cumhuriyet footage seen by Reuters but not published on the newspaper’s website shows gendarmerie and police officers surrounding the three trucks and a passenger car. One man is seen being brought down from the cab of one of the trucks, before being shown what appears to be a prosecutor’s search warrant.

«Don’t touch me, don’t touch. You’re going to see my ID,» the man says as he is pulled from the cab.

«Don’t treat me like you have captured a terrorist,» another man tells a gendarmerie officer who has handcuffed him.
According to witness testimony and the prosecutor’s report, the three trucks were allowed to continue their journey after MIT officials accompanying them threatened police.

More than 30 gendarmerie officers involved in the Jan. 19 search and the attempted search of another truck a few weeks earlier now face charges including military espionage and attempting to overthrow the government, according to an April 2015 Istanbul court document.

They deny the charges, according to their lawyers and their testimony.

(Reporting by Hamdi Istanbullu and Humeyra Pamuk; Writing by Nick Tattersall; Editing by Andrew Roche)

Ο Ερτογάν δημόσια στην τηλεόραση αναφέρθηκε στο περιστατικό σαν κρατικό μυστικό και ότι ο διευθυντής ειδήσεων της εφημερίδας θα τιμωρηθεί πάρα πολύ αυστηρά……….

 

https://www.theguardian.com/commentisfree/2015/dec/28/truth-president-erdogan-jailed-turkey-regime-state-security-crime

Photograph: Kayhan Ozer/AP
Monday 28 December 2015 16.49 GMT Last modified on Thursday 11 August 2016 10.55 BST
In Turkey, a debate as old as government itself is on the agenda again. This time, it is the Turkish government’s secret arms transfer to Syria that has revitalised the subject.

Early in 2014, a truck understood to belong to the Turkish intelligence service (MIT) was stopped near the Syrian border. The gendarmerie and the intelligence officials in control of the convoy pulled guns on each other. This was the moment the two blocks vying to rule the state came face to face. The truck was searched. Beneath the camouflage composed of medicines boxes, weapons and ammunition were found. The truck was held for a while, but following the intervention of government officials a safe passage into Syria was granted.

The government immediately discharged the prosecutor and gendarmerie who stopped the convoy and had them arrested. It was declared that the trucks contained humanitarian aid. This incident, which fuelled allegations that President Recep Tayyip Erdoğan’s government was intervening in the Syrian civil war, was rapidly covered up.
Turkish journalists charged over claim that secret services armed Syrian rebels
Read more
In May 2015, however, Cumhuriyet Daily, the newspaper I serve as the editor-in-chief, acquired the footage of this incident. It was clearly visible that the truck was loaded with arms. It was thus documented that the intelligence service was illegally carrying arms into the civil war raging in a neighbouring country. This was big news. We published details of the operation with photos, and uploaded the video to our website.

Erdoğan was in a fix. He couldn’t refute the story, so instead chose to censor the publication and threaten the journalist responsible, who was me. In a live broadcast on a state TV channel, he said: “The person who wrote this story will pay a heavy price for it; I won’t let him go unpunished.” He added that the footage was a “state secret”, and that publishing it was an act of “espionage”. Furthermore, as if to confirm that this was not the state’s secret but his secret, he filed a personal complaint to the prosecutor’s office.

The punishment he demanded for me was two life sentences – for “treason” and for “acquiring and publishing classified information for the purpose of espionage”. This signalled the arrest of those of us who were well aware that the president of the republic’s wishes are received as orders by the judges of the criminal court. Thus, on 26 November I was arrested along with Erdem Gül, our Ankara bureau chief, who published the gendarmerie’s “Yes, the trucks had guns” report. Just 10 days before my arrest, I received a Reporters Without Borders press freedom award on behalf of Cumhuriyet.

Will Erdoğan allow greater press freedom in Turkey? Don’t count on it
Roy Greenslade
Roy Greenslade Read more
Following criticism of the arrests from domestic and international press and human rights organisations, the minister of justice declared that “every country is sensitive on security” and cited Julian Assange and Edward Snowden as examples. The US ambassador to Turkey responded: “We chased after those that leaked the information, not those that published it.”

Advertisement

This was yet another blow for the oppressive Erdoğan regime, which has plummeted in the press freedom rankings. It also sparked questions that have surfaced time and time again in many scandals, from Iran-Contra to Watergate, from the Pentagon Papers to the Clive Ponting affair. When the state’s need for security contradicts the public’s right to information, which carries a higher priority? Can the threat to security be an excuse for government attempts to muzzle the media? When the stamp of “state secret” has turned into a veil concealing the dirty dealings of administrations, is it not the duty of a journalist to tear it away? Who determines what is in the best interests of the society?

As a journalist detained in solitary confinement in a prison in İstanbul, faced with accusations of “espionage”, I have been seeking answers to these questions. My conclusion is that no label of “state secret” and no rationale for “state security” permits a state crime. Thus I defend myself with Winston Churchill’s words: “The Official Secrets Act was devised to protect the national defence … and ought not to be used to shield ministers who have a strong personal interest in concealing the truth.”

Είχε τεθεί επανειλημμένως υπό σύλληψη και σήμερα συνελήφθει ξανά…..

 

http://www.reuters.com/article/us-turkey-security-newspaper-idUSKBN13007Y?feedType=RSS&feedName=worldNews&utm_source=Twitter&utm_medium=Social&utm_campaign=Feed%3A+Reuters%2FworldNews+%28Reuters+World+News%29

Sat Nov 5, 2016 | 3:54am EDT

Turkey orders formal arrest of nine Cumhuriyet executives and journalists: NTV

urkish authorities ordered the formal arrest pending trial on Saturday of nine executives and journalists of a leading opposition newspaper following their detention on Monday, broadcaster NTV said.

The detention of the editor and senior staff of Cumhuriyet over the secularist newspaper’s alleged support for a failed coup in July was described by a top EU politician as the crossing of a red line against freedom of expression.

(Writing by Tuvan Gumrukcu; Editing by Catherine Evans)

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", Guardian, πόλεμος, Ερτογάν, Ελευθερία του λόγου, Ισις, Ισλαμικό Κράτος, Ισλαμικό κράτος Ισις, ΙΣΙΣ - ISIS, Συρία, Τουρκία, διώξεις φρονημάτων

Αποκλειστικό Άρθρο του Δημοσιογράφου Μάριου Δημητρίου στο blog – Η ΕΕ επιβραβεύει τη «διαφορετική» δημοσιογραφία Η Κύπρος εκπροσωπήθηκε με ρεπορτάζ του Μάριου Δημητρίου για το Ολοκαύτωμα – για μια τραγωδία που δεν είναι μόνο εβραϊκή…

Σημείωση του blog: ΑΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΦΩΝΗ ΣΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΡΕΠΟΡΤΕΡ ΜΑΡΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΑ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΠΟΥ ΨΑΧΝΟΥΝ ΣΤΕΓΗ

=======================================================================

Η ΕΕ επιβραβεύει τη «διαφορετική» δημοσιογραφία Η Κύπρος εκπροσωπήθηκε με ρεπορτάζ του Μάριου Δημητρίου για το Ολοκαύτωμα – για μια τραγωδία που δεν είναι μόνο εβραϊκή…

ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

 

photo_-_winners_nominees-2-17dd4

Στιγμιότυπο από την εκδήλωση προς τιμή των Ευρωπαίων δημοσιογράφων στο ιστορικό Κεντρικό Ταχυδρομείο του Δουβλίνου (17 Οκτωβρίου 2016), στην παρουσία υψηλόβαθμων στελεχών της Ιρλανδικής κυβέρνησης, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Δικτύου Ισότητας (Equinet).

 

 

Στο ιστορικό κτίριο του Κεντρικού Ταχυδρομείου του Δουβλίνου, όπου το 1916 άρχισε η Επανάσταση για την εθνική ανεξαρτησία της Ιρλανδίας από τους Άγγλους, πραγματοποιήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2016 η τελετή βράβευσης των νικητών των Ευρωπαϊκών Βραβείων Δημοσιογραφίας για τη Διαφορετικότητα 2016, («The European Journalist Awards on Diversity» 2016) που οργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ισότητας (Equinet), με τη συμμετοχή των 28 διακριθέντων δημοσιογράφων από τις ισάριθμες χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από την Κύπρο επιλέγηκε ανάμεσα στους φιναλίστ ο υπογράφων, με το ρεπορτάζ μου με τίτλο «Δεν θα σιωπήσω», («Σημερινή» 28.1.2014) που είχε θέμα του μια συγκινητική καλλιτεχνική και πολιτική εκδήλωση με τίτλο «Δεν θα σιωπήσω», στην αίθουσα Royal Hall στην Παλιά Λευκωσία, για τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης Ολοκαυτώματος, οργανωμένη από την πρεσβεία του Ισραήλ στην Κύπρο, σε συνεργασία με το Χριστιανικό Κέντρο Λευκωσίας.

«Δεν θα σιωπήσω, δεν θα σιωπήσουμε»

Το ρεπορτάζ που επιλέγηκε να εκπροσωπήσει την Κύπρο  στον διαγωνισμό, περιλάμβανε ομιλία του τότε Πρέσβη Michael Harari, που τόνισε μεταξύ άλλων: «Δεν θα σιωπήσω, δεν θα σιωπήσουμε και δεν πρέπει. Πρέπει να μάθουμε τα μαθήματα που μας δίνει το Ολοκαύτωμα για το τι, πώς και γιατί συνέβη, για τα εκατομμύρια που δολοφονήθηκαν, για τους επιζώντες, για όλους εμάς. Εφόσον το Ολοκαύτωμα έγινε στη μοντέρνα και λογική κοινωνία μας, είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίσει αυτή η κοινωνία, ο πολιτισμός και η κουλτούρα. Όλοι μας, Εβραίοι και μη Εβραίοι, πρέπει να το κάνουμε. Αυτή δεν είναι μόνο μια εβραϊκή τραγωδία, είναι μια τραγωδία που μας αφορά όλους. Και θα την αντιμετωπίσουμε μέσω της εκπαίδευσης, έτσι ώστε να κατανοήσουμε καλύτερα τι έγινε και να είμαστε σε θέση να αποφύγουμε παρόμοιες τραγωδίες στο μέλλον». Στη δική του τοποθέτηση ο Σταύρος Ιγνατίου, θεολόγος-συγγραφέας, Ποιμένας Χριστιανικού Κέντρου Λευκωσίας και Αθηνών, είπε: «Δεν θα σιωπήσω. Πιστεύω πως όλα εξαρτώνται από εμάς, από εμένα, σε περίπτωση που κανένας άλλος δεν θα το κάνει, να μεταφέρουμε στις επόμενες γενιές όλα όσα γνωρίζουμε για τους ανθρώπους που εξοντώθηκαν με κίνητρα τη μισαλλοδοξία, τον ρατσισμό, την ξενοφοβία και τον αντισημιτισμό. Το ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο να εξηγήσεις, ιδιαίτερα στα παιδιά, τι ήταν οι φούρνοι, οι θάλαμοι αερίων, το τατουάζ στο χέρι, τα καταναγκαστικά έργα, τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, οι πορείες θανάτου. Όσο όμως δύσκολο κι αν είναι, τα παιδιά μας, οι μελλοντικοί γιατροί και δικηγόροι, οι μελλοντικοί πολιτικοί και πνευματικοί αρχηγοί, η μελλοντική μας κοινωνία, πρέπει να καταλάβουν τι έχει συμβεί πριν βάλουν τα χέρια τους στο τιμόνι. Σίγουρα κανένας από εμάς δεν μπορεί ν’ αλλάξει το παρελθόν, μπορεί όμως να κτίσει το μέλλον. Ας μην επαναλάβουμε τα λάθη των εθνών και των κυβερνήσεων, των εκκλησιών, αλλά και των μεγάλων πολιτικών, σπουδαίων προσωπικοτήτων, οι οποίοι, ενώ ήξεραν τι συνέβαινε, αγνόησαν την πραγματικότητα του Ολοκαυτώματος, έμειναν απαθείς και σιώπησαν».

 

au2i7184

Έντονη κυπριακή παρουσία στο διήμερο των εκδηλώσεων για το Ευρωπαϊκό Βραβείο Δημοσιογραφίας. Η καταγόμενη από την Αμμόχωστο συμπατριώτισσά μας Λίνα Παπαμιχαλοπούλου, Επικεφαλής της Μονάδας εναντίον των διακρίσεων και συντονισμού της ένταξης Ρομά της Γενικής Διεύθυνσης Δικαιοσύνης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, απονέμει πιστοποιητικό στον δημοσιογράφο Μάριο Δημητρίου, που εκπροσώπησε στον διαγωνισμό, την Κύπρο.

 

Για να σπάσουν τα στερεότυπα

Να αναφέρουμε ότι τα άρθρα που επιλέγηκαν, επικεντρώνονται στην προώθηση της κοινωνικής αποδοχής όλων των θρησκευτικών πεποιθήσεων, αποτελούν καλά παραδείγματα έντυπης και ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας κατά των διακρίσεων και δημοσιεύτηκαν μέσα στα τελευταία δύο χρόνια. Είναι αξιοσημείωτο ότι η μεγάλη πλειοψηφία των 28 διακριθέντων δημοσιογράφων στον διαγωνισμό αυτό, είναι γυναίκες. Την κριτική επιτροπή αποτελούσαν ειδικοί στη δημοσιογραφία και την ισότητα και στελέχη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Όπως αναφέρεται στο σκεπτικό της βράβευσης, αυτή αναδεικνύει έμπρακτα τη διακεκριμένη δημοσιογραφία που προάγει την κοινωνική ποικιλομορφία και αποδοχή όλων των θρησκευτικών δογμάτων και πεποιθήσεων και που δηλώνει την αντίθεσή της σε όλες τις μορφές διακρίσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Προστίθεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με τη στήριξη της Equinet, του Ευρωπαϊκού Δικτύου Ισότητας όπου συμμετέχουν 46 οργανισμοί από 34 ευρωπαϊκές χώρες, επέλεξε τα διακριθέντα άρθρα, στην επιδίωξή της να σπάσει τις κοινωνικές προκαταλήψεις και στερεότυπα για τις θρησκευτικές μειονότητες στην  Ευρώπη και να προωθήσει την ανεκτικότητα και την κοινωνική αποδοχή των θρησκευτικών ομάδων που υπόκεινται σε διάκριση στα ΜΜΕ. Επίσης επιδιώκει να προσδώσει μια θετική εικόνα των θρησκευτικών μειονοτήτων, βασισμένη σε πραγματικές ιστορίες οικονομικής και κοινωνικής προσφοράς αυτών των ομάδων στην κοινωνία, όπως και επιτυχημένα παραδείγματα ένταξης.

Τα τρία πρώτα βραβεία

Τα τρία πρώτα βραβεία ανάμεσα στους 28 φιναλίστ, πήραν η Dora Koretić απο την Κροατία για το άρθρο της «Η ζωή μου κάτω απο τη μαντήλα στο Ζάγκρεπ», η Verena Mayer από τη Γερμανία για το άρθρο της «Το Σπίτι του Θεού» και η Imane Rachidi από την Ισπανία για το άρθρο της «Το να είσαι μουσουλμάνος, γκέϊ και ιμάμης στην Ευρώπη».

Η ιστορία της Dora Koretić αφορά την 32χρονη μητέρα ενός τετράχρονου αγοριού, Lejla Ferhatović, κάτοικο της πρωτεύουσας της Κροατίας Ζάγκρεπ, της οποίας ο πατέρας είναι μουσουλμάνος και η μητέρα χριστιανή Ορθόδοξη, που τα τελευταία δέκα χρόνια, κυκλοφορεί έχοντας συνεχώς καλυμμένο το κεφάλι και όλο το σώμα της, αφήνοντας ακάλυπτο μόνο το πρόσωπο και τις άκρες των χεριών και των ποδιών. Παρά το ότι η εξωτερική της εμφάνιση ανταποκρίνεται σε όλες τις τυπικές δυτικές προκαταλήψεις για τους μουσουλμάνους, εντούτοις η νεαρή γυναίκα, είναι μια φιλόδοξη νευροεπιστήμονας και εργάζεται στο Ινστιτούτο Έρευνας Εγκεφάλου στο Ζάγκρεπ, ονειρευόμενη να γίνει η πρώτη Κροάτισσα που θα πάρει το Βραβείο Νόμπελ για την Επιστήμη. Ανέφερε στη δημοσιογράφο ότι δέχτηκε να δώσει τη συνέντευξη αυτή, για να διαψεύσει τις προκαταλήψεις για τους μουσουλμάνους, που όπως είπε, παρουσιάζονται συνεχώς στις ταινίες ως βίαιοι και αμόρφωτοι, ενώ στη συντριπτική πλειοψηφία τους είναι φυσιολογικοί άνθρωποι».

Το άρθρο της Ισπανίδας συναδέλφου Imane Rachidi, είναι αφιερωμένο στον 37χρονο Γαλλο-αλγερινό LudovicMohamed Zahed που αγωνίζεται για πολλά χρόνια, κατά των εξτρεμιστικών ερμηνειών του Ισλάμ, υπερασπιζόμενος τη θρησκευτική ανεκτικότητα, με αποτέλεσμα να δεχτεί απειλές απο φανατικούς Σαλαφιστές και Αλγερινούς που ζητούν να του αφαιρεθεί η υπηκοότητά του, αφού τον θεωρούν ένα ομοφυλόφιλο αποστάτη. Τονίζεται στο ρεπορτάζ ότι από τότε που ήταν έφηβος και συνειδητοποίησε ότι ειναι γκέϊ, αποφάσισε να συμφιλιώσει την ομοφυλοφιλία του με την ισλαμική θρησκεία, ενώ το τελευταίο διάστημα, το περνά ταξιδεύοντας στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, προσπαθώντας να εκπαιδεύσει στην ανεκτικότητα, μουσουλμάνους πρόσφυγες που φτάνουν στην Ευρώπη.

Η Γερμανίδα δημοσιογράφος Verena Mayer, γράφει για ένα πρωτότυπο και επαναστατικό θα έλεγε κανείς, «πείραμα», στο Βερολίνο, (στην πλατεία Petriplatz, στην καρδιά της γερμανικής πρωτεύουσας), όπου ένας ιερέας, ένας ραβίνος και ένας ιμάμης, προσπαθούν να υλοποιήσουν συγκεκριμένο σχέδιο ανέγερσης ενός ιερού χώρου και για τις τρεις θρησκείες, όπου στο ίδιο κτίριο θα συστεγάζεται ένας χριστιανικός ναός, ένα μουσουλμανικό τέμενος και μια εβραϊκή συναγωγή. Αναφέρεται ότι «για την ώρα το κτίριο βρίσκεται στο στάδιο του σχεδιασμού του, αλλά αυτοί που θα δώσουν ζωή σε αυτό το σπίτι του Θεού, συναντήθηκαν στον χώρο όπου θα ανεγερθεί». Διευκρινίζεται ότι ο ραβίνος Andreas Nachama, ο πάστορας Gregor Hohberg και ο ιμάμης Kadir Sancı, συμμετείχαν σε κοινή προσευχή στις 11 Σεπτεμβρίου 2016, στη μνήμη των θυμάτων της τρομοκρατικής επίθεσης της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στις ΗΠΑ, μιας μέρας που δίχασε θρησκευτικά τον κόσμο, όσο καμιά άλλη.

Οι εργοδότες και η διαφορετικότητα

Τη βράβευση των Ευρωπαίων δημοσιογράφων στις 17 Οκτωβρίου 2016, ακολούθησε ολόκληρη την επόμενη μέρα, 18η Οκτωβρίου 2016, η διοργάνωση του 7ου Ετήσιου «Forum of Diversity Charters», που έφερε μαζί στο συνεδριακό κέντρο στο μεσαιωνικό Κάστρο του Δουβλίνου, επιτυχημένους επιχειρηματίες επικεφαλής μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών που εργοδοτούν εκατοντάδες χιλιάδες υπαλλήλους σε όλο τον κόσμο, ακαδημαϊκούς και πολιτικούς, οι οποίοι συζήτησαν και έκαναν προτάσεις για την καλύτερη προώθηση της διαφορετικότητας στην επιχειρηματικότητα. Ανάμεσα σε άλλους, μίλησαν η Margot Slattery, Πρόεδρος της εταιρείας Sodexo στην Ιρλανδία (πολυεθνικού οργανισμού παροχής υπηρεσιών ποιότητας ζωής), ο Gerry Kilcommins, Αντιπρόεδρος της Medtronic, πολυεθνικής εταιρείας ιατρικού εξοπλισμού με έδρα το Δουβλίνο και η Jacqueline CelestinAndre, εκ των Διευθυντικών στελεχών της πολυεθνικής εταιρείας προϊόντων ομορφιάς, LOreal, οι οποίοι μέσα από συγκεκριμένα στοιχεία βασισμένα στην πολύχρονη επαγγελματική εμπειρία τους, κατέδειξαν με πειστικότητα ότι εκεί που οι εργοδότες αναγνωρίζουν, σέβονται και προσφέρουν εργασία σε γυναίκες και άντρες διαφόρων ηλικιών, ικανοτήτων, εθνικής προέλευσης, θρησκειών και σεξουαλικού προσανατολισμού, κτίζονται υγιείς και επιτυχημένες επιχειρήσεις. Ξεκαθάρισαν εν ολίγοις, με αδιάσειστα τεκμήρια, ότι η διαχείριση εκ μέρους των εργοδοτών, με βάση την αποδοχή και την αξιοποίηση της διαφορετικότητας και όχι με βάση την απόρριψη και τον αποκλεισμό της,(όπως πολύ συχνά συμβαίνει στην Κύπρο), αποτελεί ολοένα και περισσότερο, μέρος της στρατηγικής ατζέντας του κόσμου των επιχειρήσεων, ώστε ν’ ανταποκρίνεται στη σύγχρονη, ποικιλόμορφη κοινωνία, στις ανάγκες των πελατών, στη δομή της αγοράς και γενικά στο σημερινό επιχειρηματικό περιβάλλον.

Στη διάρκεια των εργασιών του Φόρουμ, τονίστηκε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενθαρρύνει τους εργοδότες να συμπεριλάβουν πιο έντονα στην επιχειρηματική τους ατζέντα, τη διαχείριση των επιχειρήσεών τους, με βάση την αποδοχή και τη συμπερίληψη της διαφορετικότητας και ταυτόχρονα υποστηρίζει τις δράσεις τους σε ολόκληρη την Ευρώπη, με συγκεκριμένες ενέργειες τα τελευταία χρόνια. Μια σχετική πλατφόρμα προώθησης της διαφορετικότητας στον χώρο εργασίας που χρηματοδοτείται από την ΕΕ, εφαρμόζεται τώρα, με επίκεντρο τη στήριξη εθελοντικών πρωτοβουλιών, τη θεμελίωση της κατανόησης των αναγκών των επιχειρήσεων και των πλεονεκτημάτων μιας τέτοιας διαχείρισης.

Κλείστε τα μάτια για μια στιγμή…

Τις εργασίες του 7ου Ετήσιου «Forum of Diversity Charters», άνοιξε με ομιλία της η Αναπληρώτρια Πρωθυπουργός και Υπουργός Δικαιοσύνης και Ισότητας της Ιρλανδίας, Frances Fitzgerald, που πληροφόρησε τους ακροατές της ότι η Ιρλανδική νομοθεσία για την Ισότητα στην Εργασία, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, ποινικοποιεί τις διακρίσεις στον χώρο εργασίας, σε σχέση με τον μισθό, την πρόσβαση στην εργασία, την εργασιακή πείρα, την προαγωγή και την επαγγελματική εκπαίδευση. Τέτοιες διακρίσεις αφορούν το φύλο, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την πολιτική και οικογενειακή κατάσταση, την ηλικία, την αναπηρία, τη φυλή, το χρώμα, την εθνικότητα και την εθνική καταγωγή.

 Η κυρία Fitzgerald, τόνισε μεταξύ άλλων ότι «δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρωτοβουλίες όπως αυτό το Φόρουμ, βοηθούν στην καθιέρωση ισχυρών θεσμών για ισότητα και διαφορετικότητα στον χώρο εργασίας στην Ιρλανδία και σε ολόκληρη την ΕΕ». Όπως είπε χαρακτηριστικά, «τα εμπόδια για επαγγελματικές ευκαιρίες, παραμένουν ισχυρά για πολλούς ανθρώπους. Η εναντίωση στη διαφορετικότητα και την ισότητα, είναι εναντίωση στις ευκαιρίες», πρόσθεσε και συνέχισε: «Όλα όσα έχω δει στην καριέρα μου μέχρι σήμερα, με πείθουν ότι η ισότητα στις ευκαιρίες, είναι προς όφελος όλων, γιατί κάνει τις κοινωνίες πιο δίκαιες. Οποιαδήποτε μορφή κι αν παίρνει, η μειονεκτικότητα, τα καταστρέφει όλα γύρω της. Να το κίνητρο λοιπόν. Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι μόνο κέρδη έχουν οι οργανισμοί που αντανακλούν τη διαφορετικότητα, η οποία υπάρχει στην ευρύτερη κοινότητα. Η ισορροπία στη συμμετοχή αντρών και γυναικών στα διοικητικά συμβούλια, συνδέεται με την επιτυχημένη επιχειρηματικότητα. Ένα ποικιλόμορφο εργατικό δυναμικό, μειώνει τους κινδύνους της στασιμότητας που συνδέεται με τη νοοτροπία της «ομαδικής σκέψης». Εδώ στην Ιρλανδία έχουμε δει πώς μια ανοικτή οικονομία, μιας χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έδωσε πρόσβαση σε έναν πλούτο νέων ιδεών και σύγχρονων επιχειρηματικών πρακτικών σε όλο τον κόσμο.Κλείστε τα μάτια σας για μια στιγμή και σκεφτείτε όλους τους συναδέλφους σας στη δουλειά. Σκεφτείτε τον ντροπαλό συνάδελφο, ή αυτόν που κατάγεται από άλλη χώρα και δεν συνήθισε ακόμα τη δική σου. Σκεφτείτε τον συνάδελφο με κάποια αναπηρία, ή αυτόν που δύσκολα μπορεί να επικοινωνήσει με τους άλλους, ή αυτόν με κάποια ιδιαίτερα προβλήματα, ή και αυτόν που δεν σας αρέσει ιδιαίτερα. Πώς μπορείς να είσαι πιο ανεκτικός στη διαφορετικότητα; Με το να επανασχεδιάσεις για το πώς να αντιμετωπίζεις τους ανθρώπους, με το να πάψεις να σκέφτεσαι στη βάση στερεοτύπων, με το να επικεντρώνεσαι στην ικανότητα, στην αποτελεσματικότητα και στην ατομικότητα του καθενός. Ο καθένας από εμάς, συνάδελφος, πελάτης, χρήστης μιας υπηρεσίας, αξίζει μιας ίσης μεταχείρισης».

 

 

 

 

1 σχόλιο

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", Άρθρα Μάριου Δημητρίου στο blog, Μάριος Δημητρίου Δημοσιογράφος

Η ιστορία είνα έγκυος, μπορεί να φέρει την επανάσταση για ένα καλύτερο κόσμο μπορεί να γεννήσει ξανά το τέρας του φασισμού

Φτάσαμε σε μια εποχή που υπάρχουν τα πάντα, δεν υπάρχει ο κανόνας

Φτάσαμε σε μια εποχή που πλέον εύκολα όλοι μπορούν να πουν την άποψη τους και να ακουστεί τουλάχιστον σε ένα περιορισμένο μεν αλλά δημόσιο κοινό

Η εποχή του Τραμπ σηματοδοτεί μια καινούρια φάση

Αν δεν γνωρίζεις τι εστί Τραμπ τότε σημαίνει ότι έχεις πολύ μεγάλο πρόβλημα

Σημαίνει ότι αποτελείς μέρος του προβληματος

Σημαίνει ότι είσαι και συ μέρος του προβλήματος της σχεδόν ολοκληρωτικής άγνοιας για το τι γίνεται στον κόσμο

Φυσικά, ο κόσμος κινείται με ρυθμούς που δεν καθορίζει κανένας

Κανένας δεν μπορεί να προβλέψει τι θα γίνει και πότε θα γίνει τι

Το γεγονός για παράδειγμα ότι το αεροπλάνο ανακαλύφθηκε το 1903  και μόλις 66 χρόνια μετά ο άνθρωπος κατάφερε να πατήσει στο φεγγάρι αυτό είναι ένα γεγονός μας δείχνει τις ταχύτητες που πλέον κινούνται τα πράγαμτα

Το 1994 όταν εγώ τελείωσα το σχολείο δεν υπήρχε ιντερνετ στην Κύπρο

Η γενινά η δική μου δεν είχε και τόσες διαφορες με την γενιά του ’80

 

Η γεννιά του ιντερνετ και ειδικά των κοινωνικών δικτύων, του facebook κυρίως άλλαξε τα πάντα

Όταν σπούδαζα Θεσσαλονίκη την κατεξοχήν φοιτητητούπολη η πόλη ήταν γεμάτη βιβλιοπωλεία και μπορούσε να έχεις πρόσβαση σε βιβλία και υλικο που δεν υπήρχε περίπτωση να τα βρεις στην Κύπρο

Πλέον όμως το ιντερνετ σου προσφέρει τα πάντα, βιβλία, ντοκυμαντέρ, ταινίες, βιντεάκια, κείμενα από την άλλη άκρη του πλανήτη

Η αλληλεπίδραση είναι μοναδική

Αυτές οι δυνατότητες όμως έχουν πάντα τουλάχιστον δύο όψεις

Το ποια όψη θα έχει εξαρτάται και από τον χρήστη

Όλη η γνώση είναι μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή αλλά ο άνθρωπος δεν ενδιαφέρεται για αυτήν

Ενδιαφέρεται για αυτό που είναι ευκολοχώνευτο

Ο άνθρωπος είχε ανέκαθεν την τάση πηγαίνει με το ρεύμα, να ακολουθεί τις νόρμες που επικρατούν

Ο Τραμπ στις ΗΠΑ είναι απλά η καμπανέλλα που κτυπα

Ο Μπρέιβικ ο ναζί που σκότωσε εν ψυχρώ 77 ανθρώπους και χτες έκανε το ναζιστικό χαιρετισμό σε Νορβηγικό δικαστήριο την στιγμή που επικαλείται παραβίαση των ανθρωπίνων του δικαιώματων ενώ σκότωσε 77 άνθρωπους!!!! είναι το σύμπτωμα μιας αρρώστιας που δενέφυγε ποτέ από τις κοινωνίες μας

Τα νεοναζιστικά μορφώματα μίσους ανθίζουν σε όλη την ευρώπη και σπέρνουν με μεγάλη ευκολια το μίσος

Οι σφακιανάκηδες είναι οι λαγοί που βγαίνουν μπροστά και οδηγούν

Δεν υπάρχει πλέον ούτε καν η παραμικρή αίσθηση ντροπής να πει κάποιος είμαι ρατσιστής είμαι φασίστας, σκοτώστε του όλους τους βρωμιάρηδες, να πνιγούν, να φύγουν είμαι φασίστας κλπ

Έχουν αποενοχοποιηθεί τα πάντα

Αυτό όπως πάντα έχει δύο όψεις

Τα πολιτικαλυ κορεκτ υποκριτικά τερτίπια πάντα τα απέρριπτα με βδελυγμία τζαι αηδία

Η σοβαροφάνεια πάντα μου προκαλούσε εμετό

Άλλο ο σοβαρός άνθρωπος και άλλο ο σοβαροφανής

Ο σοβαρός άνθρωπος είναι αυτός που είναι ο εαυτός του και έχει κάτι ουσιαστικό να πει και να πράξει, ο σοβαροφανής παίζει τον ρόλο του σοβαρού

Τα σποτάκια των υποψήφιων καραγκιόζηδων για παράδειγμα, είναι η επιτομή της σοβαροφάνειας

Τα μηδενικά που μιλάνε

Ζούμε στην εποχή που ό,τι και να πει κάποιος, ό,τι και να κάνει κάποιος κανένας δεν σοκάρεται

Αυτό είναι καλό

Αλλά όπως πάντα υπάρχουν δύο όψεις

και δυστυχώς η όψη που επικρατεί ή τουλάχιστον που φαίνεται να επικρατεί είναι αυτή του  τραμπ των σφακιανάκηδων των χαμπουλοθεμιστοκλέους των κουλίων και της βλακείας της ατάκας που απευθύνεται σε εγκεφαλικά νεκρούς ανθρωπίσκους παρτάκηδες

Τα μμε είναι ο καθοριστικός παράγοντας

Τα μμε καθορίζουν ακόμα την ατζέντα

Κατευθύνουν πότε θα στεναχωρηθείς πότε θα χαρείς πότε και το πιο σημαντικό τι να σκεφτείς

Ζούμε στην εποχή που όλα είναι δυνατά

Μια φράση που είχα διαβάσει πριν καιρό, η ιστορία είνα έγκυος, μπορεί να φέρει την επανάσταση για ένα καλύτερο κόσμο μπορεί να γεννήσει ξανά το τέρας του φασισμού

Όλοι μας έχουμε το μερίδιο για το που θα πάει

 

 

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί"

Σε άρθρο του στον The Guardian o Guy Standing καθηγητής Σπουδών Ανάπτυξης (Development studies) στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου ανάφερεται σε μια σειρά από πιλοτικά πειραματικά προγράμματα της UNICEF στην Ινδία τα οποία περιελάμβαναν την παροχή βασικού εισοδήματος σε όλους ανεξαιρέτως!

Σε άρθρο του στον The Guardian o Guy Standing καθηγητής Σπουδών Ανάπτυξης (Development studies) στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου ανάφερεται σε μια σειρά από πιλοτικά πειραματικά προγράμματα τηςUNICEF στην Ινδία τα οποία περιελάμβαναν την παροχή βασικού εισοδήματος σε όλους ανεξαιρέτως!

Basic income paid to the poor can transform lives

http://www.theguardian.com/business/economics-blog/2014/dec/18/incomes-scheme-transforms-lives-poor

Τα αποτελέσματα ήταν σαφέστατα: Αντίθετα με τα όσα οι σκεπτικιστές προέβλεψαν το μοντέλο βασικού εισοδήματος δημιούργησε περισσότερη οικονομική παραγωγή και εργασία

(Contrary to what sceptics predicted the basic incomes model created more economic activity and work)

Το άρθρο έχει τίτλο, Το βασικό εισόδημα προς τους φτωχούς μπορεί να μεταμορφώσει ζωές

Basic income paid to the poor can transform lives

Υπήρξαν 4 βασικά αποτελέσματα από αυτό το κορυφαίο πείραμα ζωής:

Είχε τεράστιο αντίκτυπο και αποτέλεσμα στην αξιοπρεπή διαβίωση, με βελτίωση στην παιδική και ενήλικη διατροφή, στην υγιεινή, στην παρουσία στο σχολείο και στην απόδοση, στην βελτίωση του στάτους των γυναικών των ηλικιωμένων και των ατόμων με αναπηρίες.

Εν γένει βελτίωση σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα ζωής των ανθρώπων και το πλέον σημαντικό δημιουργησε οικονομική ανάπτυξη και παραγωγή!

ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ!

ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΕΙΣ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΉ ΔΙΑΒΙΩΣΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ!

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΡΥΦΑΙΟ ΖΗΤΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΕΙ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΤΟ ΑΓΝΟΟΥΜΕ!

ΕΛΑΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ, ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

First, it had strong welfare, or “capability”, effects. There were improvements in child nutrition, child and adult health, schooling attendance and performance, sanitation, economic activity and earned incomes, and the socio-economic status of women, the elderly and the disabled.

Second, it had strong equity effects. It resulted in bigger improvements for scheduled caste and tribal households, and for all vulnerable groups, notably those with disabilities and frailties. This was partly because the basic income was paid to each individual, strengthening their bargaining position in the household and community.

Third, it had growth effects. Contrary to what sceptics predicted (including Sonia Gandhi), the basic incomes resulted in more economic activity and work.

Conventional labour statistics would have picked that up inadequately. There was a big increase in secondary economic activities, as well as a shift from casual wage labour to own-account farming and small-scale business. Growth in village economies is often ignored. It should not be.

Fourth, it had emancipatory effects. These are unappreciated by orthodox development thinkers. The poor’s liberty has no value. But the basic income resulted in some families buying themselves out of debt bondage, others paying down exorbitant debts incurring horrendous interest rates. For many, it provided liquidity with which to respond to shocks and hazards. In effect, the basic income responded to the fact that in such villages money is a scarce commodity, and as such that has driven up its price, locking most in a perpetual cycle of debt and deprivation.

To appreciate the full extent of the emancipation, one should hear the story of the young women who at first wore veils and were reluctant to offend their elders when having their photographs taken to obtain eligibility for the basic income. Within months, they had confidence enough to be sitting and chatting in the centre of the village unveiled. They had their bit of independence.

These four effects – welfare, equity, growth and emancipation – combine to be transformative.

 

 

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", "οικοδομική φούσκα", "οικονομική κρίση"

Mega 11/1/16 Πάρα πολύ σημαντική 2ωρη αναλυτική παρουσίαση των θέσεων μας!

 

Ευχαριστούμε πάρα πολύ τον δημοσιογράφο Ονούφριο Σωκράτους για την ευκαιρία που μας έδωσε!
Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν και είναι πολύ σημαντική και λόγω αυτής της παρούσιας!


 

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", προσωρινή Επιτροπή Πρωτοβουλίας Κοινωνικού Ελέγχου ΤΚΑ, Αυτοοργάνωση Αυτοδιαχείριση