Category Archives: Αναρχισμός

Η συνειδητοποίηση της άγνοιας μας εφόδιο για να μάθουμε…η έπαρση του κυπραίου που αγνοεί τα πάντα ποτέ δεν ψάχνει τζαι όμως έχει άποψη έντονη…για την μάππα ΑΝΑΡΧΙΑ μπου ο μπαμπουλας ρε φιλήσυχοι φιλειρηνικοι που σας τα παίρνουν οι τράπεζες κ τα τσουράκια τους

Μια από της μεγαλύτερες φράσεις που ειπώθηκαν είναι αυτή του Σωκράτη: εν οίδα ότι ουδέν οίδα

Ένα ξέρω ότι τίποτα δεν ξέρω

Εν ολλίγοις ότι συνέχεια πρέπει να είμαστε σε εγγρήγορση με ανοικτό μυαλό τζαι ψυσιή τζαι να είμαστε έτοιμοι να ακούσουμε τζαι να μάθουμε νέα πράματα που ούτε καν μας περνούν από το μυαλό

Έγραψα παλιότερα,  η συνειδητοποίηση της άγνοιας μας το απαραίτητο εφόδιο για να μάθουμε…

Τι υπάρχει γύρω μας;

Άνθρωποι οι οποίοι είναι παλλουκωμένοι στα στερεότυπα τους

παλλουκωμένοι τζαι βιδωμένοι με μανία στα όσα τους έχωσαν κυριολεκτικά στο κεφάλι τους που τον τζαιρό που εγεννηθήκαν

άνθρωποι που τους έμαθαν στο σχολειό ότι δημοκρατία είναι να εκλέγεις έναν πρόεδρο ο οποίος μετά θα αποσφασίζει για σένα χωρίς εσένα

σκεφτείτε το!

παιδάκια 6 χρόνων μαθαίνουν ότι δημοκρατία είναι να εκλέγουν έναν πρόεδρο αντιπρόεδρο γραμματέα ταμία και βιβλιοθηκάριο

εννοείται ότι για τα παιδάκια αυτό είναι διαγωνισμός δημοφηλίας αλλά σιγά σιγά εντυπώνεται ότι αυτό το πράμα είναι η δημοκρατία

και τους εντυπώνεται βαθύτερα και με την προπαγάνδα που μαθαίνουν συνέχεια στο σχολείο στο σπίτι στην τηλεόραση

δημοκρατία είναι απλά κάθε 1 χρόνο ή κάθε 5 χρόνια να θκιαλέεις κάποιον ο οποίος για το υπόλοιπο χρονικό πλαίσιο θα αποφασίζει για σένα χωρίς εσένα

σκεφτείτε τώρα το εξής: αν οι δάσκαλοι μάθαιναν στα παιδάκια ότι δημοκρατία είναι να λαμβάνω μέρος στις αποφάσεις που με αφορούν και επηρεάζουν την ζωή μου

ότι δημοκρατία είναι η αυτοοργάνωση των ανθρώπων οι οποίοι μαζί θα συναποφασίζουν για αυτά που τους αφορούν και ότι μαζί και από κοινού θα βρίσκουν λύσεις

Η πραγματικότητα όμως λέει άλλα

κύπρος

κυπρέοι

ακόμα τζαι οι πολιτικοποιημένοι τζαι καλά κυπρέοι αγνοούν τεράστιες ποσότητες ιστορικών γεγονότων που κυριολεκτικά η σημασία είναι ιστορική και καθοριστική ως παράδειγμα για το τι είναι ο άνθρωπος

όλοι ανεξαιρέτως οι κυπρέοι που δεν ανήκουν στον λεγόμενο «χώρο» κλπ δεν έχουν ιδέα τι έγινε στην καταλωνία το 1936 και τι είναι ο ισπανικός εμφύλιος

το τραγικό είναι ότι στο άκουσμα της λέξης αναρχία

χωρίς να έχουν ιδέα τι περιεχόμενο είναι αυτό

ανθρωπάκια που αγνοούν βασικά ιστορικά γεγονότα της ανθρωπότητας

έχουν το θράσσος να το χλευάζουν

είναι εντυπωσιακό πως η αναίδεια που αγράμματους κυριολεκτικά ανθρώπους μεγαλώνει χωρίς ίχνος αυτογνωσίας για την άγνοια τους

το θράσσος είναι το χαρακτηριστικό τους

«ρεαλιστές» του κώλου μίζερα ανθρωπάκια που δεν έχουν ιδέα για τον κόσμο στον οποίο ζουν

που δεν βλέπουν πέρα από την μύτη τους

αυτή είναι συνήθως η πληροφόρηση που έχουν

mme propaganda

τέσπα

ήθελα να γράψω για την επέτειο γένησης του Μπουεναβεντούρα Ντουρούτι ενός εκ των φωτεινών μορφών των αναρχικών της Καταλωνίας που μοιράστηκε την λεγόμενη ουτοπία του Αναρχισμού σε ελευθεριακές κολλεκτίβες με πάνω από εννιά εκατομμύρια εργάτες κι αγρότες έζησαν, συμμετείχαν, εργάστηκαν στην μεγάλη ελευθεριακή επανάσταση, είτε στα εργοστάσια που οργανώθηκαν ελευθεριακά, είτε στα χωράφια.

αλλά δεν θα το κάνω εδώ αλλά σε άλλο ποστ μετά

http://eagainst.com/articles/%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CE%B2%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%B1-%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%B9-1471896-20111936/

θα συνεχίσω με τα περί αναρχίας με άλλα κείμενα μου που έγραψα κατά καιρούς

Είναι ο αναρχισμός βία; Αναρχία: η πλέον παρεξηγημένη ιδεολογία… Ο Μαλατέστα, ο Μπέργκμαν περί αναρχισμού και βίας

https://osr55.wordpress.com/2013/02/06/%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%B2%CE%AF%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%AF%CE%B1-%CE%B7-%CF%80%CE%BB%CE%AD%CE%BF%CE%BD/

Με αφορμή τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες μέρες με τον βασανισμό των 4 συλληφθέντων αναρχικών από τις ομάδες καταστολής του κράτους και την αξιοπρεπή στάση που κράτησαν τα παιδιά που φτύνουν κατάμουτρα όλα αυτά τα σκουλίκια και μπροστά τους φωνάζουν να ζήσει η αναρχία είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουν κάποια πράγματα

Έγραφα στο πιο κάτω κείμενο

https://osr55.wordpress.com/2012/05/23/

Αναρχία…η πλέον παρεξηγημένη ιδεολογία …συνήθως συνοδεύεται με μαύρες εικόνες βίας επεισόδια με μουσική υπόκρουση χολιγουτιανή στα δελτία παραπληροφόρησης των ανθρώπων από τα μέσα μαζικής εξαπάτησης ..Δύο κείμενα: Οι αναρχικοί μέσα στην κρίση και Δυο τρεις κουβέντες για τις εκλογές

Αναρχία

συνήθως συνοδεύεται με μαύρες εικόνες βίας επεισόδια με μουσική υπόκρουση χολιγουτιανή στα δελτία παραπληροφόρησης των ανθρώπων από τα μέσα μαζικής εξαπάτησης

οι κάποιες εξαιρέσεις δημοσιογράφων απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα

η πλέον παρεξηγημένη ιδεολογία που ανάγκασε μάλιστα πολλούς να αυτοπροσδιορίζονται ως ελευθεριακοί κομμουνιστές για να μην έχουν το στίγμα του αρνητισμού που προσέδωσαν σε αυτή την υπέροχη απελευθερωτική ιδεολογία

χωρίς αρχή/εξουσία

ελεύθερη συναίνεση μεταξύ των ανθρώπων οι οποίοι θα μπορούν να αποφασίζουν για αυτά που τους αφορούν χωρίς αντιπροσώπους

δημοκρατία, άμεση χωρίς αντιπροσώπους και όχι αστικός κοινοβουλευτισμός έμμεση αντιπροσωπευτική τάχα δημοκρατία

Ποιος ξέρει καλύτερα τις ανάγκες σου παρά από σένα τον ίδιο;

τεσπα δεν θα μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες σε αυτό το κείμενο

απλά ήθελα να γράψω μια εισαγωγή πριν αναδημοσιεύσω ένα αναρχικό κείμενο από ένα αναρχικό μπλοκ

Ο αναρχισμός έχει θεωρητική υποδομή η οποία λοιδορείται ιδίως από τους λεγόμενους υποστηρικτές του και καλά επιστημονικού σοσιαλισμού υπονοώντας ότι ο σοσιαλισμός είναι μια επιστήμη με νόμους και κανόνες όπως είναι η φυσική η χημεία κλπ

Αν το πάρουμε ακόμα και επιστημονικά όμως θα δούμε ότι ακόμη και αυτοί οι κανόνες της φυσικής είναι σχετικοί

η θεωρία της σχετικότητας δεν ισχύει για τον υποατομικό κόσμο των κβάντων και της κβαντομηχανικής

πόσω μάλλον όταν υπεισέρχεται ο ανθρώπινος παράγοντας ο τόσο ευμετάβλητος και περίπλοκος πολύπλοκος

το http://eagainst.com

 

http://eagainst.com/articles/%CE%BF%CE%B9-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF-%CE%BC%CE%AD%CF%83%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7/


Οι αναρχικοί μέσα στην κρίση

========

είναι ο αναρχισμός βία;

έγραφα στο κείμενο μου

https://osr55.wordpress.com/2011/06/11

Ο Μπέργκμαν, ο Μαλατέστα και ο Κροπότκιν για τους μικροαστούς νοικοκυρέους στο Σύνταγμα και αλλού

Ο Αλεξάντερ Μπέργκμαν θέλοντας να προσεγγίσει τον άνθρωπο που επί της ουσίας ως μισθωτός σκλάβος δεν έχει τον χρόνο να κάτσει να σκεφτεί και να προσδιορίσει τι στον διάλο  δεν πάει καλά με την ζωή του και συνέχεια είναι στην δουλειά με το αφεντικό να τον πρήζει για όλο και περισσότερη παραγωγή να παράγει προιόντα τα οποία ποτέ δεν θα μπορέσει να αγοράσει ο ίδιος και να μην έχει χρόνο να χαρεί καν την ζωή του την οικόγενεια του

Και έτσι κάθισε και έγραψε το Αλφαβητάρι του Αναρχισμού έχοντας κατά νου αυτό ακριβώς, ότι ο μικροαστός ο μισθωτός σκλάβος ο οποίος σιγουρα δεν έχει την θεωρητική υποδομή για να αντιληφθεί όρους και έννοιες βαρύγδουπες και άλλα ομορφα κοινωνικοπολιτικά θεωρήματα του μιλάει σε πρώτο πρόσωπο και θέτει ο ίδιος στον εαυτό του τα απλά ερωτήματα τα οποία θέτουν συνεχώς οι άνθρωποι που έχουν φάει το παραμύθι ότι το μόνο εφικτό σύστημα είναι ο καπιταλισμός και η κοινοβουλευτικής αντιπροσωπευτική  κομματοκρατία κλπ κλπ

Πρώτ απόλα θέτει το πιο σημαντικό ερώτημα που θετουν όλοι οι μικροαστοί φιλήσυχοι φιλειρηνικοί πατριωτάκηδες που έχουν καταπιεί αμάσητοι την προπαγάνδα ταύτισης του αναρχικού με την βία ειδικά σήμερα που όταν πεις αναρχικός αμέσως στο μυαλό έρχεται η εικόνα ενός κουκουλοφόρου με μολότωφ

Από τα περιεχόμενα του βιβλίου:

  1. Είναι ο αναρχισμός βία;
  2. Τι είναι ο αναρχισμός
  3. Είναι δυνατόν να υπάρξει αναρχία;
  4. Θα λειτουργήσει ο κομμουνιστικός αναρχισμός;
  5. Μη κομμουνιστές αναρχικοί (επεξέγηση και διαφοροποίηση από τον ατομικιστικό αναρχισμό που επί της ουσίας δεν είναι αναρχισμός)
  6. Για να γίνει επανάσταση;
  7. Αυτό που έχει σημασία είναι η ιδέα
  8. Προετοιμασία
  9. Οργάνωση των εργαζομένων για να κάνουν την κοινωνική επανάσταση
  10. Αρχές και πρακτική
  11. Κατανάλωση και ανταλλαγή
  12. Η υπεράσπιση της επανάστασης ( η βία είναι ένα πάρα πολύ μικρό της τμήμα, η επανάσταση είναι νοητική διαδικασία γκρεμίσματος των δομών και θεσμών που μας επιβλήθηκαν τόσα χρόνια)

και αρχίζει στην εισαγωγή του ως εξής:

1928

Θέλω να σου μιλήσω για τον αναρχισμό. Θέλω να σου πω τι είναι ο αναρχισμός γιατί νομίζω ότι θα σε ωφελήσει, γιατί είναι πολύ λίγα γνωστά για αυτόν και γιατί τα όσα είναι γνωστά είναι διαδόσεις και στο μεγαλύτερο μέρος τους ψέματα.

Θέλω να σου μιλήσω για αυτόν γιατί πιστεύω ότι ο αναρχισμός είναι το τελειότερο και το ανώτερο πράγμα  που έχει σκεφτεί ποτέ ο άνθρωπος, το μόνο πράγμα που μπορεί να δώσει σε εσένα ελευθερία και ευημερία και στον κόσμο ειρήνη και χαρά

Θέλω να σου μιλήσω για αυτόν απλά και κατανοητά ώστε να μην υπάρξει καμιά παρανόηση. Τα παχιά λόγια και οι πομπώδεις φράσεις φέρνουν μόνο σύγχυση. Καθαρή σκέψη σημαίνει απλά λόγια.

Πριν όμως σου πω τι είναι ο αναρχισμός θέλω να σου πω τι ΔΕΝ είναι ο αναρχισμός.

Αυτό είναι απαραίτητο γιατί έχουν διαδώσει πάρα πολλά ψέματα για τον αναρχισμό. Ακόμα και έξυπνοι άνθρωποι έχουν συχνά λανθασμένη γνώμη γι αυτόν.

Μερικοί μιλάνε για τον αναρχισμό χωρίς να ξέρουν τίποτα γι αυτόν. Άλλοι πάλι λένε επίτηδες ψέματα για τον αναρχισμό γιατί δεν θέλουν  να μάθεις εσύ την αλήθεια για αυτόν.

Ο αναρχισμός έχει πολλούς εχθρούς, δεν πρόκειται βέβαια να σου πουν εκείνοι την αλήθεια για αυτόν. Το γιατί ο αναρχισμός έχει εχθρούς και ποιοι είναι οι εχθροί του θα το καταλάβεις αργότερα όσο θα προχωρούμε.

Τώρα αρκει να σου πω ότι ούτε ο πολιτευτής σου ούτε ο εργοδότης σου ούτε ο καπιταλιστής ούτε ο χωροφύλακας δεν θα σου μιλήσουν ειλικρινά για τον αναρχισμό.

Γιατί περισσότεροι δεν ξέρουν τίποτε για αυτόν ενώ όλοι τους τον μισούν.

Τα ίδια ισχύει και για τις εφημερίδες και τα περιοδικά τους –τον καπιταλιστικό τύπο.

Και οι περισσότεροι σοσιαλιστές και μπολσεβίκοι παρουσιάζουν με λανθασμένο τρόπο τον αναρχισμό.

Είναι αλήθεια ότι οι περισσότεροι το κάνουν από άγνοια. Αλλά κι εκείνοι που ξέρουν λένε συνήθως ψέματα για τον αναρχισμό και τον περιγράφουν σαν «αταξία και χάος» .

Μπορείς να δεις μόνος σου πόσο ανέντιμοι είναι:οι μεγαλύτεροι δάσκαλοι του σοσιαλισμού –ο Καρλ Μαρξ και ο Φρίντριχ Έγκελς είχαν πει ότι τελικό στάδιο του σοσιοαλισμού θα ήταν ο αναρχισμός. Είπαν ότι στην αρχή πρέπει να έχουμε σοσιαλισμό αλλά ότι μετά τον σοσιαλισμό θα υπάρξει κομουνισμός και ότι θα δημιουργηθεί μια πιο ελεύθερη και πιο όμορφη κοινωνία από την κοινωνία του σοσιαλισμού. Κι όμως οι σοσιαλιστές μολονότι ορκίζονται στο όνομα του Μαρξ και του Έγκελς επιμένουν να ονομάζουν τον αναρχισμό «αταξία και χάος» αυτό δείχνει πόσο ανήξεροι ή πόσο ανέντιμοι είναι.

Και οι μπολσεβίκοι κάνουν το ίδιο, μολονότι οι μεγαλύτερος δάσκαλος τους, ο Λένιν είχε πει ότι τελικό στάδιο του μπολσεβικισμού θα ήταν ο αναρχισμό και ότι τότε η ζωή θα γινόταν πιο ωραία και πιο ελεύθεροι.

Πρέπει λοιπόν να σου πω πρώτα πρώτα τι ΔΕΝ είναι ο αναρχισμός   :

ΔΕΝ είναι βόμβες αταξία ή χάος

ΔΕΝ είναι κλοπές και φόνοι

ΔΕΝ είναι πόλεμος του καθενός εναντίον όλων

ΔΕΝ είναι επιστροφή στην βαρβαρότητα ούτε στην κατάσταση των πρωτόγονων αγρίων

 

Ο αναρχισμός είναι το διαμετρικά αντίθετο από όλα τα παραπάνω.

Αναρχισμό σημαίνει ότι θα πρέπει να είσαι ελεύθερος, ότι κανένας δεν θα πρέπει να υποδουλώνει να σε διαφαντεύει να σε κλέβει ή να σε εκβιάζει.

Σημαίνει ότι θα πρέπει να είσαι ελεύθερος να κάνεις αυτά που θέλεις και ότι δεν θα πρεπε να σε υποχρεώνουν να κάνεις αυτά που δεν θέλεις.

Σημαίνει ότι θα πρέπει να έχεις την δυνατότητα να διαλέξεις το είδος της ζωής που θέλεις να ζήσεις και να την ζήσεις χωρίς κανένας να σε εμποδίσει.

Σημαίνει ότι ο διπλανός σου θα πρέπει να έχει την ίδια ελευθερία με σένα, ότι ο καθένας θα πρέπει να έχει τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες ελυθερίες με όλους τους άλλους.

Σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι αδέλφια και ότι θα πρέπει να ζουν σαν αδέλφια ειρηνικά και αρμονικά

Μ αυτά θέλω να πω ότι θα πρέπει να μην υπάρχουν πόλεμοι, να μην μεταχειρίζεται μια ομάδα βία εναντίον μιας άλλης ομάδας, να μην υπάρχουν μονοπώλια να μην υπάρχει φτώχεια να μην υπάρχει καταπίεση να μην υπάρχει καταπίεση εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Κοντολογίς αναρχισμός σημαίνει μια κατάσταση της κοινωνίας όπου όλοι οι άντρες κι όλες οι γυναίκες είναι ελεύθεροι και όπου όλοι απολαμβάνουν ισότιμα τα αγαθά μιας τακτοποιημένης και λογικής ζωής

«Μπορεί να γίνει αυτό;» με ρωτάς   «και πως»

«Δεν μπορεί να γίνει, πρέπει πρώτα να γίνουμε άγγελοι»

Παρατηρεί ο φίλος σου.

Ας μιλήσουμε λοιπόν για αυτά. Ίσως καταφέρω να σου δείξω ότι μπορούμε να γίνουμε τίμιοι και ότι μπορουμε να ζήσουμε σαν τίμιοι άνθρωποι χωρίς να βγάλουμε φτερά.

Το βιβλίο είναι εδώ

http://www.scribd.com/osr55

Αλεξάντερ Μπέργκμαν -Το αλφαβητάρι του αναρχισμού

Και επίσης για όποιον βαριέται να διαβάσει εδώ

http://www.youtube.com/watch?v=i39R65aY3Yg&feature=mfu_in_order&list=UL

ένας άλλος μεγάλος θεωρητικός του αναρχισμού ο Ερρίκο Μαλατέσταέγραψε ένα από τα κλασσικότερα κείμενα «Στο καφενείο συζητώντας για τον αναρχισμό»

στο οποίο ο Μαλατέστα αποδίδει με πολύ απλή γλώσσα χωρίς θεωρητικές φλυαρίες και περιττές στομφώδεις αμπελοφιλοσοφίες σε τι συνίσταται ο αναρχισμός συζητώντας με όλων των ειδών ιδεολογιών και τάξεων ανθρώπων… με τον βιομήχανο καπιταλιστή, με τον δικαστή με τον πατριώτη με τον σοσιαλιστή με τον δημοκράτη κλπ

Εισαγωγή της αγγλικής έκδοσης

Ο Μαλατέστα ξεκίνησε να γράφει την σειρά των διαλόγων που συνθέτουν το βιβλίο «Στο καφενείο: Συζητήσεις για τον Αναρχισμό» τον Μάρτιο του 1987 ενώ κρυβόταν στην Ανκόνα και ήταν απασχολημένος με την έκδοση του περιοδικού L ‘ Agitazione.  Ο Λουίτζι Φάμπρι στον απολογισμό του αυτής της περιόδου που γράφτηκε για να προλογίσει την έκδοση του 1922 της πλήρους σειράς των διαλόγων (Bologna – Edizioni di Volonta) την οποία εξέδωσε ο Μαλατέστα (ανατύπωση, Torino Sargaf, 1961) μας δίνει μια παραπλανητική εικόνα του Μαλατέστα, καλοξυρισμένου λόγω της μεταμφίεσης περιφερόμενου με την πίπα στο στόμα να χαμογελάει πονηρά στους φίλους του οι οποίοι για την ασφάλεια του επιθυμούσαν να βρίσκεται αλλού.

Η ιδέα των διαλόγων του γεννήθηκε την περίοδο που σύχναζε σε ένα καφενείο το οποίο συνήθως δεν ήταν στέκι ανατρεπτικών στοιχείων όπως εκείνος. Πράγματι ένας από τους θαμώνες ο οποίος ήταν αστυνομικός συνήθιζε να ανοίγει συζήτηση με τον Μαλατέστα χωρίς  φυσικά να φαντάζεται όπως σημειώνει ο Φάμπρι ότι είχε στα χέρια του ένα αληθινό κελεπούρι. Ο αναρχισμός θα ήταν ασφαλώς ένα από τα θέματα συζήτησης εφ όσον οι αναρχικοί της πόλης βομβάρδιζαν διαρκώς τους συμπολίτες τους με προπαγανδιστικό υλικό κάτι που συχνά τους οδηγούσε στα δικαστήρια.

Η μορφή που θα έπαιρναν οι διάλογοι προήλθε λοιπόν από έναν πραγματικό τόπο συνάντησης (το καφενείο) και από την προσωπική εμπειρία του Μαλατέστα. Κατέληξε σε ένα συγγραφικό σχέδιο απολύτως ταιριαστό με την ιδιαίτερη ευφυΐα του που συνίσταται στην ικανότητα του να αποδίδει σύνθετες ιδέες σε απλή γλώσσα, κάνοντας τις άμεσα κατανοητές. Η διαλογική μορφή επέτρεψε επιπλέον στον Μαλατέστα να εξετάσει τις ιδέες των αντιπάλων του υποβάλλοντας συγχρόνως τις δικές του αναρχικές απόψεις σε μια κριτική εξέταση, με στόχο να μεταδώσει στους αναγνώστες του την πολιτική τους σημασία και την δυνατότητα πρακτικής τους εφαρμογής. Πράγματι ένα από τα δυνατά σημεία των διαλόγων είναι ότι απουσιάζουν οι φλυαρίες. Η εξέταση του αναρχισμού είναι εξονυχιστική και γνήσια, ενώ συχνά τονίζονται εκείνα τα σημεία τα οποία οι αντίπαλοι του θεωρούσαν αδυναμία ή τρωτά. Αυτό καθιστά ιδιαίτερα εντυπωσιακή την εμπνευσμένη υπεράσπιση του Μαλατέστα.

Γύρω στα τέλη του 1897 ο Μαλατέστα αναγνωρίστηκε και εντοπίστηκε από την αστυνομία της Ανκόνα. Συνελήφθη και εν συνεχεία αφέθηκε ελεύθερος. Αμέσως ξεκίνησε μια σειρά διαλέξεων εγκαταλείποντας τόσο την έκδοση του περιοδικού του όσο και την συγγραφή των ανολοκλήρωτων διαλόγων. Το 1898 τέθηκε σε κατ οίκον περιορισμό και τον Μάρτιο του 1899 διέφυγε στο εξωτερικό πρόσφυγας για μια ακόμη φορά. Οι ολοκληρωμένοι διάλογοι έφταναν τους 10, με αυτήν δε την μορφή δημοσιεύθηκαν τόσο σε εφημερίδες όσο και ως φυλλάδιο.

Οι πρωταγωνιστές των 10 πρώτων διάλογων είναι

 

Ο Τζόρτζιο, ένας αναρχικός το άλτερ ego του Μαλατέστα

Ο Πρόσπερο, ένας εύπορος αστός

Ο Τσεζάρε, ο καφετζής

Ο Αμπρότζιο ένας δικαστής

 

Έτσι ο Μαλατέστα είναι σε θέση να διατυπώσει μια πληθώρα πολιτικών θέσεων και απόψεων προερχομένων από ένα ευρύ κοινωνικό φάσμα. Ενώ ο Πρόσπερο υπερασπίζεται τον πλούτο και τα προνόμια ο Τσεζάρε υπερασπίζεται τους μικροιδιοκτήτες και την μεσαία τάξη.

Δείχνει να έχει επίγνωση των κοινωνικών προβλημάτων και εμφανίζεται δεκτικός στην επιχειρηματολογία του Τζόρτζιο ωστόσο εκφράζει επίσης την ανησυχία του υποστηρίζοντας ότι δεν πρέπει να επιτραπεί στην όποια λύση να διαταράξει στην υφιστάμενη κοινωνική τάξη πραγμάτων

Ο Αμπρότζιο είναι η φωνή του νόμου και του φιλελεύθερου κράτους καθώς και των κυρίαρχων ιδεών περί δικαιωμάτων και δικαιοσύνης.

Ως κύριος αντίπαλος του Τζόρτζιο ο Αμπρότζιο είναι επίσης εκείνος που εκφράζει τις απόψεις του μέσου άνθρωπου περί της ανθρώπινης φύσης και της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Οι απόψεις του εμπεριέχουν μια φιλελεύθερη έκφραση της θεωρίας των δικαιωμάτων μετριασμένη από εκείνο που θα αξίωνε ως αναγνώριση των ορίων που επιβάλλουν στην ελευθερία οι αναπόδραστες επιταγές της πραγματικότητας.

Το αποτέλεσμα είναι ένας μεγάλος καμβάς πάνω στον οποίο ο Μαλατέστα αντιδρώντας στις διάφορες απόψεις και απαντώντας στις πολυάριθμες κριτικές που γεννούν οι θέσεις του Τζόρτζιο μπορεί να ζωγραφίσει ένα έντεχνα σχεδιασμένο και λεπτομερές πορτρέτο της αναρχικής θεώρησης του κόσμου.

Με αυτή την σχετικά μικρή μπροσούρα ο Μαλατέστα μας εισάγει σε όλες τις  βασικές θεωρίες του αναρχοκομουνισμού και εξετάζει μια προς μια πολλές από τις μείζονες αντιρρήσεις απέναντι στις θέσεις του…….»  

υπάρχουν και άλλοι διάλογοι και άλλοι χαρακτήρες……

και καταλήγει η εισαγωγή:

«Αυτοί οι διάλογοι του Μαλατέστα δεν αποτελούν απλώς μια μείζονα συνεισφορά στην αναρχική πολιτική θεωρία αλλά και ένα σημαντικό ιστορικό ντοκουμέντο. Έχοντας γραφτεί κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 23 ετών (1899-1922) συνιστούν ένα σχόλιο για την ταραχώδη εκείνη εποχή και τα σημαντικά ιστορικά γεγονότα καλύπτοντας μια περίοδο η οποία διακρινόταν ιδιαίτερα από την αριστερή προπαγάνδα και οργάνωση σε ολόκληρη την Ευρώπη. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου που καλύπτουν αυτοί οι στοχασμοί γύρω από τον αναρχισμό ο κόσμος γνώρισε την Β Διεθνή την άνοδο του μπολσεβικισμού τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο την γέννηση του φασισμού και τις ρωσικές επαναστάσεις, τόσο εκείνης του 1905 όσο και εκείνη του 1917.

Χωρίς να κάνουν ευθεία νύξη σε κάποιο από αυτά τα γεγονότα οι διάλογοι προχωρούν σε μια ζωντανή εξέταση πολλών από τα ζητήματα που ανακινούν.

Στην πραγματικότητα ο Μαλατέστα καθιστά την αναρχική θεωρία ένα διαρκές σχόλιο της εποχής του.

Είναι ένα έργο ευφυές με ξεχωριστό ύφος ένα αληθινό καλλιτεχνικό δημιούργημα

Πωλ Νέρσυ –Μπρέυ

εδώ το βιβλίο

Ερρικο Μαλατέστα -Στο καφενείο, συζητήσεις για τον αναρχισμό

 

 

 

Και όπως έλεγε και ο Πιοτρ Κροπότκιν ο άγιος, ο πρίγκηπας της Επανάστασης

“Δικό μας καθήκον είναι πρώτα πρώτα να εντοπίσουμε με την ανάλυση της κοινωνίας τις χαρακτηριστικές της τάσεις σε κάποια δεδομένη στιγμή της εξέλιξης της και να τις προβάλουμε καθαρά.

Στη συνέχεια να θέσουμε σε πρακτική εφαρμογή τις τάσεις αυτές στις σχέσεις μας με όλους όσους σκέφτονται σαν και μας.

Και τέλος από σήμερα κιόλας

μα κυρίως στη διάρκεια της περιόδου της επανάστασης να γκρεμίσουμε τους θεσμούς καθώς και τις προκαταταλήψεις που εμποδίζουν την ανάπτυξη των τάσεων αυτών.

Αυτό μπορούμε όλο κι όλο να κάνουμε, τοσο ειρηνικά όσο και επαναστατικά

και ξέρουμε ότι βοηθώντας να γεννηθούν οι τάσεις αυτές,

εργαζόμαστε για την πρόοδο και ότι όλα όσα θα γίνουν εναντίον των τάσεων αυτών θα εμποδίσουν μόνο την πορεία της προόδου.

Κι όμως μιλάνε συχνά για στάδια που πρέπει να περάσουμε

και μας προτείνουν να εργαστούμε για να φτάσουμε σε αυτό που περιγράφουν σαν πρώτο στάδιο και να ξαναβγούμε έπειτα στο μεγάλο δρόμο αφού πρώτα φτάσουμε σ αυτό.

Το να σκεφτόμαστε όμως με τον τρόπο αυτό μου φαίνεται σα να παραγνωρίζουμε τον αληθινό χαρακτήρα της ανθρώπινης προόδου και να χρησιμοποιούμε μια πολύ κακά διαλεγμένη μεταφορά από τη στρατιωτική πρακτική.”

Πέτερ Κροπότκιν

Ομιλία του στις 6/3/1896 στο Παρίσι
με θέμα: Η Αναρχία. Η φιλοσοφία και το ιδανικό της

Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να διαλαλούμε και να μοιραζόμαστε τις ιδέες μας και τις απόψεις μας…………

η επανάσταση ξεκινά από το μυαλό!!!!!!!!

Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός φτάνει να τον διεκδικήσουμε και να τον θέλουμε!

Αυτό το ετερόκλητο πλήθος στο σύνταγμα και αλλού είναι ο μικροαστός νοικοκυρέος τον οποίο ο Μπέργκμαν ο Μαλατέστα ο Κροπότκιν θέλει να προσεγγίσει και να διαλαλήσει τις ιδέες τους

Δεν μπορώ πραγματικά να αντιληφθώ πως αυτή η απαξιωτική συμπεριφορά προς όλους αυτούς τους εκατοντάδες χιλιάδες  ανθρώπους που υποτίθεται είναι ΜΕ αυτούς που θέλουμε όσοι αυτοπροσδιοριζόμαστε αναρχικοί να προχωρήσουμε προσφέρει οτιδήποτε σε όποιονδήτε αγώνα

Η ταξική συνείδηση είναι αποτέλεσμα κοινωνικοποίησης και ζύμωσης και δεν πρόκειται να προσέλθει από καμιά επιφοίτησηση και ούτε θα γίνει με download

Οι λογής λογής θεωρητικολόγοι επαναστασιολόγοι του καναπέ και του κιμπορτ ας καταπιούν τα ξερατά της αλαζονείας τους

http://www.scribd.com/osr55

Αλεξάντερ Μπέργκμαν -Το αλφαβητάρι του αναρχισμού

Ερρικο Μαλατέστα -Στο καφενείο, συζητήσεις για τον αναρχισμό

Καστοριάδης-Ανθρωπολογία-Πολιτική-Φιλοσοφία

Κροπότκιν -Το κράτος και ο ιστορικός του ρόλος

ΜΙΑ ΑΝΟΔΟΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΗΤΑΣ; συνέντευξη καστοριάδη

Noam Chomsky – Notes on Anarchism Gr

Κορνήλιος-Καστοριάδης-Η-αρχαία-ελληνική-δημοκρατία-και-η-σημασια-της-για-μας-σήμερα

Daniel Querin -ο αναρχισμός, από την θεωρία στην πράξη

Μπακούνιν -θεός και κράτος

Friedrich-Nietzsche-Η θεωρία του σκοπού της ζωής

Ερρίκο Μαλατέστα- Προς μια ελεύθερη κοινωνία

Alain Badiou Η ηθική

Program of AnarchoSyndicalism

Το-ζητημα-της-οργανωσης-Πρωτοβουλια-αναρχικων-πειραια

M-Foucault-J-Habermas-Για μια αισθητική της ύπαρξης

Αναρχισμος-και-Εργασια-Anarchism-and-Labor

Περιοδικό Νέα Κοινωνιολογία -Αφιέρωμα στον Κορνήλιο Καστοριάδη-Νϊτσε:Κείμενα για τους έλληνες

Colin-Heines- Tοπικοποίηση Ενα παγκόσμιοι μανιφέστο

http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/to_epanastatiko_pneuma_-_kropotkin.pdf.pdf

Η αναρχική ηθική

http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/i_anarxiki_ithiki_-_kropotkin.pdf.pdf

Σύγχρονη επιστημή και αναρχισμός

http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/sygxroni_epistimi_kai_anarxismos_-_kropotkin.pdf.pdf

Η μεγάλη επανάσταση

http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/i_megali_epanastasi_-_kropotkin.pdf.pdf

ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ
ΠΕΤΡΟΣ ΚΡΟΠΟΤΚΙΝ
http://www.scribd.com/doc/3216283/-

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΤΟΥ ΡΟΛΟΣ
ΠΕΤΡΟΣ ΚΡΟΠΟΤΚΙΝ
http://www.scribd.com/doc/4944585/Peter-Kropotkin-

βιβλία γενικώς

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=992090

Κ. Καστοριάδης – Η «ορθολογικότητα» του καπιταλισμού

http://www.scribd.com/doc/38057338/%CE%9A-%CE%9A%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B7%CF%82-%CE%97-%CE%BF%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D

προυποθεσεις κομμουνισμου–AlainBadiouhttp://www.scribd.com/doc/35887240/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%BA%CE%BF%CE%BC%CE%BC%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%85-Alain-Badiou

Μια πάρα πολύ καλή ανάλυση για το τι είναι αυτό που ονομάζεται καπιταλιστική κρίση από τον φίλο http://ciaoant1.blogspot.com/

http://www.scribd.com/doc/19445684/ciaoant1-

Και μια πολύ σημαντική συνεισφορά από το blog του φίλου Σάλαγος της Αυτονομίας

http://salagos-tis-autonomias.blogspot.com/
42 Οργονη

http://www.tornessaki.com/index.php?view=article&catid=29%3Apsycho&id=60%3A2009-04-27-11-13-12&format=pdf&option=com_content&Itemid=57

43 Noam Chomsky – H Nea Pagkosmia Taxh

http://www.scribd.com/doc/8336043/Noam-Chomsky-H-Nea-Pagkosmia-Taxh

44 Προυντόν – Τι είναι ιδιοκτησία

http://www.scribd.com/doc/3218713/-

45 ΚΡΟΚΑΝΘΡΩΠΟΙ- Νικόλας Άσιμος

http://www.scribd.com/doc/11846813/-

46 castoriadis-ΘΡΥΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

http://www.scribd.com/doc/4923560/castoriadis-

47 pierre clastres. Η κοινωνία ενάντια στο Κράτος

http://www.scribd.com/doc/6356063/pierre-clastres-

48 Σ.Ξηρός-Η ημέρα εκείνη

http://www.scribd.com/doc/8498406/-

49 Τζουλιάνο Τζουφρέντα. Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΛΗΣΤΕΙΑ

http://www.scribd.com/doc/8943908/-

50 Η επαναστατική ευχαρίστηση του να σκέφτεσαι για τον εαυτό σου

http://www.scribd.com/doc/6356068/-

51 Μισέλ Φουκώ Περί αλλοτινών χώρων (Des espaces autres) (1967), Ετεροτοπίες

http://www.thessalonikibiennale.gr/biennale1/pdf/MICHEL_FOUCAULT_HETEROTOPIAS_GR.pdf

32 Καστοριάδης Κορνήλιος – Αποκαλύπτοντας τον Πόλεμο του Κόλπου

http://www.scribd.com/doc/7459563/1991-

33 Ο Μπακούνιν ενάντια στον Εβραϊσμό *

http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/mpakoinin_enantia_ston_evraismo.pdf

34 Ακρατικός Σοσιαλισμός: Αναρχισμός

http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/bakunin.pdf

35 “και να παυση η εκμεταλλευσις του ανθρωπου απο τον ομοιον του”

http://www.thersitis.gr/ARXEIA/mprosoures/broch.pdf

36 η εξουσία διαφθείρει τους καλλίτερους

http://decontrol.info/index.php?/pdf/20090930308/ΚΟΙΝΩΝΙΑ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ/Μπακούνιν-η-εξουσία-διαφθείρει-τους-καλλίτερους.pdf

37 ANSELM JAPPE: ΝΤΕΜΠΟΡ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ

http://www.disobey.net/hotel/Pdf/Ksi4.pdf

38 Ο Καρλ Μαρξ και ο κοινωνικός ρόλος της επιστήμης

http://www.civilitas.gr/books/podo/ieos/karl.pdf

39 Kritiki tou programmatos tis Gota Καρλ Μαρξ

http://users.auth.gr/~giathan/MARX_-_Kritiki_tou_programmatos_tis_Gota.pdf

40 Το αναρχικο κινημα στην Βουλγαρια

http://www.scribd.com/doc/18513006/bulgarian-
19 Κλεάνθης Γρίβας. Έμμεση «δημοκρατία» και Άμεση κλεπτοκρατία

http://www.scribd.com/doc/9095965/-

20 MICHEL_FOUCAULT. Ετεροτοπίες

http://www.scribd.com/doc/9695735/MICHELFOUCAULT-

21 ΜΑΡΚΗΣΙΟΣ ΝΤΕ ΣΑΝΤ – Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΣΤΟ ΜΠΟΥΝΤΟΥΑΡ

http://www.scribd.com/doc/14146179/-

22 Ναρκωτικά’ και εξουσία. Πολιτική της απαγόρευσης και αποδιοπόμπηση-Κλεάνθης Γρίβας

http://www.scribd.com/doc/5577842/-

23 Επισφάλεια;

http://www.blackout.gr/pdf/tamatiatouplhthous04.pdf

24 Μια νύχτα με τον Sergio στη Ρώμη

http://www.blackout.gr/pdf/tamatiatouplhthous03.pdf

25 Ο εργατίστικος φεμινισμός στην Ιταλία του ’70

http://www.blackout.gr/pdf/tamatiatouplhthous02.pdf

26 Κατανονωντας το ενεργειακό ζήτημα

http://www.blackout.gr/pdf/tamatiatouplhthous01.pdf

27 Η μετανάστευση και οι αγώνες της

http://www.blackout.gr/pdf/metanastesweb.pdf

28 από τον ιταλικό Εργατισμό (Operaismo) στον «Αυτόνομο Μαρξισμό»

http://www.blackout.gr/pdf/operaism.pdf

29 Ο Καπιταλισμός του Τσόμσκι, ο μετακαπιταλισμός του Άλμπερτ και η Περιεκτική Δημοκρατία – T. Φωτόπουλ

http://www.scribd.com/doc/16250435/-T-

30 NOAM CHOMSKY – ΤΑ MEDIA ΣΑΝ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

http://www.scribd.com/doc/18667782/NOAM-CHOMSKY-MEDIA-
11 Κλεάνθης Γρίβας. ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΙΣΜΟΣ Η εκδίκηση της ιστορίας

http://www.scribd.com/doc/6007134/-

12 Καστοριάδης-Κον Μπεντίτ. Από την Οικολογία στην Αυτονομία

http://www.scribd.com/doc/6292591/-

13 Friedrich Nietzsche Η Γενεαλογία της Ηθικής

http://www.scribd.com/doc/6300315/Friedrich-Nietzsche-

14 Friedrich Nietzsche Ο Αντίχριστος. Μία απόπειρα κριτικής του Χριστιανισμού

http://www.scribd.com/doc/6300398/Friedrich-Nietzsche-

15 Λουίτζι Φάμπρι. ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ

http://www.scribd.com/doc/6356077/-

16 Κορνήλιος Καστοριάδης – Μετασχηματισμός της κοινωνίας και δημιουργία του πολιτισμού

http://www.scribd.com/doc/6481345/-

17 Μαρξ-Το κεφάλαιο

http://www.scribd.com/doc/8337341/-

8 Guy Debord-Η κοινωνία του Θεάματος

http://www.scribd.com/doc/4975912/Guy-Debord-

9 Ο ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΜΑΗΣ ΤΟΥ 68. Αφιέρωμα

http://www.scribd.com/doc/5688728/-68-

113 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ – ΤΟ ΞΥΛΙΝΟ ΠΑΛΤΟ

http://www.scribd.com/doc/8718113/-

114 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ – ΑΠΟΝΤΕΣ

http://www.scribd.com/doc/8717919/-

115 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ – ΤΡΙΑ ΚΛΙΚ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

http://www.scribd.com/doc/8718121/-

116 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ – ΝΟΣΤΟΣ

http://www.scribd.com/doc/8718091/-

117 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ – ΜΕ ΛΕΝΕ ΟΔΥΣΣΕΙΑ

http://www.scribd.com/doc/8718086/-

118 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ – Ο ΜΗΝΑΣ ΤΩΝ ΠΑΓΩΜΕΝΩΝ ΣΤΑΦΥΛΙΩΝ

http://www.scribd.com/doc/8718099/-

119 Κατερινα Γωγου-Ιδιωνυμο (1980)

http://www.scribd.com/doc/16776145/-1980

120 ΚΑΒΑΔΙΑΣ-ΠΟΥΣΙ

http://www.scribd.com/doc/4424972/ΚΑΒΑΔΙΑΣ-ΠΟΥΣΙ

121 ΚΑΒΑΔΙΑΣ-ΤΡΑΒΕΡΣΟ

http://www.scribd.com/doc/4425008/ΚΑΒΑΔΙΑΣ-ΤΡΑΒΕΡΣΟ

122 ΚΑΒΑΔΙΑΣ-ΜΑΡΑΜΠΟΥ

http://www.scribd.com/doc/4424875/ΚΑΒΑΔΙΑΣ-ΜΑΡΑΜΠΟΥ

119 Η Κοινωνική Σημασία του Σύγχρονου Σχολείου Emma Goldman

http://metafrasi.squat.gr/lib/exe/fetch.php?media=wiki:emmagoldmanmodernschool.pdf

120 θεωρητικά – κείμενα – οργανώσεις

http://www.vrahokipos.net/old/theory/theory.htm

101 η οκτωβριανη επανασταση και το μετα- μια αναρχικη προσεγγιση

http://www.scribd.com/doc/19460452/-

102 ακρατικος σοσιαλισμος-αναρχισμος

http://www.scribd.com/doc/19185967/-

103 ΝΙΤΣΕ – Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ

http://www.scribd.com/doc/8767883/-

104 ΑΥΓΗ – ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΝΙΤΣΕ (ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΗΘΙΚΕΣ ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ)

http://www.scribd.com/doc/17357544/-

105 Λουίτζι Φάμπρι. ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ

http://www.scribd.com/doc/6356077/-

106 Η εξέγερση του Παρισινού Προλεταριάτου & η ανακύρηξη της Κομμούνας του 1871

http://j15.vrahokipos.gr/images/stories/pdf/commune_broshure.pdf

107 Steven Best – Επικεντρώνοντας στα Ζώα: Η Ηθολογία και ο Παρωχημένος Ανθρωπισμός της Αριστεράς

http://www.scribd.com/doc/19583435/Steven-Best-

108 Steven Best – Δεν υποστηρίζεις το ΜΑΖ για ποιο λόγο

http://www.scribd.com/doc/23203874/Steven-Best-Δεν-υποστηρίζεις-το-ΜΑΖ-για-ποιο-λόγο

109 Steven Best – Επανεξετάζοντας την Επανάσταση | Η Απελευθέρωση των Ζώων, η Απελευθέρωση των Ανθρώπων

http://www.scribd.com/doc/22052987/Steven-Best-Επανεξετάζοντας-την-Επανάσταση-Η-Απελευθέρωση-των-Ζώων-η-Απελευθέρωση-των-Ανθρώπων-και-το-Μέλλον-της-Αριστεράς

110 Steven Best – Από τον Άνθρωπο Κυνηγό στον Homo X: Επανεξετάζοντας την Ανθρώπινη Φύση

http://www.scribd.com/doc/20757351/Steven-Best-Από-τον-Άνθρωπο-Κυνηγό-στον-Homo-X-Επανεξετάζοντας-την-Ανθρώπινη-Φύση

111 Steven Best – Επικεντρώνοντας στα Ζώα: Η Ηθολογία και ο Παρωχημένος Ανθρωπισμός της Αριστεράς

http://www.scribd.com/doc/19583435/Steven-Best-

112 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ – ΕΡΩΤΑΣ ΘΑΝΑΤΟΥ

http://www.scribd.com/doc/8717541/-

95 ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΚΥΝΙΚΟΙ – ΔΙΟΓΕΝΗΣ

http://www.scribd.com/doc/18503354/-

96 ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΚΥΝΙΚΟΙ – ΚΡΑΤΗΣ, IΠΠΑΡΧΙΑ

http://www.scribd.com/doc/18504461/-I

97 ΑΡΧΑΙΟΙ ΚΥΝΙΚΟΙ – ΑΝΤΙΣΘΕΝΗΣ

http://www.scribd.com/doc/18496940/-

98 A. Badiou. Althusser, Υποκειμενικότητα χωρίς Υποκείμενο

http://www.scribd.com/doc/15089968/A-Badiou-Althusser-

99 Λ. Τρότσκι, Λογοτεχνία και Επανάσταση

http://www.scribd.com/doc/15082525/-

100 O ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΟΣ – ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΖΑΡΑΤΟΥΣΤΡΑ

http://www.scribd.com/doc/18020543/O-

76 οι μύθοι του 1821

http://www.scribd.com/doc/19479325/-1821-

77 λόγοι για μια εχθρότητα – σχετικά με τα μμε

http://www.scribd.com/doc/19381154/-

78 τι κάνουμε σε περίπτωση σύλληψης

http://www.scribd.com/doc/19479322/-

79 πανκσ και βρετανικη εργατικη ταξη

http://www.scribd.com/doc/19479320/-

80 η φιλοσοφία του αθεϊσμού-emma goldman

http://www.scribd.com/doc/19460453/-emma-goldman

81 κράτος & επανάσταση

http://www.scribd.com/doc/19460556/-

82 λούμπεν προλεταριάτο

http://www.scribd.com/doc/19460555/-

83 ενάντια στην ελεημοσύνη – feral faun

http://www.scribd.com/doc/19460350/-feral-faun

84 η τέχνη ως εξουσιαστικός λόγος

http://www.scribd.com/doc/19460346/-

85 η εκκλησία υποστήριξε το θεσμό της δουλίας

http://www.scribd.com/doc/19460340/-

86 τα εργοστασια οπως οι φυλακες

http://www.scribd.com/doc/19395149/-

87 τεχνολογία και πάλη των τάξεων

http://www.scribd.com/doc/19395148/-

89 η αποτυχία του χριστιανισμού-έμμα γκόλντμαν

http://www.scribd.com/doc/19381168/-

90 κριτική της οργάνωσης

http://www.scribd.com/doc/19460348/-

91 μια απροκάλυπτη υπεράσπιση του χάους της άμεσης δράσης

http://www.scribd.com/doc/19395146/-

92 μικρό εγχειρίδιο για διαδηλωτές

http://www.scribd.com/doc/19395145/-

93 μύθος του αναρχοσυνδικαλισμού

http://www.scribd.com/doc/19381157/-

94 η ιδεολογία του μεταμοντέρνου αναρχισμού

http://www.scribd.com/doc/19381155/-

52 Ronald D. Laing – Ποιός είναι φρενοβλαβής (Σύντομη συνέντευξη.)

53 T.S. SZASZ – R.D. LAING Δύο δοκίμια για τη Ψυχιατρική Καταπίεση

http://www.scribd.com/doc/523012/TS-SZASZ-RD-LAING-

54 Ψυχοδικτατορία-Γιώργου Στάμκου

http://www.scribd.com/doc/4987691/-

56 Wilhelm Reich

http://www.scribd.com/doc/19020155/Wilhelm-Reich

57 Για τη σημαία και το έθνος

http://www.scribd.com/doc/6512030/-

58 Βιλχεμ Ραιχ – Άκου ανθρωπάκο

http://www.scribd.com/doc/3231177/-

59 Φραντς Κάφκα – Αφορισμοί

http://www.scribd.com/doc/20129608/Φραντς-Κάφκα-Αφορισμοί

60 Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΙΑΣ ΒΟΛΤΑΣ. Ανοιχτή επιστολή του Νικόλα Άσιμου

http://www.scribd.com/doc/19687937/-

61 Ο ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΜΑΗΣ ΤΟΥ 68. Αφιέρωμα

http://www.scribd.com/doc/5688728/-68

62 Chomsky – Foucault – ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ: ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

http://www.scribd.com/doc/3763976/Chomsky-Foucault-

63 η οκτωβριανη επανασταση και το μετα- μια αναρχικη προσεγγιση

http://www.scribd.com/doc/19460452/-

64 Murray Bookchin-Ο μαρξισμός σαν αστική κοινωνιολογία

http://www.scribd.com/doc/20674032/Murray-Bookchin-Ο-μαρξισμός-σαν-αστική-κοινωνιολογία

65 Jobe Kovata-Η βίβλος για αθεόφοβους

http://www.scribd.com/doc/20815180/Jobe-Kovata-Η-βίβλος-για-αθεόφοβους

69 Luigi Fabri-Κριτική στο βιβλίο του Λένιν ”Κράτος & Επανάσταση”

http://www.scribd.com/doc/20814015/Luigi-Fabri-Κριτική-στο-βιβλίο-του-Λένιν-Κράτος-Επανάσταση

70 Murray Bookchin-Η ισπανική επανάσταση του 1936

http://www.scribd.com/doc/20673528/Murray-Bookchin-Η-ισπανική-επανάσταση-του-1936

71 E. J. Hobsbawm-Έθνη και εθνικισμός από το 1780

http://www.scribd.com/doc/20673829/E-J-Hobsbawm-Έθνη-και-εθνικισμός-από-το-1780

72 Τζουλιάνο Τζουφρέντα. Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΛΗΣΤΕΙΑ

http://www.scribd.com/doc/8943908/-

73 Camille Marino – Η σιωπή είναι συνενοχή

http://www.scribd.com/doc/20577244/Camille-Marino-Η-σιωπή-είναι-συνενοχή

74 μανιφέστο του ελευθεριακού κομμουνισμού

http://www.scribd.com/doc/19460454/-

75 οι κομμουνιστικές καταβολές του αναρχισμού

http://www.scribd.com/doc/19460561/-

1 σχόλιο

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", "οικοδομική φούσκα", "οικονομική κρίση", "παιδεία" ξεφτίλας, Eagainst, προπαγάνδα παπαγαλάκια, Άνθρωπος κοινωνικά καθορισμένος, χαφιεδοτσουρμο, Έθνος, Αυτοοργάνωση Αυτοδιαχείριση, Αναρχισμός, Αναλύσεις, Ερρίκο Μαλατέστα, Ελευθεριακός Κόσμος, Η συνειδητοποίηση της άγνοιας μας εφόδιο για να μάθουμε, Κατασκευάζοντας συναίνεση, ΜΜΕξαπάτησης, Μαρφιν Λαική, Ο κυριάρχος μαλάκας ανά πενταετία, Ο μαζάνθρωπος μαλάκας, Πόσο μαλάκας είσαι τελικά φιλήσυχε φιλειρηνικέ, Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, Τζορτζ Οργουελ Αναρχικός Δημοσιογράφος Συγγραφέας, Το Επαναστατικό Πνεύμα Κροπότκιν

Ο (Α)ναρχικός Κώστας Σακκάς είναι ελεύθερος μετά από 31 μήνες χωρίς δίκη…Ακόμα και για τα αυτονόητα πρέπει να αγωνιστείς με κίνδυνο της ζωής σου… Αυτή είναι η δημοκρατία σας..

https://osr55.wordpress.com/2013/07/06/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%AC%CE%B8%CE%BF%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%AC-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%B1%CF%84%CF%8C/

Το πάθος για την λευτεριά είναι δυνατότερο απ΄όλα τα κελιά…. Ο αναρχικός απεργός πείνας 33 μέρες Κώστας Σακκας δίνει κουράγιο στους αλληλέγγυους!!! Video

http://antartescy.blogspot.com/2013/07/blog-post_11.html

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

Αποφυλακίστηκε ο Κώστας Σακκάς!

Την αποφυλάκιση του Κώστα Σακκά, που ήταν σε απεργία πείνας εδώ και 38 μέρες, αποφάσισε το Συμβούλιο εφετών, μετατρέποντας την παράνομη κράτηση σε περιοριστικούς όρους  με καταβολή χρηματικής εγγύησης 30.000 ευρώ. Από νωρίς το πρωί της Πέμπτης, πλήθος κόσμου είχε συγκεντρωθεί στο Εφετείο σε συμπαράσταση προς τον Κ. Σακκά και ανέμενε την απόφαση του δικαστηρίου.

Σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου Εφετών, ο Σακκάς μπορεί να αφεθεί ελεύθερος με την επιβολή των εξής περιοριστικών όρων: απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα, υποχρεωτικής εμφάνισης κάθε Δευτέρα στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής του, υποχρεωτικής διαμονής στην οικία που έχει δηλώσει ως κατοικία του, απαγόρευσης οποιασδήποτε επαφής και επικοινωνίας με συγκατηγορουμένους του στην υπόθεση των «Πυρήνων», χρηματικής εγγύησης 30.000 ευρώ και απαγόρευσης μετακίνησης εκτός του νομού Αττικής.
Στον Κώστα Σακκά, μόνο κρατούμενο στην Ελλάδα που βρίσκεται προφυλακισμένος εδώ και δυόμισι χρόνια χωρίς να έχει δικαστεί, συμπαραστάθηκε ένα πλατύ κίνημα αλληλεγγύης που συχνά αντιμετώπισε και την άγρια κρατική καταστολή. Η εξέλιξη αυτή πρόκειται για μεγάλη νίκη του κύματος αλληλεγγύης που παρά τη σιωπή των επίσημων ΜΜΕ κατάφερε να εκφράσει τη μεγάλη κοινωνική οργή. Φυσικά, οφείλεται κυρίως στο ψυχικό σθένος του ίδιου του Κώστα Σακκά που έδωσε αυτή τη μάχη με το μόνο όπλο που του έμεινε, το ίδιο του το σώμα.
Η δύναμη και η αξιοπρέπεια του Κώστα Σακκά νίκησε, το ίδιο και η αλληλεγγύη.
Ο Κώστας Σακκάς έχει ήδη συμπληρώσει 31 μήνες προφυλάκισης -πέραν κάθε νόμιμου ορίου- χωρίς να έχει δικαστεί. Παρά ταύτα, το Συμβούλιο Εφετών είχε αποφασίσει προσφατα να επεκτείνει χρονικά την προφυλάκισή του κατά 6 μήνες.
Το γεγονός προκάλεσε κύμα αντιδράσεων από κοινωνικούς φορείς, οργανώσεις και απλούς πολίτες.
Ο Κ.Σακκάς κατηγορείται για συμμετοχή στην οργάνωση Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς -κατηγορία που ο ίδιος αρνείται, υπερασπιζόμενος όμως την αναρχική του ταυτότητα.
Η κατάσταση της υγείας του, μετά από 38 ημέρες απεργίας πείνας, είναι πάντως κρίσιμη. Ο γιατρός Θ.Καραμπέλης, που ενημέρωσε χθες για την πορεία της υγείας του, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, μίλησε για «τελική φάση κατά την οποία εξασθενούν όλα τα όργανα».
Όπως είπε ο γιατρός, ο Κ.Σακκάς έχει χάσει το 20% του σωματικού βάρους του, δηλαδή 16 κιλά και «ανά πάσα στιγμή κινδυνεύει από κολπική μαρμαρυγή, η καρδιά του αποδομείται. Κινδυνεύει ακόμη από τύφλωση, νεφρική και υπατική ανεπάρκεια. Οι συνέπειες είναι μη αναστρέψιμες».
Δράσεις αλληλεγγύης έγιναν και στην Κύπρο αυτές τις μέρες. Χτες έγινε παρέμβαση στην ελληνική πρεσβεία στην Λευκωσία με ανάρτηση πανό και μοίρασμα κειμένων, ενώ πανό αλληλεγγύης υπήρχε και στο γήπεδο από οπαδούς της Ομόνοιας. Παρεμβάσεις με πανό και έντυπο υλικό έγιναν και στην Λεμεσό.
Σήμερα είχε προγραμματιστεί από διάφορες συλλογικότητες μεταξύ των οποίων και εμείς, συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από την ελληνική πρεσβεία στην Λευκωσία όμως μας πρόλαβε η απόφαση του εφετείου και η ευχάριστη είδηση της αποφυλάκισης του Κώστα, έτσι ακυρώθηκε η συγκέντρωση. Θα γίνουν όμως πολύ σύντομα εκδηλώσεις αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης για να συμβάλουμε και μεις στη αποπληρωμή της χρηματικής εγγύησης που επέβαλε το εφετείο στον Κώστα.
Αναρτήθηκε από στις 3:26 μ.μ.

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", Αυθαίρετη κράτηση, Αναρχισμός, Κώστας Σακκάς πολιτικός κρατούμενος αναρχικός, Κώστας Σακκάς απεργός πείνας

video Συνέντευξης τύπου όπου ταξιαρχίδες μπάτσοι παραδέχονται ότι κατά την σύλληψη των 4 δεν υπήρξε απολύτως καμιά συμπλοκή και όλα έγιναν αναίμακτα με ένα ελαφρά τραυματισμένο!!!!! Δείτε το βίντεο

Από το blog του φίλου

http://swell-swell.blogspot.com/2013/02/blog-post_8.html

σε σχόλιο του

ΠειραχτήριFeb 8, 2013, 7:24:00 PM

Οι τοπικοί αστυνομικοί διευθυντές, σε συνέντευξη τύπου που έδωσαν αμέσως μετά τη σύλληψη, βγάζουν ψεύτη τον Δένδια και την εσωτερική διοικητική έρευνα. Ομολογούν σαφώς ότι οι δράστες ουσιαστικά παραδόθηκαν, ότι η επιχείρηση έληξε αναίμακτα και χωρίς τραυματισμούς και το σπουδαιότερο ότι οι αστυνομικοί δεν ήξεραν ότι μέσα στο αυτοκίνητο υπήρχε όμηρος. Δείτε το σχετικό βίντεο:πήγα και βρήκα το βίντεο το οποίο είναι εδώ

πηγαίνετε στο 8.07 λεπτό στο 10.10 στο 11.51 και στο 12.30

8.07            «συνελήφθησαν αναίμακτα»

10.10 ….καταδίωξε και πέτυχε να συλλάβει τους ληστές χωρίς να έχουμε κάποιο τραυματισμό ή κάποιο άλλο πρόβλημα

11.51    …δεν πρόλαβαν να κάνουν χρήση, εξουδετερώθηκαν αμέσως

12.30    ….. και είχαμε αυτό το αίσιο αποτέλεσμα μέσα σε μια κατοικημένη περιοχή χωρίς να έχουμε το παραμικρό δυσάρεστο τόσο για συναδέλφους πέραν ενός που τραυματίστηκε ελαφριά και όσο για πολίτες 

 

Σε περίπτωση που κατεβεί το βίντεο το έχω και στο κινητό το οποίο ανέβασα στον λογαριασμό μου στο you tube

Το παραδέχονται οι ίδιοι ότι όλα αυτά που βλέπτε χωρίς φωτοσοπ είναι καθαροί αγνοί βασανισμοί κακοποίηση

Το κράτοςπαρακράτος τρομοκρατεί και θέλει να διαλύσει κάθε ιδεολογικό του αντίπαλο

Οι συλληφθέντες είναι αναρχικοί και τους έφτυσαν στα μούτρα φωνάζοντας το

Και για όσους σπεύσουν να σκεφτούν απλοικά ότι να μα είναι ληστές και τα λοιπά κάτι που διάβασα στο τουιτερ

Με κουκούλα και καλάσνικοφ το πολύ να κλέψεις κανά 200ρι χιλιάρικα

Για παραπάνω πρέπει να φοράς κουστούμι

Τους εξαθλιωμένους έλληνες που αυτοκτονούν δεν τους έφερε στην εξαθλίωση κανένας κουκουλοφόρος αλλά κοστουμαρισμένοι που τους προσέχουν αυτοί που βασάνισαν τους συλληφθέντες

http://www.koutipandoras.gr/32752/%CE%BD%CE%AD%CE%B5%CF%82-%CF%86%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%AD%CE%B4%CF%89%CF%83%CE%B5-%CE%BF-%CE%B5%CE%BB-%CE%B1%CF%83.html

Νέες σοκαριστικές φωτογραφίες των συλληφθέντων της Κοζάνης -αυτή τη φορά όχι προϊόν photoshop- έδωσε στη δημοσιότητα η Ελληνική Αστυνομία, προκειμένου να αποδείξει ότι τα χτυπήματα ήταν αποτέλεσμα της συμπλοκής που προηγήθηκε της σύλληψής τους.

Νωρίτερα ο διευθυντής του τμήματος εσωτερικών υποθέσεων της Αστυνομίας, Παναγιώτης Στάθης δήλωσε: «Επιβεβαιώνεται η ύπαρξη συμπλοκής στο πεδίο, από τις καταθέσεις τις προφορικές, τις μαρτυρίες των μαρτύρων, τις φωτογραφίες που ελήφθησαν στην Α.Δ. Βέροιας, κατά την προσαγωγή των συλληφθέντων (όπου εμφανίζονται τα πρόσωπα τους όπως ήταν τον χρόνο που μεταφέρθηκαν στην Αστυνομική Διεύθυνση).

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ. «οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν με κινητό τηλέφωνο περί την 13:11-13:14 ώρα και με ψηφιακή φωτογραφική μηχανή του Γραφείου Εγκληματολογικών Ερευνών της Υπηρεσίας περί την 13:30 ώρα».

100 Σχόλια

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", προπαγάνδα παπαγαλάκια, τράπεζες δημιουργοί χρήματος από το πουθενά, Άνθρωπος κοινωνικά καθορισμένος, χαφιεδοτσουρμο, Αναρχισμός, Μπάτσοι σκουλίκια δολοφόνοι, ΜΜΕξαπάτησης, Πόσο μαλάκας είσαι τελικά φιλήσυχε φιλειρηνικέ, Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, Συνέντευξη τύπου ταξιαρχίδων που παραδέχονται ότι δεν υπήρξε συμπλοκή, αναδημοσιεύσεις, βίντεο

Πορεία αλληλεγγύης στις καταλήψεις 12/1/2013 ό,τι δεν έδειξαν οι δημοσιοκάφροι 10 χιλιάδες άνθρωποι…ποτάμι της αναρχίας

 

2 Σχόλια

Filed under πορεία, Αυτοοργάνωση Αυτοδιαχείριση, Αναρχισμός, Αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση Ροσινάντε, Αναρχοσυνδικαλισμός, Ελευθερία του λόγου, Ελευθεριακός Κόσμος, Μπάτσοι σκουλίκια δολοφόνοι, ΜΜΕξαπάτησης, βίντεο, ούτε θεός ούτε αφέντης, Villa Amalias Κατάληψη

Από την μια σε πιάνει απόγνωση…πόσο οι άνθρωποι να ανέχονται την εξαθλίωση που τους επιβάλλεται; Πόση κοροιδία στα μούτρα μας; Το Επαναστατικό Πνεύμα…τι ήταν αυτό που έκανε τους δειλούς οσφυοκάμπτες λιοντάρια

Όταν μιλάς για χρόνο σε επίπεδο «ιστορίας» τα 10 και τα 20 χρόνια είναι μια πολύ μικρή περίοδος

Η καπιταλιστική κρίση ανέκαθεν διέλυε και εξαθλίωνε κοινωνίες χωρών αποικιών προτεκτοράτων της αφρικής της ασίας της αμερικής γενικά αυτού ονομάζεται τρίτος κόσμος

και ο κόσμος είχε εξοικειωθεί με την εικόνα των λιμοκτονούντων Αιθιοπων Σομαλών κλπ κλπ

και δώστου κάθε χριστούγενα και πάσχα μεγάλες υπέρλαμπρες συναυλίες τάχα φιλανθρωπικές

Η Αιτή ισοπεδώθηκε ελέω καπιταλισμού/ιμπεριαλισμού….χολέρα εξολόθρευσης…Αιτινοί μετανάστες που θέλουν να αφελληνίσουν τους χαζούς

https://osr55.wordpress.com/2010/11/19/

όσο και αν οι τάχα δημοκρατικούληδες προασπιστές τάχα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που ασχολούνται με την εξάλειψη τάχα του ρατσισμού και του φασισμού απλά ξύνωντας την επιφάνεια αυτών των φαινομένων που κορυφώθηκαν προ του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου δεν επιθυμούν να δουν την πραγματικότητα, η πραγματικότητα είναι εκεί,

όλα αυτά τα φαινόμενα δεν δημιουργούνται επειδή οι άνθρωποι είναι κακοί και έχουν κακό τσι ή φενγκ σούι ή τι άλλο δυτικό ανατολικοφερτο μεταμοντέρνο κατασκεύασμα

η φτώχεια και η εξαθλίωση υπάρχει γιατί υπάρχει και λειτουργεί αυτό το σύστημα που επιβάλλουν οι άνθρωποι που το εκμεταλλεύονται για να πλουτίζουν ολοένα και να έχουν αυτοί όλα τα πλούτη φτωχοποιώντας τους υπόλοιπους

δεν είναι δυνατόν σε κοινωνίες όπως της Γερμανίας με την βαριά βιομηχανία να υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν από την πείνα

οι ΗΠΑ η μεγαλύτερη βιοημαχανική χώρα να έχει 50 εκατομύρια ανθρώπους που ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης

Καμιά φορά σε πιάνει απόγνωση

τώρα διάβασα αυτό από το γλομπινγ

http://e-globbing.blogspot.com/2012/11/blog-post_3155.html

27 ΝΟΕ 2012

ΙΣΠΑΝΙΑ: Στις μεγάλες ουρές των συσσιτίων!

Eθελοντής σερβίρει πρωινό στο Caliu, στη Βαρκελώνη. Περισσότεροι από 100 ανθρωποι παιρνουν εκει φαγητο κάθε μέρα. (Φωτο Αrbetaren)

Το ήδη υψηλό ρεκόρ ανεργίας στην Ισπανία συνεχίζει να αυξάνεται, ενώ όλο και περισσότεροι διώχθηκαν από τα σπίτια τους επειδή δεν μπορούν πλέον να πληρώσουν το ενοίκιο, ή την υποθήκη τους. Η οικονομική κρίση είναι ιδιαίτερα εμφανής στα συσσιτια της χώρας.

Το μαγειρειο της φιλανθρωπικης οργανωσης Emaus, στη πολη Torremolinos, στις παρυφές της Μάλαγα, σήμερα το πρωί, όπως και κάθε άλλη μέρα εχει τη ίδια δουλειά. Εδώ, βρισκεται ο Pepi, η Adriana και ο Diego και προετοιμαζουν φαγητο για πάνω από 100 άτομα, που κάθε μέρα έρχονται εδώ, επειδη δεν μπορούν πλέον να αντέξουν οικονομικά να αγορασουν τροφιμα απο μονοι τους.
– Η μαμά μου είναι άνεργη και έχει τρία παιδιά, λέει η 18χρονη Dariana, που επισκέπτεται το μαγειρειο για να πάρει ρύζι, σαλάτα, ψωμί και φρούτα για τη μητέρα της και τα αδέλφια της.
Στις 12:30 κάθε μέρα οι άνθρωποι αρχίζουν να κάνουν ουρά έξω από το χώρο περιμενοντας να πάρουν ένα γεύμα για να γυρίσουν στο σπιτι τους. Μια ώρα αργότερα συγκεντρώνονται περίπου 30 άνθρωποι στην τραπεζαρία της κουζίνας για να φανε μαζί.
– Ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι θα ημουν αναγκασμενη να ερθω εδώ για να ζητήσω φαγητο, λέει η Jessica που επισκέπτεται το μαγειρειο με την μολις δύο χρονών κόρη της. Τόσο η Jessica οσο και ο σύζυγός της έχουν χάσει τις δουλειές τους και δεν έχουν κανένα εισόδημα.
Η ανεργία είναι πάνω από 25% στην Ισπανία και πάνω από το 1/5 του πληθυσμού της χώρας που ειναι 47 εκατομμύρια, ζουν σήμερα κάτω από το όριο της φτώχειας,σύμφωνα με έρευνα που εγινε από το στατιστικο ινστιτουτο της χώρας, ΙΝΕ.
– Ερχονται ολο και περισσότεροι άνθρωποι να ζητήσουν τρόφιμα. Εχουμε πλεον ξεπερασει τις δυνατοτητες μας, λέει ο Pepi, ενώ ανακατευει μια απο τις κατσαρολες με φαγητο!
– Οι περισσότεροι άνθρωποι που έρχονται εδώ εξακολουθούν να έχουν κάποιο μερος να ζήσουν, αλλά δεν μπορούν πλέον να αντέξουν οικονομικά να αγοράζουν τρόφιμα.
Ο προεδρος της φιλανθρωπικης οργανωσης Emaus, Antonio Abril λέει ότι τα συσσίτια τους έχουν σήμερα ένα διαφορετικό είδος επισκεπτών σε σχέση με το πώς ήταν πριν να χτυπησει η παγκόσμια οικονομική κρίση που άρχισε στα 2008.
Προηγουμένως, ήταν σχεδόν αποκλειστικά οι ηλικιωμένοι που ερχοντουσαν. Όμως, σήμερα επισκέπτονται τα συσσιτια του Emaus, που βρίσκονται σε πολλές περιοχές της χώρας, ακομα και νέοι που αναγκάζονται να ζουν στους δρόμους, ή σε καταλήψεις.
Αυτοί που έρχονται στα συσσιτια στο Torremolinos έχουν παραπεμφθεί εκεί από τις κοινωνικές υπηρεσίες, και πρέπει να είναι γραμμένοι στην υπηρεσια της περιοχής, λέει ο Luis Romero, ο οποίος ήταν ένας από τους ιδρυτές της τοπικής ένωσης.
Κάθε μέρα στελνει από δύο εθελοντές, προσωπικό της κουζίνας εξω με ένα φορτηγό για να πάρουν τις δωρεές από εταιρείες τροφίμων και φιλανθρωπικές οργανώσεις που βοηθούν να κρατηθει το συσσίτιο ζωντανό. Στις 1.30 σερβίρεται φαγητο για τα 30 άτομα που καθε μερα καθονται στο τραπέζι της κουζίνας  στη πολη Torremolinos.
-Δόξα τω Θεώ που μπορούμε να έρθουμε εδώ και καταφέρνουμε να επιβιώσουμε, λέει ο Μarcο, ενώ τρώει ενα πιάτο με ρύζι.
Το μεγαλύτερο ατομο σε ηλικια είναι η 94χρονη Encarnacion.
-Το τελευταίο καιρό, όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι έρχονται εδω για να πάρουν φαγητο, επειδή δεν υπάρχουν δουλειες, λέει η ηλικιωμενη γυναικα.
==========
βλέπεις τι γίνεται στην κοντινή ελλάδα με τους ανθρώπους να αυτοκτονούν να πεθαίνουν από την πείνα
και την ίδια στιγμή η κοροιδία μέσα στα μούτρα τους

Μόνον 1,9 δισ. στην αγορά από τη δόση του δανείου

 Οπως επισημαίνεται σε ανάλυση της Eurobank, μετά την έγκριση των χθεσινών αποφάσεων του Eurogroup από κοινοβούλια χωρών της Ευρωζώνης και από το ΔΝΤ, θα δοθεί στην Ελλάδα το βασικό «κομμάτι» της δόσης, ποσού 34,4 δισ. ευρώ. Από αυτά, 23,8 δισ. θα διατεθούν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και τα υπόλοιπα 10,6 δισ. θα καλύψουν δημοσιονομικές ανάγκες.

====

απόγνωση και λες, καλά μέχρι που θα φτάσει αυτό το πράμα;

μέχρι πότε οι άνθρωποι απλά θα ανέχονται την μοίρα που τους επιφύλαξαν άλλοι;

και ανατρέχεις στην ιστορία να βρεις κουράγιο και συμπαράσταση

πριν επέλθει η γαλλική επανάσταση η εξαθλίωση ήταν ίδιον χαρακτηριστικό της εποχής

και όμως η βαστίλη έπεσε και οι γκιλοτίνες στήθηκαν

οι πάλαι ποτέ δειλοί οσφυοκάμπτες έγιναν λιοντάρια

τι ήταν αυτό που τους έκανε έτσι

το Επαναστατικό Πνεύμα του Κροπότκιν ριλόουτετ

https://osr55.wordpress.com/2012/06/25/

Ένα σύγχρονο επίκαιρο κείμενο για την εξαθλίωση και την προοπτική που διανοίγεται στους ανθρώπους …πριν ήταν δειλοί και μετά έγιναν λιοντάρια.. τι το προκάλεσε αυτό;

Οι ιδέες που έχουμε διδακτεί για τη συγκρότηση των κρατών για τους νόμους της κοινωνικής ισορροπίας για τις πολιτικές και οικονομικές σχέσεις που έχουν οι πολίτες μεταξύ τους δεν αντέχουν στην αυστηρή κριτική που δέχονται καθημερινά σε κάθε ευκαιρία ..

Οι πολιτικοί οικονομικοί και κοινωνικοί θεσμοί σωριάζονται σε ερείπια σαν χτίσμα που έγινε ακατοίκητο πιέζουν εμποδίζουν την ανάπτυξη των νεαρών βλαστών που φυτρώνουν στους ραγισμένους τοίχους του κι αρχίζουν να απλώνονται γύρω του…..

Η λαική συνείδηση ξεσηκώνεται καθημερινά ενάντια στα σκάνδαλα που ξεσπούν στους κόλπους της τάξης των προνομιούχων και των αργόσχολων ενάντια στα εγκλήματα που διαπράττονται στο όνομα του δικαίου του ισχυρότερου ή με σκοπό την διατήρηση αυτών των προνομίων….

Στις εποχές του φρενιασμένου αγώνα δρόμου με στόχο τον πλουτισμό των πυρετώδικων κερδοσκοπιών και των κρίσεων της γρήγορης καταστροφής των μεγάλων βιομηχανιών και της εφήμερης άνθισης άλλων κλάδων της παραγωγής περιουσιών που μαζεύονται με σκανδαλώδη τρόπο σε λίγα χρόνια και χάνονται με την ίδια ευκολία καταλαβαίνουμε ότι οι οικονομικοί θεσμοί που διέπουν την παραγωγή και την ανταλλαγή απέχουν πολύ από το να δώσουν στην κοινωνία την ευημερία που είχαν σκοπό να της εγγυηθούν, φέρνουν διαμετρικά αντίθετο αποτέλεσμα. 

Αντί για την τάξη – γεννάνε το χάος- αντί για την ευτυχία την δυστυχία και την αβεβαιότητα για το αύριο, αντί για την αρμονία των συμφερόντων, τον πόλεμο, ένα διαρκή πόλεμο του εκμεταλλευτή ενάντια στον παραγωγό των εκμεταλλευτών και των παραγωγών αναμεταξύ τους. ..

Ο κυβερνητικός μηχανισμός που έχει επιφορτιστεί με τη διατήρηση της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων λειτουργεί ακόμα.

Σε κάθε στροφή των ξεβιδωμένων τροχών του παθαίνει βλάβη και σταματάει. Η λειτουργία του γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη, κι η δυσαρέσκεια που προκαλούν τα ελαττώματα του μεγαλώνει.

Καθημερινά προβάλλονται καινούριες απαιτήσεις. “Μεταρρυθμίστε αυτό μεταρρυθμίστε εκείνο” φωνάζουν από παντού ” Πόλεμοι οικονομικά φόροι δικαστήρια αστυνομία, όλα πρέπει να ξαναγίνουν να αναδιοργανωθούν να στηριχτούν πάνω σε καινούριες βάσεις” λένε οι μεταρρυθμιστές. 

Κι όμως όλοι καταλαβαίνουν ότι είναι αδύνατο να επισκευάσουν να διορθώσουν ένα ξεχωριστό κομμάτι γιατί όλα συνδέονται μεταξύ τους και στο κάτω κάτω πως να επισκευαστούν όταν η κοινωνία είναι διαιρεμένη σε δύο απροκάλυπτα εχθρικά στρατόπεδα; Αν ικανοποιήσεις μερικούς δυσαρεστημένους θα δημιουργήσεις καινούριους δυσαρεστημένους. 

Οι μέτριες προσωπικότητες που αναλαμβάνουν στις μεταβατικές εποχές τη διακυβέρνηση του κυβερνητικού σκάφους ονειρεύονται μόνον ένα πράγμα: να πλουτίσουν πριν έλθει ο επόμενος πόλεμος. Δεχόμενοι επιθέσεις από παντού αμύνονται αδέξια άγονται και φέρονται κάνουν απανωτές βλακείες και κατορθώνουν έτσι να πριονίσουν και την τελευταία σανίδα σωτηρίας τους, αμαυρώνουν το κύρος της κυβέρνησης και την γελοιοποιούν με την ανικανότητα τους. 

.. οι Times το αναγνώρισαν αυτό σ΄ένα άρθρο που το κάνει ακόμη περισσότερο εκπληκτικό το γεγονός ότι γράφτηκε σε μια εφημερίδα που ποτέ δεν ανησυχεί αν δεν υπάρχει σοβαρός λόγος. 

Χλευάζοντας αυτούς που που εξυμνούν τις σπαρτιατικές αρετές της αποταμίευσης και της εγκράτειας, η εφημερίδα των χρηματιστικών κύκλων του Λονδίνου καλεί την αστική τάξη να σκεφτεί πιο σοβαρά σε τι χάλια βρίσκονται οι εργάτες στην κοινωνία μας και να βρουν τι παραχωρήσεις θα έπρεπε να κάνουν γιατί οι εργάτες έχουν απόλυτο δίκαιο που είναι δυσαρεστημένοι..

=========

Τα πιο πάνω αναδεικνύουν την έμπρακτη ανικανότητα των κρατών των κυβερνήσεων και των νόμων τους να προσφέρουν λύσεις και απαντήσεις στους ανθρώπους που αποτελούν την κοινωνία και βλέπουν ότι όχι μόνο για λύσεις αντίθετα οι σπασμωδικές κινήσεις του κάθε τυχάρπαστου πολιτικάντη που έχει ηγείται της κυβέρνησης την δεδομένη στιγμή ακριβώς λόγω της ίδιας αντιφατικότητας που φέρει αυτό το σύστημα το οποίο ουσιαστικά προάγει την φρενιασμένη κερδοσκοπία διάφορων αργόσχολων που εκμεταλλευόμενη ακριβώς αυτό το σύστημα πλουτίζουν τόσο εύκολα όσο και αντίστοιχα χάνουν αυτόν τον πλούτο γιατί τους αντικατέστησε άλλο παράσιτο αυτής της κοινωνίας

Η κρίση είναι εδώ και κτυπάει ολοένα τα χαμηλά στρώματα της κοινωνίας, τους εργαζομένους οι οποίοι εξαθλιώνονται ολοένα και είναι γιαυτό που οι μεγάλες εφημερίδες που εκπροσωπούν ουσιαστικά τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης δηλαδή των χρηματιστικών κύκλων όπως είναι οι Ταιμς του Λονδίνου κρούουν τον κώδων του κινδύνου αντιλαμβανόμενοι ότι το καζάνι της εξαθλίωσης των εργαζομένων κοχλάζει και πολύ εύκολα μπορεί να ξεσπάσει και να τους παρασύρει εκτός και αν ελαφρύνουν αυτοί που έχουν τα ηνία των κυβερνήσεων το δυσβάστακτο βάρος της εξαθλίωσης των ανθρώπων

Εν ολλίγοις η εφημερίδα αυτή προστατεύοντας αρχικά τα συμφέροντα της εκφράζει την άποψη ότι θα πρέπει να πετάξει κανένα ψίχουλο σε αυτούς που δουλεύουν και παράγουν τον πλούτο ώστε τα παράσιτα της κοινωνίας που τον καρπώνονται να συνεχίσουν να τον καρπώνονται

Αυτό το απόσπασμα που παραθέτω πιο πάνω κάλλιστα θα μπορούσε να είναι ένα κείμενο σημερινό σε μια εφημερίδα του σήμερα στο 2012 και της ανυπέρβλητης ως φαίνεται μέχρι σήμερα χρηματοπιστωτικής καπιταλιστικής συστημικής κρίσης 

και όμως τα πιο πάνω αποτελούν συρραφή από αποσπάσματα από κείμενα και άρθρα  που έγραψε ο Πιοτρ Κροπότκιν  στα 1889-1882 και τα οποία συγκέντρωσε ο ίδιος και τα δημοσίευσε σε ένα βιβλίο που εξέδωσε το 1885.

Το βιβλίο αυτό έχει τον τίτλο “Το Επαναστατικό πνεύμα”

https://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/to_epanastatiko_pneuma_-_kropotkin.pdf.pdf

Σε αυτό το βιβλίο  του  o Κροπότκιν καταπιάνεται με το κατά πόσο είναι εφικτή μια επανάσταση και πως πάντα αυτή προοπτική φαινόταν ουτοπική και μη ρεαλιστική στους διάφορους (πάντα υπήρχαν τέτοιοι) τάχα ρεαλιστές

«Όταν διαβάζουμε στους καλύτερους ιστορικούς μας για τη γένεση και την ανάπτυξη των μεγάλων επαναστατικών κραδασμών βρίσκουμε συνήθως κάτω από τον τίτλο «Τα αίτια της επανάστασης» μια συναρπαστική περιγραφή της κατάστασης που επικρατεί την προηγούμενη της επανάστασης.

Η μιζέρια του λαού η γενική ανασφάλεια τα σπασμωδικά μέτρα της κυβέρνησης τα εμετικά σκάνδαλα που βγάζουν στο φως τα μεγάλα ελαττώματα της κοινωνίας οι καινούριες ιδέες που προσπαθούν να επιβληθούν αλλά σκοντάφτουν στην ανικανότητα των υποστηρικτών του παλιού καθεστώτος – τίποτα δεν λείπει από την εικόνα.

Μελετώντας αυτή την εικόνα πειθόμαστε ότι η επανάσταση ήταν πράγματι αναπόφευκτη ότι δεν υπήρχε άλλη διέξοδο πέρα από την εξέγερση.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την κατάσταση πριν από τα 1789 όπως μας την παρουσιάζουν οι ιστορικοί. Νομίζουμε ότι ακούμε τον αγρότη να παραπονιέται για το φόρο του αλατιού για τη δεκάτη για τα δοσίματα στο φεουδάρχη και να τρέφει στην καρδιά του άσβεστο μίσος για τον άρχοντα τον καλόγερο το μονοπωλητή και τον φοροεισπράκτορα. Μας φαίνεται ότι βλέπουμε τους αστούς να παραπονιούνται ότι οι δημοτικές αρχές έχουν χάσει τα δικαιώματα τους και να καταριούνται τον μονάρχη.

Ακούμε το λαό να βλαστημάει τη βασίλισσα να ξεσηκώνεται μαθαίνοντας τα καμώματα των υπουργών και να λέει διαρκώς ότι οι φόροι είναι ανυπόφοροι κα τα δοσίματα εξοντωτικά ότι οι σοδειές ήταν κακές κι ο χειμώνας πολύ βαρύς ότι τα τρόφιμα είναι πανάκριβα κι οι μονοπωλητές άπληστοι ότι οι δικηγόροι των χωριών αρπάζουν την σοδειά του χωρικού ότι ο αγροφύλακας θέλει να κάνει τον σατράπη ότι το ταχυδρομείο δεν είναι καθόλου καλά οργανωμένο ενώ οι υπάλληλοι του είναι τεμπελόσκυλα… Κοντολογίς τίποτα δεν πάει καλά όλοι παραπονιούνται. «Δεν πάει άλλο αυτή η κατάσταση άσχημη κατάληξη θα έχουμε»  ακούμε να λένε από παντού.

Απ αυτούς τους ειρηνικούς συλλογισμούς όμως μέχρι την επανάσταση μέχρι τον ξεσηκωμό – υπάρχει μια ολόκληρη άβυσσος αυτή που στους περισσότερους ανθρώπους χωρίζει το συλλογισμό από την πράξη τη σκέψη από τη θέληση από την ανάγκη για δράση.

Πως ξεπεράστηκε αυτή η άβυσσος;

Πως αυτοί οι άνθρωποι που χτες ακόμα παραπονιόταν ήσυχα για το χάλι τους καπνίζοντας τις πίπες τους και την επόμενη στιγμή χαιρετούσαν δουλικά τον ίδιο τον αγροφύλακα και το χωροφύλακα που πριν από λίγο βρίζανε – πως λίγες μέρες αργότερα αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι μπόρεσαν να πάρουν τα δρεπάνια και τα σιδερένια  λοστάρια τους και πήγανε να επιτεθούν στον άρχοντα που χθες ακόμα τους τρόμαζε στον ίδιο του τον πύργο;

Ποιο θαύμα μεταμόρφωσε αυτούς τους άντρες που οι γυναίκες τους τους θεωρούσανε δικαιολογημένα δειλούς σε ήρωες που προχωράνε ακάθεκτοι κάτω από τις οβίδες των κανονιών και κάτω από τους μυδραλιοβολισμούς προς την κατάκτηση των δικαιωμάτων τους;

Πως αυτές οι κουβέντες που έχουν ειπωθεί τόσες φορές και που σκορπίζονται στον αέρα σαν τον ήχο της καμπάνας μετατράπηκαν επιτέλους σε έργα;

(Σημείωση του μπλοκ: η απάντηση μετά)

Συνέχεια…….

«Μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει μια παρόμοια μελέτη.

Οι ιστορικοί μας έχουν ιστορήσει θαυμάσια τα μεγάλα βήματα με τα οποία η ανθρωπότητα προχώρησε προς την απελευθέρωση της αλλά έχουν δώσει πολύ λίγη προσοχή στις περιόδους που προηγούνταν από τις επαναστάσεις.

Απορροφημένοι από τα δράματα που προσπαθούν να σκιαγραφήσουν γράφουνε βιαστικά τον πρόλογο ενώ αυτό που πάνω απ όλα μας ενδιαφέρει είναι τούτος ο πρόλογος. …

Θα εξετάσουμε επί τροχάδην μια από αυτές τις περιόδους την περίοδο που προηγήθηκε από τα 1789 και αφήνοντας κατά μέρος την ανάλυση των περιστάσεων που είχαν δημιουργήσει μια επαναστατική κατάσταση στα τέλη του προηγούμενου αιώνα θα αρκεστούμε να καταδείξουμε ορισμένους τρόπους αγκιτάτσιας που μεταχειρίστηκαν οι πρόγονοί μας.

Δύο κυρίως γεγονότα ήταν το αποτέλεσμα της επανάστασης του 1789-1793.

Από τη μια μεριά η ανατροπή

 

οι επαναστάσεις δεν γίνονται από την μια μέρα στην άλλη

αλλά είναι μια ολόκληρη διαδικασία η οποία κτίζεται σταδιακά από κάποιους λίγους μεν ψυχωμένους άνθρωπους οι οποίοι μάλιστα χλευάζονται και θεωρούνται τρελλοί από την τεράστια πλειοψηφία πυο ναι μεν βρίζει τον κακό του δαίμονα αλλα από την άλλη ακόμη σκύβει το κεφάλι

ο Κροπότκιν ένας από τους κορυφαιους θεωρητικούς του αναρχισμού όπως και άλλοι μεγάλοι αναρχικοί όπως ο Μαλατέστα ο Ντουρούτι που συμμετείχε σε μια κορυφαία επανασταση που έφερε στην πράξη την λεγομενη ουτοπία, αυτοί οι άνθρωποι πατώντας απολύτως στην γη βλέπουν την πραγματικότητα και προσπαθούν να βρουν λύσεις

να βρουν λύσεις όχι ΓΙΑ την κοινωνία αλλά ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ όχι ως τάχα ηγέτες και καθοδηγητές όπως επιφυλάσσουν στον εαυτό τους τύποι του κκε που τάχα θα ηγηθεί την επανάσταση αν και όταν και αν αν αν αχ και βαχ γίνει η επανάσταση

ναι και όταν γίνει η επανάστση ο κόσμος θα καλέσει το κκε να οδηγήσει τους ήδη επαναστατημένους ανθρώπους

όπως έγραψα στο προηγούμενο μου κείμενο ο Κροπότκιν στο βιβλίο του

“Το Επαναστατικό πνεύμα”

https://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/to_epanastatiko_pneuma_-_kropotkin.pdf.pdf

 

καταπιάνεται με το κατά πόσο είναι εφικτή μια επανάσταση και πως πάντα αυτή προοπτική φαινόταν ουτοπική και μη ρεαλιστική στους διάφορους (πάντα υπήρχαν τέτοιοι) τάχα ρεαλιστές

 

Η ουσία των διαπιστώσεων του Κροπότκιν είναι ότι καμιά επανάσταση δεν ει΄ναι αναπόφευκτη υπό την έννοια ότι αν δεν γίνουν συγκεκριμένες ενέργειες οι οποίες θα προετοιμάσουν τους ανθρώπους για αυτήν τότε καμιά επανάσταση δεν πρόκειται να γίνει από μόνη της

ο καπιταλισμός δεν καταρρέει παρά μόνο ανατρέπεται

και αυτό σήμερα φαινεται πολύ καλύτερα παρά ποτέ… η καπιταλιστική κρίση σήμερα συγκρίνεται μόνο με την μεγάλη ύφεστη του κραχ του 1929 η οποία κρίση ξεπεράστηκε μόνο μετά το αιματοκύλισμα και την καταστροφήτ ου δευτέρου παγκοσμίου πολέμου

ο καπιταλισμός είναι πολύ ευέλικτος και προσαρμόζεται πολύ εύκολα ιδίως όταν δεν υπάρχει ιδεολογικός αντίλογος αλλά πολύ περισσότερο πρακτικός φραγμός στα σχέδια τους

βλέπουμε αυτή την στιγμή πχ στην Ελλάδα να ξεδιπλώνεται απροκάλυπτα η μεγαλύτερη επίθεση στην ιστορία των εργατικών δικαιωμάτων

και όμως ο κόσμος να ψηφίζει μαζικά τους δήμιους τους

οι άνθρωποι δεν είναι έτοιμοι να ακούσουν δυστυχώς την αλήθεια για τις αιτίες της εξαθλίωσης τους

και δεν πρόκειται να “διορθώσουν” τάχα την ψήφο τους γιατί τάχα τους το λέει ο μεγάλος φωτεινός ηγέτης και καθοδηγητής του κόμματος

οι αναρχικοί σε αντιδιαστολή με κάθε λογής σωτήρες τάχα παιδαγωγούς δασκάλους και λοιπά ανθρωπάκια βουτηγμένα μέσα στο σύστημα που απλά μιλάνε και κλάνουν αλλά καμιά πρακτική προσφορά δεν κάνουν, σε αντιδιαστολή με αυτούς οι αναρχικοί προσπαθούν να βρίσκουν λύσεις με τους ανθρώπους και όχι για τους ανθρώπους

ο Μπέργκμαν μιλάει καθαρά με απλά λόγια πρακτικά για το τι είναι ο αναρχισμός και μιλάει απολύτως πρακτικά και επί της ουσίας όπως και ο Μαλατέστα που προσπαθούν να απευθυνθούν στους ανθρώπους ώστε να τους μεταφέρουν αυτά που πιστεύουν με ευνοητο και όχι δυσνοητο τρόπο

http://www.scribd.com/osr55

Αλεξάντερ Μπέργκμαν -Το αλφαβητάρι του αναρχισμού

Ερρικο Μαλατέστα -Στο καφενείο, συζητήσεις για τον αναρχισμό

Ερρίκο Μαλατέστα- Προς μια ελεύθερη κοινωνία

Ο Μπέργκμαν, ο Μαλατέστα και ο Κροπότκιν για τους μικροαστούς νοικοκυρέους στο Σύνταγμα και αλλού

https://osr55.wordpress.com/2011/06/11/

 

ο Κροπότκιν στο βιβλίο του αυτό αναφέρει πρακτικά παραδείγματα από όλα αυτά που ψυχωμένοι άνθρωποι έκαναν πριν την μεγάλη γαλλική επανάσταση που έγινε ακριβώς γιατί προηγήθηκε αυτή η προετοιμασία

από την έκδοση μπροσούρων αφισών γελοιογραφιών μέχρι επιθέσεις στους άρχοντες στους οποίους έδειχναν έμπρακτα την αντίθεση αλλά και έδιναν το μήνυμα ότι δεν είναι ανίκητοι

 

«Όταν διαβάζουμε στους καλύτερους ιστορικούς μας για τη γένεση και την ανάπτυξη των μεγάλων επαναστατικών κραδασμών βρίσκουμε συνήθως κάτω από τον τίτλο «Τα αίτια της επανάστασης» μια συναρπαστική περιγραφή της κατάστασης που επικρατεί την προηγούμενη της επανάστασης.

Η μιζέρια του λαού η γενική ανασφάλεια τα σπασμωδικά μέτρα της κυβέρνησης τα εμετικά σκάνδαλα που βγάζουν στο φως τα μεγάλα ελαττώματα της κοινωνίας οι καινούριες ιδέες που προσπαθούν να επιβληθούν αλλά σκοντάφτουν στην ανικανότητα των υποστηρικτών του παλιού καθεστώτος – τίποτα δεν λείπει από την εικόνα.

Μελετώντας αυτή την εικόνα πειθόμαστε ότι η επανάσταση ήταν πράγματι αναπόφευκτη ότι δεν υπήρχε άλλη διέξοδο πέρα από την εξέγερση.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την κατάσταση πριν από τα 1789 όπως μας την παρουσιάζουν οι ιστορικοί. Νομίζουμε ότι ακούμε τον αγρότη να παραπονιέται για το φόρο του αλατιού για τη δεκάτη για τα δοσίματα στο φεουδάρχη και να τρέφει στην καρδιά του άσβεστο μίσος για τον άρχοντα τον καλόγερο το μονοπωλητή και τον φοροεισπράκτορα. Μας φαίνεται ότι βλέπουμε τους αστούς να παραπονιούνται ότι οι δημοτικές αρχές έχουν χάσει τα δικαιώματα τους και να καταριούνται τον μονάρχη.

Ακούμε το λαό να βλαστημάει τη βασίλισσα να ξεσηκώνεται μαθαίνοντας τα καμώματα των υπουργών και να λέει διαρκώς ότι οι φόροι είναι ανυπόφοροι κα τα δοσίματα εξοντωτικά ότι οι σοδειές ήταν κακές κι ο χειμώνας πολύ βαρύς ότι τα τρόφιμα είναι πανάκριβα κι οι μονοπωλητές άπληστοι ότι οι δικηγόροι των χωριών αρπάζουν την σοδειά του χωρικού ότι ο αγροφύλακας θέλει να κάνει τον σατράπη ότι το ταχυδρομείο δεν είναι καθόλου καλά οργανωμένο ενώ οι υπάλληλοι του είναι τεμπελόσκυλα… Κοντολογίς τίποτα δεν πάει καλά όλοι παραπονιούνται. «Δεν πάει άλλο αυτή η κατάσταση άσχημη κατάληξη θα έχουμε»  ακούμε να λένε από παντού.

Απ αυτούς τους ειρηνικούς συλλογισμούς όμως μέχρι την επανάσταση μέχρι τον ξεσηκωμό – υπάρχει μια ολόκληρη άβυσσος αυτή που στους περισσότερους ανθρώπους χωρίζει το συλλογισμό από την πράξη τη σκέψη από τη θέληση από την ανάγκη για δράση.

Πως ξεπεράστηκε αυτή η άβυσσος;

Πως αυτοί οι άνθρωποι που χτες ακόμα παραπονιόταν ήσυχα για το χάλι τους καπνίζοντας τις πίπες τους και την επόμενη στιγμή χαιρετούσαν δουλικά τον ίδιο τον αγροφύλακα και το χωροφύλακα που πριν από λίγο βρίζανε – πως λίγες μέρες αργότερα αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι μπόρεσαν να πάρουν τα δρεπάνια και τα σιδερένια  λοστάρια τους και πήγανε να επιτεθούν στον άρχοντα που χθες ακόμα τους τρόμαζε στον ίδιο του τον πύργο;

Ποιο θαύμα μεταμόρφωσε αυτούς τους άντρες που οι γυναίκες τους τους θεωρούσανε δικαιολογημένα δειλούς σε ήρωες που προχωράνε ακάθεκτοι κάτω από τις οβίδες των κανονιών και κάτω από τους μυδραλιοβολισμούς προς την κατάκτηση των δικαιωμάτων τους;

Πως αυτές οι κουβέντες που έχουν ειπωθεί τόσες φορές και που σκορπίζονται στον αέρα σαν τον ήχο της καμπάνας μετατράπηκαν επιτέλους σε έργα;”

 

έτσ λοιπόν μεταμορφώθηκαν αυτοί οι δειλοί άντρες που πλέον συνέτριψαν τον πανοπλο εχθρό και τον οδήγησαν εκεί που του άξιζε

δηλαδή στις γκιλοτίνες

καμιά επανάσταση δεν πρόκειται να γίνει από μόνη της

1 σχόλιο

Filed under "οικονομική κρίση", προπαγάνδα παπαγαλάκια, παράσιτα πλούσιοι, Αναρχισμός, Αναλύσεις, Βιβλία, Κροπότκιν, Ο μαζάνθρωπος μαλάκας, Πόσο μαλάκας είσαι τελικά φιλήσυχε φιλειρηνικέ, Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, Το Επαναστατικό Πνεύμα Κροπότκιν, αλήθεια, αναδημοσιεύσεις, κρίση, ούτε θεός ούτε αφέντης

Το μεγαλείο της ποταπότητας – περί σάτιρας, ελευθερίας του λόγου… Νόαμ Τσόμσκυ βίντεο

Ένα κείμενο από την συσπείρωση αναρχικών

Σε πολύ μεγάλο βαθμό συμφωνώ με κάποιες ψιλοαντιρρήσεις στο ηθικόν του πράγματος ότι η πρόκληση και ο χαβαλές τύπου πάτερ παστίτσιου ή γελοιοποίηση και απομυθοποίηση συμβόλων είναι ενδεχομένως κατανάγκην κάτι μόνο αρνητικό

θεωρώ ότι κάθε τι πρέπει να εξετάζεται μέσα στο πλαίσια που το περιβάλλουν, υπό την έννοια ότι ενδεχομένως αυτή την περίοδο της γελοίας θρησκευτικότητας η γελοιοποίηση συμβόλων τύπου γέροντα παίσιου που διαιωνίζουν την αποχαύνωση ενδεχομένως να έχει θετική χροιά και όχι αρνητική

εδώ η άποψη του Νόαμ Τσόμσκυ για την λεγόμενη ελευθερία του λόγου που θεωρεί ότι πρέπει να είναι απεριόριστη υπό την έννοια ότι ο καθένας θα πρέπει να αφήνεται λέει και να ισχυρίζεται ό,τι θέλει σε σχέση με ιστορικά κλπ γεγονότα και ο καθένας να αφήνεται να πιστέψει ή όχι με κριτική σκέψη

θα πρέπει να απαγορευτεί σε κάποιον να αμφισβητεί το ολοκαύτωμα των εβραίων από τους ναζί;

ο τσόμσκυ λέει ότι όχι, δεν θα δώσω αυτό το δικαίωμα στο κράτος αλλά  αυτό που μπορώ να κάνω είναι να παραθέσω επιχειρήματα κατά αυτή της αυθαίρετης ανιστόρητης άποψης

http://anarchypress.wordpress.com/2012/10/15/%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1%CF%82/

 

Το «μεγαλείο» της ποταπότητας

Μετά από τη δίωξη, που ασκήθηκε εναντίον 27χρονου που είχε το Μπλογκ gerontas pastitsios «για κακόβουλη βλασφημία και καθύβριση θρησκευμάτων», μια σειρά αντιδράσεις και τοποθετήσεις σχετικά με την ελευθερία του λόγου διέτρεξαν όχι μόνο τη «μπλογκόσφαιρα» αλλά ξεχύθηκαν στον κοινωνικό χώρο. Ευθύς μόλις έγινε γνωστή η άσκηση δίωξης τόσο οι αμύντορες της ελευθερίας του λόγου όσο και οι υπερασπιστές των ιερών και οσίων, επάνδρωσαν τα αντίστοιχα χαρακώματα. Στους αμύντορες συγκαταλέχθηκαν ο Παπαδημούλης και ο Κουβέλης. Το κόμμα του τελευταίου επισήμανε πως «η σάτιρα γεννήθηκε στην αρχαία Αθήνα». Σκόπιμα αμαθή τα αριστερά δεκανίκια του συστήματος. Αν και μάλλον είναι χαμένος κόπος, καλό είναι να τους θυμίσει κάποιος ότι ο Σωκράτης καταδικάστηκε σε θάνατο «για ασέβεια προς τους θεούς και για διαφθορά των νέων». Ταυτόχρονα με αυτό το «επεισόδιο» ξεπήδησαν και κάποιες σατιρικές και μη σελίδες με σκοπό να προσθέσουν το λιθαράκι, τον ογκόλιθο ή την χοντροκοπιά τους σε ένα πανηγύρι α-νοησίας και λιθοβολισμού άδειων πουκάμισων.

Ένα χιλιοπαιγμένο έργο ήρθε και πάλι στο προσκήνιο με τις κουίντες να κρύβουν τους καγχάζοντες εξουσιαστές, επειδή είναι γνωστό πως ανάλογα με τον χαρακτήρα που δίνουν, στον κρατικό μηχανισμό που εγκαθιδρύουν, προστατεύουν την θρησκεία ή την καταπολεμούν (όπως συνέβαινε στα κομμουνιστικά καθεστώτα) πότε με την προσπάθεια πλύσης εγκεφάλου και πότε με την βία και την απειλή ποινών.

Τελικά ο 27χρονος, που ισχυρίστηκε πως ήθελε να κάνει σάτιρα κι όχι να βλασφημήσει, αφέθηκε ελεύθερος και για την υπόθεση ορίστηκε τακτική δικάσιμος.

Αξίζει, πάντως, να επισημάνουμε την διατύπωση ενός αρκετά αρμόδιου, του Τζόναθαν Σουίφτ, σχετικά με το τί είναι σάτιρα. Μας λέει: «Είναι ένα είδος καθρέφτη, όπου βλέπουμε όλα τα άλλα πρόσωπα, εκτός από το δικό μας». Υπάρχει ακόμα και η άποψη πως σάτιρα είναι «το να ανακαλύπτεις δυσάρεστα πράγματα για τον εαυτό σου και μετά να τα λες για άλλους».

Ερχόμαστε τώρα να δούμε κάποιες παραμέτρους που σχετίζονται με τη πανσπερμία καταστάσεων και που συνδέονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο με το γεγονός που ξεκινήσαμε το κείμενό μας.

Η «αποκάλυψη»

Με το συμβάν, που προαναφέραμε, «αποκαλύφθηκε» πως η περιβόητη ελευθερία λόγου που «ισχύει» στο διαδίκτυο, αλλά και οπουδήποτε αλλού, ανήκει στη διακριτική ευχέρεια του κράτους.

Ειπώθηκε και γράφτηκε πως αυτή η κίνηση εκ μέρους των διωκτικών αρχών έχει πολιτικές σκοπιμότητες. Αυτό μπορεί να έχει κάποια βάση. Οι πολιτικές σκοπιμότητες είναι ένα μόνο μέρος των επιδιώξεων που συνήθως υπάρχουν όταν ασκείται λογοκρισία, αλλά έχουν εκδηλωθεί πολλές περιπτώσεις εφαρμογής των λογοκριτικών διατάξεων του νόμου όπως, για παράδειγμα, όταν υπάρχουν εσωτερικές αντιθέσεις μέσα στο κάθε σύστημα εξουσίας, για λόγους αποπροσανατολισμού, προκειμένου να κατασταλεί ανεπιθύμητη άποψη ή στις περιπτώσεις εκείνες όπου προετοιμάζεται το έδαφος για την επιβολή μέτρων ορισμένου χαρακτήρα. Επίσης, μπορεί να οφείλεται σε «υπερβάλλοντα ζήλο» εκ μέρους κρατικών υπαλλήλων ή σε μια πρόσκαιρη κίνηση του κράτους.

Σε κάθε περίπτωση, η επιπολαιότητα (αν όχι κάτι χειρότερο) που χαρακτηρίζει τους διάφορους οπαδούς και εκφραστές της ελευθερίας του λόγου, πολλές φορές γίνεται εφαλτήριο για να τεθούν σε εφαρμογή οι εκάστοτε σχεδιασμοί της κυριαρχίας.

Δεν είναι, επομένως ανάξια λόγου τα ερωτηματικά για την αναζωπύρωση της αντιπαράθεσης ανάμεσα σε υπερασπιστές της θρησκείας και σε πολέμιούς της, την ίδια στιγμή που υπάρχει ανοικτή η προοπτική ανέγερσης ισλαμικού τζαμιού. Σ’ αυτήν την περίπτωση η τόνωση του φανατισμού και η συσπείρωση του «χριστεπώνυμου πλήθους» θα μπορούσε να γίνει εκμεταλλεύσιμη από διάφορες πολιτικές μερίδες της εξουσίας και ένα διαπραγματευτικό χαρτί στα παζάρια ανάμεσα σε εξουσιαστές.

Δεν πρέπει, ακόμη, να αφήσουμε στην άκρη μία, όχι αμελητέα, ένδειξη πως με την άσκηση της συγκεκριμένης δίωξης, κατά το χρονικό διάστημα όπου προετοιμάζεται ένα ακόμη «μνημόνιο», επιχειρήθηκε ένας αποπροσανατολισμός. Ας μην ξεχνάμε πως αντίστοιχος «ντόρος» είχε προκληθεί με τα βίντεο της Τζούλιας Αλεξανδράτου και κατά την έναρξη του μνημονιακού μαραθώνιου δρόμου. Δεν μπορούμε να ισχυριστούμε πως τέτοιου είδους ντόρος έχει μεγάλες πιθανότητες να επιτύχει έναν εκτεταμένου χαρακτήρα αποπροσανατολισμό. Αλλά, δυστυχώς, υπάρχουν πάντα οι επιρρεπείς σε τέτοιες προκλήσεις, οπότε αυτό προσμετρείται στα «συν» υπέρ των κρατούντων.

[Παρενθετικά, είναι χρήσιμο να ειπωθεί πως τα 32 ονόματα των βουλευτών που βγήκαν στη «φόρα» είναι ένα σαφές τέχνασμα αποπροσανατολισμού του κόσμου από τα εφαρμοζόμενα μέτρα. Είναι μια προσπάθεια τόνωσης των ψευδαισθήσεων ότι κάποιοι θα τιμωρηθούν, ώστε να υπάρχει «αντίβαρο» στα μέτρα εξαθλίωσης και σκληρότερων συνθηκών υποταγής, που εφαρμόζονται. Εννοείται πως δεν μας ενδιαφέρει ενδεχόμενη τιμωρία κάποιων από αυτούς, επειδή σε κάθε περίπτωση αυτά είναι «κολοκύθια στο πάτερο», όπως θα έλεγαν και οι προγενέστεροί μας].

Αλλάχ ου Άκμπαρ

Εννοείται πως δεν είναι άσχετο με το ζήτημα της ελευθερίας του λόγου και το ακόλουθο περιστατικό: Στις 23 Σεπτεμβρίου, 700 «φανατισμένοι» που έκαναν μετάνοιες στην Ομόνοια, δίκην επίδειξης, στη συνέχεια άρχισαν να φωνάζουν πως ο Θεός είναι μεγάλος («Αλλάχ ου Άκμπαρ») λες και κάποιος τους είπε πως ήταν… μικρός. Ακολούθησε απαγόρευση της πορείας τους προς την αμερικανική πρεσβεία, δακρυγόνα και αψιμαχίες με τα ΜΑΤ.

Στην πραγματικότητα η κινητοποίηση αυτή αφορούσε μια άθλια ταινία που γυρίστηκε στις ΗΠΑ και η οποία χυδαιολογεί κατά του Μωάμεθ.

Αλλά μπορεί στ’ αλήθεια κάποιος να πιστέψει πως ο Μωάμεθ είχε την ανάγκη της προστασίας των 700 ηλιθίων ανάμεσα στους οποίους υπάρχουν πολλοί (αν όχι οι περισσότεροι) που ποδοπατούν καθημερινά τα όσα ορίζει το Κοράνι; Όχι βέβαια.

Προφανώς, κάποιοι γύρισαν την ταινία με σκοπό να προκαλέσουν την ένταση σε παγκόσμια κλίμακα και κάποιοι άλλοι ανταποκρίθηκαν στην πρόκληση. Οι πολιτικές σκοπιμότητες βρίσκονται στο προσκήνιο αλλά και στο παρασκήνιο.

Έχει όμως κάποια σημασία να επισημανθεί, πως στη βάση της ελευθερίας του λόγου και της πολεμικής ενάντια στις θρησκείες, εκδηλώνεται μια μονοδιάστατη άποψη και συμπεριφορά από όσους υποστηρίζουν πως είναι άθεοι. Ενώ «σέρνουν» τα μύρια όσα ενάντια στη χριστιανική εκκλησία και στο χριστιανισμό, όταν πρόκειται να αντιμετωπίσουν τον μουσουλμανισμό δείχνουν αμήχανοι, ανεκτικοί έως και συνταυτισμένοι με τις κινητοποιήσεις των «φανατισμένων» μουσουλμάνων. Αυτή η κατάσταση δείχνει σαν να υπάρχει ένας περίεργος καταμερισμός όπου π.χ. το ειδικό βάρος των προκλήσεων κατά του ισλαμισμού το έχουν αναλάβει κατά βάση οι ΗΠΑ (οπότε αποκτά «πολιτική νομιμοποίηση» το συνταίριασμα με τους «αγανακτισμένους» πιστούς) και δευτερευόντως κάποιες χώρες της Ευρώπης.

Εκτός, πλέον, κι αν έχουμε κάτι πολύ χειρότερο: Να γίνεται αντιθεολογική προπαγάνδα και χυδαίοι σχολιασμοί εκεί όπου κάποιοι νομίζουν ότι «τους παίρνει», δηλαδή εκ του ασφαλούς. Κι όταν τρίξει τα δόντια το εκκλησιαστικό θηρίο (είτε λέγεται ισλαμικό, είτε λέγεται χριστιανικό), τότε αρχίζουν τα αδιάφορα σφυρίγματα, οι μετάνοιες και οι γονυκλισίες.

Για να εξηγούμαστε. Ούτε ο γέροντας Παΐσιος έχει ανάγκη προστασίας από τον κάθε αστυνομικό ή δικαστικό υπάλληλο ή από τον κρατικό μηχανισμό, αλλά ούτε και ο Ιησούς, ο Βούδας ή ο Μωάμεθ. Όσοι επιζητούν την προστασία των «ιερών και οσίων» τους από το κράτος και τοποθετούνται απέναντι σε κυριολεκτικά κακεντρεχείς (και ατάλαντους) «σατιρικούς», είναι στην ουσία είτε φανατικοί, είτε ευάλωτοι ή, ακόμα χειρότερο, βλέπουν την θρησκεία τους σαν ένα μαγαζί που κινδυνεύει να χάσει την πελατεία του εξ αιτίας εμπόρων ή μικρεμπόρων του «χαβαλέ». Το ζήτημα οδηγεί σε ένα πραγματικό αδιέξοδο από κάθε άποψη όταν μια μερίδα των «άθεων» αποδείχνεται το ίδιο φανατική και διαχωριστική με αντίστοιχη μερίδα «πιστών».

Βέβαια, σ’ αυτό σημείο θα έλθουν οι οπαδοί του ενός ή του άλλου φανατισμού (ή οι τεχνίτες της πολιτικής ολόιδιοι με τους κοινούς απατεώνες) να ισχυριστούν πως με αυτήν μας την τοποθέτηση τηρούμε ίσες αποστάσεις. Κατανοητός ο λόγος για τον οποίο προβάλλεται ένα τέτοιο «επιχείρημα». Είναι επόμενο να μην θέλουν να καταλάβουν ή πράγματι να μην αντιλαμβάνονται –εξ αιτίας της ταύτισής τους με κάποια από τις εξουσιαστικές «θεότητες»– ότι όσοι προσπαθούν να αναδείξουν την αλήθεια βρίσκονται εις το μέσον πολλαπλών πυρών.Αυτό δεν σημαίνει ότι κρατούν κάποιες ίσες ή άνισες αποστάσεις, το αντίθετο συμβαίνει. Όταν αναδεικνύεις τη βαρβαρότητα και την κτηνωδία της κάθε εξουσιαστικής τάσης, τότε κάνεις εμφανή την βασική τους ομοιότητα. Δεν βρίσκεσαι στη μέση, αλλά περπατάς το δρόμο στον οποίο –αυτοί που κινούνται με υστεροβουλία, δογματισμό, φανατισμό και ασπάζονται τις «εύκολες λύσεις», που σερβίρει η ιδεολογία της κυριαρχίας– έχουν παύσει να πορεύονται. Η «θεωρία» των ίσων αποστάσεων είναι η επινόηση των τεχνικών της πολιτικής και των δογματικών για να καταστήσουν αναξιόπιστο αυτό που πραγματικά τους «πονάει»: την ΑΛΗΘΕΙΑ.

Βούδας = Κούδας κι Ιησούς = Ιούδας;

Ο φανατισμός είναι το όπλο της κάθε εξουσίας θρησκευτικής ή μη, ώστε να αλλοιωθεί η βούληση των ανθρώπων, με επακόλουθο την «τύφλωση» και την αδυναμία να διακρίνουν τη ουσιαστική διαφορά που υπάρχει, για παράδειγμα, ανάμεσα στην εξουσία και σε ό,τι την πολεμά.

Για να ξεκαθαρίσουμε πολύ απλά κάποια πράγματα. Υπάρχουν άνθρωποι που «καθιερώθηκαν» χωρίς οι ίδιοι να το επιδιώκουν πάντοτε. Υπάρχουν φιλοσοφίες και θεωρήσεις που πριν από χιλιάδες χρόνια ανέδειξαν λαμπρούς προσανατολισμούς για την πορεία του ανθρώπινου γένους πάνω στον πλανήτη.

Εννοείται πως οι εξουσίες δεν έμειναν με σταυρωμένα χέρια.Διαστρέβλωσαν το πνεύμα της αλήθειας και της ελευθερίας, και μετά το έφεραν στα μέτρα τους. Το μετέτρεψαν σε δόγμα. Έφτιαξαν δομές και θεσμούς. Έριξαν βαριά πέπλα για να καλύψουν στο σκοτάδι την λάμψη αυτών των ιδεών.

Βρήκαν πρόθυμους σφουγγοκωλάριους που υπηρέτησαν με πάθος τους σκοπούς αυτοκρατόρων και βασιλέων, τυράννων και δημοκρατών, που προκάλεσαν τύφλωση και υποταγή, τρόμο και διασάλευση της πνευματικής λειτουργίας των ανθρώπων, που υπηρέτησαν με κάθε μέσο τις διάφορες εξουσίες –κομμάτι των οποίων έγιναν και οι ίδιοι– για ιδιοτελείς σκοπούς και υλικά οφέλη, που ευνούχισαν τη γνώση και έστρεψαν τους ανθρώπους στην εξαθλίωση και την αναζήτηση τρόπων επιβίωσης κάνοντάς τους έρμαια του χυδαίου υλισμού. Έτσι, ατυχώς, η ελεεινότητα που διαχύθηκε ταυτίστηκε με την πρωταρχική αφετηρία, τις ιδέες που επαγγέλλονταν ένα διαφορετικό κόσμο από αυτόν που κατασκεύασαν οι κυρίαρχοι.

Μέσα σ’ αυτό το πλέγμα αλληλοσυντήρησης ανούσιων καταστάσεων έχουν στηθεί κανονικές εκκλησιαστικές εξουσιαστικές φάμπρικες, έχουν κατασκευαστεί φανατικοί και ψευδολογούντες κατασκευαστές δήθεν θαυμάτων.

Παρ’ όλα αυτά μέσα στο όλο σύμφυρμα υπάρχουν και θαυμαστές εξαιρέσεις, που αναζητούν ή βρίσκουν κάποια επαφή με τις πρωταρχικές ιδέες. Ατυχώς, τόσο η πλευρά της εκκλησιαστικής φάμπρικας τούς αποδίδει πράγματα που ούτε έκαναν, αλλά ούτε και είπαν. Όλα αυτά, βέβαια, με σκοπό να συνεχιστεί η παράδοση της οικειοποίησης, της διαστρέβλωσης και του ευτελισμού. Αυτές οι καταστάσεις δίνουν τροφή στην αθεϊστική-υλιστική πλευρά να πλασάρει με τον πλέον ανοίκειο τρόπο τον δικό της δογματισμό και φανατισμό. Σύγκρουση τυφλών; Αναμφισβήτητα ναι. Όμως γι’ αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει η λαϊκή ρήση: «Τυφλός, τυφλόν οδήγαγε κι οι δυο σε λάκκο πέσαν».

Εδώ θα σημειώσουμε το γεγονός πως ένα μεγάλο κομμάτι αυτών που εντάσσουν τον εαυτό τους στον αναρχισμό, δηλώνουν ταυτόχρονα και άθεοι-υλιστές. Πρόκειται για μια επίκτητη «ιδιότητα» που εκτός από το να στηρίζεται σε τετριμμένα και επιφανειακά επιχειρήματα, (κάποια από τα οποία την εποχή που διατυπώθηκαν είχαν σχετική βαρύτητα), χωρίς να γίνεται κανενός είδους προσπάθεια εμβάθυνσης και επεξεργασίας τόσο σε επίπεδο ιδεών, όσο και στον τομέα της ανάλυσης, με αποτέλεσμα όταν διατυπώνονται να αγγίζουν την γραφικότητα των παραδοσιακών πιστών. Ποιος αγνοεί την ύπαρξη των εκκλησιαστικών εξουσιαστικών εργοστασίων και καταστημάτων όπου αλλοτριώνεται το σώμα και το πνεύμα εκατομμυρίων ανθρώπων;

Κι όμως αγνοείται σκόπιμα πως ο ίδιος ο Ιησούς επιτέθηκε στους εμπόρους που βρίσκονταν μέσα στο ναό. Το ζήτημα είναι αν μένουμε σ’ αυτές τις τετριμμένες και δογματικές επιχειρηματολογίες ή αν προχωράμε. Προσπαθούμε να θριαμβολογήσουμε «βρίσκοντας» τις αντιφάσεις των Χριστιανικών Ευαγγελίων ή προσπαθούμε να αντιληφθούμε το μέγεθος της καταστροφής των γραπτών που ήλθε σαν αποτέλεσμα πολλαπλών επεμβάσεων των κάθε είδους «αντιγραφέων», που τα έφερναν στα μέτρα των «Ιεραρχών» και των αυτοκρατόρων; Ήταν πράγματι μια κοπτοραπτική που μετέτρεψε τα αυθεντικά κείμενα σε μπαλωμένα κομμάτια κατάλληλα για εξουσιαστική χρήση.

Τέχνη και ελευθερία λόγου

Όταν αναφερόμαστε στην «ελευθερία του λόγου» θα πρέπει να έχουμε πάντοτε υπ’ όψη μας ποιος είναι αυτός που καθορίζει τα όρια της και είναι αδιαμφισβήτητο πως είναι οι εξουσιαστές και το κράτος.

Επομένως όσο υπάρχει εξουσία δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική ελευθερία της έκφρασης, ο λεγόμενος ελεύθερος λόγος –για να το διατυπώσουμε καλύτερα– βρίσκεται στην διακριτική ευχέρεια των εκάστοτε κρατούντων.

Εφ’ όσον είναι δεδομένο πως το κράτος διεκδικεί την αποκλειστικότητα σε όλα τα θέματα που αφορούν τη ζωή, τη σκέψη και τη δράση των ανθρώπων, τότε είναι βέβαιο πως μέσω της λογοκρισίας επιβεβαιώνει την κυριαρχία του και όταν του ζητηθεί, τότε εμφανίζεται σαν επικυρίαρχο ανάμεσα στις διαμάχες, οι οποίες, όμως, έχουν κατασκευασθεί ή έχουν αφεθεί να «προκύψουν» και να παγιωθούν, σαν αποτέλεσμα των εξουσιαστικών συνθηκών.

Έτσι, δίνεται το δικαίωμα στην εξουσία να μετασχηματίζει σύμφωνα με το δικό της μοντέλο διάφορες αντιλήψεις σχετικές με τον τρόπο ζωής των ανθρώπινων ομάδων. Πρόκειται για τρόπους ζωής και διαβίωσης που έχοντας αναδειχθεί μέσα από πολύχρονες διεργασίες (αλλά και διαδικασίες, δυστυχώς), όταν εντείνονται οι διχαστικές λογικές και πρακτικές δίνουν την ευκαιρία στην οργανωμένη εξουσία να τις αλώσει, να τις διαστρέψει ή και να τις καταστρέψει.

Η «ελευθερία του λόγου» είναι, επομένως, ένα ακόμη εργαλείο για να μπορούν οι εξουσιαστές να φέρνουν σε πέρας τα σχέδια τους. Το ίδιο συμβαίνει και με την «ελευθερία στην τέχνη». Αυτή κι αν εξυπηρετεί σκοπιμότητες! Δεν έχει σημασία αν ο δημιουργός αναφέρεται σε κάμπους και λιβάδια. Η εξουσία θα βρει την ευκαιρία και τον τρόπο να εντάξει ακόμα και τέτοιου είδους καλλιτεχνικές εκδηλώσεις στους σχεδιασμούς της, ανεξάρτητα από την θέληση ή τις προθέσεις των δημιουργών τους. Έτσι μια ποιητική δημιουργία με αναφορά στη φύση μπορεί κάλλιστα να εμφανιστεί σε δεδομένη χρονική στιγμή με τρόπο που να εκθειάζει τα κρατικά «επιτεύγματα».

Όμως ας αφήσουμε αυτές τις σπανιότατες περιπτώσεις, όπου η τέχνη εμφανίζεται σαν ουδέτερη και ελεύθερη. Ο κανόνας είναι όλες οι «ελεύθερες δημιουργίες» να υπηρετούν ιδεολογικοπολιτικές σκοπιμότητες. Υπάρχουν ελάχιστες περιπτώσεις όπου, μολονότι είναι σαφής ο στόχος και η πρόθεση, αναγνωρίζεται ανεπιφύλακτα το ήθος του δημιουργού. Ποιος θα μπορούσε να αμφισβητήσει το ήθος που αναδεικνύεται μέσα από τα έργα του Αισχύλου, για παράδειγμα;

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί το ίδιο για έργα της «εποχής της κυριαρχίας», που ντύνονται τον μανδύα της σάτιρας ή της καλλιτεχνικής δημιουργίας;

Ποιος θα διανοούνταν το κατρακύλισμα στο οποίο ωθούνται οι άνθρωποι μέσα από έργα όπως αυτό της Λένας Κιτσοπούλου με τίτλο «Αθανάσιος Διάκος- Η Επιστροφή», που επιχορηγήθηκε (όχι τυχαία) από το υπουργείο Πολιτισμού;

Σ’ αυτό το κατασκεύασμα ο Αθανάσιος Διάκος μετακινείται στο χρόνο και βρίσκεται στην εποχή μας στην περιοχή του Ψυρρή να ασκεί το επάγγελμα του σουβλατζή. Προσέξτε το πνευματικό επίπεδο και την χαμέρπεια της συγγραφέως, που χρησιμοποιεί τον συνειρμό του σουβλισμένου από τους τούρκους Διάκου, με τα σουβλισμένα αρνιά ψησταριάς. Το έργο εμφανίζει ένα Αθανάσιο Διάκο να έχει απάνθρωπη συμπεριφορά, να τον απατά η σύζυγος του με έναν Κούρδο μετανάστη και να μένει έγκυος από αυτή τη σχέση. Ο Αθανάσιος Διάκος το μαθαίνει και την δολοφονεί. Λέμε πάλι καλά που η ασύδοτη φαντασία της συγγραφέως δεν τον βάζει να την …σουβλίζει.

Ποια αυτοθυσία και ποια αυταπάρνηση;

Ούτε να διανοηθεί κάποιος πως ο Αθανάσιος Διάκος θα επαναλάμβανε αντίστοιχη δράση και στάση ζωής. Πάνε αυτά! Εδώ πλέον έχουμε «ελευθερία στην τέχνη!». Με αυτήν ποδοπατούνται ιδανικά και οράματα για ένα καλύτερο κόσμο. «Αθανάσιος Διάκος, Γεώργιος Καραϊσκάκης! Σιγά μωρέ! Κορόιδα ήτανε! Ας προσκυνούσαν να τα κονομούσαν!». Αυτά προτάσσει η κυριαρχία και τα «ελευθέρα πνεύματα» των σφουγγοκωλάριών της καλλιτεχνών.

Α, ναι. Τελείωσαν οι διαχωρισμοί! Τώρα πλέον όλοι μπορούν να γίνουν καλλιτέχνες και «σπουδαίοι». Ας είναι καλά το Φωτοσόπ. Παίρνεις τη φωτογραφία του γέροντα Παΐσιου και κολλάς επάνω της μια άλλη φωτογραφία με ένα κομμάτι παστίτσιο. Θρίαμβος! Νίκη! Το ΕΓΩ υπεράνω όλων! Η κενότητα υπερίσχυσε. Ο Γέροντας Παΐσιος κακώς μόνασε. Έπρεπε να ζούσε και να έχει για πρότυπο του τον 27χρονο, τον κάθε 27χρονο χαβαλετζή-ωχαδερφιστή.

Σάτιρα, χλευασμός, ειρωνεία, υπεροψία, κενοδοξία, ωχαδερφισμός και προσπάθεια υποτίμησης των άλλων απόψεων. Η χυδαία υλιστική αντίληψη του «όσα φάμε, όσα πιούμε κι όσα χάψει ο κώλος μας» είναι η προτροπή στην «εποχή της κυριαρχίας», που θέλει να επισκιάσει και να εξαφανίσει τους ορίζοντες της Νέας Εποχής της ανθρωπότητας.

Η κυριαρχία θέλει να κατεβάσει την ανθρώπινη υπόσταση στο τελευταίο σκαλί της αποκτήνωσης, καλλιεργεί ποταπά ενδιαφέροντα και κοντόθωρες επιδιώξεις, όπου η διαρκής αναζήτηση της πρόσκαιρης ικανοποίησης θα καταλαμβάνει την πρώτη (και μοναδική) θέση στις επιδιώξεις του ανθρώπου. Η εξομοίωση των ανθρώπων με τη ζωώδη κατάσταση εκείνουν του σκλαβωμένου όπου το μόνο που αναζητά και τον ενδιαφέρει είναι πώς να επιβιώσει σε ένα «κόσμο» αποξένωσης, αποχαύνωσης και υλικής τελμάτωσης, αναζητώντας ένα πλαστικοποιημένο γέλιο μέσα σε πλαστικοποιημένες τροφές. Μια πλαστή πλαστικοποιημένη ζωή.

Και εννοείται πως γι’ αυτές τις επιδιώξεις της παγκοσμιοποιημένης κυριαρχίας οι άνθρωποι θα πρέπει να έχουν «ελευθερία λόγου». Τα ήθη πρέπει να ποδοπατηθούν, οι άνθρωποι να εκμηδενιστούν, οι όποιες σχέσεις έχουν απομείνει και οι οποίες μπορούν να φέρουν σε λειτουργική επαφή τους ανθρώπους, που οραματίζονται και παλεύουν για ένα λεύτερο κόσμο, θα πρέπει να σαρωθούν με την πλήρη αποδιοργάνωση του κοινωνικού χώρου και όσων τον αποτελούν, με τον απόλυτο διχασμό. Πιστοί εναντίον άθεων, πνεύμα εναντίον υλισμού και αντίστροφα.

«Έλα μωρέ που κάθονται κι ασχολούνται με τον Παΐσιο», θα πει κάποιος της μίας πλευράς και θα προσπαθήσει να τους μειώσει να τους ερεθίσει και να τους προσβάλλει. Είναι ο ίδιος που θα εκφράσει απύθμενο μίσος και φανατισμό και θα θελήσει να κάνει όσο γίνεται μεγαλύτερο κακό σ’ όποιον του θίξει το ίνδαλμά του, που μπορεί να είναι ένας ποδοσφαιριστής, ένας ηθοποιός ή ένας παραβάτης του νόμου.

Η «απομυθοποίηση» προωθεί άλλους μύθους.

Σε σχέση με όσα έχουμε διατυπώσει μέχρι τώρα, έρχονται να αντιπαρατεθούν κάποια «επιχειρήματα» του είδους: «Το χιούμορ είναι ένα μέσο για να ξεφεύγουμε από τις δυσκολίες της ζωής, για να μην τρελαθούμε από τον καταναγκασμό. Είναι μια από τις επινοήσεις της ανθρώπινης ψυχικής ζωής». Καμία αντίρρηση. Μόνο που υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην πηγαία έκφρασή του, που δεν διέπεται από την αλαζονεία και στην υποτίμηση της άποψης, της προσωπικότητας και του τρόπου ζωής άλλων ανθρώπων.

Είναι, λοιπόν, όλα ανάξια λόγου;

Σ’ αυτό το ερώτημα που μας καλεί να υιοθετήσουμε η «λογική» που προωθεί η ενοποιημένη κυριαρχία η απάντηση μας ως αναρχικών είναι κατηγορηματικά αρνητική.

Δεν είναι ανάξια λόγου η αυταπάρνηση, η αυτοθυσία, η ανιδιοτέλεια, ο σεβασμός και ο αυτοσεβασμός. Η έλλειψη μάλιστα των δυο τελευταίων, που είναι αλληλένδετα, γίνεται μπούμερανγκ σ’ αυτούς που προσπαθούν να γελοιοποιήσουν απόψεις και στάσεις ζωής. Ο πόλεμος ιδεών, απόψεων και θεωρήσεων ενάντια σε ιδεολογίες, δόγματα και θεωρίες είναι πραγματικός και ουσιαστικός όσο και ο πόλεμος ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας. Διεξάγεται με βάση την αποδοχή θεμελιακών αντιλήψεων που έχουν εδραιωθεί μέσα στην ψυχή των ανθρώπων μέσα από πολύπλευρες διεργασίες, που έγιναν σ’ όλο το διάστημα που το ανθρώπινο γένος μετρά την ύπαρξή του πάνω στη Γή.

Είναι, επομένως, φανερό πως όσοι ακολουθούν τις εξουσιαστικές λογικές και πρακτικές του μαρξισμού και της υδροκέφαλης καθεστωτικής και μη αριστεράς έχουν «ξεχάσει» πως η αναρχία επιδιώκει με ουσιαστικό λόγο και δράση να ενώσει την ανθρωπότητα. Να την ενώσει με τρόπο που να αναδεικνύεται η ανθρωπινότητα ως συντελεστής για ένα ανεξούσιο και συμβιωτικό κόσμο. Σ’ αυτήν την διεργασία, ο αυτοσεβασμός παίζει καθοριστικό ρόλο για την διαμόρφωση συνθηκών πνευματικής ανύψωσης του καθενός και των κοινών συνθέσεων (κοινοτήτων) μέσα στις οποίες θα επιλέξει να είναι.

Έχει, ως εκ τούτου σημασία η προσπάθειά μας να στήνει σταθερές βάσεις και γέφυρες με το μέλλον που οραματιζόμαστε και θέλουμε να δημιουργήσουμε με άλλους ανθρώπους. Είναι άλλο πράγμα οι απόπειρες γελοιοποίησης κοσμοθεωριών και άλλο η συνειδητή προσπάθεια για την αλλαγή του κόσμου μέσα από ουσιαστικές συνθέσεις απόψεων και πρακτικών, με τρόπο που να αμβλύνονται αντιθέσεις και διαχωρισμοί, να ξεπερνιούνται οι χωρίς υπόβαθρο και προοπτική διχαστικές λογικές και πρακτικές. Αυτό δεν σημαίνει την υιοθέτηση ειρηνιστικών προταγμάτων, αλλά ούτε και πολεμικές ιαχές. Αν προκύψει ένας διχασμός ας έρθει σαν αναπόφευκτη συνέπεια μιας προσπάθειας που προηγήθηκε και δεν έγινε κατορθωτό να έχει αποτελέσματα προς όφελος της ολικής απελευθερωτικής προοπτικής.

Όλα όσα εκτίθενται ως γεγονότα, απαιτούμενα και προαπαιτούμενα, δεν πρόκειται να βρουν τη λύση και εφαρμογή τους όταν θα πάψει να υπάρχει το κράτος. Τα θεμέλια για την εδραίωση ενός ουσιαστικού λόγου, το ξεκαθάρισμα ιδεών κι απόψεων, για να απλωθεί η ελευθερία, κτίζονται από τώρα μέσα από επίπονα ευχάριστες διεργασίες. Επειδή η ελευθερία της έκφρασης προϋποθέτει και ένα σύνολο παραγόντων που την αναδεικνύουν ως ένα μέσο ανύψωσης του ανθρώπινου πνεύματος, αλλά ταυτόχρονα προσδιορίζονται από αυτήν.

Πώς όμως μπορεί να επιτευχθεί αυτή η ανύψωση;

Αυτή η ανύψωση χρειάζεται ευθυκρισία, ειλικρίνεια, αμεσότητα και αυτοσεβασμό. Χρειάζεται μια συνεχής διεργασία, η οποία θα παραμερίζει με ουσιαστικό τρόπο τις επιβαλλόμενες σε κάθε άνθρωπο και σε κάθε ομαδοποιημένο σύνολο συνθήκες και επίκτητες αντιλήψεις και συμπεριφορές, ξεπερνώντας τες και εν ανάγκη αντικαθιστώντας τες με εκείνο τον δημιουργικό τρόπο που απαιτεί η επιλογή μας να συμβάλουμε στην δημιουργία ενός κόσμου ανεξούσιου.

Επειδή η επερχόμενη αναρχία δεν θα ξεπεταχτεί από το πουθενά, ούτε οι εξουσιαστικές και εκμεταλλευτικές δομές και σχέσεις θα καταρρεύσουν έτσι ξαφνικά. Απαιτείται, επομένως, μια συνεχής προσπάθεια, η οποία εκ των πραγμάτων είναι σε ανταγωνισμό με τα όσα έχει καθιερώσει και επιβάλει η εξουσία και η κυριαρχία ευρύτερα. Η κυριαρχία προκαλεί και καθιερώνει την εγκατάλειψη της συνειδητής ανάδειξης όλων των ανθρώπινων ικανοτήτων, γεγονός που επιφέρει ανεπιθύμητες καταστάσεις και υποβάθμιση της ανθρώπινης οντότητας.

Έτσι οι συνθήκες τις οποίες διαμορφώνει οδηγούν σε καταστάσεις όπου η τοποθέτηση πάνω σε μία διατυπωμένη άποψη, γνώμη, γεγονός ή ανάλυση απουσιάζει και τη θέση της καταλαμβάνει ο πολιτικός και χυδαίος αφορισμός, η χονδροειδής «πλάκα», η λασπολογία, η διαστρέβλωση, η συκοφαντία και η βρισιά (χυδαία ή μη, δεν έχει και τόση σημασία). Προωθείται αυτό που ικανοποιεί στιγμιαία, που τροφοδοτεί τα κατώτερα ένστικτα

Ποιοί είναι οι λόγοι που συμβαίνει αυτό;

Ο ένας αφορά τη δογματική στάση εκείνων οι οποίοι αντιλαμβάνονται (αλλά δεν θέλουν να το παραδεχτούν) πως οι απόψεις τους είναι αδύναμες να αντιμετωπίσουν στην ουσία μια διατυπωμένη ιδέα ή θέση και απλώς αναμασούν αυτά που κάπου, κάποιοι, κάποτε είπαν, χωρίς να κατανοούν πως μπορεί να μην έχουν κάποια βάση στήριξης στις δεδομένες συνθήκες.

Ο άλλος έχει σχέση με την ελαφρότητα, την επιπολαιότητα με την οποία αντιμετωπίζονται ζητήματα ουσίας τα οποία έχουν σχέση με την επιθυμητή απελευθέρωση ανθρώπων και φύσης, αλλά και για θέματα που δεν συνδέονται άμεσα με αυτήν και τα οποία αφορούν βαθύτερες έννοιες και στάσεις ζωής, φιλοσοφικές και πνευματικές αναζητήσεις καθώς και συνεισφορές μεμονωμένων ανθρώπων και ομαδοποιημένων συνόλων.

Συνδεμένη με την λεγόμενη κριτική (τι λέξη κι αυτή!) και υποτιθέμενη σάτιρα είναι η προσπάθεια απαξίωσης. Πρόκειται για μια στιγμιαία –κατ’ αρχήν– εκδήλωση, που σε άλλες περιπτώσεις γίνεται μόνιμη χωρίς να προσπαθεί να ανατρέψει με ουσιαστικό τρόπο αυτά με τα οποία διαφωνεί ή βρίσκεται σε ουσιαστική ρήξη, χωρίς να αποδέχεται αναμφισβήτητα γεγονότα, που συνιστούν αυτό που θεωρείται και είναι αληθινό.

Μια τέτοια συμπεριφορά εννοείται πως δεν έχει καμία σχέση με την ύπαρξη κάποιου υπόβαθρου απόψεων και ιδεών που να συμβάλλει έστω με στοιχειώδη τρόπο σε απελευθερωτικές διεργασίες. Απλοϊκά και σύμφωνα με μια καθιερωμένη πρακτική, όπου εφαρμόζεται, παραβλέπεται κάθε προσπάθεια συμβολής στην διαπάλη ιδεών. Εκεί δηλαδή όπου μέσα από την ανατροπή μιας διατυπωμένης άποψης ή ιδέας να επιχειρείται η ανάδειξη μιας ουσιαστικά (κι όχι εικονικά-πλασματικά) απελευθερωτικής θεώρησης.

Πριν, λοιπόν, συνεχίσει κάποιος να ρητορεύει υπέρ της ελευθερίας του λόγου καλό θα είναι να έχει υπ’ όψιν του πως η ασύδοτη, ανεύθυνη, περιστασιακή επιδίωξη του χαβαλέ είναι ενδεχόμενο να προκαλεί σε ένα μέρος αυτών προς τους οποίους απευθύνεται ή έρχεται σε συγκυριακή επαφή, μια εύθυμη διάθεση, που εκτονώνει, ικανοποιώντας κατώτερα ένστικτα.

Είναι όμως κάτι τέτοιο αρκετό; Δεν χρειάζεται μια εμβάθυνση στον τομέα των απόψεων αλλά και στην αναζήτηση και ανεύρεση λύσεων που συμπορεύονται με την προσπάθεια αποτροπής σε βάθος, του τρόπου ζωής που έχει επιβληθεί στον κοινωνικό χώρο και σε όσους τον απαρτίζουν;

Αντί γι’ αυτό, διαπιστώνουμε την κυριαρχία της άσχετης, αμαθούς, καταστροφικής, υπεροπτικής και αυτοκαταστροφικής τσολαρίας, απέναντι στην οποία οφείλουμε ως αναρχικοί να αντιτασσόμαστε με τους τρόπους που αναδεικνύουν και καθιερώνουν της διεργασίες για την ολική απελευθέρωση.

Συσπείρωση Αναρχικών

Από τη ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 120, Οκτώβριος 2012

Sh

Σχολιάστε

Filed under Αναρχισμός, Αναρχοσυνδικαλισμός, Ανθρώπινα Δικαιώματα, Ελευθερία του λόγου, Μετά την λύση...., Νόαμ Τσόμσκυ, Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, Συσπείρωση Αναρχικών, Σάτιρα, αναδημοσιεύσεις, βίντεο, ντοκυμαντερ

Ούτε θεός ούτε αφέντης – Για μια ιστορία του αναρχικού κινήματος του ελλαδικού χώρου- Αναρχική σελίδα με θεωρητικά κείμενα βιβλία μεταφράσεις κλπ

http://ngnm.vrahokipos.net/index.php

 

ΟΥΤΕ ΘΕΟΣ – ΟΥΤΕ ΑΦΕΝΤΗΣ

Ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία,
είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη.

 

bottom

 

Σχολιάστε

Filed under Αναρχισμός, Αναρχοσυνδικαλισμός, Βραχόκηπος Αναρχική Ιστοσελίδα, Βιβλία, Βιντεοθήκη, Ερρίκο Μαλατέστα, βίντεο, ούτε θεός ούτε αφέντης

Αναρχία – Ομιλία Συζήτηση στο Πανεπιστήμιο Κύπρου 3/10/2012 Ηχητικό

Ο ήχος δεν είναι πολύ καλός

2 Σχόλια

Filed under Αναρχισμός, Αναρχοσυνδικαλισμός, Εκπομπές "ραδιοφωνικές" mp3, βίντεο

Γενική Απεργία αύριο 26 Σεπτεμβρίου! Είναι η ευκαιρία επιτέλους να δοθεί ένα ισχυρό μήνυμα στα παράσιτα που αλωνίζουν….Ας είναι η μεγάλη αρχή αύριο….Όλοι στους δρόμους κανένας για δουλειά

Όλοι στους δρόμους, κανένας για δουλειά!

Δημοσιεύτηκε: 25 Σεπτεμβρίου 2012

| Κατηγορία: Ανακοινώσεις |Κανένα σχόλιο

Ανακοίνωση της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε για την πανεργατική απεργία της 26ης ΣεπτεμβρίουΗ πιο βάναυση επίθεση της μεταπολίτευσης με αποδέκτες τα εργατικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Η τρικομματική κυβέρνηση ξεδιπλώνει την πολιτική της ετοιμάζοντας νέα εξοντωτικά μέτρα υπό τις επιταγές των οικονομικών ελίτ, την ίδια στιγμή που οι νεοναζιστικές εφεδρείες του Κράτους και του Κεφαλαίου συνεχίζουν ανενόχλητες το αποκρουστικό τους έργο.

Παράλληλα, η ανεργία φτάνει σε πρωτόγνωρα ύψη. Οι άνεργοι αγγίζουν το 1.500.000 ενώ άλλοι 500.000 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι. Τα τρομακτικά αυτά νούμερα συνθέτουν ένα σκηνικό μαζικής εξαθλίωσης και κάνουν ακόμα πιο προφανές πως το λεγόμενο κοινωνικό συμβόλαιο, αν υπήρξε ποτέ και αυτό, είναι πλέον μια ανάμνηση του παρελθόντος.

Σε αυτή την μεταβατική κατάσταση, το μοναδικό μέσο επιβολής της εξουσίας δεν είναι άλλο από την διασπορά του φόβου και την επιχειρούμενη διαχείρισή του μέσα από ολοκληρωτικές λογικές. Οι προσπάθειες κοινωνικής νομιμοποίησης της ταξικής επίθεσης ή έστω μιας εφήμερης απόσπασης συναίνεσης είναι μέσα που έχουν βρεθεί για τα καλά στο καλάθι των αχρήστων για το Κράτος και το Κεφάλαιο. Πλέον, η καταστολή κάθε μορφής αντίστασης και η προώθηση του κοινωνικού εκφασισμού είναι τα κυρίαρχα όπλα τους.

Με φόντο όλη αυτή την πραγματικότητα, η πανεργατική απεργία στις 26 Σεπτεμβρίου θα έπρεπε να θεωρείται το έναυσμα για έναν αγώνα διαρκείας. Δυστυχώς, μόνο έτσι δεν είναι. Τυπικό δείγμα της αδυναμίας του εργατικού και του συνδικαλιστικού κινήματος να κινηθεί με επιθετικές αξιώσεις όσο είναι εγκλωβισμένο στις ορέξεις των ξεπουλημένων, συνδικαλιστικών ηγεσιών της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, η απεργία της 26ης Σεπτεμβρίου δεν αποτελεί την απόρροια μιας θετικής κοινωνικής κινητικότητας αλλά απλά μια σταγόνα στον ωκεανό. Ακόμα και έτσι, οφείλουμε να βρισκόμαστε στον δρόμο.

Το εργατικό κίνημα δεν έχει περιθώρια να σπαταλάει ευκαιρίες, ειδικά σε αυτή την συγκυρία. Κάθε στιγμή στον δρόμο είναι πολύτιμη, κάθε κίνηση επιθετική στο σκοτάδι που προσπαθούν να επιβάλλουν επιβεβλημένη. Είναι η ώρα που οι εργαζόμενοι πρέπει να εξοβελίσουν τις λογικές ανάθεσης που έχουν φάει την τάξη από τα μέσα. Να ενισχύσουν και να μετασχηματίσουν τα συνδικάτα τους, να πάρουν τον αποκλειστικό έλεγχο τους και μακριά από πολιτικές παρεμβάσεις και κρατικά αναχώματα να παλέψουν με αυτά σαν οχήματα για την συνολική τους απελευθέρωση. Είναι η εποχή που καμία αμυντική λογική δεν θα μας εξασφαλίσει τίποτα. Απέναντι στην επίθεση που μας κάνουν, η μόνη απάντηση είναι η ίδια η επίθεση.

Οργανωνόμαστε στους χώρους εργασίας μας και στις γειτονιές μας, παλεύουμε για την ταξική μας συσπείρωση από τα κάτω και οικοδομούμε τις συνθήκες που θα οδηγήσουν στην γενική απεργία διαρκείας. Πέρα και έξω από τις γραφικές λογικές διαχείρισης της κρίσης και τις καταστροφικές επιλογές των συνδικαλιστικών γραφειοκρατιών, παίρνουμε τις ζωές μας στα χέρια μας συνεχίζοντας να θυμόμαστε πως η ταξική μας ενότητα δεν μπορεί να νικηθεί ούτε από την πιο αμείλικτη εξουσία.

-ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

-ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

-ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΚΟΝΤΡΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Π

Σχολιάστε

Filed under τρόικα, Απεργία, Αναρχισμός, Αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση Ροσινάντε, Αναρχοσυνδικαλισμός, Γενική Απεργία, Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια, κρίση, μνημόνιο

Συνέντευξη του καθηγητή ανθρωπολόγου και αναρχικού ακτιβιστή David Graeber Χρέος κρίση και παγκόσμια επανάσταση

http://eleftheriakos.gr/node/450

Υποβλήθηκε από eleftheriakoskosmos στις Δευ, 10/09/2012 – 11:40.
Εκτυπώσιμη μορφή

O David Graeber*είναι σήμερα ο πιο πολυδιαβασμένος αναρχικός ακτιβιστής και επιστήμονας στον κόσμο. Ανθρωπολόγος καθηγητής με συμμετοχή στην διαμόρφωση των πολιτικών θέσεων και την εξέλιξη των αντικαθεστωτικών κινημάτων από την εποχή του κινήματος της αντι-παγκοσμιοποίησης έως το Occupy Wall Street μοιράζετε μαζί μας τις ελπίδες και τον αγώνα για την παγκόσμια κοινωνική απελευθέρωση. Με αφορμή τις ομιλίες του στο φεστιβάλ Occupy Planet Earth που διοργανώθηκε στο Πολυτεχνείο από το Κενό Δίκτυο, το περιοδικό Βαβυλωνία και την συνέλευση του BFest ο Τάσος Σαγρής συναντήθηκε και συζήτησε με τον David Graeber.
 

1. Το χρέος είναι υποδούλωση

Τάσος Σαγρής: Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού το 2011 όλες οι κύριες πόλεις αυτού του πλανήτη αντιμετώπισαν μαζικές ταραχές και διαδηλώσεις. Σε όλη αυτή την διάρκεια το Κενό Δίκτυο διέδιδε παντού το γκράφιτι «Να μην Ζήσουμε σαν Δούλοι». Στο βιβλίο σας «Χρέος, τα πρώτα 5000 χρόνια»προσπαθήσατε να γράψετε Ιστορία για ανθρώπους χωρίς ιστορία και να παρατηρήσετε συνηθισμένα θέματα με ασυνήθιστους τρόπους. Μπορείτε να μας εξηγήσετε εν συντομία πως η Εργασία, το Χρήμα και το Χρέος είναι ιστορικοί τρόποι υποδούλωσης, εκμετάλλευσης και βίαιης κυριαρχίας όπως ήταν για χιλιάδες χρόνια τώρα;

David Graeber: Μία διαπίστωση πραγματικά με τρόμαξε, όταν έκανα έρευνα για το βιβλίο. Η διαπίστωση αυτή είναι, ότι καθ’ όλη την ανθρώπινη ιστορία, οι περισσότεροι άνθρωποι ζήσαν χρεωμένοι. Σκεφτείτε το αυτό για λίγο. Μπορεί η πλειοψηφία της ανθρώπινης φυλής να είναι σπάταλα αποτυχημένη και ανίκανη να διαχεριστεί τις υποθέσεις τις και για αυτό απλά να εξαρτάται από τους πλούσιους; Φυσικά όχι. Μάλλον, τα κράτη και οι ελίτ πάντα συνωμοτούσαν ώστε να εξασφαλίσουν ότι οι υποτελείς τους θα είναι πάντα χρεωμένοι. Το κυριότερο, επειδή το χρέος είναι ο εύκολος τρόπος να μετατρέψεις μια σχέση βίαιης ανισότητας, βίαιης απόσπασης και κλοπής, να φαίνεται όχι μόνο ηθική, αλλά και εμφανίζοντας αυτόν ο οποίος είναι ο θύτης ως το θύμα της υπόθεσης. Για αυτό το λόγο οι Μαφιόζοι πάντα παραποιούν την γλώσσα του εκβιασμού σε γλώσσα του χρέους.
 
Αλλά αυτό ακριβώς συμβαίνει και με τους κατακτητικούς στρατούς και σταδιακά φαίνεται ότι όλες οι κυρίαρχες τάξεις αρχίζουν να καταλαβαίνουν αυτό το κόλπο. Έτσι το χρέος παράγει μια μορφή δουλείας που φαίνεται εθελούσια, μιας και άλλωστε «δεν ήταν απαραίτητο να πάρεις αυτό το δάνειο για να ξεκινήσεις την δουλειά σου, έτσι δεν είναι ;» Όμως στην πραγματικότητα, η τεράστια πλειοψηφία των δανείων στην ιστορία, δεν ήταν εμπορικά δάνεια που πάρθηκαν εθελούσια, αλλά δάνεια που πάρθηκαν για επιβίωση από μικρούς αγρότες ή τεχνίτες που είχαν χάσει τα δίκτυα αμοιβαίας αλληλοβοήθειας που μπορούσαν να τους επιτρέπουν να επιβιώνουν στους δύσκολους καιρούς ή δάνεια που πάρθηκαν από ανθρώπους για να πληρώσουν φόρους ή κάποια άλλη παρόμοια κυβερνητική κλοπή. Στον αποικιακό κόσμο μπορούμε να δούμε αυτό να συμβαίνει αρκετά ξεκάθαρα, επειδή οι αποικιακές κυβερνήσεις ήταν πολύ σαφείς στο να χρησιμοποιούν την πολιτική φόρων για να χρεώνουν τους πάντες, έτσι ώστε να τους αναγκάζουν να δουλέψουν όλο και περισσότερο.
 
Το ίδιο συμβαίνει και με τα ημερομίσθια κατά κάποιο τρόπο. Τεχνικά, τα δάνεια και τα ημερομίσθια είναι παρόμοιοι μηχανισμοί. Και οι δύο μηχανισμοί βασίζονται στην αυταπάτη της ισότητας, μιας και θα πρέπει να υποκριθούμε ότι δύο ανεξάρτητα και ισότιμα σύμφωνα με τον νόμο άτομα, υπογράφουν ένα συμβόλαιο έτσι ώστε να μην είναι πλέον ισότιμα. Στην μία περίπτωση, μπαίνεις σε αυτή την κατάσταση όντας χρεωμένος μέχρι το δάνειο να αποπληρωθεί και στην άλλη ζώντας σαν εργάτης. Προφανώς, σε κάθε περίπτωση, το χρήμα ρέει προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Αλλά, όταν αρχίζεις να εξερευνείς εις βάθος τις ιστορικές προελεύσεις του καθενός από αυτούς τους μηχανισμούς καταλήγεις και στις δύο περιπτώσεις πάλι στη δουλεία. Το χρέος χρησιμοποιήθηκε σαν ο κύριος τρόπος για να μετατρέψουν τους ανθρώπους σε δούλους, ή να τους αναγκάσουν να ξεπουλήσουν μέλη των οικογενειών τους σαν δούλους. Αλλά, κυρίως οι πρώτοι ημερομίσθιοι εργάτες ήταν στην πραγματικότητα δούλοι.
 
Αυτό πράγματι συνέβαινε από τις πόλεις στην Αρχαία Ελλάδα έως τις Μεσαιωνικές πόλεις και τα λιμάνια του Ινδικού Ωκεανού. Οι ελεύθεροι άνθρωποι σχεδόν πάντα αρνούνταν να δουλέψουν για ημερομίσθια (εκτός ίσως από την δημοκρατική Αθήνα όπου οι άνθρωποι δούλευαν για το κράτος, δηλαδή για τους δήμους που εμπεριείχαν και τους εαυτούς τους). Οι πρώτοι ημερομίσθιοι εργάτες ήταν πάντα δούλοι που ενοικιάζονταν από τα αφεντικά τους, ο ιδιοκτήτης έπαιρνε το μισό του ημερομισθίου και ο δούλος το υπόλοιπο για την συντήρηση του. Με μια μαγευτική ιδεολογική στροφή, οι καπιταλιστές κατάφεραν να μας παρουσιάσουν αυτό που πάντα θεωρούνταν δουλεία σαν την ίδια την ουσία της ανθρώπινης ελευθερίας.
 
2. Παγκόσμιο Κίνημα και Άμεση Δημοκρατία
 
Τάσος Σαγρής: Οι αναρχικοί και οι αντιεξουσιαστές πρόσφεραν πολλά μέχρι σήμερα στα κινήματα των καιρών μας. Ανάμεσα σε άλλα, τα πιο δημοφιλή είναι η ποικιλομορφία των Αμεσο- Δημοκρατικών τρόπων οργάνωσης, η μη-ιεραρχική διαδικασία λήψης αποφάσεων, η αυτοοργάνωση, η ομοφωνία, η μη-αντιπροσώπευση και η ασυμβίβαστη μη-διαπραγμάτευση με την εξουσία. Αν και φαίνετε ότι οι αναρχικοί πραγματικά αυτή την στιγμή στερούνται σαφών πολιτικών προτάσεων για την λύση των καθημερινών προβλημάτων της ζωής του αιώνα μας ή μια σαφή στρατηγική για την καταστροφή του καπιταλισμού του 21ου αιώνα… ποιος μπορεί να είναι ο τρόπος να φέρουμε το κίνημα των κινημάτων στο επόμενο στάδιο, προς την κατεύθυνση της πραγματικής κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής απελευθέρωσης;
 
David Graeber: Στις ΗΠΑ τουλάχιστον, προσπαθούμε να χτίσουμε μια γνήσια δημοκρατική κουλτούρα – δημιουργώντας συνήθειες και θέτοντας ζητήματα αντιεραρχικής, οριζόντιας λήψης αποφάσεων, δημιουργώντας κοινωνικές δεξιότητες και ικανότητες που πράγματι δεν υπήρξαν ποτέ πριν παρά μόνο ανάμεσα σε κάποιους πολύ απομονωμένους πληθυσμούς όπως οι Κουακέροι και οι Ιθαγενικοί λαοί της Αμερικανικής ηπείρου. Το σημαντικό δεν είναι κυρίως οι θεσμοί (μιας και αυτοί μπορούν πάντα να αλλάξουν όποτε το χρειαζόμαστε) αλλά οι κοινωνικές συνήθειες. Οι περισσότεροι από τους αμερικανούς πολίτες δεν έχουν την παραμικρή ιδέα ώστε να διαχειρίζονται τους εαυτούς τους δημοκρατικά. Ακόμη περισσότερο δεν ξέρουν πώς να σκέφτονται δημοκρατικά – όπως για παράδειγμα, δεν έχουν την αίσθηση της «δημόσιας γνώμης». «Γνώμη» είναι αυτό που έχεις όταν δεν έχεις εξουσία. Οι κυβερνώντες δεν έχουν γνώμες. Έχουν πολιτικές αποφάσεις.
 
Πολιτικές αποφάσεις είναι αυτό που έχεις όταν επιβάλλεσαι πάνω σε ανθρώπους που δεν έχουν λόγο για αυτές τις αποφάσεις αλλά μόνο γνώμες σχετικά με αυτές. Χρειάζεται να απαλλαγούμε και από αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις και από τις αποφάσεις τους. Όταν τα πράγματα αρχίζουν να γκρεμίζονται και μπούμε στην τελικό στάδιο της κρίσης, οι άνθρωποι θα πρέπει να αποφασίσουν προς τα πού να στραφούν: προς τη δεξιά, που θα προσφέρει κάποια νέα μορφή βίαιου μετά-αποκαλυπτικού αυταρχισμού ή προς κάποιο είδος μαφίας ή προς μια οριζόντια λύση ισότητας.
 
Όσοι συνεχίσουν να πιστεύουν στην ανισότητα θα μπορούν να προσφέρουν κάποια μορφή έντονης αποδοτικότητας, όμως τέτοια συστήματα τελικά αποδεικνύονται τελείως ηλίθια και άκαμπτα επειδή δεν έχουν καμία φαντασία. Τα δικά μας προτεινόμενα συστήματα θα είναι σίγουρα πολύ πιο ευφυή, αλλά δεν θα είμαστε ποτέ τόσο ικανοί όσο αυτοί που πιστεύουν στην ανισότητα στο να τα επιβάλλουμε με την βία, μιας και κάτι τέτοιο είναι έξω από τις προθέσεις μας. Θα πρέπει να αναπτύξουμε κάποιες πραγματικά πολύ ιδιαίτερες ικανότητες για να επιτύχουμε την αποτελεσματική δημοκρατική οργάνωση, και πρέπει να μπορούμε να το κάνουμε όλο αυτό ευχάριστο, διασκεδαστικό και ικανοποιητικό καθώς επίσης και αποτελεσματικό για να μπορέσουμε να κερδίσουμε παρόλη την βία που θα συνεχίζουν να εξασκούν οι θιασώτες της ανισότητας.
 
3. Πολιτική Βία και Τακτικές Αγώνα
 
Tάσος Σαγρής: Οι Αναρχικοί κατηγορούν σε όλο τον κόσμο τους ειρηνιστές ότι προκαλούν θυματοποίηση και ηττοπάθεια στα κινήματα. Οι Φιλελεύθεροι στην Αμερική κατηγορούν τους Αναρχικούς ότι απομονώνουν κοινωνικά τα κινήματα με τις βίαιες πρακτικές τους και την άμεση δράση τους. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης παντού στον πλανήτη απλώνουν μαζική αποβλάκωση. Στην βόρεια Αφρική η «Αραβική Άνοιξη» περιπλανιέται χαμένη μέσα στους καπνούς των ένοπλων συγκρούσεων στους δρόμους, τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ και τις παρεμβάσεις συμμοριών και κομμάτων πλούσιων ισλαμιστών φανατικών. Στις Δυτικές μητροπόλεις η κρίση γίνεται η καλύτερη δικαιολογία για να εκφραστούν τα χειρότερα ρατσιστικά και δολοφονικά ένστικτα, επανεμφανίζεται ο νεοναζισμός και η αγελαία νεανική βία στους δρόμους γίνεται ανεξέλεγκτη. Το μίσος και η οργή βασιλεύουν παντού, μπορείς να το νιώσεις. Μπορούμε να προσφέρουμε πολιτική κατεύθυνση σε αυτή την οργή; Τι είναι αυτό που ιστορικά εκφράζει την διαφοροποίηση ανάμεσα στην πολιτική βία και τον μητροπολιτικό χουλιγκανισμό;
 
David Graeber: Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές σχετικά με τον ρόλο της Βίας. Η Βία είναι το πιο δυνατό χαρτί που έχει στα χέρια του για να παίξει ο αντίπαλος και επίσης η Βία –ειδικά η οργανωμένη Βία –είναι μια μορφή ηλιθιότητας που όταν επικρατεί κάνει αδύνατη κάθε πιθανότητα να απαντήσεις σε αυτήν με κάποια μορφή ευφυΐας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κατά βάθος η Βία είναι μια μορφή ηλιθιότητας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να την χρησιμοποιούμε. Υπάρχουν πάρα πολλές περιπτώσεις που αυτή είναι η μοναδική πιθανή μας επιλογή απέναντι στην μαζική βία της ηλιθιότητας του παρόντος κυρίαρχου συστήματος. Αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι δεν πρόκειται ποτέ να νικήσουμε με αυτό τον τρόπο. Γιατί επίσης η Βία τείνει να είναι ένα από τα ελάχιστα πράγματα που είναι πιο αποτελεσματική όταν εφαρμόζεται σε ιεραρχική δομή εντολών «από πάνω – προς τα κάτω».
 
Δεν πρόκειται ποτέ να νικήσουμε την Αμερικάνική Αεροπορία με μια οδομαχία. Και ούτως ή άλλως οι αντίπαλοι μας έχουν πυρηνικά όπλα! Έτσι, το τέλος του παιχνιδιού πρέπει με κάποιο τρόπο να έρθει από μια δικιά μας κίνηση στην οποία με κάποιο τρόπο ο εχθρός δεν θα μπορεί να απαντήσει στέλνοντας τους στρατιώτες μας να μας σκοτώσουν όλους γιατί μάλλον οι στρατιώτες του θα αρνηθούν να κάνουν κάτι τέτοιο ή απλά θα πάνε σπίτια τους ή θα περάσουν στην δικιά μας πλευρά. Φυσικά, δεν πρόκειται ποτέ να καταφέρουμε να κάνουμε ποτέ αυτή την κίνηση απέναντι στον εχθρό ούτε αν ακολουθούμε κατά γράμμα την «μη-βία» του Γκάντι. Προσωπικά συμφωνώ απόλυτα με την απάντηση που έδωσε σε αυτό το θέμα η εξέγερση της Οαχάκα και το κίνημα των δασκάλων εκεί: και οι δύο πλευρές, και η τύπου Γκάντι «μη-βία» και η νικηφόρα ένοπλη εξέγερση (τουλάχιστον αν διαιωνιστεί), είναι σίγουρο ότι καταλήγουν σε κάθετες ιεραρχικές δομές και καταστρέφουν τελικά την δημοκρατία. Όμως, υπάρχει μια απέραντη περιοχή ανάμεσα σε αυτές τις δύο θέσεις που πρέπει να εξερευνηθεί.
 
Τώρα, σχετικά με τον χουλιγκανισμό, δυστυχώς το άλλο μεγάλο πρόβλημα με την Βία είναι πως είναι φρικτά σαγηνευτική. Αφού ξεπεράσεις κάποιες αρχικές αναστολές έχει σχεδόν τις ίδιες εθιστικές ποιότητες με κάποια είδη ναρκωτικών. Πιστεύω πως η ανθρωπολογία μπορεί να μας βοηθήσει να εμβαθύνουμε σε αυτό το θέμα αποδεικνύοντας ότι ομάδες που αποτελούνται αποκλειστικά από νεαρούς άντρες ηλικίας 15 έως 25 χρονών πολύ συχνά οδηγούν σε πολύ προβληματικές συμπεριφορές (χαρακτηριστικό παράδειγμα για αυτό είναι η φρικτή δράση των κρατικών στρατών). Το σημαντικότερο πράγμα λοιπόν που πρέπει κάποιος να παίρνει υπόψη του πριν αποφασίσει να συμμετάσχει σε συγκρουσιακές τακτικές είναι να βεβαιώνεται ότι η συγκεκριμένη ομάδα με την οποία συμπράττει περιλαμβάνει ανθρώπους από διαφορετικές ηλικιακές ομάδες και διαφορετικά φύλλα όπως επίσης ότι σίγουρα τα μέλη πρέπει να συνεργάζονται και για έναν ευρύ αριθμό από πολλές άλλες πρακτικές εκτός από την επιτέλεση βίαιων δράσεων.
 
4. Η Παγκόσμια Επανάσταση
 
Τάσος Σαγρής: Αν «το μέλλον είναι αβέβαιο και το τέλος είναι πάντα κοντά» (ειδικά αν αναλογιστούμε τις επιπτώσεις της Κλιματικής Αλλαγής στο πιθανό μέλλον της Γης), μπορούμε να θεωρήσουμε τα κινήματα του 2011-2012 σαν τις απαρχές μιας νέας παγκόσμιας επαναστατικής εποχής ή σαν τις τελευταίες εκλάμψεις ενός «ένδοξου» επαναστατικού παρελθόντος λίγο πριν την εγκαθίδρυση μιας μακράς περιόδου απόλυτης παγκόσμιας κυριαρχίας του Καπιταλισμού;
 
David Graeber: Διατηρώ τις αμφιβολίες μου για το κατά πόσο τα επερχόμενα χρόνια θα μοιάζουν με αυτό ακριβώς που πιστεύουμε ότι πρέπει να μοιάζει μια επανάσταση. Άλλωστε, σχεδόν σίγουρα και οι επαναστάσεις του παρελθόντος για αυτούς που τις έζησαν δεν μοιάζανε και πολύ με αυτό που νομίζουμε ότι θα έπρεπε να μοιάζουν. Συμφωνώ με την θέση του Immanuel Wallersteinότι οι ιστορικοί του μέλλοντος θα μιλούν για την «παγκόσμια επανάσταση του 2011» σχεδόν με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο αναφέρονται στο 1848 ή το 1968, επαναστάσεις οι οποίες επίσης δεν επέτυχαν την άμεση κατάληψη της εξουσίας και την εγκατάσταση επαναστατικών καθεστώτων. Και άλλωστε ποια μπορούν να είναι τα κριτήρια ενός αναρχικού πάνω σε αυτό το θέμα;
 
Επαναστάσεις σαν αυτές που αναφέραμε μεταμορφώνουν την πολιτική κοινή λογική, επεκτείνουν τους ορίζοντες των δυνατοτήτων και των πιθανοτήτων μας και προσωπικά πιστεύω ότι αυτό ήταν που συνέβη το 2011. Όμως και ακόμα περισσότερο, πιστεύω ότι οι ιστορικοί θα θυμούνται αυτές τις στιγμές ως τις απαρχές της διάλυσης της στρατικο-οικονομικής αυτοκρατορίας των Η.Π.Α. Γιατί σίγουρα θα διαλυθεί. Οι αγώνες της εποχής μας είναι για το ποια μορφή θα πάρει η επόμενη κατάσταση.
 

* Ο David Graeber είναι ανθρωπολόγος καθηγητής στο πανεπιστήμιο Goldsmiths του Λονδίνου. Σημαντικότερα έργα του: Debt: the first 5,000 yearsPossibilities: essays on hierarchy, rebellion, and desire, Direct action: an ethnography.Στην Ελλάδα βιβλία του κυκλοφορούν από τις εκδόσεις ΣΤΑΣΕΙ ΕΚΠΙΠΤΟΝΤΕΣ

Πηγή: Void Network

Σχολιάστε

Filed under David Graeber, Αναρχισμός, Συνεντεύξεις, αλήθεια, κρίση