Category Archives: Αναλύσεις

Μια κριτική στην κριτική που ασκείται στη νίκη και στον ίδιο το Νίκο Ρωμανό

Ο καθένας αντιλαμβάνεται τα πράγματα με τον δικό του τρόπο και μέσα από το δικό του πρίσμα, ιδεολογικό πολιτικό το οποίο και καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τα βιώματα τις εμπειρίες του αλλά και αυτό που φέρει μαζί του ως άνθρωπος από την στιγμή της σύλληψης του και της γέννησης του

Δεν υπάρχουν απόλυτες αλήθειες

Η αλήθεια είναι πάντα υποκειμενική

Ακόμα και η ίδια η λέξη αλήθεια δεν έχει την μεταφυσική υπερφυσική έννοια που της αποδίδουμε

-α- στερητικό πλέον -λήθη-   δηλαδή η αλήθεια είναι η έλλειψη της λήθης, δηλαδή το να μην ξεχνάς

και φυσικά και εδώ πλέον πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα τι ακριβώς να μην ξεχνάς κλπ

 

Για μένα τα πράγματα σε σχέση με την α-ληθεια και το τι δεν πρέπει να ξεχνάμε όπως επανειλημμένως έχω γράψει έχει πάντα να κάνει με τον αγώνα για την αξιοπρεπή διαβίωση όσο περισσότερων ανθρώπων γίνεται

Αξιοπρεπής διαβίωση όπως την αντιλαμβάνομαι συνίσταται στα εξής:  στέγη, φαί, ελευθερία επιλογής

Βασική προυπόθεση και εκ των ων ουκ άνευ, δηλαδη χωρίς αυτή δεν υπάρχει ελευθερία επιλογής είναι η εξασφάλιση στέγης και φαγητού γιατί πολύ απλά χωρίς αυτά δεν μπορείς να επιβιώσεις βιολογικά

και οι σκλάβοι είχαν φαί και στέγη αλλά ήταν σκλάβοι

Η συντριπτικά τεράστια πλειοψηφία των ανθρώπων του πλανήτη είναι μισθωτή σκλάβοι αφού θα πρέπει να παλεύουν κυριολεκτικά μέσα στην ανθρώπινη ζούγκλα για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τόσο την στέγη τους, είτε λόγω επιβαλλόμενου δανείου σε τοκογλύφο/τράπεζα είτε σε ενοίκιο καθώς επίσης και στην εξασφάλιση τροφής

Ποια ακριβώς ελευθερία επιλογής έχει ένας άνθρωπος όταν θα πρέπει να αφιερώνει σχεδόν ολόκληρη την ζωή του απλά για να εξασφαλίζει τα βασικά;

Ο πλούτος του ανθρώπου είναι ο ελεύθερος του χρόνος Κ.Μ.

Συμφωνώ

Που είναι ο ελεύθερος χρόνος των ανθρώπων; Υπάρχει;

Όλες επιλογές μας με κυριότερη αυτή του επαγγέλματος μας βασίζονται σχεδόν αποκλειστικά και μόνο στο πόσα λεφτά θα μας αποφέρει ώστε να εξασφαλίσουμε τα βασικά στην αρχή και αν γίνεται να μας εξασφαλίσει και κάτιτις παραπάνω ούτως ώστε να έχουμε και λίγο ελεύθερο χρόνο ώστε να κάνουμε έστω ακροθιγώς αυτά που μας γεμίζουν αληθινά

Οι πλείστοι άνθρωποι μισούν αυτό που κάνουν για να εξασφαλίσουν έναν μισθό, μισούν το περιβάλλον τους και οι πλείστοι τον εργοδότη τους

Ποιος είναι ο εχθρός;

Εδώ μια απόπειρα εντοπισμού του

 

Για το Νίκο Ρωμανό έχω αναφερθεί επανειλημμένως τις τελευταίες μέρες

 

 

Τι συνιστά αγώνα; Τι συνιστά νίκη;

Ο καθένας και πάλι αντιλαμβάνεται τα πράγματα μέσα από το δικό του πρίσμα κλπ

Ο Νίκος Ρωμανός αυτοπροσδιορίζεται ως αναρχικός

Ποιο ήταν το αίτημα του;

Να πάρει ανάσες ελευθερίας μέσω της εκπαιδευτικής άδειας που το ίδιο το κράτος ισχυρίζεται ότι δικαιούται αλλά ενεργώντας ξεκάθαρα εκδικητικά θεωρώντας τον πολιτικό του εχθρό του στέρησε και για αυτό το λόγο ξεκίνησε έναν αγώνα με μόνο όπλο αυτό που είχε, την ζωή του

Ο Νίκος Ρωμανός ξεμπρόστιασε το ίδιο το κράτος και την υποκρισία αυτών που το ελέγχουν και συσπείρωσε πάρα πολύ κόσμο με αφορμή τον αγώνα του

Ο Νίκος Ρωμανός ξεκάθαρα μιλά για τον αναρχισμό όπως ο ίδιος τον αντιλαμβάνεται και πως αυτός θα επιτευχθεί και όπως άλλοι αναρχικοί απορρίπτωντας παντελώς αυτό το σύστημα που εξαναγκάζει τους ανθρώπους να είναι μισθωτοί σκλάβοι απλά για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην επέλεξε την ζωή που έκαναν οι κλέφτες και οι αρματωλοί κατά την οθωμανική κατοχή της Ελλάδας

Η ουσία είναι ότι αυτό το παιδί, αυτός ο άνθρωπος έκανε τις επιλογές του και μάλιστα πληρώνει τεράστιο φορτίο για αυτές

εδώ μια αναρχική σελίδα για το αποτέλεσμα και την κατάληξη του αγώνα της απεργίας πείνας του Νίκου Ρωμανού:

https://anarchypress.wordpress.com/2014/12/10/%CE%B7-%CE%BE%CE%B5%CE%BA%CE%AC%CE%B8%CE%B1%CF%81%CE%B7-%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%8D-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B4%CE%B7%CE%BC/

«Νίκη λοιπόν για τον Ρωμανό! Μια νίκη που φοράει βραχιολάκι σήμερα και αύριο τσιπάκι… αρκεί να παίρνουμε «ανάσες ελευθερίας». Ποιός θα περίμενε ότι το περιβόητο βραχιολάκι που ακουγόταν εδώ και χρόνια με πολλές αντιδράσεις, θα περνούσε τελικά και θα νομιμοποιόταν, μετά από αίτημα φυλακισμένου, ο οποίος εντάσσει εαυτόν στην αναρχία;»

 

και πως αιτιολογείται αυτή η τοποθέτηση τους;

 

«Παρ’ όλα αυτά σε κείμενο του ο Νίκος Ρωμανός υποστηρίζει ότι από τον αγώνα του βγήκε κερδισμένη η αναρχία: «Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η νίκη ήταν αποτέλεσμα της πολιτικής πίεσης που ασκήσαμε για αυτό και ο κόσμος του αγώνα και η Μαχητική Αναρχία είναι αδιαμφισβήτητα ηθικά, πολιτικά και πρακτικά οι μεγάλοι νικητές». Εάν η αναρχία έχει σχέση με καλύτερες συνθήκες εγκλεισμού και με καλύτερη θεσμική μόρφωση τότε η αναρχία έχει μετουσιωθεί σε κάτι ευτελές και θα πρέπει να εγκαταλειφθεί άρον άρον.

Πού να πήγε άραγε το πρόταγμα: «γκρεμίστε όλες τις φυλακές» και το σύνθημα-πρόταγμα «το σύστημα διδασκαλίας είναι η διδασκαλία του συστήματος»; Μήπως τα δύο παραπάνω ήταν αρκετά «ακραία» για αριστερές και δημοκρατικές αντιλήψεις και αντικαταστάθηκε με τα αιτήματα για καλύτερες συνθήκες εγκλεισμού και δικαίωμα όλων στην μόρφωση;»

 

Μάλιστα….

Ας δούμε λίγο την ουσία των όσων γράφτηκαν χωρίς να μπαίνουμε στην λογική του ποιος τα γράφει και τι έκανε ή κάνει στην ζωή του κλπ

Ποιο είναι γενικότερα το πρόσταγμα της αναρχίας;

Μπορεί κάποιος να μιλήσει εξ ονόματος μιας ιδεολογίας;

Υπάρχουν κάποιες βασικές αρχές αξίες με πρώτη και κύρια την κατάργηση κάθε μορφής κράτους και ιεραρχικής δομής

Ο αναρχισμός έχει να κάνει με την οργάνωση των ανθρώπων ελεύθερα και οι οποίοι οι ίδιοι χωρίς εξαναγκασμό να αποφασίζουν για τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργεί μια ομάδα κοινότητα κολλεκτίβα εργοστάσιο παραγωγική μονάδα κλπ και ποια θέσ και ρόλο θα έχει ο καθένας και η καθεμια σε αυτόν

Ας δούμε πως λειτούργησαν άλλοι αναρχικοί σε άλλες πολύ σημαντικες ιστορικές περίοδου της ανθρωπότητας

 

1 Μάη 1886, Σικάγο
Οι ρίζες της Πρωτομαγιάς

http://www.vrahokipos.net/old/history/world/mayday.htm

 

Το 1887 τέσσερις αναρχικοί του Σικάγου εκτελέσθηκαν. Ένας Πέμπτος εξαπάτησε το δήμιο αυτοκτονώντας στη φυλακή. Τρεις ακόμη θα περνούσαν 6 χρόνια στη φυλακή μέχρι που πήραν χάρη από τον κυβερνήτη Altgeld που είπε ότι η δίκη που τους καταδίκασε χαρακτηρίστηκε από «υστερία, ένα τσούρμο ενόρκους και έναν προκατειλημμένο δικαστή». Το κράτος είχε, σύμφωνα με τα λόγια της δίωξης, θέσει την «Αναρχία … σε δίκη» και ήλπιζε ότι οι θάνατοί τους θα ήταν επίσης ο θάνατος της αναρχικής ιδέας.

Οι αναρχικοί ήταν οργανωτές συνδικάτων και η Πρωτομαγιά έγινε διεθνής ημέρα εργαζομένων για να θυμίζει τη θυσία τους. Καταδικάστηκαν με ψεύτικες κατηγορίες για τη ρίψη μιας βόμβας στην εισβολή της αστυνομίας σε μια διαδήλωση στο Σικάγο. Η διαδήλωση αυτή ήταν τμήμα απεργίας με αίτημα το 8ωρο, στην οποία συμμετείχαν 400.000 εργάτες του Σικάγου και ξεκίνησε την 1η Μάη του 1886.

==============

Η δίκη άρχισε στις 21 Ιουνίου 1886 στο ποινικό δικαστήριο της περιοχής Cooke. Οι υποψήφιοι για το σώμα των ενόρκων δεν επιλέχτηκαν με το συνηθισμένο τρόπο της κλήρωσης ονομάτων από ένα κιβώτιο. Σε αυτήν την περίπτωση ένας ειδικός δικαστικός κλητήρας, που ορίστηκε από τον κρατικό πληρεξούσιο Grinnell, διορίστηκε από το δικαστήριο να επιλέξει τους υποψηφίους. Στην υπεράσπιση δεν επιτράπηκε να παρουσιάσει στοιχεία ότι ο ειδικός δικαστικός κλητήρας είχε δημόσια υποστηρίξει ότι «Διευθύνω αυτή την περίπτωση και ξέρω τι πρόκειται να κάνω. Αυτοί οι συνεργάτες πρόκειται να κρεμαστούν τόσο σίγουρα όσο ο θάνατος».

Εξαρτημένο σώμα ενόρκων

Η τελική σύνθεση του σώματος των ενόρκων ήταν αστεία: αποτελούνταν από επιχειρηματίες, τους υπαλλήλους τους και έναν συγγενή ενός από τους νεκρούς αστυνομικούς. Καμία απόδειξη δεν προσφέρθηκε από το κράτος ότι οποιοδήποτε από τα οκτώ άτομα που βρίσκονταν ενώπιον του δικαστηρίου είχε ρίξει τη βόμβα, ήταν συνδεμένο με τη ρίψη της, ή είχε ποτέ εγκρίνει τέτοιες ενέργειες. Στην πραγματικότητα, μόνο τρεις από τους οκτώ ήταν στο Haymarket Square εκείνο το βράδυ.

Κανένα στοιχείο δεν προσφέρθηκε ότι οποιοσδήποτε από τους ομιλητές είχαν υποκινήσει τη βία, μάλιστα στη κατάθεσή του στη ο δήμαρχος Harrison περιέγραψε τις ομιλίες σαν «μαλακές (tame)». Καμία απόδειξη δεν προσφέρθηκε πως οποιαδήποτε βίαιη ενέργεια ήταν προγραμματισμένη. Στην πραγματικότητα, ο Parsons είχε φέρει τα δύο μικρά παιδιά του στη συγκέντρωση.

Καταδικάζονται

Το ότι οι οκτώ δικάζονταν για τις αναρχικές πεποιθήσεις τους και τις συνδικαλιστικές δραστηριότητες τους ήταν σαφές απ’ την αρχή. Η δίκη έκλεισε όπως είχε ανοίξει, όπως βεβαιώνεται από τα λόγια της κατακλείδας ομιλίας του κρατικού πληρεξούσιου Grinnell στους ένορκους. «Ο νόμος δικάζεται. Η αναρχία δικάζεται. Αυτά τα άτομα έχουν επιλεχτεί, έχουν διαλεχτεί από το Ορκωτό Δικαστήριο, και κατηγορούνται επειδή ήταν ηγέτες. Δεν υπάρχουν άλλοι ένοχοι παρά οι χιλιάδες που τα ακολουθούν. Κύριοι του σώματος ενόρκων: καταδικάστε αυτά τα άτομα, κάντε τα παράδειγμα για αυτούς, κρεμάστε τους και σώζεται τους θεσμούς μας, τη κοινωνία μας.»

Στις 19 Αυγούστου εφτά από τους κατηγορούμενους καταδικάστηκαν σε θάνατο, και ο Neebe σε 15 χρόνια φυλακή. Μετά από μια μαζική διεθνή εκστρατεία για την απελευθέρωσή τους, το κράτος «συμβιβάστηκε» και μετέτρεψε τις ποινές των Schwab και Fielden σε ισόβια φυλάκιση. Ο Lingg εξαπάτησε το δήμιο αυτοκτονώντας στο κελί του την ημέρα πριν από τις εκτελέσεις. Στις 11 Νοεμβρίου 1887 οι Parsons, Engel, Spies και Fischer κρεμάστηκαν.


Επίκαιρη ξυλογραφία της κηδείας των τεσσάρων κρεμασμένων ανδρών

Παίρνουν χάρη

600.000 εργάτες βγήκαν στο δρόμο για την κηδεία τους. Η εκστρατεία για την απελευθέρωση των Neebe, Schwab και Fielden συνεχίστηκε.

Στις 26 Ιουνίου 1893 ο κυβερνήτης Altgeld τους απελευθέρωσε. Ξεκαθάρισε ότι δεν έδωσε τη χάρη επειδή πίστευε ότι τα άτομα είχαν υποφέρει αρκετά, αλλά επειδή ήταν αθώα για το έγκλημα για το οποίο είχαν δικαστεί. Αυτοί και οι κρεμασμένοι ήταν τα θύματα της «υστερίας, ενός τσούρμου ενόρκων και ενός προκατειλημμένου δικαστή».

Οι αρχές θεωρούσαν κατά την διάρκεια της δίκης ότι μια τέτοια δίωξη θα έσπαζε τη ραχοκοκαλιά του κινήματος για το 8ωρο. Πράγματι, αργότερα ήρθαν στο φως στοιχεία ότι η βόμβα ίσως είχε ριχτεί από έναν πράκτορα της αστυνομίας που εργάζονταν για τον καπετάνιο Bonfield, σαν μέρος μιας συνωμοσίας στην οποία ήταν μπλεγμένοι ορισμένοι ατσάλινοι προϊστάμενοι για να δυσφημήσει το εργατικό κίνημα.

Όταν ο Spies απευθύνθηκε στο δικαστήριο μετά τη καταδίκη του σε θάνατο, ήταν βέβαιος ότι αυτή η συνωμοσία δεν θα πετύχαινε. «Εάν νομίζεται ότι με το να μας κρεμάσετε μπορείτε να πατάξετε το εργατικό κίνημα… το κίνημα από το οποίο τα καταπιεσμένα εκατομμύρια, τα εκατομμύρια που μοχθούν στη δυστυχία και τη στέρηση, περιμένουν τη σωτηρία – εάν αυτή είναι η άποψή σας, τότε κρεμάστε μας! Εδώ θα τσαλαπατήσετε έναν σπινθήρα, αλλά εκεί και εκεί, πίσω σας – και μπροστά σας, και παντού, οι φλόγες καίνε. Είναι μια κρυφή πυρκαγιά. Δεν μπορείτε να τη σβήσετε.»

===============

 

Τι θα έπρεπε να κάνουν οι αναρχικοί κατά τους συντάκτες του ελληνικού αναρχικού σάιτ;

Να απορρίψουν παντελώς το «δικαίωμα» τους σε δίκη και να μην βάλουν καν δικηγόρο; Να μην μιλήσουν και να δηλώσουν ότι δεν σας αναγνωρίζω κλπ;

Να μην δεκτούν την «χάρη» και να πεθάνουν;

Ο Νϊκος Ρωμανός επέλεξε ένα δύσκολο αγώνα προτάσσοντας την ίδια του την ζωή για να ξεμπροστιάσει το ίδιο το κράτος και αυτών το ελέγχουν στα μάτια του κόσμου

Συσπείρωσε ανθρώπους και τους αφύπνισε κάνοντας του να σκεφτούν πρώτα για όλα αυτά και να πράξουν είτε σε διαδηλώσεις πορείες παρεμβάσεις κλπ

Τα γενικόλογα αφοριστικά τσιτάτα όλα ή τίποτα μάλλον ταιριάζουν σε θρησκόληπτους ζηλωτές εκτός τόπου και χρόνου

 

Ο Μαλατέστα από τους κορυφαίους θεωρητικούς του αναρχισμού στο ερώτημα αν θα πρέπει οι αναρχικοί να συμμετέχουν σε συνδικάτα μη αναρχικά είχε εισηγηθεί πως ναι με τηνπρουποθέση ότι θα πρέπει να δηλώνεται ρητά και ξεκάθαρα ότι έστω και αν συμμετέχεις σε αυτό δεν παύεις από το να είσαι αναρχικός και να παλεύεις για το ιδανικό σου

 

Ο Ερρίκο Μαλατέστα για τη σχέση αναρχισμού-συνδικαλισμού

 

http://ngnm.vrahokipos.net/index.php/theory/520-2012-09-13-12-41-46

Υποστηρίζω λοιπόν ότι αυτές οι [εργατικές] οργανώσεις δεν μπορούν να είναι αναρχικές και ότι δεν είναι σωστό να θέλουμε να είναι αναρχικές. Γιατί αν ήταν, δε θα εκπλήρωναν πια τον προορισμό τους και δε θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τους σκοπούς που θα ονειρεύονταν οι αναρχικοί οι οποίοι θα συμμετείχαν σε αυτές.

Τα συνδικάτα δημιουργούνται με σκοπό να υπερασπίσουν τα σημερινά, τα τωρινά συμφέροντα των ανθρώπων του μόχθου, και να καλυτερέψουν τις συνθήκες της ζωής τους όσο γίνεται περισσότερο, μέχρι που να μπορέσουν να κάνουν την κοινωνική επανάσταση. Αυτή θα μετατρέψει τους σημερινούς σκλάβους σε ελεύθερους εργάτες που θα συνεργάζονται ελεύθερα για το κοινό καλό.

Ο συνδικαλισμός είναι από τη φύση του μεταρρυθμιστικός (ρεφορμιστικός). Εκείνο που μπορούμε όλο κι όλο να περιμένουμε απ΄ αυτόν είναι: οι μεταρρυθμίσεις που επιδιώκει και πετυχαίνει να είναι τέτοιες και να κατακτιούνται με τέτοιον τρόπο, ώστε να βοηθούν την εκπαίδευση και την επαναστατική προετοιμασία και να ανοίγουν το δρόμο για ολοένα μεγαλύτερες απαιτήσεις.

Κάθε συγχώνευση ή σύγχυση του αναρχικού κι επαναστατικού κινήματος με το συνδικαλιστικό κίνημα θα έχει σαν αποτέλεσμα είτε να κάνει το συνδικάτο ανίκανο να πετύχει τους ιδιαίτερους στόχους του, είτε να αποδυναμώσει, να πλαστογραφήσει και να σβήσει το πνεύμα του αναρχισμού.

Κατά τη γνώμη μου, οι αναρχικοί δε θα έπρεπε να θέλουν να είναι τα συνδικάτα αναρχικά. Θα έπρεπε να δουλεύουν σ΄ αυτά για να πετύχουν τους σκοπούς του αναρχισμού σαν άτομα, σαν ομάδες και σαν ομοσπονδίες ομάδων. Όπως ακριβώς υπάρχουν ή θα έπρεπε να υπάρχουν ομάδες μελέτης κι ομάδες συζήτησης για γραπτή και προφορική προπαγάνδα ανάμεσα στις μάζες, ομάδες συνεργασίας, ομάδες που δουλεύουν στα γραφεία, στα εργοστάσια, στα χωράφια, στους στρατώνες, στα σχολεία, κλπ, έτσι θα έπρεπε να δημιουργηθούν ειδικές ομάδες στις διάφορες οργανώσεις που ενδιαφέρονται για την ταξική πάλη.

Στα συνδικάτα, οι αναρχικοί θα έπρεπε ν΄ αγωνίζονται ώστε αυτά να μένουν ανοικτά σ΄ όλους τους εργάτες –όποιες αντιλήψεις κι αν έχουν και σ΄ όποιο κόμμα κι αν ανήκουν- με μοναδική προϋπόθεση να συμφωνούν να συνεργάζονται με τους άλλους εργάτες στον αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση. Οι αναρχικοί θα έπρεπε να αντιτίθενται στο στενό συντεχνιακό πνεύμα και σ΄ όλες τις απόπειρες να μονοπωληθούν οι οργανώσεις κι η δουλειά. Θα έπρεπε να εμποδίζουν τα μέλη των συνδικάτων να γίνουν παίγνια στα χέρια των πολιτικών για εκλογικούς ή άλλους εξουσιαστικούς σκοπούς. Θα έπρεπε να υποστηρίζουν την άμεση δράση και να την εφαρμόζουν, την αποκέντρωση, την αυτονομία, την ελεύθερη πρωτοβουλία. Θα έπρεπε να προσπαθούν να κάνουν τα μέλη των συνδικάτων να συμμετέχουν άμεσα στη ζωή των οργανώσεων και να μην έχουν ανάγκη από αρχηγούς και μόνιμα στελέχη.

Θα έπρεπε, κοντολογίς, να παραμένουν αναρχικοί, να βρίσκονται πάντα σε επαφή με τους αναρχικούς και να θυμούνται ότι οι εργατικές οργανώσεις δεν είναι σκοπός αλλά μόνον ένα από τα διαφορετικά μέσα –άσχετα με το πόσο σπουδαίο μπορεί να είναι – που θα ετοιμάσουν τον ερχομό της αναρχίας.

*Αποσπάσματα από το άρθρο του Ε.Μαλατέστα «Συνδικαλισμός και Αναρχισμός», που δημοσιεύτηκε στο Pensiero e Volonta, τον Απρίλιο του 1925.

Τα εργατικά συνδικάτα (οι συμμαχίες που γίνονται με σκοπό την αντίσταση στα αφεντικά και κάποιες άλλες εκδηλώσεις του εργατικού κινήματος) είναι χωρίς αμφιβολίες ωφέλιμα: και μάλιστα αποτελούν ένα αναγκαίο στάδιο στην ανάπτυξη του προλεταριάτου. Προσπαθούν να κάνουν τους εργάτες να συνειδητοποιήσουν την αληθινή τους κατάσταση, το ότι δηλαδή είναι εκμεταλλευόμενοι και δούλοι. Αναπτύσσουν σ΄ αυτούς την επιθυμία ν΄ αλλάξουν την κατάσταση. Τους μαθαίνουν την αλληλεγγύη και τον αγώνα και, μέσα από τις πρακτικές εκδηλώσεις του αγώνα, τους δίνουν να καταλάβουν ότι τα αφεντικά είναι εχθροί και ότι η κυβέρνηση είναι υπερασπιστής των αφεντικών.

…εμείς οι αναρχικοί, που θέλουμε πάνω απ΄ όλα την πραγμάτωση του ιδανικού μας, όχι μόνο δεν πρέπει ν΄ αδιαφορούμε για το εργατικό κίνημα αλλά και πρέπει να συμμετέχουμε ενεργά σ΄ αυτό και να προσπαθούμε, όσο κι αν προσαρμοζόμαστε αναγκαστικά στις συνθήκες των μικρών καθημερινών αγώνων, να έχει αυτό την πιο κριτική κατά το δυνατόν στάση, που θα ΄ναι σύμφωνη με τα οράματά μας και θα γίνει αποτελεσματικό μέσον για την ηθική εξύψωση των ανθρώπων και την επανάσταση.

…το εργατικό κίνημα από μόνο του, χωρίς το κονίαμα των επαναστατικών ιδεών που έρχονται σε αντίθεση με τα σημερινά κα άμεσα συμφέροντα των εργατών, χωρίς την κριτική και τις παραινέσεις των επαναστατών, όχι μόνο δεν οδηγεί στο μετασχηματισμό της κοινωνίας προς όφελος του συνόλου, αλλά και έχει την τάση να δυναμώνει τον εγωισμό των διαφόρων κατηγοριών των εργαζομένων και να δημιουργεί μια τάξη προνομιούχων εργατών που κατέχουν θέση ανώτερη από τις μάζες των απόκληρων.

Οι σημερινές εργατικές ενώσεις αντιστοιχούν στις σημερινές συνθήκες της οικονομικής ζωής, που είναι επακόλουθα της ιστορικής εξέλιξης της κοινωνίας και της επιβολής του καπιταλισμού. Η καινούργια κοινωνία όμως δεν μπορεί να φτιαχτεί παρά μόνο αν ξεφύγει απ΄ αυτά τα πλαίσια, αν δημιουργήσει καινούργιους οργανισμούς που θ΄ ανταποκρίνονται στις καινούργιες συνθήκες και στις καινούργιες επιδιώξεις της κοινωνίας.

Για μας, σημασία δεν έχει το αν οι εργαζόμενοι θέλουν λίγα ή πολλά: το σπουδαίο είναι όσοι θέλουν κάτι, να δοκιμάζουν να το πετύχουν μόνοι τους με τη δική τους δύναμη, με την άμεση δράση τους εναντίον των καπιταλιστών και της κυβέρνησης.

Μια ασήμαντη βελτίωση που αποσπάται με την αυτόνομη δράση αξίζει –εξαιτίας των ηθικών της επιπτώσεων και, μακροπρόθεσμα, ακόμα κι εξαιτίας των υλικών της αποτελεσμάτων – περισσότερο από μια μεγάλη μεταρρύθμιση που κάνουν σαν παραχώρηση η κυβέρνηση ή οι καπιταλιστές με σκοπό την εξαπάτηση, ή έστω από καθαρή καλοσύνη.

*Αποσπάσματα από το άρθρο του Ε.Μαλατέστα «Συνδικαλισμός και Αναρχισμός, που δημοσιεύθηκε στην Umanita Nova, τον Απρίλιο του 1922.

 

 

=====

 

Το να κατηγορείς λοιπόν έναν άνθρωπο που βρίσκεται φυλακισμένος γιατί παλεύει για ανάσες ελευθερίας δηλώνοντας μάλιστα ευθαρσώς ότι το χρησιμοποιεί ως όχημα για περαιτέρω συσπείρωση του κόσμου είναι τουλάχιστον άδικο

 

Ο Νίκος Ρωμανός πέτυχε μια μεγάλη νίκη

Η νίκη του ήταν ότι εξανάγκασε όλους μας να δούμε τον εαυτό μας, φανέρωσε για άλλη μια φορά την σκατοψυχιά που κρύβει αυτή η εκφασισμένη σκατόψυχη κοινωνία και το ρόλο του κράτους και αυτών που τον ελέγχουν

Η νίκη του Νίκου Ρωμανού δεν ήταν το βραχιολάκι όπως τόσο υποτιμιτικά του αποδίδουν οι συντάκτες της ελληνικής αναρχικής σελίδας αλλά το γεγονός ότι έδειξε ότι όταν είσαι αποφασισμένος για κάτι και χρησιμοποιείς στρατηγική και τακτική ακόμα και με όπλο την ίδια σου την ζωή μπορείς να εξαναγκάσεις το τέρας που λέγεται κράτος να υποχωρήσει

 

2 Σχόλια

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", 1η Μαίου Ιστορικό, Αυτοοργάνωση Αυτοδιαχείριση, Αναρχισμός, Αναλύσεις, Βραχόκηπος Αναρχική Ιστοσελίδα, Ερρίκο Μαλατέστα, Κριτική στην κριτική που γίνεται για τη νίκη και στο Νίκο Ρωμανό, Νίκος Ρωμανός

Video Εκπομπή Carpe Diem – Νίκος Ρωμανός 23η μέρα απεργίας πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο…Η ανοχή είναι συνενοχή….Η κρατική δολοφονία του Αλέξη στα μάτια του Νίκου Ρωμανού

 

ΑΝΑΛΥΣΗ -Νίκος Ρωμανός: απεργία πείνας μέρα 22η Άμεσος κίνδυνος για την ζωή του…Κάποιοι άνθρωποι αγωνιζόνται πραγματικά προτάσσοντας κυριολεκτικά την ζωή τους….. Ας αναλογιστεί ο καθένας τις ευθύνες πουέχει για τον άθλιο κόσμο στον οποίο ζούμε Η ανοχή είναι συνενοχή….

https://osr55.wordpress.com/2014/11/30/αναλυση-νίκος-ρωμανός-απεργία-πείνας/

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", προπαγάνδα παπαγαλάκια, Άνθρωπος κοινωνικά καθορισμένος, Αλέξης Γρηγορόπουλος, Αλληλεγγύη, Αναλύσεις, Βία και αντιβία, Εκπομπή Carpe Diem με τον Μιχάλη Παρασκευά, Κατασκευάζοντας συναίνεση, Μπάτσοι σκουλίκια δολοφόνοι, ΜΜΕξαπάτησης, Νίκος Ρωμανός, Πράξε αυτό που μπορείς

VIDEO CapitalTv 29/7/14 Νομική ανάλυση γιατί οι βρεττανικές βάσεις ΔΕΝ μπορούν να έχουν «δικαστήρια/αστυνομία» Αμφισβήτηση καθεστώτος- Άρθρο Sigmalive Απευθύνεται στο Προεδρικό ο «ανυπάκουος» δικηγόρος

 

 

http://www.sigmalive.com/news/local/175672/apefthynetai-sto-proedriko-o-anypakouos-dikigoros

Απευθύνεται στο Προεδρικό ο «ανυπάκουος» δικηγόρος
30.10.2014 19:31 Κύπρος Μάριος Δημητρίου

 


Αναρμόδιος δήλωσε ο Γενικός Εισαγγελέας Κώστας Κληρίδης να χειριστεί το θέμα της νομιμότητας του δικαστηρίου και της αστυνομίας των Βρετανικών Βάσεων, όπως ήταν το αίτημα του γνωστού δικηγόρου και ακτιβιστή υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων Μιχάλη Παρασκευά και έτσι ο δικηγόρος απευθύνει το αίτημα αυτό, προς τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και τους Υπουργούς Εξωτερικών, Δικαιοσύνης, Εσωτερικών και Άμυνας. «Δεν μπορούν να έχουν εξουσία, όργανα που δεν έχουν νομιμοποίηση και συνεπώς πρέπει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και οι αρμόδιοι Υπουργοί, να παρέμβουν για να προστατεύσουν τους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας», δήλωσε στo Sigmalive ο Μ. Παρασκευάς. «Είναι», πρόσθεσε, «βασικότατη συνταγματική αρχή, ότι όλες οι εξουσίες του κράτους, υπάρχουν και λειτουργούν μόνο για να εξυπηρετούν τα δικαιώματα των πολιτών τους. Και τα λεγόμενα δικαστήρια και η αστυνομία των Βάσεων, παραβιάζουν ασύστολα και χωρίς νομιμοποίηση, αυτά τα δικαιώματα των Κυπρίων πολιτών».

Στις 7 Νοεμβρίου η δίκη Χειμώνα

Η πρωτοβουλία του Μιχάλη Παρασκευά, να προσφύγει στη Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας και τώρα στην ίδια την Προεδρία της Δημοκρατίας και την κυβέρνηση, για να αμφισβητήσει τη νομιμότητα του δικαστηρίου της βρετανικής Βάσης Δεκέλειας, έχει επίκεντρο τη δίκη του πελάτη του, 59χρονου γεωργού από τη Ξυλοφάγου, Χαμπή Χειμώνα, που άρχισε στις 29 Ιουλίου 2014 ενώπιον του Βρετανού δικαστή R. H. Naqvi και συνεχίζεται στις 7 Νοεμβρίου 2014 στη βρετανική βάση Δεκέλειας.

Στην επιστολή του προς τον Γενικό Εισαγγελέα, ημερομηνίας 3 Οκτωβρίου 2014, ο Μιχάλης Παρασκευάς, τονίζει ότι «η πρόθεσή μου είναι να αμφισβητήσω τη νομιμότητα αυτών των οργάνων που λειτουργούν στις Βάσεις και τα οποία ονομάζονται “δικαστήρια”, τα οποία θεωρώ ότι νοσφίζονται και σφετερίζονται εξουσία που δεν δικαιούνται να ασκούν και μάλιστα εις βάρος Κυπρίων πολιτών». Επιπρόσθετα, ο 38χρονος δικηγόρος ζήτησε συνάντηση με τον κ. Κληρίδη, «ούτως ώστε αν είναι δυνατόν, οι όποιες νομικές ή άλλες κινήσεις, γίνουν σε συνεννόηση και από κοινού μαζί σας».

Έχει ως εξής η απαντητική επιστολή του Γενικού Εισαγγελέα προς τον Μιχάλη Παρασκευά, ημερομηνίας 21.10.2014: «Αναφέρομαι στη σχετική με το πιο πάνω θέμα επιστολή σας ημερομηνίας 3 Οκτωβρίου 2014, με την οποία με ενημερώνετε για τις θέσεις που προτίθεστε να εγείρετε στο πλαίσιο της υπεράσπισης των πελατών σας σε υπόθεση που αντιλαμβάνομαι ότι εκκρεμεί εναντίον τους σε δικαστήριο των βρετανικών βάσεων, ζητώντας τη δική μου καθοδήγηση και\ή συνεννόηση σε σχέση με τους από μέρους σας χειρισμούς. Σας ευχαριστώ για τη λεπτομερή ενημέρωση στην πολυσέλιδη επιστολή σας. Καθόσον αφορά τον αιτούμενο συντονισμό και\ή συνεννόηση ως προς τις “νομικές ή άλλες κινήσεις” στην υπόθεση, ο Γενικός Εισαγγελέας, καθώς πολύ καλά γνωρίζετε, είναι ο νομικός σύμβουλος της Δημοκρατίας, του Προέδρου της Δημοκρατίας, του Υπουργικού Συμβουλίου και των υπουργών και δεν ενεργεί ως νομικός σύμβουλος πολιτών ή ιδιωτών δικηγόρων σε σχέση με τον χειρισμό υποθέσεων εκ μέρους των πελατών τους. Περαιτέρω οφείλω να σημειώσω ότι ο χειρισμός και\ή επηρεασμός “πολύ σοβαρών πολιτικών ζητημάτων εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής” στα οποία αναφέρεστε, δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες του Γενικού Εισαγγελέα».

Το πάρκο ηρώων και η αντίδραση Χαμπή

Στη δίκη του Χαμπή Χειμώνα, ενάγοντες είναι, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο «Her Brittanic Majesty’s Secretary of State for Defence of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland». Ο κ. Χειμώνας, πατέρας τεσσάρων παιδιών και παππούς τεσσάρων εγγονιών, γνωστός για προηγούμενες συλλήψεις και φυλακίσεις του από την Αστυνομία των Βάσεων, που συνδέονται με την εκ μέρους του έμπρακτη άρνηση να αναγνωρίσει την εξουσία των Βάσεων, κατηγορείται για παρακοή δικαστικού διατάγματος και για παρεμπόδιση εργασιών σε έδαφος των Βάσεων, με απειλή βίας και επίθεση εναντίον αστυνομικού, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Οι κατηγορίες εναντίον του, προέκυψαν μετά την αντίδρασή του, στην καταστροφή από τους Βρετανούς, πάρκου αφιερωμένου στους 9 απαγχονισθέντες ήρωες της ΕΟΚΑ 1955-59. Το πάρκο αυτό, εγκαινίασε η κοινότητα Ξυλοφάγου σε δημόσια τελετή την 1η Απριλίου 2014, σε τεμάχιο γης που η οικογένεια Χειμώνα ενοικιάζει εδώ και δεκαετίες από την Κυπριακή Δημοκρατία για καλλιέργεια πατατών, αλλά θεωρείται από τις Βάσεις ότι βρίσκεται μέσα στο Πεδίο Βολής Πύλας, «εντός της μοναδικής Βρετανικής περιοχής χρήσης πραγματικών πυρών στην Κύπρο», σύμφωνα με την έκθεση απαιτήσεως των Βρετανικών Βάσεων Δεκέλειας.

«Ταμπέλα με την ένδειξη “δικαστήριο”»

Στην επιστολή του προς τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και τους αρμόδιους Υπουργούς, με θέμα «Νομικό καθεστώς Βρετανικών Βάσεων – Αμφισβήτηση νομιμότητας “δικαστηρίων” και “αστυνομίας” στο πλαίσιο διαδικασίας που διεξάγεται εναντίον των πελατών μου Χαράλαμπου Χειμώνα και Χριστόφορου Χειμώνα», ο κ. Παρασκευάς αναφέρει μεταξύ άλλων: «Στις 29 Ιουλίου 2014, έλαβε χώρα σε χώρο που ευρίσκεται εντός των Βρετανικών Βάσεων Δεκέλειας, μια διαδικασία σε αίθουσα που είχε ταμπέλα με την ένδειξη “δικαστήριο” και πέριξ της οποίας βρίσκονταν δεκάδες άτομα που έφεραν αντιοχλαγωγικές εξαρτύσεις και οπλισμό, φορώντας στολή επί της οποίας αναγραφόταν η λέξη “Police”, χωρίς όμως αυτά τα άτομα να ανήκουν στην Αστυνομική Δύναμη Κύπρου. Εντός της αίθουσας του χώρου που είχε ταμπέλα με την ένδειξη “δικαστήριο”, ενώπιον του κυρίου που αυτοσυστήθηκε ως “δικαστής”, τηρώντας τον δέοντα σεβασμό στο πρόσωπό του, παρατηρώντας ότι δεν έχω οτιδήποτε με τον ίδιο ως άτομο, του ανέφερα εκ μέρους των πελατών μου, άμεσα και χωρίς περιστροφές ότι αμφισβητώ ότι αυτό είναι “δικαστήριο”. Έγινε συνομιλία με τον κύριο που βρισκόταν εντός της αίθουσας, στον οποίο για χάριν διευκόλυνσης της φορτισμένης διαδικασίας την οποίαν παρακολουθούσαν δεκάδες αλληλέγγυοι των πελατών μου, ανέφερα πού βασίζω αυτή μου τη θέση την οποία σας επαναλαμβάνω και εδώ».

Κάποια ρύθμιση στην «ανωμαλία»

Στη συνέχεια, ο δικηγόρος επικαλείται απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της Κυπριακής Δημοκρατίας, που είναι πολιτική έφεση ημερομηνίας 27 Ιουνίου 1991, σύμφωνα με την οποία, “το Δικαστήριο παρατηρεί ότι υπάρχει μια ανωμαλία ή οποία προξενεί αδικία στον εφεσείοντα. Παρόμοια ανωμαλία μπορεί να υπάρξει και σε περιπτώσεις άλλων αποφάσεων των Δικαστηρίων της Δημοκρατίας, εναντίον προσώπων που κατοικούν, έστω και προσωρινά, στις Βάσεις. Δεν υπάρχει τρόπος αμοιβαιότητας εκτέλεσης των αποφάσεων αυτών. Το θέμα χρειάζεται κάποια ρύθμιση. Οι κυβερνήσεις της Δημοκρατίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, έχουν το βάρος για την εξεύρεση ικανοποιητικής λύσης προς αμοιβαίο όφελος”».

Σύμφωνα με τον Μιχάλη Παρασκευά, «σε καμιά περίπτωση, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αυτά τα όργανα που λειτουργούν στις στρατιωτικές Βρετανικές Βάσεις και τα οποία φυλακίζουν Κύπριους πολίτες και στερούν μια σειρά από βασικά ανθρώπινά τους δικαιώματα, δεν είναι «δικαστήρια», καθότι δεν πληρούται καμιά απολύτως προϋπόθεση».

Το βάρος στους ώμους ενός πολίτη

Αναφέρει και τα εξής στην επιστολή του προς την κυβέρνηση, ο Μ. Παρασκευάς: «Είναι η θέση μου ότι εφόσον οι Βρετανικές Βάσεις όπως ξεκάθαρα αποφάνθηκε το Ανώτατο Δικαστήριο, δεν είναι κράτος, ως εκ τούτου εξυπακούεται ότι δεν μπορούν να είναι «κυρίαρχες» έστω και αν ονομάζονται ως τέτοιες.

Κυριαρχία μπορεί να έχει μόνο ένα κράτος που για να θεωρηθεί ως τέτοιο, θα πρέπει να πληροί συγκεκριμένα κριτήρια. «Γίνεται αντιληπτό ότι το θέμα είναι εξαιρετικά σοβαρό και θα πρέπει να τύχει ανάλογης αντιμετώπισης, καθότι η προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ενδεχομένως να έχει κατακλυσμιαίες συνέπειες για το καθεστώς των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο και εν γένει θα επηρεάσει ανάμεσα σε άλλα πολύ σοβαρά πολιτικά ζητήματα εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής. Το βάρος μιας τέτοιας απόφασης δεν μπορεί να τίθεται στους ώμους ενός πολίτη ή του δικηγόρου του και δεν είναι αρμόζον τουλάχιστον, να ασκείται εξωτερική πολιτική σε τόσο σοβαρά ζητήματα, από μεμονωμένα άτομα».

– See more at: http://www.sigmalive.com/news/local/175672/apefthynetai-sto-proedriko-o-anypakouos-dikigoros#sthash.krCmruIB.dpuf

1 σχόλιο

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", Αυτοοργάνωση Αυτοδιαχείριση, Αυθαίρετη κράτηση, Αμβισβήτηση λεγόμενων δικαστηρίων των βάσεων, Αναλύσεις, Ανθρώπινα Δικαιώματα, Ελ.Α.Ζω Χρ. Ανδρέου, Κυπριακό, Μάριος Δημητρίου δημοσιογράφος λεβέντης, Συνέντευξη, Συνέντευξη Capital TV 17/2/14

Ανάλυση: ΙΣΙΣ ΗΠΑ Ρωσία..ο σατανάς Ασαντ γίνεται σύμμαχος…το σατανικό Ιραν στο πλευρό των ΗΠΑ…παγκόσμια ανατανομή γεωπολιτικής τράπουλας

Και ξαφνικά από το πουθενά ένα καινούριο φρούτο μπήκε στην ζωή μας…ΙΣΙΣ άλλως ισλαμικό κράτος

Μέσα καλοκαιριού άρχισε η μεγάλη του προβολή με πρώτο θέμα τον εντυπωσιακό αποκεφαλισμό του αμερικανού δημοσιογράφου

Από τότε πολύ νερό στον μύλο της προπαγάνδας έχει κυλήσει και όλοι πλέον γνωρίζουν τον ισις αυτό το τρομακτικό τέρας που μας απειλεί

Το άλλο τρομακτικό τέρας είναι ο εμπόλα

Ας δούμε κάποια στοιχειά

16-17_MACKEIN-650x250

cnn_screenshot_johnmccain_speaking_with_isis_chief_abu_bakr_al-baghdadi

McCainTerrorists

στην πιο πάνω φωτογραφία βλέπουμε τον Μακειν προεδρικό υποψήφιο των ΗΠΑ σε συνάντηση που είχε την άνοιξη του 2013 μαζί με τον αρχηγό του ισις στην Συρία

Η συνάντηση έγινε στα πλαίσια συνεύρεσης του αμερικανού γερουσιαστή με αρχηγούς της……αντίστασης κατά του σατανά Ασσατ

Για να γίνει αντιληπτή η πλήρης «δυτικοποίηση» των κυπρέων και ο πλήρης συντονισμός της αποχαύνωσης της επιβαλλόμενης προπαγάνδας ένα απόσπασμα από την εισαγωγή ενός κειμένου μου

https://osr55.wordpress.com/2012/08/24/%CE%BF%CE%B9-%CF%83%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CF%82-%CF%83%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BC-%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CF%8C%CF%83%CE%B5%CE%B2%CE%B9%CF%84%CF%82-%CE%BC%CE%BF%CF%85%CE%BC%CF%80/

Διαβάζουμε την γεωπολιτική κοινωνικοοικονομική ανάλυση του αρχισυντάκτη του οικονομικού τμήματος  μεγάλης καθημερινής εφημερίδας της Κύπρου μας

http://fortheisland.wordpress.com/2012/08/23/

εδώ ο τίτλος του άρθρου

Κάτω οι φονιάδες των λαών. Ζήτω οι βάσεις!

 και εδώ απόσπασμα από την γεωπολιτική κοινωνικοοικονομική του ανάλυση

“Δεν έχω αποδείξεις, αλλά πιστεύω πως Βρετανοί (και μάλλον Γάλλοι) βοηθούν τους επαναστάτες.

Μπράβο τους.

Οι φονιάδες των λαών, όπως τον Άσαντ, πρέπει επιτέλους να αρχίσουν να φεύγουν. Και δεν πρόκειται, όπως στο Ιράκ ή στο Αφγανιστάν, για μια παρέμβαση των ξένων, με τους στρατούς τους, τα αεροσκάφη τους και τα μη επανδρωμένα.”

=======

Ακριβώς! Πρέπει να διώξουμε (εμείς οι καλοί δυτικοί) τον κακό Άσσατ και να κάνουμε ό,τι χρειαστεί προς αυτό

και έτσι οι ΗΠΑ εξόπλισαν τον αρχηγό του ισις και είχαν και συναντήσεις μαζί τους στο πιο ψηλό επίπεδο για να διώξουν τον σατανά Άσσατ

Κάτι ανάλογο έγινε με τους μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν το 80 τους οποίους εξόπλιζαν με οπλισμό οι αμερικάνοι και τους έστελλαν τον Ράμπο να πολεμήσει στο πλευρό τους κατά των σατανάδων σοβιετικών………….και τελικά μας προέκυψαν οι ταλιμπάν η αλ κάιντα ο οσάμα μπιν λάντες και όλα αυτά τα καλά παιδιά

Τώρα αφού τους στήριξαν κατά του σατανά Ασατ θέλουν να τους καταστρέψουν……και μάλιστα δεν διστάζουν να συμμαχήσουν μαζί του

The U.S. Should Help Assad to Fight ISIS, the Greater Evil

http://www.nytimes.com/roomfordebate/2014/08/22/should-the-us-work-with-assad-to-fight-isis/the-us-should-help-assad-to-fight-isis-the-greater-evil

http://english.alarabiy

Syria ‘ready’ to work with U.S. against ISIS

http://english.alarabiya.net/en/News/middle-east/2014/08/25/Syria-ready-to-work-with-world-against-terror.html

Ήδη οι βομβαρδισμοί των ..συμμάχων κατά του ισις βοήθησαν τον σύμμαχο πλέον Άσσατ

Coalition air strikes against Isis aid Bashar al-Assad, Syrian rebels claim

 http://www.theguardian.com/world/2014/oct/09/syria-isis-bashar-al-assad-coalition-air-strikes

Σύμμαχος επίσης εναντίον των σατανάδων του ίσις είναι ο πλέον σατανικότερος όλων το…Ιράν

ISIS is the best thing to happen to Iran-U.S. relations in years

The Iraqi insurgency has finally brought Washington and Tehran together.

http://www.washingtonpost.com/posteverything/wp/2014/06/19/isis-is-the-best-thing-to-happen-to-iran-u-s-relations-in-years/

Iraq crisis: Iran and US join fight against Sunni jihadis of Isis

http://www.theguardian.com/world/2014/jun/13/us-iran-fight-jihadis-iraq

fucking yeah……

και πάμε στο κερασάκι στην τούρτα

ενώ οι κυρώσεις κατά της κακής ρωσίας τρέχουν και υπάρχουν παρόλαυτά…

U.S. and Russia Agree to Share More Intelligence on ISIS

http://www.nytimes.com/2014/10/15/world/europe/us-and-russia-agree-to-share-more-intelligence-on-isis.html

όλοι εναντίον του μεγάλου εχθρού της ανθρωπότητας….

Ενώ οι αμερικάνοι στρατηγοί για να μην κάμψουν το ηθικό κλπ ποτέ δεν χρησιμοποιούσαν λόγια υπερ των εχθρών κλπ

Isis makes ‘substantial gains’, says general

http://www.ft.com/intl/cms/s/0/46c20940-54b9-11e4-b2ea-00144feab7de.html

Μάλιστα!

Τι σημαίνουν όλα αυτά;

Ας μην ξεχνάμε ότι αυτή την στιγμή που μιλάμε στην Ουκρανία οι φασίστες διεξάγουν μια τεραστίων διαστ΄σεων σφαγή με την συνδρομή της ΕΕ και των ΗΠΑ

Η Ρωσία ενσωμάτωσε την Κριμαία στην Ρωσική Ομοσπονδία και για αυτό τον λόγο οι ΗΠΑ και η ΕΕ της επέβαλαν κυρώσεις…

τώρα όμως η Ρωσία και οι ΗΠΑ είναι σύμμαχοι ….

Τι γίνεται τελικά στον κόσμο;

Το μόνο που είναι σίγουρο αυτή την στιγμή είναι ότι γίνεται μια τεράστια γεωπολιτική ανακατανομή της τράπουλας που για να μπορέσεις να καταλήξεις σε κάποια ασφαλή συμπεράσματα πρέπει να έχεις μια μεγάλη ποσότητα δεδομένων ενώπιον σου

Ποιος είναι ο ρόλος της Τουρκίας;

Οι κούρδοι της Συρίας του Ιράκ και φυσικά της Τουρκίας ποιο ρόλο παίζουν;

Η κίνα, μεγαλύτερη οικονομία σε λίγο καιρό του κόσμου τι ρόλο παίζει μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό;

Είναι πολύ δύσκολο να κάνει κάποιος εκτιμήσεις για το τι ακριβώς γίνεται στον κόσμο πόσω μάλλον να κάνεις  προβλέψεις

Κατά τη γνώμη μου ο ισις δεν είναι ο σατανάς που μας πλασάρουν

Είναι ένα υπαρκτό μόρφωμα φυσικά που έχει δική του ατζέντα αλλά θεωρώ ότι δεν έχει τις δυνατότητες που προσπαθούν να μας πλασάρουν

Θεωρώ ότι χρησιμοποιείται ως προπέτασμα καπνού ούτως ώστε να γίνει ανακατανομή της παγκόσμιας γεωπολιτικής τράπουλας

Οι ΗΠΑ είναι μια καταρρέουσα ή τουλάχιστον παραπαίουσα αυτοκρατορία

Την βολεύει πολύ μια τέτοια ανακατοσούρα αφού αναδιπλώνεται και μαζεύει δυνάμεις

Η Ρωσία θέλει να τελειώνει με τους τσετσένους ισλαμιστές και βολεύει πολύ μια τέτοια συμμαχία κατά γενικά των ισλαμιστών

Η Τουρκία ίσως να βρίσκεται στην πιο περιέργη και δύσκολη θέση

Ενώ οι κούρδοι είναι οι νέοι ήρωες μαχητές προασπιστές του …δυτικού πολιτισμού κατά των ισλαμιστών φονταμενταλιστών η τουρκία όχι μόνο αρνείται να συνταχθεί σε αυτό τον αγώνα αλλά τους βομβαρδίζει κι ολας

Οι κούρδοι του Ιρακ ας μην ξεχνάμε ότι είναι οι στενότεροι σύμμαχοι των αμερικανών από τον καιρό της εισβολής κατά του Σαντάμ Χουσείν και ακόμα είναι

Αυτό είναι ένα πράμα όμως και άλλο πράμα η σχέση με ένα τεράστιο κράτος περιφερειακή υπερδύναμη στην περιοχή κάτω από την Ρωσία όπως είναι η Τουρκία μεγαλύτερος αγοραστής όπλων κλπ

Δεν υπάρχει αμφιβολία ποιον έχουν για σύμμαχο οι ΗΠΑ

Συγγνώμη Μπάιντεν προς Ερντογάν για το επίμαχο σχόλιο περί στήριξης των τζιχαντιστών

http://www.naftemporiki.gr/story/863639/suggnomi-mpainten-pros-erntogan-gia-to-epimaxo-sxolio-peri-stiriksis-ton-tzixantiston

Ποιος είναι ο ρόλος της Κύπρου μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό;

Οι βάσεις των εγγλέζων είναι το προπύργιο των αεροπορικών επιδρομών κατά των ισις

Ο πιο αστάθμιτος παράγοντας όλων είναι ο άνθρωπος

Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ότι δεν θα βρεθεί ένας πελλός να γίνει πόμπα στην Κύπρο,

προσωπικά όμως όπως έγραψα προηγουμένως δεν θεωρώ ότι ο ισις είναι το τρομακτικό τέρας που προσπαθούν να μας πλασάρουν και ότι έχει τις δυνάμεις που μας λένε

Αυτό που με τρομάζει περισσότερο είναι το γεγονός ότι τις αποφάσεις για μας εδώ στην Κύπρο τις παίρνουν τύποι όπως τον αναστασιάδη τον κασουλίδη τον χαρούλη τον χάσικο τον ιωνά και άλλα μυαλά επιπέδου ……

https://osr55.wordpress.com/2012/08/24/%CE%BF%CE%B9-%CF%83%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CF%82-%CF%83%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BC-%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CF%8C%CF%83%CE%B5%CE%B2%CE%B9%CF%84%CF%82-%CE%BC%CE%BF%CF%85%CE%BC%CF%80/

Πιο κάτω βλέπουμε τον Σατανά Μουμπάρακ πριν λίγο καιρό με τους φίλους του σε ένα τρυφερό ενσαντε (ή κάπως έτσι)

Πριν: Πρόεδρος Μουμπάρακ το φιλαράκι το καλό το μετριοπαθές της Μέσης Ανατολής – Μετά: Καθεστώς Μουμπάρακ δικτάτορας αντιδημοκράτης κλπ κλπ

https://osr55.wordpress.com/2011/02/11/

http://www.nooz.gr/page.ashx?pid=9&cid=8&aid=313440

Σε θερμό κλίμα η συνάντηση Ομπάμα- Μουμπάρακ

Δημοσίευση: 06 Μαρ. 2010, 16:54

Ανάρρωση στη Γερμανία

Επιτυχής η χειρουργική επέμβαση στον Αιγύπτιο πρόεδρο Μουμπάρακ

Ο Μουμπάρακ βρισκόταν στη Γερμανία για συνομιλίες με την Ανγκελα Μέρκελ (παλαιότερο στιγμιότυπο)   (Φωτογραφία: Associated Press

Copyright 2010

Βερολίνο

Σε νοσοκομείο της Γερμανίας παραμένει ο Χόσνι Μουμπάρακ, 81 ετών, έπειτα από επιτυχή επέμβαση στη χοληδόχο κύστη το Σάββατο.

Ο Αιγύπτιος πρόεδρος αισθάνθηκε ενοχλήσεις την Πέμπτη, ενώ βρισκόταν στη Γερμανία για συνομιλίες με την καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ.

Ο Μουμπάρακ, πρόεδρος από το 1981, κοντεύει να συμπληρώσει τρεις δεκαετίες στην εξουσία και δεν έχει ακόμα αποκαλύψει αν θα είναι υποψήφιος στις εκλογές του 2011.

Μετά την αφαίρεση της χοληδόχου κύστης, ο Χόσνι Μουμπάρακ νοσηλεύεται στην εντατική πανεπιστημιακού νοσοκομείου της Χαϊδελβέργης και όπως αναφέρει το Reuters έχει ανακτήσει τις αισθήσεις του.

Το 2004 ο Αιγύπτιος ηγέτης είχε υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση στη μέση, προσθέτει το BBC.

Newsroom ΔΟΛ

Ο Σατανάς Καντάφι πριν λίγο καιρό σε ένα ευχάριστο ενστανζε (ή κάπως έτσι) με φιλαράκια συμμάχους 

 
 

Ο Σατανάς Ασσαντ μαζί με τον Σωτήρα Πάπα Ιωάννη Παύλο

Εδώ βλέπουμε τον Σατανά Σάνταμ Χουσέιν μαζί με τον  Ράμσφελτ υπουργό άμυνας του Μπους το 2000

ο οποίος διέταξε μαζί με τον πρόεδρο του Τζορτζ Μπους την εισβολή στο Ιρακ το 2003 για να πέσει ο δικτάτορας σατανάς Σάνταμ,

εδώ σφίγγει το χέρι του δικτάτορα ως ειδικός απεσταλμένος του Ριγκαν για θέματα μέσης ανατολής

“It is becoming increasingly clear that George Bush [Sr.], operating largely behind the scenes throughout the 1980’s, initiated and supported much of the financing, intelligence, and military help that built Saddam’s Iraq into the aggressive power that the United States ultimately had to destroy.”
– Ted Koppel, ABC News Nightline, June 9, 1993

 

http://iraqnam.com/

Εδώ βλέπουμε τον Σατανά Μιλόσεβιτς μαζί με τον  Χόλμπρουκ αμερικανό διπλωμάτη τον οποίο μετά το θάνατο λίγο καιρό πριν, ο Ομπάμα έκανε την εξής δήλωση

” Ο Αμερικανός πρόεδρος εξέφρασε τη θλίψη του για τον θάνατο του Χόλμπρουκ, τον οποίο και χαρακτήρισε «μοναδική μορφή και αληθινό γίγαντα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής”

Αυτός ο γίγαντας λοιπόν της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής εδώ συναντάται με τον σατανά μιλόσεβιτς

Η Σερβία βομβαρδίστηκε το 1999 επί 78 ημέρες αρχής γενομένης της 24ηςΜαρτίου 1999 από την μεγαλύτερη στρατιωτική μηχανή στην ιστορία της ανθρωπότητας «ώστε να σταματήσουν οι θηριωδίες των σέρβων που έσφαζαν τους αλβανούς στο κόσοβο»

Το Wag the dog είναι μια ταινία του 1997 με τον Ντάστιν Χοφμαν και τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο όπου τόσο προφητικά δείχνει πως τα media θα έχουν προετοιμάσει την «δύση» για την κατεδάφιση των υποδομών της Σερβίας και το θάψιμο όλων των παλιών όπλων και πυρομαχικών απεμπλουτισμένου ουρανίου δύο χρόνια μετά……….. επίσης έγινε και η πρώτη επίσημη δοκιμή για τα «αόρατα»Στελθ…

Στο πιο κάτω βιντεο βλέπουμε την στημένη σκηνή όπου σύμφωνα με την ταινία ήταν η αφορμή για επέμβαση στην Γιουγκοσλαβία με μια …….. «αλβανή» χωριατοπούλα και το …… γατάκι της που διώκεται από τους… κακούς……. Το βίντεο είναι ψεύτικο όπως και το χρώμα της γάτας…..

Η τέχνη αντιγράφει την πραγματικότητα ή το αντίθετο;

http://www.multiline.com.au/~johnm/conned.htm

Τον Ιανουάριο του 1999 το CBC (Canadian Broadcast Corporation) μέσω της δημοσιογράφου του Nancy Durham έκανε ένα μεγάλο αφιέρωμα για ένα 18χρονο κορίτσι αλβανίδα του Κοσόβου που εντάχθηκε στον UCK τον απελευθερωτικό στρατό του Κοσόβου μετά που οι Σέρβοι είχαν σκοτώσει την αδελφή της.

Η ιστορία αυτή είχε πάρει τεράστια δημοσιότητα και ήταν αυτή σε μεγάλο βαθμό που ώθησε τους Καναδούς να υποστηρίξουν με θέρμη την ισοπέδωση της Σερβίας και την επιθεση του ΝΑΤΟ στην χώρα ώστε να σταματήσουν οι θηριωδίες…

Όταν η κυρία Nancy Durham τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου του 1999 ήθελε να κάνει ένα follow-up piece ανακάλυψε ότι όλη αυτή η μελοδραματική ιστορία ήταν απλά ένα καλοστημένο προπαγανδιστικό ψέμα…..

Εδώ βλέπουμε τον Γουέσλι Κλάρκ στρατηγός των ΗΠΑ που ηγήθηκε της εκστρατείας  μαζί με τον αρχηγό των ανταρτών του uck  Χασιμ Θάτσι που μετά έγινε πρωθυπουργός του ανεξάρτητου κρατιδίου του Κοσσόβου μετά τον βομβαρδισμό της Σερβίας από το ΝΑΤΟ το 1999

Εδώ ο Στρατηγός Κλαρκ που ηγήθηκε του βομβαρδισμού και του διαμελισμού της Σερβίας το 1999 λέει την αλήθεια για τον σατανά χουσέιν και τις αλήθειες για την ύπαρξη όπλων μαζικής καταστροφής που δεν υπάρχουν

Ο Στρατηγός Wesley Clark με 4 άστρα στα γαλόνια του, λέει τις αλήθειες. Φυσικά αυτές οι αλήθειες δεν εμφανίζονται ποτέ στα ΜΜΕ που κατά τα άλλα… «ενημερώνουν».

Copyright on youtube: http://www.youtube.com/user/EXOMATRlXTV
Credits http://www.democracynow.org/

Conned in Kosovo — KLA deceived world

HALIFAX, NOVA SCOTIA: When Nancy Durham first discovered that she had been lied to, her reaction was “the most incredible sinking feeling.”

Ms. Durham, a Canadian Broadcasting Corporation (CBC) television reporter, had returned to Kosovo in June of this year [1999], to do a follow-up piece [= newsitem] on an 18-year-old girl who had joined the Kosovo Liberation Army after her young sister had been killed by Serbs. The girl’s story had been part of a larger piece that aired on the CBC in January, to much critical praise.

Yet as Durham stood in the doorway of the family’s home in Skenderaj, the sister who was supposed to have been killed was standing there, alive and well.

The Christian Science Monitor
“Conned in Kosovo: a CBC reporter’s dilemma”
by Tom Regan
Monday, September 13, 1999

75 < < “Multicultural” CONTENTS Translate Links Events Books HOMEChurches > > Foot 77

Rather than trying to excuse or brush off the lie, or have the CBC do a simple correction, Durham decided to do a full story – not only about the girl who told it, but what it said about how news is reported from a war zone.

The result is a 16-minute report: “The Truth About Rajmonda: A KLA Soldier Lies for the Cause.” It’s being hailed by many media observers in Canada as a breakthrough piece that should serve as a model for other news organizations.

Durham’s involvement with Rajmonda Rreci began in September 1998 while she was filming a piece on an Albanian doctor. Rajmonda, a patient, told Durham on camera that she was joining the KLA to avenge the death of her six-year-old sister. Durham (who works as a one-woman reporting “team”) returned in December 1998 and tracked down Ms. Rreci. During that interview, Rreci said that her sister was fortunate to die for Kosovo, and that she would do the same.

Then in June, almost as soon as NATO-led peacekeeping troops went into the region, Durham went back. It was during this trip she learned that Rreci had lied. When confronted, she told Durham that she had actually thought her sister was dead, but wasn’t sure, and that doctors in the hospital had encouraged her to tell the story because other girls had lost sisters to the Serbs.

“My first thoughts were ‘This is a disaster,’ ” says Durham. “I had this passion for the people in the story. I felt really depressed. If this happens to me, I thought, and I go back again, and again, and again, how many other journalists has this happened to?”

Durham returned to her home in Oxford, England, and thought about what she wanted to do. And although some media critics have said that the CBC pushed her to go back to do the report, Durham says this is untrue. She says she needed to go back, find Rajmonda Rreci again, and this time tell the true story.

It turned out that most of what the teenager had said wasn’t true. She had actually been a member of the KLA before she went to the hospital and had known all along that her sister was alive. But Rreci continued to stress that other Kosovar girls had lost their sisters, and why shouldn’t she do it for them? Ultimately, Rreci did admit that what she said was just KLA propaganda.

For Steve Kimber, director of the school of journalism at the University of King’s College in Halifax, Nova Scotia, what Durham and the CBC did was critical. “It’s very important to make journalism more transparent to the public. Particularly with a story that deals with ‘heartstrings’ like this one. And if it’s not true, to give it just as much time as the story you had broadcast earlier.”

John Allemang, media critic for the Toronto Globe and Mail, says that while he feels the CBC has “overreacted,” he’s proud of the broadcaster for airing Durham’s report. “But the question is, are they applying it across the board? There are lots of other situations where we’re aware that we’re not being told the complete truth. Is the CBC going to now start going back to check on other stories? The truth is, that it’s hard for the media to check up on these things.” — by Tom Regan, Special to The Christian Science Monitor, Monday, September 13, 1999, “Conned in Kosovo: a CBC reporter’s dilemma”

*** NOTICE: In accordance with Title 17 U.S.C. Section 107, this material is distributed without profit to those who have expressed a prior interest in receiving the included information for research and educational purposes. ***

The newspaper’s homepage is at http://www.csmonitor.com/ Canadian Broadcasting Corporation’s homepage is at http://www.cbc.ca/

Received by courtesy of MichaelP, who wrote in an e-mail I received 1 Oct 1999: It took nearly two weeks for this “correction” story to reach me. It had taken several months to expose the original fake, by which time the story had whatever effect was intended.
My hope is that the correction will help spread distrust of propaganda, but that still leaves the question of how to roll propaganda back BEFORE it accomplishes its intended purpose.
Checked authenticity — the newspaper’s website allows a small amount free, but charges a low fee to access the whole article.  This is what was on free display:
Conned in Kosovo: a CBC reporter’s dilemma 1999-09-13[TEXT][WITH GRAPHICS] Tom Regan, Special to The Christian Science Monitor HALIFAX, NOVA SCOTIA When Nancy Durham first discovered that she had been lied to, her reaction was “the most incredible sinking feeling.” Ms. Durham, a Canadian Broadcasting Corporation (CBC) television reporter, had returned to Kosovo in June of this year, to do a follow-up piece on an 18-year-old girl who had joined the Kosovo Liberation Army after her young sister had been killed by Serbs. The girl’s story had been part of a larger piec… (703 words)

Tagged with AOLPress/2.0� , to WWW 1845 01 Oct 1999 (links checked 01Oct1999), (10kb), last revised 06 June 2000

Το κτύπημα στους δίδυμους πύργους στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 έχει δώσει απίστευτη τροφή για διάφορες θεωρίες

Εδώ βλέπετε μια φωτογραφία από την ζωντανή μετάδοση που έκανε το bbc ……………… στην οθόνη γράφει ότι το κτίριο 7 έχει επίσης ……………καταρρεύσει την στιγμή που όλοι βλέπουν ζωντανά στην εικόνα τους ότι το κτίριο στέκει άθικτο!!!!!!

Το κτύπημα στους πύργους ήταν αυτό που έδωσε την αφορμή για  να γίνει εισβολή στο Αφγανιστάν για έλεγχο των αγωγών πετρελαίου και της επανακαλιέργιας των φυτειών οπίου που κατέστρεψαν οι ταλιμπάν….

Αμερικανοί στρατιώτες μέσα σε φυτείες οπίου

αμερικάνοι στρατιώτες στους αγωγούς πετρελαίους

Η αποστολή των μμε….κατασκευάζοντας συναίνεση…reload

Το 2003 οι αμερικάνοι εισβάλλουν στο Ιρακ με το πρόσχημα ότι ο Σάνταμ Χουσέιν πρώην φιλαράκι και καλύτερος σύμμαχος τους έχει όπλα μαζικής καταστροφής….

Τελικά τέτοια όπλα δεν βρίσκονται και το Ιράκ είναι ακόμα αικατοκυλισμένο και υπό κατοχή….

Πριν: Πρόεδρος Μουμπάρακ το φιλαράκι το καλό το μετριοπαθές της Μέσης Ανατολής – Μετά: Καθεστώς Μουμπάρακ δικτάτορας αντιδημοκράτης κλπ κλπ

“Δυτική” εισβολή στην Λιβύη…. ένα έργο που έχουμε ξαναδεί; και ναι και όχι..Μερικές σκέψεις με αφορμή την εκστρατεία στη Λιβύη

https://osr55.wordpress.com/2011/03/22/

Μάρτιος 1999 βομβαρδισμός Σερβίας όπου χρησιμοποιούνται νέας τεχνολογίας Στελθ- Μάρτιος 2011 Την πρώτη του αποστολή βομβαρδισμού πραγματοποίησε ένα Typhoon της RAF στη Λιβύη

https://osr55.wordpress.com/2011/04/14/

Αγνοούμε τα πάντα… και νομίζουμε πως ξέρουμε πολλά…Λιβύη: Όλα για το Πετρέλαιο, ή όλα για τις Τράπεζες;; Αναλυτικά επιχειρήματα για τους λόγους της νατοικης εισβολής στην Λιβύη

https://osr55.wordpress.com/2011/04/15/

Συρία- Υπόσκαψη καθεστώτος με εξωτερική “βοήθεια” (και πάλι) αλλά χωρίς ανατροπή του Ασαντ αλλά αποδυνάμωση του ώστε να κόψει δεσμούς με το Ιράν

https://osr55.wordpress.com/2011/04/28/

3 Σχόλια

Filed under Αναλύσεις, ΙΣΙΣ - ISIS

ΑΝΑΛΥΣΗ – «Αριστο» ντιβέλοπερ κλπ Το κυπριακό κατεστημένο τρέμει γιατί οι κουμπαριές του δεν έχουν πλέον σημασία…Ο Ρος ελέγχει πλέον τα πάντα (Κεντρική Τράπεζα κλπ) και αυτός αποφασίζει….Θα χάσεις το σπίτι σου ή θα σταματήσει στους 20 μεγαλολαμόγιους;

Βλέποντας κάποιος την ιστορία με την κράτηση του πάλαι ποτέ μεγαλοτραπεζίτη προέδρου του ΔΣ της Τράπεζας Κύπρου και μεγαλοντιβέλοπερ Αρίστο Ντιβέλοπερ ίσως να αναφωνήσει ότι , ναι ρε κουμπάρε επιτέλους άρχισεν η κάθαρση τζαι ποτούντα πράματα….

Παρακολουθώ και εγώ με μεγάλο ενδιαφέρον τα όσα γίνονται και συζητώντας το θέμα με φίλους γνωστούς κλπ έχω καταλήξει σε κάποια εκ πρώτης όψεως συμπεράσματα

Βρισκόμαστε μπροστά στην αρχή της κάθαρσης;

Βρισκόμαστε μπροστά στην αρχή του ξετυλίγματος του κουβαριού της βρωμιάς κλπ κλπ βάρτε όποιο δημοσιογραφούλικο κλισέ θέλετε περί αρχής, βάρτε και το μαχαίρι στο κόκκαλο και το όλα στο φως και λοιπές μαλακιούλες

Ο κύριος μεγαλοντιβέλοπερ τραπεζίτης πληροί δύο κριτήρια κατά τη γνώμη μου για να γίνει αυτό που γίνεται

Είναι πρώην μεγαλοτραπεζίτης και το πλέον σημαντικό είναι ένας από τους 20 μεγαλοοφειλέτες ντιβέλοπερ που έχει μη εξυπηρετούμενα δάνεια εκατομμυρίων

Τα πράγματα έγιναν στο μυαλό μου ξεκάθαρα όταν η κυρία κεντρική τραπεζίτισα Γιωρκάτζη ενέργησε προκτές ως ο εκπρόσωπος και αντιπρόσωπος του Ρος, αυτού του μεγαλοαρπακτικού hedge fund που αποβιβάστηκε στην Κύπρο και με 400 ψωροεκατομμυριάκια ελέγχει πλέον την Τράπεζα Κύπρου και άρα άμεσα και την Κύπρο ολόκληρη

Τα πράγματα είχαν αρχίσει να διαφαίνονται προς τα που πάνε με την αύξηση κεφαλαίου που επέβαλε η Κεντρική Τράπεζα στην Τράπεζα Κύπρου

Με την αύξηση κεφαλαίου 1 δις άλλαξες εντελώς η σύνθεση πλέον του διοικητικού συμβουλίου της Τράπεζας Κύπρου και οι παλαιοί μέτοχοι προεξάρχοντος της πρώην Λαικής που είχε το 18% τώρα έπεσαν στο 9%

http://www.bankofcyprus.com/el-GR/–/Investors-Relations-gr/Shareholder_Structure_gr/Structure-gr/

  • Cyprus Popular Bank Public Co Ltd με ποσοστό 9,624%
  • Renova Group, με ποσοστό 5,455%
  • TD Asset Management, με ποσοστό 5,232%
  • Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης («EBRD»), με ποσοστό 5,021%.

Κάποιος θα σκεφτεί, μα που εν ο Ρος ρε κουμπάρε;

Ο Ρος κουμπάρε μου ως αρπακτικό που είπαμε ελέγχει πλέον το 19% της Τράπεζας Κύπρου μέσω των hedge fund που είναι υπό τον έλεγχο του και τα οποία έχουν μικρότερα ποσοστά που όμως συμποσούνται στο 19% που κανένας δεν αμφισβητεί

Για αυτό ακριβώς τον λόγο η κυρά Γιωρκάτζη έκαμεν την παρέμβαση της ενεργώντας ουσιαστικά ως εκπρόσωπος του Ρος και ζήτησε την παραίτηση του ΔΣ ώστε ο μεγαλομέτοχος πλέον της Τράπζας Κύπρου να πάρει την θέση που του αξίζει

Πως όμως τούτα συνδέοντα με τον αριστό ντιβέλοπερ κλπ;

Όπως έχει προβλεφθεί ήδη από πέρσι τον Απρίλη του 2013 αυτό που έγινε με το κούρεμα και την διάλυση της κυπριακής οικονομίας άνοιξε διάπλατα τις πόρτες για τα αρπακτικά hedge funds που άρχισαν απόβαση στην ευρώπη και στις διαλυμένες χώρες των μνημονίων

Όταν έσπασε το 2007 η φούσκα των ακινήτων δηλαδή η φούσκα των δανείων λεφτών/αέρα που έδιναν τα τελευταία σχεδόν 30 χρόνια οι τράπεζες/τοκογλύφοι ουσιαστικά έκλεισε ένας κύκλος στην παγκόσμια οικονομία, αυτή των χρυσοφόρων δανείων και της κερδοσκοπίας πάνω σε αυτά με την έκδοση διάφορων απίθανων πακέτων παραγώγων κλπ τύπου cds cdo κλπ που ουσιαστικά ήταν οικονομία καζίνο

Πλέον το μόνο που έχει αξία στον πλανήτη είναι ο χρυσός, οι πρώτες ύλες, τα ενεργειακά αποθέματα και φυσικά η γη

Το δολάριο λόγω του τεράστιου πληθωρισμού του αφού η Φεντεραλ Ριζεβ τυπώνει δις δολλάρια με τον τόνο και έφτασε το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ στα…… 18 ΤΡΙΣ και αυξάνεται με πάρα πολύ γοργούς ρυθμούς

http://rt.com/usa/us-debt-record-default-obama-412/

US debt surges $328 billion in single day, surpassing $17 trillion for first time

ως εκ τούτου η Κίνα για παράδειγμα που κατέχει έναν τεράστιο όγκο δολαρίων τα ξεφορτώνει αφού γνωρίζει ότι με τον πληθωρισμό μειώνεται η αξία τους και όλοι αναμένουν ότι πλέον το δολάριο θα σταματήσει να είναι το νόμισμα αγοράς πετρελαίου συντομότερα απ όσο νομίζουμε

και έτσι η Κίνα με αυτά τα δολάρια επενδύει σε πράγματα που έχουν πραγματική αξία ανάμεσα σε άλλα ακίνητα στις ίδιες τις ΗΠΑ το οποίο συνδυάζε με αγορά αποθηκών για χρυσό τον οποίο μαζεύει εδώ και καιρό

http://www.zerohedge.com/news/2013-10-18/chinas-largest-conglomerate-buys-building-houses-jpmorgans-gold-vault

China Insurer Buys London’s Lloyds Building for $388 Million

http://www.bloomberg.com/news/2013-07-08/china-insurer-buys-london-s-lloyds-building-for-388-million-1-.html

Πως όλα αυτά και πάλι συνδέονται με την μαλθάκια νήσο των αγρίων και τον κάθε αρίστο ντιβέλοπερ;

Ο Ρος ως αρπακτικό που ελέγχει hedge fund ειδικεύεται στην αγορά διαλυμένων τραπεζών κλπ

Γιατί άραγε;;

Οι τράπεζες διαλύθηκαν λόγω των μη εξυπηρετούμενων δανείων λόγω αδυναμίας του κόσμου να μπορεί να πληρώσει τα οικιστικά του δάνεια

Στην Κύπρο τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια έφτασαν στα 28 ΔΙΣ!

Τι εξασφαλίσεις όμως έχουν αυτά τα δάνεια;

Υποθήκες ακινήτων…

Το μνημόνιο του Απρίλη του 2013 όριζε ξεκάθαρα ότι μέχρι τα μέσα του 2014 θα πρέπει να περάσουν νόμοι που να διευκολύνονται οι εκποιήσεις των μη εξυπηρετούμενων δανείων μέχρι 90 ημερών

Ο Ρος για να έλθει να βάλει τα 400 ψωροεκατομμύρια του δαμέ έλαβε εξασφαλίσεις ότι αυτό θα γίνει

Ο Ρος το μόνο που θέλει είναι να αγοράσει σε όσο χαμηλότερη τιμή μπορεί γη

Αυτό μπορεί να γίνει ΜΟΝΟ με μαζικές εκποιήσεις ακινήτων που θα αυξήσουν την προσφορά και άρα θα γίνουν χώμα οι τιμές

Ο Ρος κατά τη γνώμη μου δεν τον κόφτει από που θα βγάλει τα εκατομμύρια κέρδος που έβαλε στόχο

Πως αυτό τώρα συνδέεται με τον κάθε αρίστο ντιβέλοπερ ή το κάθε λεπτό κουμπάρο του φουλη του δηση κλπ

Την κωλοτρυπίδα της μεσογείου, άλλως τη μαλθάκια νήσο των αγρίων, δηλαδή την κύπρο μας, την έλεγχαν απόλυτα μέχρι πριν λίγο καιρό από ότι φαίνεται οι διαπλεκόμενοι μεταξύ τους τυπάκοι που τραπεζιτοπολιτικοδικηγορντιβελοπερδικαστές κλπ

Ήμουν παρών στην επιτροπή της βουλής στις 11 Αυγούστου 2014 όταν συζητήτο το νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις και μου έκανε εντύπωση ο τρόπος και το πάθος η αγωνία που είχε ο κουμπάρος του φούλη μας ο Λεπτός

Γιατί είχε αγωνία ο λεπτός αυτός ο μεγαλοτέτοιος κυπρέος που ελέγχει τον πάφο κλπ;

Μα φυσικά γιατί ξέρει πλέον ότι δεν κάνει παιχνίδι αυτός

Πλέον λαμόγια επιπέδου κωλοτρυπίδας μεσογείου τύπου λεπτού αρίστο ντιβέλοπερ κλπ που τόσα χρόνια διαπλέκονταν με τους μεγαλοπολιτικούς και έλεγχαν απόλυτα το παιχνίδι μέσω των μεγαλοδικηγόρων των τραπεζών των δικαστηρίων κλπ γνωρίζουν ότι ήλθε και κάνει παιχνίδι ένα πολύ μεγαλύτερο ψάρι από αυτούς

Ο Ρος δεν ενδιαφέρεται να κάνει «φιλίες» και κουμπαριές με τον κάθε πολιτικάντη της κύπρου γιατί πολύ απλά δεν τους έχει ανάγκη

Το κατεστημ΄νο της κύπρου βλέπει ότι το απόστημα έχει σπάσει για τα καλά και η οργή των κυπρέων όσο αρνιά τζαι να είναι θα φτάσει στο απόγειο της όταν θα αρχίσουν πολύ σύντομα οι εκποιήσεις των σπιτιών τους

Ο αρίστο ντιβέλοπερ όπως έγραψα στην αρχή πληροί δύο πολύ σημαντικά κριτήρια και για αυτό στοχοποιήθηκε από το ντόπιο κατεστημένο

είναι και μεγαλοτραπεζίτης και μεγαλοντιβέλοπερ

με ένα σμπάρο δυό τριγώνια

Ο αρίστο ει΄ναι ο τσοχατζόπουλος της Κύπρου

Μακάρι να κάτσει για πάντα φυλακή αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εννα αλλάξουμεν την πραγματικότητα όπως τουλάχιστον την βλέπω προσωπικά

Ο αρίστο δεν έκανε κάτι διαφορετικό από ότι έκαναν και κάνουν ούλλοι τους τούτοι οι κουμπάροι των μεγαλοπολιτικών κλπ

Όσο το κατεστημένο νοιώθει ότι απειλείται τόσο θα θυσιάζει κρέας πρώην μεγαλολαμόγια για να κατευνάζει τα πλήθη

Θα υπάρξουν μεγαλα αλληλοκαρφώματα μεταξύ των πρώην μεγαλοτέτοιων

Δεν έχω απολύτως καμιά εμπιστοσύνη σε αυτούς που ελέγχουν το ποιος διώκεται και θεωρώ ότι σε κάθε τους κίνηση υπάρχει σκοπιμότητα

Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που ελέγχουν την εξουσία σε κάθε μορφή της κύπρου είναι διαπλεκόμενοι μεταξύ τους είτε λόγω οικογένειας είτε λόγω συμφεροντων είτε και τα δύο μαζί

Ένας φίλος μου εξέφρασε τον ευσεβή του πόθο ότι αν είναι έτσι τα πράγματα ίσως τότε να μην αρπάξουν τα σπίθκια του κόσμου αλλά να τα αρπάξουν από τους γνωστούς 20 μεγαλολαμόγια που χρωστούν τα ΔΙΣ

Ο χρόνος θα δείξει

Αλλά την απάντηση σε αυτό την γνωρίζει μόνο ο Ρος και το τι στόχο και περιθώριο κέρδους έβαλε

Αν ο στόχος του υπερβαίνει κατά πολύ τα δις που θα πάρει από τις εκποίσεις των 20 μεγαλολαμόγιων τότε κυπρέε μου δεν θα γλιτώσεις το σπιτάκι σου

Ο Ρος ελέγχει την κωλοτρυπίδα της μεσογείου

1 σχόλιο

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", "οικοδομική φούσκα", "οικονομική κρίση", Goldman Sachs, Hedge Funds, IMF, προπαγάνδα παπαγαλάκια, παράσιτα πλούσιοι, τρόικα, τράπεζες δημιουργοί χρήματος από το πουθενά, Αριστό ντιβέλοπερ, Αναλύσεις, ΔΝΤ, Δημόσιο χρέος ΗΠΑ 16 ΤΡΙΣ, Εκποιήσεις ακινήτων, Κύπρος=Το βασίλειο της αναξιοκρατίας, ακελδησυένωση, μνημόνιο

Aνάλυση: Για το δημοψήφισμα της Σκωτσέζικης ανεξαρτησίας- Από το Eagainst

http://eagainst.com/articles/scottish-independence/

 

Για το δημοψήφισμα της Σκωτσέζικης ανεξαρτησίας

A derelict cottage is seen at the side of the A9 near Blackford,Scotland

Το 55% του εκλογικό σώματος της Σκωτίας (που αντιπροσωπεύει πάνω 4 εκατομμύρια πολίτες) απέρριψε την πρόταση για ανεξαρτησία της χώρας από το Ηνωμένο Βασίλειο, έναντι του 45% που υπερψήφισε τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία. Το αποτέλεσμα – που ωστόσο έφερε ανακούφιση στο Λονδίνο, στις αγορές και τα ηγετικά στελέχη του ευρωκοινοβουλίου (οι οποίοι φάνηκαν έτοιμοι να κινήσουν ουρανό και γη προκειμένου να υπερασπιστούν τη Ένωση[1]) – ήταν ως επί τω πλείστο αναμενόμενο. Από την πρώτη ημέρα που υπογράφηκε η Συμφωνία του Εδιμβούργου το 2012 (ως αποτέλεσμα της συντριπτικής νίκης του αποσχιστικού National Party of Scotland στις εθνικές εκλογές του Μαΐου του 2011) η οποία άνοιξε το δρόμο για το δημοψήφισμα, οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι μόνο το 30-35% επιθυμούσε την ανεξαρτητοποίηση. Από εκείνη την στιγμή και μέχρι την 18η του Σεπτέμβρη, όλα τα γκάλοπ δίνουν μεγάλο προβάδισμα στο ΟΧΙ με ελάχιστες μόνο εξαιρέσεις. Ποιό είναι, όμως, το πραγματικό διακύβευμα αυτής της ιστορικής πρωτοβουλίας, που εξ’ αρχής έμοιαζε να είναι καταδικασμένη σε αποτυχία; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό μας ωθεί επιτακτικά να εξετάσουμε ένα σύνολο άλλων κρίσιμων ζητημάτων που αφορούν το συνολικό πολιτικό περιεχόμενο του ΝΑΙ. Με λίγα λόγια θα πρέπει να απαντήσουμε στα εξής σαφή ερωτήματα: α) από ποιούς πολιτικούς χώρους υποστηρίχθηκε μια τέτοια κίνηση και για ποιούς λόγους, β) τί θα μπορούσε πρακτικά να σημαίνει μια πιθανή απόσχιση του κράτους αυτού από το υπόλοιπο ΗΒ (το οποίο αυτή τη στιγμή εισέρχεται σε μια άνευ προηγουμένου πολιτική, οικονομική και κοινωνική κρίση για τα μεταπολεμικά δεδομένα), γ) τί υποδηλώνει η νίκη του ΟΧΙ και πώς μπορούμε να προσδιορίσουμε τη ροή των πολιτικών εξελίξεων από την επομένη του αποτελέσματος;

Εξ αρχής, η ιστορική διαμάχη μεταξύ Άγγλων και Σκωτσέζων είναι γνωστή σχεδόν σε όλους, όπως και ο στρατιωτικο-πολιτικός ρόλος της Αγγλίας στην ευρύτερη περιοχή των Βρετανικών νησιών καθώς και την Ιρλανδία. Από το 596 μ.χ. μέχρι και τον 16ο αιώνα η βόρεια Βρετανία πλήττεται από αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ των δύο αυτών λαών, με τους πολυάριθμους και υπερεξοπλισμένους Εγγλέζους να υπερισχύουν στις περισσότερες μάχες (φυσικά με βαρύτατες συνέπειες για τον λαό της Σκωτίας: βαριά φορολογία, δουλοπαροικία και ασύμμετρη καταστολή). Ο Πόλεμος για την Σκωτσέζικη Ανεξαρτησία (1296-1357), καθώς και το Rough Wooing (1544-1551) αποτελούν μερικές από τις πιο σημαντικές στιγμές του ιστορικού αυτού διχασμού. Μόλις το 1603, η Αγγλία και η Σκωτία σχημάτισαν μια «Προσωπική Ένωση», όταν ο βασιλιάς James VI της Σκωτίας ανέλαβε το θρόνο της Αγγλίας ως King James I., με άμεση συνέπεια ο πόλεμος μεταξύ των δύο πλευρών να σταματήσει προσωρινά, για να αναζωπυρωθεί και πάλι λίγα χρόνια αργότερα με τους Πολέμους των Τριών Βασιλείων τον 17ο αιώνα, και τηνεξέγερση των Ιακωβιτών. Ως συνέπεια όλων αυτών των ιστορικών γεγονότων, όπου ο λαός της Σκωτίας όφειλε να ταπεινωθεί στην υπεροπλία των Άγγλων σχεδόν τις περισσότερες φορές, το πάθος για ανεξαρτησία, για αποτίναξη του Αγγλικού ζυγού παραμένει εν μέρη ακόμη και σήμερα ζωντανό σε μια χώρα που το μέλλον της μοιάζει δυσοίωνο, καθώς η ανεργία και το χαμηλό βιωτικό επίπεδο μαστίζουν μεγάλο ποσοστό του Σκωτσέζικου πληθυσμού (κυρίως περιοχές της Γλασκόβης και του Dundee όπου η εξαθλίωση έχει πλέον καταστεί μόνιμη πληγή). Για όλα αυτά, και φυσικά για το αναμφισβήτητο γεγονός ότι η Σκωτία υστερεί σε κάθε τομέα (υποδομών και οικονομικής ανάπτυξης) οι Σκωτσέζοι εθνικιστές (και, ως ένα βαθμό, δικαίως) επιλέγουν να επιρρίψουν κάθε ευθύνη στην κυβέρνηση του Λονδίνου, η οποία γι’ αυτούς αποτελεί μια αντανάκλαση της εθνικής τους υποτέλειας που ουδέποτε γνώρισε τέλος. Για τους ίδιους, η Σκωτία πάντα υπήρξε ο αδύναμος κρίκος του Ηνωμένου Βασιλείου, μια χώρα φυσικά πλούσια σε ορυκτά κοιτάσματα που οι λόρδοι και η Αγγλική αριστοκρατία επιθυμούσαν να εκμεταλλευτούν για δικό της όφελος, αλλά και ένας λαός που δεν μπορεί να συνδεθεί πολιτισμικά με την Αγγλική κοινωνία (άλλωστε η πλειοψηφία των Σκωτσέζων σήμερα αποφεύγουν να αυτοπροσδιοριστούν ως «Βρετανοί»). Ο διαχρονικά θυματικός αυτός εθνικισμός – που άλλοτε αναπαράγει τάσεις έντονου σοσιαλσωβινισμού, παστοραλισμού και απομονωτισμού ενώ σε άλλες περιπτώσεις υιοθετεί μια ρεπουμπλικανικής φύσης ρητορική (βέβαια, οι πιο κλειστοφοβικές και εθνοτικές του τάσεις – βλ ethnic nationalism – δεν εκφράζουν κάποια πλειοψηφική δύναμη ούτε πρόκειται για το βασικό διακύβευμα της καμπάνιας του ΝΑΙ) – συνιστά σίγουρα έναν από τους λόγους που οι φωνές υπέρ της ανεξαρτησίας πολλαπλασιάζονται σταδιακά.

Δεν είναι, ωστόσο, δόκιμο να ισχυριστεί κανείς ότι αυτή η ιστορική σύγκρουση είναι η μόνη αιτία που προκαλεί αποστροφή προς οτιδήποτε φέρει την Αγγλική σφραγίδα και ωθεί ολοένα και περισσότερους Σκωτσέζους να σκέφτονται σοβαρά το ενδεχόμενο αποχώρησης. Άλλωστε η Φουκωική (δηλαδή η ταλμουδικά γενεαλογική) ερμηνεία της ιστορίας ως ιστορία-των-ιδεών, βαθύτατα εγκλωβισμένη σε ντετερμινισμούς και λογικά άλματα (κατά βάση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της αντι-νεωτεριστικής μόδας του 80) είναι πέρα για πέρα μυωπική και υπεραπλουστευτική, καθώς αγνοεί όλες τις διαστάσεις του σύγχρονου κοινωνικού πράττειν, το οποίο επιδιώκει χοντροκομμένα και επιτηδευμένα να ταυτίσει με κάποιο φαντασιακό που αναλλοίωτο ταξιδεύει μέσα στους αιώνες. Έτσι, το βαθύ παρελθόν, όσο και αν διαμορφώνει τη συνείδηση της συγκεκριμένης εθνότητας δεν μπορεί να θεωρείται ο μοναδικός παράγοντας που οδηγεί αυτόν τον λαό (μπορεί όχι την πλειοψηφία του, αλλά μεγάλο ποσοστό του) σε αυτήν την απόφαση. Αν κάτι τέτοιο ήταν απόλυτα αληθινό τότε θα έπρεπε να περιμένουμε από τους Σκωτσέζους μια έξαρση εθνικισμού όχι όμως με αριστερο-ρεπουμπλικανικά χαρακτηριστικά (όπως επικαλείται το SNP – το οποίο εκτός των άλλων, τάσσεται κατά του ρατσισμού και υπέρ των δικαιωμάτων των μεταναστών, υπέρ των κοινωνικών παροχών και δικαιώματα, τουλάχιστον στα χαρτιά) – αλλά αντιθέτως με χαρακτηριστικά ακραίου lesaiz faire καπιταλισμού (όπως το United Kingdom Independence του Nigel Farage που καταδικάζει απερίφραστα το ΝΑΙ και στο καταστατικό του κάνει λόγο για πιο δραστικά μέτρα περικοπών ακόμα και από τους Συντηρητικούς, και δε διστάζει να λοιδορεί τους Σκωτσέζους ότι δήθεν επιθυμούν να ζουν με τα κρατικά επιδόματα που τα πληρώνει ο «σκληρά εργαζόμενος» Βρετανός φορολογούμενος), δεδομένου ότι ο Σκωτσέζικος Διαφωτισμός υπήρξε μια από τις πιο καθοριστικά λιμπεραλιστικές συνιστώσες του φιλοσοφικού αυτού ρεύματος (βλ. Adam Smith, David Hume) [2]. Απεναντίας, οι Σκωτσέζοι όχι μόνο δεν υποστήριξαν το UKIP στις ευρωεκλογές (που ενώ στην Αγγλία υπήρξε ο μεγάλος νικητής, αντίθετα στη Σκωτία μόνο ένα 10% από αυτούς που προσήλθαν στις κάλπες την ημέρα εκείνη – δηλαδή ένας πολύ μικρός αριθμός του εκλογικού σώματος, δεδομένης καί της υψηλής αποχής – επέλεξε το αντιδραστικό αυτό μόρφωμα) αλλά διαχρονικά υπήρξαν αντίθετοι με τις Θατσερικές πολιτικές (και μάλιστα σε μια εποχή όπου η Σιδηρά Κυρία στις περισσότερες περιοχές της Αγγλίας είχε με το μέρος της μια συντριπτική πλειοψηφία),ενώ το SNP αντιτάχθηκε στον τριπλασιασμό των διδάκτρων για τα Βρετανικά πανεπιστήμια[3]. Έτσι, για πολλούς που εναντιώνονται στα εξευτελιστικά μέτρα λιτότητας του Λονδίνου (όπως το περιβόητο Bedroom Tax, τις μειώσεις στα κρατικά επιδόματα και την υποχρέωση όλων των ανέργων να εργάζονται σε πολυκαταστήματα ή σε κοινοτικές εργασίες προκειμένου να συνεχίσουν να λαμβάνουν ταμείο ανεργίας) η έξοδος της Σκωτίας από το ΗΒ δείχνει να είναι η μόνη διέξοδος[4]. Ίσως αυτό να εξηγεί και τη σταδιακή άνοδο των ποσοστών του ΝΑΙ σε σχέση με δύο χρόνια πριν, αλλά και την απερίφραστη υποστήριξη των αριστερών κομμάτων στην καμπάνια της απόσχισης.

Φυσικά όλα αυτά τα γνωρίζουν πολύ καλά όσοι ζουν σε περιοχές της Αγγλίας που έχουν στραγγαλιστεί από τη λιτότητα. Έτσι, Άγγλοι πολίτες και δημότες δίχως καμία ελπίδα για κοινωνική ανέλιξη, δεν είχαν κανέναν λόγο να μην υποστηρίξουν το ΝΑΙ (άλλωστε σημειώθηκαν και μικρές συγκεντρώσεις σε διάφορες περιοχές της Αγγλίας υπέρ της Σκωτσέζικης ανεξαρτησίας, προσδίδοντας έτσι μια χροιά “παραδοξολογικού” διεθνισμού στην καμπάνια), ενώ όσοι φανατικά απεχθάνονται τους Tories και τις πολιτικές τους (δίχως, ωστόσο, να υποστηρίζουν τους Εργατικούς οι οποίοι τάχθηκαν με το ΟΧΙ) έβλεπαν την πρωτοβουλία της αποχώρησης με μεγαλύτερη συμπάθεια, κάτι που επί της ουσίας δείχνει πως το κίνημα για την ανεξαρτησία δεν αποτελεί αποκλειστικά και μόνο έκφραση ενός ρομαντικοποιημένου εθνικιστικού σοσιαλσωβινιστικού φαντασιακού ναρκισσιστικής αυτοθυματοποίησης (φυσικά, εθνικοαπελευθερωτικές φανφάρες δεν απουσίαζαν ποτέ από κινήματα αποσχιστικού χαρακτήρα), αλλά μήτε κατάφεραν να κυριαρχήσουν στη δημόσια σφαίρα οι διχαστικές φωνές που επί της ουσίας είναι παραπλανητικές διότι επιδιώκουν να στρέψουν την προσοχή μας μακριά από το βασικό πρόβλημα που είναι κοινό για όλους (την ιεραρχική κοινωνική δόμηση και τον αποκλεισμό των πολιτών από τη διαχείριση της εξουσίας που γεννά, αναπαράγει και διαιωνίζει de facto κάθε είδους ανισότητα) σε εθνικού τύπου διαμάχες (Άγγλος vs Σκωτσέζος). Η Καμπάνια του ΝΑΙ κατά βάση αντανακλά βαθιά προβλήματα με ανθρωπιστικές, υλικές και πολιτικές βάσεις, και ταυτόχρονα αντικατοπτρίζει μεγάλες πολιτικο-κοινωνικές αποκλείσεις μεταξύ των δύο αυτών λαών, δίχως ωστόσο να προβάλει συνολικά κάποιο φαντασιακό απομονωτισμού ή τη λογική του διχασμού. Αυτό διαφαίνεται εξίσου καθαρά μέσα από εθνικιστικές αφηγήσεις του ΝΑΙ οι οποίες, ωστόσο, αντιτίθενται στις ξενοφοβικές – και άλλοτε φασίζουσες – υστερίες που μεγάλο κομμάτι των Ενωτιστών (και κυρίως των Τόριδων και του UKIP) ενστερνίζονται και αναπαράγουν, καλώντας τους μετανάστες και τις μειονότητες να υπερψηφίσουν την πρωτοβουλία. Ένα μεγάλο κομμάτι μεταναστών και μειονοτήτων τάχθηκε υπέρ του ΝΑΙ για πολλούς και διάφορους λόγους: ο πιο σημαντικός είναι η άνοδος του UKIP σε πολλές περιοχές της Αγγλίας που ανάγκασε τους Συντηρητικούς να υιοθετήσουν κομμάτι της ατζέντας του προκειμένου να εμποδίσουν τη διαρροή ψήφων προς τον Farage. Έτσι, τα σοσιαλδημοκρατικά και ρεπουμπλικανικά αιτήματα (βλ. civic nationalism) του ΝΑΙ βρίσκουν σύμφωνους πολλούς μετανάστες στη Σκωτία ενώ την ίδια στιγμή, το SNP, το κατεξοχήν κόμμα του ΝΑΙ δεν θα ήθελε να χάσει την βέβαιη υποστήριξη μιας μεγάλης μερίδας πληθυσμού που με τίποτα δεν θα υπερασπιζόταν τις πολιτικές της Βρετανικής δεξιάς. Αυτό αφορά κυρίως τους Ευρωπαίους μετανάστες οι οποίοι βρίσκονται συνεχώς κάτω από το φόβο μιας επικείμενης αποχώρησης της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση με στόχο να μπει ένα τέλος στις ελεύθερες μετακινήσεις εργατικού δυναμικού από τις χώρες του νότου. Εξίσου άλλη επιλογή δεν είχαν ούτε οι μουσουλμάνοι, Ασιάτες και Αφρικανοί μετανάστες (γνωστοί και ως Asian Scots) ενώ οι εβραϊκοί πληθυσμοί της Σκωτίας φαίνονται να είναι διχασμένοι, θέτοντας το εξής ερώτημα; Ποιά θα είναι η στάση του νέου αυτού κράτους απέναντι στο Ισραήλ; Αν το SNP υποστηρίξει το αντι-Ισραηλινό μποϋκοτάζ, ποιά θα είναι η θέση των Εβραίων μέσα στην κοινωνία αυτή; Αυτό τουλάχιστον έμμεσα ή άμεσα αναπαράγουν οι πιο συντηρητικές Ενωτιστικές εφημερίδες, οι οποίες φυσικά επενδύουν στις καλές σχέσεις που πάντα είχαν οι Εβραίοι της Βρετανίας με τους Συντηρητικούς Ενωτιστές (βλ, Benjamin Disraeli, ο πρώτος Βρετανός Εβραίος πρωθυπουργός), παίζοντας έτσι και αυτές το παιχνίδι της ψηφοθηρίας. Βέβαια, αγνοούν όσο τίποτα το γεγονός ότι το εβραϊκό στοιχείο είναι εξίσου βαθιά ριζωμένο στη Σκωτία, και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του Σκωτσέζικου φολκλόρ, ενώ όταν η τοπική κυβέρνηση του SNP ανέλαβε για πρώτη φορά τη διοίκηση, χρηματοδότησε επισκέψεις μαθητών στο Άουσβιτς-Μπιρκενάου, εν όψη του προγράμματος Lessons from Auschwitz που υποστηρίχθηκε από το Holocaust Educational Trust με επιπλέον £500.000 χρηματοδότηση.

Τίποτα από όλα αυτά, φυσικά, δεν υποδηλώνει ότι η καμπάνια του ΝΑΙ είναι ιδανική (και προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης, η Σκωτία ως κάθε άλλο από παράδεισος για τους μετανάστες μπορεί να χαρακτηριστεί). Παρά ταύτα, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τα θετικά της σημεία (που την καθιστούν προτιμότερη από το ΟΧΙ σε κάθε περίπτωση), όπως για παράδειγμα το κάλεσμα για δημιουργία ενός κράτους που τουλάχιστον θα υιοθετεί στάση ουδετερότητας, μάλλον κατά το Ελβετικό ή Ιρλανδικό πρότυπο, σε θέματα εξωτερικής πολιτικής αντί να συμμετέχει στη διεξαγωγή άδικων πολέμων και εκστρατειών[5], αλλά πάνω απ’ όλα, το πιο σημαντικό αίτημα της πρωτοβουλίας είναι ηδημοκρατία καθ’ αυτή: αν και κατά βάση πρόκειται για καθαρή κοινοβουλευτική ψευδοδημοκρατία (ανοιχτή μεν και περιεκτική σε κάθε της μορφή) ωστόσο μπορούμε να αναγνωρίσουμε ότι τούτη η κίνηση θα απαλλάξει τους Σκωτσέζους από τις ισόβιες εξουσίες της βασιλικής οικογένειας και της βουλής των Λόρδων (οι οποίοι εξίσου μήτε εκλέγονται από τον λαό, μήτε ασκούν λογοδοσία), ένα βασικό βήμα για την περαιτέρω διεκδίκηση πολιτικών δικαιωμάτων προς την κατεύθυνση της άμεσης δημοκρατίας και της αυτονομίας εν γένει. Ως εκ τούτου, χρίζει εξέχουσας σημασίας να εστιάσουμε την προσοχή μας σε αυτήν την πτυχή της καμπάνιας του ΝΑΙ, που δεν βλέπει την ανεξαρτησία σαν ένα εθνικό ζήτημα αλλά ως βαθύτατα πολιτικό, καθώς και σε όσους την ενστερνίζονται λόγω απόρριψης των πολιτικών λιτότητας που φέρουν τη σφραγίδα των Τόριδων, ή και των Εργατικών στο μέλλον, οι οποίοι έχοντας υπάρξει αρχιμάστορες των περικοπών δεν θα διστάσουν να επιβάλουν και πάλι τα ίδια μέτρα με τους Συντηρητικούς, περικοπές που σταδιακά αφαιρούν βασικά κοινωνικά δικαιώματα που κερδήθηκαν με αιματηρούς πολιτικούς αγώνες κατά τους δύο τελευταίους αιώνες, δικαιώματα που μόνο η πολιτική συμμετοχή που προτάσσει η άμεση δημοκρατία, δηλαδή ο πλήρης έλεγχος των δημόσιων αγαθών από τους ίδιους τους πολίτες (αν φυσικά οι ίδιοι το επιθυμούν) μπορεί να εγγυηθεί ανά πάσα στιγμή. Οφείλουμε, την ίδια στιγμή, να απορρίψουμε τις εξαγγελίες του SNP για πλήρη ένταξη της Σκωτίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι επί της ουσίας αυτή η κίνηση δεν έχει να προσφέρει τίποτα παρά μια γραφειοκρατικής φύσης ψευδοαλλαγή: η έξοδος της Σκωτίας από το ΗΒ μπορεί μεν να σημαίνει απαλλαγή από το στέμμα και τις εμετικές αριστοκρατίες (φυσικά ούτε κουβέντα για την Τράπεζα της Αγγλίας), αλλά την ίδια στιγμή μεταφέρει κομμάτι της εξουσίας στους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στους μή εκλεγμένους τεχνοκράτες των Βρυξελλών (γνωστοί και ως ευρωκράτες), ένας μηχανισμός που καταπατά κάθε δημοκρατικό δικαίωμα αν αυτό δε συμβαδίζει με τους «ιερούς» νόμους των αγορών (βλ, Ιρλανδία και Δημοψήφισμα για τη Συνθήκη της Λισαβόνας).

Αν πραγματικά ο λαός της Σκωτίας επιθυμεί να καταστεί αυτόδικος και αυτοτελής, τότε δεν έχει άλλη λύση παρά να αναλάβει από μόνος του τη διαχείριση της εξουσίας, εγκαταλείποντας α) κάθε τάση εθνικιστικής αυτοθυματοποίησης, β) κάθε αντίληψη πως το Λονδίνο αποτελεί τη μοναδική εγγυητήρια πηγή σταθερότητας για τους ίδιους και γ) κάθε ανάθεση της πολιτικής διαχείρισης σε γραφειοκρατικούς θεσμούς (όπως, για παράδειγμα, το SNP). Επιπλέον, όπως ο θυματικός εθνικισμός είναι κατακριτέος, έτσι και ο ενωτισμός (δηλαδή ο Βρετανικός – φιλελεύθερος ή δεξιός – εθνικισμός της καμπάνιας του One Nation) είναι εξίσου απαράδεκτος. Ο πρώτος διότι συνδέει τη λαϊκή κυριαρχία με τη γεωπολιτική ελευθερία ενώ ο δεύτερος αναθέτει τη διακυβέρνηση σε μια κεντρική και αυταρχική διοίκηση που παίρνει αποφάσεις ερήμην (όπως το ίδιο πάνω κάτω θα συμβεί και με τις υποσχέσεις για ένταξη μιας ανεξάρτητης Σκωτίας στην Ε.Ε). Καί οι δύο εμμονικές μορφές εθνικισμού επισκιάζουν συνολικά τις σχέσεις εκμετάλλευσης εντός της ίδιας της χώρας που μόνο η πολιτική ισότητα – δηλαδή τα συμβούλια πολιτών (a.k.a άμεση δημοκρατία) – έχει τη δυνατότητα να ανατρέψει. Πόσο μακριά είμαστε όμως από κάτι τέτοιο; Πόσο απέχει η εξαθλιωμένη Σκωτία από το να στραφεί σε προτάγματα αυτοοργάνωσης, ιδίως έπειτα από την ταπεινωτική ήττα του ΝΑΙ; Αναμφισβήτητα, η νίκη του ΟΧΙ δεν σημαίνει αυτόματα ότι όλα χάθηκαν. Στο σημείο αυτό, οι δεξιοί και αριστεροί οπαδοί των θεωριών συνωμοσίας  (που αρνούνται να πιστέψουν ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν σκέφτεται όπως οι ίδιοι ή, στις πιο ακραίες περιπτώσεις, χλευάζουν ασύστολα τη γνώμη της πλειοψηφίας αν έρχεται σε αντίθεση με τα δικά τους πιστεύω, και γι’ αυτό επενδύουν στη λογική του ad nauseumπαραλογισμού ενώ εκφράζονται με χυδαίο μίσος για την άμεση δημοκρατία) μιλούν συνεχώς για το κλίμα τρομοκρατίας των Βρετανικών ΜΜΕ και για το πώς κατάφερε η δημοσιογραφική ιντελιγκέντσια να χειραγωγήσει τους Σκωτσέζους να στραφούν υπέρ του ΟΧΙ. Βέβαια, κανείς δεν αμφισβητεί την υστερική και χυδαία μεμψιμοιρία όχι μόνο των Μέσων Ενημέρωσης (που εξόργισε τους υποστηρικτές του ΝΑΙ) αλλά και της πολιτικής ελίτ (πως αν νικήσει η καμπάνια για ανεξαρτησία θα χαθούν θέσεις εργασίας και οι Σκωτσέζοι θα αναγκαστούν να πάρουν το δρόμο της μετανάστευσης, θα καταστραφεί η οικονομία της χώρας ολοσχερώς κτλ). Ωστόσο θα πρέπει να ξέρουμε ότι, όπως ειπώθηκε και παραπάνω, το ΟΧΙ δεν κατέστη πλειοψηφικό απλά μέσα στις τελευταίες δύο βδομάδες, ενώ μόνο μια φορά μέσα στα δύο αυτά χρόνια κατάφερε να βγει μπροστά κατά δύο μονάδες σε μια μεμονωμένη δημοσκόπηση. Επιπλέον, ακόμα και οι υποστηρικτές του ΝΑΙ ήταν βέβαιοι για την εκλογική τους αποτυχία και αυτό θα ήταν λάθος να το αποδώσουμε στην εκστρατεία φόβου. Οι ίδιοι οι Σκωτσέζοι γνωρίζουν καλά ότι η μοναδική στιγμή ευημερίας που γνώρισαν ήταν όταν η χώρα υπήρξε ενωμένη με το ΗΒ, οπότε και δεν μπορούμε να βασιστούμε απόλυτα στο σενάριο της (χυδαίας κατά τ’ άλλα) μιντιακής τρομοκράτησης, μήτε μια καμπάνια 2 χρόνων μπορεί να αναιρέσει βάσιμα ιστορικά δεδομένα που παίζουν σημαντικότατο ρόλο στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Δεδομένου, φυσικά, του γεγονότος όπου το ΝΑΙ κατάφερε μέσα σε δύο χρόνια να ανέβει από το 30% στο 40% δείχνει ότι το μοναδικό εμπόδιο ήταν ο χρόνος. Εν κατακλείδι, το ΝΑΙ ηττήθηκε, όπως όλοι περιμέναμε και ουδείς γνωρίζει αν μετά την 18η Σεπτεμβρίου οι υποστηρικτές της αποχώρησης θα συμβιβαστούν με την ιδέα της Ένωσης εγκαταλείποντας κάθε προσπάθεια στο μέλλον, αν θα διασπαστούν σε χίλιες δυο συνιστώσες, αν θα ενσωματωθούν σε κάποια άλλη καμπάνια ή θα συνεχίσουν μέχρι στην τελική να βγει κάτι. Το μόνο σίγουρο είναι ότι για πρώτη φορά στη Σκωτία ένα τόσο σοβαρό ζήτημα έγινε αντικείμενο συζήτησης σχεδόν παντού, σε όλους τους δημόσιους χώρους της Γλασκόβης, του Εδιμβούργου, του Aderdeen, του Inverness… Για πρώτη φορά, Σκωτσέζοι πολίτες (μαζί και μετανάστες) εγκαταλείπουν την απάθεια και έρχονται σε επαφή με την πολιτική πραγματικότητα. Κι ενώ ο δρόμος για την κοινωνική χειραφέτηση είναι μακρύς και δύσβατος, κάθε προσπάθεια δημιουργίας μιας δημόσιας σφαίρας πρέπει να αναγνωρίζεται ως μια αρχή. Η συνέχεια θα κριθεί μέσα στους επόμενους μήνες, όπου και οι εξελίξεις στην υπόλοιπη Ευρώπη αναμένεται να καθορίσουν ριζικά το πολιτικό σκηνικό σε ολόκληρη τη Βρετανία.

[1] Γνωστή είναι η αντίδραση του των φιλοευρωπαϊστών συντηρητικών στην εκτίναξη των ποσοστών του ΝΑΙ που έκαναν λόγο για σοβαρότατες επιπτώσεις και στην υπόλοιπη Ευρώπη σε μια πιθανή περίπτωση εξόδου από το ΗΒ αλλά και του Μπαράκ Ομπάμα ο οποίος μόλις 11 ώρες πριν το δημοψήφισμα ευχήθηκε υπέρ της Ένωσης. Επιπλέον, με δημόσιο διάγγελμα η βασίλισσα παρακαλούσε τους ψηφοφόρους να σκεφτούν απορρίψουν την ιδέα της αποχώρησης και, ταυτόχρονα, προέτρεψε τους τρεις ηγέτες των μεγάλων βρετανικών κομμάτων (τους Συντηρητικούς, τους Εργατικούς και τους Φιλελεύθερους) να υποστηρίξουν την Ένωση με καμπάνιες και εκστρατείες υπέρ του ΟΧΙ.[2] Σε όλα αυτά θα πρέπει αν συνυπολογίσουμε και το εξής γεγονός: Η Σκωτία, έπειτα από την ένωσή της με την Αγγλία το 1707, γνώρισε μια άνευ προηγουμένου ανάπτυξη. Η ντόπια αριστοκρατία ξεπεράστηκε από μια ισχυρή ανερχόμενη αστική τάξη. Η συντριβή της φεουδαρχίας είχε ως αποτέλεσμα το Εδιμβούργο και η Γλασκόβη να μεταμορφωθούν σε βιομηχανικές ζώνες που για χρόνια αποτελούσαν σημαντικά και καθοριστικά οικονομικά κέντρα της Μεγάλης Βρετανίας. Ως εκ τούτου, οι μέρες όπου οι Σκωτσέζοι έβλεπαν τον εαυτό τους υποτελείς στα συμφέροντα του Λονδίνου έμοιαζαν με μακρινό παρελθόν. Σκωτσέζοι κεφαλαιούχοι συμμετείχαν εξίσου σε επενδύσεις για αποικιοκρατικές υποθέσεις και στην εξαγωγή της εξουσίας (πράγμα που αναιρεί όλες τις αφηγήσεις τριτοκοσμισμού που αναπαράγει η αριστερά, περί θυματοποίησης των Σκωτσέζων απέναντι στον αποικιοκράτη Άγγλο, δεδομένου ότι η Σκωτία συνέβαλε όσο κανείς άλλος στρατιωτικά και πολιτικά στην Βρετανική παντοδυναμία κατά την περίοδο της ακμής της). Παρά την καπιταλιστική ανάπτυξη που μετέτρεψε μια χώρα αγροτική σε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του δυτικού αστικού πολιτισμού, η ιδεολογία του lesaiz faire ουδέποτε υπήρξε βασική συνιστώσα στο σύγχρονο πολιτικό της γίγνεσθαι (ιδιαίτερα αν λάβουμε υπόψη μας ότι από την περίοδο του μεσοπολέμου κι έπειτα η Σκωτσέζικη οικονομία βρίσκεται αποδεκατισμένη και σε κατάσταση διαρκούς ύφεσης, με μερικές μόνο εξαιρέσεις). Το κόμμα των Συντηρητικών σχεδόν πάντα αποτελούσε μειοψηφία (μάλιστα στις εκλογές του 2010 μόλις με τα βίας βρέθηκε στην τέταρτη θέση δίνοντας μόνο μία έδρα, με τους Εργατικούς να κερδίζουν πανηγυρικά, ενώ την ίδια στιγμή τα ποσοστά τους καταποντίζονται στην υπόλοιπη Αγγλία. Το SNP βρέθηκε στη δεύτερη θέση, και την τρίτη θέση καταλαμβάνουν οι Φιλελεύθεροι.[3] Στα περισσότερα πανεπιστήμια της Αγγλίας, τα δίδακτρα ανέρχονται σε 9.000£ ετησίως, οι προπτυχιακές σπουδές στη Σκωτία αγγίζουν μόλις το ποσό των 1,820£(φυσικά με αρκετές εξαιρέσεις ανά πανεπιστήμιο)[4] Επιπλέον, οι πολίτες της παραδοσιακά φτωχής Γλασκόβης (μια πόλη που έχει υποφέρει αρκετά από τα μέτρα λιτότητας) υπερψήφισαν την πρωτοβουλία (54%), ενώ το εύπορο Εδιμβούργο γύρισε την πλάτη στην καμπάνια του ΝΑΙ.[5] Όταν το αεροδρόμιο της Γλασκόβης το καλοκαίρι του 2007 έγινε στόχος Ισλαμιστών τρομοκρατών, υπήρξε αφορμή για να τεθεί στο “δημόσιο” διάλογο το ζήτημα της Σκωτσέζικης ανεξαρτησίας για έναν επιπλέον λόγο: τη μή αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή, πράγμα που δεν μπορεί να καταστεί εφικτό κάτω από τις υπάρχουσες συνθήκες, με τη Σκωτία να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του Ηνωμένου Βασιλείου.

Σχολιάστε

Filed under Eagainst, Αναλύσεις, Δημοψήφισμα Σκωτίας

VIDEO από την χτεσινή δημόσια συζήτηση με αφορμή τις επερχόμενες εκποιήσεις – Νομική πολιτική ανάλυση – Τρόποι αντίδρασης, οργάνωσης

 

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", "οικοδομική φούσκα", "οικονομική κρίση", Banksters, ESM, Άνθρωπος κοινωνικά καθορισμένος, Αυτοοργάνωση Αυτοδιαχείριση, Αναλύσεις, ΔΝΤ, Πράξε αυτό που μπορείς, Πρακτική Πρόταση, βίντεο, κρίση, κρίση χρέους, μνημόνιο

Κάποιες σκέψεις για τις εκλογές την αποχή και εν γένει για τις λεγόμενες αντιπροσωπευτικές δημοκρατίες που είναι ουσιαστικά ολιγαρχίες φιλελεύθερες με απόλυτο άρχοντα τα μμεξαπάτησης

από ένα σχόλιο μου σε αυτό το κείμενο

http://zenonas-tziarras.net/2014/05/26/ευρωεκλογές-2014-αποχή-cyprus/comment-page-1/#comment-41

Οι λεγόμενες αντιπροσωπευτικές δημοκρατίες προφανέστατα και δεν μπορούν να χαρακτηρίζονται δημοκρατίες

Ουσιαστικά είναι φιλελεύθερες ολιγαρχίες που ελέγχονται σε τεράστιο βαθμό από αυτόν που ελέγχει την λεγόμενη ενημέρωση, τι θα μάθει και τελικά τι θα σκεφτεί ο κόσμος

Οι κερδοσκοπικοί ιδιωτικοί οργανισμοί των μμε που ελέγχονται απόλυτα απο επιχειρηματικά συμφέροντα καθορίζουν απόλυτα την ατζέντα και το ποιος θα προβληθεί και άρα έχει πάρα πολλές πιθανότητες να εκλεγεί

Αν εγώ ο λεγόμενος και απλός πολίτης δεν έχω ουσιαστική καμιά πρόσβαση στα επιχειρηματικά συμφέροντα των μμε πως θα ακουστεί ο λόγος μου; Πως θα ξέρει ο κόσμος πως υπάρχω καν;

Απλά δεν θα ακουστώ αλλά θα ακουστούν σε υπερθετικό βαθμό αυτά που θέλει ο καναλάρχης και οι φίλοι του οι άλλοι επιχειρηματίες οι οποίοι ελέγχουν τα κόμματα που ελέγχονται επίσης από επιχειρηματίες

Σκέψου ποια είναι τα κανάλια στην Κύπρο και ποιοι τα ελέγχουν

Κατασκευάζοντας συναίνεση – Νοαμ Τσόμσκυ

Σκέψου ότι η πολιτική εξουσία συμπλέει και διαπλέκεται με την επιχειρηματική εξουσία αφού πλείστοι πολιτικοί είναι ταυτόχρονα και επιχειρηματίες ή έχουν άμεση οικογενειακή ή άλλη σχέση με πολιτικούς

Η κοινωνία διαμορφώθηκε και διαμορφώνεται σε τεράστιο βαθμό μέσα σε αυτό το άθλιο περιβάλλον που επβάλλουν τα κανάλια ως επί το πλείστον με το lifestyle να κυριαρχεί παντού από την μια και από την άλλη να γνωρίζει ότι αν δεν έχεις το μέσον ή κάποιον δικό σου στην κατάλληλη θέση δεν πρόκειται να γίνει τίποτε

Ο άνθρωπος φυσικά και συμμετέχει όταν νοιώθει ότι συμμετέχει ουσιαστικά στις αποφάσεις

Η αποχή σε τεράστιο βαθμό ερμηνεύεται από μένα ως το αποτέλεσμα αυτού του ξεκάθαρου γεγονός, ότι οι άνθρωποι ουσιαστικά δεν λαμβάνουμε σε καμιά απόφαση που αφορά τις ζωές μας παρά μόνο έμμεσα κάθε …. 5 χρόνια

Η λεγόμενη αντιπροσώπευση κάποιου τύπου που τάχα επιλέγω κάθε 5 χρόνια ανάμεσα σε τύπους που επέλεξαν οι καναλάρχες φυσικά και δεν μπορεί να νοηθεί δημοκρατία και συμμετοχή

Εστω και έτσι όμως, η αποχή δεν είναι αυτοσκοπός

Για μένα οι εκλογικές διαδικασίες μπορούν να αντιμετωπίζονται αποκλειστικά και μονο ως στρατηγική τακτική επιλογή

πχ στην Κύπρο οι εκλογές δεν με απασχόλησαν καθόλου γιατί δεν υπήρχε καμιά απολύτως πολιτική σημασία για το αποτέλεσμα τους

Το μόνο πράγμα που έβλεπα ως πολιτικής αξίας στις εκλογές στην Κύπρο είναι να ψηφιστεί κάποιος σχηματισμός που έχει μέσα τουρκοκύπριους

Θεωρούσα και θεωρώ ακόμα ότι οι εκλογές στην Ελλάδα είχαν σημασία γιατί υπήρχε μια τεράστια ευκαιρία, να φύγουν τα πασοκονδοσκυλλα που λυμαίνονται την εξουσία σε όλη την μεταπολίτευση

Αυτό για μένα ήταν ένας βασικός στρατηγικός στόχος και αν ήμουν ελλλάδα θα ψήφιζα αποκλειστικά και μόνο για αυτό τον λόγο

Να φύγουν αυτοί και από κει και πέρα θεωρώ αυτονόητο ότι όταν ο συριζα πάρει εξουσία απλά θα κάνει την υπέρτατη κωλοτούμπα πλέον οι εκλογικές αυταπάτες ότι και καλά μπορούν να αλλάξουν ουσιαστικά πράγματα μέσα από εκλογές μπορούν να γίνουν

γράφεις
«Είναι περισσότερο αποδεκτό να ζω με μια κυβέρνηση με την οποία διαφωνώ επειδή, για παράδειγμα, την επέλεξε το 37% του 70% των ψηφοφόρων, παρά να ζω με μια κυβέρνηση με την οποία διαφωνώ (ή ακόμα και συμφωνώ!) που επιλέγηκε από το 37% του 43% των ψηφοφόρων. Πού είναι η υπόλοιπη χώρα;Δεν ενδιαφέρεται η πλειοψηφία των ψηφοφόρων για το ποιος αποφασίζει για εκείνη; Αποδέχεται ελαφρά τη καρδία το γεγονός ότι μια μειοψηφία, κυριαρχούμενη σε ποσοστό από κομματικούς μηχανισμούς, αποφασίζει για εκείνην και το μέλλον της, χωρίς εκείνην;Όλα αυτά πρέπει να προσμετρηθούν από τους φίλους της αποχής, και ίσως είναι καιρός να ξεκινήσουμε να στέλνουμε μηνύματα και να προσπαθούμε να φέρουμε αλλαγή συμμετέχοντας, όχι απέχοντας»

Ο μεγαλύτερος εχθρός κατά της σκέψης των ανθρώπων είναι τα μμε και η χειραγώγηση που επιβάλλεται προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων αυτών που τα ελέγχουν

Το ιντερνετ άλλαξε πάρα πολλά πράγματα αλλά δυστυχώς δεν είναι ακόμα τόσο καταλυτική η παρέμβαση του και όσο παραμένει αυτό το πράμα δεν θα αλλάξουν και πολύ τα πράγματα

Αν υπήρχε έστω και ελάχιστη δημοκρατική τσίπα σε αυτά τα τσίρκα που ονομάζονται αντιπροσωπευτικές δημοκρατίες όταν η αποχή ξεπερνάει το 50% θα έπρεπε να ακυρώνονται οι εκλογές και να γίνονται εκ νέου

Δεν είναι δυνατόν στην Τσεχία πχ να υπήρχε συμμετοχή 20% με την αποχή να φτάνει στο 80% και να μιλάμε για δημοκρατική νομιμοποίηση

pososta apoxh eurekloges 14

Αν ακυρώνονται οι εκλογές συνέχεια τότε απλά θα πρέπει να αλλάξει αυτό το άθλιο εκλογικό σύστημα και να πάμε σε συστήματα ουσιαστικής συμμετοχής δημοκρατικής

 

1 σχόλιο

Filed under "θεσμοί", προπαγάνδα παπαγαλάκια, Άνθρωπος κοινωνικά καθορισμένος, Αναλύσεις, Δημοκρατία, Εκλογικές αυταπάτες

Το ΚΚΕ διαφωνεί με το ίδιο του το πρόγραμμα!! Δεν εφαρμόζει τις προγραμματικές του θέσεις!! Ανάλυση των προγραμματικών θέσεων του κκε

-osr- τίποτε δεν χαρίζεται..... όλα κερδίζονται μόνο όταν τα διεκδικούμε και τα θέλουμε αληθινά

Στην προηγούμενη μου ανάρτηση έκανα λόγο για τον σεχταρισμό που χαρακτηρίζει τον χώρο του κκε και τον φανατισμό με τον οποίο λειτουργούν απορρίπτοντας τα πάντα στον βωμό της ιδεολογικής τάχα καθαρότητας ακριβώς όπως κάνουν οι φανατικοί θρησκόληπτοι

σε ένα τέτοιο ερώτημα που τέθηκε σε έναν οπαδό του κκε και είχα την αντιμετώπιση που είχα

http://fadomduck2.blogspot.gr/2012/06/blog-post_8686.html?showComment=1340992707312

όταν του έγραψα σχόλιο ότι όλα αυτά τα σεκταριστικά του τύπου δεν έχω χρόνο να ασχολούμαι με τέτοια επιπέδου νηπιαγωγείου επιχειρήματα

δηλαδή γιατί το κκε κατεβαίνει στις εκλογές αν δεν είναι έτοιμο να αξιοποίηση έστω και κοινοβουλευτικά αυτή την συμμετοχή

και  πιο συγκεκριμένα αν το κκε έπαιρνε πχ 25% τι νόημα θα είχε ένα τέτοιο τεράστιο ποσοστό αν το κκε δεν ήταν έτοιμο να το αξιοποιήσει κοινοβουλευτικά;

η απάντηση ήταν απλά δεν ασχολούμαι με τέτοια επιχειρήματα και λοιπά

όταν του έγραψα ότι αυτά είναι υκεκφυγές

με παρέπεμψε στο πρόγραμμα του κκε του 15ου συνεδρίου του 1996

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.678 επιπλέον λέξεις

12 Σχόλια

Filed under Αναλύσεις, ΚΚΕ, ΚΚΕδες

Επαναreloaded..Η αρχαία ελληνική δημοκρατία, ο Καστοριάδης ο δολοφόνος κορκονέας οι δικαστές, η αμφισβήτηση, η ουσία της Δημοκρατίας

 

Η αρχαία ελληνική δημοκρατία ο Καστοριάδης ο δολοφόνος κορκονέας οι δικαστές, η αμφισβήτηση, η ουσία της Δημοκρατίας

https://osr55.wordpress.com/2008/12/07/

Δεκεμβρίου 7, 2008…1:28 μμ

Το κράτος δολοφονεί! Νεκρό 15χρονο παιδί από σφαίρες αστυνομικών- video φωτό-κατάθεση φονιά 20/12/08

http://news.ert.gr/el/ellada/koinonia/41761-enoxos-epi-to-dysmenestero-o-korkoneas

Ένοχο για ανθρωποκτονία από πρόθεση με άμεσο δόλο έκρινε το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Άμφισσας τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα για τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου το Δεκέμβριο του 2008, στα Εξάρχεια. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι δεν του αναγνωρίστηκε κανένα ελαφρυντικά. Ο Κορκονέας πλέον αντιμετωπίζει τα ισόβια δεσμά, καθώς η απόφαση του δικαστηρίου υιοθέτησε την πρόταση του εισαγγελέα για μετατροπή της κατηγορίας της πρόθεσης από ενδεχόμενο σε άμεσο δόλο.

Στην απόφαση μειοψήφησε η πρόεδρος του δικαστηρίου, ένας δικαστής κι ένας ένορκος. Εξάλλου ένοχο για απλή συνέργεια στην ανθρωποκτονία, έκρινε το δικαστήριο κατά πλειοψηφία το δεύτερο ειδικό φρουρό Βασίλη Σαραλιώτη. Στην απόφαση μειοψήφησε ένας ένορκος που έκρινε ότι θα έπρεπε να αθωωθεί λόγω αμφιβολιών. Ούτε στο Σαραλιώτη αναγνωρίστηκαν ελαφρυντικά με πλειοψηφία των ενόρκων 4-3.

Πηγή: ΝΕΤ 105,8


Έχω πρόθεση μέσα στις επόμενες μέρες να κάνω ένα αφιέρωμα στον Κορνήλιο Καστοριάδη, αυτό τον αιρετικό με όλους ανεξαιρέτως άνθρωπο με αφορμή μια πολύ σημαντική παρουσίαση του στο Λεωνίδιο η οποία υπάρχει και στο you tube μέσω της εκπομπής της ΕΤ1 Παρασκήνιο

http://www.youtube.com/watch?v=iOizbrkEr24&feature=watch_response_rev

και η οποία απομαγνητοφωνήθηκε και έγινε βιβλίο που κυκλοφόρησε το 1999 από τις εκδόσεις ύψιλον

http://www.scribd.com/doc/38886872/38880708-%CE%9A%CE%BF%CF%81%CE%BD%CE%AE%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%9A%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B7%CF%82-%CE%97-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1

όπου ο Καστοριάδης αποδεχόμενος τον όρο περί πολίτη του Αριστοτέλη ο οποίος στην σελίδα 11 του βιβλίου του με αφορμή και την ύπαρξη της δουλείας στην Πόλη των Αθηναίων (λέει) γράφει:

«Δουλεία υπήρξε ασφαλώς. Υπήρχε συγκεκριμένη αντίληψη για το ποιο είναι και ποιο πρέπει να είναι το πολιτικό υποκείμενο, δηλαδή ο πολίτης ως άτομο που οφείλει και μπορεί να μετέχει «κρίσεως και αρχής». (Ο Αριστοτέλης απ τον οποίο προέρχεται η φράση αυτή προτάσσει την «κρίση» δηλαδή την συμμετοχή στην δικαστική εξουσία, της «αρχής» δηλαδή της συμμετοχής στην κυβέρνηση κι αυτό γιατί στην Αθήνα του τετάρτου αιώνα στο καθεστώς που γνωρίζει και μέσα στο οποίο ζει ο ίδιος

Η δικαστική εξουσία τείνει πράγματι να γίνει η πρώτη, γιατί έχει τη δυνατότητα να επικυρώσει ή να αναιρέσει στην πράξη ακόμα και αποφάσεις της Εκκλησίας (σημείωση δική μου, εννοεί του Δήμου δηλαδή των αθηναίων πολιτών;)

Πρόκειται φυσικά για λαικά και όχι για επαγγελματικά δικαστήρια.»

Πιο κάτω στην σελίδα 26 αναλύοντας το πώς ο δήμος δηλαδή οι πολίτες ασκούν την εξουσία τους λέει:

« Την ασκεί ως άμεση δημοκρατία, δηλαδή χωρίς «αντιπροσώπους» ,

Μια εκ των προυπόθεσεων λέει ο Καστοριάδης για να υπάρχει δημοκρατία είναι ο δήμος να είναι αυτόδικος

«Αυτόδικος, σημαίνει ότι τα δικά της δικαστήρια αποφασίζουν για  όλες τις αμφισβητήσεις που είναι δυνατόν να προκύψουν. Πρέπει να υπογραμμιστεί στο σημείο αυτό ότι τα δικαστήρια στην Αθήνα δεν ήταν επαγγελματικά. Οι δικαστές ήταν κληρωτοί. Η ιδέα επαγγελματία δικαστή θα φαινόταν σε ένα αρχαίο έλληνα εξωφρενική.

Από τις 30.000 ενηλίκους αθηναίους κληρώνονταν κάθε χρόνο 6.000 ενδεχόμενοι δικαστές με ένα πολύπλοκο σύστημα το οποίο διαρκώς βελτιωνόταν με σκοπό να εξαλειφθεί κάθε δυνατότητα απάτης παρέμβασης ή επηρεασμού των 501, 1001 ή 1501 οι οποίοι αναλόγως της περιπτώσεως απάρτιζαν το συγκεκριμένο δικαστήριο.»

Και κάτι πολύ σημαντικό από τα χείλη του Καστοριάδη ο οποίος γράφει:

«Ο Αριστοτέλης (του οποίου ειρήσθω εν παρόδω οι πολιτικές ιδέες έχουν εμπνεύσει πολλές ανοησίες στους διάφορους σχολιαστές) λέει αναφερόμενος στην εποχή τους:

«Απάντων γαρ αυτόν πεποίηκεν ο δήμος κύριον, και πάντα διοικείται ψηφισμασιν και δικαστηρίοις εν οις ο δήμος έστιν ο κρατών. Και γαρ αι της βουλής κρίσεις εις τον δήμον εληλύθασιν. Και τούτο δοκούσι ποιείν ορθώς ευδιαφθορώτεροι γαρ [οι] ολίγοι των πολλών εισιν και κέρδει και χάρισιν.

Αθηναίων Πολιτεία XLI,2

[Διότι ο δήμος έγινε ο ίδιος κύριος των πάντων και τα πάντα διοικεί με τα ψηφίσματα και με τα δικαστήρια όπου ο ίδιος κατέχει την εξουσία. Πράγματι και οι αποφάσεις που ήταν άλλοτε στην αρμοδιότητα της βουλής περιήλθαν στα χέρια του δήμου. Και σ αυτό φαινεται να χουνε πράξει σωστά, διότι ευκολότερα διαφθείρονται με τα κέρδη και με τις χάριτες οι ολίγοι παρά οι πολλοί]

Δοκούσιν ποιείν ορθώς: ο Αριστοτέλης ο μόνος φιλόσοφος με φρόνηση δεν λέει ότι ο λαός είναι αδιάφθορος. Πιστεύει ότι μπορεί να διαφθαρεί με τις χάριτες και με τα οφέλη (ή με τις προεκλογικές υποσχέσεις) λέει όμως ότι διαφθείρεται δυσκολότερα από τους ολίγους: ευδιαφθορώτεροι γαρ [οι] ολίγοι των πολλών εισιν και κέρδει και χάρισιν.»

Όταν οι άνθρωποι είναι αληθινά ελεύθεροι πρώτα και κύρια νοητικά και μακριά από προκαταλήψεις φόβους και δεισιδαιμονίες και ελεύθεροι σωματικά δηλαδή χωρίς κίνδυνο να γίνουν δούλοι κυριολεκτικά τότε σύμφωνα με την Αριστοτέλεια λογική οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να είναι πολίτες δηλαδή να αποφασίζουν για το καλό της πόλης τους

Και πως γίνεται αυτό;  Μετέχοντας κρίσεως και αρχής δηλαδή συμμετοχής τους στην δικαστική εξουσία και στις πολιτικές αποφάσεις

Πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι ο Καστοριάδης σε καμιά απολύτως περίπτωση δεν εξιδανικεύει και δεν  θεωρεί την αρχαία ελλάδα ως πρότυπο.

Στην σελίδα 6 του βιβλίου (λέει) γράφει :

«Θα ήθελα στο σημείο αυτό να ξεκαθαρίσω ευθύς εξ αρχής την θέση μου, ώστε να αρθεί κάθε ενδεχόμενο παρεξήγησης. Δεν βλέπω όπως νομίζω ότι και κανείς δεν μπορεί να δει εκτός αν είναι τελείως φαντασιόπληκτος ή προγονόπληκτος την αρχαία Ελλάδα ως πρότυπο το οποίο θα αρκούσε να το αντιγράψουμε για να βρούμε την ελευθερία την δικαιοσύνη την ισότητα και παν το αγαθόν.

Η αρχαία Ελλάδα δεν είναι πρότυπο, ούτε μοντέλο προς μίμηση, όπως άλλωστε δεν μπορεί να είναι κανένα ιστορικό έργο σε οποιονδήποτε τομέα. Θεωρώ όμως ότι μπορεί να λειτουργήσει για μας σαν γονιμοποιητικό σπέρμα, δεδομένου ότι μας επιτρέπει να δούμε εν τη γενέσει τους πληθώρα στοιχείων πάντοτε επίκαιρων – μπορεί και πρέπει να είναι για μας κέντρισμα έμπνευση και πηγή ιδεών.»

Τι είναι όμως κατά τον Καστοριάδη αυτό που κάνει άξιο μελέτης την αρχαία ελληνική δημοκρατία η οποία όπως την ορίζει αποτελεί γονιμοποιητικό σπέρμα;

Συνεχίζει στην σελίδα 7:

«Το εξαιρετικό και μοναδικό φαινόμενο που παρατηρείται στην αρχαία Ελλάδα προϋπόθεση και αποτέλεσμα μιας άλλης θεώρησης του κόσμου (όπως θα αναπτύξω στη συνέχεια) είναι η αμφισβήτηση της παράδοσης : η κοινωνία δεν μένει προσκολλημένη στους παραδοσιακούς θεσμούς σ αυτό που βρήκαμε απ τους πατεράδες μας, στον λόγο και τις εντολές του Ιεχωβά ή σε οποιαδήποτε άλλη εξωτερική και εξωκοινωνική αρχή και πηγή θέσμισης.

Θέτει υπό αμφισβήτηση τους παραδοσιακούς θεσμούς αφ ενός μεν ως νόμους με την στενή και τρέχουσα σημασία του όρου δηλαδή νόμους πολιτικούς νόμους συνταγματικούς νόμους καταστατικούς της πολιτικής κοινότητας νόμους που απαντούν άπαξ δια παντός στο ερώτημα: ποιος άρχει; (βασιλιάς και αριστοκράτες όπως κατά την παράδοση, ή δήμος σύμφωνα με τη νέα θέσμιση; ) αφ ετέρου δε ως κοινωνικές παραστάσεις (εικόνες) του κόσμου, δηλαδή θεσμισμένες παραστάσεις με τις οποίες γαλουχούνται τα παιδιά και μαθαίνουν εξ απαλότατων ονύχων τι είναι καλό τι είναι κακό, τι είναι κόσμος για ποιο πράγμα αξίζει να ζει κανείς ή να πεθαίνει.

Την διττή αυτή αμφισβήτηση των κληρονομημένων θεσμών έχουμε φθάσει σήμερα να την θεωρούμε κατά κάποιο τρόπο ως αυτονόητη. Έχουμε φθάσει επίσης να θεωρούμε αυτονόητες ορισμένες ιδέες που διέπουν την κοινωνική οργάνωση εν γένει και οπωσδήποτε την δική μας συγκεκριμένη κοινωνική οργάνωση όπως η ιδέα της κοινωνικής ή και απλώς δικαιοσύνης  η ιδέα της ισότητας κλπ

Εκείνος που πιστεύει ότι οι ιδέες αυτές ως ρυθμιστικές σημασίες της κοινωνικής ζωής είχαν τεθεί και ισχύσει παντού και πάντοτε απατάται βαθύτατα. Εάν θεωρήσουμε την ανθρώπινη ιστορία στο σύνολο της θα διαπιστώσουμε ότι ουδέποτε και ουδαμού ετέθησαν ουδέποτε και ουδαμού ίσχυσαν εκτός από δύο εξαιρέσεις: την αρχαία Ελλάδα κατά πρώτον και πολύ αργότερα την Δυτική Ευρώπη και τις κοινωνίες που επηρεάστηκαν απ αυτήν.»

 

Εν ολλίγοις ο Καστοριάδης λέει και συμφωνώ απόλυτα μαζί του, ότι η μέγιστη αξία της αρχαίας ελληνικής δημοκρατίας είναι η ΑΡΧΗ της ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ

Της αμφισβήτησης πρώτα και κύρια της εξουσίας………

ποιος άρχει;

Και ποια η νομιμοποιήση του, δηλαδή ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο άρχει ο τάδε θεσμός και όχι ο άλλος;

Η αμφισβήτηση της εξουσίας και των «παραδοσιακών» θεσμών είναι η ουσία της αρχαίας ελληνικής δημοκρατίας.

Αυτό είναι που την κάνει τόσο σπουδαία…

Σήμερα το σπέρμα αυτό της αμφισβήτησης είναι σχεδόν νεκρό στις κοινωνίες μας τις τάχα δημοκρατικές

Παντού μιλάνε για δημοκρατία χωρίς να τίθεται καν το ερώτημα αν όντως αυτό το  σύστημα είναι όντως δημοκρατία

Από τον μικρότερο δημοσιογραφίσκο μέχρι τον μεγαλύτερο πολιτικάντη δεν τίθεται καν η αμφισβήτηση ότι αυτό που ισχύει σήμερα είναι όντως δημοκρατία

Τους είναι εξωφρενικό να τίθεται καν αυτό το ερώτημα, δεν μπορούν καν να το συλλάβουν ως ερώτημα

Θεωρούν δεδομένο και δεν αμφισβητούνται οι θεσμοί

Υπάρχουν πάρα πολλά σημαντικά στοιχεία που θα ήθελα να θίξω για αυτό το πολύ σημαντικό βιβλίο με την παρουσίαση του Καστοριάδη και σε σχέση και με άλλα πολύ σημαντικά στοιχειά που οι σύγχρονοι ελληνορθόξοι αγνοούν παντελώς

Τα λεγόμενα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη είναι η μέγιστη πολιτική και όχι μόνο ανοησία

Αφού αν αυτοί που την λένε χρησιμοποιούν το πρώτο συνθετικό ελληνικό με την έννοια της δημοκρατίας όπως αυτή λειτούργησε στην αρχαία Ελλάδα τότε το δεύτερο συνθετικό είναι το παντελώς αντίθετο της

Κάποια σημεία από το βιβλίο

Σελίδα 15:

Β. Κεντρική για την αρχαία ελληνική σύλληψη είναι η ιδέα του Χάους. Για τον Ησίοδο (Θεογονία στίχος 116) το σύνολο όντων (θεοί και άνθρωποι «πράγματα», «φαινόμενα» και «δυνάμεις») γεννιέται από το χάος δηλαδή από το τίποτα, το κενό, το μηδέν (χαίνω):  η τοι μεν πρώιστα Χάος γένετ΄. Αυτό το Χάος δεν έχει σχέση με την πολύ μεταγενέστερη έννοια του χάους ως συμφυρμού, κυκεώνα, γενικευμένης α-ταξίας. Εντούτοις όμως στην ίδια την Θεογονία υπάρχει ένα έσχατο μέρος ή βάθος μια ανάποδη του κόσμου που είναι Χάος με την μεταγενέστερη έννοια: ο ποιητής του δίνει συμβατικά και συμβολικά το όνομα Τάρταρος (στίχοι 717-720, 722-723, 724-730, 731-735). Οι «ρίζες» του κόσμου –«της γης και της στείρας θάλασσας»- βγαίνουν απ αυτό το τεράστιο κιούπι, που το στόμα του το ζώνει «τριπλή νύχτα». Οι «ρίζες» του κόσμου-κόσμος=τάξη-, η «άλλη του όψη» είναι αυτός ο τερατώδης χώρος. Σε τούτη μόνο την όψη (όπου ζούμε και εμείς) βασιλεύει –προς το παρόν- ο Ζευς και την κάνει να είναι κατά κάποιο τρόπο κόσμος.

Η ουσία:

Γ. Ο κόσμος δεν είναι καμωμένος για τους ανθρώπους ούτε ενδιαφέρεται γι αυτούς.

Γενικότερα σύμφωνα με την αρχαία ελληνική αντίληψη για την ζωή δεν υπάρχει καμιά υπερβατική εξωκοσμική δύναμη που να ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους, ακόμα λιγότερο να τους «αγαπάει».

Οι θεοί επεμβαίνουν μόνο αν κάποιος τους ζημιώσει ή ασεβήσει εις βάρος τους κλπ. Εξάλλου και οι ίδιοι οι θεοί δεν είναι παντοδύναμοι, υπόκεινται σε μια απρόσωπη Μοίρα, η οποία έφερε πρώτα τον Ουρανό έπειτα τον Κρόνο κι έπειτα τον Δία. Ο Προμηθέας στην ομώνυμη τραγωδία του Αισχύλου μηνύει στον Δία μέσω του αγγελιαφόρου του Ερμή ότι:

Νέον νέοι κρατείτε και δοκείτε δη

Ναίειν απενθή πέργαμ ουκ εκ των δ΄εγώ

Δισσούς τυράννους εκπεσόντας ησθόμην;

Τρίτον δε τον νυν κοιρανούντα επόψομαι

Αίσχιστα και τάχιστα

 

[Νέοι, νέαν εξουσία κατέχετε και νομίζετε

Πως κατοικείτε απροσπέλαστα απ τον πόνο παλάτια μήπως

Δεν είδα

Μέχρι τώρα την καθαίρεση δύο τυράννων;

Έτσι και τον τρίτο τον σημερινό αφέντη θα δω

Να πέφτει πολύ άσχημα και πολύ σύντομα]

 

Προμηθεύς Δεσμώτης στιχ. 955-959

 

Δ. Τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 5ου αιώνα – κι αυτή είναι η εποχή που με ενδιαφέρει: 8ος – 5ος αιώνας- για την αρχαία ελληνική αντίληψη η μετά θάνατον ζωή ή δεν υπάρχει ή αν υπάρχει είναι πολύ χειρότερη απ την επίγεια ζωή. Αυτό λέγεται σαφώς στην Οδύσσεια στη Νέκυια (λ, 488) όταν ο Οδυσσέας συναντά τη σκιά του νεκρού Αχιλλέα στον Άδη η οποία και του λέει:

 

Μη δη μοι θανατόν γε παραύδα, φαιδιμ΄Οδυσσευ.

Βουλοιμην κ επάρουρος εών θητευέμεν άλλω,

Ανδρί παρ ακλήρω ω μη βίοτος πολύς είη

Ή πάσιν νεκύεσσι καταφθιμενοισιν ανάσσειν.

 

[Το θάνατο μη μου παινεύεις λαμπρέ Οδυσσέα.

Καλύτερα την γη να δουλεύω υποτακτικός κάποιου

Φτωχού χωριάτη με λίγο βιος

Παρά να βασιλεύω σ όλους αυτούς τος σβησμένος νεκρούς]

 

Οδύσσεια λ488-491

 

Στην σελίδα 37:

«Για τους αρχαίους Έλληνες από τον Όμηρο μέχρι τους τραγικούς δεν υπάρχει καμιά σημασία της ανθρώπινης ζωής. Όταν ο Σόλων συζητάει με τον Κροίσο του λέει: « Μηδένα προ του τέλους μακάριζε». Τα παραδείγματα ευτυχισμένων ανθρώπων που του δίνει αναφέρονται σε άτομα που πέθαναν σε μια καλή στιγμή – ο Τέλλος ο Αθηναίος, ο Κλεόβις και ο Βίτων κλπ. Όταν οι γιοί του Διαγόρα νίκησαν στους Ολυμπιακούς ένας παρευρισκόμενος λέει στον πατέρα τους: πέθανε τώρα Διαγόρα, δεν θα ανέβεις στον Όλυμπο – δηλαδή: τι περισσότερο περιμένεις από την ύπαρξη; Όλοι αυτοί οι ευτυχείς έπαψαν να ζουν σε μια στιγμή κορύφωσης μετά από την οποία αναποφεύκτως τα πράγματα δεν μπορούσαν παρά να καταστραφούν. Το δίδαγμα όλης της τραγωδίας είναι αυτό: η ανθρώπινη ζωή δεν έχει κανένα νόημα, ο κόσμος στον οποίον ζούμε δεν έχει καμιά σημασία και άλλος κόσμος καλύτερος δεν υπάρχει για μας τους ανθρώπους. Οι προσευχές υπερ των νεκρών τα αναθήματα κλπ εμφανίζονται από τον 4ο αιώνα και μετά.»

Αφορμή για το κείμενο αυτό ήταν η απόφαση του μικτού ορκωτού (3 επαγγελματιές δικαστές και 4 ένορκοι λαικοί δικαστές)  καταδίκης του Κορκονέα του δολοφόνου του μικρού Αλέξη στις 6/12/2008 στην Αθήνα και του συνεργού του.

Δύο εκ των τριών επαγγελματιών δικαστών βρήκαν μειοψήφησαν στην καταδικαστική απόφαση. Δηλαδή αν αυτή η υπόθεση δικαζόταν στην Κύπρο με το τριμελές Κακουργιοδικείο  που αποτελείται αποκλειστικά από επαγγελματίες δικαστές οι οποίοι τοπθετήθηκαν εκεί με μέσο από το Ανώτατο και μόνο χωρίς κανένα άλλο προσόν παρά μόνο τα 6 χρόνια άσκηση του επαγγέλματος αμφιβόλου ποιότητα, υπό την έννοια ότι μπορεί απλά να δούλευε σε ένα γραφείο όπου ασχολείτο μόνο με εταιρείες ή που δεν χειρίστηκε ποτέ ποινικές υποθέσεις που αφορούν ανθρώπινα δικαιώματα δηλαδή δεν είχε εμπλοκή ποτέ με σύγκρουση με την εξουσία είτε της αστυνομίας είτε των δικαστών,

Αν λοιπόν αυτή η απόφαση είχε δικαστεί στην Κύπρο θα είχαμε αθωωτική απόφαση του ανθρώπου αυτού.

Το ζήτημα των δικαστών φυσικά και δεν είναι απλό….. το τραγικό όμως είναι ότι αυτό δεν φαίνεται να αμφισβητείται από κανένα και αυτό φάνηκε πεντακάθαρα μετά και την αθωωτική απόφαση των 10 βασανιστών δολοφόνων από τους 3 επαγγελματίες δικαστές πέρσι τον Μάρτιο του 2009 που ξεσήκωσε τους ανθρώπους.

Εν τέλει το Ανώτατο Δικαστήριο επί της ουσίας καταδικασε τους βασανιστές αφού αναγνώρισε πλέον το βίντεο ως γνήσιο κάτι που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί πλέον από τους δικηγόρους των βασανιστών

Και όλοι προσέτρεξαν να χρησιμοποιήσουν το γεγονός αυτό ως τάχα αποδεικτικό ότι το σύστημα της δικαοσύνης των επαγγελματιών δικαστών που διορίζονται με τον τρόπο που περιέγραψα πιο πάνω τάχα λειτούργησε

Ουδέν αναληθέστερον

Ο μόνος λόγος που το Ανώτατο κατά τη γνώμη μου έβγαλε αυτή την απόφαση είναι γιατί υπέκυψε στην λαική οργή και κατακραυγή

Και ήξερε ότι δεν θα μπορούσε με τίποτα πλέον να την συγκρατήσει και να την καταστείλει

Και αυτό το λέω με πλήρη συνείδηση και από τα όσα βλέπω καθημερινά στα δικαστήρια

Η αμφισβήτηση των θεσμών είναι επιτακτικό να γίνεται καθημερινά

Η αμφισβήτηση των πάντων είναι η ουσία για την ελευθερία

Ο ελεύθερος άνθρωπος είναι αυτός που αμφισβητεί και ψάχνει

1 σχόλιο

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", Άνθρωπος κοινωνικά καθορισμένος, Αλέξης Γρηγορόπουλος, Αναλύσεις, Δημοκρατία, Η συνειδητοποίηση της άγνοιας μας εφόδιο για να μάθουμε, Κορνήλιος Καστοριάδης, Πράξε αυτό που μπορείς, Συνεντεύξεις, Το κράτος δολοφονεί, άμεση δημοκρατία, αναδημοσιεύσεις, βίντεο