Category Archives: αλήθεια

Ξαναπέφτουν οι μάσκες περί «δικαιοσύνης» Το Ανώτατο Δικαστήριο της Γερμανίας αποδέχεται τη νομιμότητα του ESM του ιδιωτικού υπερτοκογλυφικού οργανισμού που εννοείται ότι δεν ξέρεις για τι πράμα μιλώ αχάπαρε κυπρέε…ναι ναι φταιν οι «μαύροι» για ούλλα..γύρισε πλευρό σκατοηλίθιε

Πολλές φορές έγραψα για την λεγόμενη δικαιοσύνη και τους θεσμούς της και τα συμφέρονται που αυτή εξυπηρετεί με τελευταίο κείμενο μου η απόφαση του Δικατηρίου της Ευρωπαικής Ένωσης

https://osr55.wordpress.com/2012/08/26/

Έπεσαν τελείως οι μάσκες και για την ευρωπαϊκή “δικαιοσύνη” και ποιους εξυπηρετεί: Απόφαση του Δικαστηρίου Ευρωπαικής Ένωσης εναντίον των γεωργών και υπέρ της χημική παρασιτοκτόνας γεωργίας των πολυεθνικών..

Όταν τα συμφέροντα αυτών που εξουσιάζουν τον κόσμο απειλούνται ή υπάρχει υπόνοια ότι μπορεί να πληγούν η «δικαιοσύνη» αποκαλύπτει συνεχώς το πραγματικό της πρόσωπο
Φυσικά δεν πρέπει να μηδενίζουμε ούτε να τα ισοπεδώνουμε όλα

Καταρχήν προσωπικά δεν πιστεύω σε θεσμούς και παπαριές αλλά σε ανθρώπους

Δηλαδή δεν έχει σημασία αν ο τάδε είναι δικαστής κλπ και ούτε θα τον σεβαστώ επειδή φέρει τάχα αυτήν την ταμπέλα αλλά αν σαν άνθρωπος έχει αξιοπρέπεια και βλέπει το κοινό καλό και όχι τα συμφέροντα των ιδιωτών κερδοσκόπων των τραπεζών τοκογλύφων κλπ

Όλα αυτά που ονομάζονται δικαιώματα δεν τα χάρισε κανένας αλλά κερδίθηκαν με πολύ αίμα και αγώνες των ανθρώπων και δεν πρόκειται να τους χαριστεί τίποτα αλλά θα αξιοποιείται ό,τι ει΄ναι δυνατόν ακόμα και τα δικαστήρια που πολλές φορές αν πέσεις σε άνθρωπο τότε μπορεί και να τους ξεμπροστιάσει

απλά θα είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα

Όλα αυτά που ονομάζονται δικαιώματα για αξιοπρεπή διαβίωση μέσα στην κόλαση του καπιταλισμού ΚΕΡΔΗΘΗΚΑΝ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΑΙΜΑ-τίποτα δεν χαρίστηκε-Citigroup στην υγειά των κορόιδων

https://osr55.wordpress.com/2010/04/20/

Έχω γράψει ήδη για τον ESM που ο χριστόφκιας υπέγραψεν πηλέ τζαι ούλλοι οι βολευτές το ίδιο τζαι κανένας σας εν επήρεν χαάρι γιατί η κάθε αχάπαρη κενεβεζα βίκτωρ και άλλα αχάπαρα έτσι κι αλλοιώς κοινωνικά αγράμματα παπαγαλάκια του συστήμτος δεν σας το είπε

ΕΣΥ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΠΟΥ ΥΠΕΓΡΑΨΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΦΚΙΑΣ ΣΤΙΣ 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΗΡΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΧΑΠΑΡΙ;;; Ευρωπαικος μηχανισμός στήριξης ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ολα τα κράτη μέλη της ευρωζώνης

https://osr55.wordpress.com/2012/02/28/

Σήμερα το ανώτατο δικαστήριο της Γερμανίας κήρυξε αυτόν τον τοκογλυφικό μηχανισμό ως νόμιμο θέτοντας απλά κάποιες επουσιώδεις προυποθέσεις όπως πχ η συνεισφορά της Γερμανίας αν ξεπεράσει τα 190 ΔΙΣ να πρέπει να έχει την έγκριση της βουλής και όσον αφορά το απόρρητο αυτού του ιδιωτικού οργανισμού που θα βάλει την θηλιά στο λαιμό όλων μας

Στην Κύπρο και στην Ελλάδα απλά μας έγραψαν στα @@ τους και ούτε καν έθεσαν θέμα κατά πόσο θα μας πυροβολήσουν ή θα μας κρεμάσουν ή αν θα μας πηδήξουν ή να πηδηκτούμε από το παράθυρο

Πιο κάτω είναι η είδηση στα ελληνικά από το tvxs αλλά πιο ολοκληρωμένη η είδηση εδώ

http://www.telegraph.co.uk/finance/debt-crisis-live/9537151/Debt-crisis-German-court-clears-eurozone-bailout-live.html

Debt crisis: German court clears eurozone bailout – live

The German Constitutional Court has cleared the way for the fiscal pact and the eurozone’s permanent rescue fund to be implemented but said the German liability to the ESM must not exceed €190bn without parliament’s approval.

Image 1 of 2
President of German Constitutional Court Vosskuhle announces ruling on ESM and the fiscal pact in Karlsruhe on Wednesday. Photo: Reuters

2:42PM BST 12 Sep 2012

Comments621 Comments

This page will automatically update every 90 secondsOn Off

German Constitutional Court ratifies ESM with conditions
• Merkel: ESM ruling is a «good day for Germany»
UK banks could be shut down by Brussels
• Barroso calls for full EU bank supervision
• Spanish PM considers asking for help from ECB

Latest

15.25 Open Europe examines the immediate impact of the German court ruling in a new blog post:

Opinion [The ruling] makes topping up ESM more difficult: The current lending capacity of the ESM, €500bn, is not nearly enough to take, say, Italy and Spain off the market, meaning that the cap could prove a real obstacle for large-scale Eurozone bailouts down the line. However, the impact of this could be offset by last week’s ECB decision to buy unlimited short-term government debt – via the OMT – which reduces reliance on the ESM. It is also worth considering that a situation where the ESM needed to be topped up, would mean the crisis had significantly worsened once again and an extra layer of parliamentary approval may be the least of the eurozone’s worries.

The decision also reinforces that any future ESM bailouts will require parliamentary approval, stating that the Bundestag “must individually approve every large-scale federal aid measure on the international or European Union level.” Bundestag approval – either by the full chamber or a special committee – was already needed for activation of the ESM (as with the EFSF). The Court also called for both houses of the German Parliament – Bundestag and Bundesrat – to be kept fully informed of any ESM decisions, something which needs to be enshrined in “international law”.

14.42 One non-eurozone state that could adopt the banking proposals is Denmark. The Scandinavian country, which is a member of the EU, will approve proposals to make the ECB the region’s top bank supervisor – if certain conditions are met.

The country’s economy minister Margrethe Vestager, told Bloomberg that it wants guarantees that any bank oversight in Europe won’t put its lenders at a competitive disadvantage, “regardless of whether Denmark is part of the supervision”. She added:

Quote If we, as a country outside the euro, are to join the supervision, it will have to be on equal terms, ensuring that we will also be in on deciding how to set up supervision. If a bank gets into troubles, other banks must support it. Taxpayers will not have to pay, as in the Danish model where banks stand up for each other.

14.18 Italian PM Mario Monti hasdescribed today’s German constitutional court ruling as «excellent news,» adding that the judgment «removed the last obstacle for the implementation of the European Stability Mechanism treaty and the fiscal compact treaty».

Speaking in Rome, he added that the €190bn limit on Germany’s share of the fund did not «represent an unpredictable brake in the process of stabilisation of the markets».

13.43 A BBC journalist asks if today’s proposals mark the begininng of the end of London’s status as the financial centre of Europe.

Mr Barnier replies that he thinks and hopes that London’s place will remain pre-eminent. «It’s not just important for the UK but for Europe,» he adds.

Britain’s position will be even stronger if the eurozone works well, he says, adding that for David Cameron and George Osborne, the UK’s interests are for the eurozone to escape the crisis, and that it is strong and well managed.

«I think that what we are suggesting is in the interests of the City,» he adds, «We have gone far to organise dialogue between the EU and eurozone countries».

13.34 Mr Barnier is asked if any countries outside the eurozone expressed a wish to join. Mr Barnier says that it would not be «reasonable or prudent» to name countries, but adds that some are «seriously thinking about this possibility already» and insists that these countries will have access to all the information that those inside the euro club have.

13.30 Mr Barnier and his team did think about setting up a completely new body to supervise the banks, but decided to use the ECB’s resources «to prevent more bureaucracy,»

He repeats that the ECB will be supported by national supervisors, «they will provide a network of expertise for the single supervisor,» says Mr Barnier.

13.26 Mr Barnier also calls for a more stringent deposit protection scheme, with a clear «recovery and resolution framework». Creditors must also stump-up the cash when banks get into trouble, not just taxpayers, he says.

13.25 National supervisors will retain responsibility, especially with regards to the protection of consumers, says Mr Barnier.

Those not in the euro area but in the EU may decide to join, says Mr Barnier, but for those who don’t, supervision in these countries will not change at all.

Michel Barnier gestures during a press conference on Wednesday (Photo: AFP).

13.21 Mr Barnier says that there will not be a dramatic change on January 1 next year, as the ECB would not be able to monitor all banks by then. This would not be «a serious approach» to take, he says.

Mr Barnier adds that the supervisor «may go and look at certain aspects of a given bank which may pose a risk». The biggest banks will be monitored on a regular basis, he says, especially those that have received state aid.

He hopes that a supervisor for all eurozone banks will be up and running by July 2014.

13.10 Mr Barnier says the proposals aim to monitor the sources of risk for member states. «We have to put in place a better and more efficient system to cover all banks in Europe,» he says. «This is very important because the banking issues raised by some become the issue of others because of the interconnectedness that can have a knock-on effect.»

We’re not just talking about a technical issue, it’s a political issue, he says.

13.05 Michel Barnier, the EU Commissioner responsible for internal market and services, will hold a press conference shortly on the banking supervision proposals outlined by Mr Barroso this morning. You can watch it live here.

Michel Barnier (right) in the European Parliament today (Photo: Reuters).

12.38 Maria Fekter, Austria’s finance minister, has described the ESM ruling and the ECB’s bond buying plan as “milestones” for “stable crisis infrstructure”.

Ms Fekter told an Austrian press agency that the country would transfer its first €900m tranche to the permanent bail-out fund this autumn.

12.20 Wolfgang Schaeuble, Germany’s finance minister, has welcomed EU proposals for banking supervision, but called for realism on its scope and implementation timeline.

In a statement, he said that the ECB should focus on the supervision of “systemically-relevant banks for the time being” as it can’t oversee 6,000 banks in Europe in the short term.

On the ESM, he said that it could be operational “within a few weeks”.

12.05 In Holland, politicians have been posing for those obligatory voting shots as Dutch citizens head to the polls.

Once they’ve made their choice, voters post their ballot papers into what can only be described as a black wheelie bin:

Cast your votes now: clockwise from top left, Mark Rutte, current PM and leader of the conservative-liberal People’s Party, Geert Wilders, leader of the right-wing Party of Freedom; Socialist Party leader Emile Roemer; voters at a station in the Hague.

11.35 She adds that the eurozone’s problems must be solved by individual members, and that steps to boost European competitiveness must also be taken.

She rejects the idea of eurobonds – again, but says that she see talks on closer EU integration by December.

Mrs Merkel also welcomes the EC’s proposals, but says that the ECB cannot be expected to oversee all banks. She says:

Quote The supervision has to function qualitatively, so that it doesn’t come into being and then it doesn’t work. It has to be about the quality of supervision, not the quantity.

11.22 German Chancellor Angela Merkel has described the ruling as a «good day for Germany» and Europe (translation courtesy of Bloomberg).

She tells parliament that the court ruling gives security to the Bundestag and German taxpayer.

German Chancellor Merkel arrives for start of a session of Bundestag at the Reichstag in Berlin (Photo: Reuters).

11.11 Spanish prime minister Mariano Rajoy has again insisted that he will monitor the nation’s borrowing costs before deciding whether to seek a full-scale rescue. Addressing parliament this morning, he said:

Quote I still don’t know the conditions nor whether it is necessary for Spain to request it […] We will see how the risk premium develops and the financing differentials ahead.

Spanish Prime Minister Mariano Rajoy answers a question during a parliamentary session in Madrid on Wednesday (Photo: Reuters).

Meanwhile, deputy economy minister Fernando Jimenez Latorre told reporters that there was no urgency over Spain’s decision because the country could now issue debt in “more comfortable” conditions. He added:

Quote The important thing is that when whatever assistance that is needed is requested that it should be well received in the markets.

10.48 Following this morning’s ruling, Jean-Claude Juncker, the head of the Eurogroup of finance ministers, has said that the ESM governing board will hold its inaugural meeting on October 8.

In a statement, Mr Juncker said that each of the 17 eurozone members will have one representative on the board. He said:

Quote I take note of the decision of the German Federal Constitutional Court concerning the request for a preliminary injunction concerning the ratification by the German government of the treaty establishing the European Stability Mechanism (ESM) and the treaty on Stability, Cooperation and Governance in the Economic and Monetary Union (TSCG).

Taking full account of all elements of the ruling, I look forward to the completion of the outstanding procedures allowing for the Treaty Establishing the European Stability Mechanism to enter into force. I plan to convene the inaugural meeting of the ESM-Board of Governors in the margins of the Eurogroup meeting of 8 October in Luxembourg.

The TSCG will enter into force once twelve euro area Member States have ratified it, but not earlier than 1 January 2013.

Both treaties represent a major step forward towards closer fiscal and economic integration and stronger governance in the euro area. They are part of our comprehensive strategy to bolster the outlook for fiscal sustainability and growth in the euro area.

10.21 Spanish and Italian borrowing costs may have fallen this morning, but here’s another reason why they shouldn’t pop open the champagne bottles just yet.

Guntram Wolff, deputy director at European think tank Bruegel, argues that Karlsruhe may still require changes in the ESM treaty that could «significantly delay» its implementation:

Opinion The German constitutional court has, as was widely expected, given a «yes-but» answer to the ESM treaty. The «But» refers to Article 8(5), sentence 1 «The liability of each ESM Member shall be limited, in all circumstances, to its portion of the authorised capital stock at its issue price.» The crucial point here is the reference to the «issue price».

[…] The second «but» refers to Article 32 (5), Article 34 and Article 35 (1). The court demands here that the two chamber of the German parliament (Bundestag und Bundesrat) need to be fully informed. In the reading of the court, the three articles could be read in a way that this full information of the parliament is restricted.

[…] The Karlsruhe judges now demand the that these two objections are removed in a «völkerrechtlich bindend» way, meaning in a way that it binding in international law. My first reaction would be that this probably cannot be done by just agreeing in the German implementation law that the conditions are met. It may require changes in the ESM treaty or a new side treaty to the ESM. So my suspicion is that it will significnatly delay the implementation of the ESM.

10.13 The court’s job isn’t over, however. Following a request by German MP Peter Gauweiler, its next job is to examine whether the ECB’s new bond buying programme (OMT) means part of German sovereignty is transferred to the ECB.

Peter Gauweiler (R) of the German Christian Social Union and fellow petitioner of the ESM, former German Justice Minister Herta Daeubler-Gmelin, sit in a courtroom of the Federal Constitutional Court (Bundesverfassungsgericht), where judges of the Second Senate issued their ruling on the legality of the eurozone’s bailout fund (Photo: AFP/Getty).

10.06 More reaction from Germany’s foreign minister, Guido Westerwelle, who describes the ruling as a demonstration of «pro-European spirit».

09.55 Michael Meister, a member of Ms Merkel’s Christian Democratic Union party, has described the constitutional court ruling as a «slap at ESM opponents».

In a statement, he said that the liability cap is what German legislators wanted and that he was «very satisfied» with the ESM ruling.

09.48 Meanwhile, Spanish and Italian borrowing costs have fallen. Spanish 10-year bond yields fell 10 basis points to 5.5pc, while Italian bond yields have fallen back below 5pc to 4.992pc.

09.43 Germany’s borrowing costs shot up following the announcement. Benchmark 10-year bond yields spiked to 1.6265pc.

09.40 If you’re so inclined, you can read the ruling in full here:

09.32 Bruno Waterfield sends his initial thoughts:

The €190bn cap on Germany’s liabilities in the ESM bailout fund will be a major political obstacle.

In the last last two years of euro crisis, there has been only one certainty that the bill for propping up the euro always gets bigger.

In fact the current size of the ESM – €500bn – now seems almost quaintly, naively tiny as the EU contemplate direct bank bailouts in Spain and bond purchases to shore up Italy, the eurozone’s third largest economy.

An increase in firepower will now become a major political event in Germany.

09.26 Freudian slip? Mr Vosskuhle mistakenly says that plantiff complaints were justified, but quickly corrects himself. They were NOT justified, he says. Laughter is heard, and even Mr Vosskuhle smiles.

09.22 Germany does have the right to raise its ESM share in the future, but any move must be approved by both houses.

The President of German Constitutional Court Andreas Vosskuhle enters the courtroom before announcing the ruling on ESM and the fiscal pact in Karlsruhe (Photo: Reuters).

09.18 The court says both houses of Parliament must be informed of ESM decisions.

09.16 The main condition is that the German government must set a cap for Germany’s ESM liability – at €190bn.

BREAKING

09.15 The eurozone’s permanent bail-out fund HAS BEEN ratified – with conditions…….

09.12 Germany’s constitutional court is about to deliver its ESM verdict. Andreas Vosskuhle, President of Germany’s Constitutional Court has been reading out a list of complaints and complainants for the last 13 minutes. While we wait, here’s what Mr Vosskuhle looks like when he’s not wearing his red robes:

Andreas Vosskuhle (left), President of Germany’s Constitutional Court arrives at the Bundesverfassungsgericht in Karlsruhe on Wednesday (Photo: Reuters).

08.59 The «roadmap» to a full banking union was obtained by Bruno Waterfield yesterday. You can read it here:

banking union

08.55 The European Commission outlines its proposals for new powers for the ECB here,and has compiled a separate list of FAQs (there are 22 of them) on the new proposals here.

And here’s Mr Barroso’s speech in full.

08.42 Back to the serious stuff.

Mr Barroso says closer integration is about creating «a federation of nation states, not a super state.» There are a few audible groans from the audience.

Union is about countries being better equipped to control their own fate, he says, and is designed to work with member states, not against them.

«In these times of anxiety it will be a mistake to leave Europe’s fate to popularists and nationalists,» he says.

Quote Creating this federation of nation states will ultimately require a new treaty. We are all aware of how difficult treaty changes have become, but a deep and genuine union can only be completed with changes to the treaties.

08.38 Anyone playing Barroso buzzword bingo?

European Commission President Barroso addresses the European Parliament in Strasbourg (Photo: Reuters).

08.32 The Commission will publish an economic blueprint this autumn which will outline possible treaty changes, says Mr Barroso.

08.30 Next, he announces measures that will be a «stepping stone to a banking union». «The crisis has shown when things went wrong it was the taxpayers who has to pick up the bill,» he says. «Mere coordination is no longer adequate».

He says that the single supervisory mechanism outlined today will restore confidence in the supervision of banks in the euro area.

Quote Supervision must be everywhere, because problems can arise anywhere.

08.28 Mr Barroso turns to Greece. He says he «truly believe[s] that we have a chance this autumn to reach turning point». He says that Greece must banish all doubts about its commitment to reform, while other states must banish all doubts about their willingness to support Greece.

On the ECB, he suggests that OMTs are within the bank’s mandate, and the bank «has not only the right, but the duty to restore the integrity of monetary policy.»

«All actors should respect the ECB’s independence,» he adds.

08.23 Mr Barroso sees a «social emergency» in some parts of Europe. He wants to implement a «youth guarantee scheme» which will to facilitate training. He also wants to implement measures that will fight tax fraud and evasion, which could yield billions of euros.

08.21 He says that today’s speech is about presenting a «decisive deal» for Europe. He stresses that the Eu needs to support countries via innovation and investment growth.

08.19 He says the weaker countries should leave no doubts about their willingness to reform, while stronger countries must leave no doubt about the EU sense of solidarity.

«We are in this together and we must resolve this together,» he says.

08.16 He adds:

<noframe>Twitter: Jose Manuel Barroso – Not acceptable to present European summits as boxing matches, claiming a KO over a rival <a href=»http://search.twitter.com/search?q=SOTEU» target=»_blank»>#SOTEU</a></noframe>

08.13 Mr Barroso says thatsome European countries can no longer steer the course of events on their own – some audience members clap.

Europe needs more integration, he says. Part of that means «accepting we are all in the same boat» [and] embracing the interdependence of countries’ existence. He says:

Quote When you are in a boat in the middle of a storm, absolute loyalty is the minimum you expect of the crew members.

European Commission President Barroso arrives to address the European Parliament in Strasbourg on Thursday (Photo: Reuters).

08.12 Mr Barroso says Europe continues to be in crisis. Not just a financial crisis, but an economic crisis and a political crisis – a crisis of confidence.

The eurozone’s current structure is «not up to the job» he says. It has been a «painful» and difficult effort, and citizens feel their way of life is at risk, he adds.

«Europe needs a new direction, and this direction cannot be based on old ideas,» he says.

08.00 Mr Barroso’s speech will begin shortly. You can watch it here. Or here.

07.53 Writing in this morning’s Times newpaper, Alan Posener, political correspondent at German daily Die Welt, argues that the eight judges should not pass into law what he brands a «textbook example of non-accountability» (£):

Opinion In its ruling on the Lisbon treaty in 2009, the court agreed in general terms that Germany can pool sovereignty in the EU. The aim of European unity is, after all, enshrined in Germany’s “basic law”. However, the Bundestag had no mandate to surrender its own sovereignty to European institutions.

This, however, was what it had done. Red-faced, the Bundestag had to draw up new laws governing Germany’s participation in Europe under the Lisbon treaty. In theory at least, ministers must now obtain prior backing from the Bundestag before agreeing to anything that infringes German sovereignty. And the power of the purse is one of Parliament’s most cherished rights and most potent weapons. It’s hard to see how the court could agree to the Bundestag’s signing away the right to dispose of billions of euros to a non-accountable body with non-elected members meeting in non-public session. If it did, it would certainly disappoint more than just the 37,000 plaintiffs.

07.45 Then, at 10am BST, eight men and women donned in red robes will deliver a closely watched ruling on the legality of the eurozone’s permanent bail-out fund – the European Stability Mechanism (ESM).

Under current provisions, Germany would be the €700bn (£560bn) fund’s biggest creditor, with liabilities of up to €190bn.

Judges stand in the Bundesverfassungsgericht, the country’s constitutional court (Photo: Reuters).

07.38 Last week, Italian daily Il Sole 24 obtained a 33-page draft document outlining more powers for the European Central Bank, which would have the power to grant and withdraw banking licences under banking union proposals.

07.35 Jose Manuel Barroso, the president of the European Commission, will deliver his «state of the union» address in Strasbourg this morning, where he is expected to outline plans for an EU-wide banking union.

But as our Brussels correspondent Bruno Waterfield reports, the proposals could see British lenders shut down or forced into taxpayer-funded bail-outs against the wishes of the UK government:

A panel of European officials would be given sweeping new powers to police the financial sector across the continent but also in the City of London.

They would be given «full decision making powers» to impose EU law and to arbitrate disputes between Britain and the eurozone over the risks posed by British banks, according to the proposals being tabled on Wednesday at the European Commission. Decisions taken by the powerful body would be automatically binding unless Britain was able to win the unlikely backing of a majority and overturn them.

Rulings by the panel could create huge costs for the British government and banks if they were ordered to bail out a struggling institution, contribute to cross-border bail-out funds, or allow the EU to rule over breaches of European law.

EC president Jose Manuel Barroso will begin his speech at 9am BST (Photo: Reuters).

07.30 Good morning and welcome back to our live coverage of the eurozone debt crisis.

Debt crisis live: archive

http://tvxs.gr/news/kosmos/nai-ypo-proypotheseis-apo-tin-karlsroyi-ston-mixanismo-stiriksis

«Ναι» υπό προϋποθέσεις από την Καρλσρούη στον Μηχανισμό Στήριξης

11:09, 12 Σεπ 2012 | tvxsteam tvxs.gr/node/105680

Ναι υπό προϋποθέσεις στη γερμανική συμμετοχή στον ESM είπε το Συνταγματικό δικαστήριο της Γερμανίας. Το γερμανικό δικαστήριο κλήθηκε να αποφανθεί, αν ο μόνιμος μηχανισμός στήριξης και το Δημοσιονομικό Σύμφωνο συνάδουν ή όχι με το γερμανικό Σύνταγμα. «Η Γερμανία έστειλε ηχηρό μήνυμα στην Ευρώπη», δήλωσε η Γερμανίδα καγκελάριος, Αγκελα Μέρκελ, σχολιάζοντας την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου.

Στην πολυαναμενόμενη ετυμηγορία, η Καρλσρούη δίνει το πράσινο φως για τη συμμετοχή στο μηχανισμό στήριξης, θέτει, ωστόσο, ως ανώτατο όριο συνεισφοράς από μέρους της Γερμανίας τα 190 δισ. ευρώ. Το όριο αυτό μπορεί να ξεπεραστεί μόνο με απόφαση των Γερμανών βουλευτών.

Επιπλέον το γερμανικό δικαστήριο έθεσε ως όρο να λαμβάνει πάντοτε γνώση η Βουλή των κινήσεων του ESM. Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να διασφαλιστεί πως το απόρρητο που καλύπτει τις δραστηριότητες του ESM δεν θα εμποδίζει την ενημέρωση των Γερμανών βουλευτών.

To Δικαστήριο απέρριψε επίσης τις ενστάσεις για το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων από την ΕΚΤ.

Ο Γερμανός πρόεδρος μπορεί πλέον να κυρώσει τη συμμετοχή του Βερολίνου στον ESM, όπως έχει ήδη ψηφιστεί, και ο μόνιμος μηχανισμός να μπει χωρίς άλλα εμπόδια σε λειτουργία.

Ανακοινώνοντας την ετυμηγορία, ο πρόεδρος του γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου Αντρέας Φόσκουλε υπογράμμισε πως στη λήψη της απόφασης συνυπολογίστηκε και η βαρύνουσα σημασία της υπόθεσης για τη συνολική οικονομική σταθερότητα, επισημαίνοντας ωστόσο ότι το υφιστάμενο πλαίσιο λειτουργίας του ESM εγείρει «αβεβαιότητες» για την γερμανική έκθεση σε ευρωπαϊκό χρέος. Επιπλέον, σημείωσε ότι «μόνο με δημοκρατικές διαδικασίες μπορεί να έχει μέλλον η Ευρώπη», μια επισήμανση που θεωρήθηκε ασυνήθιστη για την Καρλσρούη.

Οι επικριτές του ESM στη Γερμανία υποστήριξαν στο δικαστήριο ότι η συμμετοχή στο μόνιμο μηχανισμό συνιστά «λευκή επιταγή» και ο ESM δεν είναι υπόλογος στη δημοκρατικά εκλεγμένη πολιτική ηγεσία.

«Η Γερμανία έστειλε ηχηρό μήνυμα στην Ευρώπη», δήλωσε η Γερμανίδα καγκελάριος, Αγκελα Μέρκελ, σχολιάζοντας την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου.

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, η έμφαση που έδωσε το δικαστήριο στα δικαιώματα του κοινοβουλίου διασφαλίζει τους βουλευτές και τους φορολογούμενους. Επιπλέον, η Γερμανίδα καγκελάριος επανέλαβε τη θέση της, ότι τα κράτη που πλήττονται από την κρίση πρέπει να αναλάβουν τα ίδια την επίλυση των προβλημάτων τους.

Η κ. Μέρκελ υπογράμμισε ότι για την κρίση χρέους που πλήττει την ευρωζώνη έχουν ευθύνη όλα τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, συμπεριλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. «Η ΕΚΤ θα πρέπει να κάνει το καθήκον της στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της» δήλωσε χαρακτηριστικά.

http://www.telegraph.co.uk/finance/debt-crisis-live/9537151/Debt-crisis-German-court-clears-eurozone-bailout-live.html

http://tvxs.gr/news/kosmos/nai-ypo-proypotheseis-apo-tin-karlsroyi-ston-mixanismo-stiriksis

1 σχόλιο

Filed under "δικαιοσύνη", ESM, Κύπρος=Το βασίλειο της αναξιοκρατίας, Μετά την λύση...., αλήθεια, κρίση

ΑΦΙΣΑ – ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ- 17 ΔΙΣ εθνικό εισόδημα, το μισό – τα 8,5 ΔΙΣ τα κατέχει το 8% του πληθυσμού στην Κύπρο…Οι 20 πλουσιότεροι κυπρέοι έχουν 3 ΔΙΣ … Η εκκλησιά λτδ έχει 884 ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ

http://antartescy.blogspot.com/2012/09/blog-post_11.html

2 Σχόλια

Filed under Αφίσες, αλήθεια, κρίση

Ειδικές Οικονομικές Ζώνες.. μια παλιά ιστορία που διαιωνίζει την αποικιοκρατία…Περιοχές που δεν ισχύουν οι εργατικές και φορολογικές νομοθεσίες περί κατώτατου μισθού ωράριο εργασίας και τα κέρδη των βιομηχάνων δεν φορολογουνται.. Από τον Δ. Καζάκη

 

 

http://dimitriskazakis.blogspot.com/2012/09/blog-post_11.html

 

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012

Ειδικές Οικονομικές Ζώνες και η μετατροπή της χώρας σε αποικία

Ξέρετε τι είναι οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ); Ένα μεγάλο στοίχημα για την ανάπτυξη, μας λέει η κυβέρνηση και οι διάφοροι περίεργοι «τεχνοκράτες» που περιδιαβαίνουν τις περιφέρειες της χώρας και πουλούν φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Μάλιστα μια περίεργη ιδιωτική εταιρεία «συμβούλων» περιδιαβαίνει την Θράκη λέγοντας ότι έχει εκπονήσει «μελέτη» που βρίσκει την ΕΟΖ συμφέρουσα λύση. Πρόκειται για το αποκαλούμενο «Χρηματοοικονομικό Φόρουμ της Θράκης», το οποίο μάλιστα έχει κλείσει για τις 24 του μηνός την αίθουσα της Τραπέζης της Ελλάδος για να παρουσιάσει την συμφέρουσα λύση των ΕΟΖ στην Αθήνα.
Το όλο σκηνικό μας θυμίζει τα παπαγαλάκια της εποχής της μεγάλης ληστείας του Χρηματιστηρίου 1998-2000, που εμφανίζονταν ως «ειδικοί χρηματοοικονομικοί σύμβουλοι» και έσπρωχναν μαζικά τον κόσμο στον χαμό. Το ίδιο γίνεται και τώρα. Και μόνο το γεγονός ότι οι εν λόγω «ειδικοί σύμβουλοι» εμφανίζονται παρέα με τον κ. Πάσχο Μανδραβέλη αρκεί για να βγάλει κανείς το ασφαλές συμπέρασμα ότι πρόκειται για μια πολύ σκοτεινή υπόθεση με ακόμη πιο σκοτεινά κίνητρα.
Η υπόθεση των ΕΟΖ δεν είναι πρόσφατη. Δεν ήρθε τώρα στην επιφάνεια που την ανακάλυψαν τα λεγόμενα αντιμνημονιακά κόμματα, δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και το ΚΚΕ. Κάλιο αργά, παρά ποτέ θα μου πείτε. Και θα είχατε δίκιο, αν όντως είχαν ανακαλύψει τις ΕΟΖ προκειμένου να τις αναδείξουν σε μέτωπα πάλης του λαού. Αντίθετα, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες κάνουν αντιπολίτευση όχι από θέση αρχής, αλλά από την σκοπιά των όρων διαχείρισης. Ενώ το ΚΚΕ βρήκε μια ακόμη ευκαιρία να καταγγείλει τον κακό καπιταλισμό και να απαγγείλει το ποίημα με τίτλο Λαϊκή Εξουσία και Οικονομία.
Για να δούμε λοιπόν τι είναι οι ΕΟΖ; Οι ΕΟΖ είναι μια γεωγραφική περιοχή, συνήθως μια πόλη, ένα λιμάνι, ή μια ολόκληρη περιφέρεια, όπου οι οικονομικοί όροι λειτουργίας, το εργασιακό καθεστώς και ο τρόπος διοίκησης δεν έχει σχέση με τα ισχύοντα σε πανεθνικό επίπεδο του κράτους που έχει αποδεχτεί μια τέτοια ζώνη. Πρόκειται δηλαδή για κράτος εν κράτει από οικονομική, διοικητική και εργασιακή σκοπιά. Σκοπός τους είναι να υποδεχτούν ξένες επενδύσεις, ή να συγκεντρώσουν οικονομικές δραστηριότητες υπό ειδικό προνομιακό καθεστώς, το οποίο κατά τα άλλα είναι ανεπίτρεπτο με βάση την εθνική νομοθεσία.
Κι επομένως το πρώτο ερώτημα είναι το εξής: Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι μια ΕΟΖ είναι πόλος προσέλκυσης ξένων ή ντόπιων επενδύσεων, ποιο θα είναι το όφελος για την χώρα και το λαό της όταν αυτές θα γίνουν υπό καθεστώς φορολογικής, εργασιακής και διοικητικής ασυλίας; Σε τι συνεισφέρει μια επένδυση όταν δεν πληρώνει φόρους, ούτε καν ΦΠΑ, απασχολεί και αμοίβει εργαζόμενους με όρους χειρότερους από τα ελάχιστα που προβλέπει η εθνική νομοθεσία και μπορεί ελεύθερα να εξάγει τα κέρδη της στο εξωτερικό; Τα παπαγαλάκια των ΕΟΖ μιλάνε για νέες θέσεις εργασίας. Από πότε όμως κάθε θέση εργασίας είναι αποδεκτή; Αν είναι έτσι, τότε γιατί δεν επενδύουμε σε οίκους ανοχής για να δημιουργήσουμε νέες θέσεις εργασίας για γυναίκες και παιδιά, ενώ οι άνδρες θα μπορούσαν κάλλιστα να βρουν θέσεις εργασίας ως νταβατζίδες. Γιατί όχι; Δηλαδή οι πολιτικοί μας που παίζουν αυτόν τον ρόλο για ολόκληρη την χώρα, είναι χαζοί; Θέσεις εργασίας δεν είναι κι αυτές. Ανάπτυξη δεν προσφέρουν; Γιατί να τις αρνηθούμε;
Μην βιάζεστε να απορρίψετε το όλο ζήτημα σαν ακραίο παράδειγμα. Τα παπαγαλάκια των ΕΟΖ, σαν το «Χρηματοοικονομικό Φόρουμ της Θράκης» όταν μιλάνε για νέες θέσεις εργασίας, με τέτοιους όρους θέσεις εννοούν. Αν θα υπάρξουν, γιατί αυτό που δεν λένε είναι ότι στις ΕΟΖ που δεν είναι απλές ζώνες ελεύθερου εμπορίου, οι εργαζόμενοι που απασχολούνται είναι κατά κύριο λόγο μετανάστες, του εξωτερικού, ή του εσωτερικού. Είναι πολιτική των επενδυτών στις ΕΟΖ να μην προσλαμβάνουν ντόπιους για να μην έχουν προβλήματα όταν τους απολύουν.
Η ιδέα των ΕΟΖ προήλθε από τα γεράκια του Σίτι, δηλαδή του τραπεζικού καρτέλ στο κέντρο του Λονδίνου, ήδη από την δεκαετία του 1970. Καθώς η αποικιοκρατία έπνεε τα λοίσθια εκείνη την εποχή και οι πολυεθνικές τα έβρισκαν σκούρα στις σχέσεις τους με τις απελευθερωμένες χώρες, έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος να διατηρηθούν τα οικονομικά προνόμια των αποικιοκρατών, υπό καθεστώς τυπικής πολιτικής ανεξαρτησίας της παλιάς αποικίας. Η λύση ήταν οι ΕΟΖ. Μ’ αυτές οι παλιοί αποικιοκράτες επιχειρούσαν να επαναφέρουν σε νέα σύγχρονη μορφή το καθεστώς των παλιών διομολογήσεων.
Οι διομολογήσεις ήταν μια ανισότιμη, ανισομερής και ανισοβαρής συνθήκη με βάση την οποία οι έμποροι και γενικά οι υπήκοοι ενός «πολιτισμένου» κράτους της Δύσης είχαν ειδικό προνομιακό καθεστώς στα πλαίσια ενός «βάρβαρου», ή «απολίτιστου» κράτους, όπως π.χ. ήταν τα κράτη της Ανατολής και της Αφρικής. Στο καθεστώς διομολογήσεων περιλαμβάνονταν πολύ συχνά μονοπωλιακά εμπορικά δικαιώματα σε βάρος του κράτους υποδοχής και φυσικά ετεροδικία για τους ξένους υπηκόους. Το καθεστώς αυτό των διομολογήσεων άρχισε να καταρρέει στον μεσοπόλεμο, ενώ αμέσως μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο καταργήθηκε οριστικά. Η τελευταία χώρα που ιστορικά απαλλάχθηκε από το καθεστώς των διομολογήσεων ήταν η Κίνα το 1947. Κρατήστε το αυτό.
Οι ΕΟΖ λοιπόν είναι μια επαναφορά των διομολογήσεων υπέρ των ξένων επενδυτών. Όμως την δεκαετία του ’70 οι μνήμες της αποικιοκρατίας ήταν ακόμη πολύ νωπές για να δεχθούν οι απελευθερωμένες χώρες την επαναφορά της από την πίσω πόρτα με τις ΕΟΖ. Η πρώτη μεγάλη επιτυχία των παλιών αποικιοκρατών ήταν όταν κατόρθωσαν να πουλήσουν την ιδέα στην νέα ηγεσία της Κίνας στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Κι έτσι η τελευταία χώρα που απαλλάχθηκε από τις διομολογήσεις, ήταν η πρώτη που τις επανέφερε με την μορφή των ΕΟΖ.
Το μικρό ψαροχώρι του Σεντζέν ήταν η πρώτη ΕΟΖ το 1980. Μέσα σε μια δεκαετία είχε μετατραπεί σε μια λαμπερή μεγαλούπολη των 9 εκατομμυρίων κατοίκων. Για τους πλασιέ των ΕΟΖ επρόκειτο για «θαύμα» και φυσικά εξαιρετικό επιχείρημα υπέρ των ζωνών, παρουσιάζοντας διαφάνειες με τους ουρανοξύστες και την φανταχτερή βιτρίνα της πόλης. Βέβαια, ξεχνούν πάντα το παρασκήνιο της πόλης. Την μαζική φτώχεια, ειδικά των εργατών που ζουν σε εργοστασιακές τρώγλες χωρίς δικαιώματα με αμοιβές δουλοπάροικου της εποχής της Ουράνιας Αυτοκρατορίας. Την εγκληματικότητα που ανθεί με το λαθρεμπόριο κάθε είδους. Την πολιτική και κοινωνική διαφθορά που συνιστά την Νο 1 βιομηχανία στην Κίνα.
Με εμπροσθοφυλακή τους Κινέζους να ανοίγουν τις πόρτες των χωρών που έτρεφαν μια μεγάλη δυσπιστία για τους παλιούς αποικιοκράτες, τα αρπακτικά του Σίτι κατόρθωσαν να πλασάρουν την ΕΟΖ σε μερικές χώρες της Αφρικής. Όμως, οι μνήμες των δεινών της αποικιοκρατίας που ήταν ακόμη νωπές, καθώς και οι πάλη των πληθυσμών των απελευθερωμένων χωρών για μια ολόπλευρη ανάπτυξη των πλούσιων χωρών τους, δεν επέτρεπε την διάδοση των ΕΟΖ. Σύμφωνα με το Διεθνές Γραφείο Εργασίας το 1986 λειτουργούσαν μόλις 176 ζώνες σε 47 χώρες στον πλανήτη. Ενώ το 2006 είχαν φτάσει τις 3.500 σε 130 χώρες.
Τι επέτρεψε την εκτίναξη του αριθμού των ΕΟΖ; Η επικράτηση των ανοιχτών αγορών κεφαλαίου, η αποπνικτική εξάρτηση των λιγότερο ανεπτυγμένων οικονομιών από τις πολυεθνικές και η έξαρση του κρατικού δανεισμού, ο οποίος μετά την δεκαετία του 1990 γνωρίζει πρωτοφανή επίπεδα για την ιστορία της παγκόσμιας οικονομίας. Έτσι, όποια χώρα έκανε το τραγικό λάθος να εξαρτήσει την ανάπτυξή της από επενδύσεις, ή κεφάλαια του εξωτερικού, αμέσως δεχόταν την επίσκεψη ενός «ειδικού» κλιμακίου, το οποίο βεβαίως πρότεινε ως απαραίτητη προϋπόθεση την κλασσική συνταγή της βίαιης προσαρμογής, αλλά και το καθεστώς διομολογήσεων για τους επενδυτές με την μορφή της ΕΟΖ.
Η υπόθεση των ΕΟΖ στην Ελλάδα δεν είναι τωρινή. Ούτε ξεκίνησε με την υπαγωγή μας στο καθεστώς της τρόικας. Τότε αποκαλύφθηκε. Είχε ξεκινήσει από πολύ νωρίτερα. Οι εγχώριες κυβερνήσεις του ευρώ είχαν προσφερθεί από πολύ νωρίς να γίνουν το πειραματόζωο για την μετατροπή ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ΕΟΖ. Μην ξεχνάμε ότι οι προσπάθειες του Ευρωπαϊκού λόμπι να μετατρέψουν τις οικονομίες των χωρών μελών σε ΕΟΖ ήταν άοκνες. Με τη δημοσίευση, τον Ιανουάριο του 2004 της πρότασή της για οδηγία σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δρομολόγησε την πιο ριζική και πιο ολοκληρωμένη επίθεση, στο κοινωνικό κράτος εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πρόταση αυτή ήταν το πνευματικό τέκνο της ΓΔ Εσωτερικής Αγοράς με επικεφαλής τον Επίτροπο Φριτς Μπολκενστάιν, και ουσιαστικά καλύπτει όλες τις υπηρεσίες.
Η οδηγία επεδίωκε την σταδιακή εξάλειψη των εθνικών περιορισμών και την συστηματική υπονόμευση του εθνικού δικαίου, εισάγοντας την αρχής της «χώρας προέλευσης». Με την έγκριση της οδηγίας, επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών στην ΕΕ θα πρέπει να συμμορφώνονται μόνο με τις απαιτήσεις της χώρας προέλευσής τους. Τα άλλα κράτη μέλη όπου οι επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται δεν θα επιτρέπεται να επιβάλλουν περιορισμούς ή ελέγχους. Η Επιτροπή θέλει να απαγορεύσει ακόμα και την υποχρεωτική καταχώρηση στα εθνικά φορολογικά μητρώα, όταν μια εταιρεία ανοίγει επιχείρηση σε άλλο κράτος μέλος. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, η αρχή της «χώρας προέλευσης» καταργεί ουσιαστικά την αποτελεσματική εποπτεία της επιχειρηματικής δραστηριότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κάθε επιχείρηση θα είναι σε θέση να αποφευχθεί τους εθνικούς περιορισμούς με τη μετεγκατάσταση της έδρα της σε μια χώρα ευκαιρίας, ή απλά με την ίδρυση μιας εταιρείας βιτρίνας, ή οφ σορ, σε άλλο κράτος μέλος. Οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, οι απαιτήσεις σχετικά με τα προσόντα, τα πρότυπα προστασίας του περιβάλλοντος και του καταναλωτή, τα πάντα μπορούν να παρακαμφθούν εύκολα και φθηνά.
Αυτή είναι η πεμπτουσία της ΕΟΖ, που η ΕΕ προώθησε πρώτα στις περιφερειακές της οικονομίες όπως είναι η Πολωνία, η Ρουμανία, η Ουγγαρία, η Ιρλανδία, κ.ά.. Απλά με τις ΕΟΖ οι επενδυτές και οι εταιρείες δεν χρειάζεται καν να κάνουν τον κόπο να αλλάξουν έδρα, ή να στήσουν μια εικονική έδρα σε βολική «χώρα προέλευσης».
Όμως για να επιβληθεί μια ΕΟΖ χρειάζεται να υπάρχει η δυνατότητα διοικητικής αυτοτέλειας της περιοχής που θα εκχωρηθεί. Κι αυτό έγινε στην Ελλάδα με την εισαγωγή του Καλλικράτη, του οποίου ο κεντρικός στόχος ήταν ευθύς εξαρχής να κατακερματίσει το ενιαίο και αδιαίρετο της εθνικής επικράτειας σε ημιαυτόνομες περιφέρειες και δήμους προκειμένου να διευκολύνει την ιδιωτικοποίησή τους και την εκχώρησή τους σε ιδιώτες επενδυτές για ανάπτυξη. Το έγραφα και το φώναζα από το 2010.
Ακολούθησε τον Ιούλιο του 2011 η ψήφιση του εφαρμοστικού νόμου του μεσοπρόθεσμου με βάση τον οποίο δινόταν η δυνατότητα με απλή υπουργική απόφαση να παραχωρηθεί το σύμπαν στην ελληνική επικράτεια. Έως και η αιγιαλίτιδα ζώνη, όπου ο ιδιώτης επενδυτής θα μπορούσε να μπαζώσει και να επαναχαράξει την ακτογραμμή κατά πώς τον συμφέρει μόνο με την σύμφωνη γνώμη του υπουργού. Όλα στο βωμό των ιδιωτών επενδυτών, οι οποίοι θα μπορούσαν να εξαιρεθούν από κάθε περιορισμό της εθνικής νομοθεσίας σχετικά με το περιβάλλον, την αρχαιολογία, τα καταναλωτικά πρότυπα ασφαλείας, κοκ, με μόνη την ένταξή τους στις επενδύσεις fast track, όπως χαρακτηρίστηκαν. Τέλος, επανήλθε το δικαίωμα επιφανείας, ένα παλιό φεουδαρχικό προνόμιο, με βάση το οποίο ένας ιδιώτης επενδυτής αποκτά δικαιώματα κυριότητας σε ιδιοκτησία που δεν του ανήκει.
Έτσι φτάσαμε στις ΕΟΖ, δηλαδή στην εκχώρηση κρίσιμων υποδομών, δήμων και ολόκληρων περιφερειών υπέρ ξένων επενδυτών.
Όταν σκόπιμα και μεθοδευμένα το ένα μετά το άλλο πακέτο μέτρων βάθαιναν την ύφεση στην ελληνική οικονομία και οδηγούσαν στην απελπισία την κοινωνία, τότε βγήκαν πρώτοι οι Γερμανοί και μίλησαν για ΕΟΖ. Στις 6-7/10 του 2011 ο αντιπρόεδρος της Μέρκελ, Φίλιπ Ρέσλερ επικεφαλής πολυπληθούς επιχειρηματικής αντιπροσωπείας ήρθε για διήμερη επίσκεψη στην Ελλάδα και έθεσε ανοιχτά θέμα ΕΟΖ. Η τότε κυβέρνηση συμφώνησε για τέσσερις πιλοτικές ΕΟΖ στην Θράκη, την Ήπειρο, την Πελοπόννησο και στο Νότιο Αιγαίο. Συμφώνησε επίσης να εγκατασταθεί ειδικός γκαουλάιτερ που θα αναλάβει επί τόπου την διερεύνηση των δυνατοτήτων για ΕΟΖ. Αυτός ήταν ο κ. Φούχτεν που ήδη έχει εγκατασταθεί μόνιμα στην Θεσσαλονίκη και γυρίζει ανά την επικράτεια αναζητώντας ευκαιρίες για ΕΟΖ.
Λίγες ημέρες αφού ο κ. Σόιμπλε είχε ξεκαθαρίσει δημόσια ότι η Ελλάδα πρέπει να αποδεχτεί την «εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας» και με τις ΕΟΖ, ο κ. Όλι Ρεν εκ μέρους της Επιτροπής βρήκε «καλή ιδέα» τις ΕΟΖ. «Ο κ. Ρεν, απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Ν. Χουντή έστειλε ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό μήνυμα για την Ελληνική Οικονομία, χαρακτηρίζοντας ως«καλή ιδέα» την δημιουργία ΕΟΖ, η καθιέρωση των οποίων θα σημαίνει «κούρεμα» μισθών, ισχνή φορολόγηση και τη δημιουργία εξωφρενικών εσωτερικών ανισοτήτων σε επίπεδο ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων,» έγραφε το Βήμα (31/10/11).
Όπως οι παλιοί ναζί στην διάρκεια της πρώτης κατοχής δεν δυσκολεύτηκαν να βρουν συνεργάτες και δοσίλογους, έτσι έγινε και τώρα. Διαγκωνίζονται τα ντόπια μεγαλοσυμφέροντα για να διασφαλίσουν μερίδιο από την λεηλασία των ΕΟΖ. Ο γνωστός κ. Μίχαλος σε διαρκή συνεννόηση με τον εφοπλιστή κ. Βενιάμη και άλλα μαύρα κοράκια εγχώριας εσοδείας βιάζονται να κερδίσουν τα προνόμια μιας ΕΟΖ προκειμένου να διαπραγματευτούν μερίδιο με τον νέο κατακτητή.
Η τωρινή κυβέρνηση όπως είναι φυσικό έχει αναδείξει τις ΕΟΖ ως βασική της επιλογή. «Η θεσμοθέτηση των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών, τις οποίες έχουμε αναφέρει και στις προγραμματικές δηλώσεις, αποτελεί ένα συμπληρωματικό μέτρο στις τρέχουσες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που έχει αναλάβει η ελληνική κυβέρνηση. Μιλάμε για Ζώνες με ειδικά φορολογικά και διοικητικού χαρακτήρα κίνητρα,» δήλωσε (28/8) ο φερόμενος υπουργός της εγχώριας κυβέρνησης κ. Χατζηδάκης με ιδιαίτερες επιδόσεις στο ξεπούλημα. Βέβαια είπε επίσης ότι «οι τυχόν αλλαγές σχετικά με τις ΕΟΖ, θα γίνουν με απόλυτο σεβασμό και πλήρη εφαρμογή των κανόνων του ισχύοντος εργατικού δικαίου.»
Αυτό βέβαια που δεν είπε είναι ότι οι ΕΟΖ δουλεύουν με μετανάστες, είτε από την ενδοχώρα, είτε από το εξωτερικό. Κι αυτό γιατί ο μέσος όρος απασχόλησης στην ΕΟΖ δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο. Το προσωπικό που απασχολείται προσλαμβάνεται από ειδικά γραφεία ευρέσεως εργασίας με ατομικές συμβάσεις προσωρινής απασχόλησης. Η επιχείρηση πληρώνει τα ειδικά γραφεία και αυτά τους εργαζόμενους. Στον Αραβικό κόσμο οι ατζέντηδες των μεταναστών παρακρατούν το 50% του μεροκάματου.
Με τον τρόπο αυτό οι επιχειρήσεις ανά πάσα στιγμή μπορούν να απολύσουν χωρίς κανένα κάλυμμα ή αποζημιώσεις. Κι επειδή η κυβέρνηση των δοσίλογων είναι αρκετά ανάλγητη ώστε να θεσμοθετήσει ότι αν προσληφθεί έλληνας εργαζόμενος θα πρέπει να τηρηθεί η εθνική εργατική νομοθεσία, έχει ξαμολήσει παράλληλα την επιχείρηση «Ξένιο Ζευς» προκειμένου να μαντρώσει τους μετανάστες που θα χρειαστούν αύριο οι επενδυτές των ΕΟΖ.
Το προβλέπει ήδη ο νόμος. Ο νόμος 3907 του 2011 στο άρθρο 37 παρ. 5 αναφέρεται:
«Σε περίπτωση αδυναμίας των αρμόδιων κατά περίπτωση αρχών να διασφαλίσουν με ίδιους πόρους ή μέσα ότι οι υπήκοοι τρίτων χωρών των οποίων η απομάκρυνση έχει αναβληθεί, απολαμβάνουν κατά το χρονικό διάστημα της αναβολής, στοιχειώδεις όρους αξιοπρεπούς προσωρινής στέγασης σε εγκαταστάσεις δημόσιου ή κοινωφελούς χαρακτήρα και γενικότερα ότι καλύπτουν τις άμεσες βιοτικές τους ανάγκες, μπορεί να επιτραπεί, μετά από σχετική άδεια, να απασχολούνται ως μισθωτοί σε τομείς απασχόλησης σε συγκεκριμένες περιοχές της Χώρας. Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται μετά από πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και Προστασίας του Πολίτη, καθορίζονται οι τομείς απασχόλησης και οι περιοχές της Χώρας όπου μπορούν να ασχολούνται ως μισθωτοί οι υπήκοοι τρίτων χωρών των οποίων έχει αναβληθεί η απομάκρυνση, το καθεστώς της ασφαλιστικής τους κάλυψης, οι όροι, οι προϋποθέσεις, οι διαδικασίες και τα αρμόδια για τη χορήγηση της άδειας εργασίας όργανα, καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα.»
Καταλαβαίνουμε τι έχουν νομοθετήσει; Ότι όποιον παράνομο μετανάστη έχουν συλλάβει και έχουν κλείσει σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, αλλά έχουν αναβάλει – για οποιονδήποτε λόγο – την απέλασή του, μπορεί η κυβέρνηση να τον στείλει να δουλέψει ως μισθωτό οπουδήποτε στην χώρα. Και με όρους που θα αποφασίσει η ίδια. Τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια. Πάντως όχι σκύλος!
Οι ΕΟΖ είναι χώροι όπου εκχωρείται η εθνική κυριαρχία ενός λαού υπέρ των ιδιωτών επενδυτών. Είναι χώροι όπου κυριαρχεί η ανομία, το έγκλημα και η άγρια εκμετάλλευση της εργασίας, κυρίως των μεταναστών. Πουθενά σε καμιά χώρα όπου επιβλήθηκαν δεν βοήθησαν στην ανάπτυξη, ή την επιβίωση του πληθυσμού. Το αντίθετο. Οι ΕΟΖ είναι οι «μαύρες τρύπες» της παγκόσμιας οικονομίας όπου με όρους πλήρους αδιαφάνειας και σε συνθήκες ανομίας κινούνται μαύρες επενδύσεις, μαύρα κεφάλαια, εμπορεύματα και εργασία, που καμιά πολιτισμένη κοινωνία δεν θα αποδεχόταν. Τέτοια χώρα θέλουμε να καταντήσουμε;
Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 9/9/2012

Σχολιάστε

Filed under Δημήτρης Καζάκης, Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια, κρίση

Συνέντευξη του καθηγητή ανθρωπολόγου και αναρχικού ακτιβιστή David Graeber Χρέος κρίση και παγκόσμια επανάσταση

http://eleftheriakos.gr/node/450

Υποβλήθηκε από eleftheriakoskosmos στις Δευ, 10/09/2012 – 11:40.
Εκτυπώσιμη μορφή

O David Graeber*είναι σήμερα ο πιο πολυδιαβασμένος αναρχικός ακτιβιστής και επιστήμονας στον κόσμο. Ανθρωπολόγος καθηγητής με συμμετοχή στην διαμόρφωση των πολιτικών θέσεων και την εξέλιξη των αντικαθεστωτικών κινημάτων από την εποχή του κινήματος της αντι-παγκοσμιοποίησης έως το Occupy Wall Street μοιράζετε μαζί μας τις ελπίδες και τον αγώνα για την παγκόσμια κοινωνική απελευθέρωση. Με αφορμή τις ομιλίες του στο φεστιβάλ Occupy Planet Earth που διοργανώθηκε στο Πολυτεχνείο από το Κενό Δίκτυο, το περιοδικό Βαβυλωνία και την συνέλευση του BFest ο Τάσος Σαγρής συναντήθηκε και συζήτησε με τον David Graeber.
 

1. Το χρέος είναι υποδούλωση

Τάσος Σαγρής: Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού το 2011 όλες οι κύριες πόλεις αυτού του πλανήτη αντιμετώπισαν μαζικές ταραχές και διαδηλώσεις. Σε όλη αυτή την διάρκεια το Κενό Δίκτυο διέδιδε παντού το γκράφιτι «Να μην Ζήσουμε σαν Δούλοι». Στο βιβλίο σας «Χρέος, τα πρώτα 5000 χρόνια»προσπαθήσατε να γράψετε Ιστορία για ανθρώπους χωρίς ιστορία και να παρατηρήσετε συνηθισμένα θέματα με ασυνήθιστους τρόπους. Μπορείτε να μας εξηγήσετε εν συντομία πως η Εργασία, το Χρήμα και το Χρέος είναι ιστορικοί τρόποι υποδούλωσης, εκμετάλλευσης και βίαιης κυριαρχίας όπως ήταν για χιλιάδες χρόνια τώρα;

David Graeber: Μία διαπίστωση πραγματικά με τρόμαξε, όταν έκανα έρευνα για το βιβλίο. Η διαπίστωση αυτή είναι, ότι καθ’ όλη την ανθρώπινη ιστορία, οι περισσότεροι άνθρωποι ζήσαν χρεωμένοι. Σκεφτείτε το αυτό για λίγο. Μπορεί η πλειοψηφία της ανθρώπινης φυλής να είναι σπάταλα αποτυχημένη και ανίκανη να διαχεριστεί τις υποθέσεις τις και για αυτό απλά να εξαρτάται από τους πλούσιους; Φυσικά όχι. Μάλλον, τα κράτη και οι ελίτ πάντα συνωμοτούσαν ώστε να εξασφαλίσουν ότι οι υποτελείς τους θα είναι πάντα χρεωμένοι. Το κυριότερο, επειδή το χρέος είναι ο εύκολος τρόπος να μετατρέψεις μια σχέση βίαιης ανισότητας, βίαιης απόσπασης και κλοπής, να φαίνεται όχι μόνο ηθική, αλλά και εμφανίζοντας αυτόν ο οποίος είναι ο θύτης ως το θύμα της υπόθεσης. Για αυτό το λόγο οι Μαφιόζοι πάντα παραποιούν την γλώσσα του εκβιασμού σε γλώσσα του χρέους.
 
Αλλά αυτό ακριβώς συμβαίνει και με τους κατακτητικούς στρατούς και σταδιακά φαίνεται ότι όλες οι κυρίαρχες τάξεις αρχίζουν να καταλαβαίνουν αυτό το κόλπο. Έτσι το χρέος παράγει μια μορφή δουλείας που φαίνεται εθελούσια, μιας και άλλωστε «δεν ήταν απαραίτητο να πάρεις αυτό το δάνειο για να ξεκινήσεις την δουλειά σου, έτσι δεν είναι ;» Όμως στην πραγματικότητα, η τεράστια πλειοψηφία των δανείων στην ιστορία, δεν ήταν εμπορικά δάνεια που πάρθηκαν εθελούσια, αλλά δάνεια που πάρθηκαν για επιβίωση από μικρούς αγρότες ή τεχνίτες που είχαν χάσει τα δίκτυα αμοιβαίας αλληλοβοήθειας που μπορούσαν να τους επιτρέπουν να επιβιώνουν στους δύσκολους καιρούς ή δάνεια που πάρθηκαν από ανθρώπους για να πληρώσουν φόρους ή κάποια άλλη παρόμοια κυβερνητική κλοπή. Στον αποικιακό κόσμο μπορούμε να δούμε αυτό να συμβαίνει αρκετά ξεκάθαρα, επειδή οι αποικιακές κυβερνήσεις ήταν πολύ σαφείς στο να χρησιμοποιούν την πολιτική φόρων για να χρεώνουν τους πάντες, έτσι ώστε να τους αναγκάζουν να δουλέψουν όλο και περισσότερο.
 
Το ίδιο συμβαίνει και με τα ημερομίσθια κατά κάποιο τρόπο. Τεχνικά, τα δάνεια και τα ημερομίσθια είναι παρόμοιοι μηχανισμοί. Και οι δύο μηχανισμοί βασίζονται στην αυταπάτη της ισότητας, μιας και θα πρέπει να υποκριθούμε ότι δύο ανεξάρτητα και ισότιμα σύμφωνα με τον νόμο άτομα, υπογράφουν ένα συμβόλαιο έτσι ώστε να μην είναι πλέον ισότιμα. Στην μία περίπτωση, μπαίνεις σε αυτή την κατάσταση όντας χρεωμένος μέχρι το δάνειο να αποπληρωθεί και στην άλλη ζώντας σαν εργάτης. Προφανώς, σε κάθε περίπτωση, το χρήμα ρέει προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Αλλά, όταν αρχίζεις να εξερευνείς εις βάθος τις ιστορικές προελεύσεις του καθενός από αυτούς τους μηχανισμούς καταλήγεις και στις δύο περιπτώσεις πάλι στη δουλεία. Το χρέος χρησιμοποιήθηκε σαν ο κύριος τρόπος για να μετατρέψουν τους ανθρώπους σε δούλους, ή να τους αναγκάσουν να ξεπουλήσουν μέλη των οικογενειών τους σαν δούλους. Αλλά, κυρίως οι πρώτοι ημερομίσθιοι εργάτες ήταν στην πραγματικότητα δούλοι.
 
Αυτό πράγματι συνέβαινε από τις πόλεις στην Αρχαία Ελλάδα έως τις Μεσαιωνικές πόλεις και τα λιμάνια του Ινδικού Ωκεανού. Οι ελεύθεροι άνθρωποι σχεδόν πάντα αρνούνταν να δουλέψουν για ημερομίσθια (εκτός ίσως από την δημοκρατική Αθήνα όπου οι άνθρωποι δούλευαν για το κράτος, δηλαδή για τους δήμους που εμπεριείχαν και τους εαυτούς τους). Οι πρώτοι ημερομίσθιοι εργάτες ήταν πάντα δούλοι που ενοικιάζονταν από τα αφεντικά τους, ο ιδιοκτήτης έπαιρνε το μισό του ημερομισθίου και ο δούλος το υπόλοιπο για την συντήρηση του. Με μια μαγευτική ιδεολογική στροφή, οι καπιταλιστές κατάφεραν να μας παρουσιάσουν αυτό που πάντα θεωρούνταν δουλεία σαν την ίδια την ουσία της ανθρώπινης ελευθερίας.
 
2. Παγκόσμιο Κίνημα και Άμεση Δημοκρατία
 
Τάσος Σαγρής: Οι αναρχικοί και οι αντιεξουσιαστές πρόσφεραν πολλά μέχρι σήμερα στα κινήματα των καιρών μας. Ανάμεσα σε άλλα, τα πιο δημοφιλή είναι η ποικιλομορφία των Αμεσο- Δημοκρατικών τρόπων οργάνωσης, η μη-ιεραρχική διαδικασία λήψης αποφάσεων, η αυτοοργάνωση, η ομοφωνία, η μη-αντιπροσώπευση και η ασυμβίβαστη μη-διαπραγμάτευση με την εξουσία. Αν και φαίνετε ότι οι αναρχικοί πραγματικά αυτή την στιγμή στερούνται σαφών πολιτικών προτάσεων για την λύση των καθημερινών προβλημάτων της ζωής του αιώνα μας ή μια σαφή στρατηγική για την καταστροφή του καπιταλισμού του 21ου αιώνα… ποιος μπορεί να είναι ο τρόπος να φέρουμε το κίνημα των κινημάτων στο επόμενο στάδιο, προς την κατεύθυνση της πραγματικής κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής απελευθέρωσης;
 
David Graeber: Στις ΗΠΑ τουλάχιστον, προσπαθούμε να χτίσουμε μια γνήσια δημοκρατική κουλτούρα – δημιουργώντας συνήθειες και θέτοντας ζητήματα αντιεραρχικής, οριζόντιας λήψης αποφάσεων, δημιουργώντας κοινωνικές δεξιότητες και ικανότητες που πράγματι δεν υπήρξαν ποτέ πριν παρά μόνο ανάμεσα σε κάποιους πολύ απομονωμένους πληθυσμούς όπως οι Κουακέροι και οι Ιθαγενικοί λαοί της Αμερικανικής ηπείρου. Το σημαντικό δεν είναι κυρίως οι θεσμοί (μιας και αυτοί μπορούν πάντα να αλλάξουν όποτε το χρειαζόμαστε) αλλά οι κοινωνικές συνήθειες. Οι περισσότεροι από τους αμερικανούς πολίτες δεν έχουν την παραμικρή ιδέα ώστε να διαχειρίζονται τους εαυτούς τους δημοκρατικά. Ακόμη περισσότερο δεν ξέρουν πώς να σκέφτονται δημοκρατικά – όπως για παράδειγμα, δεν έχουν την αίσθηση της «δημόσιας γνώμης». «Γνώμη» είναι αυτό που έχεις όταν δεν έχεις εξουσία. Οι κυβερνώντες δεν έχουν γνώμες. Έχουν πολιτικές αποφάσεις.
 
Πολιτικές αποφάσεις είναι αυτό που έχεις όταν επιβάλλεσαι πάνω σε ανθρώπους που δεν έχουν λόγο για αυτές τις αποφάσεις αλλά μόνο γνώμες σχετικά με αυτές. Χρειάζεται να απαλλαγούμε και από αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις και από τις αποφάσεις τους. Όταν τα πράγματα αρχίζουν να γκρεμίζονται και μπούμε στην τελικό στάδιο της κρίσης, οι άνθρωποι θα πρέπει να αποφασίσουν προς τα πού να στραφούν: προς τη δεξιά, που θα προσφέρει κάποια νέα μορφή βίαιου μετά-αποκαλυπτικού αυταρχισμού ή προς κάποιο είδος μαφίας ή προς μια οριζόντια λύση ισότητας.
 
Όσοι συνεχίσουν να πιστεύουν στην ανισότητα θα μπορούν να προσφέρουν κάποια μορφή έντονης αποδοτικότητας, όμως τέτοια συστήματα τελικά αποδεικνύονται τελείως ηλίθια και άκαμπτα επειδή δεν έχουν καμία φαντασία. Τα δικά μας προτεινόμενα συστήματα θα είναι σίγουρα πολύ πιο ευφυή, αλλά δεν θα είμαστε ποτέ τόσο ικανοί όσο αυτοί που πιστεύουν στην ανισότητα στο να τα επιβάλλουμε με την βία, μιας και κάτι τέτοιο είναι έξω από τις προθέσεις μας. Θα πρέπει να αναπτύξουμε κάποιες πραγματικά πολύ ιδιαίτερες ικανότητες για να επιτύχουμε την αποτελεσματική δημοκρατική οργάνωση, και πρέπει να μπορούμε να το κάνουμε όλο αυτό ευχάριστο, διασκεδαστικό και ικανοποιητικό καθώς επίσης και αποτελεσματικό για να μπορέσουμε να κερδίσουμε παρόλη την βία που θα συνεχίζουν να εξασκούν οι θιασώτες της ανισότητας.
 
3. Πολιτική Βία και Τακτικές Αγώνα
 
Tάσος Σαγρής: Οι Αναρχικοί κατηγορούν σε όλο τον κόσμο τους ειρηνιστές ότι προκαλούν θυματοποίηση και ηττοπάθεια στα κινήματα. Οι Φιλελεύθεροι στην Αμερική κατηγορούν τους Αναρχικούς ότι απομονώνουν κοινωνικά τα κινήματα με τις βίαιες πρακτικές τους και την άμεση δράση τους. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης παντού στον πλανήτη απλώνουν μαζική αποβλάκωση. Στην βόρεια Αφρική η «Αραβική Άνοιξη» περιπλανιέται χαμένη μέσα στους καπνούς των ένοπλων συγκρούσεων στους δρόμους, τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ και τις παρεμβάσεις συμμοριών και κομμάτων πλούσιων ισλαμιστών φανατικών. Στις Δυτικές μητροπόλεις η κρίση γίνεται η καλύτερη δικαιολογία για να εκφραστούν τα χειρότερα ρατσιστικά και δολοφονικά ένστικτα, επανεμφανίζεται ο νεοναζισμός και η αγελαία νεανική βία στους δρόμους γίνεται ανεξέλεγκτη. Το μίσος και η οργή βασιλεύουν παντού, μπορείς να το νιώσεις. Μπορούμε να προσφέρουμε πολιτική κατεύθυνση σε αυτή την οργή; Τι είναι αυτό που ιστορικά εκφράζει την διαφοροποίηση ανάμεσα στην πολιτική βία και τον μητροπολιτικό χουλιγκανισμό;
 
David Graeber: Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές σχετικά με τον ρόλο της Βίας. Η Βία είναι το πιο δυνατό χαρτί που έχει στα χέρια του για να παίξει ο αντίπαλος και επίσης η Βία –ειδικά η οργανωμένη Βία –είναι μια μορφή ηλιθιότητας που όταν επικρατεί κάνει αδύνατη κάθε πιθανότητα να απαντήσεις σε αυτήν με κάποια μορφή ευφυΐας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κατά βάθος η Βία είναι μια μορφή ηλιθιότητας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να την χρησιμοποιούμε. Υπάρχουν πάρα πολλές περιπτώσεις που αυτή είναι η μοναδική πιθανή μας επιλογή απέναντι στην μαζική βία της ηλιθιότητας του παρόντος κυρίαρχου συστήματος. Αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι δεν πρόκειται ποτέ να νικήσουμε με αυτό τον τρόπο. Γιατί επίσης η Βία τείνει να είναι ένα από τα ελάχιστα πράγματα που είναι πιο αποτελεσματική όταν εφαρμόζεται σε ιεραρχική δομή εντολών «από πάνω – προς τα κάτω».
 
Δεν πρόκειται ποτέ να νικήσουμε την Αμερικάνική Αεροπορία με μια οδομαχία. Και ούτως ή άλλως οι αντίπαλοι μας έχουν πυρηνικά όπλα! Έτσι, το τέλος του παιχνιδιού πρέπει με κάποιο τρόπο να έρθει από μια δικιά μας κίνηση στην οποία με κάποιο τρόπο ο εχθρός δεν θα μπορεί να απαντήσει στέλνοντας τους στρατιώτες μας να μας σκοτώσουν όλους γιατί μάλλον οι στρατιώτες του θα αρνηθούν να κάνουν κάτι τέτοιο ή απλά θα πάνε σπίτια τους ή θα περάσουν στην δικιά μας πλευρά. Φυσικά, δεν πρόκειται ποτέ να καταφέρουμε να κάνουμε ποτέ αυτή την κίνηση απέναντι στον εχθρό ούτε αν ακολουθούμε κατά γράμμα την «μη-βία» του Γκάντι. Προσωπικά συμφωνώ απόλυτα με την απάντηση που έδωσε σε αυτό το θέμα η εξέγερση της Οαχάκα και το κίνημα των δασκάλων εκεί: και οι δύο πλευρές, και η τύπου Γκάντι «μη-βία» και η νικηφόρα ένοπλη εξέγερση (τουλάχιστον αν διαιωνιστεί), είναι σίγουρο ότι καταλήγουν σε κάθετες ιεραρχικές δομές και καταστρέφουν τελικά την δημοκρατία. Όμως, υπάρχει μια απέραντη περιοχή ανάμεσα σε αυτές τις δύο θέσεις που πρέπει να εξερευνηθεί.
 
Τώρα, σχετικά με τον χουλιγκανισμό, δυστυχώς το άλλο μεγάλο πρόβλημα με την Βία είναι πως είναι φρικτά σαγηνευτική. Αφού ξεπεράσεις κάποιες αρχικές αναστολές έχει σχεδόν τις ίδιες εθιστικές ποιότητες με κάποια είδη ναρκωτικών. Πιστεύω πως η ανθρωπολογία μπορεί να μας βοηθήσει να εμβαθύνουμε σε αυτό το θέμα αποδεικνύοντας ότι ομάδες που αποτελούνται αποκλειστικά από νεαρούς άντρες ηλικίας 15 έως 25 χρονών πολύ συχνά οδηγούν σε πολύ προβληματικές συμπεριφορές (χαρακτηριστικό παράδειγμα για αυτό είναι η φρικτή δράση των κρατικών στρατών). Το σημαντικότερο πράγμα λοιπόν που πρέπει κάποιος να παίρνει υπόψη του πριν αποφασίσει να συμμετάσχει σε συγκρουσιακές τακτικές είναι να βεβαιώνεται ότι η συγκεκριμένη ομάδα με την οποία συμπράττει περιλαμβάνει ανθρώπους από διαφορετικές ηλικιακές ομάδες και διαφορετικά φύλλα όπως επίσης ότι σίγουρα τα μέλη πρέπει να συνεργάζονται και για έναν ευρύ αριθμό από πολλές άλλες πρακτικές εκτός από την επιτέλεση βίαιων δράσεων.
 
4. Η Παγκόσμια Επανάσταση
 
Τάσος Σαγρής: Αν «το μέλλον είναι αβέβαιο και το τέλος είναι πάντα κοντά» (ειδικά αν αναλογιστούμε τις επιπτώσεις της Κλιματικής Αλλαγής στο πιθανό μέλλον της Γης), μπορούμε να θεωρήσουμε τα κινήματα του 2011-2012 σαν τις απαρχές μιας νέας παγκόσμιας επαναστατικής εποχής ή σαν τις τελευταίες εκλάμψεις ενός «ένδοξου» επαναστατικού παρελθόντος λίγο πριν την εγκαθίδρυση μιας μακράς περιόδου απόλυτης παγκόσμιας κυριαρχίας του Καπιταλισμού;
 
David Graeber: Διατηρώ τις αμφιβολίες μου για το κατά πόσο τα επερχόμενα χρόνια θα μοιάζουν με αυτό ακριβώς που πιστεύουμε ότι πρέπει να μοιάζει μια επανάσταση. Άλλωστε, σχεδόν σίγουρα και οι επαναστάσεις του παρελθόντος για αυτούς που τις έζησαν δεν μοιάζανε και πολύ με αυτό που νομίζουμε ότι θα έπρεπε να μοιάζουν. Συμφωνώ με την θέση του Immanuel Wallersteinότι οι ιστορικοί του μέλλοντος θα μιλούν για την «παγκόσμια επανάσταση του 2011» σχεδόν με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο αναφέρονται στο 1848 ή το 1968, επαναστάσεις οι οποίες επίσης δεν επέτυχαν την άμεση κατάληψη της εξουσίας και την εγκατάσταση επαναστατικών καθεστώτων. Και άλλωστε ποια μπορούν να είναι τα κριτήρια ενός αναρχικού πάνω σε αυτό το θέμα;
 
Επαναστάσεις σαν αυτές που αναφέραμε μεταμορφώνουν την πολιτική κοινή λογική, επεκτείνουν τους ορίζοντες των δυνατοτήτων και των πιθανοτήτων μας και προσωπικά πιστεύω ότι αυτό ήταν που συνέβη το 2011. Όμως και ακόμα περισσότερο, πιστεύω ότι οι ιστορικοί θα θυμούνται αυτές τις στιγμές ως τις απαρχές της διάλυσης της στρατικο-οικονομικής αυτοκρατορίας των Η.Π.Α. Γιατί σίγουρα θα διαλυθεί. Οι αγώνες της εποχής μας είναι για το ποια μορφή θα πάρει η επόμενη κατάσταση.
 

* Ο David Graeber είναι ανθρωπολόγος καθηγητής στο πανεπιστήμιο Goldsmiths του Λονδίνου. Σημαντικότερα έργα του: Debt: the first 5,000 yearsPossibilities: essays on hierarchy, rebellion, and desire, Direct action: an ethnography.Στην Ελλάδα βιβλία του κυκλοφορούν από τις εκδόσεις ΣΤΑΣΕΙ ΕΚΠΙΠΤΟΝΤΕΣ

Πηγή: Void Network

Σχολιάστε

Filed under David Graeber, Αναρχισμός, Συνεντεύξεις, αλήθεια, κρίση

Ενέδρα ….. ¨Οταν το κράτοςπαρακράτος ενοχλείται στέλλει τα σκυλιά του να δαγκώσουν…Απόπειρα κατά του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη

O Κώστας Βαξεβάνης είναι από τους λίγους αληθινούς δημοσιογράφους που παρέμειναν στην ελλάδα μέσα στην κίτρινη και μαύρη λάσπη και τα παπαγάλακια του κράτουςπαρακράτους

εδώ το κράτος

το παρακράτος που γίνεται κράτος

και το υπερούσιο κράτοςπαρακράτος μαζί

ΕΝΕΔΡΑ

Δημοσιευμένο στις 10 Σεπ 2012 | ΠΑΝΔΩΡΙΚΩΣ | Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης

Υπάρχει ένας ασφαλής τρόπος να πεις την αλήθεια όταν υπάρχουν πράγματα που σε μπερδεύουν ή που σε φοβίζουν. Να πεις τα γεγονότα. Στα γεγονότα συμπεριλαμβάνεται (δυστυχώς για κάποιους) και η βεβαιότητα που αποκτάς ξαφνικά, όταν απέναντί σου υπάρχει κάποιος που αντιλαμβάνεσαι πως είναι αυτός που είναι εκεί για να σε σκοτώσει.
Στην δουλειά μου, λόγω της φύσης της κινδύνευσα αρκετές φορές. Δεν το δημοσιοποίησα ποτέ γιατί αυτό δεν αφορά τον κόσμο. Τον κόσμο τον αφορά η είδηση και όχι πώς την βγάζεις. Θεωρώ ανόητο κάποιος δημοσιογράφος να κάνει αυτορεπορτάζ με το πόσο κινδυνεύει. Είναι το ίδιο ανόητο με το να ακούς κάποιον εναερίτη της ΔΕΗ, την ώρα που περνάς κάτω από την κολώνα που είναι σκαρφαλωμένος να φωνάζει «κινδυνεύω, κινδυνεύω». Το λογικότερο είναι να τους πεις «κάνε καμιά άλλη δουλειά, ρε φίλε».

Οι λόγοι που δημοσιοποιώ για πρώτη φορά τι μου συνέβη, είναι γιατί δεν αφορά μόνο εμένα και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο από εμένα. Είναι η λειτουργία ενός παρακράτους που προσπαθεί να επιβληθεί ως νομοτελειακή λειτουργία της αγριότητας των ημερών. Μέχρι που να πιστέψουμε πως πρέπει να κρυφτούμε στα σπίτια μας, να μην ακούμε και κυρίως να μην μιλάμε ακόμη και όταν βλέπουμε.
Όπως όλοι οι άνθρωποι, φοβάμαι. Μόνο οι βλάκες δεν φοβούνται. Και αυτό που φοβάμαι είναι πως αν την Κυριακή για καλή μου τύχη δεν έμενα από λάστιχο με τη μηχανή και δεν είχα ένα σκυλί που μ’ αγαπούσε πολύ, ίσως να μην ζούσα.

Ας πάμε στα πραγματικά γεγονότα.
Ζω σε ένα απομονωμένο σπίτι στην Άνοιξη με 3 σκυλιά. Το πρωί του Σαββάτου τα σκυλιά άρχισαν να γαβγίζουν έντονα. Βγήκα στη βεράντα του σπιτιού και είδα ένα ζευγάρι (άντρας και γυναίκα) να κοιτάει το σπίτι. Τους ρώτησα από μακριά αν θέλουν κάτι. Γύρισαν χωρίς να πουν κουβέντα και έφυγαν.

Το μεσημέρι του Σαββάτου η μηχανή με την οποία μετακινούμαι έπαθε λάστιχο. Δεν ήξερα την ώρα που έβριζα γι αυτή μου την ατυχία, πόσο τυχερός ήμουν. Άφησα την μηχανή σε ένα βουλκανιζατέρ που είχε όμως κλείσει στη γειτονιά. Το βράδυ πήγα με την παρέα μου σε ένα ουζερί που συχνάζω στη Δροσιά. Λίγες ώρες αφού συνέβησαν όλα, τρεις διαφορετικοί άνθρωποι με ενημέρωσαν πως το βράδυ εκείνο έξω από το ουζερί πέρασε αρκετές φορές μια μηχανή με αναβάτη κάποιον τύπο με μαύρο μπουφάν μηχανής, σκούρο κράνος και μεγάλο τσαντάκι στη μέση. Αυτοί που τον εντόπισαν ήταν μαγαζάτορες που φοβήθηκαν πως μπορεί αυτός ο τύπος να ήταν κάποιος ληστής. Την ώρα όμως που συνέβαινε αυτό, δεν το ήξερα.

Στη μιάμιση περίπου το βράδυ, έφυγα από το ουζερί με κάποιον φίλο ο οποίος προθυμοποιήθηκε να με πάει σπίτι. Λίγο πριν στρίψουμε για το στενό που βγάζει στο σπίτι μου, διακρίναμε δύο αυτοκίνητα να είναι παράλληλα στο δρόμο, στραμμένα προς την κατεύθυνσή μας μπλοκάροντας το πέρασμα. Ζήτησα από το φίλο μου να συνεχίσει αντί να στρίψει. Στρίψαμε από το επόμενο στενό αλλά δεν σταματήσαμε στο σπίτι. Συνεχίσαμε ώστε να βρεθούμε πίσω από τα αυτοκίνητα και να δούμε ποιοι ήταν αυτοί. Τα αυτοκίνητα όμως είχαν φύγει.
Πήγα λοιπόν στο σπίτι, αρκετά ανήσυχος για την ασυνήθιστη «κινητικότητα» στην περιοχή μου. Μπήκα στο σπίτι χωρίς να ανάψω φώτα και αφού πίστεψα ή μάλλον θέλησα να πιστέψω πως τίποτα δεν συμβαίνει, κοιμήθηκα.

Στις 04:40 τα ξημερώματα ένα από τα σκυλιά, άρχισε να γαυγίζει με μανία, αλλά να παραμένει έξω από την πόρτα αντί να κινηθεί μέσα στον κήπο μου. Βγήκα πολύ προσεκτικά στον κήπο φροντίζοντας να κινούμαι στα πιο σκοτεινά σημεία του. Ήταν μια τεράστια ανοησία που όμως μπορεί και να με έσωσε.

Φτάνοντας στη μέση του κήπου είδα αυτό που πολλές φορές έχω σκεφτεί ότι μπορεί να συμβεί. Είναι αδύνατο όμως να το αντιμετωπίσεις όταν συμβαίνει. Ένας ψηλός άντρας ήταν στο πάνω μέρος του οικοπέδου. Εκτεθειμένος προς την μεριά του σπιτιού, αλλά καλά προστατευμένος από το βλέμμα αυτού που θα έμπαινε στο σπίτι. Ήταν καθισμένος στο παρτέρι, ακούνητος, στωικός σχεδόν, με την πλάτη ακουμπισμένη στον τοίχο της πόρτας.

Επέστρεψα προσεκτικά στο εσωτερικό τους σπιτιού και κάλεσα το 100. Στις 04:51, είπα στην τηλεφωνήτρια της Άμεσης Δράσης τι συμβαίνει ποιός είμαι, ποιά είναι η διεύθυνση και διευκρίνισα πως είχα οπτική επαφή με τον εισβολέα, ο οποίος όμως δεν με είχε δει.
Αμέσως μετά τηλεφώνησα στο γείτονά μου, του είπα τι συμβαίνει και του ζήτησα να είναι σε ετοιμότητα μέχρι να φτάσει η Αστυνομία. Λίγα λεπτά αργότερα, άκουσα θόρυβο έξω από την πόρτα, κλαδιά να σπάνε και το σκυλί να γαβγίζει μανιασμένα. Δεν ήξερα αν κάποιοι αποχωρούν ή κάνουν επίθεση εναντίον μου.

Κατέβηκα στον κάτω όροφο για να μπορώ να φύγω αν χρειαστεί. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, δύο άτομα άρχισαν να τρέχουν μπροστά από το παράθυρο, κατευθυνόμενοι προς το κάτω μέρος του οικοπέδου. Σκαρφάλωσαν τα κάγκελα και έφυγαν από το σημείο ακριβώς που στεκόταν το ζευγάρι που παρακολουθούσε το σπίτι το προηγούμενο πρωί. Άνοιξα την πόρτα και δύο ακόμη άτομα πετάχτηκαν από τον κήπο ακολουθώντας τους προηγούμενους δύο.

Άρχισα να φωνάζω και οι γείτονες βγήκαν στα μπαλκόνια. Βγήκα από το σπίτι και συναντήθηκα μαζί τους στον δρόμο. Μετά από μερικά λεπτά ήρθε το 100 και αμέσως μετά ένα συμβατικό αυτοκίνητο της Ασφάλειας. Οι άντρες της Ασφάλειας μου είπαν πως επί αρκετή ώρα έψαχναν το σπίτι γιατί το Κέντρο τους είχε δώσει τον αριθμό 4, ενώ εγώ μένω στο 8 και βέβαια ανέφερα το 8 ως αριθμό του σπιτιού μου. Τα υπόλοιπα είχαν αρκετή αγωνία αλλά δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία.

Στις 7 πμ, όταν είχε ξημερώσει, βγήκα στον κήπο και άρχισα να φωτογραφίζω σπασμένα κλαδιά, πατήματα και να αναζητώ οποιοδήποτε στοιχείο. Έφτασα ως την είσοδο, όπου διέκρινα πως στο σημείο που στεκόταν ο εισβολέας που είχα δει, ένα μικρό παράθυρο του γείτονα ήταν ανοιχτό. Υπέθεσα πως όταν έφτασε η Αστυνομία μπήκε από εκεί στο διπλανό σπίτι γιατί δεν προλάβαινε να φύγει. Ξανακάλεσα την αστυνομία για να ερευνήσει το διπλανό σπίτι όπου μένει ένας άρρωστος ηλικιωμένος. Η αστυνομία έφτασε για δεύτερη φορά με μεγάλες δυνάμεις πια και ερεύνησε το σπίτι. Δεν βρήκε τίποτα. Τρία παράθυρα του σπιτιού ήταν ανοιχτά, αλλά όχι παραβιασμένα. Από τη σκόνη και τα σκουπίδια στις ράγες ανοίγματος φαινόταν ότι ήταν ανοιχτά επί μήνες.

Έδωσα κατάθεση για όλα αυτά στην Ασφάλεια. Λίγο πριν τελειώσω, ο διοικητής μου είπε πως μάλλον πρόκειται για διάρρηξη γιατί βρήκαν και έναν σπασμένο αφαλό κλειδαριάς. Του απάντησα πως τα παράθυρα του γείτονα ήταν ανοιχτά και δεν χρειαζόταν καμιά διάρρηξη. Μεταξύ σοβαρού και αστείου του είπα επίσης πως αν κάποιοι ήθελαν να με σκοτώσουν, δεν χρειαζόταν να δείξουν ότι σκοτώνουν έναν δημοσιογράφο, αλλά κάποιον που βρέθηκε τη λάθος στιγμή σε λάθος σημείο. Έναν άτυχο δηλαδή σε κάποια διάρρηξη.

Τις επόμενες ώρες μίλησα με αρκετούς ανθρώπους που χειρίζονται επιχειρησιακά θέματα ασφάλειας και τους οποίους γνωρίζω εξαιτίας της δουλειάς μου. Το σενάριο το οποίο θεωρούν ως δεδομένο είναι ένα: Το σπίτι ήταν υπό παρακολούθηση όπως και εγώ. Η ατυχία που είχα με την μηχανή, προφανώς μπέρδεψε τους δράστες, οι οποίοι περίμεναν να με δουν να φτάνω με τη μηχανή. Μπήκαν στην αυλή μου και το διπλανό οικόπεδο περιμένοντας να φτάσω. Ο εισβολέας πίσω από την εξώπορτα θα είχε τον πρώτο λόγο, ενώ θα με εγκλώβιζαν δύο από το διπλανό οικόπεδο και δύο από το κάτω μέρος του κήπου μου. Δεν ήξεραν πως ήμουν ήδη στο σπίτι και αιφνιδιάστηκαν.

Πρέπει να πω πως αυτό το σενάριο το πιστεύω αν και είναι το τελευταίο που θέλω να ισχύει. Δεν κάνει κανένας διάρρηξη στο διπλανό σπίτι, στρατοπεδεύοντας στο δικό μου. Ούτε έχει ακροβολισμένο ένα στρατό. Ούτε τοποθετεί κάποιον πίσω από την πόρτα που θα έμπαινα. Απέναντι από το σπίτι του γείτονά μου υπάρχουν 3 μισοτελειωμένες οικοδομές, ιδανικές για να ελέγχουν την περιοχή και την όποια επιχείρηση «διάρρηξης». Όπως και ένα άδειο οικόπεδο γεμάτο με χόρτα. Προτίμησαν όμως το σπίτι μου με τρία άγρια σκυλιά.
Πριν από 3 μέρες, ένας άνθρωπος που ζήτησε να με συναντήσει για μια πολύ σοβαρή υπόθεση, φεύγοντας μου είπε «πρόσεχε γιατί μπορεί να σε φάνε και να σκηνοθετήσουν μια ληστεία ή μια διάρρηξη». Ξέρω πολύ καλά ότι αυτό συμβαίνει συχνά. «Άγνωστοι» ληστές μπορούν να πέσουν σε άτυχους μάρτυρες ή δημοσιογράφους. Επειδή έχουν συμβεί πολλά και το παρακράτος είναι εκτός από επικίνδυνο και μια γλίτσα που κολλάει παντού, στις 25 Μαΐου που είχε κάνει μία ακόμη προσπάθεια με την εμπροσθοφυλακή του, είχα γράψει ένα άρθρο για αυτό που μπορεί να συμβεί. Και δυστυχώς συνέβη, νομίζω. Μπορείτε να το διαβάσετε εδώ http://www.koutipandoras.gr/?p=20928
Η Αστυνομία μπορεί να ανακοινώσει ό,τι θέλει. Δεν με απασχολεί. Μια αστυνομία που στέλνει ένα στραπατσαρισμένο ασφαλίτικο σε λάθος αριθμό οδού, την ώρα που ξέρει ότι ένας δημοσιογράφος έχει δεχθεί εισβολή, δεν έχει αξιοπιστία σε τίποτα. Την δεύτερη φορά που κάλεσα το 100, μου είπαν να καλέσω το Αστυνομικό Τμήμα του Αγίου Στεφάνου. Και από εκεί μου ξαναείπαν να καλέσω το 100. Η δε, τηλεφωνήτρια όταν ξανακάλεσα αγανακτισμένος, με ρωτούσε διάφορα «κουφά» στοιχεία ταυτότητας (μέχρι και τί δουλειά κάνω) προκειμένου να δώσει εντολή για να ενεργήσουν. Όχι, αυτή την Αστυνομία δεν την θεωρώ αξιόπιστη, αν και θεωρώ πολλά από τα στελέχη της και τους αστυνομικούς της. Ακόμα και αν συλλάβουν «διαρρήκτες».

Να προσθέσω ένα ακόμη στοιχείο. Πριν ανακοινώσω οτιδήποτε, φροντίζοντας απλώς να συλλέξω όσο πιο πολλά στοιχεία μπορούσα, ένα από τα γνωστά blog παρακρατικής δράσης έκανε ανάρτηση για να ακυρώσει εκ των προτέρων την όποια δική μου ανακοίνωση. Σύμφωνα με την ανάρτηση, γνωστός δημοσιογράφος – παρουσιαστής, προσπαθούσε να πείσει γνωστό επιχειρηματία για τον οποίο κάνει ειδικές αποστολές για τα συμφέροντά του, πως δέχθηκε επίθεση. Η επίθεση μάλιστα, έλεγε δεν είχε καμιά επιβεβαίωση από την αστυνομία. Ακόμη και αν μία στις χίλιες πίστευα πως δεν έκαναν καμιά επίθεση εναντίον μου, το «δημοσίευμα» με πείθει. Όταν το παρακράτος τρέχει να προκαταβάλει την κοινή γνώμη, το έχεις χτυπήσει αλύπητα και έχει αρχίσει να φοβάται.

Ως επίλογο θέλω να σας γράψω ένα μήνυμα που μόλις ήρθε από τη φίλη μου τη Νικολέτα: «Τι να πω, ζούμε ένα Μεσαίωνα ενώ πιστεύουμε ότι έχουμε Δημοκρατία. Να προσέχεις και το ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος».

Το ξέρω και γι’ αυτό θα συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω. Δεν θα ζητήσω ούτε φρουρές, ούτε όπλα. Συνεχίζω να πιστεύω πως χρειαζόμαστε απλώς αλήθειες.

ΥΓ Προς παπαγαλάκια: Πρέπει να καταλάβετε ότι δεν είσαστε πια οι πολύχρωμες πόρνες του συστήματος, αλλά αυτοί που το εκθέτουν. Το ψέμα σας είναι αυτό που απλώς αποδεικνύει την αλήθεια μου.

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", Κώστας Βαξεβάνης, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια, κρίση, ντοκυμαντερ

Μετά τους μετανάστες, έρχεται η σειρά σας….

 

Οι μεγαλύτερες αλήθειες γράφονται στα ντουβάρια.
Μόνο που τα «ντουβάρια» δε λένε να ξεστραβωθούν.

φωτό και λεζάντα από εδώ

http://vasiliastismonaxias.blogspot.de/2012/08/blog-post_4951.html

 

αναδημοσίευση από

http://eagainst.com/articles/laurie-penny/

 

 

Laurie Penny: Δεν είναι υπερβολή ο παραλληλισμός με το Ναζισμό
01/09/2012 | »

Print Friendly

Αναδημοσιεύω το άρθρο της Laurie Penny (η οποία είναι Βρετανή δημοσιογράφος και ακτιβίστρια με σημαντική παρουσία στο φεμινιστικό κίνημα), όπως το μετέφρασε μέλος της ΣΟ του ιστολογίου Παραλληλόγραφος.

Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην Βρετανική εφημερίδα Independent, προκαλώντας ποικίλα σχόλια στο Ελληνικό κοινό, καθώς η αρθρογράφος προσπαθεί ν’ αφουγκραστεί τη σύγχυση που έχει δημιουργηθεί στις σχέσεις Ελλήνων και μεταναστών στην Αθήνα, καθώς και τα βίαια ρατσιστικά ξεσπάσματα μελών του φασιστικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής εναντίον αλλοδαπών, ομοφυλόφιλων και και πολιτικών τους αντιπάλων.

Αποκορύφωμα υπήρξε η φιλική, προς την Χρυσή Αυγή, στάση της tabloid ιστοσελίδας Πρώτο Θέμα, που δεν δίστασε να χαρακτηρίσει το άρθρο «πρόκληση», δίχως να προβάλλει κανένα αντι-επιχείρημα, αλλά και τα σχόλια πολλών αναγνωστών – οι οποίοι, όντας ένα αναπόσπαστο κομμάτι του εθνικιστικού όχλου – επιδόθηκαν σε ντελίριο αισχρολογίας και λαϊκισμού, στολίζοντας την δημοσιογράφο με διάφορα κοσμητικά επίθετα, επιβεβαιώνοντας, έτσι, για μια ακόμη φορά τον πολιτικό εκτροχιασμό της Ελληνικής κοινωνίας, η οποία έχει διαβρωθεί σε μεγάλο βαθμό από την κατάφωρη συνωμοσιολογία και την έλλειψη πολιτικού στοχασμού που κυριαρχεί σχεδόν σε κάθε πτυχή της. Είναι αυτή η κοινωνία που, όπως όλα δείχνουν, ούτε θέλει αλλά ούτε ταυτόχρονα μπορεί, να έρθει σ’ επαφή με το δικό της καθρέφτη, κι έχοντας χάσει κάθε επαφή με την εν γένει πραγματικότητα, αναζητά εχθρούς εκεί που δεν υπάρχουν, είτε αυτο-αναγκάζεται να δημιουργήσει αποδιοπομπαίους τράγους (μερικοί απ’ αυτούς είναι οι μετανάστες, την τύχη των οποίων θα πρέπει ν’ ακολουθήσουν οι ομοφυλόφιλοι και οι αναρχικοί, με βάση την Χρυσή Αυγή). Σίγουρα, το μεταναστευτικό είναι ένα υπαρκτό πρόβλημα (βλ επίσης άρθρο που είχα δημοσιεύσει μόλις μερικές μέρες πριν: Λίγα λόγια ακόμα για το μεταναστευτικό), ένα πρόβλημα που γιγαντώθηκε εν δυνάμει των μεγαλοφυών πολιτικών μας, οι οποίοι όντας ανίκανοι να συγκρουστούν με τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επέτρεψαν να μετατραπεί ολόκληρη η χώρα σε αποθήκη δυστυχισμένων ανθρώπων.

Και για να γίνω, τέλος, ακόμα πιο απεχθής σε αυτούς που με διαβάζουν, λέω πως δεν είναι μόνο το τερατούργημα της ΕΕ και οι άχρηστοι πολιτικοί που εμείς οι ίδιοι εκλέξαμε ο μόνος υπεύθυνος για την κατάντια αυτήν. Είναι και το αναμφισβήτητο γεγονός ότι η Ελλάδα αποτελεί μια χώρα που χορηγεί άσυλο με το σταγονόμετρο, όπου η εκκλησία, οι παπάδες και το κάθε λογής διεφθαρμένο ιερατείο μπορεί με φοροαπαλλαγές να ζει εις βάρος των άλλων πολιτών, ασκώντας, ταυτόχρονα, μεγάλη εξουσία στην πολιτική σκηνή του τόπου, και οδηγώντας την στον γκρεμό μια ώρα αρχύτερα. Είναι, φυσικά, και όλος αυτός ο Χριστιανικός συρφετός που ζει και τρέφεται με τον φόβο των Εβραίων και κάποιας «Νέας Τάξης», που έχει μετατρέψει το διαδίκτυο σε γήπεδο, ανοίγοντας συνεχώς ιστοσελίδες «πατριωτικού χαρακτήρα», αυτό το μεταμοντέρνο κιτς, που θα οδηγούσε τον Andy Warhol στα αντικαταθλιπτικά! Τα έχουμε πει, άλλωστε, αυτά ούκ ολίγες φορές! (Σύνδεσμοι: [1] [2] [3] [4] [5])

Τέλος σχολιασμού και αρχή άρθρου.

In case you didn’t see, here’s my article on the rise of fascism in – and Europe’s chilling complacency: independent.co.uk/opinion/commen…

Πραγματικοί φασίστες με μαύρες μπλούζες φέρουν σβάστιγκες και δολοφονούν εθνικές μειονότητες στην Αθήνα

«Μετά τους μετανάστες, έρχεται η σειρά σας». Αυτό έγραφαν φυλλάδια που βρέθηκαν αυτή τη βδομάδα στην περιοχή των γκέι κλαμπς στην Αθήνα. Καθώς η βία ενάντια σε μετανάστες και εθνικές μειονότητες κλιμακώνεται σ’όλη την Ελλάδα, οι υποστηρικτές του υπερ-δεξιού κόμματος της Χρυσής Αυγής έχουν επίσης αρχίσει να προωθούν επιθέσεις μίσους ενάντια σε ομοφυλόφιλους και ανθρώπους με αναπηρίες. Αυτοί οι φασίστες παρελαύνουν με μαύρες μπλούζες και πυρσούς στην Αθήνα, τρομοκρατώντας εθνικές και σεξουαλικές μειονότητες, επιδεικνύοντας σύμβολα που δε θυμίζουν παρά μια ξέμπλεκη σβάστιγκα και δηλώνοντας την περιφρόνησή τους για τους πολιτικούς θεσμούς. Και παρόλ’αυτά, σε ολόκληρη την Ευρώπη, συνεχίζουν να αντιμετωπίζονται σαν ένα απλό σύμπτωμα της Ελληνικής οικονομικής κρίσης.

Κάποτε, οι δεξιοί τραμπούκοι έκαναν επιθέσεις ενάντια σε μετανάστες μόνο τη νύχτα. Τώρα τις κάνουν και τη μέρα, χωρίς να φοβούνται τις συνέπειες, μια και σπάνια υπάρχουν τέτοιες. Τις τελευταίες βδομάδες, ο αριθμός και η σοβαρότητα των επιθέσεων αυξήθηκαν – στις 12 Αυγούστου, ένας 19χρονος αιτούμενος άσυλο από το Ιράκ μαχαιρώθηκε θανάσιμα από μία συμμορία μοτοσυκλετιστών, μόλις λίγους δρόμους δίπλα από το κτήριο της βουλής – και σε περίπτωση που οι μετανάστες καταγγείλουν επιθέσεις στην αστυνομία, κινδυνεύουν να συλληφθούν.

Δεν είναι μόνο ότι τα εγκλήματα ενάντια σε μετανάστες στην Ελλάδα θεωρούνται χαμηλής σημασίας, αλλά και ότι μεγάλο μέρος των υποστηρικτών της Χρυσής Αυγής προέρχεται από τους κόλπους της αστυνομίας. Τα exit polls των εκλογών του Μαΐου του 2012 υπέδειξαν ότι σε κάποια αστικά κέντρα, μέχρι και 50% των Ελλήνων αστυνομικών ψήφισαν τη ρατσιστική οργάνωση, που τώρα κατέχει το 7% των εδρών στο κοινοβούλιο.

Τα μαχαιρώματα, οι ξυλοδαρμοί και οι επιθέσεις από μοτοσυκλέτες έχουν γίνει τόσο κοινά που σε πολλές περιοχές της πρωτεύουσας οι μετανάστες φοβούνται να βγουν έξω μόνοι. Παρόλο που η Ελλάδα είχε για καιρό αρκετό αλλοδαπό πληθυσμό – το 80% των προσφύγων που καταλήγουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση φτάνει από ελληνικά λιμάνια – οικογένειες που ήρθαν στη χώρα αναζητώντας ασφάλεια, τώρα φοβούνται για τα παιδιά τους. Σύμφωνα με μια πρόσφατη έκθεση της οργάνωσης Human Rights Watch με τίτλο «Hate on the Streets» (Μίσος στους Δρόμους), οι αρχές – καθώς και η Ε.Ε. και το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς κοινότητας – εθελοτυφλούν απέναντι στη ρατσιστική βία στην Ελλάδα.

Σα να μην έφτανε η εθελοτυφλία, τώρα ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης, Νίκος Δένδιας, δεσμεύτηκε να πατάξει τη μετανάστευση, την οποία περιέγραψε σαν «εισβολή» και «βόμβα στα θεμέλια της κοινωνίας». Όχι τυχαία, ο Δένδιας περιέγραψε επίσης την παρουσία αλλοδαπών στην Ελλάδα σαν πολύ σημαντικότερη απειλή από αυτή της οικονομικής κρίσης – ένα μήνυμα που σίγουρα θα αφισοκολλούσε σ’όλους τους τοίχους της Αθήνας αν μπορούσε.

Η υποκίνηση του ρατσισμού έχει μετατραπεί σε στρατηγική για την εκτροπή της προσοχής ενός απογοητευμένου έθνους μακριά από την κυβέρνηση και τη δημοσιονομική κρίση. Όπως πολλές κεντροδεξιές κυβερνήσεις που αντιμετωπίζουν φθορά, ο κυβερνητικός συνασπισμός της Νέας Δημοκρατίας μιμείται τη γλώσσα των ακροδεξιών εξτρεμιστών, εκμεταλλευόμενη περισσότερο παρά κατευνάζοντας την ξενοφοβία των πολιτών. Με την υποστήριξη του Δένδια, η αστυνομία μαζεύει μετανάστες, συλλαμβάνει και απελαύνει χιλιάδες σε επιχειρήσεις σ’όλη την Αθήνα και σε κοντινές πόλεις, ένα πρόγραμμα που ονομάστηκε -χωρίς ειρωνική διάθεση, απ’ό,τι φαίνεται- «Ξένιος Δίας», από τον ελληνικό θεό της φιλοξενίας.

H άνοδος της δημοτικότητας και της αυτοπεποίθησης της Χρυσής Αυγής δεν ήρθε από το πουθενά. Το κόμμα είναι ενεργό εδώ και δεκαετίες, αλλά τέσσερα χρόνια πριν, πριν από το πρώτο κύμα περικοπών στην Ελλάδα, θεωρούνταν κάτι σαν ανέκδοτο. Αυτό το καλοκαίρι, με το κόμμα να έχει κάτσει στα έδρανα της βουλής, μέλη της Χρυσής Αυγής ιδρύουν παντοπωλεία μόνο για Έλληνες και διανέμουν τρόφιμα σε άνεργους στην Πλατεία Συντάγματος – αλλά μόνο για «αληθινούς Έλληνες».

Δε χρειάζεται να υποδείξει η αριστερά την ιστορική σχέση ανάμεσα στην επιβολή οικονομικής λιτότητας και την άνοδο του φασισμού. Η Χρυσή Αυγή φανερώνει αυτή τη σύνδεση και την καθιστά κατηγορηματική. Αλλά η προθυμία τους να εκμεταλλευτούν τη λαϊκή δυσφορία δε θα καταφέρει ποτέ, σε κανένα έθνος, να κάνει τους ρατσιστές τραμπούκους «φωνή του λαού».

Όπως και άλλες ρατσιστικές ομάδες, η Χρυσή Αυγή ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί την περιθωριοποιημένη εργατική τάξη. Όπως και άλλες ακροδεξιές ομάδες στην Ευρώπη – συμπεριλαμβανόμενης της English Defence League και του νέου British Freedom Party – η Χρυσή Αυγή αυτοαποκαλείται εχθρός ενός χρεοκοπημένου δημοκρατικού συστήματος, που εκμεταλλεύεται για τους δικόυς της σκοπούς το θυμό ενάντια στη νεοφιλελεύθερη κακοδιαχείρηση της οικονομίας. Όμως, παρόλο που ισχυρίζεται ότι τάσσεται ενάντια στη λιτότητα, δεν έχει οικονομικό σχέδιο: οι τακτικές της είναι απλά βίαιες, διχαστικές και αρρωστημένα φασιστικές. Και οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Ευρώπης δείχνουν πρόθυμες να τις ανεχτούν σαν το κοινωνικό κόστος της συναίνεσης για συνέχιση της λιτότητας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ιδρύθηκε μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για να διασφαλιστεί η κοινωνικο-οικονομική ενότητα μιας ηπείρου ρημαγμένης από το φασισμό. Στην Ελλάδα του σήμερα, η Χρυσή Αυγή αντιμετωπίζεται σα σοβαρό πολιτικό κόμμα, παρόλο που τα μέλη της απέχουν από τις δημοκρατικές διεργασίες και έχουν την τάση να επιτίθενται σε πολιτικούς αντιπάλους τους στην τηλεόραση. Αρκετό καιρό αφού το Ναζιστικό κόμμα πήρε την εξουσία στη Γερμανία το 1933, αφού το Ράιχσταχ είχε καεί και η αντισημιτική βία έγινε επίσημη κυβερνητική πολιτική, οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις συνέχισαν να ανησυχούν περισσότερο για το ενδεχόμενο μιας σοσιαλιστικής Γερμανίας παρά γι’αυτό μιας φασιστικής. Σχεδόν μέχρι την ώρα που ξεκίνησε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, για πολλούς ηγέτες του κόσμου παρέμενε σημαντικότερο να πληρώσει η Γερμανία τα χρέη της. Οι ιστορικοί παραλληλισμοί με το Ναζισμό είναι μια κουρασμένη ρητορική που έχει γίνει φτηνή εξαιτίας σχολιαστών της δεξιάς και της αριστεράς που εκτοξεύουν τέτοιες μεταφορές κατά τη διάρκεια συζητήσεων για την αναγραφή συστατικών σε τρόφιμα και για υπερβολές κατά τον έλεγχο της κυκλοφορίας. Σ’αυτή την περίπτωση όμως, δεν είναι υπερβολή.

Πραγματικοί φασίστες με μαύρες μπλούζες παρελαύνουν στους δρόμους της Αθήνας φέροντας σβάστικες και πυρσούς, σακατεύοντας και σκοτώνοντας εθνικές μειονότητες, ενώ οι κυβερνήσεις του κόσμου παραμένουν τρομακτικά άνετες με αυτό, εφόσον οι Έλληνες πολίτες συνεχίζουν να πληρώνουν τα χρέη της ευρωπαϊκής ελίτ. Όταν τα διδάγματα της ιστορίας μαθαίνονται παπαγαλία, μπορεί να ξεχαστούν εύκολα τη στιγμή που θα τα χρειαστεί κανείς περισσότερο. Αυτή τη φορά, η Ευρώπη πρέπει να θυμηθεί ότι το τίμημα της εκκόλαψης του φασισμού είναι πολύ πιο βίαιο και κοστίζει πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε εθνικό χρέος.


Σύντομο URL: http://wp.me/pyR3u-bc1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σχολιάστε

Filed under Ανθρώπινα Δικαιώματα, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια, κρίση

Λένε ότι έπρεπε οι φορολογούμενοι να πληρώσουν 2,3 ΔΙΣ από τις τσέπες τους προς τοκογλύφους Τράπεζας Κύπρου και Λαικής για τον καλό τάχα των καταθετών κλπ … ας δούμε κάποια στοιχεία… Το παράδειγμα της Ισλανδίας από τον Economist και από τον Εξαντας

ξέρω ξέρω είμαι πρήχτης

αλλά τι να κάμω, έλα που εν μεινίσκω μόνο στις ατάκες τζαι στις πασιαμικές χαριτωμενιές

http://cyprus-critics.blogspot.com/2012/08/blog-post_20.html?showComment=1345548694681#c9018520684084065213

osr21 Αυγούστου 2012 2:31 μ.μ.
αυτό που είχα πει ήταν ότι το μόνο που πρέπει να μας κόφτει είναι απλά και μόνο οι καταθέτες και οι εργαζόμενοι στην λαική τζαι στα @@ μας η λαική τράπεζα καθαυτή

δηλαδή, να παττίσει, να εξασφαλίσεις ΜΟΝΟ τους καταθέτες τζαι τους εργαζομένους τζαι μετά να την κρατικοποίησεις χωρίς να μας κόφτουν ούτε οι μέτοχοι της ούτε οι δανειστές της

ας κάμουν αγωγες κατά των υπευθύνων διοικητικών κλπ όπως κάμνουν ούλλοι οι μαλάκες εκτός οι τράπεζες

το επιχείρημα που χρησιμοποίησες κατά αυτής της πρότασης ήταν ότι τα περιουσιακά στοιχεία δεν φτάνουν να ξοφλήσεις τους μισούς καταθέτες

στην απάντηση σου γράφεις το εξής:
«Τα καταθετικά και δανειακά χαρτοφυλάκια του Κυπριακού τραπεζικού συστήματος είναι γύρω στα 70δις.»

πόσα τελικά εν τα λεφτά των καταθέσεων ξέρουμε; γιατί μόνο τούτο μας κόφτει σε σχέση με το δικό μου επιχείρημα

Απάντηση

Απαντήσεις

  1. @osr: εξήγα μου εσύ που «δεν μένεις στις χαριτωμενιές» όπως λαλείς αντιθέτως με εμένα γιατί το πιο κάτω που έγραψα δεν είναι απάντηση.

    Θα σου δώσω ένα απλούστατο παράδειγμα τζαι ελπίζω ότι θα το δεχτείς αν τζαι αμφιβάλλω.
    Τα καταθετικά και δανειακά χαρτοφυλάκια του Κυπριακού τραπεζικού συστήματος είναι γύρω στα 70δις. Τα δάνεια αυτή την στιγμή είναι άνω του 10% υπερήμερα (δεν πληρώνονται). Άρα στα βιβλία περνούν ως ζημιά και η τράπεζα χρειάζεται περισσότερο κεφάλαιο να τα καλύψει.

    Η Τρόικα πριν ένα μήνα είπε ότι πρέπει να γίνει επανεκτίμηση των ακινήτων που χρησιμοποιούνται ως collateral. Άρα όλα τα δάνεια τα οποία οι τράπεζες δεν θεωρούσαν υπερήμερα γιατί είχαν εξασφάλιση ψηλότερη από την αξία του δανείου (δηλαδή την αξία του ακινήτου) θα περάσουν και αυτά στα βιβλία ως υπερήμερα.
    Προβλέπεται ότι το ποσοστό των υπερήμερων θα υπερβεί το 20%. Άρα με απλούς υπολογισμούς το δανειακό χαρτοφυλάκιο θα αξίζει 14δις λιγότερα από ότι το καταθετικό. Μόνο από αυτό τον απλό υπολογισμό τα κουτσιά ενι φκαίνουν…

    Αν θέλεις παράδειγμα όμως χειροπιαστό για να πειστείς (επειδή εγώ είμαι αχάπαρος τζαι λαλώ πελλάρες) παρακολούθα την πώληση που προσπαθεί να κάμει στην Εμπορική Τράπεζα στην Ελλάδα η Credit Agricole. Δανειακό χαρτοφυλάκιο κοντά στα 20δις και περιουσιακά στοιχεία. Δε την αξία της εξαγοράς που θα γίνει και μετά ξαναμιλούμε. Δε πόσα θα πουληθεί μαζί με την ακίνητη ιδιοκτησία της.

    Τέλος όπως σου ανέφερα το καταθετικό πορτοφόλιο είναι συγκεκριμένα 70,8δις με τα τελευταία στοιχεία του Ιουνίου. Για περισσότερες πληροφορίες παρακαλώ όπως αποταθείς στην Κεντρική τράπεζα.

  2. καλά ρε φίλε τι ακριβώς εν καταλάβεις;

    πριν έγραψες ότι
    «Τα καταθετικά και δανειακά χαρτοφυλάκια του Κυπριακού τραπεζικού συστήματος είναι γύρω στα 70δις.»

    δηλαδή προηγουμένως για το ίδιο ποσό αναφέρθηκες τόσο στα καταθετικά όσο και στα δανειακά

    άλλον πράμα τα καταθετικά
    τζαι άλλον τα δανειακά

    τωρά λαλείς ότι μόνο τα καταθετικά εν 70 δις

    τζαι απλά λαλείς το έτσι χωρίς να λαλείς που το ήβρες τζαι αν εσιεις κάποιο λινκ

    εγώ προσπαθώ να έβρω τζαι δυστυχώς εν υπάρχει τέτοιο στοιχείο

    ΔΕΝ ξέρω πόσα είναι τζαι γιαυτό ρωτάω επειδή εσύ τάχα είπες ότι εν θα φτάνουν ούτε για τις καταθέσεις

    ποιος εν που εν ο στόχος σου ρε κουμπάρε τελικά
    απλά να κράζεις;

    οξά να τα στηρίζεις τζαι τούτα ούλλα

    το επιχείρημα μου εμένα είναι να δούμε πόσα είναι οι καταθέσεις ΜΟΝΟ

    τζαι να υπολογιστεί η αξία της τράπεζας για να φκει στο σφυρί ώστε να τους καλύψει

    πριν κατηγοράς τους άλλους επί παντός επιστητού φρόντισε εσύ να τεκμηριώνεις τζείνα που λαλείς

    πάντως αν κρίνω ότι τα γνωστά αξιόγραφα της τράπεζας κύπρου που έγιναν κωλόχαρτα είναι 1,4 δις τότε οι καταθέσεις συνολικά εν έσιει περίπτωςση να φτάνουν τάχα τα 70 δις

    οπότε απλά προσπαθείς να ξεφύγεις που την αυθαιρεσία που ειπες

  3. 70.8 to sunolo twn a kata8esewn ton iounio…. Aurio 8a exeis kai perisotera stoixeia gia na doume poios en o portis…

  4. εσύ αναφέρθηκες σε συγκεκριμένα ποσά ρε

    τζαι όι εγώ

    βάρτα στοιχεία να δούμε τι επιλογές υπάρχουν

  5. Ανακοινώνονται στον τύπου σχεδόν κάθε μήνα… Το τελευταίο νομίζω εν τουτο

    http://www.stockwatch.com.cy/nqcontent.cfm?a_name=news_view&ann_id=156453

  6. ωραία τωρα που έχουμε τα στοιχεία ας δούμε κάποια πραγματούθκια

    το ΑΕΠ της Κύπρου μας είναι περί τα 18 ΔΙΣ

    οι καταθέσεις των τραπεζών 70 ΔΙΣ συνολικά

    οι καταθέσεις των κυπρέων είναι στα 43 ΔΙΣ

    πρόβλημα έχουν η Λαική και η Κύπρου

    πόσα δις καταθέσεις έχουν τούτοι οι δκυο τοκογλυφικοί οργανισμοί;

    επειδή εν οι πιο μεγάλοι τοκογλύφοι στην Κύπρο ας πούμε πχ ότι έχουν συνολικά μαζί χοντρικά 25 ΔΙΣ

    στην ισλανδία οι τρεις τράπεζες κατείχαν κεφάλαια 10 φορές μεγαλύτερα του ΑΕΠ της χώρας

    ας δούμε τι λέει ο Economist

    http://www.economist.com/node/17732935?zid=295&ah=0bca374e65f2354d553956ea65f756e0

    Iceland’s recuperation seems to offer two big lessons for Ireland and other troubled euro-zone countries. The first is that the extra cost to a country of not standing by its banks can be surprisingly small. Iceland let its banks fail and its GDP fell by 15% from its highest point before it reached bottom. Ireland “saved” its banks and saw its output drop by 14% from peak to trough.

    ————
    By the time its three biggest banks collapsed in 2008, the country’s banking assets had grown to ten times GDP. The state could not afford to backstop the whole system, as Ireland (whose domestic banks had assets of 200-300% of GDP) tried to. Instead it rescued the bits needed to keep the economy running. The domestic deposits of the failed banks were transplanted to new banks. Packages of mortgages and business loans were transferred at a discount to be the new banks’ assets. Banks’ foreign investments and (far larger) foreign debts were left behind.

    Making foreign creditors pick up the bill for the banks’ excesses in this way has spared Iceland’s taxpayers and depositors.

    οι οφειλές σε ολλανδούς και άγγλους καταθέτες ανερχόταν στο ποσό των
    4 ΔΙΣ

    ενώ αρχικά η κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε και συμφώνησε με τις δύο κυβερνήσεις ο ισλανδικός λαός ξεσηκώθηκε έστειλεν στον δκιάολο τον πρωθυπουργό ο οποίος δικάζεται για ποινικά αδικήματα όπως τζαι πολλοί αξιωματούχοι και έκαναν δημοψήφισμα με ακριβώς αυτό το ερώτημα

    δηλαδή αν θέλει ο ισλανδικός λαός να πληρώσει τις οφειλές μιας εκ των τριών ιδιωτικών τραπεζών προς καταθέτες ολλανδία και αγγλίας

     

    http://www.economist.com/node/15603167?zid=295&ah=0bca374e65f2354d553956ea65f756e0

    ON MARCH 6TH Icelanders go to the polls to vote in an historic referendum. They must decide whether to accept or reject a deal made by their government to repay to the British and Dutch authorities €3.9 billion ($5.3 billion) lost by British and Dutch savers in Landsbanki, a failed Icelandic bank.

    93% του κόσμου στην Ισλανδία είπεν ΟΧΙ στους τοκογλύφους

    Only a bit of this extra debt is down to the budget deficits run up in recession. Part of it is the capital provided to the new banks; some of it is IMF loans; and some is the losses made by the central bank on loans to bust banks. Another big chunk is the €4 billion ($5.4 billion) Iceland owes to the British and Dutch governments to cover deposit-insurance payments made to small savers in Icesave, a subsidiary of Landsbanki, a failed bank. A deal to pay off that debt was rejected in a referendum in March; a less onerous settlement is now being debated. Much of the money would be recovered from Landsbanki’s assets, at the expense of other creditors.

  7. http://www.exandasdocumentaries.com/gr/documentaries/chronologically/2011-2012/286-mathimata-apo-tous-vikings

    Tο πρώτο πράγμα που έκανε η νέα κυβέρνηση ήταν να διαπραγματευτεί με την αγγλική και την ολλανδική κυβέρνηση, που πίεζαν για την εξόφληση των πολιτών τους. Ήρθαν σε συμφωνία, η οποία πέρασε από το ισλανδικό κοινοβούλιο και προέβλεπε να πληρώσει ο λαός την ζημιά που ιδιωτικές εταιρείες, οι τράπεζες δηλαδή, είχαν δημιουργήσει. Η απόφαση του κοινοβουλίου πήγε στον Πρόεδρο της χώρας για επικύρωση, ο οποίος όμως κάτω και από την πίεση της κοινωνικής βάσης, αρνήθηκε να την υπογράψει και κάλεσε σε δημοψήφισμα.

    «Στην ουσία ήταν ένα ερώτημα, εάν οι καθημερινοί άνθρωποι της Ισλανδίας, αγρότες, ψαράδες, νοσοκόμες, γιατροί, νέοι και μεγάλοι άνθρωποι, θα έπρεπε να γίνουν υπεύθυνοι για την αποτυχία μιας ιδιωτικής τράπεζας», εξηγεί ο Πρόεδρος της ισλανδικής Δημοκρατίας, Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον. «Για να το θέσω διαφορετικά: Έχουμε ένα σύστημα στο οποίο τα κέρδη των τραπεζών οδηγούν σε υπερκέρδη για τους μετόχους και σε μπόνους για τους τραπεζίτες, αλλά οι ζημιές των τραπεζών επιβαρύνουν την κοινωνία; Δηλαδή ιδιωτικοποιούμε τα κέρδη και κοινωνικοποιούμε τις απώλειες;» αναρωτιέται ο κύριος Γκρίμσον.
    Η απόφασή του Προέδρου έκανε έξαλλη τη διεθνή οικονομική κοινότητα και κατακρίθηκε από εχθρούς και φίλους ως λαϊκιστική και αδιέξοδη. Άνθρωποι της ευρωζώνης απείλησαν ότι η Ισλανδία θα μετατραπεί σε «Κούβα του Βορρά», θα απομονωθεί, θα γίνει κράτος – παρίας. Ωστόσο η απόφαση του κ. Γκρίμσον ήταν αμετάκλητη. Και τον Μάρτιο του 2010, ο ισλανδικός λαός με το συντριπτικό ποσοστό του 93%, αρνήθηκε μέσω του δημοψηφίσματος να πάρει στις πλάτες του τα χρέη των τραπεζών.
    «Φτάνεις σε αυτά τα σταυροδρόμια, όπου από τη μια πλευρά είναι οι απαιτήσεις των χρηματοπιστωτικών αγορών και από την άλλη είναι η δημοκρατική βούληση του κόσμου. Μπροστά σε με μια τέτοια επιλογή, η απάντησή μου ήταν και είναι ξεκάθαρη: Η δημοκρατική βούληση του κόσμου πρέπει να επικρατήσει!» επισημαίνει με νόημα ο Ισλανδός Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
    Θορυβημένοι Άγγλοι και Ολλανδοί από το ηχηρό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος κάλεσαν την Ισλανδική κυβέρνηση προκειμένου να ξανασυζητήσουν το θέμα. Τους προσέφεραν καλύτερους όρους από την προηγούμενη φορά. Ωστόσο και πάλι ο Πρόεδρος έδειξε την κάλπη του δημοψηφίσματος. Και πάλι το αποτέλεσμα ήταν «Όχι».
    «Ποια είναι η μεγαλύτερη συνεισφορά της Ευρώπης στον πολιτισμό;» διερωτάται ο κ. Γκρίμσον. «Δεν είναι η οικονομία των αγορών. Είναι η δημοκρατία, η μεγαλύτερη συνεισφορά της Ευρώπης στον κόσμο. Υπάρχουν χώρες σήμερα που έχουν πολύ δυνατές οικονομίες, αλλά πολύ λίγη δημοκρατία».

  8. ———-

    όταν πλέον κατάλαβαν όλοι μαζί και το ΔΝΤ ότι οι ισλανδοί δεν είναι έλληνες ιρλανδοί πορτογάλλοι κυπρέοι τζαι άλλοι λαοί που κάμνουν ό,τι τους πουν οι τραπεζίτες τους

    διαπραγματεύτηκαν ένα δάνειο με λογικούς όρους που δεν προκαλούσαν φτώχεια στον ισλανδικό λαό

    ————
    «Τα σκανδιναβικά κράτη δάνεισαν στη χώρα $ 2,5 δις, ενώ το ΔΝΤ εμφανίστηκε μετά από 35 χρόνια στην Ευρώπη για να δανείσει στην Ισλανδία $ 2,1 δις. Τις διαπραγματεύσεις με το ΔΝΤ ανέλαβε ο υπουργός οικονομικών Steingrimur Sigfusson, σφοδρός πολέμιός του μέχρι τότε.
    Από την 1η στιγμή ήταν ξεκάθαρος μαζί τους:
    «Συνειδητοποιείτε ότι έρχεστε σε ένα σκανδιναβικό κράτος κοινωνικής πρόνοιας, ένα ανοιχτό δημοκρατικό κοινωνικό κράτος; Αυτή είναι μια νέα εμπειρία για σας. Και πρέπει να το γνωρίζετε αυτό!»,
    τους είπε.
    Και εξηγώντας το πώς εξέλαβαν οι ιθύνοντες του ΔΝΤ τα λεγόμενά του, συνεχίζει:
    «Ήταν αρνητικοί στην αρχή, αλλά όταν είδαν ότι είμαστε σοβαροί και είχαμε στιβαρά επιχειρήματα γι’ αυτά που σκοπεύαμε να κάνουμε, το δέχτηκαν και μας επέτρεψαν να σχεδιάζουμε τα μέτρα έτσι όπως εμείς νομίζαμε ότι θα ήταν καλύτερα για τη χώρα».
    Ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην Ισλανδία, Franek Rozwadowski, δηλώνει ότι έχει εκπλαγεί από το πώς πήγαν τα πράγματα:
    «Είναι μάλλον αλήθεια ότι οι άνθρωποι της μεσαίας και εργατικής τάξης καταλήγουν να πληρώνουν δυσανάλογα το κόστος της κρίσης. Είναι ατυχές αλλά αυτό φαίνεται να συμβαίνει. Αλλά, δεν ήταν αυτή η περίπτωση της Ισλανδίας. Ένα από τα πράγματι αξιοσημείωτα στοιχεία αυτού του προγράμματος που οι αρχές σχεδίασαν και εφάρμοσαν, είναι ότι πήραν αρκετά μέτρα για να προστατέψουν το φτωχότερο μέρος του πληθυσμού, τη μεσαία τάξη και τους φτωχούς».
    Και καταλήγει: «Νομίζω πως αυτό ήταν ένα σημαντικό και σπουδαίο επίτευγμα των ισλανδικών αρχών. Στην περίοδο μετά την κρίση, η ανισότητα στην κατανομή εισοδήματος έχει γίνει, για την ακρίβεια, λιγότερη, παρά μεγαλύτερη».

    Με οδηγό τη διατήρηση του κοινωνικού κράτους και προσανατολισμό την αύξηση της φορολογίας στα εύπορα κοινωνικά στρώματα, η χώρα βαδίζει στο σωστό δρόμο. Όπως επισημαίνει ο κ. Sigfusson:
    «Τώρα που έχει περάσει καιρός από την κρίση μπορούμε να πούμε ότι είμαστε ικανοποιημένοι. Τα πράγματα πήγαν καλά για την Ισλανδία γιατί ξέφυγε από την επικίνδυνη ζώνη, δεν υπάρχουν πλέον συζητήσεις για πτώχευση ή τέτοια πράγματα, η αποκατάσταση προχωρά, η οικονομική ανάπτυξη που αναμένεται αυτό το χρόνο είναι 2.5-3%. Η ανεργία πέφτει συνεχώς και οι περισσότεροι δείκτες σήμερα δείχνουν βελτίωση. Αλλά, έχουμε ακόμα πολύ δρόμο».
    Η Ισλανδία αποτελεί σίγουρα ένα διαφορετικό παράδειγμα διαχείρισης της κρίσης που προέκυψε από την κατάρρευση των τραπεζών της.
    Οικονομικά, πολιτικά, δικαστικά και πολιτισμικά προσπάθησε να λειτουργήσει όχι με βάση τις απαιτήσεις των αγορών που την έφεραν στο χείλος της καταστροφής, αλλά με επίκεντρο τον πολίτη και τα συμφέροντά του»

  9. οπότε

    κάτι που μπορεί να γίνει εφόσον φυσικά υπάρχει η απαραίτητη πολιτική βούληση

    να ανακληθεί το διάταγμα που ψήφισαν οι βολευτές σου άχρηστε κυπρέε δημοκρατικέ ψηφοφόρε που ακριβώς τα έδωσαν όλα στους μάστρους τους δηλαδή τις τράπεζες

    https://osr55.wordpress.com/2012/05/18

    Αυτούσιο το 5σέλιδο διάταγμα (και όχι νομοσχέδιο) της Βουλής για την Λαϊκή Τράπεζα… Παίρνει 1.8 ΔΙΣ από το κράτος, σε 5 χρόνια μπορεί να επαναγοράσει τις μετοχές της και να έχει ξελασπώσει με μόνο αντάλλαγμα τις μειώσεις των μισθών του προσωπικού της!!!!

    να κάνει το ίδιο μελέτη και όχι κάποιος ιδιώτης όπως η μπλακ ροκ κλπ με πλήρη διαφάνεια να διαφανεί ακριβώς τα ποσά που χρωστάει ο τοκογλύφος της λαικής τράπεζας και της κύπρου

    να τα δείξει στον κυπριακό λαό τζαι να τεθεί ένα ερώτημα πολιτικό

    αν πχ τελικά οι ξένοι έχουν καταθέσεις ύψους 10 δις από τους δύο τοκογλύφους και δεν μπορεί να επιστρέψει στους καταθέτες πχ τα 7 δις

    τότε απλά να πει στους καταθέτες των ιδιωτικών αυτών οργανισμών να πά να γαμηθούν όπως έκαναν οι ισλανδοί πχ

    όχι ακριβώς με αυτό τον τρόπο φυσικά

    αλλά να μην επιβαρυνθεί ο κυπριος πολίτης τις ζημιές που προκάλεσε ένας ιδιώτης

    να γίνει όπως έγινε με την περίπτωση της ισλανδικής τράπεζας

    να πάρουν από τα άσσετς τόσο της λαικής όσο και της τράπεζας κύπρου και να δώσουν όσα μπορούν να δώσουν χωρίς να επιβαρυνθεί καθόλου ο φορολογούμενος

    αυτά προς το παρόν

    περιμένω σχόλια αν έχεις τεκμηριωμένα κατά αυτού του σεναρίου πχ και όχι αοριστολογίες ατακολογίες που δεν τεκμηριώνοτναι πουθενά όπως τόσο αρέσκεται να κάνεις

Σχολιάστε

Filed under Η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυό....παράλληλοι κόσμοι στην κύπρο σήμερα, Κύπρος=Το βασίλειο της αναξιοκρατίας, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια, κρίση

Ένα ντοκυμαντέρ και μια ταινία για τον αναρχισμό… Ισπανικός Εμφύλιος και Αναρχικοί – Libertarias με ελληνικούς υποτίτλους – Το επαναστατικό πρόγραμμα του CNT πως θα φτάσουμε στον ελευθεριακό κομμουνισμό

με αφορμή ένα σχόλιο μου σε μπλόκ φιλου που ψάχνεται

http://woofisarfkai.blogspot.com/2012/08/blog-post_26.html?showComment=1346064469737#c233896345724976622

η ουσία του αναρχισμού είναι οι αποφάσεις στην βάση της συναίνεσης των ανθρώπων μεταξύ τους
αμεσοδημοκρατικές διαδικασιές

στην καταλωνία οι αναρχικοί αριθμούσαν εκατομύρια

Ισπανικός εμφύλιος και αναρχικοι

τζαι είχαν αναπτύξει ομάδες στρατιωτικές κρούσης
Libertarias [ελληνικοί υπότιτλοι]

΄δεν υπήρχαν αρχηγοί και αφεντικά
ναι υπήρχαν ηγέτες που αναδεικνύονταν αλλά δεν επέβαλλαν σε κανένα τι θα γινόταν αλλά όλα αποφασίζοταν συναινετικά ή με ψηφοφορία

ακόμα και στον πόλεμο

οπότε η απλή απάντηση στο απλοικό ερώτημα σου είναι ότι οι ίδιοι οι άνθρωποι που αποφασίσαν να αμυνθούν στην βία του κράτους του παρακράτους θα αποφασίσουν ότι η βία πλέον δεν είναι αναγκαία

η ουσία όμως τζαι εν τούτον που δεν πρέπει να ξεχνάς είναι ότι τα πράγματα δεν είναι στατικά
δηλαδή δεν θα ειπωθεί
άτε έγινεν η επανάσταση πέτυχε τζαι γύρνουμεν πίσω τζαι απλώνουμεν

δεν υπάρχουν ευαγγέλια και ούτε μανιφέστα απόλυτα

όσο υπάρχειη βία της εξουσία τόσο η ανάγκη για άμυνα θα γεννά την αντιβία ως επιβίωση

 

 

αναδημοσίευση από

http://eleftheriakos.gr/node/441

 

 

ΤΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ CNT

 

Υποβλήθηκε από eleftheriakoskosmos στις Δευ, 27/08/2012 – 15:32.
Εκτυπώσιμη μορφή

H προγραμματική διακήρυξη του Συνεδρίου της CΝΤ στη Σαραγόσα, «ψηφισμένο την 1η Μάη του 1936, δύο μήνες πριν την επαναστατική έκρηξη, ένα από τα ωραιότερα προγράμματα που προτάθηκαν ποτέ από μια επαναστατική οργάνωση του παρελθόντος». ( International Situationist, «Γενικευμένη αυτοδιεύθυνση», Νο 12 – Σεπτέμβριος 1969).

Επιλέξαμε τη μετάφραση από την αντιεξουσιαστική εφημερίδα «Δοκιμή», γιατί είναι πληρέστερη και περιεκτικότερη.

ΤΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ CNT *

ΔΙΑΚΥΡΗΞΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΗΣ ΣΑΡΑΓΟΣΑ 1η Μάη 1936

 

Διακηρύσσουμε:

 

1)  Για να θέσουμε τον ακρογωνιαίο λίθο του οικοδομήματος της δράσης μας πρέπει να προχωρήσουμε έχοντας επίγνωση της αρμονίας που υπάρχει ανάμεσα στα δύο επίπεδα, το ατομικό και το συλλογικό, δίνοντας όλα τα περιθώρια παράλληλης και ανεμπόδιστης ανάπτυξης και στα δύο.

 

2)  Αποδεχόμαστε προς χάριν της αρμονικής σύνθεσης, την αναγνωρισμένη σημασία του ατομικού. Με αυτή την έννοια ‘’τοποθετούμε’’ την ελευθερία πάνω από κάθε επιβαλλόμενη πειθαρχία. Πρέπει να δημιουργήσουμε τους κατάλληλους

θεσμούς, αυτούς που είναι αναγκαίοι από τη ζωή, στρέφοντας προς τα εκεί τις σχέσεις μας. Και αυτό μέσα από την κοινωνικοποίηση του κοινωνικού πλούτου, την κατάκτηση των μέσων παραγωγής, δίνοντας την δυνατότητα σε όλους  να έχουν  το δικαίωμα να πράττουν όπως οι φυσικοί νόμοι ορίζουν επιτακτικά για την επιβίωση, από όπου και ξεπηδά  το δικαίωμα να πράττουν όπως οι φυσικοί νόμοι ορίζουν επιτακτικά για την επιβίωση, από όπου και ξεπηδά η αναρχική αρχή της ελεύθερης συμφωνίας για να υπάρξει μέσα στους ανθρώπους η διατήρηση, η συνέχεια της συμφωνίας αυτής.

 Να σχεδιάσουμε όλα αυτά που θα υπάρχουν στη νέα κοινωνία, με μαθηματική ακρίβεια, θα είναι παράλογο, γιατί πολλές φορές υπάρχει ανάμεσα στην ‘’θεωρία’’ και στην πράξη πολλή μεγάλη διαφορά. Γι΄ αυτό δεν πρόκειται να κάνουμε το λάθος ορισμένων πολιτικών, που δήθεν έχουν και παρουσιάζουν έτοιμες λύσεις για όλα τα προβλήματα.

Λύσεις που στην πρακτική εφαρμογή σφάλλουν τραγικά, μια και ακολουθούν μια μέθοδο για όλες τις εποχές, χωρίς να λογαριάζουν την πραγματική εξέλιξη της ανθρώπινης ζωής.

Δεν πρόκειται να κάνουμε αυτό το λάθος εμείς γιατί έχουμε μια διαφορετική αντίληψη για τα κοινωνικά προβλήματα. Σύμφωνα με τις αρχές του Ελευθεριακού Κομμουνισμού, δεν παρουσιάζουμε ένα πρόγραμμα μοναδικό, που δεν επιδέχεται αλλαγές. Τέτοιες λογικά θα προκύψουν άμεσα από τις νέες αναγκαιότητες και εμπειρίες που θα τις υποδείξουν.

Έστω και αν φανεί ότι απομακρυνόμαστε λίγο από αυτά που λέμε, πιστεύουμε ότι μια ακριβής και λεπτομερής περιγραφή της δικιάς μας αντίληψης για την επανάσταση, ‘όπως και των βασικότερων προβλημάτων ασφαλώς θα πρέπει να προΐσταται.

Έχει συζητηθεί πολύ το πρόβλημα του χαρακτήρα της επανάστασης και της σχέσης της ως προς το καπιταλιστικό σύστημα, σαν ένα βίαιο επεισόδιο ή σαν ολική ρήξη με το καθεστώς. Στην πραγματικότητα, το πρόβλημα εντοπίζεται στο φαινόμενο της ενσωμάτωσης αυτής της τάξης των πραγμάτων στην συλλογική συνείδηση.

Επιβάλλεται επομένως να οδηγηθεί η επανάσταση στο σημείο εκείνο – δεδομένης της κοινά αποδεκτής αντίθεσης που υπάρχει μεταξύ του κοινωνικού καθεστώτος και της ατομικής συνείδησης – μιας συλλογικής αντίδρασης εναντίον του.

 

Γι΄ αυτό πρέπει να ειπωθούν λίγα λόγια για την αντίληψη μας για τον χαρακτήρα της επανάστασης:

 

1) Σαν ψυχολογική κατάσταση εναντίον μιας τάξης πραγμάτων που καταπιέζει τις κοινωνικές ανάγκες και επιθυμίες.

 

2) Σαν μια κοινωνική εκδήλωση που προωθεί την συλλογικότητα, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τα καπιταλιστικά δεδομένα.

 

3) Σαν ένας σχηματισμός που προσπαθεί να δημιουργήσει τις κατάλληλες εκείνες προϋποθέσεις, που χρειάζονται για την πραγματοποίησή του.

 

Επομένως πάνω σε αυτά πρέπει να επιτευχθούν οι εξής στόχοι:

 

α) Πάλη ενάντια στον εθισμό καθυπόταξης του καπιταλιστικού καθεστώτος.

 

β) Επιδίωξη κατάρρευσής του στο οικονομικό επίπεδο.

 

γ) Χτύπημα της πολιτικής του έκφρασης, και στο δημοκρατικό καθεστώς, σαν τελευταία και πιο ραφιναρισμένη έκφραση του, όπως και για τον κρατικό καπιταλισμό που δεν είναι άλλο πράγμα από έναν Αυταρχικό Κομμουνισμό.

Ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων θα ‘’ανοίξει’’ την περίοδο εκείνη του βίαιου περάσματος για την κοινωνική επανάσταση.

Θεωρώντας ότι είμαστε ακριβώς σ΄ αυτήν την περίοδο και στο ακριβές σημείο απαρχής, όπου συγκλίνουν όλοι αυτοί οι παράγοντες που γεννούν αυτή την υποσχόμενη δυνατότητα, πρέπει σε γενικές γραμμές να ανασυντάξουμε τις θέσεις μας, βάζοντας τα πρώτα θεμέλια για την οικοδόμηση της μελλοντικής κοινωνίας.

 

 

Το προπαρασκευαστικό έργο της Επανάστασης

 

 

1.  Κατανοούμε ότι η δικιά μας επανάσταση θα πρέπει να οργανωθεί πάνω σε βάσεις αυστηρής ισότητας.

 

2.  Η Επανάσταση δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στις έννοιες της αλληλοβοήθειας, αλληλεγγύης ούτε και της εμπιστοσύνης. Σε κάθε περίοδο αυτές οι τρεις έννοιες διαμέσου των καιρών φαίνονται σαν φορείς επούλωσης ελαττωμάτων και τραυμάτων κοινωνικών, όταν το άτομο βρισκόταν εγκαταλελειμμένο  απέναντι  στο διαιτητικό δίκαιο και έρμαιο της φορολογίας, επομένως αυτές οι έννοιες πρέπει να επαναδιατυπωθούν και ορισθούν επακριβώς, σαν νέα σχήματα κοινωνικής συμβίωσης, και μια ξεκάθαρη έκφραση και σημασία τους βρίσκεται στον Ελευθεριακό Κομμουνισμό: η ικανοποίηση των αναγκών του κάθε ανθρώπου σύμφωνα με την ικανοποίηση των αναγκών που θα απαιτεί  η νέα οικονομία. Εάν όλοι οι δρόμοι που οδηγούν στη Ρώμη οδηγούν και στην Αιώνια Πόλη πρέπει όλοι οι τρόποι διανομής και εργασίας να διαποτίζονται από μια αντίληψη για μια ίση κοινωνία ώστε να μας οδηγήσουν στην πραγματοποίηση του Δικαίου και της κοινωνικής αρμονίας.

 Άρα: Πιστεύουμε ότι η επανάσταση θα πρέπει να θεμελιωθεί πάνω στις αρχές και στο πνεύμα του Ελευθεριακού Κομμουνισμού που είναι:

 

1) Ικανοποίηση των αναγκών του κάθε ανθρώπου χωρίς αυτές να θέτουν όρια που ξεπερνούν τις δυνατότητες της οικονομίας.

 

2) Έκκληση για το μάξιμουμ της προσφοράς των δυνάμεων του καθενός σύμφωνα με τις ανάγκες της κοινωνίας παίρνοντας υπόψη τις ιδιάζουσες φυσικές και ηθικές δυνάμεις του.

Οργάνωση της νέας κοινωνίας έπειτα από το επαναστατικό έργο.

 

Τα πρώτα μέτρα της επανάστασης

 

Τελειώνοντας η βίαιη φάση της επανάστασης θα καταργηθούν : Η ατομική ιδιοκτησία, το κράτος, η εξουσία, σαν αίτια που χωρίζουν τους ανθρώπους σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους, καταπιεστές και καταπιεζόμενους.

Κοινωνικοποίηση του πλούτου της κοινωνίας και οι συνεταιρισμοί των ελεύθερων παραγωγών θα διευθύνουν απευθείας μόνοι τους την παραγωγή και την κατανάλωση.

Εγκαθιδρύοντας σε κάθε τόπο ελευθεριακές κομμούνες, θα θέτουν σε λειτουργία, τους νέους κοινωνικούς μηχανισμούς.

Οι εργαζόμενοι, χειρώνακτες ή του γραφείου, θα αποφασίζουν ενωμένοι μέσα από τα συνδικάτα τους ή τους τόπους εργασίας τους για αυτό που θα πρέπει να παραχθεί ή οργανωθεί.

Η Ελεύθερη Κομμούνα θα πρέπει να ελέγχει και να αποφασίζει για πράγματα που πρώτα αποφάσιζε η μπουρζουαζία, όπως : ρούχα, τροφή, πρώτες ύλες, εργαλεία δουλειάς κ. ά.

Αυτά θα πρέπει να περάσουν στα χέρια των παραγωγών για να διανέμεται το προϊόν της συλλογικής εργασίας. 

Σε πρώτο στάδιο οι κομμούνες θα πρέπει να αναλάβουν να εξασφαλίσουν στο έπακρο σε κάθε σημείο, βοήθεια στους άρρωστους και εκπαίδευση για τους νέους.

Σύμφωνα με μια βασική αρχή του Ελευθεριακού Κομμουνισμού που αναφέραμε πιο πάνω όλοι οι άνθρωποι θα πρέπει εθελοντικά να διατεθούν, ώστε να γίνει πραγματικότητα το δικαίωμα του καθενός για ελεύθερη εργασία – να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους με συλλογικότητα, σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες και δυνατότητες του καθένα και η κομμούνα θα αναλάβει την υποχρέωση της ικανοποίησης των αναγκών τους.

Πρέπει να έχουμε υπόψη μας από τώρα ότι τουλάχιστον τον πρώτο καιρό της επανάστασης ο καθένας θα πρέπει να προσφέρει το μάξιμουμ των δυνατοτήτων του  και δεν θα μπορεί να απολαμβάνει παρά μόνο ότι θα επιτρέπουν τα όρια των δυνατοτήτων της παραγωγής. Σ΄ αυτή τη φάση θα χρειαστούν θυσίες και θα πρέπει να μην υπάρξει αντίθεση ανάμεσα στο ατομικό και συλλογικό επίπεδο, ώστε να ξεπεραστούν οι δυσκολίες και να συνεχίσουμε το έργο της κοινωνίας που θέλουμε να οικοδομήσουμε.

 

Σχέδιο οργάνωσης των παραγωγών

 

Το σχέδιο της οργάνωσης της οικονομίας το οποίο επεκτείνεται σε εθνικό επίπεδο, θα διευθύνεται απευθείας από τους παραγωγούς, μέσα από τα επιμέρους όργανά τους, θα χαράζεται από γενικές συνελεύσεις των διαφόρων σχηματισμών τους και που την ίδια στιγμή θα ελέγχεται από αυτούς.

Σαν βάση θα είναι ( στον τόπο δουλειάς, στο συνδικάτο, στις κομμούνες, σε όλα τα όργανα που θα ρυθμίζουν την κοινωνία ) ο παραγωγός σαν ο ακρογωνιαίος λίθος όλων των κοινωνικών δραστηριοτήτων.

Σαν συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην Κομμούνα και στους τόπους δουλειάς θα είναι τα εργοστάσια και τα εργατοτεχνικά συμβούλια με τα λοιπά κέντρα δουλειάς.

Σαν συνδετικός κρίκος επίσης ανάμεσα στα συνδικάτα θα είναι τα συμβούλια στατιστικής και παραγωγής μέχρι να δημιουργηθεί μια σταθερή σχέση ανάμεσα σε όλους τους παραγωγούς της Ιβηρικής Συνομοσπονδίας.

Όσο για τους αγρούς σαν βάση θα είναι ο παραγωγός της Κομμούνας, που θα ωφελείται από τον φυσικό πλούτο ανάλογα με τις δυνατότητες της περιοχής του. Σαν όργανο σύνδεσης θα είναι το Συμβούλιο Καλλιεργητών, όπου θα συμμετέχουν τεχνικοί και εργαζόμενοι καλλιεργητές απεσταλμένοι των αγροτικών συνεταιρισμών παραγωγών, επιφορτισμένοι με την καλυτέρευση της παραγωγής, επιλέγοντας τη γη σε κάθε μέρος σύμφωνα με τη γεωφυσική του σύνθεση.

Αυτά τα Συμβούλια Καλλιέργειας θα εγκαθιδρύσουν μια σταθερή και μόνιμη σχέση – όπως προηγουμένως με τα εργοστασιακά συμβούλια – παραγωγής και στατιστικής, προσδιορίζοντας την ελεύθερη ομοσπονδία που αντιπροσωπεύει η Κομμούνα βάσει μιας υποδιαίρεσης γεωγραφικής και πολιτικής.

Έτσι με αυτό τον τρόπο, θα ομοσπονδοποιηθούν οι βιομηχανικοί εργάτες με τους αγρότες σε εθνικό επίπεδο – ο μοναδικός τρόπος ώστε ο κοινωνικός μετασχηματισμός να γίνει πράξη στην Ισπανία – με αυτό τον τρόπο θα καταφέρουμε να αναπτύξουμε την οικονομία. Πάνω στο ίδιο μοτίβο θα ομοσπονδοποιηθούν οι λοιπές υπηρεσίες της χώρας που θα διευκολύνουν με σχέσεις λογικές και αναγκαίες όλες τις Ελευθεριακές Κομμούνες της χερσονήσου.

Πιστεύουμε ότι με τον καιρό, η νέα κοινωνία θα καταφέρει να εφοδιάσει κάθε Κομμούνα με όλα εκείνα τα βιομηχανικά και γεωργικά αγαθά που είναι απαραίτητα για την αυτονομία της σύμφωνα με την φυσική αρχή του ανθρώπινου γένους πως πάνω απ΄ όλα, αυτό που χρειάζεται είναι η ελευθερία.

 

 

Οι Ελευθεριακές Κομμούνες και η λειτουργία τους

 

Βάθρο της πολιτικής μας έκφρασης είναι οι παρακάτω τρεις έννοιες :

α) Το άτομο, β) η κομμούνα, γ) η ομοσπονδία.

     Μέσα στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων που θα δομούνται από το ένα άκρο της χερσονήσου ως το άλλο η διεύθυνση θα είναι καθολικού τύπου με κοινωνικό χαρακτήρα.

     Η βάση αυτής της διεύθυνσης θα είναι ασφαλώς η κομμούνα. Αυτές οι κομμούνες θα είναι αυτόνομες και ομοσπονδιακές, εθνικά και τοπικά, για τη σύνδεση ανάμεσα στα γενικά αντικειμενικά χαρακτηριστικά τους.

     Το δικαίωμα της αυτονομίας, δεν θα αποκλείει τα καθήκοντα που απορρέουν από τη συλλογική συμβίωση, όταν θα υπάρχουν εκτιμήσεις που θα γίνονται αποδεκτές στα γενικά τους σημεία. Με αυτό τον τρόπο και η κομμούνα των καταναλωτών – εθελοντική στη βάση της και χωρίς περιορισμό – θα αναγκαστεί να σεβαστεί εκείνα ακριβώς τα γενικά σημεία αναφοράς, που αργότερα θα συμφωνούνται από το σύνολο με το διάλογο. 

     Αντίθετα, άλλες κομμούνες που ακολουθούν άλλο τρόπο συμβίωσης, χωρίς να έχουν ιδιαίτερες σχέσεις με την παραγωγή, όπως αυτές των φυσιολατρών ή των γυμνιστών θα απολαμβάνουν και αυτές το δικαίωμα της αυτοδιαχείρισης ( αποδεχόμενες μερικούς γενικούς συμβιβασμούς ).

     Επειδή αυτού του τύπου οι κομμούνες δεν μπορούν μόνες τους να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους θα εκλέγουν αντιπροσώπους που θα παρευρίσκονται στα συνέδρια της Ιβηρικής Συνομοσπονδίας Ελευθεριακών Αυτόνομων Κοινοτήτων (κομμούνων) και θα μπορούν να κλείνουν συμφωνίες οικονομικού χαρακτήρα με τις υπόλοιπες κομμούνες αγροτικές ή εργοστασιακές. 

    

Προτείνουμε, λοιπόν :

 

α) Τη σύσταση της κομμούνας ως μονάδας πολιτικής και αυτοδιαχειριζόμενης.

 

β) Η κομμούνα να είναι αυτόνομη και η σχέση της με τις άλλες να είναι ομοσπονδιακή.

 

γ) Οι κομμούνες θα δημιουργούν κατά επαρχίες και τόπους, ορίζοντας οι ίδιες τα γεωγραφικά τους όρια συμφωνώντας να συνενωθούν σε μια κομμούνα, χωριά και μικρές κωμοπόλεις. Η συνένωση αυτών των κομμούνων θα αποτελέσει μια συνομοσπονδία των ελευθεριακών και αυτόνομων κοινοτήτων.

     Για τη διανομή της παραγωγής και για την καλυτέρευση της διατροφής στις κομμούνες θα μπορούν να δημιουργήσουν εκείνα τα κατάλληλα συμπληρωματικά όργανα τα οποία θα επιφορτιστούν με την πραγματοποίηση αυτού του έργου, π.χ. ένα συμβούλιο παραγωγής και διανομής με κανονική αντιπροσώπευση στις εθνικές ομοσπονδίες παραγωγής και στο ετήσιο συνέδριο των κομμούνων.

 

 

Αποστολή και εσωτερική λειτουργία της Κομμούνας

 

      Η κομμούνα θα ενδιαφέρεται για ότι απασχολεί το άτομο.

Θα κανονίζει για τις υποθέσεις του λαού. Θα μεριμνά για τα προβλήματα στέγασης για τα μέλη της, έχοντας στη διάθεση της τα αγαθά και προϊόντα των συνδικάτων ή των συνεταιρισμένων παραγωγών. Θα ασχοληθεί επίσης και με την υγιεινή των κοινοτικών στατιστικών, καθώς και με τις αναγκαιότητες της κολεκτίβας. Για την κατασκευή ιδρυμάτων υγείας, όπως και για συντήρηση, τελειοποίηση των τοπικών μέσων επικοινωνίας.

Θα διοργανώσει τις σχέσεις με τις άλλες κομμούνες και θα ενισχύσει τις καλλιτεχνικές και πολιτιστικές δραστηριότητες.

Για την καλύτερη διεκπεραίωση του έργου της θα ιδρύσει ένα κοινοτικό συμβούλιο στο οποίο θα συμμετέχουν αντιπρόσωποι από τα συμβούλια καλλιέργειας,  υγείας, πολιτισμού, διανομής και παραγωγής –  στατιστικής.

Το εκλογικό σύστημα στα συμβούλια θα καθορίζεται έτσι ώστε να αντιπροσωπεύεται η πολυμορφία του πληθυσμού, έχοντας υπόψη ότι θα καθυστερήσει η πολιτική αποκέντρωση των μητροπόλεων, θα θεσμοθετηθούν ομοσπονδιακοί κανόνες.

Όλες αυτές οι αρμοδιότητες δε θα είναι εκτελεστικού και γραφειοκρατικού χαρακτήρα. Ξέχωρα από αυτούς που θα αναλάβουν τις τεχνικές και στατιστικές λειτουργίες οι άλλοι θα εκτελούν το έργο τους ως παραγωγοί ενωμένοι σε τμήματα που θα προσπαθούν να δώσουν λύσεις  σε μικροπροβλήματα που δε θα χρειάζονται γι΄ αυτά γενικές συνελεύσεις.

Θα γίνονται συνελεύσεις κάθε φορά που θα το επιβάλλουν οι ανάγκες της κομμούνας με αίτηση των μελών του κοινοτικού συμβουλίου και με την θέληση των μελών της κομμούνας.

 

 

Σχέσεις ανταλλαγής των προϊόντων

 

‘Όπως έχουμε ήδη τονίσει, η δικιά μας οργάνωση είναι ομοσπονδιακού τύπου και εξασφαλίζει την ελευθερία του ατόμου στην ομάδα σε σχέση με την κομμούνα, αυτής σε σχέση με τις ομοσπονδίες και αυτών τέλος με τις συνομοσπονδίες.

 Περνάμε, λοιπόν, από το άτομο στη συλλογικότητα εξασφαλίζοντας τα δικαιώματά του, υπηρετώντας την αρχή της ελευθερίας.

Τα μέλη της κομμούνας, θα συζητούν τα εσωτερικά τους προβλήματα παραγωγής, κατανάλωσης, υγιεινής όποτε χρειάζεται.  Όταν θα πρόκειται για προβλήματα τέτοια που έχουν σχέση με κάθε περιοχή ή επαρχία θα πρέπει να γίνονται ομοσπονδίες που θα συσκέπτονται και στις συνελεύσεις που αυτοί θα κάνουν θα αντιπροσωπεύονται όλες οι κομμούνες.

Για παράδειγμα, αν είναι να φτιαχτούν δρόμοι που θα ενώνουν διάφορα χωριά μιας επαρχίας για να εξυπηρετηθεί η ανταλλαγή των προϊόντων ή δρόμοι που θα συνδέουν επαρχίες αγροτικές με βιομηχανικές είναι φυσικό κάθε κομμούνα να παρουσιάσει την έκθεσης της και να αναλάβει το έργο που θα της αναλογεί. Για τα επαρχιακά ζητήματα θα υπάρχει η ομοσπονδία της επαρχίας, που θα αναλάβει να θέσει σε εφαρμογή τις διάφορες συμφωνίες, οι οποίες θα αντιπροσωπεύουν τη θέληση των μελών της επαρχίας.

Έτσι, λοιπόν, από το άτομο και την κομμούνα στην ομοσπονδία και στην συνομοσπονδία. 

Με τον ίδιο τρόπο θα συζητούνται όλα τα εθνικά ζητήματα. Η Εθνική Οργάνωση θα ρυθμίζει τις διεθνείς σχέσεις, θα βρίσκεται σε στενή επαφή με το διεθνές προλεταριάτο διαμέσου των οργανώσεών του που θα ενωθούν – όπως και το δικό μας – σε μια Διεθνή Ένωση των Εργαζομένων.

Για την ανταλλαγή προϊόντων από τη μια κομμούνα στην άλλη, τα κοινοτικά συμβούλια θα έρχονται σε επαφή με τις επαρχιακές ομοσπονδίες κοινοτήτων (κομμούνων) και με το Συνομοσπονδιακό Συμβούλιο Παραγωγής και διανομής, επισημαίνοντας σε αυτές αυτό που σφάλλει και προσφέροντας αυτό που αξίζει. 

Με ένα δίκτυο σύνδεσης ανάμεσα στις κομμούνες και τα συμβούλια παραγωγής και στατιστικών φτιαγμένο από τις εθνικές ομοσπονδίες των παραγωγών, απλοποιείται και λύνεται το πρόβλημα.

Μέσα στην κοινοτική αντίληψη επίσης είναι ότι το κάθε συμβούλιο εργοστασιακό ή εργοτεχνικό θα εφοδιάζει με κάρτες παραγωγού  δίνοντας έτσι τη δυνατότητα  στους εργάτες να προμηθευτούν τα αναγκαία τρόφιμα. Η κάρτα του παραγωγού θα είναι το τεκμήριο της ανταλλαγής και θα στηρίζεται σε δύο βασικούς κανόνες : α. θα είναι αμεταβίβαστη και β. υιοθετείται ένα σύστημα καταγραφής της αξίας του εργάσιμου χρόνου ανά εργάσιμες ημέρες με μάξιμουμ ισχύος ένα χρόνο για την απόκτηση των προϊόντων.   

Όσο για τα παθητικά στοιχεία του πληθυσμού, αυτά θα διευκολύνονται με κάρτες κατανάλωσης από το κοινοτικό συμβούλιο.

Βέβαια, από τώρα δε μπορούμε να εγκαθιδρύσουμε ένα  απόλυτο σχέδιο. Πρέπει να σεβαστούμε την αυτονομία των κομμούνων εκείνων – που θα κρίνουν ορθότερους – άλλους τρόπους εσωτερικής συναλλαγής, φθάνει να μην ζημιώνουν σε καμιά περίπτωση τις άλλες κομμούνες.   

 

Τα καθήκοντα του ατόμου στη συλλογικότητα και σχέδιο για την δικαιοσύνη

 

Ο Ελευθεριακός Κομμουνισμός είναι ασυμβίβαστος στο καθεστώς αναμόρφωσης και στο έργο του περιλαμβάνεται και η εξαφάνιση του τωρινού αναμορφωτικού συστήματος δικαιοσύνης και των ιδρυμάτων του σωφρονισμού ( φυλακές, κάτεργα κ.ά. )

Θεωρούμε ότι αιτία για όλες τις αδικίες είναι η παρούσα διάρθρωση του κοινωνικού συστήματος που αυτή τα γεννά, επομένως πιστεύουμε ότι η εξαφάνισή του θα τα απαλείψει συγχρόνως.

 

Γι΄ αυτό δηλώνουμε :

 

1) Ότι ο άνθρωπος δεν είναι κακός από τη φύση του και το έγκλημα είναι αποτέλεσμα  αυτού του καθεστώτος κοινωνικής αδικίας στο οποίο ζούμε.

 

2) Οι αιτίες – που για την αναγκαιότητα επιβίωσης και διαιώνισης του συστήματος παραμερίζουν μία εκπαίδευση λογική και ανθρώπινη –  πρέπει να εξαφανιστούν.

Από αυτό, βγάζουμε το συμπέρασμα ότι θα πρέπει να γίνονται λαϊκές συνελεύσεις που με αρμονική διάθεση θα δίνουν λύσεις σε κάθε περίπτωση που το άτομο θα σφάλλει στα καθήκοντά του τόσο στις δραστηριότητές του σαν παραγωγού, όσο και στους ηθικούς κανόνες.

Ο Ελευθεριακός Κομμουνισμός επίσης θα ενδιαφερθεί με ‘’διορθωτική δράση’’ πάνω στην Ιατρική και στην Παιδαγωγική σαν προληπτικούς τομείς που αναγνωρίζει σήμερα η νέα επιστήμη.

‘Ετσι, όταν ένα άτομο που κάτω από παθολογικές αιτίες θα έρχεται σε σύγκρουση με την αρμονική κοινωνική συμβίωση που θα πρέπει να εγκαθιδρυθεί, τότε θα παρεμβαίνει η παιδαγωγική θεραπευτική  που θα προσπαθήσει να εμφυφήσει στο άτομο το συναίσθημα της υπευθυνότητας προς την κοινωνία.

 

Η οικογένεια και οι σεξουαλικές σχέσεις

 

Αναγνωρίζουμε ότι η οικογένεια υπήρξε ο πρωταρχικός πυρήνας εκπολιτισμού του ανθρώπινου είδους. Και έχει προσφέρει σημαντικά σε δραστηριότητες τέχνης, ηθικής και αλληλεγγύης.

Η οικογένεια μέσα από μια διαδικασία εξέλιξης, συνυπήρξε από την μητριαρχία με τη φυλή, το λαό, το έθνος και υποθέτουμε ότι για πολύ καιρό ακόμα θα συνεχίσει. Η επανάσταση δε θα πρέπει να επέμβει βίαια πάνω της εκτός από εκείνες τις περιπτώσεις που θα συνεχίζουν τη διαδικασία της καταπίεσης.  Σαν ένα από τα πρώτα μέτρα που θα πάρει η Ελευθεριακή Επανάσταση θα είναι να εξασφαλίσει την οικονομική ανεξαρτησία για όλα τα ανθρώπινα όντα, χωρίς διάκριση φύλου. Η εξάρτηση της γυναίκας που υπάρχει στο καπιταλιστικό καθεστώς από τον άντρα που προέρχεται από την οικονομική κατωτερότητα θα εξαφανιστεί μαζί του.  

Θα πρέπει να υπάρξει ισότητα των δύο φύλων τόσο στα δικαιώματα όσο και στις υποχρεώσεις. Ο Ελευθεριακός Κομμουνισμός υποστηρίζει τον ελεύθερο έρωτα χωρίς περιορισμούς της θέλησης, ούτε του άντρα ούτε της γυναίκας. Εγγυάται στα παιδιά την συλλογικότητα που θα τα εξασφαλίζει από τυχόν βιολογικές και γενετικές παρεκκλίσεις.

Αρχίζοντας από μια σωστή εκπαίδευση από το σχολείο που θα βοηθήσει ώστε τα ζευγάρια να αυτοεπιλέγονται συνειδητά για να κάνουν σωστά και υγιή παιδιά.

Για τα ηθικά προβλήματα που μπορεί να προκύψουν στην ελευθεριακή κομμουνιστική κοινωνία και θα προέρχονται από εναντιώσεις σε ερωτικά θέματα το κοινοτικό δίκαιο και η ελευθερία δεν έχουν παρά δύο δρόμους ώστε να αναπτυχθούν φυσιολογικά οι ανθρώπινες και σεξουαλικές σχέσεις.

Όσο γι΄ αυτόν που θα θέλει να φέρεται κτηνώδικα και βίαια, αν δεν αρκούν οι συστάσεις του συμβουλίου ή ο σεβασμός στα δικαιώματα του ατόμου θα πρέπει να απομονωθεί και να του επιβληθεί η στέρησή του. Σε πολλές αρρώστιες συστήνεται η αλλαγή του περιβάλλοντος έτσι και στην αρρώστια από τον έρωτα που τυφλώνει και κάνει τον άνθρωπο επίμονο, πρέπει να στέλνεται σε άλλη κομμούνα,  όπου οι συνθήκες που τον καθιστούν τρελό να εξαλείφονται, αν και πιστεύουμε ότι σε ένα καθεστώς σεξουαλικής ελευθερίας τέτοιες καταστάσεις δεν θα  υπάρχουν. 

 

Το θρησκευτικό ζήτημα

 

Η θρησκεία που είναι ένα ζήτημα καθαρά προσωπικό του κάθε ανθρώπου θα αναγνωρίζεται όσο θα παραμένει προσωπική υπόθεση του καθένα αλλά σε καμία περίπτωση δε θα θεωρείται ως μία μορφή λαϊκής εκδήλωσης ούτε σαν εξαναγκασμός πνευματικός ή ηθικός.

Τα άτομα θα είναι ελεύθερα να έχουν ότι ιδέες θέλουν συμφωνημένες από κοινού και θα πρέπει να εξαφανιστούν όλα τα τελετουργικά έργα (ιεροτελεστίες).  

 

Για την παιδαγωγική, την Τέχνη, την Επιστήμη και την Ελεύθερη έκφραση

 

Το ζήτημα της εκμάθησης θα πρέπει να τεθεί πάνω σε ριζοσπαστικές βάσεις. Σαν έργο πρωτίστης σημασίας θα είναι να καταπολεμηθεί συστηματικά και αποφασιστικά ο αναλφαβητισμός. Η Τέχνη θα πρέπει να αγκαλιάσει αυτούς που εκδιώχθηκαν από αυτήν. Ένα από τα καθήκοντα της Επανάστασης για την δίκαιη οικοδόμηση της κοινωνίας, αποφασίζοντας ότι όπως ο καπιταλισμός έλεγχε και κατείχε τον κοινωνικό πλούτο έτσι και οι πόλεις θα ελέγχουν και θα κατέχουν την τέχνη και την οικοδόμηση.

Από τα βασικά έργα της επανάστασης είναι η αποκατάσταση του υλικού πλούτου και του πολιτισμού της τέχνης. Πώς; Απαλλοτριώνοντας τον καπιταλισμό στο υλικό επίπεδο και κατανέμοντας την τέχνη στο πολιτιστικό.

Το παιδαγωγικό μας έργο πρέπει να διαιρεθεί σε δύο μέρη. Έχοντας να πραγματοποιήσουμε ένα παιδαγωγικό έργο αμέσως μετά την επανάσταση και ένα έργο γενικά ανθρώπινο στην νέα κοινωνία που θα οικοδομείται. Θα πρέπει αμέσως να δοθεί μια στοιχειώδης εκπαίδευση στον αναλφάβητο πληθυσμό, δηλαδή, το διάβασμα, το γράψιμο, στοιχεία φυσικής, υγιεινής, ιστορία της εξέλιξης και των επαναστάσεων καθώς και μαθήματα για την αθεΐα. Αυτό το έργο μπορούν να βγάλουν σε πέρας ένας μεγάλος αριθμός καλλιεργημένων νέων, που θα σταλούν στις απόμακρες περιοχές, προσφέροντας υπηρεσία στην υπόθεση του εκπολιτισμού για ένα ή δύο χρόνια και θα ενισχύονται, οργανώνονται από την Εθνική Ομοσπονδία της Εκπαίδευσης, κατευθείαν αμέσως μετά την εγκαθίδρυση του Ελευθεριακού Κομμουνισμού, ώστε να υπάρχει επάρκεια θέσεων σε όλα τα κέντρα διδασκαλίας καθορίζοντας την αξία του εκπαιδευτικού έργου, επαγγελματικό και εθελοντικό. Η Ομοσπονδία θα πρέπει να τονίζει και να διαχωρίζει σαφώς από αυτό ότι οι πνευματικές και πολιτιστικές αξίες δε φτάνουν για να καλύψουν τις απαιτήσεις  μιας ελεύθερης παιδαγωγικής, γι΄ αυτό και τα πρώτα μαθήματα θα ασχολούνται περισσότερο με την πρακτική εξάσκηση.

Η εκμάθηση και η διδασκαλία σαν προορισμό της έχει την εκπαίδευση μιας νέας ανθρωπότητας και θα παρέχεται και στα δύο φύλα’  θα δίνει όλα τα απαιτούμενα για εξάσκηση και δε θα διαχωρίζει βαθμό γνώσης ή την παραγωγική δραστηριότητα του καθένα. Ειδικότερα για την υγιεινή και την παιδοκομία θα πρέπει να βρεθούν κατάλληλα μέρη να βοηθούν στην εκπαίδευση της γυναίκας από το σχολείο, να γίνει μητέρα.

Επίσης, θα δοθεί ιδιαίτερη προσοχή για τη σεξουαλική εκπαίδευση, απαραίτητη για τη διαιώνιση του είδους.

Πρωταρχικός σκοπός του παιδαγωγικού μας έργου, πιστεύουμε, είναι να βοηθήσουμε στην διαμόρφωση ανθρώπων να σκέφτονται και να πράττουν με δικά τους κριτήρια και γι΄ αυτό ο δάσκαλος θα πρέπει να διευκολύνει το δυνατότερο το παιδί, ώστε να αναπτύξει πλήρως όλες τις δυνατότητές του.

Στο παιδαγωγικό σύστημα που θα θέσει σε λειτουργία ο Ελευθεριακός Κομμουνισμός θα αποκλειστούν εξαρχής οι αρχές της τιμωρίας και ανταμοιβής, επειδή, αυτές είναι οι αιτίες για κάθε ανισότητα.

Ο κινηματογράφος, το ραδιόφωνο, τα παιδαγωγικά εργαλεία (μέσα) – βιβλία, σχεδιάσματα, χειροτεχνίες – θα είναι εξαιρετικά και αποτελεσματικά βοηθήματα για ένα ταχύ πολιτιστικό και πνευματικό μετασχηματισμό αυτής της γενιάς. Επίσης, θα βοηθήσουν να αναπτυχθεί και η προσωπικότητα των παιδιών, και των νέων που θα γεννιούνται ή θα μεγαλώνουν στο νέο ελευθεριακό κομμουνιστικό καθεστώς.

Εκτός επίσης από την εκπαιδευτική της προσφορά στα πρώτα χρόνια της ζωής της η Ελευθεριακή Κομμουνιστική κοινωνία θα φροντίσει να εξασφαλίσει σε όλους ανεξαιρέτως  το δικαίωμα και την πρόσβαση  στην επιστήμη, την τέχνη, την έρευνα, που είναι  απαραίτητα και για την παραγωγική δραστηριότητα  ώστε η άσκησή τους να εγγυάται την υγεία και την ισορροπία της ανθρώπινης φύσης.

Οι παραγωγοί στην Ελευθεριακή Κομμουνιστική κοινωνία δε θα  διαχωρίζονται σε χειρώνακτες και σε πνεύματος, γιατί οι μεν θα γίνονται ότι είναι και  οι δε’  θα είναι ελεύθερη η πρόσβαση στην επιστήμη και την τέχνη, γιατί ο χρόνος απασχόλησης με αυτές θα ανήκει στο άτομο και όχι στην κοινωνία, που θα είναι χειραφετημένο να κανονίζει και την άλλη του δραστηριότητα ως παραγωγού.

Υπάρχουν πνευματικές ανάγκες  παράλληλα με τις υλικές που σε μια κοινωνία που τις ικανοποιεί και επιτρέπει τη χειραφέτηση του ατόμου, εκδηλώνονται εντονότερες.

Όπως η εξέλιξη είναι μια συνεχής γραμμή, αν και όχι πάντα ευθεία, πρέπει πάντα να παίρνει πρωτοβουλίες που κάνουν τη ζωή του ευκολότερη και μπορεί να συντηρήσει τους γονείς του, τους δικούς του και τον εαυτό του.

Οι ασχολίες με τη συντήρηση, τη δημιουργία (λογοτεχνία, επιστήμη κ.ά.)  την έκφραση σε μια κοινωνία που βασίζεται πάνω στην ελεύθερη έκφραση των ανθρώπινων εκδηλώσεων της ζωής, δε μπορούν να πνίγονται  προς χάρη καμιάς υλικής σκοπιμότητας, δεν πρόκειται να τις χτυπήσει όπως γίνεται τώρα, αν όχι αντίθετα θα τις ενισχύσει και θα τις καλλιεργήσει πάνω στο σκεπτικό ότι ο άνθρωπος δε ζει μόνο με ψωμί και σιχαίνεται την ανθρωπότητα που ζει μόνο μ΄ αυτό. Δεν είναι λογικό να πιστεύουμε ότι στην δική μας κοινωνία οι άνθρωποι θα διακατέχονται από επιθυμίες επεκτατισμού.

Οι αυτόνομες ελευθεριακές κομμούνες θα ορίζουν μέρες γενικής αναψυχής, που θα αποφασίζουν οι συνελεύσεις, επίσης θα καθορίζουν συμβολικές ημερομηνίες για τη φύση και την ιστορία. Επίσης θα διαθέτουν καθημερινά ώρες για θέατρο, σινεμά ή άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις που θα προσφέρουν διασκέδαση και ψυχαγωγία στο λαό. 

 

Για την άμυνα της επανάστασης

 

Ένα άλλο καθήκον μεγάλης σημασίας είναι και η υπεράσπιση των επαναστατικών κεκτημένων. Πιστεύουμε ότι η Ισπανία συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες για την κοινωνική επανάσταση από κάθε άλλη χώρα που την περιτριγυρίζει, γιατί ο καπιταλισμός, δε θα παραιτηθεί τόσο εύκολα από τα συμφέροντα που έχει εδώ. 

Γι΄ αυτό και για το διάστημα το οποίο η κοινωνική επανάσταση δε θα θριαμβεύει διεθνώς, πρέπει να παρθούν τα κατάλληλα μέτρα για μια πιθανή επέμβαση από άλλη καπιταλιστική χώρα, όπως και για την αντιμετώπιση των αντεπαναστατών στο εσωτερικό. Ο τακτικός και διαρκής στρατός αποτελεί το μεγαλύτερο κίνδυνο για την επανάσταση γιατί στους κόλπους του θα ευδοκιμούνται τάσεις για δικτατορία και πρέπει να του καταφερθεί ένα κτύπημα θανάτου.

Τη στιγμή της μάχης οι δυνάμεις του κράτους, εν μέρει ή στο σύνολό τους θα ενωθούν και θα παράσχουν σαν οργανωμένες δυνάμεις τις υπηρεσίες τους για να νικήσει η μπουρζουαζία. Τότε θα τελειώσει το έργο τους.

Η καλύτερη εγγύηση, ενάντια σε κάθε προσπάθεια επανεγκαθίδρυσης του παλαιού καθεστώτος είτε από εξωτερικές είτε από εσωτερικές δυνάμεις, είναι ο οπλισμένος λαός. Υπάρχουν χιλιάδες εργαζόμενοι που έχουν πάει στο στρατό και γνωρίζουν την πολεμική τέχνη.

Κάθε κομμούνα θα πρέπει να διαθέσει τα μέσα για την άμυνα και όπλα. Μέχρι την τελική επικράτηση της επανάστασης αυτά τα μέσα δε θα μετατραπούν σε εργαλεία δουλειάς.

Πρέπει να διατηρήσουμε τα αεροπλάνα, τα τανκ, τα μεταγωγικά κανόνια για να αντιμετωπίσουμε μια πιθανή ξένη επέμβαση από τον αέρα.

Όταν θα έρθει αυτή η στιγμή ο λαός θα κινητοποιηθεί για να χτυπήσει τον εχθρό, ξαναγυρίζοντας στην παραγωγή όταν θα τελειώσει το έργο του. Στη γενική κινητοποίηση θα πρέπει να πεισθούν όλοι όσοι θα είναι ικανοί για μάχη να είναι διαθέσιμοι για κάθε εργασία που θα απαιτεί να γίνει στη μάχη.

Η δημιουργία αμυντικών ζωνών που  επεκτείνονται μέχρι τα κέντρα παραγωγής θα είναι αυτές που θα βοηθήσουν πιο αξιόλογα για την υπεράσπιση των κεκτημένων της επανάστασης, η άμυνα αυτών θα σχεδιάζεται σε μεγάλα πλάνα.

 

Γι΄ αυτό διακηρύσσουμε :

 

1. Τα όπλα που θα προέλθουν από τον αφοπλισμό του καπιταλισμού θα τα πάρουν οι κομμούνες υπεύθυνες για τη διατήρησή τους και θα αναλάβουν να οργανώσουν την άμυνα σε εθνικό επίπεδο.

 

2. Σε διεθνές επίπεδο θα διεξάγουμε  επίμονη προσπάθεια να προπαγανδίσουμε στο διεθνές προλεταριάτο να εκδηλώσει ενεργητικά την υποστήριξή του φτιάχνοντας ένα κίνημα αλληλεγγύης που θα στέκεται ενάντιο σε κάθε απόπειρα στρατιωτικής επέμβασης, από τις χώρες τους. Παράλληλα η Συνομοσπονδία των Ελευθεριακών Αυτόνομων Κοινοτήτων θα προσφέρει κάθε ολική ή ηθική βοήθεια σε όλους τους εκμεταλλευόμενους ώστε να ελευθερωθούν για πάντα από κράτος και καπιταλισμό.

 

Μερικά τελευταία λόγια σαν επίλογος

 

Αυτή η δουλειά εδώ τελειώνει και πριν κλείσουμε θέλουμε να επαναλάβουμε ότι αυτή η ανάλυση δεν αποτελεί και την τελειωτική και απαραβίαστη φόρμα απέναντι στις δημιουργικές προσπάθειες του επαναστατικού προλεταριάτου. Οι απαιτήσεις αυτής της έκθεσης δεν είναι τόσο μεγάλες. Είναι ένα πρόγραμμα όπου συγκεντρώνονται σε γενικές γραμμές οι απόψεις του συνεδρίου σαν ένα αρχικό σχέδιο που πρέπει οι εργαζόμενοι να το μεταφέρουν στις τελικές του συνέπειες και να φέρουν σε πέρας, ώστε η ανθρωπότητα να φτάσει στην τέλεια ελευθερία.     Και κάθε τι που θα προστεθεί με ευφυΐα, ικανότητα και σύλληψη  καλυτερεύει την ανάλυση ακόμη περισσότερο.                                                                     

 

 

*  Πρώτη δημοσίευση από την αντιεξουσιαστική εφημερίδα «ΔΟΚΙΜΗ», αρ. φύλλου 10 , 1 Γενάρη 1987

 

 

2 Σχόλια

Filed under Αναρχισμός, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια

Έπεσαν τελείως οι μάσκες και για την ευρωπαϊκή «δικαιοσύνη» και ποιους εξυπηρετεί: Απόφαση του Δικαστηρίου Ευρωπαικής Ένωσης εναντίον των γεωργών και υπέρ της χημική παρασιτοκτόνας γεωργίας των πολυεθνικών..

αναδημοσίευση από τον Παραλληλογράφο που αναδημοσιεύει

απο την Εναλλακτική κοινότητα “Πελίτι”

 

http://parallhlografos.wordpress.com/2012/08/26/%CE%B2%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CE%BB%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BF%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CF%8C/

Βιοποικιλότητα εναντίον “παραγωγικότητας”

Posted on 26 Αυγούστου, 2012 11:54 πμ by 

Αρνητική η απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου για την ελεύθερη διακίνηση των παλιών ποικιλιών

απο την Εναλλακτική κοινότητα “Πελίτι”

Το Κοκοπελί (γαλλική μη κερδοσκοπική οργάνωση που προστατεύει και πουλά παραδοσιακούς σπόρους), είχε μηνυθεί to 2005 από την σποροεταιρία Graines Baumaux, ως αθέμιτος ανταγωνιστής επειδή πουλά παραδοσιακούς σπόρους που δεν είναι γραμμένοι στον επίσημο κατάλογο.

Το Κοκοπελί  καταδικάστηκε το 2008 από γαλλικό δικαστήριο. Πριν την εκδίκαση της έφεσης που άσκησε, αποφάσισε να προσφύγει στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσβάλλοντας την ισχύ των ευρωπαϊκών οδηγιών για τους σπόρους ως μη συμβατές με αρχές της Ευρ. Ένωσης.

Δυστυχώς υπάρχουν  ευρωπαϊκές οδηγίες που περιορίζουν την εμπορία παραδοσιακών ποικιλιών με τους ακόλουθους τρόπους

  1. Ο σπόρος για να πουληθεί πρέπει υποχρεωτικά να περιλαμβάνεται σε επίσημο κατάλογο στον οποίον εγγράφεται μετά από αίτηση του ενδιαφερόμενου η οποία έχει και κόστος. Για τις παλιές ποικιλίες που αποτελούν Κοινό Αγαθό είναι πολύ δύσκολο για έναν αγρότη να αναλάβει το κόστος και τη γραφειοκρατία της αίτησης. Αντίθετα, οι πολυεθνικές που κατοχυρώνουν πνευματικά δικαιώματα για τα υβρίδια τους, έχουν ιδιαίτερο κίνητρο να τα εγγράψουν στον κατάλογο.
  2. Επιπλέον οι σπόροι για να συμπεριληφθούν στον κατάλογο πρέπει να παρουσιάζουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά στα οποία ανταποκρίνονται κυρίως τα βιομηχανικά υβρίδια αλλά όχι απαραίτητα και οι παλιές ποικιλίες. Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι η Διακριτότητα, η Σταθερότητα και η Ομοιομορφία.
  3. Πέρα από το θέμα του καταλόγου, η εμπορία των παλιών ποικιλιών δεν είναι ελεύθερη καθώς υπόκειται σε στενούς γεωγραφικούς και ποσοτικούς περιορισμούς.

Η υπόθεση εκδικάσθηκε τον Γενάρη 2012 και η εισήγηση της Γενικής Εισαγγελέως ήταν συγκλονιστική. Υιοθετεί όλα τα βασικά επιχειρήματα του Κοκοπελί προωθεί την έννοια της γεωργικής βιοποικιλότητας και θεωρεί ότι οι ευρωπαϊκές οδηγίες για τους σπόρους είναι αντίθετες προς τις αρχές της ΕΕ όπως πχ η ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών, και η αρχή της αναλογικότητας. Η εισαγγελέας αναφέρει, ότι η υποχρεωτική αναγραφή των προς εμπορία σπόρων σε επίσημο κατάλογο είναι δυσανάλογη προς τους στόχους του νομοθέτη. Στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι εισηγήσεις του εισαγγελέα υιοθετούνται στις 80%  των περιπτώσεων. Δυστυχώς, στην περίπτωση των παλιών ποικιλιών έγινε το αντίθετο:

Τον Ιούλιο 2012, βγήκε η απόφαση που “δικαιώνει” την υφιστάμενη ευρωπαϊκή νομοθεσία με κύριο επιχείρημα ότι στόχος είναι η υψηλή παραγωγικότητα. Την μηνύτρια εταιρία υποστήριξαν με δικά τους επιχειρήματα και οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και Ισπανίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο.

Αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης, άρχισε να κυκλοφορεί στα ευρωπαϊκά ΜΜΕ, ότι δήθεν “δικαιώθηκε η διατήρηση της βιοποικιλότητας” και διάφορα τέτοια φαιδρά που προφανώς προωθούνται από τα λόμπυ των πολυεθνικών προκειμένου να προλάβουν τις αντιδράσεις του κόσμου όταν γίνει κατανοητό ότι έγινε ακριβώς το αντίθετο. Λόγω δε της πολυπλοκότητας του θέματος όλοι ξέρουμε ότι δεν είναι εύκολη η σε βάθος κατανόηση.  Μετά από αυτή την εξέλιξη, η δίκη του Κοκοπελί για αθέμιτο ανταγωνισμό, θα διεξαχθεί σε Γαλλικό δικαστήριο (περιοχή Nancy) και αναμένεται η οργάνωση θα καταδικασθεί και πάλι. Η Graines Baumaux, ζητά 100.000 ευρώ αποζημίωση και παύση των δραστηριοτήτων του Κοκοπελί. Σημειωτέον ότι η εταιρία αυτή, είχε ετήσιο τζίρο 14 εκ. ευρώ το 2011, από τα οποία τα 2 εκατομμύρια είναι κέρδος. Το Κοκοπελί σε δελτίο τύπου αναφέρει ότι «θυσιάζεται η βιοποικιλότητα στο βωμό της παραγωγικότητας».

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ (FAO), έχουμε ήδη χάσει το 75% της αγροτικής της βιοποικιλότητας. Ήλθε λοιπόν η ώρα για την Κοινωνία των Πολιτών να συσπειρωθεί για να απελευθερώσει τις πολύτιμες παλιές ποικιλίες από τις απαγορεύσεις. Είναι οι μόνες που εγγυώνται στην ανθρωπότητα ότι θα συνεχίσει να απολαμβάνει τα δώρα της γεωργικής βιοποικιλότητας μέσα στα οποία μακροπρόθεσμα περιλαμβάνεται και η υψηλή παραγωγικότητα.

—————————————————————————————————————————————————–

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΚΟΚΟΠΕΛΙ,  13/7/12

Η Βιοποικιλότητα θυσιάζεται στο βωμό της παραγωγικότητας

Το δικαστήριο αποκηρύσσει την Γενική  του Εισαγγελέα και το  Κοκοπελί 

Το δικαστήριο, με την  απόφαση του που εκδόθηκε χθες σχετικά με την υπόθεση Κοκοπελί –Βaumaux,  απονέμει  ολοκληρωτικό έπαινο στην ευρωπαϊκή νομοθεσία για τους σπόρους.

Όμως, στις 19 του περασμένου Γενάρη, η Γενική Εισαγγελέας του δικαστηρίου απέδωσε σε μας απόλυτο  δίκιο καθώς εκτίμησε ότι η υποχρεωτική εγγραφή όλων των σπόρων στον επίσημο κατάλογο ήταν δυσανάλογος και παραβίαζε, την ελευθερία της οικονομικής δράσης, την  απουσία διακρίσεων και την ελεύθερη διακίνηση των εμπορευμάτων (βλέπε τα συμπεράσματα της Εισαγγελέως).

Αυτή η απόλυτη αλλαγή πλεύσης μας δημιουργεί έκπληξη και ερωτηματικά.

Το δικαστήριο, με μια ανάλυση του θέματος εξαιρετικά επιφανειακή, με μια απόφαση που περισσότερο μοιάζει με δελτίο τύπου παρά με κρίση δικαστηρίου, δικαιολογεί την απαγόρευση του εμπορίου των σπόρων  παλιών ποικιλιών,  μέσω ενός στόχου που κρίνεται ανώτερος δηλαδή για μια «μεγαλύτερη αγροτική παραγωγικότητα»!

Αυτή η φράση, που επαναλαμβάνεται 15 φορές στο κείμενο της απόφασης, δείχνει την παντοδυναμία του προτύπου παραγωγικότητας. Είναι το  ίδιο πρότυπο που είχε επικρατήσει στο σχεδιασμό της νομοθεσίας τη δεκαετία του 1960 και διατηρεί ακόμα και σήμερα πλήρως τη θέση του. Επομένως η βιοποικιλότητα μπορεί να θυσιασθεί στο βωμό της παραγωγικότητας.

Αυτή η κατάσταση διαρκεί  50 χρόνια  και παρά το γεγονός, ότι αυτός ο τρόπος σκέψης μας έχει οδηγήσει στην απώλεια του 75% της αγροτικής βιοποικιλότητας, δεν  έχει αλλάξει τίποτα. (βλέπε υπολογισμούς του Οργανισμού Γεωργίας του ΟΗΕ-FAO,σχετικά με τη βιοποικιλότητα).

Αν και το δικαστήριο αναφέρει τις παρεκκλίσεις που υποτίθεται ότι εισήχθησαν με την Οδηγία 2009/145 για τις «διατηρητέες ποικιλίες», η ανάλυση του σταματά στην ανάγνωση των τίτλων. Πώς οι δικαστές δεν θέλησαν να αναγνωρίσουν ότι οι προϋποθέσεις εγγραφής των διατηρητέων ποικιλιών στη πράξη παραμένουν οι ίδιες με εκείνες του επίσημου καταλόγου(1);  Παραδείγματος χάριν δεν προβλέπεται καμιά τροποποίηση  για το κριτήριο της ομοιομορφίας, το οποίο  είναι ιδιαίτερα προβληματικό για τις παλιές ποικιλίες.

Το δικαστήριο δεν διάβασε τις μαρτυρίες των ευρωπαίων συναδέλφων μας που έχουν αντιμετωπίσει αδυναμία εγγραφής των σπόρων τους σε αυτή τη λίστα;

Αυτή η οδηγία αποτελεί πραγματική παραπλανητική παγίδα, που το Κοκοπελί και πολλές άλλες οργανώσεις έχουν καταγγείλει.  Δεν στοχεύει  στο να επιτραπεί η εμπορική κυκλοφορία  των παλιών ποικιλιών ούτε  στη διατήρηση της βιοποικιλότητας των σπόρων.

Επιπλέον, αυτή η βιοποικιλότητα που έχει θρέψει τους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς για πολλούς αιώνες, γίνεται αντικείμενο της πιο μεγάλης υποψίας. Το δικαστήριο φθάνει μέχρι την αναφορά – δυο  φορές- ότι η νομοθεσία επιτρέπει την αποφυγή «της φύτευσης σπόρων δυνητικά επιβλαβών»

Αυτή η παρατήρηση είναι εντελώς λανθασμένη, καθώς όπως σωστά είχε αναφέρει η Γενική Εισαγγελέας, η εγγραφή στον κατάλογο δεν στοχεύει στην προστασία των καταναλωτών από κάποιο κίνδυνο για την υγεία ή το περιβάλλον, θέματα για τα οποία η νομοθεσία ουδεμία αναφορά κάνει!

Η ανωτέρω παρατήρηση είναι ιδιαίτερα ενοχλητική, όταν σκεφθεί κανείς ότι οι σπόροι του καταλόγου, ντυμένοι με παρασιτοκτόνα (Cruiser, Gaucho και άλλα με Régent), ή συνοδευόμενοι από πρόσθετα υλικά  θανατηφόρας χημείας, δηλητηριάζουν την βιόσφαιρα και τους πληθυσμούς εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια!

Το λόμπυ συμφερόντων της βιομηχανίας  σπόρων (European Seed Association) που φρόντισε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας να κάνει  γνωστή προς το δικαστήριο τη διαφωνία του με την άποψη της Γενικής Εισαγγελέως,  χαίρεται ιδιαίτερα  από αυτή την πλήρη ταύτιση απόψεων με το δικαστήριο (βλέπε το δελτίο τύπου και την επιστολή προς το δικαστήριο).

Οι άμεσοι αντίδικοι μας σε αυτή τη διαδικασία, δηλαδή η εταιρία Graines Baumaux αλλά επίσης η Γαλλική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο της ΕΕ, πρέπει επίσης να τρίβουν τα χέρια τους

Με αυτήν την απόφαση πέφτουν οι μάσκες: Το δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης  προστίθεται στην υπηρεσία της χημικής γεωργίας που φέρνει το θάνατο και της ιδεολογίας της, που φέρνει τη διαφθορά.

Και το Κοκοπελί, σε αντίθεση με αυτά που κυκλοφόρησαν τους τελευταίους μήνες δεν έχει κανένα κοινό συμφέρον με τη Μονσάντο και τους άλλους χημικούς σπόρο-βιομήχανους. Αυτοί οι φόβοι που εκφράσθηκαν από ορισμένους δεν ήταν παρά κακόβουλες φαντασιοπληξίες.

Όλα γίνονται κατανοητά από την εξέταση της συγκυρίας στα πλαίσια της οποίας ελήφθη  αυτή η απόφαση: Μια συνολική αναθεώρηση της νομοθεσίας που διέπει το εμπόριο σπόρων είναι σε εξέλιξη. Η διαδικασία έχει τοποθετηθεί υπό την αιγίδα  της βιομηχανίας σπόρων. Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων δεν έχουν κληθεί, οι οργανώσεις διάσωσης της βιοποικιλότητας, οι μικροί παραγωγοί, οι παθιασμένοι αγρότες και κηπουροί που σε ολόκληρη την Ευρώπη διατηρούν σιωπηρά πολύ περισσότερες ξεχασμένες ποικιλίες από όσες θα μπορούσε να περιλάβει ο κατάλογος των  ποικιλιών.

Μήπως  μέσα σε αυτό το πλαίσιο αναμένεται να υπάρξει  επαναπροσδιορισμός των στόχων του νομοθέτη; Οι βιομήχανοι σπόρων θα φροντίσουν να μην συμβεί.

Η Γαλλία σε αυτό το πλαίσιο έχει ιδιαίτερο ρόλο. Το Υπουργείο Γεωργίας έχει αποσπάσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή με στόχο τη σύνταξη του προσχέδιου για το νόμο,  την κ. Ιζαμπέλ Κλεμέντ-Νισού μια συνεργάτιδα του GNIS(2)!  Φαίνεται ότι στους ευρωπαϊκούς  θεσμούς οι απαράδεκτες συγκρούσεις συμφερόντων δεν σοκάρουν κανένα….

Έτσι, η θηλειά σφίγγει και οι προοπτικές για τη βιοποικιλότητα δεν ήταν ποτέ τόσο μαύρες.

Και η οργάνωση Κοκοπελί που εδώ και 20 χρόνια φροντίζει με πάθος τη διατήρηση των σπόρων της  ευρωπαϊκής κληρονομιάς, ένα αγαθό κοινό για όλους, χωρίς οποιαδήποτε δημόσια επιδότηση, θα μπορούσε αύριο να εξαφανισθεί, γιατί ενοχλεί μια από τις πιο καλοστεκούμενες εμπορικές επιχειρήσεις και  δεν παρουσιάζει ενδιαφέρον για μια «μεγαλύτερη αγροτική παραγωγικότητα». Αυτή η απόφαση μας αφήνει άναυδους και μας αγανακτεί.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ,  το Κοκοπελί έχει ανάγκη της ηθικής υποστήριξης του πληθυσμού. Γιατί δεν είναι αποδεκτό να απαγορεύονται οι παλιές ποικιλίες, η κληρονομιά των παππούδων μας!

Κάνουμε ταυτόχρονα έκκληση στην κυβέρνησή μας. Η Αριστερά, κατά τη διάρκεια των προηγουμένων  κυβερνήσεων της δεξιάς μας είχε επανειλημμένα πει ότι μπορούμε να βασιστούμε σε αυτή. Ήλθε η ώρα να κάνει πράξη  τις υποσχέσεις (αρχίζοντας από την αφαίρεση της εντολής από την κ. Κλεμέντ-Νισσού)!

Κοκοπελί, 13 Ιουλίου 2012

  1. (1)Η οδηγία 2009/145 προβλέπει ότι τα κριτήρια διακριτότητας και σταθερότητας  μπορούν να παραμείνουν στην αρμοδιότητα του κράτους=μέλους, ενώ  αντίθετα» για την αξιολόγηση του κριτηρίου της ομοιομορφίας, εφαρμόζεται η οδηγία 2003/91/CE.
  2. (2)Το GNIS εκπροσωπεί τους επαγγελματίες σποροπαραγωγούς στη Γαλλία και επίσημα αναφέρει στον ιστότοπο του ως στόχο «την υπεράσπιση των συμφερόντων της βιομηχανίας σπόρων»

Τι θέλουμε για τη  νομοθεσία και τις ρυθμίσεις:

O επίσημος κατάλογος είναι ο αποκλειστικός χώρος των ποικιλιών που προστατεύονται από τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, τα υβρίδια F1 που δεν αναπαράγονται. Ας παραμείνει ως έχει.

Επιθυμούμε να εξαιρεθούν από την εφαρμογή της νομοθεσίας για το εμπόριο σπόρων, όλες οι ποικιλίες παλιές και καινούριες που αποτελούν δημόσια ιδιοκτησία.

Δεν υπάρχει επίσημος κατάλογος για τα καρφιά και τις βίδες. Δεν υπάρχει λόγος να υποβάλουμε τους σπόρους σε μια προληπτική διαδικασία  εμπορικής διακίνησης μέσω καταλόγου,  όπως τα παρασιτοκτόνα ή τα φάρμακα.

Οι στόχοι της ποιότητας και της αξιοπιστίας στις εμπορικές συναλλαγές μπορούν εύκολα  να καλυφθούν από ρύθμιση στη βάση που θα βάζει ελάχιστα κριτήρια για την ποιότητα σε σχέση με την υγεία, για την βλαστικότητα και  την καθαρότητα της ποικιλίας.

Τι ζητά η εταιρία  Graines Baumaux ;

O αντίδικός μας ενώπιον του δικαστηρίου του Νανσύ ζητά την καταδίκη του Κοκοπελί, την πληρωμή αποζημίωσης 100.000 ευρώ με τους τόκους, καθώς και την παύση όλων των δραστηριοτήτων της οργάνωσης. Για ενημέρωση αναφέρουμε ότι στις 30 Ιουνίου 2011 η εταιρία  Baumaux  είχε ετήσιο τζίρο 14 εκατομμυρίων ευρώ και κέρδη 2 εκατομμυρίων ευρώ.

—————————————————————————————————————————————————–

Σημειώσεις

Η ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2012

(http://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=118143&pageIndex=0&doclang=EL&mode=req&dir=&occ=first&part=1&cid=120580

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ, ΙΟΥΛΙΟΣ 2012http://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=125002&pageIndex=0&doclang=EL&mode=req&dir=&occ=first&part=1&cid=36859

——————————————————————————————————————————————————

Μανικακος

http://wp.me/p1pa1c-hEt

 

 

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια, κρίση

Συνελεύσεις τις επόμενες μέρες για οργάνωση δράσεων

Συνελεύσεις τις επόμενες μέρες για οργάνωση δράσεων

Συνέλευση μεθαύριο την Δευτέρα στη Λεμεσό στις 19:00 και την Tρίτη στην Λευκωσία τη ίδια ώρα. Επικοινωνήστε στα email  που έχουμε εδώ (το τηλ δεν λειτουργεί προσωρινά, σύντομα θα μπει νέος αριθμός) ή με μήνυμα στον λογαριασμό στο facebook για τους χώρους συνάντησης. Για την Λάρνακα έχει καθοριστεί συνάντηση για τις 4 Σεπτέμβρη στις 19:00. Όσοι ενδιαφερεστε επικοινωνήστε.

Σχολιάστε

Filed under Αναρχισμός, Κύπρος=Το βασίλειο της αναξιοκρατίας, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, Συνελεύσεις, αλήθεια, κρίση