Category Archives: άμεση δημοκρατία

Επιστολή προς Γενικό Εισαγγελέα – Ποινικό αδίκημα από Υπουργούς Εργασίας+Οικονομικών – Άνιση μεταχείριση παραβατών –

Document-page-001

Document-page-002

Document-page-003

2 Σχόλια

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", "οικοδομική φούσκα", "οικονομική κρίση", Banksters, Άνθρωπος κοινωνικά καθορισμένος, Γενικός Εισαγγελέας, Γενικός Ελεγκτής, Πολιτική Ανυπακοή, άμεση δημοκρατία, ολιγάρχες

Συνένεντευξη στην «Σημερινή» : Η δημοκρατία ως ελευθερία

Η δημοκρατία ως ελευθερία

| 09 Αύγουστος 2015, 12:05 | Του Μάριου Δημητρίου

Η Ειρήνη Σαββίδου και ο Μιχάλης Παρασκευάς μιλούν στον Μάριο Δημητρίου.

ΠΩΣ ΣΥΝΟΜΙΛΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΣΗΓΟΥΝΤΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΚΤΙΒΙΣΤΗΣ

Ειρήνη Σαββίδου: «Το σημερινό πολιτικό σύστημα είναι αυστηρά ολιγαρχικό και, διά μέσου των εκλογικών διαδικασιών, παρέχεται άφθονα η ψευδαίσθηση της επιλογής. Κάτι πρέπει να αλλάξει, δεν νομίζετε;»

Μιχάλης Παρασκευάς: «Κάνω κάτι ριζοσπαστικό και ακραίο και κινδυνεύω να πάω φυλακή, για να φτάσω πίσω, στο 600 π.Χ. και στη δημοκρατία της αρχαίας Αθήνας, απλώς για να υποδείξω ότι σήμερα δεν έχουμε δημοκρατία…»

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεσμεύτηκε, προεκλογικά, ότι δεν θα υπογράψει οποιοδήποτε μνημόνιο, που θα περιέχει τον όρο κούρεμα. Στην πορεία, έγινε ακριβώς το αντίθετο. Αν εγώ τον ψήφισα, μπορώ να τον στείλω στο δικαστήριο επειδή με εξαπάτησε; Φυσικά και δεν μπορώ, γιατί έχει ασυλία…

Βρισκόμαστε στο σπίτι της 24χρονης μεταπτυχιακής φοιτήτριας πολιτικών επιστημών και διεθνών σχέσεων, Ειρήνης Σαββίδου, στην κοινότητα Αγίας Βαρβάρας στη Λευκωσία, μαζί με τον δικηγόρο και πολιτικό ακτιβιστή Μιχάλη Παρασκευά και συζητούμε το πολύ σημαντικό βιβλίο «Η δημοκρατία ως ελευθερία», του καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, Γιώργου Κοντογιώργη – το βιβλίο που αντικρούει τη σύγχρονη, καθιερωμένη αντίληψη περί δημοκρατίας, θεωρώντας μη δημοκρατικό το πολιτικό σύστημα στην Ευρώπη και φυσικά στην Ελλάδα και στην Κύπρο και προτάσσοντας τη δημοκρατία της αρχαίας ελληνικής πολιτείας «ως το ταυτολογικό ισοδύναµο της καθολικής ελευθερίας».

Η Ειρήνη Σαββίδου υπήρξε φοιτήτρια του καθηγητή Κοντογιώργη στο Πάντειο, εξακολουθεί να τον συμβουλεύεται, ως μέντορά της, και φυσικά τον έχει ενημερώσει για τη συνεχιζόμενη δίκη του Μιχάλη Παρασκευά, που αντιμετωπίζει ποινική δίωξη, για την άρνησή του να καταβάλει τις εισφορές του στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, στο πλαίσιο μιας συνειδητής πράξης πολιτικής ανυπακοής.

Το βιβλίο του Γιώργου Κοντογιώργη, που δάνεισε πρόσφατα η Ειρήνη στον Μιχάλη, γίνεται, στην πραγματικότητα, ένας καθοριστικός κρίκος που ενισχύει την προσπάθειά του να διευρύνει την πολιτική ανυπακοή του σε μαζικό κίνημα αμφισβήτησης του καθιερωμένου συστήματος ως δημοκρατικού και της διεκδίκησης αυτού που ο Μ. Παρασκευάς αποκαλεί αμεσοδημοκρατία. Τον βοηθά ειδικότερα στον αγώνα του ν’ αποδείξει ότι το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων δεν είναι βιώσιμο, ότι ο νόμος που το διέπει είναι αντισυνταγματικός και ότι το Δικαστικό Σώμα πρέπει, με αποφάσεις του, να θεμελιώσει το δικαίωμα αξιοπρεπούς διαβίωσης των πολιτών.

Όταν η Ειρήνη γνώρισε τον Μιχάλη

Μόλις πριν από λίγους μήνες γνώρισε η Ειρήνη τον Μιχάλη, μετά που τον άκουσε να μιλά για την πολιτική ανυπακοή του, σε τηλεοπτική εκπομπή. Έγραψε σχετικά, σε άρθρο της, που δημοσιεύτηκε στον Τύπο, την περασμένη Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015:

«Άκουσα τον Μιχάλη να μιλά για μερικά μόνο λεπτά. Ήταν όμως αρκετά για να με εντυπωσιάσει το γεγονός, πως τα συμπεράσματά του για το σημερινό πολιτικό σύστημα, ήταν εκείνα, τα ίδια ακριβώς, στα οποία είχα καταλήξει κι εγώ από καιρό, με τη βοήθεια των καθηγητών μου, στο πανεπιστήμιο. Έλεγε τα πράγματα με τ’ όνομά τους: Δεν υπάρχει δημοκρατία? το πολιτικό σύστημα είναι ολιγαρχικό. Μέσα από αυτήν τη διαπίστωση, εκείνη τη μέρα, ο Μιχάλης μίλησε και για κάτι άλλο.

»Εδώ και δυο χρόνια, σχεδόν, αρνείται να καταβάλει τις εισφορές του στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Αργότερα, ψάχνοντας τους λόγους γι’ αυτήν του την ενέργεια, κατέληξα στο συμπέρασμα πως απλώς είχε απόλυτο δίκιο. Πιο συγκεκριμένα, στο Άρθρο 73, Παράγραφος 6 του Νόμου περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αναφέρεται ότι ο διευθυντής του ΤΚΑ ενεργεί πάντα κατόπιν των οδηγιών του Υπουργού Οικονομικών. Ο εν λόγω νόμος είναι αντισυνταγματικός, καθώς στο Άρθρο 59 του κυπριακού Συντάγματος γίνεται σαφής διάκριση μεταξύ της πολιτικής εξουσίας και της διοικητικής λειτουργίας.

»Με άλλα λόγια, η κατοχή πολιτικής εξουσίας είναι απολύτως ασυμβίβαστη με την κατοχή διοικητικής λειτουργίας. Συνεπώς, ο Υπουργός Οικονομικών εμπλέκεται αντισυνταγματικά στις εργασίες του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Πέραν της αντισυνταγματικότητας του νόμου, προκύπτει ακόμα ένα άλλο ζήτημα.

»Τον Νοέμβριο του 2012, δημοσιεύματα στον ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο, μιλούσαν για διαγραφή κρατικής οφειλής ύψους 7,2 δις ευρώ προς το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων κατ’ εντολήν και απαίτηση της Τρόικας (Sigmalive, «Σήμερα το ναι ή το όχι», 21/11/2012). Μέσα από τα ίδια δημοσιεύματα, προκύπτει το συμπέρασμα πως δεν υπάρχει πρόθεση για επιστροφή του εν λόγω ποσού στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, καθώς στην αναλογιστική μελέτη του 2014 δεν συμπεριλαμβάνεται το ποσό των 7,2 δις ευρώ, που χρωστάει το κράτος στο ΤΚΑ. Δεν θα αναφερθώ στις συνέπειες της διαγραφής της κρατικής οφειλής των €7,2 δισ. προς το ΤΚΑ.

»Ο στοιχειώδης δείκτης νοημοσύνης μπορεί να τις καταδείξει. Παρόλα αυτά, αξίζει να αναρωτηθούμε γιατί οι κατέχοντες την πολιτική εξουσία μπορούν να παραβιάζουν αυθαίρετα τη νομοθεσία και το Σύνταγμα και να μην ελέγχονται από κανέναν. Σήμερα, το πολιτικό σύστημα αυτοαποκαλείται δημοκρατικό. Στη δημοκρατία, όμως, η κοινωνία κατέχει την καθολική πολιτική αρμοδιότητα.

»Στην Αρχαία Αθήνα του Κλεισθένη, το πολιτικό προσωπικό εναπόκειτο στον έλεγχο του δήμου, δηλαδή της κοινωνίας, η οποία μπορούσε να το ανακαλέσει ανά πάσα στιγμή, αν έκρινε ότι οι ενέργειες ή οι αποφάσεις του ήταν ζημιογόνες για την ίδια. Σήμερα, λόγω της ασυλίας του πολιτικού προσωπικού, κάτι τέτοιο είναι ακατόρθωτο. Το σημερινό πολιτικό σύστημα είναι αυστηρά ολιγαρχικό και, διά μέσου των εκλογικών διαδικασιών, παρέχεται άφθονα η ψευδαίσθηση της επιλογής. Κάτι πρέπει να αλλάξει, δεν νομίζετε; Η πολιτική ανυπακοή του Μιχάλη Παρασκευά μάς δείχνει τον δρόμο. Ας τον περπατήσουμε».

«Ν’ αγωνιστούμε εμείς, για εμάς»

Ρώτησα την Ειρήνη κατά πόσον συνειδητοποιεί ότι από τόσο νωρίς, ενώ ακόμα σπουδάζει, μπαίνει σ’ ένα δύσβατο πολιτικό μονοπάτι, υποστηρίζοντας δημόσια έναν «ανυπάκουο» πολιτικό ακτιβιστή σαν τον Μιχάλη.

Ειρήνη Σαββίδου: «Καταλαβαίνω ότι τα πράγματα είναι δύσκολα, για τον καθένα που ασχολείται με το θέμα, αλλά αν δεν αγωνιστούμε εμείς για εμάς, ποιος θα το κάνει; Έστειλα στον καθηγητή μου, Γιώργο Κοντογιώργη, τα άρθρα με την αγόρευση του Μιχάλη στο δικαστήριο και συζήτησα μαζί του το θέμα της δίκης. Μου είπε ότι είναι εξαιρετική η προσπάθεια του Μιχάλη, αλλά πρέπει αυτή να διευρυνθεί, να μην είναι μόνος του. Προς αυτήν την κατεύθυνση, προσπάθησα να βοηθήσω με το άρθρο μου.

»Ο κ. Κοντογιώργης αναφέρει ότι η ελευθερία έχει τρεις περιοχές, την ατομική, την κοινωνική και την πολιτική, που συνιστούν όλες μαζί την καθολική ελευθερία. Η ατομική ελευθερία είναι ο τρόπος με τον οποίο οργανώνουμε τον προσωπικό μας βίο, η κοινωνική ελευθερία είναι ο τρόπος με τον οποίο το άτομο συντάσσεται με τα υπόλοιπα υποσυστήματα και η πολιτική ελευθερία είναι ο τρόπος με τον οποίο το άτομο αποφασίζει για τον εαυτό του.

»Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι, αυτήν τη στιγμή, δεν έχουμε πολιτική ή κοινωνική ελευθερία, έχουμε μόνο ατομική ελευθερία. Αυτήν τη στιγμή, ο Μιχάλης ρισκάρει ακόμα και την ατομική του ελευθερία, διακινδυνεύοντας να καταδικαστεί και να πάει φυλακή κι αυτό πρέπει να προβληματίσει πολύ τους συμπολίτες μας».

«Η κοινωνία να συσταθεί ως δήμος»

Μιχάλης Παρασκευάς: «Όπως είναι γνωστό, η δίκη μου θα συνεχιστεί στις 8 Σεπτεμβρίου 2015, με τις τελικές αγορεύσεις. Θα συνεχίσω να θέτω ζήτημα αντισυνταγματικότητας του νόμου, που θέλω να το συνδέσω με τα επίδικα θέματα και διαπιστώνω ότι με βοηθά πολύ σε αυτό, το βιβλίο του Κοντογιώργη. Το τι είναι δίκαιο για την κοινωνία, πρέπει να το αποφασίζει μόνο η κοινωνία, η οποία θα συσταθεί ως δήμος κι αυτή είναι η έννοια της δημοκρατίας.

»Για μένα δεν υπάρχει νοήμων και εχέφρων άνθρωπος που να μην είναι δημοκράτης με το αληθινό περιεχόμενο. Ένας άνθρωπος, για να είναι πραγματικά δημοκρατικός πολίτης, δεν πρέπει να έχει εξάρτηση – ιδιαίτερα οικονομική. Όταν είσαι μισθωτός σκλάβος και οικονομικά εξαρτημένος υπάλληλος, δεν θα πας κόντρα στον εργοδότη σου, γιατί θα σε απολύσει. Δεν έχεις λοιπόν ελεύθερη βούληση, δεν μπορείς να είσαι δημοκράτης και δημοκρατικός πολίτης και θα υποκύψεις στο σύστημα.

»Ο Σόλων έφερε στην αρχαία Αθήνα τη σεισάχθεια, την άρση των δανείων, αλλά η Κύπρος και η Ελλάδα είναι σήμερα αλυσοδεμένες με δάνεια, στους τοκογλύφους του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας ESM, που ελέγχουν τον πλανήτη και υποθηκεύουν ολόκληρες χώρες, ενώ χιλιάδες παιδιά υποφέρουν από ασιτία. Ποια ήταν η διαφορά των αρχαίων Ελλήνων, από τα βαρβαρικά φύλα; Ήθελαν να αυτοκυβερνώνται και να ελέγχουν οι ίδιοι τη ζωή τους, ενώ οι βάρβαροι ήθελαν βασιλιάδες και αυτοκράτορες…

»Γι’ αυτό, με απαρχή το θέμα του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ζητώ να αποφασίζουμε εμείς οι ίδιοι για τον εαυτό μας και παραπέμπω στα τεράστια ζητήματα της αυτοκυβέρνησης. Και γιατί αποφάσισα να προχωρήσω σε αυτήν την πολιτική ανυπακοή; Γιατί αν δεν το κάνω εγώ, δεν θα το κάνει κανένας. Μιλώ για το bystander effect, όπου η παρουσία άλλων εμποδίζει την παρέμβαση κάποιου, σε μια επείγουσα ανάγκη.

»Τη δεκαετία 1960 έγινε ένα κοινωνικό πείραμα στις ΗΠΑ, όπου οργανώθηκε ο δημόσιος, ομαδικός βιασμός μιας κοπέλας και κανένας δεν επενέβη να τη σώσει, γιατί όλοι περίμεναν να το κάνει κάποιος άλλος. Προσωπικά, έκανα αυτόν τον τεράστιο κύκλο, κάνω κάτι ριζοσπαστικό και ακραίο και κινδυνεύω να πάω φυλακή, για να φτάσω πίσω, στο 600 π.Χ. και στη δημοκρατία της αρχαίας Αθήνας, απλώς για να υποδείξω ότι σήμερα δεν έχουμε δημοκρατία…».

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης σε πτυχιακή

Ειρήνη Σαββίδου: «Σήμερα έχουμε το πολιτικό σύστημα του Δράκοντα – η κοινωνία έχει την ψευδαίσθηση της επιλογής στις εκλογές, ενώ στην ουσία εκλέγουμε κάποιον για πέντε χρόνια, που δεν μπορούμε να ανακαλέσουμε και ο οποίος, αν αναιρέσει ρητές προεκλογικές του δεσμεύσεις, δεν λογοδοτεί σε κανένα δικαστήριο. Το θέμα της πτυχιακής μου εργασίας στο Πάντειο είχε τίτλο “Η πολιτική ευθύνη του πολιτικού προσωπικού – η περίπτωση του Προέδρου της Κύπρου, στο κούρεμα”. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεσμεύτηκε, προεκλογικά, ότι δεν θα υπογράψει οποιοδήποτε μνημόνιο, που θα περιέχει τον όρο κούρεμα. Στην πορεία, έγινε ακριβώς το αντίθετο, από αυτό που δεσμεύτηκε. Αν εγώ τον ψήφισα, μπορώ να τον στείλω στο δικαστήριο επειδή με εξαπάτησε; Φυσικά και δεν μπορώ, γιατί έχει ασυλία».

– Θα έπρεπε να σταλεί στο δικαστήριο;

– Θα έπρεπε να ερωτηθεί η κοινωνία, που είναι η άμεσα επηρεαζόμενη για το συγκεκριμένο ζήτημα. Αν το κούρεμα καταθέσεων ήταν η τελευταία του επιλογή, θα έπρεπε πρώτον, να ρωτήσει την κοινωνία και, δεύτερον, να πάει τουλάχιστον σε εκλογές, γιατί αναίρεσε ρητή προεκλογική του δέσμευση.

Η απάντηση του μικρού Χαράλαμπου

Ειρήνη Σαββίδου: «Θέλω να επισημάνω κάτι ελπιδοφόρο. Ο καθηγητής Κοντογιώργης, για να μας εξηγήσει τα πολιτικά συστήματα, έκανε τρεις κύκλους στον πίνακα – ο πρώτος, το ολιγαρχικό σύστημα του Δράκοντα, συμπληρωνόταν με έναν μικρό κύκλο, την κοινωνία. Ο δεύτερος κύκλος ήταν χωρισμένος στη μέση, που δήλωνε την αντιπροσωπευτική πολιτεία του Σόλωνα. Ο τρίτος κύκλος ήταν η πολιτεία του Κλεισθένη, δηλαδή η δημοκρατία, όπου η κοινωνία αποφασίζει για τον εαυτό της και εκτελεί τις αποφάσεις της.

»Οι περισσότεροι ενήλικες που ρώτησα, μου απάντησαν ότι στην Κύπρο έχουμε δημοκρατία. Ρώτησα τον γιο του αδελφού μου, τον Χαράλαμπο, που είναι 10 χρονών, πού νομίζει ότι βρισκόμαστε στην Κύπρο – στον πρώτο, στον δεύτερο, ή στον τρίτο κύκλο; Μου είπε ότι βρισκόμαστε στον πρώτο κύκλο, γιατί, όπως μου απάντησε σε σχετικές ερωτήσεις μου, “οι πολιτικοί κάνουν ό,τι θέλουν”. Το αισιόδοξο της ιστορίας, είναι ότι τα παιδιά είναι το μέλλον και από τη στιγμή που ένα μωρό δέκα χρονών μπορεί να αντιληφθεί τι συμβαίνει γύρω μας, υπάρχει ελπίδα».

Ο Προμηθέας, η Αντιγόνη, ο Σωκράτης

Ο Μιχάλης Παρασκευάς είπε, μεταξύ άλλων, τα εξής, στην αγόρευσή του στις 25 Ιουνίου 2015, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, ενώπιον της δικαστού Δώνας Κωνσταντίνου: «Ως αυτοεργοδοτούμενος δικηγόρος από 1/1/2005, ουδέποτε παρέλειψα να καταβάλω τις εισφορές μου στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, καθότι θεωρούσα καθήκον και υποχρέωσή μου να στηρίζω αυτήν την κορυφαία κοινωνική κατάκτηση, που θεμελιώθηκε μετά από αγώνες και επιβλήθηκε ως συνταγματική διάταξη, κατοχυρώνοντας το δικαίωμα αξιοπρεπούς διαβίωσης μέσω του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.

Αυτό το γεγονός άλλαξε, όταν το Νοέμβριο του 2012 περιήλθε στην αντίληψή μου σειρά δημοσιευμάτων στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, όπου γινόταν αναφορά σε διαγραφή της κρατικής οφειλής προς το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ύψους 7,2 δις ευρώ, τα οποία ουδέποτε διαψεύσθηκαν έκτοτε από τους αρμόδιους φορείς, αλλά μάλλον το αντίθετο γινόταν. Μετά και από αυτό το γεγονός, αποφάσισα ότι θα ασκήσω πολιτική ανυπακοή.

Η πολιτική ανυπακοή είναι καθιερωμένος, ήδη, τεχνικός όρος και αναφέρεται σ’ εκείνες τις μορφές εναντίωσης στις επιταγές της έννομης τάξης του κράτους δικαίου, οι οποίες κινούνται ανάμεσα στην παθητική αντίσταση και στη δυναμική προσφυγή σε πράξεις βίας, δίχως όμως την άγρια μετεξέλιξή τους σε στασιαστικό κίνημα. Ο Προμηθέας, όπως μας τον παρουσιάζει ο Αισχύλος, δηλαδή να σύρεται δεσμώτης από το Κράτος και τη Βία, στο βράχο του μαρτυρίου του, είναι ίσως η πρώτη ιδεολογική εναντίωση στην άδικη και σκληρή εξουσία.

Στην Αντιγόνη του Σοφοκλή κορυφώνεται το δράμα του ευαίσθητου ανθρώπου, που δεν ανέχεται την ταπείνωση, την οποία υφίσταται από την αλαζονική και υβριστική εξουσία, έτσι ώστε να αποδέχεται ακόμη και του θανάτου τη διέξοδο. Ο φιλοσοφικός στοχασμός εκδηλώθηκε δίβουλος. Ο Σωκράτης είναι χαρακτηριστική περίπτωση αυτής της αμφιγνωμίας. Και τούτο, γιατί, παρά τη βαθιά νομιμοφροσύνη που τον διέκρινε, δεν δίστασε δυο φορές να εκδηλώσει απροκάλυπτη πολιτική ανυπακοή.

Έτσι διδάσκει και αποδεικνύει την αξιοπιστία των λόγων του, με την προσωπική του πορεία προς τον θάνατο. Την άποψή μου ενισχύει η παρακάτω παρατήρηση: σε κανένα σημείο των ηθικών και πολιτικών του συγγραμμάτων ο Αριστοτέλης δεν κατακρίνει εκείνους που καταλύουν τυραννίδες και επαναφέρουν ορθά πολιτεύματα, για χάρη του λαού».

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", "οικοδομική φούσκα", "οικονομική κρίση", Banksters, ESM, συνέντευξη, Άνθρωπος κοινωνικά καθορισμένος, Αλληλεγγύη, Πρωτοβουλία Κοινωνικού Ελέγχου Ταμείου Κοιν Ασφαλίσεων, άμεση δημοκρατία

Άρθρο στον «Φιλελεύθερο»: Η κρατική οφειλή στο ΤΚΑ και η πολιτική ανυπακοή του Μιχάλη

Η κρατική οφειλή στο ΤΚΑ και η πολιτική ανυπακοή του Μιχάλη

– See more at: http://www.philenews.com/el-gr/f-me-apopsi-eponymes-gnomes/385/270126/i-kratiki-ofeili-sto-tka-kai-i-politiki-anypakoi-tou-michali#sthash.SpLmF11X.dpuf

Η κρατική οφειλή στο ΤΚΑ και η πολιτική ανυπακοή του Μιχάλη

  

  231   5

Πριν από αρκετό καιρό, φευγαλέα και μέσα στον πανικό της καθημερινότητας, άκουσα για πρώτη φορά τον δικηγόρο Μιχάλη Παρασκευά να μιλά σε μια τηλεοπτική εκπομπή. Ήταν μια στιγμή σαν όλες τις άλλες που βιαζόμαστε για να μην καθυστερήσουμε σε κάποιο ραντεβού και τελικά πάντα καθυστερούμε. Συνεπώς, σκέφτηκα πως δεν τρέχει και κάτι αν καθυστερήσω για άλλη μια φορά! Άκουσα τον Μιχάλη να μιλά για μερικά μόνο λεπτά. Ήταν όμως αρκετά για να με εντυπωσιάσει το γεγονός πως τα συμπεράσματά του για το σημερινό πολιτικό σύστημα, ήταν εκείνα, τα ίδια ακριβώς, στα οποία είχα καταλήξει κι εγώ από καιρό με τη βοήθεια των καθηγητών μου στο πανεπιστήμιο. Έλεγε τα πράγματα με τ’ όνομά τους: Δεν υπάρχει δημοκρατία· το πολιτικό σύστημα είναι ολιγαρχικό. Μέσα από αυτή τη διαπίστωση, εκείνη τη μέρα, ο Μιχάλης μίλησε και για κάτι άλλο. Εδώ και δυο χρόνια σχεδόν αρνείται να καταβάλει τις εισφορές του στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Αργότερα, ψάχνοντας τους λόγους γι’ αυτή του την ενέργεια, κατέληξα στο συμπέρασμα πως απλά είχε απόλυτο δίκιο.
Πιο συγκεκριμένα, στο Άρθρο 73, Παράγραφος 6 του Νόμου περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αναφέρεται ότι ο διευθυντής του ΤΚΑ ενεργεί πάντα κατόπιν των οδηγιών του υπουργού Οικονομικών. Ο εν λόγω νόμος είναι αντισυνταγματικός, καθώς στο Άρθρο 59 του κυπριακού Συντάγματος γίνεται σαφής διάκριση μεταξύ της πολιτικής εξουσίας και της διοικητικής λειτουργίας. Με άλλα λόγια, η κατοχή πολιτικής εξουσίας είναι απολύτως ασυμβίβαστη με την κατοχή διοικητικής λειτουργίας. Συνεπώς, ο υπουργός Οικονομικών εμπλέκεται αντισυνταγματικά στις εργασίες του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Επιπρόσθετα, στο ίδιο άρθρο της νομοθεσίας, Παράγραφος 6, Εδάφιο 2, αναφέρεται ότι οι υπουργοί Οικονομικών και Εργασίας θα έπρεπε μέχρι τον Μάρτιο του 2010 να καταθέσουν νομοσχέδιο στην κυπριακή Βουλή «ως προς την αποτελεσματική διαχείριση των αποθεματικών του Ταμείου από ανεξάρτητη Επιτροπή, αφού διασφαλιστεί η δημιουργία ικανοποιητικού αποθεματικού», πράγμα το οποίο δεν έγινε ποτέ.
Πέραν της αντισυνταγματικότητας του νόμου, προκύπτει ακόμα ένα άλλο ζήτημα. Τον Νοέμβριο του 2012, δημοσιεύματα στον ηλεκτρονικό και έντυπο τύπο μιλούσαν για διαγραφή κρατικής οφειλής ύψους 7,2 δις ευρώ προς το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων κατ’ εντολή και απαίτηση της Τρόικας (Sigmalive, «Σήμερα το ναι ή το όχι», 21/11/2012). Μέσα από τα ίδια δημοσιεύματα προκύπτει το συμπέρασμα πως δεν υπάρχει πρόθεση για επιστροφή του εν λόγω ποσού στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, καθώς στην αναλογιστική μελέτη του 2014 δεν συμπεριλαμβάνεται το ποσό των 7,2 δις ευρώ  που χρωστάει το κράτος στο ΤΚΑ (Εφ. Καθημερινή, «Συμφωνία για το Μνημόνιο στο παρά 1’», 22/11/2012). Επιπρόσθετα, ως προς τη διαγραφή της εν λόγω κρατικής οφειλής, αντιφατική ήταν και η δήλωση του Διευθυντή του Ταμείου τον Οκτώβριο του 2013 ότι το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων είναι βιώσιμο έως το 2060!
Δεν θα αναφερθώ στις συνέπειες της διαγραφής της κρατικής οφειλής των €7,2 δισ. προς το ΤΚΑ. Ο στοιχειώδης δείκτης νοημοσύνης μπορεί να τις καταδείξει. Παρόλα αυτά, αξίζει να αναρωτηθούμε γιατί οι κατέχοντες την πολιτική εξουσία μπορούν να παραβιάζουν αυθαίρετα την νομοθεσία και το Σύνταγμα και να μην ελέγχονται από κανέναν. Σήμερα, το πολιτικό σύστημα αυτοαποκαλείται δημοκρατικό. Στη δημοκρατία, όμως, η κοινωνία κατέχει την καθολική πολιτική αρμοδιότητα. Στην Αρχαία Αθήνα του Κλεισθένη, το πολιτικό προσωπικό εναπόκειτο στον έλεγχο του δήμου, δηλαδή της κοινωνίας, η οποία μπορούσε να το ανακαλέσει ανά πάσα στιγμή αν έκρινε ότι οι ενέργειες ή οι αποφάσεις του ήταν ζημιογόνες για την ίδια (βλπ. Κοντογιώργης Γ., Η δημοκρατία ως ελευθερία, Αθήνα, Εκδόσεις Πατάκη, 2007). Σήμερα, λόγω της ασυλίας του πολιτικού προσωπικού, κάτι τέτοιο είναι ακατόρθωτο. Το σημερινό πολιτικό σύστημα είναι αυστηρά ολιγαρχικό και δια μέσου των εκλογικών διαδικασιών παρέχεται άφθονα η ψευδαίσθηση της επιλογής. Κάτι πρέπει να αλλάξει, δεν νομίζετε; Η πολιτική ανυπακοή του Μιχάλη Παρασκευά μας δείχνει τον δρόμο. Ας τον περπατήσουμε.
*Η Ειρήνη Σαββίδου είναι πολιτικός επιστήμων.

– See more at: http://www.philenews.com/el-gr/f-me-apopsi-eponymes-gnomes/385/270126/i-kratiki-ofeili-sto-tka-kai-i-politiki-anypakoi-tou-michali#sthash.SpLmF11X.dpuf

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", Πρωτοβουλία Κοινωνικού Ελέγχου Ταμείου Κοιν Ασφαλίσεων, άρθρο, άμεση δημοκρατία, αναλύσεις, δημοκρατία

VideoΠρωτοβουλίας Κοινωνικού Ελέγχου ΤΚΑ 30/7/15 Ενημέρωση/Συζήτηση για περαιτέρω οργάνωση – Χοιροκοιτία

Στις 30/7/15 εν μέσω δύσκολης περιόδου, αυτής των διακοπών και σε πολύ σύντομη χρονική περίοδο, μιας εβδομάδας αποφασίστηκε να λάβει χώρα το κάλεσμα στην Χοιροκοιτία.

Υπήρξε ανταπόκριση από συμπατριώτες μας οι οποίοι ήρθαν από πολλά μέρη της Κύπρου, όπως τον Πύργο, Πάφο, Λεμεσό, Λάρνακα, Ξυλοφάγου, Λευκωσία, άνθρωποι που φαίνεται ξεκάθαρα ότι θέλουν να περάσουν από τα λόγια στις πράξεις!

Έγινε μια πολύ καλή συζήτηση, εκτέθηκαν προβληματισμοί και αποφασίστηκαν περαιτέρω δράσεις

Να μην ξεχνάμε ότι, αν κάνουμε κάτι, τότε ίσως γίνει κάτι,
αν δεν κάνουμε τίποτα, τότε απλά δεν θα γίνει τίποτα

Τίποτα δεν χαρίζεται, όλα κερδίζονται μόνο όταν τα διεκδικούμε και τα θέλουμε αληθινά!

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", "οικοδομική φούσκα", "οικονομική κρίση", συνέλευση, Άνθρωπος κοινωνικά καθορισμένος, Αλληλεγγύη, Πρωτοβουλία Κοινωνικού Ελέγχου Ταμείου Κοιν Ασφαλίσεων, άμεση δημοκρατία, video

30 Ιουλίου 2015 ώρα 7.30 μ.μ. Χοιροκοιτία Αν θες να αλλάξει κάτι, πράξε

Συνέχεια ακούω τον κόσμο να παραπονιέται και να μοιρολογεί για το πόσο άσχημα είναι τα πράγματα… για το ότι φοβάται για το αύριο αφού οι μισθοί έφτασαν στα υπόγεια και ο φόβος της απόλυσης είναι συνεχόμενος.

Κλάμα για το πώς το κράτος όχι απλά δεν φροντίζει τους ανθρώπους, αλλά αντίθετα τα δίνει όλα στις τράπεζες, στους υψηλόμισθους κυβερνητικούς, στους μεγαλοεπιχειρηματίες και ακόμα και για το λεγόμενο Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα σου ζητάνε απλά να είσαι λίγο πριν τον θάνατο.

Όλοι κλαίνε, όλοι τα λένε πίνοντας τον καφέ τους και βρίζουν γενικώς και αορίστως.

Τα πράγματα είναι απλά, η εξαθλίωση όλων εμάς των μισθωτών σκλάβων δηλαδή των ανθρώπων που απλά ζούμε με τον μισθό μας θα επιδεινωθεί, θα γίνει ακόμα μεγαλύτερη και κανένας άλλος εκτός από εμάς τους ίδιους δεν θα το σταματήσει.

Δεν υπάρχουν θεσμοί που θα σε προστατεύσουν.

Καθημερινά ακούμε για ιστορίες ανθρώπων που μπαίνουν φυλακή για χρέη και οφειλές κάποιων μικρών ποσών που δεν ξεπερνάνε τις 5 χιλιάδες ευρώ και το κράτος ως κοινός εκβιαστής ζητά την καταβολή από την οικογένεια του την καταβολή κάποιου ποσού για να τον αφήσει ελεύθερο….

Την ίδια στιγμή που μεγαλοσχήμονες μεγαλοεκατομυριούχοι που συμμετείχαν στην καταστροφή της οικονομίας και χιλιάδων ανθρώπων που άφησαν απλήρωτους υπαλλήλους προμηθευτές τους, όχι απλά κυκλοφορούν ελεύθεροι αλλά συνεχίζουν με άλλο όνομα και άλλες εταιρείες το «έργο» τους.

Ο ρόλος των «ανεξάρτητων» θεσμών είναι ένα αστείο παραμυθάκι αφού η διαπλοκή και η διαφθορά είναι πανταχού παρούσα.

Το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων είναι μια τεράστια κοινωνική κατάκτηση η οποία κατοχυρώνεται από το άρθρο 9 του Συντάγματος.

Ο γενικός ελεγκτής που θεωρητικά είναι ο ελεγκτής της διαχείρισης του Ταμείου, εδώ και τουλάχιστον 13 χρόνια στις Ετήσιες Εκθέσεις του διαπιστώνει την κατασπατάληση των δισεκατομμυρίων εισφορών μας και ιδίως στην Ετήσια του Έκθεση για το 2013 μας αποκαλύπτει ότι αυτή την στιγμή δεν υπάρχει ούτε και μισό σεντ πραγματικό αποθεματικό στο Ταμείο!

Το κράτος χρωστά σε όλους εμάς πέραν των 7,5 ΔΙΣ ευρώ και δεν έχει καμιά πρόθεση να τα επιστρέψει.

Στο άρθρο 73 παρ 6 εδ 2 του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων νόμου ορίζεται ξεκάθαρα ότι μέχρι τον Μάρτη του 2010 οι υπουργοί εργασίας και οικονομικών θα έπρεπε να έχουν καταθέσει νομοσχέδιο στην βουλή για την δημιουργία ανεξάρτητης διαχειριστικής επιτροπής αφού δημιουργηθεί ικανοποιητικό αποθεματικό κάτι που δεν έγινε!

Υπάρχει ευθεία παράβαση του νόμου και όμως ο Γενικός Ελεγκτής αλλά και ο Γενικός Εισαγγελέας ως μέρος του συστήματος εξουσίας αντί να ασκήσουν τα καθήκοντα τους που υποχρεούνται να πράξουν χωρίς να έχουν την διακριτική ευχέρεια να μην τα πράξουν δεν κάνουν απολύτως τίποτα!

Αντίθετα χιλιάδες συνάνθρωποι μας σύρονται καθημερινά στα δικαστήρια σύμφωνα με το άρθρο 86 του ίδιου νόμου και μπαίνουν φυλακή γιατί αδυνατούν να καταβάλουν εισφορές!
Είναι προφανέστατο ότι δεν μπορούμε να βασιζόμαστε σε κανένα δήθεν «ανεξάρτητο» θεσμό για να μας προστατεύσει.

Η προσπάθεια που άρχισα ως άτομο με την πολιτική μου ανυπακοή η οποία μετουσιώθηκε οργανωτικά ως Πρωτοβουλία για τον Κοινωνικό Έλεγχο του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων στόχο έχει να δοθεί μια διέξοδος στους ανθρώπους που νοιώθουν να ασφυκτιούν και θέλουν να πάρουν την ζωή τους στα χέρια τους!

Η Πρωτοβουλία αυτή δεν έχει προφανώς μεγαλεπήβολα σχέδια αλλαγής του status quo αλλά έχει ως πρώτιστο στόχο την διέξοδο σε ανθρώπου που θέλουν να οργανωθούν πρακτικά και να διεκδικήσουν ουσιαστικά πράγματα που θα αλλάξουν την ζωή τους τώρα και όχι στο απώτερο μέλλον σε μια άλλη κοινωνία μετά την φανταστική επανάσταση .

Τα αιτήματα είναι ξεκάθαρα: Τροποποίηση του νόμου περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων ούτως ώστε τον έλεγχο της διαχείρισης του Ταμείου να μην τον έχει ο εκάστοτε υπουργός οικονομικών (κάτι που είναι αντισυνταγματικό έτσι κι αλλοιώς) αλλά το Διοικητικό Συμβούλιο το οποίο όμως θα εκλέγεται άμεσα δημοκρατικά από τους ασφαλισμένους οι οποίοι θα μπορούν να το ελέγχουν πρακτικά με ανακλήσεις ερωτήματα κλπ

Ο ίδιος ο νόμος άλλωστε μας το επιτρέπει αυτό, αφού στο άρθρο 73 παρ 6 εδ 2 γίνεται αναφορά σε ανεξάρτητη διαχειριστική επιτροπή, εμείς πρέπει να επιβάλουμε την άμεση συμμετοχή μας, των ασφαλισμένων στο Tαμείο και την αυτοδιαχείριση του.

Το πώς θα γίνει αυτό είναι εν πολλοίς ένα τεχνικό διαδικαστικό ζήτημα το οποίο μπορεί να συνδιαμορφωθεί μέσα από πρακτικές προτάσεις και εισηγήσεις.

Το άλλο κορυφαίο αίτημα είναι η επιστροφή του οφειλόμενου ποσού από το κράτος των 7,5 και πλέον Δις…..

Λύσεις υπάρχουν φτάνει να υπάρχει πρόθεση…..

Είναι η Πρωτοβουλία για τον Κοινωνικό Έλεγχο του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων μια ολοκληρωμένη πρόταση για όλα;

Προφανέστατα και όχι!

Η Πρωτοβουλία ασχολείται με ένα συγκεκριμένο ζήτημα μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο.

Είναι όμως μια αρχή, μια αρχή για την αυτοοργάνωση των ανθρώπων που θέλουν να απαιτήσουν πρακτικά την αξιοπρεπή τους διαβίωση που άλλωστε κατοχυρώνεται και από το ίδιο το σύνταγμα στο άρθρο 9.

Μέσω της συμμετοχής στην Πρωτοβουλία θα δοθεί η ευκαιρία σε όποιον ενδιαφέρεται να οργανωθεί (αμεσο) δημοκρατικά και να συμμετέχει στις λήψεις αποφάσεων, θα μάθει να αυτοοργανώνεται και θα αντιληφθεί ότι δεν χρειαζόμαστε τάχα «αντιπροσώπους» που θα αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς.

Η Πρωτοβουλία Κοινωνικού Ελέγχου Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων μπορεί να αποτελέσει το όχημα και το μέσο για ευρύτερες αλλαγές στην αυτοοργάωνση των ανθρώπων και ένα βήμα προς το ζητούμενο που είναι η (αμεσο) δημοκρατική συμμετοχή των ανθρώπων στις αποφάσεις που αφορούν την ζωή τους.

Το ζήτημα των Κοινωνικών Ασφαλίσεων έχει όλα τα στοιχεία αυτά που αναδεικνύουν με τον πιο έντονο τρόπο την πραγματικότητα όπως την βιώνουμε:

Αυτοί που ελέγχουν το κράτος και οι οποίοι δεν ελέγχονται από κανένα, νοιώθοντας ότι το κράτος είναι το δικό τους τσιφλίκι, κατασπατάλησαν διαχρονικά όλα τα δισεκατομμύρια εισφορών που χιλιάδες συνανθρώποι μας εισεφέραν σε αυτό.

Υπάρχει ευθεία παράβαση του ίδιου του νόμου που αυτοί που ελέγχουν το κράτος έφτιαξαν, αλλά όχι μόνο κανένας δεν κινείται για άρση αυτής της παρανομίας αλλά αντίθετα κάνουν ό,τι μπορούν (Γενικός Ελεγκτής, Γενικός Εισαγγελέας) για να μην γίνει τίποτα.

Σύρονται απλοί άνθρωποι στα δικαστήρια και φυλακίζονται για μη καταβολή εισφορών για κάποιες χιλιάδες ευρώ.

Η ουσία είναι ότι υπάρχουν όλα τα νομικά, οικονομικά και πολιτικά επιχειρήματα που αναδεικνύουν όλη την βρωμιά και δυσωδία του κράτους στο οποίο ζούμε.

Σου δίδεται πλέον μια διέξοδος να κάνεις κάτι πρακτικό για αυτό.

Στις 30 Ιουλίου 2015 ώρα 7,30 στην Χοιροκοιτία (κέντρο οασις) θα υπάρχει ενημέρωση και εγγραφή μελών για περαιτέρω οργάνωση.

Αν θες να αλλάξει κάτι, κάνε κάτι….

2 Σχόλια

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", "οικοδομική φούσκα", "οικονομική κρίση", Άνθρωπος κοινωνικά καθορισμένος, Πρωτοβουλία Κοινωνικού Ελέγχου Ταμείου Κοιν Ασφαλίσεων, Πράττεις αυτό που πιστεύεις και ελπίζεις για το καλύτερο, Πράξε αυτό που μπορείς, Πρακτική Πρόταση, άμεση δημοκρατία

Carpe Diem Περί Δημοκρατίας…η απαντητική επιστολή και το τσιφλίκι του Γενικού Ελεγκτή

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", "οικοδομική φούσκα", "οικονομική κρίση", Banksters, ESM, Goldman Sachs, IMF, Άνθρωπος κοινωνικά καθορισμένος, Αναλύσεις, Γενικός Ελεγκτής, Δημοκρατία, άμεση δημοκρατία

Άρθρο στην «Σ» «Να συμμορφώσετε» το κράτος

Να συμμορφώσετε το κράτος

http://www.sigmalive.com/simerini/news/250458/na-symmorfosete-to-kratos

18 Ιούλιος 2015, 10:05 | Του Μάριου Δημητρίου

Ο Μιχάλης Παρασκευάς στην τελευταία δικάσιμο της υπόθεσής του, στις 8 Ιουλίου 2015, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, ανάμεσα

Ανοικτή επιστολή προς τον Γενικό Ελεγκτή

Ο δικηγόρος Μιχάλης Παρασκευάς καλεί τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη «να εξαναγκάσει τους Υπουργούς Οικονομικών και Εργασίας να καταθέσουν στη Βουλή νομοσχέδιο, για αποτελεσματική διαχείριση των αποθεματικών του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, από ανεξάρτητη Επιτροπή»

«Η ΘΕΣΗ του Γενικού Ελεγκτή δεν ανήκει σε σας ως άτομο, αλλά αποτελεί θεσμό, τον οποίο έχετε υποχρέωση να υπηρετείτε χωρίς εξαιρέσεις»

Με ανοικτή επιστολή του, ημερ. 16 Ιουλίου 2015, προς τον Γενικό Ελεγκτή Οδυσσέα Μιχαηλίδη, ο δικηγόρος Μιχάλης Παρασκευάς τον καλεί «να προβεί άμεσα στις απαραίτητες ενέργειες προς συμμόρφωση του κράτους και εξαναγκασμό των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας να καταθέσουν στη Βουλή των Αντιπροσώπων νομοσχέδιο, ως προς την αποτελεσματική διαχείριση των αποθεματικών του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων από ανεξάρτητη Επιτροπή, αφού διασφαλιστεί η δημιουργία ικανοποιητικού αποθεματικού». Στην επιστολή που κοινοποίησε στη Βουλή, τον Γενικό Εισαγγελέα, τον Υπουργό Οικονομικών και την Υπουργό Εργασίας, ο Μ. Παρασκευάς καλεί τον Γενικό Ελεγκτή «να λάβει ποινικά ή άλλα μέτρα εναντίον των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας, αν αυτοί αρνηθούν να εφαρμόσουν τον νόμο, ως έχουν υποχρέωση».

«Κύπριοι υπήκοοι στα δικαστήρια»

«Ορμώμενος και από τη δική σας προτροπή, να μην ανεχόμαστε φαινόμενα διαφθοράς και να καταγγέλλουμε τέτοιας φύσης υποθέσεις», αναφέρει ο κ. Παρασκευάς προς τον Οδ. Μιχαηλίδη, «σας καλώ, όπως άμεσα προβείτε στις απαραίτητες ενέργειες προς συμμόρφωση του κράτους στις υποδείξεις σας».

Αναφέρονται και τα εξής, στην επιστολή Παρασκευά: «Δεν είναι δυνατόν Κύπριοι υπήκοοι να σύρονται στα δικαστήρια, σύμφωνα με το άρθρο 86, του νόμου περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων, και ταυτόχρονα να παραβιάζεται ευθέως και ασύστολα το ισοβαρές και ίσης ισχύος άρθρο 73, παράγραφος 6, εδάφιο β’, αλλά για το δεύτερο, επειδή ακριβώς αφορά τις ευθύνες αυτών που ελέγχουν το κράτος και ουχί των υπηκόων, να μην σύρεται κανείς στα δικαστήρια. Αναμένω να προβείτε άμεσα σε αυτές τις ενέργειες, καθότι σε διαφορετική περίπτωση, το μόνο συμπέρασμα που θα μπορεί να συναχθεί, είναι ότι απλώς αρνείστε να εκπληρώσετε τις υποχρεώσεις σας, για λόγους που μόνο εσείς γνωρίζετε».

«Μηδενική ανοχή στη διαφθορά»

Ο Μιχάλης Παρασκευάς επικαλείται στην επιστολή του ομιλία που έκανε ο Γενικός Ελεγκτής, σε εκδήλωση που διοργάνωσε η μη κυβερνητική οργάνωση «Πολιτεία», κατά την οποία ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης είπε, μεταξύ άλλων, ότι «η κοινωνία θα πρέπει να αφυπνιστεί και να μην ανέχεται πλέον τα φαινόμενα διαφθοράς» και ότι «οι πολίτες δεν πρέπει να διστάζουν να καταγγέλλουν υποθέσεις διαφθοράς. Πρέπει να τερματιστεί η κουλτούρα διαφθοράς και η παθητική ανοχή του φαινομένου. Στην περίοδο που διανύουμε, η κοινωνία επιδεικνύει μηδενική ανοχή στη διαφθορά και απαιτεί πλήρη διαφάνεια. Αυτό είναι σίγουρα πολύ βοηθητικό, για το έργο του Γενικού Ελεγκτή».

Ο Μ. Παρασκευάς συνεχίζει αναφέροντας προς τον Γενικό Ελεγκτή ότι «σύμφωνα με το άρθρο 73, παράγραφος 5, του νόμου περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων, είστε το καθ’ ύλην αρμόδιο όργανο ελέγχου, επί των λογαριασμών και της εν γένει διαχείρισης του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Αντιγράφω από την Ετήσια Έκθεσή σας για το 2013, σελίδα 84:

“Με την πολιτική που ακολουθείται διαχρονικά, το Κράτος δανείζεται για σειρά ετών με διοικητικές διευθετήσεις τα πλεονάσματα των Ταμείων με ευνοϊκούς όρους, πολιτική που δεν διασφαλίζει τα συμφέροντα του ΤΚΑ, καθώς και των άλλων Ταμείων . Η Υπηρεσία μας εξέφρασε επανειλημμένα την άποψη, ότι η επενδυτική πολιτική για τα πλεονάσματα των Ταμείων, επιβάλλεται όπως επαναξιολογηθεί, με σκοπό την αναθεώρησή της, έτσι ώστε οι επενδύσεις να γίνονται με, τον συμφερότερο για τα Ταμεία, τρόπο”.

Αντιγράφω από την Ετήσια Έκθεσή σας για το 2013, σελίδα 86: “Σύσταση: Να υποβληθεί στο Υπουργικό Συμβούλιο πρόταση σχετικά με τις επιλογές που υπάρχουν, ως προς το χρονοδιάγραμμα και τις διαδικασίες για την υλοποίηση των δεσμεύσεων, αποφάσεων και νομοθετικών απαιτήσεων, όσον αφορά τη δημιουργία ανεξάρτητης Επιτροπής ή άλλου θεσμού, για την αποτελεσματική διαχείριση των αποθεματικών του Ταμείου, για την καταβολή των οφειλόμενων δόσεων και για τη διατήρηση του ‘πραγματικού’ αποθεματικού, που δημιουργήθηκε, χωρίς την επιστροφή μέρους του κεφαλαίου του και των τόκων που αυτό αποφέρει στο Δημόσιο, δηλαδή στον Λογαριασμό Καταθέσεων στο Γενικό Λογιστήριο”».

«Η θέση σας αποτελεί θεσμό…»

Αναφέρει και τα εξής, στην επιστολή του προς τον Γενικό Ελεγκτή, ο Μιχάλης Παρασκευάς: «Εντύπωση (όχι κατ’ ανάγκην θετική) προκαλεί η καθημερινή ενασχόληση του Τύπου με παρεμβάσεις σας, με επιστολές μάλιστα προς τον Γενικό Εισαγγελέα, για λήψη ποινικών και άλλων μέτρων, που αφορούν κατά πολύ υποδεέστερα ζητήματα, από αυτό της ευθείας παράβασης του άρθρου 73, παράγραφος 6, εδάφιο 2, του Νόμου περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων και του γεγονότος, όπως λέτε, της πολιτικής κατασπατάλησης του Ταμείου και των δισεκατομμυρίων ευρώ εισφορών, των Κύπριων υπηκόων από το κράτος, “πολιτική που δεν διασφαλίζει τα συμφέροντα του ΤΚΑ, καθώς και των άλλων Ταμείων”.

Υπάρχει ευθεία παράβαση του νόμου από το κράτος και ευθεία παράβαση του ίδιου του άρθρου 9 του Συντάγματος και, ως εκ τούτου, ευθεία παράβαση του δικαιώματος αξιοπρεπούς διαβίωσης και κοινωνικής ασφάλειας των Κύπριων υπηκόων – και ουχί πολιτών. Το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων είναι μια κορυφαία κοινωνική κατάκτηση, που σκοπό έχει την αξιοπρεπή διαβίωση των ανθρώπων που διαμένουν στην Κύπρο και το οποίο, ως γνωρίζετε, πηγάζει κατευθείαν από το άρθρο 9 του Συντάγματος. Η θέση του Γενικού Ελεγκτή δεν ανήκει σε σας ως άτομο, αλλά αποτελεί θεσμό, τον οποίο έχετε υποχρέωση να υπηρετείτε χωρίς εξαιρέσεις και δεν εναπόκειται στην όποια διακριτική σας ευχέρεια η μη άσκησή του αυτή».

Η διαγραφή της κρατικής οφειλής

Όπως είναι γνωστό, ο δικηγόρος και πολιτικός ακτιβιστής Μιχάλης Παρασκευάς κατηγορείται, από τον Μάρτιο 2014, ότι ως αυτοτελώς εργαζόμενος δεν πλήρωσε τις εισφορές του στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΤΚΑ). Μετά την τελευταία δικάσιμο, στις 8 Ιουλίου 2015, η υπόθεσή του πήρε αναβολή για τις 8 Σεπτεμβρίου 2015, μετά από δική του αίτηση, προς τη δικαστή Δώνα Κωνσταντίνου.

Ο κ. Παρασκευάς είχε εξηγήσει στην εναρκτήρια αγόρευσή του, ότι δεν καταβάλλει τις εισφορές του, ως μια μορφή πολιτικής ανυπακοής, στην προσπάθειά του να τη διευρύνει σε μαζικό κίνημα και ν’ αποδείξει ότι το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων δεν είναι βιώσιμο, ότι ο νόμος που το διέπει είναι αντισυνταγματικός και ότι αυτή η θεώρησή του πρέπει να γίνει αποδεκτή από το Δικαστικό Σώμα, ώστε να επέλθουν οι κατάλληλες αλλαγές, για να θεμελιωθεί το δικαίωμα αξιοπρεπούς διαβίωσης των πολιτών.

«Ως αυτοεργοδοτούμενος δικηγόρος από 1/1/2005», είπε στην αγόρευσή του στις 16 Ιουνίου 2015, «ουδέποτε παρέλειψα να καταβάλω τις εισφορές μου στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, καθότι θεωρούσα καθήκον και υποχρέωσή μου να στηρίζω αυτή την κορυφαία κοινωνική κατάκτηση, που θεμελιώθηκε μετά από αγώνες και επιβλήθηκε ως συνταγματική διάταξη, κατοχυρώνοντας το δικαίωμα αξιοπρεπούς διαβίωσης μέσω του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.

Αυτό το γεγονός άλλαξε, όταν τον Νοέμβριο του 2012 περιήλθε στην αντίληψή μου σειρά δημοσιευμάτων στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, στα οποία γινόταν αναφορά σε διαγραφή της κρατικής οφειλής προς το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ύψους 7,2 δις ευρώ, τα οποία ουδέποτε διαψεύσθηκαν έκτοτε από τους αρμόδιους φορείς, αλλά μάλλον το αντίθετο γινόταν. Μετά και από αυτό το γεγονός, αποφάσισα ότι θα ασκήσω πολιτική ανυπακοή».

– See more at: http://www.sigmalive.com/simerini/news/250458/na-symmorfosete-to-kratos#sthash.gLaR2lk0.dpuf

1 σχόλιο

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", "οικοδομική φούσκα", "οικονομική κρίση", Banksters, Άνθρωπος κοινωνικά καθορισμένος, Γενικός Ελεγκτής, Πρωτοβουλία Κοινωνικού Ελέγχου Ταμείου Κοιν Ασφαλίσεων, Πολιτική Ανυπακοή, άμεση δημοκρατία

Αρέσει σε %d bloggers: