Ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με αγαθές προθέσεις.

 

Κανείς δεν έχει το αλάθητο και όλοι κρινόμαστε.

Προσωπικά θεωρώ ότι η περιβόητη ομιλία του Μακάριου στις 19/7/1974 στον ΟΗΕ δεν γράφτηκε από τον ίδιο, αλλά του δόθηκε αυτούσια και ήταν ένα καλοστημένο σχέδιο.απόπειρα να δοθεί νομική κάλυψη στην από πολλά χρόνια προσχεδιασμένη εισβολή από το τουρκικό ΓΕΣ, κάτι που δεν υπήρχε το καλοκαίρι του 1964 όταν η εισβολή αποτράπηκε μόνο μετά την επιστολή που απέστειλε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζόνσον στο Τούρκο Πρωθυπουργό, Ινονού στις 5/6/1964.

 

Τα λόγια του Μακάριου στην ομιλία του 19/7/1974 στον ΟΗΕ:
«Καλώ τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε να τεθεί ένα τέλος στην αφύσικη αυτή κατάσταση που δημιουργήθηκε με το πραξικόπημα των Αθηνών. Καλώ το Συμβούλιο Ασφαλείας να κάνει χρήση όλων των τρόπων και μέσων που διαθέτει, ώστε να αποκατασταθούν χωρίς καθυστέρηση η συνταγματική τάξη και τα
δημοκρατικά δικαιώματα του λαού της Κύπρου.

Όπως ανέφερα ήδη, τα γεγονότα της Κύπρου δεν αποτελούν εσωτερική υπόθεση των Ελληνοκυπρίων. Αφορούν και επηρεάζουν και τους τουρκοκυπρίους. Το πραξικόπημα της ελληνικής χούντας αποτελεί εισβολή, και οι συνέπειές του πλήττουν ολόκληρο τον κυπριακό λαό, Έλληνες και Τούρκους.

Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν εγκαταστήσει μία ειρηνευτική δύναμη στην Κύπρο.Η παρουσία της δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική υπό συνθήκες πραξικοπήματος. Το Συμβούλιο Ασφαλείας πρέπει να καλέσει το ελληνικό στρατιωτικό καθεστώς να αποσύρει τους Έλληνες αξιωματικούς που υπηρετούν στην κυπριακή εθνοφρουρά, και να θέσει τέλος στην εισβολή τους
στην Κύπρο. »

Συνθήκη Εγγυήσεως άρθρο 4 :

«Άρθρο ΙV
Εν περιπτώσει παραβιάσεως των διατάξεων της παρούσης συνθήκης, η Ελλάς, η Τουρκία και το Ηνωμένον Βασίλειον αναλαμβάνουσι την υποχρέωσιν όπως διαβουλεύονται μετ΄αλλήλων όσον αφορά τας παραστάσεις ή τα μέτρα, τα αναγκαία δια την διασφάλισιν της τηρήσεως των εν λόγω διατάξεων.

Εφ΄όσον κοινή ή συντονισμένη ενέργεια δεν ήθελεν αποδειχθεί δυνατή, έκαστη των τριών εγγυητριών δυνάμεων επιφυλάσσει εαυτή το δικαίωμα όπως ενεργήση, με μόνον σκοπόν την επαναφοράν της δια της παρούσης συνθήκης δημιουργηθείσης κατάστασης»

Σύμφωνα με γνωμοδότηση  του Νομικού Τμήματος του ΟΗΕ (12/5/1959)

«Εν τούτοις, εν τη παρούση καταστάσει αναπτύξεως του διεθνούς δικαίου, το άρθρον 3 (σ.σ. 4 του ελληνικού κειμένου) της Συνθήκης δεν δύναται λογικώς να ερμηνευθεί ως παρέχον εις τους εγγυητάς απόλυτον δικαίωμα επεμβάσεως δια της χρήσεως ενόπλου δυνάμεως, εις περίπτωσιν παραβιάσεως των διατάξεων της Συνθήκης.

Τοιαύτη χρήσις βίας δικαιολογείται μόνον εις περίπτωσιν αυτοάμυνης ή υπό την εξουσία των Ην. Εθνών ή επί τη προσκλήσει του Κυπριακού Κράτους. »

Πολύ σημαντική επίσης και η γνωμοδότηση του Frank Soskice (1/11/1963 πρώην Γενικού Εισαγγελέα του ΗΒ ο οποίος συμμετείχε στις δίκες της Νυρεμβέργης κατά των ναζί.

«……3. Οι λέξεις «να αναλάβουν δράση» που περιέχονται στο άρθρο IV της Συνθήκης Εγγυήσεων στις περιστάσεις που έχουν προκύψει νομιμοποιούν την Τουρκία να αναλάβει μονομερή στρατιωτική δράση χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας; Όχι, και το Συμβούλιο Ασφαλείας δεν μπορεί να εγκρίνει τέτοια επέμβαση εκτός εάν η Τουρκία μπορέσει να αποδείξει ότι έκανε γνήσιες προσπάθειες να εξασφαλίσει συντονισμένη δράση με τις άλλες εγγυητριες δυνάμεις της Συνθήκης.»

Στρατιωτική επέμβαση μπορεί να γίνει μόνο με την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας και αφού αποδείξει ότι έκανε γνήσιες προσπάθειες να εξασφαλίσει συντονισμένη δράση με τις άλλες εγγυήτριες δυνάμεις,

Ο Μακάριος όπως ο ίδιος λέει, ζητά την συνδρομή του Συμβουλίου Ασφαλείας για να αντιμετωπιστεί η εισβολή της χούντας των Αθηνών που κινείται κατά των Ελλήνων αλλά και των Τούρκων, συντονισμός μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας δεν μπορεί να γίνει εκ των πραγμάτων και το στρατιωτικό τμήμα του ΟΗΕ είναι ανήμπορο να παρέμβει σε αντίθεση με το 1964.

Ξεκάθαρα η δική μου και νομική άποψη είναι ότι σε καμιά απολύτως περίπτωση δεν υπήρχε δικαίωμα στρατιωτικής εισβολής, αφού ανάμεσα σε άλλα, ψήφισμα του ΟΗΕ δεν υπήρχε προς αυτό, επίσης δεν υπήρξε συντονισμός/εμπλοκή της Αγγλίας παρά την υποχρέωση της από την Συνθήκη και ως μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας και προφανώς δεν υπήρξε πρόσκληση προς την Τουρκία.

Παρόλαυτά  ο τουρκικός προπαγανδιστικός μηχανισμός έχει ως προμετωπίδα την εν λόγω ομιλία και αυτό βαρύνει αυτόν που την εκφώνησε.

Η Ιστορία πρέπει να μας διδάσκει φτάνει όμως και εμείς να θέλουμε να διδαχτούμε!

11 8 19 Καθημερινή ο δρόμος για την κόλαση

11 8 19 Καθημερινή ο δρόμος για την κόλαση2

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s