Η Πολιτική και η «πολιτική» ως ανήθικος αμοραλισμός κατάκτησης της εξουσίας

Η Πολιτική ως όρος, ανάγεται στους αρχαίους Αθηναίους που εφηύραν την Δημοκρατία και είναι η αναζήτηση μέσα από διάλογο, της εξεύρεσης των βέλτιστων πρακτικών για το εν γένει καλόν το της Πόλεως και της εύρυθμης, αρμονικής λειτουργιάς του Δήμου/Κοινωνίας.

Η ενασχόληση με την πολιτική σήμερα, είναι δυστυχώς ταυτόσημη με την κατάληψη και την διατήρηση  της εξουσίας και είναι κυρίως αυτός ο λόγος που έχει αρνητικό πρόσημο και έχει απαξιωθεί από τους πολίτες.

Η πολιτική στα μάτια των ανθρώπων έχει αρνητική χροιά, αφού διαρκώς βλέπουν μπροστά τους να παίζονται παιχνίδια εντυπώσεων με απώτερο στόχο την αποφυγή ευθυνών, τις υπεκφυγές, του αποπροσανατολισμού και εν τέλει της εξαπατάσης, ούτως ώστε να κερδηθεί το «πολιτικό» παιχνίδι, είτε της κατάληψης της εξουσίας, είτε της διατήρησης της.

Αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος που οι ευσυνείδητοι και σκεπτόμενοι υγιώς πολίτες,  συνειδητά απέχουν από αυτά τα «πολιτικά» παιχνίδια εξουσίας, που ουδεμία σχέσην έχουν με το καλόν το της πόλεως.

Ένα τέτοιο παιχνίδι παίκτηκε το περασμένο καλοκαίρι από τους κυβερνώντες, οι οποίοι σε μια προσπάθεια αποφυγής του ραπίσματος για τις επιλογές τους, που οδήγησαν στην κατάρρευση του Συνεργατισμού, συνειδητά αποφάσισαν να παίξουν το πιο γνωστό χαρτί των εξουσιαστών από αρχαιοτάτων χρόνων, δηλδή το διαίρει και βασίλευε.

Να υπενθυμίσω ότι η ίδια η Ευρωπαική Επιτροπή με επίσημη ανακοίνωση της 19/6/2018 διαπίστωσε με περιεκτικότητα αυτό που αποκαλύφθηκε με μεγάλο κρότο από το Πόρισμα για το Συνεργατισμό: «το δεύτερο μεγαλύτερο πιστωτικό ίδρυμα στην Κύπρο— δεν μπόρεσε να αποκαταστήσει τη βιωσιμότητά της: δεν κατόρθωσε να ανακτήσει κάποιο μεγάλο χρηματικό ποσό από το πολύ σημαντικό χαρτοφυλάκιό της μη εξυπηρετούμενων δανείων, εν μέρει εξαιτίας κακής διακυβέρνησης της ίδιας της ΣΚΤ…»

Η ίδια η Ευρωπαική Επιτροπή αναφέρεται απροκάλυπτα σε κακή διακυβέρνηση της ίδιας της ΣΚΤ η οποία ήταν βασικός παράγοντας για την εν τέλει διάλυση της!

Η διαπίστωση όμως της Επιτροπής που θα έπρεπε να προκαλέσει πολιτικό σεισμό και να οδηγήσει σε άμεση παραίτηση αυτών που συμμετείχαν στην κακή διακυβέρνηση, δηλαδή πρωτίστως τον Χάρη Γεωργιάδη ο οποίος ακόμη με θράσσος περιφέρεται σε διάφορα fora και μιλά για success story,  υπερκαλύφθηκε από το τεράστιο ζήτημα που τεχνητά και τεχνηέντως δημιουργήθηκε από το πουθενά και για όλο το καλοκαίρι χώρισε την Κύπρο κυριολεκτικά σε δύο στρατόπεδα.

Ο κύριος Χαμπιαούρης, Υπουργός Παιδείας, εκτελώντας προφανώς άνωθεν εντολές και οδηγίες,  χωρίς καμιά προηγούμενη διαβούλευση και ενημέρωση των εμπλεκόμενων φορέων των εκπροσώπων των εκπαιδευτικών, αποφάνθηκε ότι θα προβεί σε ριζικές αλλαγές στα θέματα της Παιδειάς, κάτι που προκάλεσε το καυτό καλοκαίρι που ζήσαμε όλοι μας.

Με μια μαεστρική κίνηση ανήθικού πολιτικού αποπροσανατολισμού από τους κυβερνώντες, πλέον κανένας δεν ασχολείτο με την κατάρρευση του Συνεργατισμού που η ίδια η ΕΕ μέσω της Επιτροπής διαπίστωσε ότι βασική αιτία, ήταν η κακή διακυβέρνηση εκ μέρους προφανώς του Υπουργού Οικονομικών που κινούσε τα νήματα, αλλά όλοι ασχολούντο με το λεγόμενο «λίπος» των εκπαιδευτικών που ρίχθηκε σαν ατάκα στο παιχνίδι του θεαμάτος που στήθηκε εναντίον του μεγάλου «κακού» που όλοι αγαπούν να μισούν.

Σήμερα όλοι αυτοί που κατά τα άλλα πρωτάσσουν τα ευρωπαικά τους διαπιστευτήρια, συνεχίζουν να πετάνε στον κάλαθο των αχρήστων το εύρημα της Ευρωπαικής Επιτροπής περί κακής διακυβέρνησης που οδήγησε τον Συνεργατισμό στην κατάρρευση και να συνεχίζουν να βγάζουν την γλώσσα σε όλα τα ευρωπαικά θέσμια που δήθεν εκπροσωπούν.

Η απαξίωση της πολιτικής έχει να κάνει πρωτίστως με τον αμοραλισμό αυτών που η ενασχόληση τους κατ επάγγελμα με αυτήν,  δεν διστάζουν να μετέλθουν ανήθικες πρακτικές ακόμα και εξόφθαλμες, ούτως ώστε να αποκτήσουν πλεόνεκτημα έναντι των ανταγωνιστών τους προς την κατάληξη ή διατήρηση της εξουσίας του χωρίς να ενδιαφέρονται ούτε στο ελάχιστον για το καλόν το της πόλεως.

Ο αμοραλισμός αυτός εντείνεται και μεγεθύνεται ακόμα παραπάνω από το γεγονός ότι αυτοί που μετέρχονται τέτοιων ανήθικων πρακτικών είναι κατουσίαν ανεξέλεγκτοι αφού η λεγόμενη πολιτική ευθύνη παραμένει ένα απλά ένα ευχολόγιο, με το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο και αποτέλεσμα που έχει η ευχή για παγκόσμια ειρήνη και αγάπη που ακούγεται στα καλλιστεία.

 

7 4 19 Καθημερινή η πολιτική και ο αμοραλισμός κατάχρησης της εξουσίας

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s