Βρετανικές βάσεις, διεθνές δίκαιο, ισχύς και ανθρώπινα δικαιώματα. Εφικτό και ευκταίο

Το Διεθνές Δικαστήριο (ICJ) εξέδωσε στις 25.2.2019, συμβουλευτική γνωμοδότησή σχετικά με τις συνέπειες του διαχωρισμού του Αρχιπελάγους Chagos από τον Μαυρίκιο το 1965, με την οποία έκρινε ως μη νόμιμη την διατήρηση των βρετανικών βάσεων στο έδαφος του, καλώντας το Ηνωμένο Βασίλειο να τερματίσει την διοίκηση του, καθώς επίσης και όλα τα κράτη μέλη να συνεργαστούν για την ολοκλήρωση της αποαποικιοποίησης του κράτους αυτού, ενώ ήδη το Ηνωμένο Βασίλειο διακήρυξε ότι απλά απορρίπτει αυτή την γνωμοδότηση.

Τέθηκε έτσι εκ νέου, ένα ζήτημα που αφορά άμεσα την Κύπρο εν γένει αλλά και ειδικότερα τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών μας.

Σε μια ιστορική αναδρομή, να θυμίσουμε ότι τον Ιούλη του 1956, ο νεοεκλεγείς, Αιγύπτιος Πρόεδρος, Νάσερ εξήγγειλε την εθνικοποίηση της Διώρυγας του Σουέζ, που ήταν το βασικό προπύργιο της παραπαίουσας Βρετανικής Αυτοκρατορίας, κάτι που προκάλεσε παγκόσμιους τριγμούς και μια κρίση που μπορούσε να εξελιχθεί και σε μίνι παγκόσμιο πόλεμο με εμλεκόμενους την Σοβιετική Ένωση την Αγγλία τις ΗΠΑ, την Γαλλία το Ισραήλ και φυσικά την Αίγυπτο.

Η εθνικοποίηση του Σουέζ κατέλαβε εξ απροόπτου τους Βρετανούς οι οποίοι όμως ήταν πρακτικά ανήμποροι να αντιδράσουν, αφού πλέον οι 80.000 επίλεκτοι του βρετανικού στρατού που φρουρούσαν την Διώρυγα είχαν αποσυρθεί σταδιακά ύστερα από την συμφωνία  που έκαναν οι Βρετανοί με την Αίγυπτο το 1953 με τον όρο οι Βρετανοί να παραμείνουν εκεί μέχρι το 1968.

Και επειδή προφανώς στην διεθνή γεωπολιτική σκηνή, το διεθνές δίκαιο και οι εκπορευόμενες συμφωνίες είναι βασικά το δίκαιο της στρατιωτικής ισχύος, η απουσία αυτής της ισχύος στην προκειμένη περίπτωση από τους Βρετανούς, ήταν αυτή που τους εξανάγκασε να εγκαταλείψουν το Σουέζ ταπεινωμένοι, σημαίνοντας ταυτόχρονα και το τέλος της πάλαι ποτέ κραταιάς αυτοκρατορίας.

 Οι βρετανοί κατέστησαν την Κύπρο έκτοτε, το τελευταίο τους προπύργιο στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής ευρώπης και της Μέσης Ανατολής.

Ως εκ τούτου είναι αντιληπτή η σημασία που έχει η Κύπρος για τα στρατηγικά συμφέροντα των βρετανών στην περιοχή και θεωρώ ότι η όποια συζήτηση για πλήρη αποχώρηση τους από τον τόπο μας  σε αυτή την ιστορική συγκυρία είναι εκτός τόπου και χρόνου.

Έτσι θα λέγαμε ότι αν το ευκταίο θα ήταν η πλήρης αποχώρηση, το εφικτό κατά τη γνώμη μου είναι κάτι που θα ισορροπούσε μεταξύ του διεθνούς δικαίου και του δικαίου του ισχυρού, με νομικά ερείσματα τόσο από το Ανώτατο Δικαστήριο όσο και απο το ΕΔΔΑ.

Το Ανώτατο Δικαστήριο Κύπρου στην απόφαση PREECE VS «Εστία»  27/6/1991 Πολιτική Έφεση 7656, νομολόγησε ότι οι Βάσεις είναι μόνο  στρατιωτικές, ΔΕΝ είναι κυριάρχες, δεν είναι κράτος, ούτε αποικία, δεν έχουν βουλή, νόμους κλπ και ως εκ τούτου, η μόνη ερμηνεία που μπορεί να δοθεί ανάμεσα σε άλλα, είναι ότι ΔΕΝ νομιμοποιούνται να έχουν δικαστήρια αλλά ούτε και αστυνομία, η οποία μάλιστα να έχει οιναδήποτε εξουσία πάνω σε πολίτες της Κυπρου ή άλλων κρατών.

Σχετική επίσης είναι απόφαση του ΕΔΔΑ 3/7/2012 που καταδίκασε την Τουρκία, αποφαίνοντας ότι το δικαστήριο ασφαλείας που καταδίκασε ένα τούρκο αντικαθεστωτικό, δεν πληρούσε τα κριτήρια που πρέπει να πληροί ένα όργανο για να θεωρείται ως νόμιμο δικαστήριο, αφού όπως αποφάνθηκε, στην τριμελή σύνθεση του συμμετείχε ένας αξιωματικός που ανήκε στην στρατιωτική δικαιοσύνη, υπόκειτο σε στρατιωτική πειθαρχία και σε σχετική αξιολόγηση από τον στρατό, η θητεία του ήταν τετραετής και ο διορισμός τους γινόταν με παρέμβαση του στρατού.

Είναι αντιληπτό ως εκ τούτου ότι οι «δικαστές» που διορίζονται από το Υπουργείο Δικαιοσύνης στο Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι την λήξη του συμβολαίου τους από το Υπουργείο οι οποίοι «δικάζουν» όχι βάση των Νόμων της Κύπρου ή ακόμη και του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά «διαταγμάτων» ordinances των Βάσεων, εκπίπτουν παντελώς από κάθε έννοια συγκρότησης νόμιμου δικαστηρίου.

Είχα χειριστεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου την Αίτηση 190/2015 όπου αμφισβήτσα τη νομιμότητα αυτών των μορφωμάτων αλλά το Ανώτατο Δικαστήριο απεφάνθη στις 10/2/2016  ότι δεν έχει δικαιοδοσία επί αυτού.

Ως εκ τούτου άμεσα το Υπουργείο Εξωτερικών θα πρέπει να εφαρμόσει επιτέλους την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Preece το οποίο απεφάνθη ότι «Το θέμα χρειάζεται κάποια ρύθμιση Οι κυβερνήσεις της Δημοκρατίας και του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν το βάρος για την εξεύρεση ικανοποιητικής λύσης προς αμοιβαίο όφελος.»

14 4 19 βρετανικές βάσεις εφικτό και ευκταιο

14 4 19 βρετανικές βάσεις εφικτό και ευκταιο1

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s