O Νίκος Χρ. Αναστασιάδης έχει σχέση με το Νίκος Χρ. Αναστασιάδης ΔΕΠΕ; Ο OCCRP το Ανώτατο το ΕΔΔΑ και η ελευθερία έκφρασης

Ο ισχυρισμός ότι ο Νίκος Χρ. Αναστασιάδης δεν έχει σχέση με το γραφείο Νίκος Χρ. Αναστασιάδης ΔΕΠΕ στο οποίο είναι μέτοχοι οι δύο του θυγατέρες, προκαλεί τουλάχιστον μειδίαμα, αφού σε κάθε περίπτωση ηθελημένα ή αθέλητα, το γραφείο καρπώνεται το όνομα και προφανώς την ιδιότητα του, κάτι που γνωρίζουν οι επίδοξοι πελάτες του.

Το ίδιο προφανώς ίσχυε για παράδειγμα και για τον μακαριστό τέως Πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο και το γραφείο του, που ακόμη μέχρι σήμερα φέρει το όνομα του.

Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι, το όνομα και ο τίτλος ενός δικηγορικού γραφείου έχουν τόσο μεγάλη σημασία ώστε ένα από τα μεγαλύτερα δικηγορικά γραφεία στην Κύπρο και όχι μόνο, άλλαξε το όνομα του για ευνόητους λόγους, μετά από καταδικαστική απόφαση του Κακουργιοδικείου το 2017, παρά το γεγονός ότι το brand του ήταν ένα από τα κορυφαία διεθνώς.

Σε σχέση με το δημοσίευμα του OCCPR, ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος δήλωσε: «πέραν της πρόδηλης συκοφαντικής διάθεσης, δεν περιέχουν απολύτως κανένα επιβαρυντικό στοιχείο. Ενώ διευκρινίζει ότι τα “τραπεζικά έγγραφα”, που δηλώνει ότι διαθέτει, “δεν περιέχουν καμία απόδειξη” για παραβίαση του νόμου ή για διάπραξη αξιόποινων πράξεων..».
Εφόσον αυτό ισχύει, είναι απορίας άξιον ποια ακριβώς είναι η βάση της απειλής για αγωγές κατά των εγχώριων ΜΜΕ που απλά αναδημοσίευσαν, αφού οι ίδιοι θεωρούν ότι στο δημοσίευμα δεν υπάρχει κανένα επιβαρυντικό στοιχείο ή ισχυρισμός για παράβαση του νόμου εκ μέρους του Νίκου Χρ. Αναστασιάδη και του γραφείου του;

Σε κάθε περίπτωση, το Ανώτατο Δικαστήριο και το ΕΔΔΑ έχουν επανειλημμένως αποφανθεί, με τελευταία την πολύ βασική απόφαση 28/5/2018 Μαύρος κ.α. νς Παπαπέτρου, ότι πολιτικοί, ακόμη και επιχειρηματίες και γενικώς δημόσια πρόσωπα με επιρροή στην κοινωνία όπως πχ το δικηγορικό γραφείο που έχει το όνομα του Προέδρου, είναι υποχρεωμένα να ανέχονται πολύ σκληρή κριτική ακόμη και προσβολές, αφού ο έλεγχος δραστηριοτήτων τους εμπίπτει στο δημόσιο συμφέρον.

Στην υπόθεση Lingens v. Αυστρίας 8/7/1986, το ΕΔΔΑ αποφάνθηκε πως η ελευθερία έκφρασης, συνιστά ένα από τα ουσιαστικά θεμέλια της δημοκρατικής κοινωνίας εφαρμόζεται όχι μόνον σε πληροφορίες και ιδέες που είναι αρεστές αλλά επίσης και σε εκείνες που είναι προσβλητικές, εκπλήττουν ή ενοχλούν.

Στην Ukrainian Media Group v. Ουκρανίας 12/10/2005, το ΕΔΑΔ αοπφάνθηκε ότι τα δημοσιεύματα που αφορούσαν δύο Αρχηγούς Κομμάτων ήταν σε γλώσσα δυνατή, πολεμική και σαρκαστική και ότι οι Ενάγοντες προσεβλήθησαν και δυνατόν να σοκαρίστηκαν. Παρ’ όλα αυτά έκρινε ότι οι Ενάγοντες επιλέγοντας το επάγγελμα του πολιτικού έθεσαν τον εαυτό τους σε σκληρή κριτική και εξονυχιστική διερεύνηση.
Στην Lopes Gomes da Sira v. Πορτογαλίας 28/9/2000, το ΕΔΑΔ έκρινε ότι η καταδίκη δημοσιογράφου για άρθρο του όπου περιγραφόταν ένας πολιτικός ως «παλιάτσος» και «γελοίος» παραβίαζε την ελευθερία έκφρασης επισημαίνοντας ότι η πολιτική ύβρις συχνά εγχέεται στην προσωπική σφαίρα και τέτοιος είναι ο κίνδυνος της πολιτικής και της ελευθερίας συζήτησης ιδεών, εγγυητών της δημοκρατικής κοινωνίας.
Στην πρόσφατη απόφαση του ΕΔΔΑ Fuchsmann v. Γερμανίας 19/10/2017, ασχολήθηκε με ένα διαδικτυακό άρθρο των New York Times, όπου αναφερόταν ότι σύμφωνα με το FBI ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας περιγράφεται ως απατεώνας του οποίου η εταιρία ανάμεσα σε άλλα εμπλέκεται σε ρωσικό δίκτυο οργανωμένου εγκλήματος.

Ο επιχειρηματίας καταχώρησε αίτηση για περιοριστικά μέτρα, αίτηση που απερρίφθη από τα γερμανικά δικαστήρια.
Το ΕΔΔΑ συμφώνησε με την κατάληξη του γερμανικού Εφετείου ότι υπήρξε επαρκής βάση για το δημοσίευμα και ότι ο συντάκτης είχε συμμορφωθεί με τα καθήκοντα ενός δημοσιογράφου, αφού πηγή ήταν έκθεση του FBI η οποία επιβεβαιώθηκε και από άλλες υπηρεσίες επιβολής του νόμου, αλλά και το γεγονός ότι πριν την δημοσίευση, ζητήθηκαν οι δηλώσεις του εν λόγω επιχειρηματία χωρίς όμως ανταπόκριση.

Το ΕΔΔΑ αποφάνθηκε ότι το άρθρο συνέβαλε σε μια συζήτηση δημόσιου ενδιαφέροντος σε μια δημοκρατική κοινωνία αφού προφανώς ενδιαφέρει το κοινό αν ένα δημόσιο πρόσωπο εμπλέκεται στο οργανωμένο έγκλημα.
Το ΕΔΔΑ αποφάνθηκε ότι το γερμανικό Εφετείο είχε πετύχει λογική και δίκαιη ισορροπία μεταξύ των αντικρουόμενων δικαιωμάτων και ότι δεν υπήρξε παράβαση της ιδιωτικής ζωής του επιχειρηματία.

Ειδικά η τελευταία αναφερόμενη απόφαση του ΕΔΔΑ που είναι απολύτως σχετική με το θέμα μας, με ειδική αναφορά στο γεγονός ότι ο Πρόεδρος ενώ του ζητήθηκε να σχολιάσει πριν την δημοσίευση και αυτός αρνήθηκε, αφαιρεί κατά τη γνώμη μου την όποια βάση για διαμαρτυρία για το εύλογο ενδιαφέρον της κοινωνίας και των δημοσιογράφων για ένα τόσο σοβαρό θέμα που αφορά τον αρχηγό του κράτους μας.

https://www.occrp.org/en/troikalaundromat/bank-records-link-president-of-cyprus-to-troika-laundromat

https://www.occrp.org/en/40-press-releases/presss-releases/10526-occrp-statement-on-cyprus-government-response-to-recent-investigation

https://www.occrp.org/en/27-ccwatch/cc-watch-briefs/10534-cypriot-ethics-committee-threats-against-media-inappropriate

Αποτέλεσμα εικόνας για νικος αναστασιάδης

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s