Daily Archives: 26 Ιανουαρίου, 2018

Οι εκλογές στις φιλελεύθερες ολιγαρχίες μας – Δεν έχουμε δημοκρατία, ούτε καν ψήγμα της – Πολίτης είναι ο ικανός να κυβερνηθεί αλλά και να κυβερνήσει – Αριστοτέλης

Ο πιο ακριβής και σοφός ορισμός του ποιος μπορεί να θεωρείται ότι όντως είναι πολίτης, είναι ο ορισμός που έδωσε ο Αριστοτέλης

«“Ποιος είναι πολίτης; Πολίτης είναι ο ικανός να κυβερνήσει και να κυβερνηθεί”.

 

Θεωρώ ότι σε καμιά απολύτως περίπτωση δεν γίνεται αντιληπτό το βάθος που κρύβεται σε αυτό τον ορισμό

Μια περιδιάβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και θα διαπιστώσει κάποιος πάρα πολύ εύκολα ότι προφανώς και δεν έχουμε πολίτες, αλλά έχουμε ανθρώπους που πολύ εύκολα ανοίγουν το στόμα τους και λένε ό,τι θέλουν χωρίς να ανησυχούν για τις συνέπειες αυτών που λένε και τι θα γινόταν αν όντως εφαρμόζονταν αυτά που λένε

Τρανό παράδειγμα το ζήτημα με τις εκποιήσεις

Εύκολα λόγια του αέρα

 

…κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη….συνθηματούθκια από αχάπαρα ανθρωπάκια που αγνοούν τα πάντα….Ανάλυση για τράπεζες χρήμα εκποιήσεις…προτάσεις

https://osr55.wordpress.com/2015/04/09/κανένα-σπίτι-τα-χέρια-τραπεζίτη-συνθ/

«Η θέση μου εμένα ήταν εξαρχής αυτό που έγινε στην Ισλανδία και είμαι από τους πρώτους που το είπα και δημόσια

να καταρρεύσουν οι τράπεζες να τις εθνικοποιήσεις να βγεις απο το ευρώ να υποτιμήσεις το νομισμα σου κλπ

τι ωράια………. η πιο πάνω πρόταση είναι απλά μια πρόταση

αν γινουν όλα αυτά μιλάμε για αντροπή του σύμπαντος…

δεν είναι έτσι απλά τα πράματα

κάθε τι έχει τις δικές του συνεπειες

να καταρρεύσουν οι τράπεζες…

μάλιστα

η οικονομία της Κύπρου βασίζεται σχεδον εξολοκλήρου στο χρηματοπιστωτικό της σύσητμα και στις λεγόμενες υπηρεσίες

άρα χρειάζονται τράπεζες

αν κλείσουν σημαίνει ότι η βαριά σου βιομηχανία κλείνει και η φτώχεια έρχεται με γοργούς ρυθμούς

το θέλεις τούτον κυπρέε που φωνάζεις συνθηματούθκια;

τι θέλεις κυπρέε;

απλά να εκτονώνεσαι;»

 

Ουσιαστικά ο μέσος κύπριος απλά πετάσσει συνθήματα για όλα τα ζητήματα χωρίς να αναρωτιέται τι θα γινόταν αν όντως όλα αυτά που λέει εφαρμόζονταν

Αυτό φυσικά γίνεται παντού, σε όλο τον κόσμο

Το σύστημα που εφαρμόζεται στις πλείστες χώρες προφανώς και δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την Δημοκρατία, αλλά είναι φιλελεύθερες ολιγαρχίες όπως πολύ εύστοχα το ονόμασε ο Καστοριάδης

Ουσιαστικά οι άνθρωποι είναι παντελώς αδαείς για όλα σχεδόν τα ζητήματα και το σύστημα εκπαίδευσης κυρίως αλλά και εν γένει, είναι σχεδιασμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να τους κάνει παντελώς αγράμματους σε πολιτικό και όχι μόνο επίπεδο

και σε αυτό το σημείο αφήνω τον Καστοριάδη να μιλήσει και για τις εκλογές και για τους πολίτες:

http://antikleidi.com/2015/07/19/kastoriadis_asimantotita/

 

peri-pathon-aristotelis

Κορνήλιος Καστοριάδης

«Τίποτα όμως δεν εγγυάται ότι κάποιος που είναι ικανός να κυβερνήσει, είναι επίσης ικανός να ανέβει στην εξουσία. Στο παρελθόν, στις απόλυτες μοναρχίες, η άνοδος στην εξουσία προϋπέθετε να κολακεύει κανείς τον βασιλιά ή να είναι ευνοούμενος της Μαντάμ Πομπαντούρ. Σήμερα, στις ψευδοδημοκρατίες μας, η άνοδος στην εξουσία προϋποθέτει να κολακεύει κανείς την κοινή γνώμη ή να έχει τηλεοπτική φωτογένεια.

Χρησιμοποίησα τον όρο «ψευδο-δημοκρατία», διότι ανέκαθεν πίστευα και πιστεύω ότι η λεγόμενη “αντιπροσωπευτική δημοκρατία” δεν είναι αληθινή δημοκρατία. Οι αντιπρόσωποι της ελάχιστα αντιπροσωπεύουν τους εκλογείς. Κατά κύριο λόγο, αντιπροσωπεύουν τον εαυτό τους, ιδιαίτερα συμφέροντα, λόμπυ, κ.λπ. ‘Οταν λέμε ότι κάποιος με αντιπροσωπεύει για τέσσερα χρόνια, χωρίς να έχω τη δυνατότητα ανάκλησης του, αυτό σημαίνει ότι απεκδύομαι της κυριαρχίας μου. (Ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ το έχει πολύ καλά διατυπώσει: “οι Άγγλοι νομίζουν ότι είναι ελεύθεροι, επειδή εκλέγουν τους αντιπροσώπους τους κάθε πέντε χρόνια, πλην όμως είναι ελεύθεροι μόνον μία ημέρα κάθε πέντε χρόνια – την ημέρα των εκλογών».) Το πρόβλημα δεν είναι μήπως στις εκλογές γίνει νοθεία και αλλοιωθούν τα αποτελέσματα. Αλλού έγκειται το πρόβλημα. Οι εκλογές είναι υπονομευμένες, διότι οι επιλογές των ψηφοφόρων έχουν καθοριστεί εκ των προτέρων.

Στη Γαλλία, υπάρχουν τριάντα εκατομμύρια πολίτες. Γιατί δεν είναι ικανοί να κυβερνήσουν; Διότι όλη η πολιτική ζωή στοχεύει ακριβώς στο να μη μαθαίνουν οι πολίτες πώς να κυβερνούν και, τελικά, να εμπιστεύονται στους ειδικούς το έργο της διακυβέρνησης. Υπάρχει δηλαδή μια αντι-πολιτική εκπαίδευση.

 Ενώ οι άνθρωποι έπρεπε να αναλαμβάνουν όλων των ειδών τις πολιτικές ευθύνες και να παίρνουν ανάλογες πρωτοβουλίες, τελικά, εθίζονται στο να ακολουθούν και να ψηφίζουν τις πολιτικές επιλογές που άλλοι τους παρουσιάζουν έτοιμες.

 

Πώς δημιουργείται, λοιπόν, ο καλός πολίτης; Ποιες ιδιότητες πρέπει να διαθέτει; Πρέπει να έχει γενικές ή ειδικές γνώσεις; Και τελικά, ποιοι πολίτες πρέπει να κυβερνούν; Αυτό το δίλημμα έχει τεθεί από τον Πλάτωνα.

Ο Πλάτων έλεγε ότι οι φιλόσοφοι -αυτοί που έχουν γενική θεώρηση των πραγμάτων και είναι πάνω από τους ειδικούς- πρέπει να βασιλεύουν, δηλαδή να κυβερνούν. Η εναλλακτική λύση στις θέσεις του Πλάτωνος είναι η αθηναϊκή δημοκρατία.

Ας πάμε στην Αθήνα του 5ου και 4ου π.Χ. αιώνα. Για τους Αθηναίους εκείνης της εποχής κάθε πολίτης, ανεξαιρέτως κάθε πολίτης, είναι ικανός να κυβερνήσει (θυμίζω ξανά τη διατύπωση του Αριστοτέλη: “πολίτης είναι ο ικανός να κυβερνήσει και να κυβερνηθεί»).

Και πώς γίνεται αυτό; Με κλήρωση! Ρίχνουν κλήρο!

Γιατί; Διότι πιστεύουν έμπρακτα ότι η πολιτική δεν είναι υπόθεση των ειδικών. Διότι πιστεύουν ότι δεν υπάρχει πολιτική επιστήμη. Υπάρχει μόνον γνώμη – “δόξα”στα αρχαία ελληνικά- περί της πολιτικής. Και θέλω να υπογραμμίσω ότι η ιδέα πως η πολιτική δεν αποτελεί υπόθεση των ειδικών και πως όλες οι γνώμες έχουν ίσην αξία, είναι η μόνη λογική δικαιολόγηση της αρχής της πλειοψηφίας.

Στην αρχαία Αθήνα, λοιπόν, τις πολιτικές αποφάσεις τις παίρνει ο λαός και όχι οι ειδικοί. Υπάρχουν όμως και εξειδικευμένες δραστηριότητες. Οι Αθηναίοι ασφαλώς δεν ήταν τρελοί να νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα…

Τι έκαναν, τότε, οι πολίτες της αρχαίας Αθήνας σε σχέση με αυτό το θέμα; Πώς το αντιμετώπισαν; Έκαναν κάτι πάρα πολύ ενδιαφέρον. Δημιούργησαν τις εκλογές. Σωστά ή λάθος, πάντως τις δημιούργησαν. Και αυτό είναι γεγονός ιστορικά τεκμηριωμένο.

Για τις εξειδικευμένες δραστηριότητες και μόνον γι’ αυτές -για την κατασκευή ναυπηγείων, για την ανέγερση ναών, για τη διεξαγωγή του πολέμου- χρειάζονται οι ειδικοί! Και αυτούς, τους ειδικούς, οι Αθηναίοι πολίτες τους εκλέγουν! Να ποιο είναι το νόημα των εκλογών. Διότι εκλογές σημαίνει εκλογή των καλυτέρων.

Αλλά πώς μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο; Πώς επιτυγχάνεται η εκλογή των καλυτέρων; Εδώ υπεισέρχεται ο όρος «εκπαίδευση του λαού». Ο λαός καλείται να επιλέξει, να εκλέξει. Οι Αθηναίοι, λοιπόν, εκλέγουν κάποιον για πρώτη φορά. ‘Εστω ότι κάνουν λάθος. ‘Εστω, ότι διαπιστώνουν, για παράδειγμα, πως ο Περικλής είναι ένας θλιβερός στρατηγός. Τι κάνουν σε μιαν τέτοια περίπτωση; Απλούστατα, δεν τον ξαναεκλέγουν ή τον ανακαλούν. Όμως, προκειμένου να έχει ουσία η γνώμη -η «δόξα»- των πολιτών για τα κοινά, θα πρέπει να έχει καλλιεργηθεί. Αλλά με ποιον τρόπο καλλιεργούν τη “δόξα” τους τη σχετική με τη διακυβέρνηση οι Αθηναίοι πολίτες; Μα βέβαια κυβερνώντας! Ως εκ τούτου, η αθηναϊκή δημοκρατία -και αυτό είναι το σημαντικό αποτελεί μια υπόθεση εκπαίδευσης και αγωγής των πολιτών. (Αυτή η καίριας σημασίας διάσταση, καθώς όλοι γνωρίζουμε, λείπει εντελώς σήμερα.)

 

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"