Ναι, παρανομώ, εξυπηρετώντας το ευρύτερο καλό!

 

Σε αυτή την τεράστια προσπαθεια και αγώνα οφείλουμε και οφείλω ενα τεραστιο εύγε και ευχαριστώ στον αληθινό ρεπόρτερ και δημοσιογράφο Μάριο Δημητρίου!

Η καταγραφη αυτης της πολύ δυσκολης πορείας αποτυπωνει αναγλυφα το βάρος αυτης της προσπάθειας και τα βουνα που εχουμε να υπερβουμε όσοι ακομη παραμειναμε να παλεύουμε

Οι ριψασπιδες και τα ανθρωπακια έχουν την δική τους θέση στον καλαθο της ιστοριας και των συνειδησεων τους πρωτα και κύρια

Τίποτα δεν χαριζεται, όλα κερδιζονται όταν τα διεκδικουμε και τα θελουμε αληθινα!

 

http://24h.com.cy/2017/11/04/m-paraskevas-ne-paranomo-exypiretontas-evrytero-kalo/

 

Μ. Παρασκευάς: Ναι, παρανομώ, εξυπηρετώντας το ευρύτερο καλό!

Το καλό αυτό, είναι η σωτηρία του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ενώ η πολιτική ανυπακοή του, βασίζεται στην υπεράσπιση της ανάγκης (defense of necessity)

Του Μάριου Δημητρίου

Την ευκαιρία να αναπτύξει στην «24» τη συλλογιστική της πολιτικής ανυπακοής του, αξιοποίησε ο γνωστός δικηγόρος υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πολιτικός ακτιβιστής Μιχάλης Παρασκευάς την περασμένη Τετάρτη 1η Νοεμβρίου 2017, στην πρώτη δικάσιμο της δεύτερης δίκης του στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, για μη καταβολή εισφορών στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων,  την περίοδο 7.1.2013 μέχρι 6.7.2014.

Η συνολική οφειλή του για την επίδικη περίοδο αυτού του ενάμισι χρόνου, σύμφωνα με τον Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, είναι 5,042 ευρώ. Θυμίζουμε ότι η πρώτη ποινική δίωξη εναντίον του για το ίδιο αδίκημα, την οποία αξιοποίησε, προσπαθώντας να διευρύνει σε μαζικό κίνημα την πολιτική ανυπακοή του, άρχισε τον Μάρτη 2014 και τέλειωσε τον Σεπτέμβρη 2015, με καταδίκη του Μ. Παρασκευά, σε ποινή προστίμου 350 ευρώ. Ο υπογράφων, παρακολούθησε και κάλυψε δημοσιογραφικά από την αρχή μέχρι το τέλος, αυτή την ενδιαφέρουσα δικαστική διαδικασία, που εμπεριέχει σαφείς και πολύ ενδιαφέρουσες πολιτικές και κοινωνικές παραμέτρους. Σε αυτή τη δεύτερη δίκη του, ο Μιχάλης Παρασκευάς, τονίζει ότι η πολιτική ανυπακοή του, βασίζεται στην υπεράσπιση της ανάγκης (defense of necessity).

Μετά την ανάδειξη της «κατ’ όνομα» δημοκρατίας

Παρά το ότι στη δικάσιμο της Τετάρτης, ο Δικαστής Μιχάλης Λοϊζου ανέβαλε την παρούσα διαδικασία για τον Φεβρουάριο 2018, ο Μιχάλης Παρασκευάς, που είναι μέλος της Πρωτοβουλίας Κοινωνικού Ελέγχου Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, μιας ομάδας ακτιβιστών, οργανωμένων με αφορμή την πρώτη δίκη του, είχε την ευκαιρία να εξηγήσει στην «24», αλλά και σε μέλη της Πρωτοβουλίας που έσπευσαν στο Δικαστήριο να του συμπαρασταθούν, την υπερασπιστική του γραμμή. «Την πρώτη φορά», είπε, «ήθελα ν΄ αναδείξω τον αντιδημοκρατικό χαρακτήρα του συστήματος, που μόνο κατ’ όνομα είναι δημοκρατία, γι’ αυτό και βασίστηκα σε μεγάλο βαθμό, στο βιβλίο του Καθηγητή Πολιτικών Επιστημών στο Πάντειο στην Αθήνα, Γιώργου Κοντογιώργη, «Η δημοκρατία ως ελευθερία», κάνοντας γενικότερη αναφορά σε φιλοσοφικά και ιστορικά γεγονότα της αρχαίας Αθήνας, από τον Αριστοτέλη και τον Πλάτωνα. Από το 2013, εξειδικεύτηκα πολύ στο θέμα των Κοινωνικών Ασφαλίσεων και πλέον τα επιχειρήματά μου, γίνονται πολύ συγκεκριμένα. Στην παρούσα περίπτωση, η πολιτική ανυπακοή μου βασίζεται στην υπεράσπιση της ανάγκης (defense of necessity), πολύ συχνό φαινόμενο στο εξωτερικό, που αφορά συνήθως οικολογικά θέματα».

Μπαίνοντας σε ξένο σπίτι, για βοήθεια

Αναλύοντας το δικαίωμα υπεράσπισης της ανάγκης (defense of necessity), ο «ανυπάκουος» δικηγόρος, μας εξήγησε ότι «το 2014, σύμφωνα με άρθρο της βρετανικής εφημερίδας Guardian, ακτιβιστές οικολόγοι στις ΗΠΑ, απέκοψαν γραμμή τραίνου που μετέφερε απόβλητα και όταν τους πήραν Δικαστήριο για παρακώλυση συγκοινωνιών, οι κατηγορούμενοι επικαλέστηκαν την υπεράσπιση της ανάγκης. Δυστυχώς δεν κέρδισαν, όμως για πρώτη φορά, Δικαστήριο στις ΗΠΑ, έδωσε την ευκαιρία για επίκληση του δικαιώματος της υπεράσπισης της ανάγκης. Βρήκα επίσης αποφάσεις Δικαστηρίων του 2008 στην Αγγλία, όταν ακτιβιστές της GreenPeace, απαλλάχτηκαν από τις κατηγορίες, με βάση το δικαίωμα στην υπεράσπιση της ανάγκης». Ο Μ. Παρασκευάς, ανέφερε το παράδειγμα εκείνου που μπαίνει σε ξένο σπίτι, ενώ αυτό φλέγεται, για να σώσει τους ενοίκους. Και παρά το ότι διαπράττει ποινικό αδίκημα, σπάζοντας την πόρτα και μπαίνοντας μέσα παράνομα, εντούτοις εξυπηρετεί ένα ευρύτερο καλό, σώζοντας κάποιον συνάνθρωπο. Σε τέτοιες περιπτώσεις αίρεται το άδικο», επεσήμανε.

Αυτοάμυνα και κοινωνική ασφάλεια

Όπως υπενθύμισε ο κ. Παρασκευάς, «το άρθρο 17 του Ποινικού Κώδικα αναφέρεται σε κατάσταση της ανάγκης, ενώ οι περισσότερες σχετικές αποφάσεις κυπριακών Δικαστηρίων, έχουν να κάνουν με αυτοάμυνα. Σε μια περίπτωση, επιτέθηκε η σύζυγος στην οικιακή βοηθό και ο σύζυγος αναγκάστηκε να ασκήσει βία στην σύζυγό του, επικαλούμενος την ανάγκη να σώσει τη ζωή της οικιακής βοηθού και το Ανώτατο Δικαστήριο, τον απάλλαξε. Εγώ αναγκάζομαι να παρανομήσω, για να αποτρέψω μεγαλύτερο κακό – αυτή είναι η φιλοσοφία της υπεράσπισης της αναγκαιότητας. Πώς αυτό συνδέεται με την υπόθεσή μου; Οι Κοινωνικές Ασφαλίσεις, βάσει του άρθρου 9 του Συντάγματος, που διασφαλίζει ότι όλοι έχουμε το θεμελιώδες δικαίωμα αξιοπρεπούς διαβίωσης και κοινωνικής ασφάλειας, είναι μια τεράστια κοινωνική κατάκτηση. Πώς διασφαλίζεται ότι θα υπάρχουν μέσα στο Ταμείο λεφτά, για να εξυπηρετείται αυτός ο μεγάλος κοινωνικός στόχος; Με την ποινικοποίηση της μη καταβολής εισφορών στο ΤΚΑ, που είναι αδίκημα αυστηρής ευθύνης, για το οποίο δεν γίνεται δεχτή, καμιά δικαιολογία. Όταν ένα ποινικό αδίκημα είναι αυστηρής ευθύνης, είναι υποχρεωμένο το Δικαστήριο, να εξετάσει κατά πόσο εξυπηρετείται ο σκοπός του Νόμου. Ποιος είναι ο σκοπός της ποινικοποίησης της μη καταβολής εισφορών στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων; Η διασφάλιση ότι το Ταμείο θα έχει χρήματα, για να μπορέσει να εκπληρώσει την επιταγή του άρθρου 9 του Συντάγματος, για αξιοπρεπή διαβίωση και κοινωνική ασφάλεια για όλο τον πληθυσμό και ιδιαίτερα τον ευάλωτο. Αυτό το επικαλέστηκα και την προηγούμενη φορά στην πρώτη δίκη μου και είπα στη Δικαστή Δώνα Κωνσταντίνου, ότι είναι υποχρεωμένη να δει αν εκπληρώνεται ο σκοπός του Νόμου, μέσα από τις εκθέσεις του Γενικού Ελεγκτή. Επέλεξε να μην το δει…».

Πολύ σημαντική χαρακτήρισε ο Μιχάλης Παρασκευάς την παρουσία στο Δικαστήριο, την περασμένη Τετάρτη, κάποιων μελών της Πρωτοβουλίας Κοινωνικού Ελέγχου Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που προσέτρεξαν να του συμπαρασταθούν στον αγώνα του.

«Δεν είναι βιώσιμο το ΤΚΑ»

«Τώρα έχω τις εκθέσεις του Γενικού Ελεγκτή από το 2008 μέχρι σήμερα και ο Γ.Ε. είναι καταπέλτης, ειδικά για την περίοδο 2013 – 2015, λέγοντας ξεκάθαρα ότι δεν εξυπηρετούνται τα συμφέροντα του Ταμείου, ότι δεν είναι βιώσιμο το Ταμείο», συνέχισε ο Μ. Παρασκευάς και πρόσθεσε:  «Όταν ήρθε το κούρεμα και δέχτηκε το κράτος, να μη θεωρηθεί ως μη πραγματικό το αποθεματικό του Ταμείου, έγινε τεράστια ανατροπή. Με δικές τους μελέτες, λένε τι; Το Ταμείο εισέπραττε ενάμισι δις το χρόνο και μέχρι το 2013, τα έσοδα ήταν μεγαλύτερα από τα έξοδα και υπήρχαν πλεονάσματα, μέχρι και 200 εκατομμύρια ευρώ, που τα έπαιρνε το κράτος υπό μορφή δανείου και έκλεινε τρύπες. Η αναλογιστική μελέτη που έγινε το 2008, έλεγε ότι αυτό το ισοζύγιο, θα διατηρηθεί δήθεν μέχρι το… 2030. Κι όμως αυτό ανατράπηκε, από το 2012! Το 2014, τα έξοδα του Ταμείου ήταν μεγαλύτερα από τα έσοδά του, άρα έχει έλλειμμα κι έρχεται το κράτος και συμπληρώνει το κενό, σύμφωνα με το Νόμο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ενώ ο σκοπός του αποθεματικού, είναι ακριβώς για να καλύπτει τα ελλείμματα. Το άρθρο 73 παράγραφος 5 του Νόμου περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων, καθορίζει ότι το καθ’ ύλην αρμόδιο όργανο ελέγχου του Ταμείου, είναι ο Γενικός Ελεγκτής. Αυτός στις εκθέσεις του, λέει ότι δεν γίνεται σωστή διαχείριση, αλλά κατασπατάληση και δεν είναι προς το συμφέρον του Ταμείου και παραβιάζεται ο Νόμος, άρθρο 73, παράγραφος 5, εδάφιον Β, που λέει ότι μέχρι τον Μάρτιο 2010, έπρεπε το κράτος να διορίσει ανεξάρτητη επιτροπή διαχείρισης και να δημιουργήσει πραγματικό αποθεματικό και σύνταξη χηρείας για τους άντρες. Τι κάνει αντί αυτού; Παίρνει τα λεφτά του ΤΚΑ και καλύπτει τρύπες, επενδύοντας στο Γενικό Λογιστήριο του κράτους, με επιτόκιο 0%, που δεν είναι προς όφελος του Ταμείου».

«Η σύνταξη που…δεν θα πάρω»

«Με όλα αυτά», κατέληξε ο Μιχάλης Παρασκευάς, «εγώ θα υποστηρίξω ότι το ίδιο το καθ’ ύλην αρμόδιο όργανο ελέγχου, ο Γενικός Ελεγκτής, διαπιστώνει ότι δεν εξυπηρετείται ο σκοπός του Νόμου. Ο Υπουργός Οικονομικών, παραβιάζει τον Νόμο. Και αφού δεν εξυπηρετείται ο σκοπός του Νόμου, κατά τη δική μου γνώμη, γιατί ποινικοποιείται η μη καταβολή εισφορών, εκ μέρους μου; Εγώ ασκώ πολιτική ανυπακοή, αρνούμαι να καταβάλω εισφορές στο ΤΚΑ, γιατί δεν έχω άλλο τρόπο να παρέμβω ως πολίτης. Περαιτέρω, το συνταξιοδοτικό μου δικαίωμα, είναι περιουσία μου, άρα έχω έννομο συμφέρον, όπως αποφάνθηκε το Ανώτατο Δικαστήριο, σε συγκεκριμένη υπόθεση. Μου παραβιάζει λοιπόν το κράτος, ένα περιουσιακό μου στοιχείο, τη σύνταξή μου που δεν θα πάρω και δεν εξυπηρετείται ο σκοπός του νόμου. Άρα δεν πρέπει να ποινικοποιείται η μη καταβολή εισφορών. Ποιος είναι ο ρόλος του Δικαστή; Να είναι φοροεισπραχτικός μηχανισμός; Δεν πρέπει να τα δει όλα αυτά, ο Δικαστής; Από το 2010 παραβιάζεται ο Νόμος και αφού εσύ ο Δικαστής το ξέρεις, πρέπει να τοποθετηθείς, με τις αποφάσεις σου. Παρανομώ λοιπόν, εξυπηρετώντας το ευρύτερο καλό, που είναι η σωτηρία του ΤΚΑ. Αν με απαλλάξει το Δικαστήριο από του να καταβάλλω εισφορές και με δικαιώσει, σημαίνει ότι πλέον κανένας δεν θα καταβάλλει εισφορές και έτσι το κράτος, θα υποχρεωθεί από το Δικαστήριο, να εφαρμόσει τον Νόμο».

Φωτό: Ο Μιχάλης Παρασκευάς μιλά στον Μάριο Δημητρίου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στην δικάσιμο της 1ης Νοεμβρίου 2017.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ Βάσια Χαραλαμπίδη

 

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under "θεσμοί"

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s