Daily Archives: 12 Ιουνίου, 2015

Ένα κείμενο από το φίλο αλληλέγγυο συμπαραστάτη λεβεντάδρωπο Χρίστο Χατζηιωάννου


Με τον φίλο Χρίστο Χατζηιωάννου ξεκινήσαμε την πρώτη μας γνωριμία που δαμέσαδα δηλαδή που την μπλοκόσφαιρα!

Έτυχε να δω το μπλοκ του χωρίς να ξέρω ούτε όνομα ούτε ποιος είναι και να του κάνω ένα απολύτως προβοκατόρικο σχόλιο πάνω στο θέμα του κειμένου του…

Όταν κατάλαβε τον προβοκατόρικο χαρακτήρα του σχολίου μου έγινε φωθκιά τζαι ανταλλάξαμε πολλές όμορφες κουβέντες τζαι ακόμα λλίον ήταν να βρεθούμε να δερτούμεν όπως τα 15χρονα!! 😉

Τελικά όπως ο ίδιος μου είπε έκανε μια μεγάλη περιδιάβαση στο μπλοκ μου διαβάζοντας πάρα πολλά κείμενα μου κλπ διαπιστώνοντας ότι ενδεχομένως να έχω κάπου δίκιο ;))

Ο φίλος Χρίστος είναι ένας λεβεντάδρωπος με ούλλην την σημασία της λέξης, ακομπλεξάριστος με τον οποιο συζητούμε με τις ώρες για πολιτική φιλοσοφία  κλπ τζαι εν κολλά σε μαλακιούλες όπως κολλούν οι πλείστοι σε συντριπτική πλειοψηφία κομπλεξικοί κυπρέοι

Η στήριξη του και η αλληλεγγύη του στην προσπάθεια που κάνω με τις κοινωνικές ασφαλίσεις είναι τεράστια και πολύ σημαντική για μένα σε ηθικό αλλά και πρακτικό επίπεδο

Είναι από τους πολύ λιγους ανθρώπους που αντιλαμβάνεται την τεράστια σημασία που έχει η παρούσα υπόθεση και την προοπτική που δίνει ως έναυσμα για κάτι πολύ μεγαλύτερο σε θέματα οργάνωσης και αντίστασης

«…αν η παρούσα υπόθεση λάμβανε χώρα τζαι γινόταν πχ στις ΗΠΑ κλπ , δικηγόρος που δηλώνει αναρχικός ασκεί πολιτική ανυπακοή ενώπιον δικαστηρίου το οποίο τον δικάζει και θα καταλήξει στην φυλακή για αυτό θα γινόταν χαμός…»

από το φουμπού


I cannot help but say this (and I am sorry for any perceived aestheticization). Today I attended Michalis Paraskevas’ defence in Nicosia District court. His defence was a tour de force. Rising up to particular historical needs and obligations, he takes responsibility for his actions and exercises his right to civil disobedience. I feel immense sadness for those who don’t get this fight and are either indifferent or choose to support the existing law and status quo. Having said that, I am happy that I witnessed this remarkable act, which is inspirational. It’s still ongoing. So much ground was won today though. An other case of such importance I am following at the moment is probably the Salaita case in the US, which is also huge (and completely different). Alas, Cyprus is so small, so bloody small that remarkable acts are ignored or looked down upon, just like humans tend to ignore or dismiss an ant lifting an object 50 times their body weight. It’s not every day that you get to see someone exercise their right to civil disobedience, for the right reasons.


Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", Αλληλεγγύη, Πρωτοβουλία Κοινωνικού Ελέγχου Ταμείου Κοιν Ασφαλίσεων, Πολιτική Ανυπακοή, Χρίστος Χατζηιωάννου