Daily Archives: 25 Δεκεμβρίου, 2013

Ελληνική χριστιανική φιλοξενία Guardian: ελληνική αστυνομία «εξαφάνισε» 150 σύριους πρόσφυγες Video Τους αγαπάμε αυτούς τους παρείσακτους τους παράνομους αλλά να φύγουν…..Αρχ Κύπρου…Έλλην χριστιανός ορθόδοξος βουλευτής Πλεύρης: να έχουμε νεκρούς κόλαση να αντιμετωπιστεί το μεταναστευτικό

http://www.theguardian.com/world/2013/dec/24/greeks-protest-refugees-disappear-praggi

Fears over disappearance of 150 Syrian refugees from Greek village

Activists say group was probably forced back into Turkey by police as part of campaign of enforced deportation

Greek border police Orestiada

Greece’s police and coastguard have an extremely aggressive policy toward refugees attempting to cross the border. Photograph: STR New/Reuters

 

Not much happens in Praggi. So when 150 Syrian refugees arrived in the village, high in the flatlands of far-flung north-eastern Greece, it was not something residents were likely to forget.

Some of the Syrians were huddled against the biting cold in the courtyard of the church; others had congregated beneath the trees of a nearby forest. All had made the treacherous journey from Turkey – crossing the fast-flowing waters of the Evros river – in a bid to flee their country’s war. Then came the white police vans and the Syrian men, women and children were gone.

«Ever since we have lost all trace of them,» said Vasillis Papadopoulos, a lawyer who defends the rights of migrants and refugees. «They just disappeared. Our firm belief is that they were pushed back into Turkey.»

Activists, lawyers, human rights groups, opposition MPs, immigration experts and international officials are becoming increasingly concerned about the heavy-handed tactics Greek authorities use to keep immigrants away.

In a recent report released by Amnesty International, Greece was strongly criticised for its «deplorable treatment» of would-be refugees, especially Syrians desperate to escape their nation’s descent civil war.

Enforced deportations – highlighted by an alarming rise of migrant deaths – have spurred the criticism.

In contravention of international conventions signed by Athens, coastguard officials and police officers have waged a concerted campaign to stop thousands from accessing EU territory via Greece. Illegal pushbacks have been the focus of those efforts, according to human rights groups.

The drive has intensified as Greece – long seen as the EU’s easiest backdoor entrance – has struggled to keep its economic and social fabric together in the face of the country’s worst crisis in modern times. Since prime minister Antonis Samaras’s conservative-led coalition assumed power in the midst of the crisis last year, authorities have faced charges of violently apprehending migrants, beating them and stripping them of their belongings. Special coastguard units – often masked and dressed in black – have been accused of dumping migrants, without any consideration for their safety, in Turkish territorial waters.

«The number and scale of these alleged incidents raises serious concerns,» said Ketty Kehayioylou at the Greek outpost of the UN refugee agency, UNHCR. «We still don’t know what happened to the two groups in Praggi,» she said. «No one was ever registered at the First Reception Centre as foreseen by national law and we’ve demanded an investigation.»

The claims come as Amnesty International urged Greece to launch an inquiry into comments by the country’s police chief, Nikos Papagiannopoulos, in which it is alleged he ordered his officers to make the lives of immigrants unbearable.

«If they told me I could go to a country … and would be detained for three months and then would be free to steal and rob … it would be great,» Papagiannopoulos, the highest security official in the land after the public order minister, was quoted as telling officers during a secretly recorded meeting. «We must make their lives unbearable.» The comments were published by the investigative magazine, Hot Doc, on 19 December.

John Dalhuisen, Amnesty’s director for Europe and Central Asia, said: «If accurate, the deeply shocking statements attributed to the Greek chief of police would expose a wilful disregard for the rights and welfare of refugees and migrants seeking shelter and opportunity in the European Union.»

With allegations of torture also on the rise, two senior coastguard officials were jailed last month after a military court found them guilty of subjecting an asylum seeker to a mock execution and water-boarding.

The discovery of ever more bodies – in the Aegean Sea and around the land border Greece shares with Turkey – have also raised the alarm. The German NGO, Pro Asyl, recently estimated that 149 people had died this year – an increase attributed mostly to the enormous risks refugees were prepared to take since Greece sealed its land border with Turkey in August 2012.

Following the construction of the fence – a six-mile barricade topped with thermal and sonar sensors – traffickers have focused on ferrying their human cargo to Greek islands in the Aegean Sea.

«The shift of escape routes has led to the deaths of many people … mostly Syrian and Afghan refugees, among them many children and pregnant women,» said Pro Asyl in a report documenting the problems faced by those fleeing persecution and war. (pdf)

«The brutality and extent of violations are shocking,» it claimed. «Refugees are being brutally pushed back by Greek authorities. This is happening systematically with the complicity of other European authorities despite the fact that it is against international law.»

According to the EU border agency, Frontex, detections of illegal immigrants in the Aegean Sea have increased by 912% since the barbed-wire barrier went up.

«It is a wall of shame, a hair-raising element of Fortress Europe,» said Aphrodite Stambouli MP of the radical left main opposition Syriza party. «It is outrageous that people in need of international protection should be obstructed from getting it in this way.»

Last week, she travelled to the remote Evros region – passing signs emblazoned with the words «danger: mines» and guards posted at checkpoints – to learn for herself what had happened in Praggi.

«What we know is that 150 Syrians crossed the border because relatives they called, both in Greece and other European capitals, have confirmed that that is what happened,» she said.

«They told them clearly, ‘We are in a village called Praggi, some of us are in the yard of a church, some of us in a forest.’ The police version of events, that only 13 [refugees] were found that day does not add up and that is because they were obviously pushed back over the border.»

Immigration experts say blame lies partly with the rise of xenophobia in Greece, where the virulently anti-immigrant, neo-fascist Golden Dawnparty is now the country’s third biggest political force.

But they add that Greek authorities are under immense EU pressure to do the «dirty work» of buttressing what is widely seen as the bloc’s most porous border. «From as far back as 1990, northern Europe’s policy has always been that the south has to assume the burden of stopping irregular migration,» said Martin Baldwin-Edwards, who heads the Mediterranean Migration Observatory in Athens. «That, growing xenophobia, and the disrespect Turkey and Greece have historically shown for migrants’ human rights account for the push-backs.»

Last week Turkey signed a deal with the EU promising to repatriate immigrants who illegally enter the 28-nation bloc in return for its citizens being granted visa-free travel across the union.

«It’s hugely important,» said Baldwin-Edwards. «Turkey is the main point of entry from Asia and the Middle East. The more it is brought into the European ambit and assumes the responsibility of managing Europe’s south eastern borders it will lessen the pressure on Greece.»

In the forlorn villages of squat one-story homes that dot the frontier’s heavily militarised zone, the push-backs have caused consternation even if residents – many hard-bitten nationalists – have welcomed the erection of the wall.

«The fence may have made us feel safer but we also know that all these people want is to pass through,» said Nikos Dollis ,who runs a cafe in Nea Vyssa, the last settlement before the frontier in one of Greece’s most secretive corners. «Their intention is never to stay here. They want to get out, go to other countries in Europe.»

Demonstrators recently protested outside the police headquarters in Orestiada, the gritty town that is the region’s biggest metropolis, in a display of outrage over the incident in Praggi. Among them was Natasa Gara, a human rights campaigner who edits Orestiada’s weekly newspaper, Methorios.

«We want to know what really happened to the 150 Syrians, whose only crime was to want to escape the war,» she said after spending days investigating the affair.

«Are the police saying that everyone in Praggi is mad, that they just thought they saw 150 men, women and children? Because if they are, they are not telling the truth.»

 

 

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", "οικονομική κρίση", Guardian, ρατσισμός, σκουλίκια χαυγιτες, Άνθρωπος κοινωνικά καθορισμένος, χαφιεδοτσουρμο

Στη γη του κανενός…25/12/1914…γερμανοί άγγλοι στρατιώτες αυθόρμητα βρέθηκαν στην μεγαλύτερη ανακωχή που φανερώνει την ουσία του ανθρώπου και τον παραλογισμό του πολέμου..να σφάζονται οι λαοί για τα αφέντη το φαί..

Διαβάζεις στα μπλοκ τα λοβοτοπατριωτικοτέτοια για μεγάλους αγώνες κατά των εχθρών, των προαιώνιων εχθρών για αίμα τιμή και χρώμα σκατί στις ψυχές τους…

Θρασύδειλα ανθρωπάκια που η ψυχική τους ανισορροπία τους κάνει να αντιστρέφουν ακόμα και αυτό που οι ίδιοι οι ψυχικά άρρωστοι αυτοί άνθρωποι λένε ότι πιστεύουν… στο όνομα της αγάπης του θεού τους διακηρύττουν το μίσος…

αγαπάτε τον εχθρό σας λένε ότι διακήρυττε ο θεός τους και όμως αυτοί οι λοβοτομημένοι ανθρωπίσκοι το μετατρέπουν σε μισάτε τον φίλο και αδελφό σας αν είναι για το συμφέρον σας

 

οι «έλληνες τούρκοι γάλλοι πορτογάλλοι»  που έχουν να χωρίσουν οτιδήποτε βρίσκονται μέσα στα μυαλά των ανθρώπων που έχουν το μίσος μέσα τους

http://anarchypress.wordpress.com/2013/12/25/στη-γη-του-κανενός/

Στη γη του κανενός

tou-kanenosΤα επόμενα Χριστούγεννα συμπληρώνεται ένας αιώνας από το γεγονός, που έκανε έναν από τους πιο μεγάλους πολέμους να φανερώσει το βασικό συστατικό κάθε πολέμου, τον παραλογισμό του∙ καθώς κατασκευάζει εχθρούς και μετονομάζει τη δολοφονία σε ηρωισμό. Στις 25 Δεκεμβρίου του 1914, λοιπόν, στα χαρακώματα του δυτικού μετώπου της α΄ παγκόσμιας ανθρωποσφαγής, όπου βρίσκονταν τα αγγλικά και γαλλικά στρατεύματα εναντίον των γερμανικών, μια παράξενη σιγή επικράτησε για λίγο. Οι σφαίρες έπαψαν προς στιγμή να διασταυρώνονται και η «άγια νύχτα» άρχισε ν’ ακούγεται στα γερμανικά. Ένας γερμανός στρατιώτης επιστράτευσε αυτό που κανένας στρατηγός δεν είναι σε θέση να επιστρατεύσει∙ το άδολο θάρρος και την ανθρωπιά του. Βγήκε μέσα από το χαράκωμα και υψώνοντας τα χέρια, σε ένδειξη ότι είναι άοπλος, προχώρησε προς τη μεριά των αντιπάλων. Ήθελε να τους ευχηθεί από κοντά. Μετά από λίγο ένας άγγλος στρατιώτης, εμπιστευόμενος το ένστικτό του και αψηφώντας την στρατιωτική του εκπαίδευση, πλησίασε κι αυτός με τη σειρά του. Η αρχή είχε ήδη γίνει. Οι υπόλοιποι ακολούθησαν και σύντομα βρέθηκαν όλοι μαζί στο σύνορο που πριν και μετά από εκείνη την μέρα τους χώριζε, το κομμάτι γης που δεν ανήκε σε κανέναν. Τραγουδούσαν και έπιναν. Οι αναμνήσεις ζεστασιάς που φώλιαζαν μέσα στον καθένα ήταν αρκετές, ώστε να γκρεμίσουν τον παραλογισμό του πολέμου, έστω και για λίγες ώρες. Οι πολιτικές και πολιτισμικές διαφορές δε σήμαιναν τίποτε. Πολλοί απ’ αυτούς, μάλιστα, πριν τον πόλεμο είχαν ζήσει στο κράτος, που τώρα εναντίον του έπρεπε να πολεμήσουν.

Παρ’ όλο που η αυθόρμητη αυτή κίνηση ξεκίνησε από ένα σημείο των γαλλοελβετικών συνόρων, σύντομα απλώθηκε σε ολόκληρη τη γραμμή του δυτικού μετώπου, μέχρι τις ακτές της Φλάνδρας. Οι στρατηγοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν σε μια τόσο εκτεταμένη κίνηση και από τις δύο πλευρές. Οι πολύ υψηλά ιστάμενοι, που θέλησαν να επιβάλουν την τάξη, δεν τα κατάφεραν. Στις επίσημες αναφορές τους προτίμησαν να αποκρύψουν το γεγονός και να κάνουν ότι δεν συνέβη. Ωστόσο, οι σχετικές φωτογραφίες και οι προσωπικές επιστολές των στρατιωτών στους δικούς τους αποτελούν αδιάψευστα ντοκουμέντα. Εκείνη την εποχή καμία εφημερίδα δεν τόλμησε να τις δημοσιεύσει, εκτός από την Daily Mirror, για να μην αποτελέσει παράδειγμα για επόμενες φορές. Μόνο ένας άγγλος ταγματάρχης παρέμεινε ψυχρός απέναντι στο γεγονός και ένας πολύ φιλόδοξος γερμανός δεκανέας εξέφρασε την αντίθετη άποψη. Ο τελευταίος, μάλιστα, είπε ότι θα έπρεπε να απαγορεύονται τέτοιες συνεννοήσεις. Τότε ακόμη δεν είχε το χαρακτηριστικό κολοβό μουστάκι που έγινε το σήμα κατατεθέν του στην παγκόσμια ιστορία ανθρωποσφαγών.

Την ημέρα της ανακωχής περίπου ένα εκατομμύριο στρατιώτες απείχαν του πολέμου. Ακόμη και όταν συμφωνήθηκε η λήξη της, οι στρατιώτες που είχαν προηγουμένως γνωριστεί και ανταλλάξει δώρα (συμβολικά βέβαια, καθώς πρόσφεραν προσωπικά μικροαντικείμενα ο ένας στον άλλον), δεν μπορούσαν να στοχεύσουν τους συνανθρώπους τους και τους νέους φίλους που είχαν αποκτήσει.tou-kanenos_1Μάλιστα, την ημέρα των Χριστουγέννων διεξήγαν και παιχνίδια ποδοσφαίρου, όπου η μπάλα ήταν άλλοτε τυλιγμένες κάλτσες, άλλοτε τενεκεδάκια από κονσέρβες ή τσουβάλια παραγεμισμένα.

Αφού ήπιαν και έφαγαν μαζί, στο τέλος της ημέρας έθαψαν τους νεκρούς τους. Αν δεν είχε πραγματοποιηθεί αυτή η ανακωχή, οι νεκροί αυτοί δε θα θάβονταν ποτέ. Η γλώσσα δεν στάθηκε ιδιαίτερο εμπόδιο, αν και υπήρχαν και μεταφραστές. Είναι αξιοσημείωτο ότι την επομένη ένα γερμανικό στράτευμα αρνήθηκε να πολεμήσει. Μια τέτοια ανυπακοή ήταν πολύ σημαντική σε εμπόλεμη περίοδο. Δυστυχώς, δεν βρήκε πολλούς συνεχιστές και λόγω της περιορισμένης έκτασης της στάσης, δεν είχε μεγάλη επίδραση. Ο πόλεμος γύρω συνεχιζόταν∙ ήταν μάταιο. Συνήθως, πεινασμένοι για αίμα αντιπάλων είναι όσοι δεν πήραν μέρος σε κανενός είδους πόλεμο, κυρίως γιατί χτίζουν την στρατιωτική ή την πολιτική τους καριέρα. Αυτοί μένουν ανυποχώρητοι ως το τέλος, γυαλίζοντας τις αστραφτερές τους αρβύλες, απέχοντας συχνά από το πεδίο της μάχης και βγάζοντας λογύδρια, άλλοτε για πατριωτισμό και άλλοτε για ισότητα, σφίγγοντας στην τσέπη τα κονσερβοκούτια ή τα άλλα όπλα τους.

Είναι ενδεικτικό ότι το περιστατικό παρατηρήθηκε την πρώτη χρονιά του πολέμου. Τα Χριστούγεννα του 1915 η ανακωχή έλαβε μικρότερη έκταση, ενώ το 1916, εξαιτίας του χημικού πολέμου και των φρικαλεοτήτων που είχαν μεσολαβήσει και απ’ τις δύο πλευρές, ήδη οι μαχόμενοι εκατέρωθεν θεωρούσαν τους αντιπάλους τους υπανθρώπους∙ οπότε δεν έγινε καν απόπειρα. Η μέρα αυτή του 1914 υπήρξε η πιο αυθόρμητη έκφραση μίας φωτεινής στιγμής μέσα στο σκοτάδι του πολέμου. Ήρθε να δείξει κάτι που έχουμε μάλλον ξεχάσει∙ ότι μπορούμε να είμαστε άνθρωποι και να διεκδικούμε την ελευθερία, ακόμη και όταν όλα συνηγορούν στο αντίθετο. Ακριβώς επειδή την επομένη της ανακωχής κανείς δεν ήθελε να πολεμήσει, ένας ελεύθερος σκοπευτής δολοφόνησε έναν στρατιώτη που πήγε στο αντίπαλο χαράκωμα να ζητήσει τσιγάρα και να μιλήσει με τους συντρόφους του, που θα έπρεπε να θεωρεί εχθρούς. Όπως όλα δείχνουν, αυτή η δολοφονία στήθηκε, ώστε να αναζωπυρώσει το μίσος. Φανταστείτε τι θα γινόταν αν τελικά κανείς δεν είχε διάθεση για πόλεμο ύστερα από εκείνη τη μέρα; Ο μεγάλος πόλεμος θα ήταν πολύ μικρός και δε θα είχαν σκοτωθεί τόσα εκατομμύρια ψυχές στο βωμό των συνόρων. Γιατί η γη δε θα ήταν κανενός…

σύντροφοι για της Αναρχική απελευθερωτική δράση

Σχολιάστε

Filed under προπαγάνδα παπαγαλάκια, παράσιτα πλούσιοι, σκουλίκια χαυγιτες, Αναρχική απελευθερωτική δράση, ΜΜΕξαπάτησης, Μίσος, Πόλεμος, Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, Στη γη του κανενός..25/12/1914, αναδημοσιεύσεις