Monthly Archives: Ιουνίου 2013

Η δημόσια ραδιοτηλεόραση είναι δημόσιο αγαθό που κερδίθηκε με αίμα..το μέγεθος αυτού που συμβαίνει είναι τεράστιο…την ερτ σίγησε μόνο η χούντα την κατέλβαν οι ναζί ..

Σήμερα ανέβασα στο κανάλι του you tube μια πολύ σημαντική συνέντευξη με τον Κορνήλιο Καστοριάδη που έδωσε στην ΕΡΤ

 

 

εδώ αφιέρωμα στον Παναγούλη

 

υπήρχε περίπτωση να δεις τέτοιες συνεντεύξεις και αφιερώματα  σε ιδιωτικό κανάλι; των τραπεζιτών των τοκογλύφων των εφοπλιστών των των των

με όλα τα κακά της η ΕΡΤ πρόσφερε και θα προσφέρει ακόμα πολλά

 

όποιος δεν μπορεί να αντιληφθεί το μέγεθος αυτού που συμβαίνει είναι καλό να κάνει μια βαθιά ανασκόπηση για τις αξιακές του αρχές

για την ιστορική του αντίληψη και κατανόηση

η δημόσια ραδιοτηλεόραση είναι αγαθό που κερδίθηκε με αίμα

την σίγησε  η χούντα την χρησιμοποίησαν οι ναζί

 

 

δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό

 

πρέπει να πέσει η κυβέρνηση

 

χούντα  φασίστες

δεν θα περάσουν και πάντα λογαριάζουν χωρίς τον λαό

πρέπει να μας βρουν μπροστά τους

 

μόλις τώρα 12.44 έπεσε μαύρο στην οθόνη από το κανάλι της ΕΡΤ ΣΑΤ  στην Κύπρο…..

 

 

2 Σχόλια

Filed under ΕΡΤ

Χούντα κυριολεκτικά αποφασίζομεν και διατάζομεν… κλείνουν την ΕΡΤ εδώ και τώρα!!! ΤΕΛΟΣ ΞΥΠΝΑΤΕ ΒΓΕΙΤΕ ΕΞΩ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Μόλις άκουσα στην ΕΡΤ την ανακοίνωση του υπουργείου οικονομικών που μετέδωσε στο δελτίο ειδήσεων ότι σήμερα μετά το πέρας των εκπομπών δηλαδή μετά τις 12 θα παύσουν οι εκπομπές!!!!!!! και κερασάκι στην τούρτα ότι το κράτος θα διαφυλάξει τις εγκαταστάσεις!! τουτέστιν ότι θα στείλουν τα ΜΑΤ κατά των εργαζομένων στην ΕΡΤ

 

ΧΟΥΝΤΑ

 

έξω ο κόσμος μαζεύεται ολοένα και φωνάζει

 

κυριολεκτικά πλέον δεν έχει μείνει ούτε φυλαράκι φύλο συκής

 

τελείωσε

 

καταλάβετε το

 

δεν κρατάνε ούτε καν τα προσχήματα

τελείωσε

 

άκουσα ότι κόσμος μαζεύεται έξω από την ελληνική πρεσβεία στην λευκωσία

 

ας πάμε όσοι μπορούμε εκεί να φωνάξουμε

 

 

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΧΟΥΝΤΑ ΚΩΛΟΤΣΟΓΛΑΝΙΑ

 

ΦΑΣΙΣΤΕΣ

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί"

Μικρή ανασκόπηση για τις οικονομικοπολιτικοτέτοιες εξελίξεις στην μαρτυρική μαλθακόνησο

Διαβάζουμε ακούμε συνέχεια για τις ευθύνες του ενός τζαι του άλλου για την πτώση της Λαικής της Τράπεζας Κύπρου κλπ κλπ

 

Πώς χάθηκαν 384 εκατ. από τη Λαϊκή

http://fortheisland.wordpress.com/2013/06/10/πώς-χάθηκαν-384-εκατ-από-τη-λαϊκή/

Ραγδαίες οι εξελίξεις στο σκάνδαλο της Κεντρικής

https://fortheisland.wordpress.com/2013/06/06/ραγδαίες-οι-εξελίξεις-στο-σκάνδαλο-τη/

 

και αυτά είναι μόνο κάποια που βρήκα τώρα πρόχειρα

 

διάβαζα πρόσφατα ένα άρθρο στον πολύ economist με τίτλο blind justice

 

http://www.economist.com/news/finance-and-economics/21577064-why-have-so-few-bankers-gone-jail-their-part-crisis-blind-justice

Prosecuting bankers
Blind justice
Why have so few bankers gone to jail for their part in the crisis?
May 4th 2013 |From the print edition

 

βασικά αναρωτιέται ο αρθρογράφος γιατί πάνε τόσο λίγοι τραπεζίτες φυλακή;

 

Η οικονομία της Κύπρου είναι κατεστραμένη

 

Πολύ επιγραμματικά να θέσουμε τους βασικούς λόγους, η Κύπρος κατ επιλογή όλων όσων ασκούσαν εξουσία τα τελευταία 25 χρόνια ΔΕΝ παρήγαγε τίποτα και όποια μικρή βιομηχανία παπουτσιών επίπλων κλπ υπήρχε έκλεισαν με πάταγο

και ολόκληρη η οικονομία της βασίστηκε στις λεγόμενες υπηρεσίες, ήτοι σε τεράστιο βαθμό στο ξέπλυμα δις

Τούτα ούλλα εγράφονταν στο μπλοκ τούτο που την αρχή που το άνοιξα που το 2008

τωρά ανακαλύπτουμε με άσσιημον τρόπον την τασιηνόπιττα

Το κτύπημα στην οικονομία της Κύπρου που διέλυσε την υποδομή της το έφερε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ το κούρεμα που αποδέκτηκε ο αναστασιάδης και η κυβέρνηση του αλλά και η βουλή

 

επαναλαμβάνω: η οικονομία της Κύπρου καταστράφηκε αποκλειστικά λόγω κουρέματος που δέκτηκε ο αναστασιάδης και μόνο

οι όποιες ευθύνες του χριστόφια που μείωσε μισθούς συντάξεις έδωσε τα πάντα στους τραπεζίτες τοκογλύφους ξενοδόχους είναι τεράστιες για τους εργαζένους αλλά όχι για την καταστροφή της οικονομίας της Κύπρου

το κουρεμα που δέκτηκε ο αθλιότατος ξιμαρισμένος αναστασιάδης ευθύνεται για την οικονομική καταστροφή

Διαβάζουμε ότι η ΕΤΥΚ συζητά τάχα με την Τράπεζα Κύπρου που εξαναγκάστηκε να απορροφήσει την τεράστια ζημιογόνα Λαική για την ελάφρυνση των λειτουργικών εξόδων

 

δηλαδή με απλά λόγια πόσες χιλιάδες τραπεζιτοδίαιτοι συμπατριώτες μας των 2500 ευρώ κλπ θα μείνουν χωρίς δουλειά και δεν θα ξαναβρούν ποτέ!!!

 

ένας γερμανός πολιτικός σύμφωνα με τον φίλο μου τον Χρίστο Χατζηιωάννου http://hadjioannou.wordpress.com/

είπε ότι η Κύπρος αυτή την στιγμή είναι όπως το καρτούν που ενώ πέρασε τον γκρεμό τρέχει στον αέρα τζαι ακόμα εν εκατάλαβε ότι βρίσκεται στο κενό

σε λίγο απλά το καρτουν Κύπρος θα αντιληφθεί ότι βρίσκεται στο κενό και θα αρχίσει η άμεση πτώση

 

Θα απολυθούν χιλιάδες συμπατριώτες μας της μεσαίας τάξης με μισθούς των 2500 και 3000 ευρώ μηνιαίως και δεν θα βρουν ξανά δουλειά

το τραγικό ειναι ότι πρόκειται για ανθρώπους στα 40 τους με παιδιά

αυτόματα θα συμπαρασύρουν όλους μαζί τους στον πάτο

οι προβλέψεις λένε ότι η Τράπεζα Κύπρου θα κρεπάρει

o Κώστας Ξιουρής ο οποίος ήταν συμβουλος της λεγόμενης Διερευνητικής Επιτροπής για τις ευθύνες τάχα της οικονομικής κρίσης και ο οποίος παραιτήθηκε σε μια σειρά από παραιτήσεις που αν μη τι άλλο δείχνουν πάρα πολλά πράγματα για το τι πάει να γίνει

ο Κώστας Ξιουρής λοιπόν συνέταξε ένα πολύ σημαντικό έγγραφο με το οποίο καταδεικνύει και τεκμηριώνει το πως το τεράστιο ποσό που πήρε η Λαική Τράπεζα από τον ELA ήταν παράνομο

Ευθύνη για τον ELA έχει η κάθε εθνική τράπεζα άρα η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου αλλά όμως με την συναίνεση του συμβουλίόυ της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας η οποία έχει την ευθύνη ελέγχου

 

Γιατί ήταν παράνομος ο ELA; το πιο βασικό γιατί η Λαική δεν ήταν αξιόχρεη δεν ήταν φερέγγυα δεν είχε τα απαραίτητα άσσετς και επίσης διδόταν έκτακατα… για πέραν των 18 μηνών…. ποσό που ξεπερνά το μισό ΑΕΠ της χώρας…

Και αυτό το ποσό το φόρτωσαν στην Τράπεζα Κύπρου χωρίς να την ρωτήσουν δηλαδή άλλη τεράστια παρανομία και στην τελική σε όλους εμάς

 

Με λίγα λόγια υπήρξε μια καθαρή συμπαίγνια μεταξύ ντόπιων τραπεζιτών δηλαδή του Αθανάσιου Ορφανίδη του Δημητριάδη της ΕΚΤ του Ντράγκι και του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας

ο πρώην διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας μάλιστα πήρε μαζί του τους σκληρούς δίσκους των υπολογιστών και δεν τρέχει τίποτα…..

 

Εξαρχής για αυτό που έγινε με το κούρεμα είχα γράψει ότι προφανώς και είναι παράνομο ότι και και να σημαίνει αυτό δηλαδή ότι αντίκειται σε βασικές νομικές αρχές όπως της ιδιοκτησίας της γνώσης προηγουμένως των δικαιωμάτων σου των υποχρεώσεων σου κλπ

αλλά έγραψα:  ε και;

 

δεν με απασχόλησε καθόλου το νομικό επίπεδο γιατί δεν είχε και ούτε έχει πλέον σημασία

οι εποχές που γνωρίζαμε πέρασαν ανεπιστρεπτί

 

ούτε καν τα προσχήματα δεν τηρούνται

δεν υπήρχε περίπτωση να βρεθεί δικαστής ιδίως στην Κύπρο που να τα βάλει με ποιον;

με το eurogroup ; καλά είμαστε σοβαροί;

 

οι κυπρέοι δικαστές θα τα έβαζαν με τις ξεκάθαρες πολιτικές αποφάσεις του γιουρογκρουπ;

και εννοείται οτι η αναμενόμενη απόφαση προκτές ήταν αυτή που ήταν

και όχι μόνο αυτό

οι δικαστές έθεσαν και τα πλαίσια των αστικών διαδικασιών

ότι πρέπει να αποδείξεις ενώπιον του επαρχιακού δικαστηρίου αν με το κούρεμα η ζημιά που υπέστη η Κύπρος θα ήταν μικρότερη αν δεν επέρχετο κούρεμα!!!

 

τσίμπησαν μεγαλοδικηγόροι τα εκατομμυριάκια τους με τα θύματα που τους έδωσαν τα λεφτά τους για να πάρουν τις χαμένες εξαρχής υποθέσεις στα δικαστήρια και όλα καλά

 

αναρωτιέται είπαμε ο economist γιατί τόσο λίγοι μπάνκστερς πήγαν φυλακή

ο γενικός εισαγγελέας είναι απλά ένα πιονάκι παιδάκια μου

 

εννόειται ότι μέχρι τώρα θα έπρεπε να διατάξει τουλάχιστον την διεξεαγωγή ποινικής έρευνας αυτεπάγγελτα δηλαδή από μόνος του να ζητήσει άμεσα να επιστραφούν τα στοιχεία που έκλεψε ο ορφανίδης και χάθηκαν από την Τραπεζα Κύπρου

 

έρχονται πάρα πολύ δύσκολες μέρες συνκυπρέοι μου τζαι δεν είσαστεν έτοιμοι για αυτές

 

τζοιμάστε τζαι εννα ξυπνήσετε με έναν τεράστιο κρότο

που τον ύπνο του μαλάκα εννα βρεθείτε στον εφιάλτη των μπάνκστερ τζαι της φτώσιας

 

 

 

http://www.guardian.co.uk/film/filmblog/2013/may/14/assault-on-wall-street-trailer

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί"

Γράφει ο @starvpan …………… ο θάνατος είναι μέρος της ζωής….. δυστυχώς είναι τραγικός όταν φεύγουν άνθρωποι νέοι γεμάτη ζωή και διάθεση για προσφορά τόσο ξαφνικά..

 

 

 

Ο χώρος του ιντερνετ και των λεγόμενων σοσιαλ μιντια έχουν γίνει μια άλλη ζωή, μια ζωή εντός της ζωής….

 

Άνθρωποι που δεν γνωρίζεις στην «αληθινή» ζωή αλλά στην ηλεκτρονική και αναπτύσεις συγκεκριμένες σχέσεις ένα περίπου όπως και στην εκτός ιντερνετ ζωής…. συμπάθειας αντιπάθειας συνήθως και μέχρι εκεί αφού ελλείπουν οι ουσιαστικές προυποθέσεις για κάτι βαθύτερο…. όπως είναι η αγάπη ή το μίσος

Σήμερα έμαθα ότι ένας αγαπητός ηλεκτρονικός φίλος στο τουιτερ ένας νέος άνθρωπος έφυγε εντελώς ξαφνικά από την ζωή………. ήταν συγκλονιστικό νέο

δεν μπορούσα να το πιστέψω….

ειδικά όταν έβλεπες ότι το τελευταίο του τουιτ ήταν μόλις πριν 18 ώρες……

ένας πολύ αγαπητός άνθρωπος ο οποίος όσο είναι δυνατόν να τον γνωρίσεις μέσω τουιτερ σου έβγαζε μια ευγένεια και μια καλοσυνάτη προσωπικότητα

ο αγαπητός φίλος Βασίλης

https://twitter.com/starvpan

 

ο φίλος αυτός δεν υπάρχει πια στην ζωή…..

αρχικά σοκ…μετά δεν είναι δυνατόν… είναι πλάκα…. προσπαθείς να καταλάβεις τι γίνεται….

 

με τον Βασίλη ξεκινησε η σχέση κάπως στραβά….. αφού όταν πήγα να κάνω ριτουιτ διαπίστωσα ότι με είχε μπλοκαρισμένο…..

 
@starvpan πήγα να κάνω ριτουι και με έχεις μπλοκ???? αφού δεν σε ξέρω..θα μας τρελάνεις;;; Thu Mar 21 19:05:44 +0000 2013

 

H αγαπητή συμπατριώτισα ηλεκτρονική φίλη κοινή φίλη με τον Βασίλη μου έστειλε μήνυμα  λέγοντας μου ότι αποκλείεται να έχει γίνει κάτι τέτοιο αφού ο Βασίλης είναι πολύ καλό παιδί και δεν υπάρχει περίπτωση στο άσχετο να έχει κάνει μπλοκ και είναι κρίμα

@elenaGcy @starvpan ε τότε;;;; τι να πω.. με έχει μπλοκαρισμένο ενώ δεν τον ξέρω καν Thu Mar 21 19:24:16 +0000 2013  

@elenaGcy @starvpan μα έχω κάνει ξανά τώρα ριφρεσ και έχουμε τα ίδια..μπλοκαρισμένο…μπα άστο έλενα..θενξ! Thu Mar 21 19:26:55 +0000 2013

 

τελικά όλα οφείλονταν σε παρεξήγηση και το μπλοκ ήταν κατά λάθος …

@starvpan έλα φίλε όλα οκ! νασαι καλά! Thu Mar 21 19:32:13 +0000 2013

@elenaGcy @starvpan μας καταράστηκε ο άδωνις ο μουρουτης και τα άλλα τα (κωλο)παιδιά 😉 Thu Mar 21 19:34:57 +0000 2013  

@starvpan @elenaGcy για νάσαι φιλαράκι με την κουμπάρα την έλενα την κυπρέα ήμουν σίγουρος!!!! Thu Mar 21 19:38:34 +0000 2013

@elenaGcy @starvpan έτσι έτσι οι κουμπαριές ξεμπλοκάρουν τα καλύτερα ακάουντς 😉 Thu Mar 21 19:40:47 +0000 2013

@elenaGcy @starvpan έετσι!!! άλλωστε είμεθα πολύ συναισθηματικοί ημείς οι κύπριοι!! δεν άκουσες τους εταίρους μας για τις αποφάσεις μας 😉 Thu Mar 21 19:43:33 +0000 2013@starvpan-new

τι να πω….. μικρή γνωριμία με τον Βασίλη ο οποίος δυστυχώς έφυγε τόσο ξαφνικά….. κάποιος φίλος στο twitter #rip_starvpan

έγραψε ότι μάθαμε να ζούμε στα σόσιαλ μίντια θα πρέπει να μάθουμε και να πεθαίνουμε…. δυστυχώς όσο σκληρό και να ακούγεται αυτό έτσι ακριβώς είναι… ο θάνατος είναι μέρος της ζωής…..

είναι όμως τόσο τραγικό να φεύγει ένας άνθρωπος τόσο νέος γεμάτος ζωή και τόση θέληση για προσφορά…..

 

καλό σου ταξίδι φίλε Βασίλη….

λέμε λόγια για παρηγοριά…….

 

τι να πεις…..

 

http://thepaper.gr/γράφει-ο-starvpan-7/

 

 

 

Γράφει ο… @starvpangrandpa-via-feelpositive

05/04/2013
Κατηγορία: To twitter γράφει
Tags: απελπισία, εφιάλτης, Κυψέλη, ναυτιλιακή, όνειρο, Πειραιάς, τράπεζες, φόβος, Χαλκίδα

83
Η ζωή αρχίζει στην άλλη πλευρά της απελπισίας – Life begins on the other side of despair (Jean Paul Sartre)

Γράφει ο Vasilis S&P @starvpan (πως λέμε standard and poor’s … καμία σχέση)

Πετάχτηκε απ τον ύπνο του γεμάτος αγωνία, μες τον ιδρώτα. Ήταν η 3η συνεχόμενη μέρα που έβλεπε το ίδιο όνειρο.

Δε φτάνει που το τελευταίο καιρό δεν ένιωθε καλά, να τώρα κι αυτό ερχόταν να κάνει ακόμη χειρότερη τη κατάσταση. Όταν το πρωτοείδε θάταν δε θάταν 10 χρονών.

“Ταξίδευε λέει μ ένα βαπόρι, επικρατούσε μεγάλη φουρτούνα, τα κύματα πελώρια, μανιασμένα έκοψαν το σκαρί στα δυο που άρχισε να γέρνει με το σπασμένο κομμάτι να βυθίζεται γρήγορα προς τη θάλασσα, δε μπορούσε να κρατηθεί από πουθενά και γλίστραγε στο κατάστρωμα, γλίστραγε κατευθείαν στα σκοτεινά νερά.

Την ώρα που η θάλασσα άνοιγε την αγκαλιά της να τον πάρει ξύπνησε, πετάχτηκε πάνω”. Αυτό το όνειρο έμελε να γίνει εφιάλτης και μαντατοφόρος του.

Την ίδια μέρα, πηγαίνοντας να παίξει στη παιδική χαρά έσπασε η κούνια και βρέθηκε με τη πλάτη κάμποσα μέτρα μακριά, ευτυχώς χωρίς να πάθει τίποτα.
Παρότι αγαπούσε τη θάλασσα, δεν ακολούθησε το παιδικό του όνειρο να γίνει καπετάνιος.

Γέννημα θρέμμα της Κυψέλης, τέλειωσε ένα απ τα σχολειά της περιοχής και μετά μπήκε στο Πανεπιστήμιο. Ανωτάτη Εμπορική την έλεγαν τότε – όχι γιατί έβγαζε εμπόρους αλλά γιατί υποτίθεται στήριζε το Εμπόριο. Παράλληλα έπιασε δουλειά σε μια ναυτιλιακή στο Πειραιά.

Απ’ το παράθυρο έβλεπε τη θάλασσα και στο λιμάνι τα καράβια να πηγαινοέρχονται μεταφέροντας ανθρώπους και συναισθήματα.
Τα χρόνια πέρασαν τέλειωσε η σχολή, στο μεταξύ άλλαξε δουλειά μπήκε σε τράπεζα. Τα λεφτά δεν ήταν πολλά στην αρχή. Υπήρχαν δυσκολίες μα, χρόνο με το χρόνο, καλυτέρευαν τα πράγματα. Παντρεύτηκε έκανε οικογένεια.

Πάντα θυμόταν με συγκίνηση όταν έσφιξε, για πρώτη φορά, στην αγκαλιά τη κόρη του και εκείνη είχε τυλίξει το τοσοδούλικο χεράκι γύρω απ το δάχτυλο του. Μια βουβή συμφωνία-υπόσχεση δόθηκε μεταξύ τους εκείνη τη μαγική στιγμή. Πάντα στα δύσκολα να της κρατά το χέρι.
Όλα τα χρόνια στη δουλειά πάλευε να γίνει κάτι και φαίνεται τα κατάφερνε καλά, γιατί όταν οι Τράπεζες άρχισαν να ξεφυτρώνουν σα τα μανιτάρια έγινε περιζήτητος, αφού εκτός από οικονομικά έπαιζε στα δάχτυλα τη τεχνολογία .

Από επιλογή διάλεξε να μένει στη Χαλκίδα γιατί είχε θάλασσα. Ήταν ο τόπος που πέρασε αρκετά χρόνια πριν τον ζητήσουν ξανά στην Αθήνα, οπότε πηγαινοερχόταν καθημερινά.
Δύο χρόνια μετά τη γέννηση της κόρης του ήταν που ξαναείδε τ’ όνειρο… Όπως την πρώτη φορά, γλίστραγε κατευθείαν στη μαύρη αγκαλιά της θάλασσας…

Πετάχτηκε ιδρωμένος και με τη καρδιά σφιγμένη… Κοίταξε το ρολόι… Η ώρα πέντε, χαράματα.

Έφτιαξε τον καφέ του, φίλησε όπως κάθε πρωί τη μικρούλα προσέχοντας μη τη ξυπνήσει, μπήκε στ αυτοκίνητο και ξεκίνησε. “Δε βαριέσαι, ας πάω λίγο νωρίτερα” σκέφτηκε.

Στις στροφές της Μαλακάσας έσκασε το λάστιχο, το αυτοκίνητο χτύπησε στο κράσπεδο και στριφογύρισε στο δρόμο, ο ίδιος πετάχτηκε έξω κι έπεσε στην άσφαλτο…

Μέσα στη θολούρα και τη σκόνη άκουσε μια γνωστή φωνή «μπαμπά μπαμπά» και σα σε όνειρο είδε το χεράκι της κόρης του να τον τραβά… Σηκώθηκε.

Για καλή του τύχη η νταλίκα πίσω σταμάτησε έγκαιρα και μαζί της τα άλλα αυτοκίνητα… Δε κατάλαβε ποτέ αν ήταν η κόρη του που τον «γύρισε πίσω», η ο νταλικέρης που αντέδρασε έγκαιρα και δεν τον άφησε να «φύγει»..
Τα χρόνια πέρασαν η κόρη του μεγάλωσε, σπούδασε, έπιασε κι αυτή δουλειά, παντρεύτηκε.

Στη γέννηση της εγγονής του, πριν τρία χρόνια, ότι είχε βγει στη σύνταξη, βρέθηκε στο μαιευτήριο.. του βαλαν το μωρό στην αγκαλιά και κείνο το άτιμο βάλθηκε να του ξαναφέρει στο μυαλό την σκηνή πριν χρόνια με τη κόρη του .. τύλιξε το τοσοδούλικο χεράκι γύρω απ το δάχτυλο του ανανεώνοντας σιωπηρά την συμφωνία και την υπόσχεση .. Στα δύσκολα να της κρατά το χέρι.
Όλα τούτα πέρναγαν απ το μυαλό του εκείνη τη νύχτα του Γενάρη, που βρέθηκε στη παλιά Γέφυρα … Κοίταξε το ορμητικό νερό κάτω απ τα πόδια του. Καλά τα λέγαν “τρελά νερά”. Πότε τα έβλεπες να πηγαίνουν κατά πάνω πότε κατά κάτω.

Μόνο στην αλλαγή ένα δεκάλεπτο περίπου ήταν ήρεμα. Είχε ακουμπήσει τα χέρια του στο στηθαίο της γέφυρας και κοίταζε τις γραμμές που σχεδίαζαν τα νερά παλεύοντας μανιασμένα μεταξύ τους. Πολλά βράδια έρχονταν σ αυτό το σημείο να δει τη “μάχη των νερών”.
Απόψε είχε ένα λόγο παραπάνω που βρέθηκε εκεί . Ένιωθε το στήθος του να βαραίνει, τα πόδια του κομμένα. Συναισθήματα ανάμεικτα, θυμός, οργή, αηδία, απογοήτευση, φόβος, ανασφάλεια, απελπισία.

Τα λεφτά μιας ζωής είχαν κάνει φτερά στις σπουδές της κόρης του και σ’ ένα σπίτι που είχε πάρει με δάνειο κι ακόμα δεν είχε ξεχρεώσει. Λίγο πριν τα βήματα του τον είχαν φέρει, όπως στο τέλος κάθε μήνα , μπροστά στο ΑΤΜ της τράπεζας.

Αυτό το βράδυ, όμως, φοβόταν να βάλει τη κάρτα στην υποδοχή. Βλέπεις, είχαν φροντίσει εδώ και μέρες να του βιδώσουν τα κανάλια στο μυαλό ότι έρχεται η 5η στη σειρά περικοπή στη σύνταξη τα τελευταία δύο χρόνια, τάχα «για να σωθεί η χώρα».

Με πολύ δισταγμό έβαλε τη κάρτα στην υποδοχή, πληκτρολόγησε το pin και ζήτησε κίνηση λογαριασμού σε χαρτάκι. Δεν ήθελε να το δει στην οθόνη. Πήρε το χαρτί και έβγαλε τη κάρτα.

Περπάτησε μέχρι τη γωνία, που είχε περισσότερο φως, άνοιξε το χαρτάκι και ο λαιμός του ξεράθηκε τα πόδια λύγισαν κι ακούμπησε στο τοίχο. 235 ευρώ λιγότερα. Από τότε που είχε ξεκινήσει η κρίση μέτραγε απώλειες πάνω από 45% καθαρά, χωριστά τα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και Άδειας που είχαν καταργηθεί.

Αισθανόταν τα αδιέξοδα να τον πνίγουν αλλιώς, τα είχε λογαριάσει αλλιώς είχε ρυθμίσει τη ζωή του. Ένα αυτοκίνητο, που είχε, δεν υπήρχε ζήτηση να πουληθεί για ν ανασάνει. Τα έβαζε από δώ τα λογάριαζε από κει, δεν έβγαιναν με τίποτα. Εφορία, τέλη, χαράτσι, φως, νερό, τηλέφωνο, δάνειο και μια κάρτα από αγορές, ήταν τα έξοδα του μήνα, που πια ήταν περισσότερα απ τη σύνταξη.

Είχε κόψει το κινητό λέγοντας ψέματα ότι τάχα τον πείραζε η ακτινοβολία. Αλλά μετά τ’ αποψινό δεν ήξερε τι άλλο να κάνει .

Κι αν πάθαινε κάτι η γυναίκα του ή ο ίδιος ; Αν το παιδί είχε μια ανάγκη ; Ήταν καιρός που τον βασάνιζαν όλα αυτά και απάντηση δεν έβρισκε. Σκέψεις έριχναν μαύρες σκιές στο μυαλό του.

Είχε μια ασφάλεια ζωής , την είχε κάνει τότε που κόντεψε να σκοτωθεί στη Μαλακάσα. Δεν ήταν τίποτα σπουδαίο αλλά με τα λεφτά της θα λύνονταν πολλά απ τα προβλήματα. Κι αν η ασφαλιστική έριχνε κανόνι και δε προλάβαινε να τα πάρει σ’ ένα χρόνο που έληγε; Στο μεταξύ προκοπή ένα γύρω δεν έβλεπε.

Αυτοί που κυβέρναγαν, τσάκιζαν κόσμο στο βωμό της «σωτηρίας της πατρίδας», δεν ήξεραν τίποτε άλλο απ το να κόβουν μισθούς και συντάξεις – οι ανίκανοι.

Αυτοί που δεν κυβέρναγαν, δε μπορούσαν να μονιάσουν, να συνεννοηθούν για ν’ ανατρέψουν τη κατάσταση, να δώσουν ελπίδα. Το απόλυτο αδιέξοδο.

Η απελπισία πολλές φορές γίνεται ο σκοτεινός σύμβουλος στη σκέψη.

Ένιωθε αδύναμος. Μετά τόσα χρόνια ήταν η πρώτη φορά που πνιγόταν μη ξέροντας τι να κάνει, έβλεπε τείχη να υψώνονται από παντού.
Κοίταξε το ορμητικό νερό κάτω απ τα πόδια του ..ήταν σαν να τον καλούσε ν’ αφεθεί … Κι αν γλιστρούσε και δε ξύπναγε όπως στ όνειρο; Ατύχημα θα ήταν ποιος θα το καταλάβαινε; μόνο αυτός θα ξερε ..

“Παπού παπού” Γύρισε και είδε τη Ματούλα νάρχεται καταπάνω του με χέρια ανοιχτά κ ένα πλατύ γέλιο στο πρόσωπο της .. Έριξε μια κλεφτή ματιά στη σκοτεινή θάλασσα.

Ήταν σα να πετάχτηκε απ τ’ όνειρο άλλη μια φορά «όχι κυρά μου ούτε τώρα θάρθω στην αγκαλιά σου.. κάποτε είχα δώσει ένα λόγο κι ήρθε η ώρα να τον κρατήσω.. » γύρισε, έσκυψε, άνοιξε τα χέρια του σφίγγοντας στην αγκαλιά του το παιδί ενώ δάκρυα γέμισαν τα μάτια του..

«Και μόνο για να βλέπεις τη Ματούλα να γελά αξίζει να ζεις και να παλεύεις γέρο μου… Αξίζει να σταθείς όρθιος για να στείλεις όλους αυτούς τους δήθεν στο διάολο κι όχι να πάς εσύ».

Μια παιδική αγκαλιά έφτανε να τον τραβήξει απ τη πλευρά της απελπισίας ξανά πίσω στη ζωή …

Άφησε το παιδικό χεράκι να σφίξει το δάχτυλο του και περπάτησαν μαζί μακριά απ τη γέφυρα .

Αντί επίλογου

Στη μνήμη όσων έφυγαν επειδή η υγεία τους δεν άντεξε το βάρος μιας απίστευτα σκληρής πραγματικότητας, όσων λύγισαν και όσων θέλησαν να μας ξυπνήσουν δίνοντας οι ίδιοι τέλος στη ζωή τους.
Σε όλους όσους βρήκαν κίνητρα και δύναμη να παλέψουν αλλά και σ’ όσους τους βοήθησαν να ξαναδούν ότι η ζωή αρχίζει στην άλλη πλευρά της απελπισίας.

Photos by behappy.me and feelpositive

 

 

 

 

 

Σχολιάστε

Filed under Γράφει ο @starvpan

Video Ο Μπογιόπουλος χείμαρος για τα σκουλίκια ναζιστές χαυγίτες

Ο Μπογιόπουλος είναι από τα πλέον αξιόλογα στελέχη του ΚΚΕ με το οποίο προσωπικά έχω τεράστιες διαφωνίες και διαφορές και το οποίο έχω καυτηριάσει επανειλημμένως

 

Ο Μπογιόπουλος χείμαρος τοποθετεί το θέμα του λεγόμενου αντιρατσιστικού νόμου στις διαστάσεις του

 

κανένας νόμος κια θεσμός δεν πρόκειται  να σταματήσει το φαινόμενο

η γερμανία στο σύνταγμα της το ίδιο απαγορεύει τους ναζί… τα ναζιστικά κόμματα στην γερμανία και παντού ανεβαίνουν

 

κανένας νόμος δεν πρόκειται να σας σώσει

η εποχή που ζούμε δεν έχει καμιά σχέση με αυτά που γνωρίσατε φιλήσυχοι φιλειρηνικοί άχρηστοι πατριωτάκηδες

ξυπνάτε ξεφτίλες

τα σκουλίκια οι χαυγίτες και οι εδώ εν κύπρω γοναμπι κλώνοι τους αμοιβάδες φλωράκια γελαμιτάκια τους εκφράζουν καθαρά το τι είναι είναι ναζί, το λένε καθαρά ναζι σημαίνει εθνικοσοσιαλισμός ή κατά το ελληνικόν εθνικοινωνισμός όπως αυτοπροσδιορίζεται ο έτερος καμένος κυπρέος

 

είναι ναζί, θαυμάζουν τον χίτλερ και αμφισβητούν το ολοκαύτωμα

δηλαδή το ξεκαθάρισμα 5 εκατομμύρια ανθρώπων σε φούρνους αερίων

και όμως αυτά τα σουλίκια αρνούνται αυτό που είναι και κρύβονται πίσω από το κωλοδάκτυλο τους

 

οι χαυγίτες είναι τρίτο κόμμα… τα σκουλίκια αυτά θα πάρουν ενδεχομένως την εξουσία μαζί με το κοπροσκυλο αδελφάκι του τη νουδουλα του καραξεφτιλισμένου κατάπτυστο φαήλου με τους εμετικούς αδωνιδομουρούτηδες

αυτοί που ψήφισαν τον χίτλερ δεν ήταν όλοι ναζί

ούτε αυτοί που ψηφίζουν τα σκουπίδια παναγιώταρους κασιδιάριδες λαγούς και λοιπά σκουλίκια

πρέπει όμως εσείς που ψηφίζετε αυτά τα σκουλίκια ότι ψηφίζετε αυτούς τους ανθρώπους που οδήγησαν την ανθρωπότητα στον Β παγκόσμιο πόλεμο με τα 90 εκατομμύρια νεκρούς και την ολοκληρωτική καταστροφή της ελλάδας

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί"

Κείμενο της Πόλας Ρούπας και του Νίκου Μαζιώτη για την απόφαση του δικαστηρίου του Επαναστατικού Αγώνα

 

http://tsak-giorgis.blogspot.com/2013/06/blog-post_7.html

 »  » Κείμενο της Πόλας Ρούπας και του Νίκου Μαζιώτη για την απόφαση του δικαστηρίου του Επαναστατικού Αγώνα

Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013

Κείμενο της Πόλας Ρούπας και του Νίκου Μαζιώτη για την απόφαση του δικαστηρίου του Επαναστατικού Αγώνα

Η Π. Ρούπα και ο Ν. Μαζιώτης αναφέρονται  στην στάση που κράτησαν στην δίκη  -«Η μάχη που δώσαμε ήταν πολιτική. Κυρίαρχο στοιχείο αυτής της μάχης ήταν η ανάδειξη του αδιαίρετου της δίωξης και της πολιτικής φύσης της υπόθεσης σε όλα τα επίπεδα»-. Εκτιμούν ότι  «Ζωντανέψαμε την ιστορία της οργάνωσης μέσα στη δικαστική αίθουσα και μετατρέψαμε την ίδια της τη δράση για την οποία το κράτος μας δίκαζε ως πολιτικό όπλο εναντίον των διωκτών μας και του συστήματος που υπηρετούν», και παράλληλα σύμφωνα με τους ίδιους «Η πολιτική περιφρούρηση της δράσης μας από κάθε είδους πολιτικό διασυρμό που σκόπευαν οι διώκτες μας, επιτεύχθηκε».

Ρούπα και Μαζιώτης υπερασπίζονται την επιλογή τους να αναλάβουν την πολιτική ευθύνη για τις ενέργειες τις οργάνωσης γιατί διαφορετικά «το κράτος θα δίκαζε τον Επαναστατικό Αγώνα ερήμην, αφού δεν θα υπήρχε κανείς να τον υπερασπιστεί. Αποτέλεσμα αυτού θα ήταν το «ξήλωμα» της πολιτικής ιστορίας της οργάνωσης, ο διασυρμός και η ισοπέδωσή της από τον εχθρό».

«Από την παράνομη ελευθερία», που βρίσκονται όπως γράφουν αγωνίζονται για  «να στηρίζουμε και να προωθούμε με όλες μας τις δυνάμεις την κοινωνική Επανάσταση»

Το πλήρης κείμενο:

Η δίκη για την οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας έληξε στις 3 Απρίλη του 2013 με την καταδίκη σε μεγάλες ποινές των μελών της οργάνωσης. Η ποινή που επέβαλε το δικαστήριο ήταν 50 χρόνια κατά συγχώνευση σε καθένα από τα τρία μέλη του Επαναστατικού Αγώνα.

Η απόφαση του δικαστηρίου αντανακλά μια αντίφαση που κατά την άποψή μας παρουσιάζεται για πρώτη φορά σε δίκη ένοπλης οργάνωσης.
Από τη μια το δικαστήριο όφειλε να εξασφαλίσει μια μεγάλη καταδίκη για τα μέλη της οργάνωσης η οποία έχει πολιτικό νόημα και στόχευση. Από την άλλη η πολύμηνη μάχη στην δικαστική αίθουσα των μελών με το δικαστήριο και το σκεπτικό των διωκτών τους είχε ως αποτέλεσμα μεγάλο μέρος των κατηγοριών όπως ήταν διατυπωμένες στο βούλευμα να καταρρεύσουν, γεγονός που σε κάποιες περιπτώσεις ήταν αποτέλεσμα της άμεσης και σε κάποιες άλλες της έμμεσης αποδοχής από τους δικαστές των πολιτικών μας θέσεων όπως τις εκφράσαμε κατά τη διάρκεια της δίκης. Αποτέλεσμα αυτής της μάχης ήταν η τελική μετατόπιση του δικαστηρίου σε μια σειρά από ζητήματα είτε πολιτικά είτε ποινικά, μετατόπιση που καταγράφηκε πρακτικά στην απόφαση για το σύνολο των κατηγορουμένων. Είμαστε εξάλλου βέβαιοι, πως οι περισσότεροι που παρακολούθησαν αυτή τη δίκη και γνωρίζουν την ιστορία ανάλογων δικών για ένοπλες οργανώσεις, περίμεναν μια πολύ πιο αυστηρότερη απόφαση.

Η μάχη που δώσαμε ήταν πολιτική. Κυρίαρχο στοιχείο αυτής της μάχης ήταν η ανάδειξη του αδιαίρετου της δίωξης και της πολιτικής φύσης της υπόθεσης σε όλα τα επίπεδα. Αυτό το αδιαίρετο αν και δεν ομολογήθηκε ποτέ από τους δικαστές (πώς θα μπορούσε άλλωστε να ομολογηθεί;), έγινε αποδεκτό. Και αυτό καθόρισε την έκβαση σε μεγάλο βαθμό της δίκης και την απόφαση των δικαστών για τα μέλη, αλλά και για τους υπόλοιπους που δικάζονταν. Με άλλα λόγια, η πολιτική πίεση που ασκήσαμε στους δικαστές, τους οδήγησε σε σειρά οπισθοχωρήσεων που εκφράστηκε με την αποδοχή της πολιτικής φύσης της υπόθεσης, αφού αναγνώρισαν ότι μπροστά τους είχαν πολιτικά πρόσωπα.

Η οπισθοχώρηση αυτή δεν αποτυπώθηκε βέβαια με την ρητή αποδοχή ότι διεξάγουν μια πολιτική δίκη, γεγονός που θα ακύρωνε τον ίδιο τους τον ρόλο και θα είχε ως λογικό επακόλουθο την παραίτησή τους και την ακύρωση της διαδικασίας. Ο τεχνητός διαχωρισμός που χρησιμοποίησαν ήταν ως γνωστό η θέση ότι «τα πρόσωπα που δικάζονται είναι πολιτικά, το ιστορικό φαινόμενο που εξετάζεται είναι πολιτικό, αλλά οι πράξεις είναι ποινικές», και αυτό ισχυρίστηκε και ο εισαγγελέας στην πρότασή του. Αυτός ο διαχωρισμός που συνιστά μεν μια αντίφαση -και παρά την απίστευτη ρηχότητά της-, διασφάλισε το καθεστωτικό πλαίσιο όπου κινήθηκε το δικαστήριο τον ενάμισι χρόνο διεξαγωγής της δίκης. Η τελική απόφαση εμπεριείχε έντονο το στοιχείο της πολιτικής οπισθοχώρησης των δικαστών η οποία ήταν αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής πίεσης που ασκήσαμε.Αυτό εκφράστηκε στην ακύρωση ή την μετατροπή πολλών κατηγοριών, αρκετές από τις οποίες έγιναν με καθαρά πολιτικά κριτήρια.

Καθαρά πολιτική είναι βέβαια, η απόφαση της απαλλαγής από την κατηγορία της αρχηγίας των μελών του Επαναστατικού Αγώνα και είναι πρώτη φορά που δικαστήριο αποδέχεται την οριζόντια μορφή πολιτικής οργάνωσης των αναρχικών, που αποδέχεται στην ουσία την ύπαρξη μη ιεραρχικών μορφών πολιτικής οργάνωσης, έξω, πέρα και ενάντια στην κυρίαρχη οργανωτική μορφή. Αυτό εξάλλου επιβεβαιώνει και η θέση του εισαγγελέα που στήριξε τη μη ορθότητα της κατηγορίας λέγοντας πως «προέκυψε ότι ο Επαναστατικός Αγώνας ήταν μια αναρχική οργάνωση, της οποίας τα μέλη εύλογο είναι εκ πεποιθήσεως να απεχθάνονται κάθε μορφής ιεραρχική εξάρτηση κι έτσι όπως οι τρεις πρώτοι κατηγορούμενοι ισχυρίστηκαν».

Την θέση αυτή ήρθαν και στήριξαν και οι πολιτικοί μάρτυρες υπεράσπισής μας στις τοποθετήσεις τους. Πρόκειται για την ευθεία αναγνώριση όχι μόνο των τρόπων οργάνωσης και δράσης των αναρχικών, αλλά και της επαναστατικής μας στόχευσης για την ανατροπή των κυρίαρχων σχέσεων και την προώθηση ενός επαναστατικού κοινωνικού μετασχηματισμού με οριζόντιες οργανωτικές δομές σε όλα τα επίπεδα, πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά.

Όλο το διάστημα της δικαστικής διαδικασίας που αφορούσε τους μάρτυρες κατηγορίας, αξιοποιήσαμε την ευκαιρία για να μιλήσουμε για όλες τις ενέργειες της οργάνωσης, να αναδείξουμε την πολιτική τους σημασία, αλλά και τη διαχρονικότητά τους, να τις τοποθετήσουμε μέσα στο ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο πραγματοποιήθηκαν και να τις συνδέσουμε με το σημερινό πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον, έτσι όπως αυτό διαμορφώνεται με την παγκόσμια συστημική κρίση. Ζωντανέψαμε την ιστορία της οργάνωσης μέσα στη δικαστική αίθουσα και μετατρέψαμε την ίδια της τη δράση για την οποία το κράτος μας δίκαζε ως πολιτικό όπλο εναντίον των διωκτών μας και του συστήματος που υπηρετούν.

Πέρα όμως από την ανάδειξη και την υπεράσπιση κάθε πολιτικής διάστασης της δράσης της οργάνωσής μας με συνεχείς τοποθετήσεις και παρεμβάσεις κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, δεν αφήσαμε στη διάθεση των δικαστών χωρίς να παρέμβουμε ούτε το νομικό μέρος της δίωξης. Όπως γράφουμε και πιο πάνω, η ανάδειξη του αδιαίρετου της πολιτικής φύσης της δίκης και της ποινικής δίωξης ήταν ένα σημαντικό ζητούμενο. Με βάση αυτό το αδιαίρετο μπορέσαμε να ξεδιπλώσουμε και να αποκαλύψουμε σειρά πολιτικών σκοπιμοτήτων του βουλεύματος που στόχευαν κυρίως στην πολιτική και κοινωνική απαξίωση της οργάνωσης, της δράσης και των ίδιων των αγωνιστών.

Για παράδειγμα, για εμάς η κατηγορία των εκρήξεων «με κίνδυνο για ανθρώπους» είχε την πολιτική σκοπιμότητα να στιγματίσει ως «τυφλές» τις ενέργειες και επικίνδυνες για οποιονδήποτε άνθρωπο και κατ’ επέκταση στόχευε να χαρακτηρίσει ως αντικοινωνική και επικίνδυνη για το κοινωνικό σύνολο την δράση της οργάνωσης, αλλά και κάθε ένοπλης επαναστατικής οργάνωσης, γι’ αυτό και οφείλαμε να την πολεμήσουμε. Όπως επίσης, η αποδοχή από τον εισαγγελέα -που εξέφρασε κατά την πρότασή του-του δικού μας πολιτικού ισχυρισμού πως δεν είναι «κοινωφελή ιδρύματα» οι τράπεζες, τα υπουργεία και το χρηματιστήριο που χτύπησε ο Επαναστατικός Αγώνας -θέση που λειτουργεί επιβαρυντικά για τις κατηγορίες που αφορούν τις ενέργειες- ήταν αποτέλεσμα της μακράς πολιτικής μας μάχης στη δικαστική αίθουσα και της ακούραστης επιχειρηματολογίας μας πάνω στην ταξική, την αντικοινωνική, την εγκληματική φύση των συγκεκριμένων πολιτικών και οικονομικών στόχων τους οποίους είχε χτυπήσει ο Επαναστατικός Αγώνας.

Να σημειώσουμε ότι δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο εισαγγελέας κατά την πρότασή του επικαλέστηκε τοποθετήσεις μας για να τεκμηριώσει απαλλακτικές προτάσεις -αν και κάποιες από αυτές τις αναφορές είναι διαστρεβλωμένες σκοπίμως. Το αξιοσημείωτο όμως για εμάς ήταν ότι σε πολλά σημεία του σκεπτικού του που πρότεινε απαλλαγή από κάποιες από τις κατηγορίες, είδαμε να χρησιμοποιεί το ίδιο το σκεπτικό μας ενώ κατόπιν των παρεμβάσεών μας μεγάλο μέρος του βουλεύματος κρίθηκε στο τέλος λανθασμένο, έως και γελοίο.

Το σημαντικότερο αποτέλεσμα όσων αντιπαλέψαμε ήταν η διασφάλιση κάθε διάστασης της δράσης της οργάνωσης και η ακύρωση κάθε απόπειρας σπίλωσης και στιγματισμού της. Οι υπόλοιπες διαστάσεις του κατηγορητηρίου δεν μας ενδιέφεραν στο βαθμό που δεν είχαν πολιτικές επιπτώσεις στον Επαναστατικό Αγώνα και σε εμάς ως αγωνιστές. Η πολιτική περιφρούρηση της δράσης μας από κάθε είδους πολιτικό διασυρμό που σκόπευαν οι διώκτες μας, επιτεύχθηκε. Παράλληλα διασφαλίστηκε η περιφρούρηση της ένοπλης επαναστατικής δράσης συνολικότερα.

Με κάθε ευκαιρία διαμηνύαμε στους δικαστές τη βεβαιότητά μας ότι θα μας καταδικάσουν σε δεκάδες ακόμα και εκατοντάδες χρόνια φυλακή. Η ποινή που τελικά επέβαλαν ήταν μονόδρομος γιατί αφενός δεν μπορούσαν να μην οπισθοχωρήσουν σε σημαντικά ζητήματα του κατηγορητηρίου, αφετέρου όφειλαν να διασφαλίσουν μεγάλες ποινές για τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα, κυρίως ως πολιτική απάντηση του κράτους στην ανάληψη πολιτικής ευθύνης, την δημόσια πολιτική υπεράσπιση της δράσης μιας ένοπλης επαναστατικής οργάνωσης και την δημόσια υπεράσπιση της ένοπλης κοινωνικής Επανάστασης.

Η κατηγορία της συνέργειας για όλες τις ενέργειες που επέβαλαν στα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα δεν επιβλήθηκε με βάση τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία ήταν ανύπαρκτα. Εξ’ άλλου ο ίδιος ο εισαγγελέας κατά την πρότασή του για την καταδίκη μας με βάση την κατηγορία αυτή για όλες τις ενέργειες, είχε επικαλεστεί καθεστωτικό νομικό που ισχυριζόταν ότι «χρειάζεται τεκμήριο για να στηριχτεί η κατηγορία αυτή και όχι ένδειξη».

Το βασικότερο «τεκμήριο ενοχής» μας για όλες τις ενέργειες κατά τον ίδιο αποτυπώνεται στο σκεπτικό του σύμφωνα με το οποίο «…για την πραγματοποίηση των τρομοκρατικών ενεργειών συμμετείχαν τουλάχιστον και οι τρεις πρώτοι κατηγορούμενοι, οι οποίοι μάλιστα είναι βέβαιο ότι ετάχθησαν υπέρ της πραγματοποίησης αυτού, όπως αυτό προκύπτει από τη θέρμη, το πάθος με το οποίο υποστήριξαν ενώπιον του δικαστηρίου σας την αναγκαιότητά τους. Και λέω τουλάχιστον συμμετείχαν γιατί οι τρεις πρώτοι κατηγορούμενοι δεν είναι τυχαία μέλη της οργάνωσης. Διακρίνονται για την πνευματική τους υπεροχή, για την προηγούμενη δράση και εμπειρία και αποτελούσαν πρότυπο επαναστάτη για πολλούς από τους συγκατηγορουμένους τους. Επομένως δεν θα μπορούσε να μετράει το ίδιο η γνώμη των τριών πρώτων κατηγορουμένων με τη γνώμη των άλλων μελών, όσο δημοκρατικά κι αν συναποφάσιζαν… Αλλά η συμμετοχή στη συναπόφαση και μάλιστα ….του κύρους ειδικά του πρώτου κατηγορουμένου, είναι μια πράξη ποινικά αδιάφορη των τριών κατηγορουμένων; Δεν ενίσχυσε άλλωστε, δεν ενδυνάμωσε και δεν σταθεροποίησε την ειλημμένη έστω απόφαση των φυσικών αυτουργών να τελέσουν τρομοκρατική πράξη που αποφασίστηκε; Κατά τη γνώμη μου ασφαλώς, ναι».

Μπορεί την ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο το σκεπτικό της απόφασης να μην έχει ακόμα καταγραφεί και δημοσιοποιηθεί -όταν δημοσιοποιηθεί και αν χρειαστεί θα επανέλθουμε-, όμως το σκεπτικό του εισαγγελέα είναι σίγουρα ο πυρήνας του σκεπτικού για την τελική απόφαση του δικαστηρίου. Και με βάση αυτό το σκεπτικό τα τεκμήρια ενοχής για την συμμετοχή μας με τη μορφή της συνέργειας στις ενέργειες ήταν τα πολιτικά μας χαρακτηριστικά και η πολιτική ιστορία μας.

Η καταδίκη μας για συμμετοχή με τη μορφή της συνέργειας σε όλες τις ενέργειες ήταν μια λύση που μπορούσε να υποκαταστήσει την κατηγορία της αρχηγίας -η οποία και κατέρρευσε από την επιχειρηματολογία μας κατά τη διαδικασία- και την ηθική αυτουργία των «αρχηγών» για το σύνολο των ενεργειών που αυτή συνεπάγεται. Όφειλαν να βρουν μια φόρμουλα για να μας καταδικάσουν για το σύνολο των ενεργειών, κρατώντας όμως μια απόσταση από υπερβολικά μεγάλη ποινή. Επίσης, αυτή η απόφαση στηρίχτηκε στην αποδοχή ενός διαχωρισμού μεταξύ των κατηγορουμένων με βάση την «βαρύτητά» τους στην οργάνωση -όπως επικαλέστηκε ο εισαγγελέας-, «βαρύτητα» που τεκμηριώθηκε με βάση την πολιτική στάση μας και μόνο αυτή.

Στον αντίποδα μιας καταδίκης σε πενήντα χρόνια φυλακής για τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα, δεν θα μπορούσαν να επιβάλλουν αυστηρότερες ποινές από αυτές που έχουν επιβάλλει στους υπόλοιπους κατηγορουμένους, την απόφαση για τους οποίους συμπαρέσυρε η συνολική μετατόπιση του δικαστηρίου ως αποτέλεσμα της συνολικής πολιτικής μάχης που διεξήγαμε. Εξάλλου επρόκειτο για τη δίκη μιας οργάνωσης που σήκωσε τα όπλα ενάντια στο καθεστώς και όπως συμβαίνει σε κάθε ανάλογη δίκη, αυτός είναι ο κύριος παράγοντας που καθορίζει τις αποφάσεις των δικαστηρίων, με την απουσία ή την ύπαρξη στοιχείων ή ενδείξεων να παίζουν μάλλον συμπληρωματικό και όχι τον βασικότερο ρόλο. Γιατί πρωτίστως αυτές οι αποφάσεις είναι πολιτικές.

Με άλλα λόγια, η πολιτική μάχη που δώσαμε αφενός διασφάλισε την περιφρούρηση της πολιτικής μας ιστορίας, την κατάρρευση πολλών κατηγοριών και τη συνολική μείωση της έντασης της κρατικής επίθεσης προς όλους τους κατηγορούμενους (όσον αφορά τα μέλη, η πιο «ρεαλιστική» θα λέγαμε απάντηση ενός δικαστηρίου που μένει ή θέλει να δηλώνει αλώβητο από την πολιτική μάχη αυτής της δίκης και θέλει να εκδικηθεί σκληρά τον πολιτικό του αντίπαλο, θα ήταν η μέγιστη δυνατή αξιοποίηση του βαρύτατου κατηγορητηρίου που έχει στη διάθεσή του ώστε να επιβάλει αρκετές εκατοντάδες χρόνια φυλακή), αφετέρου διασφάλισε μια «παραδειγματική» αντιμετώπιση για αυτούς που αναλαμβάνουν την πολιτική ευθύνη για ένοπλες οργανώσεις και στηρίζουν δημόσια και με κάθε κόστος τις επαναστατικές επιλογές τους, ομολογώντας πως δεν χρειάζονται στοιχεία για μια πολύχρονη καταδίκη, ακόμα και αν αυτή είναι πολύ μικρότερη της αναμενόμενης. Μια πολύ μικρότερη ποινή για τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα και μια απαλλακτική απόφαση για το σύνολο των υπολοίπων κατηγορουμένων θα σήμαινε την ακύρωση του ρόλου του δικαστηρίου ως τιμωρού μιας ένοπλης επαναστατικής οργάνωσης. Από αυτό όμως τον ρόλο οι δικαστές επέλεξαν να κρατήσουν μια διακριτική απόσταση χωρίς να τον αναιρούν. Πρόκειται για μια ιδιότυπη ισορροπία που επιχειρείται για πρώτη φορά σε ανάλογη δίκη.

Όσον αφορά το πρακτικό αποτέλεσμα μιας ποινής που υπερβαίνει τα 25 έτη είναι το ίδιο, όσα χρόνια και αν σου επιβάλουν. Το πρακτικό αποτέλεσμα για τους συγκατηγορούμενούς μας είναι διαφορετικό, αφού πρόκειται για τρεις αθωωτικές αποφάσεις και δυο καταδίκες με βάση μια κατηγορία, αυτή της συμμετοχής στην οργάνωση. Ως συμπέρασμα μπορούμε να πούμε πως το ζητούμενο για τα μέλη μιας ένοπλης επαναστατικής οργάνωσης είναι πάντα πολιτικό και όσον αφορά τις ποινές.

Τι θα γινόταν αν δεν είχαμε αναλάβει την πολιτική ευθύνη για συμμετοχή στον Επαναστατικό Αγώνα και αν δεν είχαμε κρατήσει τη στάση που κρατήσαμε κατά τη διαδικασία, αν δεν δίναμε τη μάχη που δώσαμε; Κατ’ αρχήν, το σημαντικότερο όλων θα ήταν ότι το κράτος θα δίκαζε τον Επαναστατικό Αγώνα ερήμην, αφού δεν θα υπήρχε κανείς να τον υπερασπιστεί. Αποτέλεσμα αυτού θα ήταν το «ξήλωμα» της πολιτικής ιστορίας της οργάνωσης, ο διασυρμός και η ισοπέδωσή της από τον εχθρό. Το αποτέλεσμα θα ήταν η πολιτική της ήττα, η πολιτική ήττα όσων συμμετείχαμε σε αυτήν. Και αυτή η ήττα είναι βαρύτερη από κάθε άλλη απώλεια, αφού υπερβαίνει τα ίδια τα πρόσωπα που δικάζονται και αφορά την ίδια την Επανάσταση και την προοπτική της. Αυτό για εμάς ήταν ξεκάθαρο από την πρώτη στιγμή της σύλληψής μας. Γι’ αυτό και η στάση μας συνολικά ήταν να μην αφήσουμε σπιθαμή πολιτικού εδάφους να καταληφθεί από τον εχθρό. Και πιστεύουμε πως το καταφέραμε.

Η μάχη όμως που δώσαμε για να στηρίξουμε την ιστορία του Επαναστατικού Αγώνα στο δικαστήριο, όπως προαναφέραμε, είχε αποτελέσματα που προεκτάθηκαν και στο πεδίο των ποινών. Είναι πεποίθησή μας ότι η μη ανάληψη πολιτικής ευθύνης και η απουσία του λόγου του Επαναστατικού Αγώνα στο δικαστήριο, θα είχε ως αποτέλεσμα την ισοπεδωτική αντιμετώπιση από το κράτος της συντριπτικής πλειοψηφίας των κατηγορουμένων. Γιατί ένα αποτέλεσμα της ιστορίας των πολιτικών μαχών κάθε είδους είναι πως όταν ο εχθρός αφήνεται να κατακτά τις θέσεις μας -γεγονός που θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς καμία προσπάθεια από το δικαστήριο στην περίπτωση που κανείς δεν υπερασπιζόταν την ιστορία του Επαναστατικού Αγώνα, ο οποίος και δικαζόταν σε αυτή τη δίκη-, καθόλου δεν δείχνει ευγνώμων με αυτή την απουσία αντιπάλου και την ανεμπόδιστη πολιτική του κατίσχυση. Το αποτέλεσμα θα ήταν να αποθρασυνθεί τελείως επιβάλλοντας και τις αντίστοιχες, κατά πολύ αυστηρότερες ποινές για την συντριπτική πλειοψηφία των κατηγορουμένων με πιο… οριζόντιο αυτή τη φορά τρόπο.

Η δίκη αυτή αποτελεί μια σημαντική σελίδα στην επαναστατική ιστορία και αυτό δεν χρειάζεται την επικύρωση από το δικαστήριο του ταξικού πολιτικού και κοινωνικού εχθρού για να γίνει κατανοητό. Δεν είναι η απόφαση του δικαστηρίου που κρίνει τη μάχη που δώσαμε και ούτε είναι αυτή ο αναγκαίος παράγοντας για την αναγνώριση της βαρύτητας του αγώνα που διεξήγαμε εντός του δικαστηρίου. Και όποιος παρακολούθησε αυτή τη δίκη, το γνωρίζει αυτό πολύ καλά.

Όμως η ιστορία συνολικά αυτής της δίωξης, από την αρχική μας στάση και την ανάληψη πολιτικής ευθύνης έως και την απόφαση του δικαστηρίου, βοηθάει στο να βγουν ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα για τους επαναστάτες. Αυτές οι διώξεις καταρχήν αποτελούν πολιτικά σύνολα και η σφαιρικότητά τους ως πολιτικές υποθέσεις επιτάσσει την συνολική αντιπαράθεση με τον εχθρό σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό, το πολιτικό, το κοινωνικό ακόμα και το αξιακό, αντιπαράθεση που διεξήγαμε με όλη μας τη δύναμη χωρίς να υπολογίσουμε στιγμή το κόστος. Σε αυτή τη σφαιρική αντιπαράθεση και τον πόλεμο πολιτικών θέσεων που διεξήγαμε, το κράτος έχασε μέσα από αυτή τη δίκη, καθώς κλονίστηκαν θεμελιώδεις θέσεις και αξίες του. Και επειδή όπως προείπαμε αυτή η υπόθεση αποτελούσε ένα πολιτικό σύνολο, ήταν λογικό επακόλουθο η έκβαση της πολιτικής σύγκρουσης να κρίνει συνολικά το αποτέλεσμα.

Για τη διασφάλιση αυτής της ενότητας της υπόθεσης είμαστε πάντα σε επιφυλακή από την πρώτη στιγμή της σύλληψής μας και αντικρούσαμε κάθε προσπάθεια επιβολής πολιτικών διαχωρισμών, απ’ όπου κι αν προέρχονταν. Σε αυτούς τους πολιτικούς διαχωρισμούς που αντιπαλέψαμε και που η υπερίσχυσή τους θα οδηγούσε στην πολιτική αποδυνάμωση συνολικά της πολιτικής ιστορίας μας, συμπεριλαμβάνονται και οι διάφορες αφηγήσεις της ιστορίας αυτής με βάση την υποκειμενική πολιτική θέση και προέλευση του καθενός.Αφηγήσεις που έστω και εκ του αποτελέσματος μπορεί να γίνει κατανοητό πως ωφελούσαν μόνο αυτούς που τις προέβαλαν και προωθούσαν, όφελος το οποίο θα παρέμενε στενά στο επίπεδο της μικροπολιτικής, που όχι μόνο δεν είχε καμία προοπτική ενίσχυσης του αγώνα συνολικότερα, αλλά και συνέτεινε στην αποδυνάμωσή του.

Αν για λόγους πολιτικής ή ηθικής αδυναμίας επιτρέπαμε την παγίωση οποιονδήποτε διαχωριστικών γραμμών στην υπόθεση τόσο εκτός όσο και εντός του δικαστηρίου, η υπονόμευση του συνόλου της πολιτικής αυτής υπόθεσης μόνο το κράτος θα βοηθούσε και αυτό θα αποτυπωνόταν σε όλα τα επίπεδα, ακόμα και στις ποινές. Γιατί είναι γεγονός ότι σε τέτοιες πολιτικές υποθέσεις, αλλά και γενικότερα στην επαναστατική ιστορία η προώθηση διαχωρισμών τελικά στρέφονται ενάντια και στους ίδιους που τους προωθούν. Όπως επίσης, είναι γεγονός που αποδεικνύεται και από αυτή τη δίωξη πως κάθε πολιτική μάχη προϋποθέτει μια συνεκτική, ανθεκτική στα αντεπιχειρήματα του εχθρού και σφαιρική αντιπαράθεση που αποκλείει κάθε στοιχείο ατομικών προτεραιοτήτων. Και αυτό είναι ένα συμπέρασμα που αφορά το σύνολο του αγώνα για την Επανάσταση.

Η δίκη της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας είναι μια σημαντική σελίδα στην επαναστατική ιστορία. Και αυτή τη σελίδα την γράψαμε εμείς που αναλάβαμε την πολιτική ευθύνη για συμμετοχή στην οργάνωση, που δώσαμε την πολύμηνη μάχη μέσα στο δικαστήριο υπερασπιζόμενοι με κάθε τίμημα την δράση της οργάνωσης και που τελικά πληρώνουμε τώρα το κόστος μιας μακροχρόνιας φυλάκισης και μιας χωρίς επιστροφή ζωή στην «παρανομία». Και αυτή η ιστορία δεν μπορεί ούτε να παρερμηνευτεί, και κυρίως, ούτε εκ των υστέρων -και εκ του ασφαλούς πλέον αφού η δίκη ολοκληρώθηκε- να ξαναγραφτεί από κανέναν. Όπως επίσης, δεν είναι μια ιστορία που μπορεί κανείς να οικειοποιηθεί. Εξάλλου εμείς είμαστε και θα παραμείνουμε πολιτικά παρόντες.

Με την ευκαιρία, να εκφράσουμε και την απορία μας πώς ένα μη μέλος της οργάνωσης ζητά από το συγκεκριμένο δικαστήριο το ελαφρυντικό των «μη ταπεινών ελατηρίων», ελαφρυντικό που αφορά αποκλειστικά και μόνο μέλη οργανώσεων, αφού η επιχειρηματολογία πάνω σε αυτό το ζήτημα βασίζεται στην αποδοχή της συμμετοχής στην οργάνωση αυτού που πραγματοποιεί το αίτημα και επικαλείται την πολιτική της φύση, την ιστορία και τις στοχεύσεις της;

Το σημαντικότερο συμπέρασμα από αυτή την πολιτική ιστορία είναι τελικά, ότι τέτοιες δίκες δεν αφορούν μόνο το δίκαιο της ένοπλης επαναστατικής οργάνωσης που δικάζεται, αλλά κυρίως, το δίκαιο το επαναστατικό, το δίκαιο του ένοπλου αγώνα για την ανατροπή του καπιταλισμού και του κράτους, το δίκαιο της κοινωνικής Επανάστασης, το δίκαιο της ελευθερίας. Μιας ελευθερίας που κατακτιέται μόνο με τα όπλα. Η υπεράσπιση και η προώθηση με κάθε τρόπο αυτού του δικαίου είναι μια σημαντικότατη προϋπόθεση για την αποτελεσματική προώθηση του αγώνα συνολικότερα σε κάθε εποχή. Ιδίως όμως στη σκοτεινή περίοδο που διανύουμε-με τις κοινωνικές αντιστάσεις να λυγίζουν όχι τόσο από την κρατική και καπιταλιστική άκαμπτη στάση και αδιάκοπη επίθεση, αλλά κυρίως από την αδυναμία των δρώντων πολιτικά ατόμων να συγκροτήσουν μια συνεκτική και διεξοδική πολιτική δράση για την ανατροπή του καθεστώτος και την Επανάσταση που θα καταφέρει να προσελκύσει πολλούς περισσότερους ανθρώπους οι οποίοι πλήττονται θανάσιμα από τη συστημική κρίση, η αδυναμία να αντιστρέψουν το κλίμα της ηττοπάθειας και της παραίτησης στην κοινωνική βάση, να ακυρώσουν το φόβο και να αξιοποιήσουν την κοινωνική οργή όπου αυτή υπάρχει, να εμποτίσουν με θάρρος, να εμφυσήσουν την ελπίδα και να κάνουν με πολλούς περισσότερους ανθρώπους κοινή την επιθυμία για τον επαναστατικό κοινωνικό μετασχηματισμό και το γκρέμισμα της σύγχρονης τυραννίας-, αναδείχτηκε μέσα από αυτή τη δίκη πως προϋπόθεση για την συγκρότηση ενός επαναστατικού κινήματος ικανού να κλονίσει την καθεστωτική ισορροπία και να φέρει την ανατροπή του, είναι η προώθηση ενός συνεκτικού πολέμου ενάντια στις θέσεις, τις αντιλήψεις και τις αξίες του συστήματος παράλληλα με την προώθηση της ενότητας του αγώνα για την Επανάσταση και του δίκαιου της ένοπλης προλεταριακής αντεπίθεσης για την επίτευξή της.

Αυτός πιστεύουμε πως είναι ο πολιτικός προσανατολισμός για την ανάπτυξη της επαναστατικής δράσης σε όλες τις μορφές της.
Έχοντας αυτό τον προσανατολισμό κινηθήκαμε μέσα από την οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας, αυτό τον προσανατολισμό πιστεύαμε ότι έπρεπε να έχει μια ένοπλη επαναστατική οργάνωση. Αυτόν τον προσανατολισμό διατηρήσαμε και μετά την κατασταλτική επίθεση του κράτους και τις συλλήψεις μας. Αναλάβαμε την πολιτική ευθύνη για συμμετοχή στον Επαναστατικό Αγώνα, επιλογή που πιστεύουμε πως ήταν η μόνη που μπορούσε να μας κρατήσει σταθερούς στον πολιτικό προσανατολισμό που ήδη είχαμε, η μόνη επιλογή που σε κρατάει όρθιο στην καταστολή,η μόνη αποτελεσματική πολιτικά επιλογή για τους ένοπλους αγωνιστές.

Σηκώσαμε την πολιτική κληρονομιά του Επαναστατικού Αγώνα και την αξιοποιήσαμε ως όπλο ενάντια στο σύστημα, ως όπλο αντεπίθεσης στην καταστολή. Τον ίδιο προσανατολισμό διατηρήσαμε τόσο μέσα όσο και έξω από τις φυλακές και το δικαστήριο: στα αμφιθέατρα, στους δρόμους, σε όλα όσα είπαμε και γράψαμε. Τον ίδιο προσανατολισμό είχαμε, έχουμε και θα έχουμε. Γιατί μεγαλύτερη σημασία για εμάς έχει πάντα από τη θέση που κάθε φορά βρισκόμαστε, να στηρίζουμε και να προωθούμε με όλες μας τις δυνάμεις την κοινωνική Επανάσταση. Γιατί αυτή είναι ο σκοπός που καθόριζε, καθορίζει και θα καθορίζει πάντα τις επιλογές μας.

Από την «παράνομη» ελευθερία

Πόλα Ρούπα
Νίκος Μαζιώτης

Αναρτήθηκε από ΒΑΘΥ στις 5:18 π.μ.

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί"

Video Ντοκυμαντερ The evilness of power… Το αγνό κακό της εξουσίας…

 

Δείτε αυτή, και πολλές άλλες ταινίες και ντοκιμαντέρ χωρίς διακοπές εδώ: http://media.freeandreal.org/document…

Ακόμα ένα καταπληκτικό ντοκιμαντέρ που καταπιάνεται με τα επίπεδα ελέγχου της εξουσίας και το πως αυτή εφαρμόζεται επάνω μας από τη στιγμή της γέννησης μας και σε ολόκληρη την διάρκεια της ζωής μας.
Πώς η ιεραρχία βοηθά στη διατήρηση του καθεστώτος πάντα με την βοήθεια του κράτους και των εταιριών. Ωμό, σε κάποια σημεία ,απότομο σε άλλα ,αλλά ουσιαστικό και με βάθος για αυτό που έχει το κουράγιο να παρακολουθήσει.
Άλλο ένα εργαλείο αφύπνισης της μάζας που συνεχίζει να κοιμάται και υπακούει..
Στυρίξτε τον δημιουργό και το κανάλι του εδωhttp://www.youtube.com/user/mr1001nights

Ένα ευχαριστώ στον http://www.youtube.com/user/Cres45 για την μετάφραση και τον υποτλιτισμό!

1 σχόλιο

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", "οικονομική κρίση", "παιδεία" ξεφτίλας

Το τελευταίο θεσμικό προπύργιο

Πάντα πρέπει να έχεις κατά νου ότι ο κάθε ένας σκέφτεται με τον δικό του τρόπο…

Ο κάθε ένας είναι το αποτέλεσμα των βιωμάτων του, των εμπειριών του, όλων αυτών που έμαθε να πιστεύει ως σωστά

όλα αυτά τα στερεότυπα που εντυπώθηκαν….

Δεν είναι καθόλου εύκολο

είναι πάρα πολύ εύκολο να ξεφύγεις να θυμώσεις, να οργιστείς να μηδενίσεις ανθρώπους για αυτά που λένε ότι πιστεύουν για αυτά που πιστεύουν

κανείς δεν κατέχει την απόλυτη αλήθεια, ούτε την μερική αλήθεια ούτε την αλήθεια

 

α-λήθεια, η απουσία της λήθης

το να μην ξεχνάς

αυτό είναι όλο κι όλο η αλήθεια….

να μην ξεχνάς

τώρα τι είναι αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάς;

αναλόγως τι θεωρεί ο καθένας σημαντικό

για μένα πχ το πιο σημαντικό είναι να μπορέσεις να μην ξεχάσεις τι είναι αυτό που στερεί από τους ανθρώπους την αξιοπρεπή διαβίωση

η μνήμη

η ιστορική μνήμη

η ιστορική πολιτική μνήμη

ο αγώνας των ανθρώπων να οργανωθούν

ο αγώνας για κοινωνική οργάνωση

ο αγώνας για κοινωνική οργάνωση που να παρέχει αξιοπρεπή διαβίωση

ξανά τα ίδια και τα ίδια

θα πρέπει να λες τα ίδια και τα ίδια

γιατί οι άνθρωποι ξεκινούν από τις ίδιες βασικές αφετηρίες

ποιο είναι το καλύτερο σύστημα κοινωνικής οργάνωσης;

είναι ο άνθρωπος κατά βάση «καλός» ή «κακός»

θέλει ο άνθρωπος έναν μπάτσο και έναν δικαστή για να τον βάζει στον σωστό δρόμο;

και το αμέσως επόμενο ερώτημα είναι: ποιος θα βάζει στον σωστό δρόμο αυτούς που μας  βάζουν στο σωστό δρόμο;

ποιος φυλάει τους φύλακες;

ο άνθρωπος έχει ανάγκη από μυθεύματα για να νοιώθει ασφάλεια

ο σεβάσμιος σοφός γέροντας

ο καλοκάγαθος γενειοφόρος σοφός που οδηγεί

ο βασιλιάς που με πυγμή βασιλεύει και μας φροντίζει

ο σοφός βασιλιάς αντικαταστάθηκε από τον σοφό κυβερνήτη τον σοφό δικαστή που θα μας προστατεύσει από τις ατασθαλίες των κακών πολιτικών

το τελευταίο θεσμικό προπύργιο

η ανασφάλεια

τα στερεότυπα

η ανάγκη για προστάτη

 

 

 

 

1 σχόλιο

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί"

Μήνυμα από την Τουρκία: Βοηθήστε μας να διαδώσουμε την είδηση

Υποβλήθηκε από eleftheriakoskosmos στις Κυρ, 02/06/2013 – 11:20.
Εκτυπώσιμη μορφή

Το μεταφρασμένο μήνυμα που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο
 
Αγαπητοί ξένοι φίλοι μας
 
Η κατάσταση γίνεται όλο και πιο σοβαρή. Η Κωνσταντινούπολη χρειάζεται τη βοήθειά σας, τώρα. Κάτι γενναίο και σημαντικό συμβαίνει στην  Τουρκία. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι πρόκειται για μια καθυστερημένη έκφανση  του κινήματος Οccupy. Οι πολίτες, κουρασμένοι από τον εκφοβισμό της κυβέρνησης, με τη διεφθαρμένη διαχείριση των δημόσιων χώρων και την απερίσκεπτη κατάχρηση της γης,  ενώνονται  για να προστατεύσουν ένα δημόσιο πάρκο στην καρδιά της Κωνσταντινούπολης το οποίο βρίσκεται υπό την απειλή της ισοπέδωσης για να κατασκευαστεί στη θέση του το 94ο εμπορικό κέντρο. Ο κόσμος παραμένει, παρά τις βίαιες επιθέσεις από την αστυνομία (να επισημάνω ότι η σημερινή επίθεση έγινε στις 5 π.μ. το πρωί!  Η αστυνομία έριξε δακρυγόνα και έκαψε σκηνές και ένα άτομο τραυματίστηκε).  Είναι η 3η ημέρα σήμερα και περισσότεροι από 10.000 άνθρωποι έχουν συγκεντρωθεί στο πάρκο!
omniatv.com

 

Εν τω μεταξύ, οι δημόσιοι χώροι πωλούνται σε ξενοδοχεία και τα πολύτιμα οικοσυστήματα σπαταλούνται για περισσότερες βιομηχανίες, εργοστάσια παραγωγής ενέργειας και μια 3η γέφυρα στο Βόσπορο!

Το θέμα λοιπόν είναι πολύ πιο σοβαρό από το να σώσουμε τα δέντρα. Εδώ έχουμε τη νοοτροπία του «Μπορώ να κάνω οτιδήποτε θέλω», μια φασιστική νοοτροπία που όχι μόνο καταστέλλει, αλλά και διατάζει επιθέσεις στον κόσμο.

Και το χειρότερο είναι ότι τα ΜΜΕ λογοκρίνονται έτσι ώστε να μην διαδίδονται τα νέα..

Το # direngeziparki τώρα είναι αυτή τη στιγμή το 2ο  trending topic στο Twitter, παγκοσμίως.

Παρακαλούμε βοηθήστε μας να μοιραστούμε αυτό το μήνυμα και να σταματήσουμε τις αδίστακτες, απάνθρωπες πράξεις του Ερντογάν.

Τι μπορείτε να κάνετε:

– Προωθήστε αυτό το μήνυμα σε όλους τους γνωστούς σας
– Στείλτε μηνύματα υποστήριξης μέσω του Twitter με το hashtag
# direngeziparki
– Προσθέστε @BBC  @ Reuters @CNN και άλλα μεγάλα κανάλια μέσα σε αυτά τα μηνύματα.
– Δημοσίευστε αυτό το μήνυμα στο Facebook
– Ενημερώστε τοπικά και εθνικά ΜΜΕ.
Παρακαλώ βοηθήστε να διαδώσουμε την είδηση σε παγκόσμιο επίπεδο.
Χρειαζόμαστε  την υποστήριξη σας τώρα!
 
Πηγή: omniatv.com
We Need Help #occupygezi
An appeal to my international friends. We need your help.

Here is why: International and local media is either ignoring or downplaying the excessive police force used on the peaceful demonstrators opposing the cutting of trees in ‘Taksim Gezi Parki’ in order to build a shopping mall. People sitting there with there books to protest cutting trees are teargassed, shot with plastic bullets and watered down.World needs to know that this is no small incident caused by two idiotic protesters: However, people from all walks of life regardless of religious or political beliefs are in ‘Taksim Gezi Park.’
Here is how you can help:

1- If you are on twitter please use #DirenGezi to draw more media attention to what is happening in ‘Taksim Gezi Park.’
2- You can share this post on your Facebook status to your community and raise awareness to what is escalating here. Maybe it will draw some media attention.
3- You can email this message to your friends and ask them to do the same thing. Maybe some news agency will hear of it… (if you have contacts in media all the better)
4- You can call the Turkish embassy in your country and ask why police is gassing people in Taksim and ask if the country is safe? contact numbers can be found at www.mfa.gov.tr Maybe some government official will be embarrassed.

http://enerjimizgunes.tumblr.com/post/51796831168/we-need-help-occupygezi

 
Δείτε φωτογραφίες εδώ.
  • Εκτυπώσιμη μορφή

EDITORIAL

 

Σχετικά με την ονομασία ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΣ

 

Τι είναι αναρχισμός

 

Ο ΑΞΙΑΚΟΣ ΜΑΣ ΚΟΣΜΟΣ

 

ΑΡΧΕΣ

 

ΣΤΟΧΟΙ

 

ΘΕΣEIΣ

 

3 Σχόλια

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", "οικονομική κρίση"