Monthly Archives: Ιανουαρίου 2013

ΕΘΝΟΣ: ΜΙΑ ΝΟΜΙΚΩΣ ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΗ ΕΝΝΟΙΑ Συνέντευξη της αναπληρώτριας καθηγήτριας Συνταγματικού Δικαίου τού Παντείου πανεπιστημίου, Πηνελόπης Φουντεδάκη ..

Διαβάστε πιο κάτω την συνέντευξη της καθηγήτριας για τον νομικό προσδιορισμό του έθνους

Σε σχέση με το τι είναι οι νομικές έννοιες και πως αυτές ερμηνεύονται κλπ είχα γράψει τα εξής

Περί δικαίου, νόμων, δικαστών, ΕΔΑΔ ΔΕΚ καρότου μαστίγιου…. ποιος εν τέλει ο εχθρός

https://osr55.wordpress.com/2010/03/07

ΑΠΘ, Νομική, Συνταγματικό δίκαιο……. Ένα από τα δύσκολα μαθήματα ………. Είχαμε την επιλογή να το παρακολουθήσουμε αν θέλαμε  με τον αιρετικό και ιδιόρρυθμο Τσούρκα ο οποίος το εξετάζει και προφορικά….

Ο Τσούρκας είχε μανία με τις ιστορίες του χότζα και όχι μόνο………. Στις αρχές των παρακολουθήσεων παρέβαλλε πολλές ιστορίες του χότζα με την σύγχρονη πραγματικότητα νομική και όχι μόνο……… αγαπημένη του έκφραση «εγώ δεν έχω την τράπουλα; Εγώ μοιράζω όπως θέλω τα χαρτιά» εννοώντας πεντακάθαρα ότι αυτοί που κάνουν τους νόμους αλλά περισσότερο αυτοί που τους ερμηνεύουν δηλαδή οι δικαστές μοιράζουν όπως αυτοί θέλουν τα χαρτιά και τους δίνουν την ερμηνεία που αυτοί θέλουν…

Πρώτη σειρά αριστερά στην γωνιά της αίθουσας της σχολής…….. ο Τσούρκας να ανεμίζει το σύνταγμα της ελλάδας του οποίου το εξώφυλλο ήταν μπλε και να λέει την αγαπημένη του φράση «εγώ δεν έχω την τράπουλα; Εγώ λέω ότι είναι κόκκινο»…………..    στο κόκκινο εγώ …….. να βράζω και να συμμετέχω συνέχεια σπάζοντας του τα νεύρα………..  ε καλά κύριε Τσούρκα, τι κόκκινο μας λέτε αφού είναι μπλε………. «άμα πει το σύνταγμα ότι αυτό είναι κόκκινο αυτό είναι κόκκινο»  ε αφού είναι μπλε…… ρε κύπριε καταλαβαίνεις τι σου λέω………… αφού είναι μπλε, ό,τι και να λέει το σύνταγμα και οι δικαστές αυτό το βιβλίο είναι μπλε…. ρε κύπριε ήρθες εδώ να μας φέρεις την επανάσταση νόμισες…. χαμογελάκι….. προσωπικά αυτό που έχω να πω είναι ότι απόλαυσα πάρα πολύ τα μαθήματα του και πραγματικά έμαθα πάρα πολλά, με τις συνεχείς αντιδικίες και οργισμένες μου ερωτήσεις και παρατηρήσεις………..

Τέλος εξαμήνου, καλοκαίρι………Ο σάικο Τσούρκας μας ανακοινώνει ότι οι προφορικές εξετάσεις θα λάβουν χώρα ….. .στο εξωτερικό κυλικείο της θεολογικής σχολής!!!!!

Ώρα 9 αν θυμάμαι καλά…………… περίπου 6 με 7 φοιτητές καθίσαμε κυκλικά στο τραπέζι…….. μας καλημερίζει και παραγγέλουμε καφέ!!!!!!!!!  Ωραίος!!!

γίνονται κάποιες ερωτήσεις σε όλους  και φτάνουμε στην κρίσιμη ερώτηση…………… λοιπόν κύπριε,  θέλω να μου αναπτύξεις σύμφωνα με το σύνταγμα την θέση ότι οι βουλευτές μπορούν να ανακληθούν, ……………..  σκεφτείτε το και επανέρχομαι…………….. αμάναμου…… μετροφυλλώ το σύνταγμα σκέφτομαι σκέφτομαι και επανέρχεται….. λοιπόν κύπριε,  λοιπόν κύριε Τσούρκα…..  σύμφωνα με το άρθρο 51 παράγραφος 2 του συντάγματος οι βουλευτές αντιπροσωπεύουν το έθνος ,  σύμφωνα με τις βασικές αρχές του αστικού δικαίου καταναλογίαν ο αντιπρόσωπος είναι ανά πάσα στιγμή ανακλητός, οπότε σύμφωνα με τους ορισμούς του συντάγματος υπάρχει η ευχέρεια να ανακληθούν… κάπως έτσι ήταν η απάντηση…..

Ωραία λέει……….. λοιπόν, αν μου απαντήσετε τώρα ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή για ποιο λόγο σύμφωνα με το σύνταγμα οι βουλευτές ΔΕΝ μπορούν να ανακληθούν θα σας βάλω 10………

Αμάν!!!! Να αναπτύξω ακριβώς το αντίθετο πάλι σύμφωνα με το σύνταγμα………….. σκεφτείτε το και επανέρχομαι………………. Το σκέφτομαι το σκέφτομαι μες το άγχος………….. επανέρχεται………… λοιπόν μου λέει……….. λοιπόν του λέω…….. και πάλι σύμφωνα με το άρθρο 51 παράγραφος 2 οι βουλευτές αντιπροσωπεύουν το έθνος………… ωραία….  Σύμφωνα με το άρθρο1 παράγραφο 3 όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα

Άρα ο Λαός και το Έθνος είναι δύο έννοιες διαφορετικές, ερμηνεύοντας τον όρο Λαός θα λέγαμε ότι στον όρο λαός εμπίπτουν οι έλληνες πολίτες  που έχουν δικαίωμα ψήφου, δηλαδή αυτοί που ψηφίζουν τους βουλευτές, ενώ το Έθνος θα λέγαμε ότι έχει περιεχόμενο πολύ ευρύτερο από αυτό του Λαού….  Στο Έθνος ανήκουν όλοι οι έλληνες ανεξαρτήτως αν είναι έλληνες πολίτες, δηλαδή στο Έθνος ανήκουν οι έλληνες της Αυστραλίας της Αμερικής της Κύπρου της Αγγλίας κλπ αλλά επίσης στο Έθνος  εμπεριέχεται θα λέγαμε και αυτό που ονομάζεται ελληνισμός, δηλαδή από τις απαρχές του ελληνισμου μέχρι το τέλος του στο άγνωστο μέλλον………… οπότε, σύμφωνα με αυτή την ερμηνεία, τον αντιπρόσωπο ανακαλεί αυτός για τον οποίο ενεργεί οπότε τους βουλευτές μπορούν να τους ανακαλέσει το Έθνος……. Δηλαδή πρέπει να πάρεις την άδεια όλων όσων εμπίπτουν στο Εθνος ώστε να ανακληθεί……..

Χμμμμ  λέει……….. συνεχίζει τις ερωτήσεις και στα άλλα παιδιά, τελείωσε η εξέταση και φυσικά έσπασεν μας τα νεύρα και δεν μας ενημέρωσε αν το περάσαμε το μάθημα……….. εν τέλει όχι μόνο το πέρασα αλλά και από τις λίγες φορές που πήρα 9!!!! Τέλεια και σπάνια……………

Και φτάνουμε στο θέμα μας…………..  αυτή την ιστορία την λέω κάθε φορά που θέλω να δείξω τι ακριβώς είναι αυτό που ονομάζεται «δίκαιο» νομική νόμοι κλπ κλπ

Ο νόμος είναι απλά λέξεις στο χαρτί……. Το νόημα των λέξεων αυτών μόνο ένα όργανο έχει την εξουσία να αποφασίζει για την ερμηνεία τους……… το δικαστήριο ……….

Η ερμηνεία των νόμων είναι τόσο εύπλαστη που μπορεί να υπάρξουν πολλές ερμηνείες για το ίδιο πράγμα……….. γιαυτό άλλωστε σε πάρα πολλές αποφάσεις πολυμελών δικαστηρίων υπάρχει απόφαση της πλειοψηφίας και απόφαση της μειοψηφίας, δηλαδή διαφώνησαν μεταξύ τους οι δικαστές

επίσης πάρα πολλές είναι οι περιπτώσεις που το Άρειος Πάγος το Συμβούλιο της Επικρατείας και το Ανώτατο το δικό μας είχε διαφορετική νομολογία για κάποια θέματα αρχικά την οποία τροποποίησε στην συνέχεια δίνοντας διαφορετική ερμηνεία στον ίδιο ακριβώς νόμο……… μα πως; Θα πείτε……….. αφού ο νόμος είναι ο ίδιος δεν άλλαξε…..

Ε ναι, αλλά άλλαξε η ερμηνεία που του έδωσαν οι δικαστές…………….. δηλαδή για τον ίδιο ακριβώς νόμο ίσχυαν προηγουμένως άλλα δεδομένα και άλλα τώρα, έστω και αν δεν τροποποιήθηκε  

Μαζί με όλα αυτά βάρτε και το ποιοι φτιάχνουν τους νόμους, δηλαδή οι πουλημένοι βολευτές στην οικονομική εξουσία και αντιλαμβάνεστε πολλά πράγματα επίσης για το νόμο που είναι σαν τον ιστό της αράχνης όπως είπε ο Σόλων ο Αθηναίος τον 6ο αιώνα πΧ και έχει επανειλημμένως γραφτεί εδώ μέσα

Τα δικαστήρια αποτελούνται από ανθρώπους, οι οποίοι φυσικά και δεν είναι κάτι διαφορετικό από ότι είμαστε όλοι μας…………  οι άνθρωποι είναι προϊόντα κοινωνικού καθορισμού, δηλαδή καθορίζονται από το περιβάλλον στο οποίο γεννήθηκαν μεγάλωσαν και ζουν

Έτσι και οι δικαστές καθορίζονται από το κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο ζουν……

============

αναδημοσίευση από

http://anhsyxia.wordpress.com

http://wp.me/p1Io9A-1sA

ΕΘΝΟΣ:ΜΙΑ ΝΟΜΙΚΩΣ ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΗ ΕΝΝΟΙA

Συχνά επικίνδυνο εργαλείο
για την άσκηση πολιτικής

Μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
η αναπληρώτρια καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου
τού Παντείου πανεπιστημίου, Πηνελόπη Φουντεδάκη 

Έγραψε στις 20.01.2013 ο/η: 

Επιστροφή

– Η λέξη «έθνος» υπάρχει στην ελληνική γλώσσα από τους αρχαίους χρόνους, ήδη από τον Όμηρο, αλλά αυτό δεν σημαίνει, ότι έχει κάποια σχέση με ό,τι αντιλαμβανόμαστε σήμερα ως έθνος, το οποίο συνδέεται με το νεωτερικό κράτος, με τον Διαφωτισμό και προσδιορίζεται στα μέσα τού 18ου-αρχές 19ου αιώνα, οπότε αρχίζουμε να μιλάμε για τα έθνη-κράτη.

– Η έννοια τού έθνους δεν αποτελεί νομική έννοια, δεν έχει ασφαλές και κοινώς αποδεκτό περιεχόμενο, αλλά προσδιορίζεται συνήθως με μια πολύ γενική διατύπωση.

– Για κάθε χώρα τής Ευρώπης τα εθνικά χαρακτηριστικά προσδιορίζονται με διαφορετικό τρόπο, συχνά «κατασκευάζονται», προκειμένου να σχηματισθεί μια συλλογική συνείδηση, που μπορεί να λειτουργήσει «συγκολλητικά» για το κράτος και την κοινωνία.

– Η επίκληση τού έθνους ή τής φυλής έχει αποτελέσει την αφορμή για αιματηρές συρράξεις στην ανθρώπινη ιστορία.

– Η ιθαγένεια είναι ένας νομικός δεσμός, ο οποίος συνδέει όλους τους πολίτες μιας χώρας ανεξαρτήτως εθνικής συνείδησης και καταγωγής.

Για όλα αυτά και για πολλά άλλα θέματα, όπως εθνικής ταυτότητας, ελληνικής γλώσσας, μειονοτήτων, μετανάστευσης κ.λπ. μιλάει η κ. Πηνελόπη Φουντεδάκη, αναπληρώτρια καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου τού Παντείου πανεπιστημίου, σε συνέντευξη, που παραχώρησε στην «Ελεύθερη Έρευνα».

Η δρ. Πηνελόπη Φουντεδάκη έχει πτυχίο Πολιτικών Επιστημών από την Πάντειο και Νομικής από τη Νομική Σχολή Αθηνών και είναι διδάκτορας Συνταγματικού Δικαίου με θέμα «Ενδοκομματική Δημοκρατία και Σύνταγμα».

Έχει γράψει πολλά άρθρα και μονογραφίες, ενώ τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα αναφέρονται κυρίως στο δίκαιο της ανώτατης παιδείας, στα ζητήματα ασφάλειας και έκτακτης ανάγκης, στις σχέσεις κράτους και εκκλησίας, στο τουρκικό πολίτευμα, στο κοινοβουλευτικό δίκαιο, στο συγκριτικό συνταγματικό δίκαιο, στην προστασία των προσωπικών δεδομένων, κ.ά.

ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ
ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ


«Ε.Ε.»: Πότε δημιουργήθηκε η έννοια του έθνους και κάτω από ποιές συνθήκες; 

– Η αλήθεια είναι, ότι εάν προσπαθήσουμε να κάνουμε μια διάκριση ανάμεσα στην έννοια τού έθνους ιστορικά και ερμηνευτικά όσον αφορά την αρχαιοελληνική καταγωγή τής λέξης, και σε αυτό, που εμείς σήμερα αντιλαμβανόμαστε ως έθνος, θα διαπιστώσουμε, ότι η απόσταση είναι τεράστια.

Η λέξη «έθνος» συναντάται σε πολλά αρχαία ελληνικά κείμενα. Ο Όμηρος αναφέρεται στο «έθνος εταίρων», εννοώντας τη συντροφιά. Αναφέρεται επίσης και στα «έθνεα νεκρών» εννοώντας τις σορούς των νεκρών. Ο Ηρόδοτος αναφέρεται στα έθνη με τις λέξεις: «των μηδισάντων εθνέων των ελληνικών», δηλαδή τα ελληνικά έθνη, που εμήδισαν, οι ελληνικές πόλεις, οι οποίες δήλωσαν υποταγή στους πέρσες. Ο Ξενοφώνμιλάει για το «θήλυ έθνος» εννοώντας το γυναικείο φύλο ή το «έθνος μαχαιροφόρων», που σημαίνει συμμορία από μαχαιροβγάλτες. Ο Πλάτων κάνει λόγο για «έθνος ιχθύων» αναφερόμενος στο γένος των ψαριών. Ο Αριστοτέλης, όταν μιλάει για «έθνη», εννοεί τις βαρβαρικές φυλές, τις μή ομιλούσες την τότε ελληνική γλώσσα.

Αργότερα, στο χριστιανισμό, η λέξη «έθνος» νοηματοδοτείται διαφορετικά, όταν αναφέρεται: «Παύλος, ο απόστολος των εθνών». «Έθνη» στην Καινή Διαθήκη, είναι οι χριστιανοί, που δεν έχουν εβραϊκή καταγωγή κι εθνικός είναι ο έχων ελληνική παιδεία, που είναι ειδωλολάτρης, ο μή χριστιανός.

Ό,τι σήμερα νοηματοδοτείται ως «έθνος» συνδέεται με το νεωτερικό κράτος, με το Διαφωτισμό και προσδιορίζεται, θα έλεγα, στα μέσα τού 18ου-αρχές 19ου αιώνα. Τότε, αρχίζουμε να μιλάμε για το έθνος με τη σημερινή του έννοια.

Υπάρχει λοιπόν, πολλαπλή νοηματοδότηση τής λέξης, κι αν πάμε στην ιστορική του εξέλιξη, δεν βγάζουμε άκρη. Αν επιχειρήσουμε ένα σύγχρονο ορισμό τού έθνους σήμερα, εάν με ρωτήσετε τί είναι έθνος, θα σάς θυμίσω κάτι πολύ ωραίο, που είχε γράψει ο Hugh Seton-Watson στο κλασικό έργο του «Nation & States», το 1977, ότι δεν υπάρχει κανένας επιστημονικός ορισμός τού έθνους, που να μπορεί να επινοηθεί.

Αλλά το φαινόμενο υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει, απλώς δεν μπορούμε να το περιορίσουμε και να δώσουμε έναν ορισμό, ο οποίος θα είναι γενικά αποδεκτός. Άρα, προσπαθούμε κοιτάζοντας διαφορετικές πλευρές τής λειτουργίας τού έθνους και τής επιρροής που έχει, να καταλάβουμε τί εννοούμε λέγοντας έθνος.

«Ε.Ε.»: Επομένως, ο καθένας ορίζει το έθνος κατά το δοκούν;

– Δεν θα το έλεγα αυτό. Ποτέ στην επιστήμη δεν συμβαίνει αυτό. Βεβαίως, ο καθένας μπορεί να το ορίσει κατά το δοκούν. Όπως και το Δίκαιο μπορείτε να το ορίσετε κατά το δοκούν. Αυτό όμως, δεν σημαίνει, ότι δεν υπάρχει ένας επιστημονικός ορισμός τού Δικαίου, ο οποίος δεν έχει συχνά σχέση με την έννοια τού δίκαιου και τού άδικου, σύμφωνα με τη νομική επιστήμη.

Θα πρέπει να σας ξεκαθαρίσω, πως η δική μου οπτική για το έθνος είναι αυτή τού νομικού, που προσεγγίζει επιστημονικά μια εξαιρετικά περίπλοκη έννοια, ως παρατηρητής, χωρίς συναισθηματικές προκαταλήψεις και με διάθεση να ερμηνεύσω τις νομικές συνέπειες, που μπορεί να έχει σήμερα.

Η έννοια έθνος, πάντως, απασχολεί πολύ περισσότερο τους πολιτικούς επιστήμονες, τους ιστορικούς, τους κοινωνιολόγους, τους ανθρωπολόγους, παρά τους νομικούς, αφού οι κατά καιρούς ορισμούς του είναι ορισμοί πολιτισμικοί.

Επομένως, αυτό που με ρωτάτε, αν υπάρχει ακριβής ορισμός τής έννοιας έθνος, υπό νομική έννοια, θα σάς έλεγα, πως όχι δεν υπάρχει. Κατά το Σύνταγμα η έννοια τού έθνους ταυτίζεται με την έννοια τού λαού. Άλλες φορές ταυτίζεται με την έννοια τού κράτους. Θα σάς έλεγα μάλιστα, πως το ορθότερο είναι να ταυτίζεται με την έννοια τής πολιτείας ως σύνθεσης κράτους και κοινωνίας σε συγκεκριμένο χρόνο.

«Ε.Ε.»: Στα ομοσπονδιακά κράτη συμβαίνει αυτό;

 

– Βεβαίως. Η έννοια έθνος υπάρχει παντού. Για το ζήτημα τού ομοσπονδιακού κράτους θα πάρω ένα πιο περίπλοκο παράδειγμα. Η Γερμανία είναι ένα κλασικό παράδειγμα ομοσπονδιακού κράτους. Έχει όμως σαφέστατα, μια εθνική συνείδηση ως έθνος-κράτος.

To Ηνωμένο Βασίλειο, η Μεγάλη Βρετανία, είναι ένα κράτος, που αποτελείται από τέσσερα έθνη, τους εγγλέζους, τους σκωτσέζους, τους ουαλούς και τουςιρλανδούς.



«Έθνος είναι μια ομάδα ανθρώπων, που τους ενώνει μια κοινή εσφαλμένη αντίληψη σχετικά με τη γενεολογία τους και μια κοινή απέχθεια για τους γείτονές τους».
Karl Deutsch, «Εθνικότητα και οι εναλλακτικές της», 1969
(Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Και έθνος=τρέλα).



Ο Gordon Brown είχε ορίσει την «britishness» βάσει των αξιών «tolerance and fair play», ενώ μία έρευνα, που διεξήχθη το 2005 από την εφημερίδα Daily Telegraph, κατέδειξε, πως κύρια στοιχεία τής «βρετανικότητας» είναι «sense of humour, eccentricity and fondness for queuing».

Ο βρετανικός αυτός αυτοσαρκασμός δεν αμφισβητεί το γεγονός, ότι το Ηνωμένο Βασίλειο εμφανίζεται ως ένα κράτος-έθνος, το οποίο οργανώνει αυτές τις ημέρες μάλιστα τους όρους, υπό τους οποίους θα γίνει δημοψήφισμα για την απόσχιση τής Σκωτίας, προκειμένου η Σκωτία να γίνει ανεξάρτητο κράτος.


Καλλιέργεια εθνικοθρησκευτικής συνείδησης
στην αμερικάνικο στρατό.
(Από την ταινία: Full metal jacket).
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η συνένωση δύο εθνών σε ένα κράτος δημιουργεί πρόβλημα για την ενότητα τού κράτους.Παράδειγμα η Τσεχοσλοβακία, που χωρίστηκε με αμοιβαία συμφωνία σε Τσεχίακαι Σλοβακία, ή το Βέλγιο, όπου οιφλαμανδοί και οι βαλόνοι έχουν πρόβλημα κρατικής ενότητας.Από την άλλη, οι Ηνωμένες Πολιτείες με τις πενήντα πολιτείες τους και τις πολυεθνικές τους καταγωγές, έχουν σαφή ενιαία εθνική συνείδηση.


«Ε.Ε.»: Συμφωνείτε με την άποψη τού Βenedict Anderson, που χαρακτηρίζει τα έθνη ως φαντασιακές κοινότητες;

– Να δούμε λίγο ιστορικά πώς αναπτύχθηκε η έννοια τού έθνους και πώς καταλήγει οAnderson, πολύ-πολύ αργότερα, στη «φαντασιακή κοινότητα». Λέμε, ότι το κράτος συνήθως, προϋποθέτει ένα έθνος. Είπα ήδη, πως, όταν μιλάμε για έθνη-κράτη, μιλάμε πάντοτε για νεωτερικότητα, μετά τον 17ο-18ο αιώνα. Τα έθνη εμφανίζονται δηλαδή, με προεξάρχουσες φιγούρες τη Γαλλία, τη Γερμανία την Αγγλία και την Ισπανία.
 

 «Φαντασιακές κοινότητες» (imagined communities) είναι μια έννοια, που επινόησε ο Benedict Anderson, ο οποίος πιστεύει, ότι κάθε έθνος είναι μια κοινότητα κοινωνικά κατασκευασμένη, φαντασιωμένη από τους ανθρώπους, που αντιλαμβάνονται τους εαυτούς τους ως μέρος της. 

Το ομώνυμο βιβλίο του, όπου εξηγείται η έννοια σε βάθος, εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1983 και επανεκδόθηκε με πρόσθετα κεφάλαια το 1991. 
(Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα» αναλυτική παρουσίαση τού βιβλίου κάνοντας κλικ εδώ).

Και μάλιστα, αν μιλάμε για τον εθνικισμό, θα σάς έλεγα, ότι οι πρωτογενείς εθνικισμοί (διότι έχουμε δυο μορφές εθνικισμού, τον πρωτογενή και τον δευτερογενή) αναπτύσσονται στην Αγγλία και τη Γαλλία. Αυτά τα δύο κράτη λοιπόν, αναπτύσσουν την έννοια τού έθνους πρώτα και μετά εξελίσσονται σε κράτη. Ποιό είναι το κοινό χαρακτηριστικό και των δύο; Μιλάμε για ενότητες, πολιτικές οντότητες ενοποιημένες, οι οποίες έχουν όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά, που μπορούν να χρησιμοποιήσουν το έθνος, την κοινή καταγωγή, για να κατασκευάσουν κράτος.

Αυτό σημαίνει, ότι έχουμε τη μετάβαση από μια αυθαίρετη εξουσία τού μονάρχη, ο οποίος εκπροσωπεί τον εαυτό του κι έχει την προσωπική του κυριαρχία, προς την εθνική κυριαρχία, στην οποία όμως, το έθνος, είναι μια επαναστατική έννοια. Διότι, η εθνική κυριαρχία τί προσδιορίζει; Προσδιορίζει ακριβώς τη μετάβαση από το πρόσωπο τού μονάρχη σ’ ένα συλλογικό υποκείμενο, που είναι το έθνος και το έθνος είναι ο λαός στην πραγματικότητα, ο λαός με την ευρύτερη έννοια. Άρα έχουμε την εθνική κυριαρχία, να είναι η βάση τού κράτους.


Όταν το 1066 οι νορμανδοί γάλλοι εισβάλλουν στο νησί Μεγάλη Βρετανία υπό τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή για να ξεμείνουν τελικά εκεί οι περισσότεροι και να αφομοιωθούν μ’ όλους τους προγενέστερα ελθόντες λαούς, οι αγγλοσάξονες καταφεύγουν στα σκωτικά όρη και μπερδεύονται φυλετικά με τους σκώτους χωρίς καμμιά δυσκολία. Πράγμα, που σημαίνει, πως οι βουνήσιοι χαϊλάντερς, που διεκδικούν σήμερα τη σκωτσέζικη αυτονομία τους, είναι τουλάχιστον κατά το ήμισυ γνησιότατοι αγγλοσάξονες. Αλλά πιστεύουν, πως είναι οι γνησιότεροι σκωτσέζοι, που θα μπορούσαν να υπάρξουν στη Σκωτία. Κι αυτός είναι ο λόγος, που επιμένουν να διαφοροποιούνται ενυδυματολογικά οι χαϊλάντερς φορώντας αυτές τις παρδαλές φούστες. (Βλ. Λαοί τής Ευρώπης).



Αυτή η επαναστατική αντίληψη τής μετάβασης από την κυριαρχία τού μονάρχη στην εθνική κυριαρχία είναι η απαρχή τής έννοιας τού σύγχρονου κράτους. Θα δούμε τον τρόπο, με τον οποίο νοείται το έθνος μέσα από την ιστορική εξέλιξη για κάθε ευρωπαϊκό κράτος και επιμένω στο ευρωπαϊκό κράτος, γιατί αυτή είναι η μήτρα τού έθνους και τού κράτους, η ευρωπαϊκή δύση, ο ευρωπαϊκός διαφωτισμός.

Στη Γερμανία π.χ. το κράτος απορροφά το έθνος. Η νομική προσωπικότητα τού κράτους στους γερμανούς είναι τόσο ισχυρή, που το έθνος απορροφάται απ’ αυτό. Σήμερα, κανείς δεν αναφέρει το γερμανικό έθνος, διότι ταυτίζεται με την εποχή τού ναζισμού.

Αντίθετα, στη γαλλική ιστορία το έθνος είναι απόλυτα προσδεδεμένο με την έννοια τού λαού. Δηλαδή, ηγαλλική επανάσταση συνδέεται με μια κατασκευή έθνους, που αντιπροσωπεύει τη γενική βούληση.

Η έννοια τού «nation» είναι ο γαλλικός λαός. Δεν υπάρχει διαφοροποίηση μεταξύ τού έθνους και τού λαού κι η εθνική συνείδηση είναι ο γαλλικός λαός, έτσι όπως νοείται, με κριτήριο τη γαλλική υπηκοότητα.

Είναι τόσο έντονο το στοιχείο τής πολιτικής υπόστασης τού ανθρώπου, τής ιθαγένειας και τού πολίτη, ώστε αυτό είναι το επικυρίαρχο, που ενδιαφέρει το έθνος και υφίσταται ως έθνος, το
Marianne: μια γυναικεία μορφή,  οποίο μάλιστα εμφανίζεται και με μια γυναικεία
εθνικό σύμβολο τής Γαλλίας.    μορφή, τη Marianne.

Βλέπουμε λοιπόν, πως η έννοια τού έθνους σε κάθε χώρα της Ευρώπης έχει διαφορετικό περιεχόμενο.

Αυτή λοιπόν η φαντασιακή κοινότητα μπορεί να ορισθεί ουδέτερα ως εξής: το έθνος είναι ένα σύνολο ατόμων, που συνδέονται με κοινό ιστορικό παρελθόν, καταγωγή, στοιχεία πολιτισμού, έχουν συνήθως κοινή γλώσσα και θρησκεία και έχουν συνείδηση τής κοινής τους ταυτότητας.

Αυτός ο ορισμός μπορεί να λέει κάτι, αλλά μπορεί να μην λέει και τίποτα. Υπάρχουν έθνη, τα οποία έχουν διαφορετικές γλώσσες, η Ινδία π.χ., όπου κοινή τους γλώσσα είναι τα αγγλικά. Εάν τους αφήσουμε μεταξύ τους χωρίς αγγλικά είναι αδύνατον να συνεννοηθούν. Έχουν διαφορετικές θρησκείες με κυρίαρχη την ινδουϊστική, αλλά και με εκατό εκατομμύρια μουσουλμάνους.

Εάν πάμε σε μια έννοια πολιτισμική, το έθνος δεν είναι κάτι, το οποίο πέφτει από τον ουρανό. Είναι ένα πραγματικό φαινόμενο και έχει πραγματική ουσία, δηλαδή, όπως υπάρχουν οι εθνικιστές, που με μία ακρότητα θεωρούν, ότι ο εθνικισμός δεν είναι ένα κατασκεύασμα, αλλά μια πραγματικότητα, έτσι υπάρχει και η άλλη η λογική, που λέει, ότι δεν υπάρχουν έθνη, δεν υφίσταται εθνική συνείδηση.

Η αλήθεια είναι στη μέση. Διότι, εάν σκεφθώ το έθνος με ένα πολιτισμικό περιεχόμενο, θα έλεγα, ότι υπάρχει μια πολιτισμική αντίληψη τού έθνους και αυτό είναι κάτι, που θα το προσδιόριζα μέσα από την αναγνώριση τού δικαίου να δεχθεί, ότι το άτομο μπορεί να έχει πολλαπλές ταυτότητες και ελευθερία συνείδησης, άρα και εθνική συνείδηση αν το θέλει.


Όσο βαθύτερες ρίζες στην Ιστορία έχει ή φαντασιώνεται, ότι έχει ένα έθνος, τόσο περισσότερο θεωρεί, ότι ενισχύει τη θέση τού λαού και τού κράτους του. Αυτό τουλάχιστον πιστεύουν ορισμένοι.
Συχνά διατυπώνονται θεωρίες για τη σχέση των ιταλών με τους τρώες, των σκοπιανών με τους μακεδόνες, των τούρκων με τους χετταίους. Η αναγωγή αυτή σε ένδοξους προγόνους βοήθησε στο παρελθόν να υπάρξουν τα σύγχρονα κράτη.
Έτσι, η νομική προσωπικότητα τού κράτους απορρόφησε την έννοια του έθνους. 


Πέρα όμως από την εθνική συνείδηση, όταν το Σύνταγμα, προσδιορίζει τα δικαιώματα τού ανθρώπου, τότε τί κάνει; Αποδεχόμενο και την ευρωπαϊκή σύμβαση των δικαιωμάτων τού ανθρώπου, την πλουραλιστική κοινωνία και την ελευθερία τού ατόμου να έχει πολλαπλές ταυτότητες και, όταν εννοώ το άτομο εννοώ και τον έλληνα πολίτη, σημαίνει, ότι οφείλει να αποδεχθεί το γεγονός, ότι ορισμένα άτομα ενδέχεται να θέλουν να προσδιορίσουν την εθνοτική τους αντίληψη, την εθνική τους καταγωγή έτσι, όπως αυτά θέλουν, έχουν δηλαδή το δικαίωμα να ενταχθούν σε μια συγκεκριμένη εθνοτική ομάδα όχι αυθαίρετα, αλλά με βάση κάποια αντικειμενικά κριτήρια. Όπως λοιπόν υπάρχει η εθνική ταυτότητα (national identity), υπάρχει και η εθνοτική ταυτότητα (ethnic identity) για κάθε τύπου μειονότητα.

Επομένως, ναι μεν η έννοια τού έθνους δεν αποτελεί στοιχείο για τη συγκρότηση τού κράτους, αλλά η έννοια τού έθνους αποτελεί ένα δικαίωμα σε επίπεδο ατομικής αντίληψης δικής του συνείδησης, τού ατόμου ή τού διοικουμένου ή τού πολίτη. Και από την άλλη προβλέπεται η ελευθερία αυτοπροσδιορισμού τού ατόμου να ανήκει σε μια μειονότητα.

Συνεπώς, το Σύνταγμα οργανώνει το κράτος και σε επίπεδο κράτους δέν μπορεί να υιοθετήσει την έννοια τού έθνους. Το μόνο που υπάρχει είναι η έννοια τής ιθαγένειας. Και η έννοια τής ιθαγένειας δέν νοείται σε σχέση με την εθνική καταγωγή ή με την εθνική συνείδηση. Η ιθαγένεια είναι ένας νομικός δεσμός, ο οποίος συνδέει όλους τους πολίτες ανεξαρτήτως οιασδήποτε αντίληψης εθνικής καταγωγής και αποκτάται με τους τρόπους, που το κράτος προβλέπει. Άρα, δεν απασχολεί καθόλου στην ευρωπαϊκή ταυτότητα, στην ευρωπαϊκή λογική και στο ευρωπαϊκό κράτος, η εθνοτική καταγωγή και η εθνική συνείδηση όσον αφορά την ιθαγένεια.

Θα σάς δώσω ένα σύγχρονο παράδειγμα: Σήμερα, υπάρχει ένας ποδοσφαιριστής, ο οποίος είναι από την Γκάνα. Λέγεται Mario Balotelli και παίζει στην Manchester City.Γεννήθηκε στο Παλέρμο με γονείς από την Γκάνα, αλλά, όταν τον άφησαν οι γονείς του, υιοθετήθηκε από ιταλούς σε ηλικία δύο ετών, επειδή οι γκανέζοι γονείς του δεν μπορούσαν να τον μεγαλώσουν.


Όταν ο Balotelli έγινε διάσημος, οι φυσικοί γονείς του τον διεκδίκησαν, αλλά αυτός δεν τους αναγνώρισε ποτέ. Είναι μαύρος κι όταν εμφανίζεται στο γήπεδο, μια ομάδα κατ’ ευφημισμό «φιλάθλων» μιμείται εκφράσεις πιθήκων, για να δηλώσουν την αποδοκιμασία τους.

Αυτός ο άνθρωπος δεν έχει επισκεφθεί ποτέ την Γκάνα, και θεωρεί τον εαυτό του απόλυτα ιταλό, που σήμερα ζει στην Αγγλία. Παίζει στην ιταλική εθνική ομάδα και θεωρείται ένας εξαιρετικός επαγγελματίας. Αυτός ο άνθρωπος έχει ιθαγένεια ιταλική και ευρωπαϊκή. Δεν έχει καμμία σχέση με την Γκάνα. Θα πούμε, ότι η ιθαγένειά του αμφισβητείται; Όχι βέβαια, αλλοίμονο… Ποιος έχει το δικαίωμα λοιπόν να αναζητήσει την εθνική του συνείδηση, όταν ο ίδιος είναι και αυτοπροσδιορίζεται ως ιταλός;

«Ε.Ε.»: Έχουμε όμως και την επίσημη κρατική παιδεία.
Ποιος είναι ο ρόλος της στη δημιουργία εθνικής συνείδησης;

– Αυτό θα έλεγα, ότι είναι προβληματικό. Διότι, όταν λέμε εθνική συνείδηση τί εννοούμε; Εδώ, θα μού επιτρέψετε να κάνω ένα διαχωρισμό ανάμεσα στο τί εννοούμε έθνος και τί εννοούμε εθνικό. Η έννοια «εθνικό» είναι διάσπαρτη στο συνταγματικό κείμενο. Και είναι μια έννοια απόλυτα εύλογη. Διότι, το εθνικό δεν είναι ένας επιθετικός προσδιορισμός, που αφορά μόνο το έθνος. Αφορά και το κράτος.

Όταν λέμε Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, δεν εννοούμε τα έθνη με την έννοια τού έθνους ως πολιτισμικής ενότητας, φαντασιακής κοινότητας κ.λ.π., τα οποία μπορεί να είναι μια ουτοπία και μια μυθολογία εθνική. Είναι ένας όρος, που συνδέεται με το κράτος. Όταν λέμε εθνική ασφάλεια, εννοούμε την ασφάλεια τού κράτους. Απλώς, το εθνικό είναι κάτι, που υπερβαίνει το κράτος και νοείται σε συνάρτηση με το λαό, με αυτό που πριν είπα «πολιτεία».

Άρα, αυτό που λέμε εθνικό, τελικά περιλαμβάνει μια συλλογική ενότητα, η οποία προσδιορίζεται εν τόπω και χρόνω εκτός φαντασιακής αντίληψης, εκτός φαντασιακής ενότητας, που μπορεί να είναι το παρελθόν ή ο,τιδήποτε σχετίζεται με το έθνος, όπως ο καθένας το αντιλαμβάνεται.

Όταν λέμε εθνικά συμφέροντα, εννοούμε αυτό, που προσδιορίζει η κρατική εξουσία και ο ελληνικός λαός σήμερα. Λέμε εθνική ασφάλεια, εθνική αλληλεγγύη, εθνικός πλούτος. Τί θα πει εθνικός πλούτος; Έτσι και την εθνική συνείδηση εγώ θα την συνέδεα με την εθνική αλληλεγγύη. Γιατί η εθνική αλληλεγγύη τί είναι;  Είναι ακριβώς η ανάγκη σ’ ένα επίπεδο συλλογικό να βρούμε κάτι, που να μας συνδέει όλους, πέρα από το επιμέρους.

Το Σύνταγμα, πολλές φορές, χρησιμοποιεί την έννοια τού «εθνικού» για να το αντιπαραθέσει με την έννοια τού «επιμέρους». Το Σύνταγμα της Ελλάδας τού 1952 έλεγε, ότι «οι βουλευτές δεν εκπροσωπούν μόνο τις εκλογικές τους περιφέρειες, αλλά και το έθνος». Σήμερα, το Σύνταγμα λέει, ότι «εκπροσωπούν το έθνος». Τί σημαίνει εκπροσωπούν το έθνος; Δεν εκπροσωπούν το έθνος με την έννοια μιας φαντασιακής αντίληψης, που ο καθένας εννοεί ελληνικό έθνος με τον τρόπο του. Εννοεί, ότι εκπροσωπούν όχι μόνο το κόμμα τους, αλλά και ευρύτερα, αυτό που εννοούμε εθνικό συμφέρον, τον ελληνικό λαό συνολικά.

Όταν λέμε το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, δεν εννοούμε μια φαντασιακή κοινότητα τού ελληνικού έθνους, εννοούμε, ότι δεν εκπροσωπεί ο κος τάδε το κόμμα του ή τα κόμματα, που τον τοποθέτησαν, αλλά εννοεί μια ολότητα. Διότι παντού, όπου απαντάται ο όρος «εθνικό», δέν συνιστά βάση για μια εθνικιστική αντίληψη. Εννοεί κάτι, το οποίο αναζητείς ως ένα κοινό στόχο. Λέμε σήμερα: «Η αντιμετώπιση τής διαφθοράς είναι μια εθνική υπόθεση». Αυτό το λέει ο καθένας. Και μέσα σ’ αυτή τη φράση δεν μπορείς να διακρίνεις αν υπάρχει κομματικό υπόστρωμα ούτε κάποια ιδιαίτερη αντίληψη για το ελληνικό έθνος. Θα έλεγα, πως ό,τι αναφέρουμε ως εθνικό, είναι τελικά αυτό, που εντάσσεται στο χώρο πέραν τής κομματικής αντιπαλότητας και των προσωπικών βλέψεων, αφορά τη συλλογικότητα τής σημερινής ελληνικής πολιτείας.

Όσον αφορά στο ερώτημά σας για την επίσημη κρατική παιδεία. Δεν πιστεύω, πως όσα προηγουμένως ανέφερα συνιστούν και στοιχείο τής επίσης κρατικής παιδείας. Ζούμε ακόμη σε μια αρνητική στάση τού ελληνικού κράτους, σε μία κρυψίνοια για τα λεγόμενα «ευαίσθητα εθνικά θέματα» και συχνά καλλιεργούνται μύθοι και μίση, που δυσκολεύουν την επικοινωνία μας με τον κόσμο. Έχουμε χάσει πολύτιμο κεφάλαιο στη διεκδίκηση εθνικών θεμάτων στηριγμένοι σε μία εθνοτύφλωση.

Το άρθρο 16 τού Συντάγματος στη δεύτερη παράγραφο ορίζει, ότι αποστολή τού κράτους είναι και η ανάπτυξη τής εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης.

Αυτή η φράση πιστεύω ότι, έρχεται σε σύγκρουση με την ελεύθερη ανάπτυξη τής προσωπικότητας και την καλλιέργεια τής ανοχής και των συλλογικών αξιών. Σε μια εποχή, όπου η ειρηνική συμβίωση είναι η σημαντικότερη αξία, η φράση αυτή έχει αποτελέσει το άλλοθι για την καλλιέργεια εθνικιστικής μισαλλοδοξίας, θρησκευτικού φανατισμού και καταδικαστικών αποφάσεων από το Δικαστήριο του Στρασβούργου.

Εύκολα η εθνική συνείδηση μετατρέπεται σε εθνικισμό, όπου το δικό μου έθνος συνδέεται με φαντασιακές αντιλήψεις περί τού «μοναδικού» και τού «ανεπαναλήπτου» και πάμε σε μια αντίληψη, όπου το εθνικό δεν είναι πια αυτό, που ερμηνεύεται ως «συλλογικό», αλλά συνιστά τη βίαιη επιβολή των «εθνικών ιδεωδών» απέναντι σε οποιονδήποτε δεν αντιλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο αυτά τα ιδεώδη.

«Ε.Ε.»: Ένός αρβανιτόβλαχου για παράδειγμα, σύμφωνα με το Σύνταγμα, προβλέπεται να τού αλλάξουν τη συνείδηση στο σχολείο και να τού επιβάλουν να σταματήσει να πιστεύει, ότι είναι απόγονος αρβανιτόβλαχων, αλλά να πιστεύει, ότι είναι απόγονος τού Λεωνίδα. Και φυσικά, όπως ο Λεωνίδας σκοτώθηκε για την πατρίδα του, έτσι πρέπει κι εκείνος να σκοτωθεί, εφ’ όσον χρειαστεί. Θα τον πάνε βάσει μιας φαντασίωσης σαν πρόβατο σε σφαγή. Ένας τέτοιος άνθρωπος, αν αισθάνεται βιασμένη τη συνείδησή του και μάλιστα με συνταγματική κατοχύρωση, λάθος αισθάνεται;

– Όχι, αισθάνεται εύλογα ως προς το πρώτο σκέλος. Και τούτο διότι, όταν το Σύνταγμα ερμηνεύεται με την λογική, που προανέφερα, τής εθνικής συνείδησης και αρνείται την ύπαρξη επιμέρους εθνοτικών ταυτοτήτων, τότε το προσωπικό πρόβλημα μετατρέπεται σε πρόβλημα παραβίασης δικαιωμάτων του ανθρώπου, που υποχρεούται να προστατεύει το ελληνικό κράτος.

Ως προς τη στρατιωτική θητεία όμως, και το ενδεχόμενο να συμμετάσχει σε πόλεμο, αυτό δεν απορρέει από ένα φαντασιακό στοιχείο αναγωγής στον Λεωνίδα, αλλά από το θετικό δίκαιο.

 Σημαιοστολισμός: Ένας ακόμα εθνοποιητικός μηχανισμός επιβαλόμενος από την κρατική εξουσία. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»:
Με το ζόρι έλληνες!).  

 

Υποχρεωτικός είναι ακόμη και σήμερα κατά τις εθνικές εορτές ο σημαιοστολισμός όχι μόνο των δημόσιων υπηρεσιών, αλλά ακόμα και των κατοικιών, σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο (ΦΕΚ 233 / 22-12-78, άρθρο 3).Στο άρθρο 8 τού ίδιου ΦΕΚ προβλέπεται προσωπική κράτηση ή πρόστιμο στους μή συμμορφούμενος.

 

 
Να φύγουμε από τη νομική οπτική και να έρθουμε στην παρέκκλισή του, που είναι το τί εμφανίζεται ως έθνος και εθνικό στην Ελλάδα, ενόψει και των «ελληνικών ιδιαιτεροτήτων». Τα προβλήματα και οι ιδεοληψίες, που δημιουργούνται, δεν πέφτουν από τον ουρανό. Είναι απόρροια ιστορικών στάσεων και ιστορικών προσεγγίσεων.

Σε αντίθεση με τα έθνη-κράτη τής κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, που δημιουργήθηκαν σταδιακά και είχαν μια ιστορική συνέχεια αιώνων χωρίς τεράστια ιστορικά χάσματα, η Ελλάδα, όπως και τα λοιπά κράτη των Βαλκανίων, που δημιουργήθηκαν μετά την κατάρρευση τής οθωμανικής αυτοκρατορίας έχουν τεράστια προβλήματα ιστορικής ταυτότητας, εθνικής συνείδησης και έλλειψης ανοχής στους «άλλους».

Η αδιάλειπτη συνέχεια τού ελληνικού έθνους αποτελεί στοιχείο αντιπαράθεσης των ιστορικών, και ο τρόπος, με τον οποίο ιδρύθηκε το ελληνικό κράτος, έχει οδηγήσει σε εκρηκτικές συγκρούσεις και σε ιδεοληπτικές κατασκευές, που διαφέρουν τόσο από τα φαντασιακά εθνικά πρότυπα των κρατών τής κεντρικής και βόρειας Ευρώπης όσο κι από τα κράτη τής νοτιοανατολικής Ευρώπης, που προέκυψαν από την κατάρρευση τής οθωμανικής αυτοκρατορίας. (Σ.σ. Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Μακεδονική σαλάτα).

Το πρώτο στοιχείο ιστορικής αμηχανίας ως προς την ίδρυση τού ελληνικού κράτους συνδέεται με το γεγονός, ότι το 1827 η ελληνική επανάσταση οδηγείτο σε κατάρρευση εξαιτίας τής άνισης μάχης με την ισχυρή ακόμη οθωμανική αυτοκρατορία, αλλά και εξαιτίας των εμφυλίων πολέμων κατά τη διάρκεια τής επανάστασης. Την κρίσιμη εκείνη στιγμή υπήρξε η ανθρωπιστική επέμβαση των συμμαχικών βρετανικών, γαλλικών και ρωσικών ναυτικών δυνάμεων (η πρώτη ανθρωπιστική επέμβαση, που έχει καταγραφεί στην ιστορία), οι οποίες κατατρόπωσαν την οθωμανική και αιγυπτιακή αρμάδα στη ναυμαχία τού Ναυαρίνου. Η καταστροφή τού οθωμανικού στόλου έσωσε την έκβαση τής επανάστασης. Επιπλέον, οι έξωθεν υπέρ τής Ελλάδας παρεμβάσεις συμπληρώθηκαν με δύο εκστρατείες τής Ρωσίας κατά των τούρκων (1828-9) και μια εκστρατεία των γάλλων εναντίον των οθωμανών στην Πελοπόννησο και στην κεντρική Ελλάδα.

Όπως φαίνεται από τις συνταγματικές συνελεύσεις τής εποχής, οι σωτήριες παρεμβάσεις των συμμαχικών δυνάμεων αναφέρονται πολύ διακριτικά, ενώ υπερτονίζεται το αρχαιοελληνικό παρελθόν. Αργότερα, ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, ο «πατέρας» τής ελληνικής ιστοριογραφίας, θεμελίωσε την αντίληψη για την ιστορική συνέχεια τής Ελλάδας από την αρχαιότητα, εντάσσοντας τη βυζαντινή αυτοκρατορία στην εθνική ταυτότητα τής νεοελληνικής κοινωνίας. (Σ.σ.Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος: Ο εγκέφαλος τής απάτης τού ελληνοχριστιανισμού). Με τον τρόπο αυτό, σταδιακά, η αδιάλειπτη συνέχεια τού ελληνικού έθνους αποτυπώθηκε ανεξίτηλα στη λαϊκή συνείδηση.

Η επιλεκτική μνήμη τής ιστορίας δεν αφήνει εύκολα περιθώριο για ενοχλητικές παρατηρήσεις των ιστορικών, που θεωρούν, ότι το Βυζάντιο είναι περισσότερο ρωμαϊκό και λιγότερο ελληνικό στη δομή του, ενώ ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός «ανακαλύφθηκε» μέσα από τις ανασκαφές των γερμανών, των αμερικανών, των γάλλων και των άγγλων.

Επιπλέον, μήν ξεχνάμε και το ρόλο τής θρησκείας. Στην οθωμανική αυτοκρατορία, η οποία είναι ένα πολυεθνικό κράτος, ο σουλτάνος είναι και ο χαλίφης, δηλαδή έχει και την κρατική και τη θρησκευτική εξουσία, πρέπει να επικοινωνεί με τους επιμέρους εκπροσώπους των εθνοτήτων. Συνομιλητής του είναι ο εκπρόσωπος κάθε μιλιέτ. Δηλαδή, μιας εθνότητας, που το χαρακτηριστικό της είναι η θρησκεία. Το ελληνικό μιλιέτ προσδιορίζεται από αυτούς, που είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. (Σ.σ. Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Zorba the Christian). Το μιλιέτ, το οποίο είναι καθολικό, δεν νοείται ως ελληνικό, δεν έχει σχέση με τον έλληνα. Είναι ο ρωμιός, για τον οποίο κριτήριο για να ανήκει σε αυτή την εθνότητα, είναι να ανήκει στο γένος το ελληνικό, δηλαδή να είναι ορθόδοξος.

Δεν μπορείτε να αποχωρίσετε το κομμάτι αυτό, διότι εκεί στηρίζεται πολλές φορές η έννοια τού ελληνικού εθνικισμού. Έχει μια πραγματική βάση. Έχει τη βάση, ότι αυτό, που εμφανίζεται ως ελληνικό έθνος, ταυτίζεται με τον χριστιανό ορθόδοξο.


Παρά τις προσπάθειες, που κατέβαλε το νέο κράτος στον ελλαδικό χώρο, για τη δημιουργία ελληνικής εθνικής συνείδησης σε ένα ετερόκλητο πλήθος ανθρώπων (βλάχων, αρβανιτών κ.λπ.), οι σημερινοί του κάτοικοι δεν έχουν ακόμα αποβάλει τις βαλκανο-ανατολίτικες παραδόσεις τους.

Για το όρος Βόρα, προτιμούν την παραδοσιακή τούρκικη ονομασία του, Καϊμακτσαλάν (=λευκή κορυφή), ενώ ακόμα και σήμερα πωλείται σαλέπι (τουρκ. salep, αραβ. saḥlab) από πλανόδιους σαλεπιτζήδες στο κέντρο τής Αθήνας.
Παρατηρείστε το σταυρό στην κορυφή τού δοχείου.
Η ορθοδοξία αποτέλεσε τον κοινό παρονομαστή των επήλυδων.
(Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Περί τής μή ελληνικής καταγωγής των μικρασιατών
και Zorba the Christian). 


«Ε.Ε.»: Μπορούμε να συμπεράνουμε λοιπόν, ότι το ιερατείο είναι,
που δημιούργησε το ελληνικό έθνος;

– Δεν το δημιούργησε. Είναι η βάση του. Δηλαδή, όταν υπήρξε ελληνικό κράτος, δεν μπορούσε να έχει ιδιοκτησία ο απλός αγρότης, διότι δεν επιτρεπόταν στην αυτοκρατορία να έχει ιδιοκτησία οποιοσδήποτε άλλος πλην αυτών, που ήταν επικεφαλής τού μιλιέτ. Η περιουσία ανήκε στο Πατριαρχείο, στο οποίο υπάγονταν τα μοναστήρια. Εξ αυτού τού λόγου η Ελλάδα δεν έχει ακόμη Κτηματολόγιο. Το βασικό πρόβλημα ήταν η μεταβίβαση της εκλλησιαστικής περιουσίας στο ελληνικό κράτος και σε ιδιώτες. Αντίθετα, στα Ιόνια νησιά, αλλά και στη Ρόδο και στη Λέρο, λόγω των ενετών υπάρχει Κτηματολόγιο.

Η συνέντευξη λόγω έκτασης έχει αναρτηθεί σε δυο μέρη.Τέλος Α΄μέρους.Για να μεταβείτε στο Β΄μέρος κάντε κλικ εδώ.

Πηγή:
By selana019

1 σχόλιο

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", Έθνος, Ανθρώπινα Δικαιώματα, Νομικό περιεχόμενο του έθνους, Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, Συνεντεύξεις, αναδημοσιεύσεις

Σχεδόν όλη η εργατική Νομοθεσία της Κύπρου – Νομοθεσία δικαιωμάτων των εργαζομένων στην Κύπρο – Ο εργοδότης δεν δικαιούται να αλλάζει μονομερώς τους όρους εργοδότησης σας μισθό ωράριο κλπ Αξιοποιείστε τα δικαιώματα σας

Ήδη προ μνημονίου και με αφορμή την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση οι εργοδότες βρήκαν ευκαιρία να καταπατήσουν τα δικαιώματα των εργαζομένων αλλάζοντας μονομερώς τους όρους είτε μειώνοντας μισθούς είτε τα ωράρια είτε απολύοντας κόσμο αδικαιολόγητα χωρίς προειδοποίηση κλπ

είχα γράψει τον Δεκέμβρη του 11 ένα κείμενο με μια σειρά νόμων που εγγυώνται τα εργατικά δικαιώματα,

https://osr55.wordpress.com/2011/12/31/

το λινκ των οποίων όμως δεν δουλεύει και δεν ανοίγει και έτσι τα ξαναβάζω εδώ με νέους συνδέσμους

Ήδη σε πολλές μεγάλες ή και μικρές επιχειρήσεις οι εργοδότες ενημερώνουν τους εργοδοτούμενους τους ότι δεν “βγαίνουν¨ και ότι …. “πρέπει” να τους μειώσουν τους μισθούς…

φυσικά όταν είχαν κέρδη όλοι αυτοί δεν έβγαζαν κιχ για να δώσουν αυξήσεις

πάμε παρακάτω

σύμφωνα με το νόμο περί όρων εργοδότησης ο κάθε εργοδότης ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ να ενημερώνει γραπτώς τους όρους εργοδότησης του κάθε εργοδοτουμένου

δηλαδή από τον μισθό που θα παίρνει μέχρι τα ακριβή του καθήκοντα τα διαλείμματα τις υπερωρίες αν θα παίρνει 13ο μισθό κλπ

Αυτό είναι υποχρέωση του εργοδότη

επίσης σύμφωνα με το νόμο περί ασφάλειας και υγείας ο κάθε εργοδότης υποχρεούται να εξασφαλίζει ότι οι εργοδοτούμενοι του θα εργάζονται σε συνθήκες ασφάλειας και προστασίας της υγείας τους

υπάρχει μάλιστα εξειδίκευση σε σχέση με τους εργαζομένους που εργάζονται μπροστά σε υπολογιστή όπου πρέπει να λαμβάνονται μέτρα ώστε ανά σύντομα τακτά διαστήματα να κάνουν διάλειμμα

ο εργοδότης ΔΕΝ δικαιούται να αλλάξει μονομερώς τους όρους εργοδότησης σας 

ΔΕΝ μπορεί να σας μειώσει τον μισθό και δεν μπορεί να κάνει ότιδήποτε χωρίς την συγκατάθεση σας

αν το πράξει αυτό σημαίνει ότι σας ωθεί προς εξαναγκασμό σε παραίτηση 

κάτι που μεταφράζεται σε παράνομο τερματισμό απασχόληση δηλαδή σε παράνομη απόλυση με όλα τα δικαιώματα που δικαιούται πλέον ο εργοδτούμενος

Μην υπογράφετε τίποτα με το οποίο δεν συμφωνείτε

ο νόμος σας παρέχει πάρα πολλά δικαιώματα τα οποία μπορείτε και πρέπει να τα αξιοποιήσετε

[σημείωση:  κάθε περίπτωση κρίνεται κατά περίπτωση και σύμφωνα με τα πραγματικά δεδομένα της κάθε μιας]

σχετικοί νόμοι

Ο περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμος του 1967 (Ν. 24/1967)

Ο περί Ετησίων Αδειών μετ’ Απολαβών Νόμος του 1967 (Ν. 8/1967)
Ο περί Ασφάλειας στους Τόπους Εργασίας Νόμος του 1988 (Ν. 60/1988)

Ο περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμος του 1980 (Ν. 41/1980)

Ο περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Καταβολή εφ’ άπαξ Ποσού) Νόμος του 1982 (Ν. 78/1982)

Ο περί Ίσης Μεταχειρίσεως Ανδρών και Γυναικών στα Επαγγελματικά Σχέδια Κοινωνικής Ασφάλισης Νόμος του 2002 (Ν. 133(I)/2002)

Ο περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμος του 2010 (Ν. 59(I)/2010)

Ο περί της Διατήρησης και Διασφάλισης των Δικαιωμάτων των Εργοδοτουμένων κατά τη Μεταβίβαση Επιχειρήσεων, Εγκαταστάσεων ή Τμημάτων Επιχειρήσεων ή Εγκαταστάσεων, Νόμος του 2000 (Ν. 104(I)/2000)

Ο περί Ομαδικών Απολύσεων Νόμος του 2001 (Ν. 28(I)/2001)

Ο περί Ενημέρωσης του Εργοδοτουμένου από τον Εργοδότη για τους Όρους που διέπουν τη Σύμβαση ή τη Σχέση Εργασίας Νόμος του 2000 (Ν. 100(I)/2000)

Ο περί Εργοδοτουμένων με Μερική Απασχόληση (Απαγόρευση Δυσμενούς Μεταχείρισης) Νόμος του 2002 (Ν. 76(I)/2002)

Ο περί της Οργάνωσης του Χρόνου Εργασίας Νόμος του 2002 (Ν. 63(I)/2002)

Ο περί Εμπορικής Ναυτιλίας (Οργάνωση του Χρόνου Εργασίας των Ναυτικών) Νόμος του 2003 (Ν. 79(I)/2003)

Ο περί Οργάνωσης του Χρόνου Εργασίας του Ιπτάμενου Προσωπικού της Πολιτικής Αεροπορίας Νόμος του 2004 (Ν. 12(I)/2004)

Ο περί της Οργάνωσης του Χρόνου Εργασίας των Εκτελούντων Κινητές Δραστηριότητες Οδικών Μεταφορών Νόμος του 2005 (Ν. 47(I)/2005)

Ο περί Γονικής Άδειας και Άδειας για Λόγους Ανωτέρας Βίας Νόμος του 2012 (Ν. 47(I)/2012)

Ο περί Ίσης Αμοιβής μεταξύ Ανδρών και Γυναικών για Εργασία Ίσης Αξίας Νόμος του 1989 (Ν. 158/1989)

Ο περί Ίσης Αμοιβής μεταξύ Ανδρών και Γυναικών για τηνΊδια Εργασία ή για Εργασία Ίσης Αξίας Νόμος του 2002 (Ν. 177(I)/2002)

Ο περί της Υποχρεωτικής Προσαρμογής των Ηλεκτρονικών Συστημάτων, των Συσκευών και των Συστημάτων Πληροφορικής στο Εργασιακό Περιβάλλον Του Έτους 2000 Νόμος του 1999 (Ν. 118(I)/1999)
Ο περί Έκτακτης Εισφοράς Εργοδοτουμένων, Συνταξιούχων και Αυτοτελώς Εργαζόμενων του Ιδιωτικού Τομέα Νόμος του 2011 (Ν. 202(I)/2011)
Ο περί της Συμπλήρωσης του Καταστατικού της Ευρωπαϊκής Συνεργατικής Εταιρείας όσον αφορά το Ρόλο των Εργαζομένων Νόμος του 2006 (Ν. 160(I)/2006)

Ο περί της Συμπλήρωσης του Καταστατικού της Ευρωπαϊκής Εταιρείας όσον αφορά τον Ρόλο των Εργαζομένων Νόμος του 2004 (Ν. 277(I)/2004)

Ο περί της Οργάνωσης του Χρόνου Εργασίας Νόμος του 2002 (Ν. 63(I)/2002)

Ο περί της Απόσπασης Εργαζομένων στο Πλαίσιο Παροχής Υπηρεσιών Νόμος του 2002 (Ν. 137(I)/2002)

Ο περί Εμπορικής Ναυτιλίας (Ελάχιστες Προδιαγραφές Ασφάλειας και Υγείας κατά την Εργασία στα Κυπριακά Αλιευτικά Σκάφη) Νόμος του 2002 (Ν. 160(I)/2002)

Ο περί της Εργασίας μέσω Επιχείρησης Προσωρινής Απασχόλησης Νόμος του2012 (Ν. 174(I)/2012)

Ο περί Αμιάντου (Ασφάλεια και Υγεία Προσώπων στην Εργασία) Νόμος του 1993 (Ν. 23(I)/1993)

Ο περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμος του 1996 (Ν. 89(I)/1996)

Ο περί Σχολικών Βοηθών (Όροι εργασίας και Μισθοδοσίας) Νόμος του 1991 (Ν. 99/1991)

Ο περί της Οργάνωσης του Χρόνου Εργασίας των Εκτελούντων Κινητές Δραστηριότητες Οδικών Μεταφορών Νόμος του 2005 (Ν. 47(I)/2005)

Ο περί της Θέσπισης Γενικού Πλαισίου Ενημέρωσης και Διαβούλευσης των Εργοδοτουμένων Νόμος του 2005 (Ν. 78(I)/2005)

Ο περί Προστασίας των Μισθών Νόμος του 2007 (Ν. 35(I)/2007)

Ο περί του Ελέγχου της Ανάληψης Εργασίας στον Ιδιωτικό Τομέα από Πρώην Κρατικούς Αξιωματούχους και Ορισμένους Πρώην Υπαλλήλους του Δημοσίου και του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα Νόμος του 2007 (Ν. 114(I)/2007)

Ο περί Εργοδοτουμένων εις Κέντρα Αναψυχής (Όροι Υπηρεσίας) Νόμος του 1968 (Ν. 80/1968)

1.        Ο περί Εργοδοτουμένων εις Κέντρα Αναψυχής (Όροι Υπηρεσίας) Νόμος του 1968 (Ν. 80/1968)

2.        Ο περί Ενημέρωσης του Εργοδοτουμένου από τον Εργοδότη για τους Όρους που διέπουν τη Σύμβαση ή τη Σχέση Εργασίας Νόμος του 2000 (Ν. 100(I)/2000)

3.        Ο περί της Διατήρησης και Διασφάλισης των Δικαιωμάτων των Εργοδοτουμένων κατά τη Μεταβίβαση Επιχειρήσεων, Εγκαταστάσεων ή Τμημάτων Επιχειρήσεων ή Εγκαταστάσεων, Νόμος του 2000 (Ν. 104(I)/2000)

4.        Ο περί της Προστασίας των Δικαιωμάτων των Εργοδοτουμένων σε Περίπτωση Αφερεγγυότητας του Εργοδότη Νόμος του 2001 (Ν. 25(I)/2001)

5.        Ο περί Εργοδοτουμένων με Μερική Απασχόληση (Απαγόρευση Δυσμενούς Μεταχείρισης) Νόμος του 2002 (Ν. 76(I)/2002)

6.        Ο περί Εργοδοτουμένων με Εργασία Ορισμένου Χρόνου (Απαγόρευση Δυσμενούς Μεταχείρισης) Νόμος του 2003 (Ν. 98(I)/2003)

7.        Ο περί της Θέσπισης Γενικού Πλαισίου Ενημέρωσης και Διαβούλευσης των Εργοδοτουμένων Νόμος του 2005 (Ν. 78(I)/2005)

8.        Ο περί της Διαδικασίας Πρόσληψης Εργοδοτουμένων Καθορισμένης Διάρκειας στη Δημόσια Υπηρεσία και για άλλα Συναφή Θέματα Νόμος του 2011 (Ν. 25(I)/2011)

9.        Ο περί της Διαδικασίας Πρόσληψης Εργοδοτουμένων Καθορισμένης Διάρκειας στη Δημόσια Υπηρεσία για την Προετοιμασία και Διεκπεραίωση της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ε.Ε. (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμος του 2011 (Ν. 86(I)/2011)

10.        Ο περί Έκτακτης Εισφοράς Αξιωματούχων, Εργοδοτουμένων και Συνταξιούχων της Κρατικής Υπηρεσίας και του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα Νόμος του 2011 (Ν. 112(I)/2011)

11.        Ο περί Έκτακτης Εισφοράς Εργοδοτουμένων, Συνταξιούχων και Αυτοτελώς Εργαζόμενων του Ιδιωτικού Τομέα Νόμος του 2011 (Ν. 202(I)/2011)

12.        Ο περί της Μείωσης των Απολαβών και των Συντάξεων των Αξιωματούχων, Εργοδοτουμένων και Συνταξιούχων της Κρατικής Υπηρεσίας και του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα Νόμος του 2012 (Ν. 168(I)/2012)

1.        Ο περί Δικηγορικών Υπαλλήλων Νόμος (ΚΕΦ. 3)

2.        Ο περί Πιστοποιούντων Υπαλλήλων Νόμος (ΚΕΦ. 39)

3.        Ο περί Ταμείου Προνοίας των Κυβερνητικών Υπαλλήλων Νόμος (ΚΕΦ. 308)

4.        Ο περί Εγγυήσεως υπό Δημοσίων Υπαλλήλων (Ακίνητος Ιδιοκτησία) Νόμος (ΚΕΦ. 310)

5.        Ο περί Δημοσίων Υπαλλήλων (Επιστροφή Εισφορών στο Ταμείο Εγγύησης) Νόμος (ΚΕΦ. 312)

6.        Ο περί Δημοσίων Υπαλλήλων (Προστασία) Νόμος (ΚΕΦ. 313)

7.        Ο περί Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου (Όροι Υπηρεσίας Υπαλλήλων) Νόμος, 1961 (Ν. 4/1961)

8.        Ο περί Αποκαταστάσεως Δημοσίων Υπαλλήλων Νόμος του 1961 (Ν. 48/1961)

9.        Ο περί των Υπαλλήλων των Κοινοτικών Σχολείων Νόμος του 1961 (11/1961 Ε.Κ.Σ.)

10.        Ο περί Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου (Υπηρεσία Κυβερνητικών Υπαλλήλων) (Διατάξεις Αφυπηρετήσεως) Νόμος του 1962 (Ν. 6/1962)

11.        Ο περί Αποζημιώσεως Δικαιούχων Υπαλλήλων Νόμος του 1962 (Ν. 52/1962)

12.        Ο περί Καθηγητών, Διδασκάλων και Υπαλλήλων Κοινοτικών Σχολείων (Άσκησις Διοικητικής Φύσεως Αρμοδιοτήτων) Νόμος του 1963 (8/1963 Ε.Κ.Σ.)

13.        Ο περί Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (Αποκατάστασις Υπαλλήλων και Υπηρετών, Επικύρωσις και Διασφάλισις) Νόμος του 1964 (Ν. 44/1964)

14.        Ο περί Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (Αποκατάστασις Υπαλλήλων και Υπηρετών, Επικύρωσις και Διασφάλισις) Νόμος του 1964 (Ν. 51/1964)

15.        Ο περί Υπαλλήλων των Κοινοτικών Σχολείων Μέσης Εκπαιδεύσεως Νόμος 1963 (8/1964 Ε.Κ.Σ.)

16.        Ο περί Δημοσίων Υπαλλήλων (Συγχώνευσις μετά των Μισθών μέρους του Τιμαριθμικού Επιδόματος) Νόμος του 1967 (Ν. 10/1967)

17.        Ο περί Δημοσίων Υπαλλήλων (Αναθεώρησις των Μισθών και Μισθοδοτικών Κλιμάκων) Νόμος του 1968 (Ν. 106/1968)

18.        Ο περί Ταμείου Προνοίας των Κυβερνητικών Υπαλλήλων (Διάλυσις) Νόμος του 1969 (Ν. 33/1969)

19.        Ο περί Δημοσίων Υπαλλήλων (Αύξησις των Μισθών) Νόμος του 1972 (Ν. 84/1972)

20.        Ο περί Κρατικών Υπαλλήλων (Προσωριναί Διακανονιστικαί Διατάξεις) Νόμος του 1975 (Ν. 54/1975)

21.        Ο περί Υπαλλήλων και Εργατών Ωρισμένων Δήμων (Υπολογισμός Συντάξεων, Χορηγημάτων και Φιλοδωρημάτων) και Αγροφυλάκων Ορισμένων Χωρίων (Υπολογισμός Χορηγημάτων) Νόμος του 1976 (Ν. 50/1976)

22.        Ο περί Δημοσίων Υπαλλήλων (Αύξησις των Μισθών) Νόμος του 1977 (Ν. 56/1977)

23.        Ο περί Εκτάκτων Δημοσίων Υπαλλήλων (Διορισμός εις Δημοσίας Θέσεις) Νόμος του 1979 (Ν. 35/1979)

24.        Ο περί Δημοσίων Υπαλλήλων (Αναπροσαρμογή Μισθών) Νόμος του 1980 (Ν. 48/1980)

25.        Ο περί Δημοσίων Υπαλλήλων (Αναπροσαρμογή Μισθών και Ρύθμισις Άλλων επί Μέρους Θεμάτων) Νόμος του 1981 (Ν. 22/1981)

26.        Ο περί Εκτάκτων Δημοσίων Υπαλλήλων (Διορισμός εις Δημοσίας Θέσεις) Νόμος του 1981 (Ν. 32/1981)

27.        Ο περί Κρατικών Υπαλλήλων (Αύξησις των Μισθών) Νόμος του 1981 (Ν. 52/1981)

28.        Ο περί Δημοσίων Υπαλλήλων (Αναπροσαρμογή Μισθών) Νόμος του 1983 (Ν. 4/1983)

29.        Ο περί Εκτάκτων Δημοσίων Υπαλλήλων (Διορισμός σε Δημόσιες Θέσεις) Νόμος του 1983 (Ν. 53/1983)

30.        Ο περί Δημοσίων Υπαλλήλων (Αναδιάρθρωσις Ωρισμένων Θέσεων και Ρύθμισις Άλλων επί Μέρους Συναφών Θεμάτων) Νόμος του 1984 (Ν. 20/1984)

31.        Ο περί Δημοσίων Υπαλλήλων (Αναδιάρθρωσις Ωρισμένων Θέσεων και Ρύθμισις Άλλων επί Μέρους Συναφών Θεμάτων) Νόμος του 1985 (Ν. 33/1985)

32.        Ο περί Προσλήψεως Έκτακτων Υπαλλήλων (Δημόσια και Εκπαιδευτική Υπηρεσία) Νόμος του 1985 (Ν. 99/1985)

33.        Ο περί Εκτάκτων Δημοσίων Υπαλλήλων (Διορισμός σε Δημόσιες Θέσεις) Νόμος του 1985 (Ν. 160/1985)

34.        Ο περί Προσλήψεως Έκτακτων Υπαλλήλων στην Υπηρεσία Νομικών Προσώπων Δημόσιου Δικαίου Νόμος του 1985 (Ν. 169/1985)

35.        Ο περί Προσλήψεως Έκτακτων Υπαλλήλων (Δημοσία και Εκπαιδευτική Υπηρεσία) (Απαγορευτικός) (Αρ. 1) Νόμος του 1986 (Ν. 166/1986)

36.        Ο περί Προσλήψεως Εκτάκτων Υπαλλήλων εις την Υπηρεσίαν Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (Απαγορευτικός) (Αρ. 1) Νόμος του 1986 (Ν. 167/1986)

37.        Ο περί Προσλήψεως Έκτακτων Υπαλλήλων (Δημοσία και Εκπαιδευτική Υπηρεσία) (Απαγορευτικός) (Αρ. 1) Νόμος του 1987 (Ν. 6/1987)

38.        Ο περί Προσλήψεως Έκτακτων Υπαλλήλων (Δημοσία και Εκπαιδευτική Υπηρεσία) (Απαγορευτικός) (Αρ. 2) Νόμος του 1987 (Ν. 19/1987)

39.        Ο περί Κρατικών Υπαλλήλων (Αύξησις Μισθών και Συντάξεων) Νόμος του 1987 (Ν. 155/1987)

40.        Ο περί Προσλήψεως Έκτακτων Υπαλλήλων (Δημοσία και Εκπαιδευτική Υπηρεσία) (Απαγορευτικός) (Αρ. 3) Νόμος του 1987 (Ν. 209/1987)

41.        Ο περί Προσλήψεως Έκτακτων Υπαλλήλων (Δημόσια και Εκπαιδευτική Υπηρεσία) (Απαγορευτικός) (Αρ. 1) Νόμος του 1990 (Ν. 10/1990)

42.        Ο περί Νομικών Προσώπων Δημόσιου Δικαίου (Αξιολόγηση, Ελευθερία Έκφρασης Γνώμης και Πολιτικά Δικαιώματα Υπαλλήλων) Νόμος του 1990 (Ν. 155/1990)

43.        Ο περί Κρατικών Υπαλλήλων (Αύξηση Μισθών και Συντάξεων) Νόμος του 1990 (Ν. 201/1990)

44.        Ο περί Εκτάκτων Υπαλλήλων (Διορισμός σε Δημόσιες Θέσεις) Νόμος του 1991 (Ν. 4/1991)

45.        Ο περί Εκτάκτων Υπαλλήλων (Διορισμός σε Δημόσιες Θέσεις) Νόμος του 1991 (Ν. 45/1991)

46.        Ο περί Κρατικών Υπαλλήλων (Αύξηση Μισθών και Συντάξεων) Νόμος του 1994 (Ν. 12(I)/1994)

47.        Ο περί της Διαδικασίας Πρόσληψης Έκτακτων Υπαλλήλων στη Δημόσια και Εκπαιδευτική Υπηρεσία Νόμος του 1995 (Ν. 108(I)/1995)

48.        Ο περί Κρατικών Υπαλλήλων (Αύξηση Μισθών και Συντάξεων) Νόμος του 1996 (Ν. 81(I)/1996)

49.        Ο περί Εντάξεως Έκτακτων Υπαλλήλων στη Δημόσια Υπηρεσία Νόμος του 1996 (Ν. 107(I)/1996)

50.        Ο περί Αρχής Λιμένων Κύπρου (Αύξηση των Μισθών των Υπαλλήλων) Νόμος του 1997 (Ν. 1(I)/1997)

51.        Ο περί Διορισμού στην Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Υπαλλήλων που Υπηρετούν επί Συμβάσει Νόμος του 1997 (Ν. 44(I)/1997)

52.        Ο περί Ρυθμίσεως των Συνταξιοδοτικών Ωφελημάτων των Αγνοουμένων Κρατικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων των Οργανισμών Δημόσιου Δικαίου Νόμος του 1998 (Ν. 24(I)/1998)

53.        Ο περί Διορισμού Έκτακτων Υπαλλήλων στον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού Νόμος του 1998 (Ν. 78(I)/1998)

54.        Ο περί Διορισμού Έκτακτων Υπαλλήλων στο Συμβούλιο Αμπελουργικών Προϊόντων Νόμος του 1998 (Ν. 82(I)/1998)

55.        Ο περί Εντάξεως Έκτακτων Υπαλλήλων στην Αρχή Λιμένων Κύπρου Νόμος του 1998 (Ν. 89(I)/1998)

56.        Ο περί Διορισμού Εκτάκτων Υπαλλήλων στο Συμβούλιο Εμπορίας Κυπριακών Πατατών Νόμος του 1999 (Ν. 20(I)/1999)

57.        Ο περί Διορισμού Έκτακτων Υπαλλήλων στην Αρχή Κρατικών Εκθέσεων Νόμος του 1999 (Ν. 26(I)/1999)

58.        Ο περί Διορισμού Έκτακτων Υπαλλήλων στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου Νόμος του 1999 (Ν. 97(I)/1999)

59.        Ο περί Νομικών Προσώπων Δημόσιου Δικαίου (Συντάξιμη Υπηρεσία Υπαλλήλων που Υπηρέτησαν στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο) Νόμος του 1999 (Ν. 100(I)/1999)

60.        Ο περί Διορισμού Εκτάκτων Υπαλλήλων στο θεατρικό Οργανισμό Κύπρου Νόμος του 1999 (Ν. 130(I)/1999)

61.        Ο περί Διορισμού Έκτακτων Υπαλλήλων στο Δήμο Πάφου Νόμος του 2000 (Ν. 22(I)/2000)

62.        Ο περί Αρχής Λιμένων Κύπρου (Αύξηση των Μισθών των Υπαλλήλων) Νόμος του 2000 (Ν. 35(I)/2000)

63.        Ο περί Κρατικών Υπαλλήλων (Αύξηση Μισθών και Συντάξεων) Νόμος του 2000 (Ν. 52(I)/2000)

64.        Ο περί Εντάξεως Εκτάκτων Υπαλλήλων στην Υπηρεσία του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λεμεσού-Αμαθούντας Νόμος του 2000 (Ν. 147(I)/2000)

65.        Ο περί Κρατικών Υπαλλήλων (Αύξηση Μισθών και Συντάξεων) Νόμος του 2003 (Ν. 1(I)/2003)

66.        Ο περί Αρχής Λιμένων Κύπρου (Αύξηση των Μισθών των Υπαλλήλων) Νόμος του 2003 (Ν. 18(I)/2003)

67.        Ο περί Απολαβών των Κρατικών Υπαλλήλων Νόμος του 2003 (Ν. 223(I)/2004)

68.        Ο περί Κρατικών Υπαλλήλων (Αύξηση Μισθών και Συντάξεων) Νόμος του 2006 (Ν. 50(I)/2006)

69.        Ο περί Αρχής Λιμένων Κύπρου (Αύξηση των Μισθών των Υπαλλήλων) Νόμος του 2006 (Ν. 149(I)/2006)

70.        Ο περί της Ρύθμισης της Λειτουργίας Καταστημάτων και των Όρων Απασχόλησης των Υπαλλήλων τους, Νόμος του 2006 (Ν. 155(I)/2006)

71.        Ο περί Κρατικών Υπαλλήλων (Αύξηση Μισθών και Συντάξεων) Νόμος του 2007 (Ν. 19(I)/2007)

72.        Ο περί του Ελέγχου της Ανάληψης Εργασίας στον Ιδιωτικό Τομέα από Πρώην Κρατικούς Αξιωματούχους και Ορισμένους Πρώην Υπαλλήλους του Δημοσίου και του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα Νόμος του 2007 (Ν. 114(I)/2007)

73.        Ο περί Κρατικών Υπαλλήλων (Αύξηση Μισθών και Συντάξεων) Νόμος του 2008 (Ν. 49(I)/2008)

74.        Ο περί της Αρχής Λιμένων Κύπρου (Αύξηση των Μισθών των Υπαλλήλων) Νόμος του 2008 (Ν. 85(I)/2008)

75.        Ο περί Υπαλλήλων του Οργανισμού Αγροτικών Πληρωμών (Αύξηση Μισθών και Συντάξεων) Νόμος του 2008 (Ν. 115(I)/2008)

76.        Ο περί Προσλήψεως Εκτάκτων Υπαλλήλων (Δημόσια και Εκπαιδευτική Υπηρεσία) (Κατάργηση) Νόμος του 2011 (Ν. 85(I)/2011)

77.        Ο περί Συνταξιοδοτικών Ωφελημάτων Κρατικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα περιλαμβανομένων και των Αρχών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Διατάξεις Γενικής Εφαρμογής) Νόμος του 2011 (Ν. 113(I)/2011)

78.        Ο περί Συνταξιοδοτικών Ωφελημάτων Κρατικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα περιλαμβανομένων και των Αρχών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Διατάξεις Γενικής Εφαρμογής) Νόμος του 2012 (Ν. 216(I)/2012)

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "οικονομική κρίση", Εργατικά Δικαιώματα, Εργατικοί Νόμοι, Μετά την λύση...., Νόμος Μείωσης Μισθών και Συντάξεων 168/2012

Αυθαίρετη κράτηση: πρώτη διερευνητική επίσκεψη εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Ελλάδα

από
Η Ελληνική Δράση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα έχει κληθεί να συμμετάσχει στην πρώτη διερευνητική επίσκεψη εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Ελλάδα για την «αυθαίρετη κράτηση». Ακολουθεί η ανακοίνωση τύπου της Ομάδας Εργασίας του ΟΗΕ για την Αυθαίρετη Κράτηση:
ΓΕΝΕΥΗ / ΑΘΗΝΑ (17 Ιανουαρίου 2013) – Η Ομάδα Εργασίας του ΟΗΕ για την Αυθαίρετη Κράτηση,  θα πραγματοποιήσει την πρώτη επίσημη διερευνητική αποστολή της στην Ελλάδα, προκειμένου να αξιολογήσει την κατάσταση σχετικά με  τη στέρηση της ελευθερίας στη χώρα.
Από τις 21 έως τις 31 Ιανουαρίου 2013, η ομάδα των ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων που έχουν επιλεγεί από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ για να διερευνήσουν ισχυρισμούς για αυθαίρετη στέρηση της ελευθερίας, θα επισκεφτούν διάφορους χώρους κράτησης, όπως φυλακές, αστυνομικά τμήματα, κέντρα κράτησης μεταναστών και ψυχιατρικά ιδρύματα.
Η διερευνητική αποστολή θα προσφέρει την ευκαιρία της συνεργασίας  με τις αρμόδιες αρχές σε εκτελεστικό, νομοθετικό, δικαστικό και τοπικό επίπεδο, όπως και με οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών
Η αποστολή θα αποτελείται από τον  κ. Mads Andenas (Νορβηγία) και τον κ. Vladimir Tochilovsky (Ουκρανία)* οι οποίοι θα συνοδεύονται από μέλη του προσωπικού του Γραφείου του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
Τη Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2013 θα δοθεί συνέντευξη Τύπου σχετικά με το προκαταρκτικό πόρισμα της Ομάδας Εργασίας (Περισσότερες λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν αργότερα).
Η  τελική έκθεσης της επίσκεψης θα παρουσιαστεί στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων μέσα στο 2013.
(*) Τα  άλλα τρία μέλη της Ομάδας Εργασίας είναι ο Πρόεδρος- Εισηγητής    El Hadji Malick (Σενεγάλη),ο  Αντιπρόεδρος Shaheen Sardar Ali(Πακιστάν) και ο  Roberto Garretón (Χιλή).
ΤΕΛΟΣ
Η  πρώην  Επιτροπή  για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα δημιούργησε την Ομάδα Εργασίας το 1991, προκειμένου να  διερευνήσει ισχυρισμούς  για αυθαίρετη στέρηση της ελευθερίας., η εντολή της παρατάθηκε το 1997 ώστε να καλύψει το θέμα της  προσωρινής κράτησης μεταναστών και αιτούντων άσυλο. Στις 30 Σεπτεμβρίου 2010, το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων παρέτεινε την εντολή  για άλλα τρία χρόνια.  
Για περισσότερες πληροφορίες:  http://www.ohchr.org/EN/Issues/Detention/Pages/WGADIndex.aspx
Βάση δεδομένων της Ομάδας  Εργασίας του ΟΗΕ για την Αυθαίρετη Κράτηση: http://www.unwgaddatabase.org/un/
ΟΗΕ και Ανθρώπινα Δικαιώματα – Ελλάδα: http://www.ohchr.org/EN/Countries/ENACARegion/Pages/GRIndex.aspx
Για περισσότερες πληροφορίες παρακαλούμε επικοινωνήστε με
Δημήτρης Φατούρος  (+32 2 788 84 68 / fatouros@unric.org)
Καίτη Κεχαγιόγλου (210 – 67 26 462/3 kehayioy@unhcr.org)  
Miguel de la Lama, Γραμματεία της Ομάδας Εργασίας για την Αυθαίρετη Κράτηση)  (+41 79 444 4187 / mdelalama@ohchr.org) ή
Helle Dahl Iversen (+41 79 444 4908 /  hiversen@ohchr.org)
Για πληροφορίες σχετικά με τους ανεξάρτητους εισηγητές του ΟΗΕ:
Xabier Celaya, UN Human Rights – Media Unit (+ 41 22 917 9383 / xcelaya@ohchr.org)
ΟΗΕ και Ανθρώπινα Δικαιώματα στα Κοινωνικά Δίκτυα:
Ενημερωθείτε για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα: http://uhri.ohchr.org/en
*******************************************************************************
MEDIA ADVISORY
Arbitrary Detention: first fact-finding visit to Greece by UN rights expert group
GENEVA / ATHENS (17 January 2013) – The United Nations Working Group on Arbitrary Detention will undertake its first official fact-finding mission to Greece to assess the situation of deprivation of liberty in the country.
From 21 to 31 January 2013, the group of independent experts designated by the UN Human Rights Council to investigate allegations of arbitrary deprivation of liberty will visit various detention facilities, including prisons, police stations, detention centres for migrants and psychiatric institutions.
The fact-finding mission will provide an opportunity to engage with the relevant authorities at the executive, legislative, judicial and local levels as well as civil society organizations.
The delegation will consist of Mr. Mads Andenas (from Norway) and Mr. Vladimir Tochilovsky (from Ukraine)*. They will be accompanied by staff from the UN human rights office.
press conference on the preliminary findings of the Working Group will be held on 31 January 2013. Further details to follow.
The final report of the visit will be presented to the Human Rights Council in 2013.
(*) The other three members of the Working Group are El Hadji Malick Sow who is the Chair-Rapporteur (from Senegal), Shaheen Sardar Ali who is the Vice-Chair (from Pakistan) and Roberto Garretón (from Chile).
ENDS
The former Commission on Human Rights established the Working Group in 1991 to investigate allegations of arbitrary deprivation of liberty. Its mandate was extended in 1997 to cover the issue of the administrative custody of immigrants and asylum-seekers. The Human Rights Council extended the Working Group’s mandate for a further three-year period on 30 September 2010. Learn more, visit:http://www.ohchr.org/EN/Issues/Detention/Pages/WGADIndex.aspx
Database of the Working Group on Arbitrary Detention at:
UN Human Rights, Country Page – Greece: http://www.ohchr.org/EN/Countries/ENACARegion/Pages/GRIndex.aspx
For more information and media requests, please contact:
Dimitri Fatouros (+32 2 788 84 68 / greece@unric.org)
Miguel de la Lama, Secretary of the Working Group on Arbitrary Detention (+41 79 444 4187 / mdelalama@ohchr.org) or
Helle Dahl Iversen (+41 79 444 4908 /  hiversen@ohchr.org)
For media inquiries related to other UN independent experts:
Xabier Celaya, UN Human Rights – Media Unit (+ 41 22 917 9383 / xcelaya@ohchr.org)
UN Human Rights, follow us on social media:
Storify:            http://storify.com/UNrightswire
Check the Universal Human Rights Index: http://uhri.ohchr.org/en
Αναρτήθηκε από Ηλέκτρα – Λήδα Κούτρα στις 2:03 μ.μ.

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", "θεσμοί", Hellenic Action for Human Rights, Human Rights Links, ρατσισμός, Αυθαίρετη κράτηση, Ανθρώπινα Δικαιώματα, ΟΗΕ, Παγκόσμια διακήρυξη ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αναδημοσιεύσεις

Για το debate και το φυσικό αέριο

Εδικά ο ξεφτιλισμένος νίκος χρυσάνθου αναστασιάδης είναι ένας πολιτικάντης πιντωμένος στις επικοινωνιακές κορτιζόνες

μιλούσε έλεγε έλεγε τζαι τίποτε δεν έλεγε επί της ουσίας

εννα τα κανονίσει ούλλα με τα κονέξιον που έχει εις τα ευρώπας τζαι τους φίλους του όπως τα εκανόνισεν προφανώς ο σαμαράς με τους δικούς του αφού μας τον έφερεν τζαι ως παράδειγμα!!! ότι τάχα αναβαθμίστηκεν η ελλάδα!!! δηλαδή εννα πελλάνουμεν τέλεια μες τούντον κωλότοπο

εννα αποκρατικοποιήσει εννα ιδιωτικοποιήσει εννά μετοχποιήσει κλπ όμορφα τζαι ωραία ώστε οι τιμές προφανώς να εκτοξευθούν στα ύψη τζαι κανένας έλεγχος να μεν υπάρχει πχ για το ρεύμα το νερό κλπ

απλά να θυμίσουμε ότι η Συτα εκαταδικάστηκεν που την επιτροπή ανταγωνισμού γιατί είχεν τις τιμές της πολλά…..χαμηλές!!!!! τζαι ότι πρέπει να τις αυξήσει για να μπορούν τζαι οι καημένοι οι ιδιώτες κερδοσκόποι να έχουν…..κέρδη!!!!!

ο μαλάς άοσμος άχρωμος αμήχανος τάχα μιλά για το μέλλον τζαι όι για το παρελθόν γιατι προφανώς εν βολεύκει εμίλησεν για καινοτομίες για ανάπτυξη τζαι άλλες όμορφες γενικολογίες

ότι εννα κάμει κρατικήν τράπεζα για τα ακίνητα αλλά λεφτά εν μας είπεν που εννα τα εύρει για τούντην τράπεζα

ο λιλλήκας επέμενε συνέχεια πάνω στο φυσικό αέριο τζαι ότι πρέπει να το αξιοποίησουμε που τα τωρά ώστε να αποδεσμευττεί που του μνημόνιο

ο λιλλήκας μου είναι παντελώς αντιπαθής ως πολιτική προσωπικότητα που εγύρισεν τα ούλλα ώστε να εν μες την εξουσία που τον βασιλείου στο ακελ τζαι μετά στον τάσο

που τζαμέ τζαι τζει όμως θέλω να είμαι δίκαιος τζαι να πω ότι εχτές ήταν ο μόνος που εμίλησεν πρακτικά τζαι είπεν πράματα που με επροβληματίσαν τζαι αγχώσαν με

μια μικρή έρευνα που έκαμα φαίνεται ότι η κύπρος έχει φυσικόν αέριο  που ίσως ανέρχονται στα 60 τρις κυβικά πόδια που μεταφράζεται σε αξία κάπου στα 2,1 ΤΡΙΣ

http://www.ert.gr/europe/item/24719-Eparkh-ta-koitasmata-fysikoy-aerioy-ths-Kyproy-gia-250-chronia

μόνον το περιβόητον οικόπεδον 12 αξίζει 350 ΔΙΣ

μιλάμε για αστρονομικά νούμερα που όι έναν αλλά τζαι 20 μνημόνια καλύφκουν τα

ο λιλλήκας λαλεί ότι μπορείς να προπωλήσεις φυσικόν αέριο έστω τζαι αν δεν ξέρουμε ακριβήν ποσότητα τζαι να κάμεις συμφωνίες  με χώρες όπως η κίνα τζαι η ιαπωνία που αγοράζουν φυσικόν αέριο για τα επόμενα 25 χρόνια

τούτον που μου έκαμεν εντύπωση τζαι άγχωσεν με πάρα πολλά μπορώ να πω είναι το γεγονός ότι τόσον ο αναστασιάδης όσον τζαι ο μαλάς χωρίς να απαντούν επί της ουσίας απλά λένε ότι δεν γίνεται τζαι δεν γίνεται

καταρχήν να πω ότι ακούεται μου λογικό να μπορείς να προπωήσεις κάτι το οποίο γνωρίζεις ότι υπάρχει τζαι ξέρεις ποια είναι η μίνιμουμ ποσότητα του υπολογίζοντας το κόστος εξόρυξης κλπ

αν σκεφτείς ότι η οικονομία της κύπρου αντιστοιχεί στο 0,2% του ΑΕΠ της ΕΕ τότε αντιλαμβάνεσαι ότι τα μεγέθη για την λεγόμενη …»διάσωση» της κύπρου δηλαδή των τοκογλύφων τραπεζών δηλαδή τα 18 δις είναι ψίχουλα, ειδικά αν αναλογιστείς ότι στην ελλάδα το πρώτο πακέτο ήταν 25 δις προς τις τράπεζες μόνο τζαι μέχρι τωρά εδοθήκαν 220 ΔΙΣ

μιλούμε για ψίχουλα

ψίχουλα όμως δεν είναι σε καμιά περίπτωση τα 2,1 ΤΡΙΣ που ενδεχομένως αξίζει το φυσικόν αέριο

θεωρώ ξεκάθαρο ότι παίζονται πολλά άσιημα παιχνίδια εις βάρος της κύπρου τζαι η συγκυρία που μας επροέκυψεν είναι πολλά δύσκολη

έχω ήδη προ πολλού γράψει ότι τα γκάζια επήαν περίπατο ήδη μέσω του μνημονίου που το 1/3 θα πηαίνει για την ξεχρέωση του

αλλά τζαι μέσω του ΕΜΣ που έγραψα ήδη που τον φεβράρη πέρσι

https://osr55.wordpress.com/2012/02/28/

ΕΣΥ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΠΟΥ ΥΠΕΓΡΑΨΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΦΚΙΑΣ ΣΤΙΣ 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΗΡΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΧΑΠΑΡΙ;;; Ευρωπαικος μηχανισμός στήριξης ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ολα τα κράτη μέλη της ευρωζώνης

αν σκεφτείς επίσης ότι ο τρόπος που το χρέος είναι γεωμετρικά αυξανόμενο λόγω του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί το σύστημα και ειναι για αυτό που η τεράστια οικονομία της ΓΕρμανίας έχει δημόσιο χρέος 85% κλπ

https://osr55.wordpress.com/2013/01/10/

Περί βιώσιμου χρέους τζαι άλλα παραμύθκια που σας ταίζουν …….Στοιχεία από τον Economist: oi ΗΠΑ έχουν δημόσιο χρέος 11,5 ΤΡΙΣ δηλ. 73,3% επί του ΑΕΠ, η Γερμανία έχει δ. χρέος 2,7 ΤΡΙΣ, 82,7% του ΑΕΠ!!! Γαλλία 2,4 ΤΡΙΣ χρέος 89,3% Ιταλία 2,5 ΤΡΙΣ 120,1% ΑΕΠ, η Κύπρος έχει 16 ΔΙΣ χρέος και λιγότερο ποσοστό από τους άλλους με 73% και μπαίνει σε μνημόνιο..ΑΝΑΛΥΣΗ ΕΚΔΟΣΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΣ κρίση χρέους

ειδικά με το δημοσιονομικό σύμφωνο που τέθηκε σε εφαρμογή την πρώτη του χρόνου όλα είναι διαμορφωμένα έτσι ώστε τα κράτη να είναι πάντα καταχρεωμένα στις λεγόμενες αγορές δηλαδή στους τοκογλύφους τράπεζες

ούτως ώστε να διαιωνίζεται το χρέος για πάντα και να καρπώνονται όλοι αυτοί οι τοκογλύφοι δημόσια περιουσία

https://osr55.wordpress.com/2013/01/01/

Τι είναι Δημοσιονομικό Σύμφωνο που τίθεται σε εφαρμογή σήμερα που ορίζει για ισοσκελισμένους προυπολογισμούς που θα πρέπει να μπουν στο σύνταγμα της Κύπρου και της Ελλάδας; Τι είναι το ΕΣΜ και πως συνδέεται με το φυσικό αέριο που ήδη έχει εξανεμιστεί με αυτό τον μηχανισμό; Η άγρια λιτότητα άρχισε ήδη από σήμερα και με αυξήσεις στην βενζίνη… Η λαίλαπα άρχισε να γίνεται απόλυτα αληθινή σήμερα

αυτά γίνονται πολύ επικίνδυνα όταν μιλάμε για δημόσιο πλούτο ύψους μέχρι και 2,1 ΤΡΙΣ  όπως είναι το φυσικό αέριο

τζαι είναι πολλά ύποπτη η στάση των ακελδησυένωσηκάφρων που απλά λαλούν ότι είναι ανέφικτόν κλπ

θέλει έρευνα το θέμα

και επανέρχομαι

4 Σχόλια

Filed under "οικονομική κρίση", Debate, ESM, τρόικα, τράπεζες δημιουργοί χρήματος από το πουθενά, Αναστασιάδης Μαλάς Λιλήκας, Εκλογές 2013, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, Φυσικό αέριο, κρίση, κρίση χρέους, μνημόνιο, νικος χρυσανθους κατα ΧΑΚ αναστασιάδης

ΔΟΞΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΕΧΟΥΜΕ Θ€Ο…η συνέχεια…η ανταπάντηση στην απάντηση του Τομη του Βου εις τους σατανιστάς

DSC_0010

 

 

DSC_0009

😉

======================

https://osr55.wordpress.com/2011/08/22/

↓ Jump to Comments

Ανακοινωση από Ττόμυς Βους, Νικολάκης σας ο Παπ, Φούλης σας ο Νέο και λοιπή συναπαρτζιά του πλούτου που ποτέ δεν δούλεψαν :

όλοι μαζί πρέπει να συνεισφέρΕΤΕ για σωθούμε και ν α πλουτίσουμε έτι περισσότερο αφού άλλωστε…

και λίγο καιρό μετά……………….

https://osr55.wordpress.com/2011/11/21/

ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 21, 2011 · 3:08 ΜΜ | ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΊΑ

↓ Jump to Comments

Η αποστομωτική απάντηση του Τόμη Βου GoldenMouth προς τους υβριστάς της πίστεως ημών! =€ΧΟΥΜ€=

τόλμησαν οι άπιστοι σατανιστές αντίχριστοι να ειρωνευτούν

ΑΜΕΣΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ αποκατάστασης της ηθικής ημών και υμων αγαπητοί εν λεφτώ αδελφοί!

ΚΑΙ Η ΑΠΟΣΤΟΜΩΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΤΡΑΠΕΖΙΤΗ ΗΜΩΝ ΤΟΜ ΒΟΥ ΤΟΥ GOLDENMOUTH

     

                                   ΧΑ!

                           ΠΤΩΧΟΙ! 

            ΟΥ ΝΑ ΜΟΥ ΧΑΘΕΙΤΕ

                  ΠΑΛΙΟΣΑΤΑΝΙΣΤΑΙ

 

Σχολιάστε

Filed under παράσιτα πλούσιοι, Άνθρωπος κοινωνικά καθορισμένος, Δόξα τα λεφτά έχουμε θεό, Σάτιρα, Τόμυς ο Βους, Φωτογραφίες Εικόνες, ας πούμε, καλλιτεχνικά ;), θεός αθεος, ούτε θεός ούτε αφέντης

Πορεία αλληλεγγύης στις καταλήψεις 12/1/2013 ό,τι δεν έδειξαν οι δημοσιοκάφροι 10 χιλιάδες άνθρωποι…ποτάμι της αναρχίας

 

2 Σχόλια

Filed under πορεία, Αυτοοργάνωση Αυτοδιαχείριση, Αναρχισμός, Αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση Ροσινάντε, Αναρχοσυνδικαλισμός, Ελευθερία του λόγου, Ελευθεριακός Κόσμος, Μπάτσοι σκουλίκια δολοφόνοι, ΜΜΕξαπάτησης, βίντεο, ούτε θεός ούτε αφέντης, Villa Amalias Κατάληψη

Η Κύπρος και το Δάνειο της Ρωσίας …από την Cynical… η Ρωσία θα δώσει τελικά το δάνειο μέσω του ΔΝΤ; Γιατί δεν το δίνει απευθείας; Γιατί ως καλός νταβατζής δεν θέλει να έλθει σε ρήξη με τον ετερο νταβατζή την ΕΕ και το ΔΝΤ εκμεταλλευόμενη την πουτάνα τους δηλαδή την κυπρούλα

Από την cynical διαβάζουμε μια ενδιαφέρουσα άποψη για τον λόγο που η Ρωσία δεν έδωσε τελικά νέο δάνειο στην Κύπρο αλλά που τελικά θα το δώσει μέσω του….ΔΝΤ

και αυτό που πρέπει να γίνει αντιληπτό είναι ο τρόπος με τον οποίον διαμορφώνονται οι γεωπολιτικοί σχηματισμοί και συνεργασίες και πως λειτουργούν οι διάφορες αυτοκρατορίες στις οποίες είμαστε υπήκοοι

και ότι τελικά όλοι αυτοί οι «εχθροί» είναι κατά πως βολεύει την περίσταση

ακριβώς όπως ήταν σύμμαχοι κατά του κοινού εχθρού ο στάλιν με τον τσόρτσιλ τον ρούσβελτ κατά του χίτλερ

πως είχαμε το φαινόμενο μερκοζυ με τον λεγομένο γαλλογερμανικό άξονα κλπ

Τα κράτη και οι ολιγάρχες τους έχουν τα δικά τους συμφέρονται που ουδεμία σχέση έχουν με τους λαούς τους και είναι αυτό που πρέπει πρώτα και κύρια να γίνει αντιληπτό

http://e-cynical.blogspot.com/2013/01/blog-post_12.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+Cynical+%28CYNICAL%29

Η άρνηση της Ρωσίας να χορηγήσει για δεύτερη φορά δάνειο στην Κύπρο έδωσε ένα πρώτης τάξεως επιχείρημα στις εγχώριες μνημονιακές δυνάμεις για να συνεχίζουν να θριαμβολογούν κατά το πρότυπο των μωρών, ότι το να φιλάς κατουρημένες ποδιές δεν είναι παρά ο μόνος δρόμος, ο ορθός, και ότι το να νομίζεις ότι υπάρχει ζωή και έξω απ’ το μαντρί δεν αποτελεί παρά πλάνην οικτράν. Δεν είναι όμως έτσι, αν έτσι νομίζουν.

Πρώτον, διότι κανείς δεν γνωρίζει τι ειπώθηκε και ποιοι ήταν οι λόγοι της άρνησης, καθώς επίσης  ποια ήταν τα ανταλλάγματα ή οι υποσχέσεις που δόθηκαν.

Και κατά δεύτερον υπάρχει και μια άλλη εξήγηση ότι η Ρωσία δεν θα είχε κανένα λόγο να το αρνηθεί αν δεν ακολουθούσε τους κανόνες του καλού νταβατζή, σύμφωνα με τους οποίους, για λόγους κοινωνικής ειρήνης, κανένας νταβατζής δεν θα τολμούσε να αναμειχθεί στην επικράτεια του άλλου, αρμέγοντας πέρα από τις δικές του και τις ξένες πουτάνες.
Μιας και η χορήγηση δανείου ενός κάποιου όχι τόσου ευκαταφρόνητου ποσού, δίνει αμέσως το δικαίωμα στο χορηγό να συμπεριφέρεται σαν νταβατζής, αν, υπό τις παρούσες συνθήκες, το έκανε η Ρωσία, θα έπρεπε πάραυτα και παραχρήμα να έρθει σε άμεση σύγκρουση με την Ε.Ε. η οποία και δικαίως θα ερμήνευε τη ρωσική κίνηση ως πρόθεση ανάμιξης σ’ ένα μπουρδέλο που κείτεται εκτός της δικής της δικαιοδοσίας.
Αν  τα πράγματα ήταν διαφορετικά με την Κύπρο, αν δεν αποτελούσε μέλος των ΕΖ και ΕΕ, και αν η Ρωσία δεν προτίθετο στη φάση αυτή να έρθει σε άμεση ρήξη με αυτές, τότε όχι μόνο θα έσπευδε να χρηματοδοτήσει το νησί, αλλά και θα το θερμοπαρακαλούσε, για λόγους που σχετίζονται με τον προσεταιρισμό ενός τόπου υψίστης γεωπολιτικής και στρατηγικής σημασίας στην Ανατολική Μεσόγειο, πλούσιου μάλιστα και σε υδρογονάνθρακες, αλλά και για λόγους που έχουν να κάνουν με τα άφθονα ρωσικά κεφάλαια που είναι παρκαρισμένα εκεί.
Μα θα μου πείτε ότι είτε έτσι, είτε αλλιώς  το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Η Ρωσία δεν έδωσε το δάνειο και φάνηκε ν’ αφήνει την Κύπρο έκθετη. Κι όμως δεν είναι.Διότι η Ρωσία θα το δώσει το δάνειο. Όχι όμως απ’ ευθείας. Θα το δώσει μέσω ΔΝΤ, όπως άλλωστε το ζήτησε και η Κριστίν. Εδώ είμαστε, και θα το δούμε. Αφού φυσικά παρακαμφθούν οι γερμανικές αντιρρήσεις, που κάθε άλλο θα ήθελαν να δουν την πολική αρκούδα ν’ απλώνει την αρίδα της στα υποτροπικά ακρογιάλια της μεγαλονήσου.

3 Σχόλια

Filed under Cynical, Αναλύσεις, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, Ρωσικό δάνειο προς Κύπρο, αναδημοσιεύσεις, κρίση χρέους, μνημόνιο