Θέμα 2 Η πολιτισμένη «δύση» του 1% που δεν ανέχεται καμιά αμφισβήτηση.. wikileaks Ο Τζουλιαν Ασσανζ ΔΕΝ κατηγορείται για κανένα αδίκημα και όμως παραμένει από τον Δεκέμβρη του 2010 σε συνθήκες κράτησης και περιορισμού

Από την ΜΗ κερδοσκοπική εγκυκλοπέδια που ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ με τον πιο έντονο τρόπο ότι οι άνθρωποι δεν είναι αναγκαίο να έχουν ως κίνητρο το κέρδος για να μοιράζονται τα πάντα

 

http://el.wikipedia.org/wiki/WikiLeaks

WikiLeaks

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Δεν πρέπει να συγχέεται με άλλους ιστοτόπους που είτε σχετίζονται είτε όχι με το Ίδρυμα Wikimedia και που αξιοποιούν το λογισμικό και την κουλτούρα των wiki.

Το λογότυπο του WikiLeaks .

Ο Τζούλιαν Ασάντζ είναι ο κυριότερος συντάκτης και εκπρόσωπος των Wikileaks.

WikiLeaks καλείται ένας διεθνής μη κερδοσκοπικός οργανισμός ΜΜΕ ο οποίος δημοσιεύει έγγραφα από ανώνυμες πηγές και διαρροές, που υπό άλλες συνθήκες δεν θα έβλεπαν το φως της δημοσιότητας. Τον ιστότοπο του οργανισμού, ο οποίος και ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2006, διαχειρίζεται η «The Sunshine Press».[1] Μέσα στον πρώτο χρόνο της λειτουργίας του, ο ιστότοπος ανακοίνωσε πως η βάση δεδομένων του συμπεριλάμβανε πλέον περισσότερα από 1,2 εκατομμύρια έγγραφα.[2]

Ο οργανισμός αυτοπεριγράφεται ως «πνευματικό παιδί» Κινέζων αντιφρονούντων, καθώς καιδημοσιογράφωνμαθηματικών και νεοσύστατων εταιρειών τεχνολογίας από τις Η.Π.Α., την Ταϊβάν, τηνΕυρώπη, την Αυστραλία και τη Νότια Αφρική.[1] Δημοσιεύματα εφημερίδων και το περιοδικό «The New Yorker» (7 Ιουνίου 2010) παρουσιάζουν ως ιδρυτή του οργανισμού τον Τζούλιαν Ασάντζ (Julian Assange), έναν Αυστραλό δημοσιογράφο και ακτιβιστή του Διαδικτύου.[3]

Το WikiLeaks έχει κερδίσει ένα σύνολο βραβείων, ανάμεσα στα οποία το Βραβείο Νέου Μέσου (New Media Award) του έγκριτου οικονομικού περιοδικού «The Economist» για το έτος 2008.[4] Toν Ιούνιο του 2009, το WikiLeaks και ο Τζούλιαν Ασάντζ βραβεύτηκαν από τη Διεθνή Αμνηστία με το UK Media Award (στην κατηγορία «Νέο Μέσο») για τη δημοσίευση το 2008 του κειμένου «Κένυα: Η Κραυγή του Αίματος – Εξώδικες δολοφονίες και εξαφανίσεις » («Kenya: The Cry of Blood – Extra Judicial Killings and Disappearances»), μια έρευνα της Εθνικής Επιτροπής της Κένυας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Kenya National Commission on Human Rights).[5] Το Μάιο του 2010, η «New York Daily News» κατέταξε το WikiLeaks πρώτο στη λίστα των «ιστοσελίδων που θα μπορούσαν να αλλάξουν εντελώς την ειδησεογραφία».[6]

Τον Απρίλιο του 2010, το WikiLeaks δημοσίευσε βίντεο από ένα περιστατικό του 2007 οπότε και Ιρακινοίάμαχοι πολίτες θανατώθηκαν από Αμερικανούς στρατιώτες, σε μια ιστοσελίδα που καλείται Collateral Murder. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, το WikiLeaks δημοσίευσε το «Ημερολόγιο του Πολέμου στο Αφγανιστάν» («Afghan War Diary»), μια συλλογή περισσότερων από 76.900 έγραφα σχετικά με τονΠόλεμο στο Αφγανιστάν τα οποία μέχρι τότε δεν ήταν διαθέσιμα στο ευρύ κοινό.[7] Τον Οκτώβριο η ομάδα δημοσίευσε ένα πακέτο περίπου 400.000 εγγράφων υπό τον τίτλο «Ημερολόγιο του Πολέμου στο Ιράκ» («Iraq War Logs») σε συντονισμό με μεγάλους κερδοσκοπικούς οργανισμούς ΜΜΕ. Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 28 Νοεμβρίου, το WikiLeaks ξεκίνησε να δίνει στην δημοσιότητα 251.287 διπλωματικά έγγραφα[8], με την Αμερικανική Κυβέρνηση να κάνει λόγο για «επίθεση κατά της διεθνούς κοινότητας».[9]

Παραπομπές [Επεξεργασία]

Commons logo
Τα Κοινά έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

  1. ↑ 1,0 1,1 «Wikileaks:About». WikiLeaks. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο on 14 Μαρτίου 2008.
  2.  «Wikileaks has 1.2 million documents?»WikiLeaks. Ανακτήθηκε την 28 Φεβρουαρίου 2008.
  3.  McGreal, Chris. Wikileaks reveals video showing US air crew shooting down Iraqi civilians,The Guardian, 5 Απριλίου 2010.
  4.  Winners of Index on Censorship Freedom of Expression Award Announced, 22 Απριλίου 2008
  5.  Amnesty announces Media Awards 2009 winners Amnesty.org.uk, 2 Ιουνίου 2009
  6.  Reso, Paulina (20 Μαΐου 2010). «5 pioneering Web sites that could totally change the news»Daily News.
  7.  «AP Interview: WikiLeaks to publish new documents». 8 August 2010.
  8.  Τα απόρρητα έγγραφα του Wikileaks, Πρώτο Θέμα
  9.  «Επίθεση κατά της διεθνούς κοινότητας» οι αποκαλύψεις του Wikileaks λένε οι ΗΠΑ, Τα Νέα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]

 

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%B6%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CE%BD_%CE%91%CF%83%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B6

Τζούλιαν Ασάντζ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Τζούλιαν Ασάντζ. (Μάρτιος 2010)

Ο Τζούλιαν Πολ Ασάντζ (Julian Paul Assange) είναι Αυστραλός ακτιβιστής που δραστηριοποιείται στο Διαδίκτυο. Είναι γνωστότερος για την ανάμιξη του στην λειτουργία της ιστοσελίδας Wikileaks.

Πίνακας περιεχομένων

[Απόκρυψη]

Τα πρώτα χρόνια [Επεξεργασία]

Γεννήθηκε στις 3 Ιουλίου 1971 στην Τάουνσβιλ του Κουίνσλαντ στην Αυστραλία. Την δεκαετία του 1980 άνηκε σε μία ομάδα χάκερ με το όνομα «International Subversives». To 1991 η Ομοσπονδιακή Αστυνομία της Αυστραλίας, μάλιστα, έκανε έφοδο στο σπίτι του.[1] Ο Ασάντζ καταδικάστηκε για 24 σχετικά αδικήματα, ενώ αφέθηκε ελεύθερος πληρώνοντας εγγύηση 2.400 δολαρίων Αυστραλίας.[2]

Το 1994 αποφάσισε να δουλέψει ως προγραμματιστής ελεύθερου λογισμικού.[3] Το 1995, δημιούργησε το Strobe, την πρώτο ελεύθερο port scanner ανοιχτού κώδικα.[4][5] Συμμετείχε στην ανάπτυξη του PostgreSQL[6], ενώ βοήθησε τεχνικά τον Σούλετ Ντρέιφους στο βιβλίοUnderground: Tales of Hacking, Madness and Obsession on the Electronic Frontier.[7] Το 1997, ήταν ανάμεσα σε αυτούς που δημιούργησαν την Rubberhose deniable encryption για το Linux κατά της κρυπτανάλυσης Rubber-hose.[8][9] Το 1999 καταχώρησε τοdomain leaks.org.

Μεταξύ 2003 και 2006 σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης Φυσική και Μαθηματικά, αλλά δεν κατάφερε να πάρει πτυχίο.[2]

 

WikiLeaks [Επεξεργασία]

Το 2006 ιδρύεται το WikiLeaks.[2][10] Ο Ασάντζ, μέλος του 9μελούς συμβουλίου του Wikileaks, σύντομα γίνεται ένας από τους κύριους εκπροσώπους του στον Τύπο. Ενώ οι εφημερίδες τον περιγράφουν ως «διευθυντή» ή «ιδρυτή» του Wikileaks, ο ίδιος δεν αποκαλεί έτσι τον εαυτό του[11], αλλά λειτουργεί ως αρχισυντάκτης του[12], ενώ έχει δηλώσει ότι έχει την τελική απόφαση στη διαδικασία της εξέτασης των εγγράφων που υποβάλλονται στο site.[13] Όπως και όλοι οι άλλοι που εργάζονται για το site, είναι εθελοντής, άνευ πληρωμής.

Βραβεύσεις [Επεξεργασία]

To 2009 του απονεμήθηκε το βραβείο Τύπου της Διεθνούς Αμνηστίας[14], ενώ έχει βραβευθεί και από το βρετανικό περιοδικό Εconomist με το βραβείο Index on Censorship το 2008.[15] Το 2010 σε ψηφοφορία του Βρετανικού περιοδικού New Statesman ψηφίστηκε στο νούμερο 23 ανάμεσα στα «50 πρόσωπα που επηρεάζουν περισσότερο τον Κόσμο το 2010».[16] Την ίδια χρονιά του απονεμήθηκε το βραβείο Σαμ Ανταμς, από την Sam Adams Associates for Integrity in Intelligence, μια ομάδα πρώην αξιωματικών της CIA σχετικά με την ακεραιότητα και την ηθική στον τομέα της πληροφοριοδότησης.[17] Επίσης ψηφίστηκε από το περιοδικό Utne Reader (τεύχος Νοεμβρίου/Δεκεμβρίου 2010) ως ένας από τους «25 Οραματιστές που Αλλάζουν τον Κόσμο σας»[18], ενώ η γαλλική εφημερίδα Le Monde τον ανακήρυξε «άνδρα της χρονιάς» για το 2010.[19]

Το 2010 υπήρξε ανάμεσα στους υποψήφιους για το πρόσωπο της χρονιάς του περιοδικού Time για το 2010. Στην διαδικτυακή ψηφοφορία του κοινού μάλιστα κατέλαβε την πρώτη θέση με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο, τον Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν.[20] Η επιλογή από το περιοδικού όμως ήταν ο ιδρυτής του Facebook Μαρκ Ζάκερμπεργκ, ο οποίος στη ψηφοφορία είχε έρθει 10ος. Το αποτέλεσμα ενόχλησε πολύ τους αναγνώστες του περιοδικού που με μαζικά μηνύματα στην ιστοσελίδα του εξέφρασαν την αντίθεσή τους, ενώ ο αρχισυντάκτης του περιοδικού Ρίτσαρντ Στένγκελ, αμυνόμενος για την απόφαση του περιοδικού, εξέφρασε την άποψη πως «σε λίγα χρόνια από σήμερα, ο ιδρυτής του WikiLeaks δεν θα είναι παρά μια υποσημείωση στην Ιστορία».[21]

To 2011 του απονεμήθηκε το Μετάλλιο Ειρήνης του Σίδνεϊ και το Δημοσιογραφικό βραβείο Μάρθα Γκέλχορν.

Νομικά προβλήματα [Επεξεργασία]

Τον Μάιο του 2010 του αφαιρέθηκε το Αυστραλιανό διαβατήριο. Όταν του επιστράφηκε του ανακοίνωσαν πως επρόκειτο να ακυρωθεί, καθώς ήταν φθαρμένο.[22][23] Σύμφωνα με την Wall Street Journal, το υπουργείο Άμυνας και Δικαιοσύνης των ΗΠΑ μελετά πιθανές νομικές διατάξεις για πιθανή δίωξη του λόγω κλοπής κρατικών περιουσιακών στοιχείων.[24]

Κατηγορία βιασμού στη Σουηδία [Επεξεργασία]

Τον Αύγουστο του 2010 ξεκίνησε έρευνα εναντίον του στη Σουηδία με την κατηγορία πως είχε βιάσει μια γυναίκα στο Ένκοπινγκ ενώ είχε παρενοχλήσει μια δεύτερη δύο μέρες αργότερα στην Στοκχόλμη.[25][26] Εντός 24 ωρών ο αρμόδιος Εισαγγελέας απέσυρε το ένταλμα σύλληψης[27] καθώς, σύμφωνα με την απόφαση, δεν υπήρχαν λόγοι υποψίας πως είχε διαπράξει βιασμό, ενώ και ο ίδιος αρνήθηκε τις κατηγορίες για βιασμό.[28] Οι υποστηρικτές του θεωρούσαν πως υπήρξε θύμα λασπολογίας. Η υπόθεση άνοιξε ξανά στις αρχές Σεπτεμβρίου όταν εμφανίστηκαν νέες πληροφορίες σχετικά με την υπόθεση βιασμού.[29]

Τον Οκτώβριο η Σουηδική κυβέρνηση ανακοίνωσε πως αρνήθηκε τη χορήγηση άδειας παραμονής και εργασίας στον Τζούλιαν Ασάντζ, ο οποίος είχε ζητήσει να παραμείνει στη Σουηδία για να ωφεληθεί από τους νόμους για τη προστασία του δημοσιογραφικού έργου. Οι λόγοι δεν έγιναν γνωστοί.[30] Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους εκδόθηκε νέα δικαστική εντολή για να προσαχθεί σε ανάκριση σχετικά με τις κατηγορίες βιασμού.[31] Εναντίον του εκδόθηκε διεθνές ένταλμα σύλληψης[32], ενώ απορρίφτηκε προσφυγή την οποία κατέθεσε ο Ασάντζ κατά του εντάλματος, με το Σουηδικό εφετείο να θεωρεί πως «υπάρχουν λόγοι για να ζητηθεί η σύλληψή του».[33] Μετά από αυτή την απόρριψη, ο Ασάντζ προσπάθησε να καταφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο της Σουηδίας[34], με το δικαστήριο όμως να μην του δίνει άδεια για την άσκηση νέας έφεσης.[35]

Έρευνες μετά την διαρροή διπλωματικών εγγράφων από το WikiLeaks στις 28 Νοεμβρίου 2010[Επεξεργασία]

Παράλληλα μς την υπόθεση βιασμού, μετά την δημοσίευση στις 28 Νοεμβρίου από το WikiLeaks περισσοτέρων των 251.000 διπλωματικών εγγράφων, 15.000 περίπου από τα οποία έφεραν την ένδειξη «απόρρητο» (secret), ο Γενικός Εισαγγελέας της Αυστραλιανής Ομοσπονδιακής Αστυνομίας Ρόμπερτ ΜακΚλέλαντ δήλωσε στον Τύπο πως θα ξεκινούσε έρευνες για τις δραστηριότητες του Ασάντζ στο διαδίκτυο[36][37]. Τόνισε επίσης πως θα προσφέρει στήριξη στις νομικές υπηρεσίες των ΗΠΑ[38], οι οποίες ξεκίνησαν μια ποινική έρευνα που σχετίζονται με τη διαρροή των πληροφοριών μια μέρα μετά από αυτή, στις 29 Νοεμβρίου[39].

Ο Υφυπουργός των Εξωτερικών του Ισημερινού, Κίντο Λούκας, δήλωσε πως η χώρα του προσφέρεται να φιλοξενήσει τον Ασάντζ δίχως όρους, ώστε να συνεχίσει ελεύθερα τις δραστηριότητες του[40]. Όμως, ο Υπουργός των Εξωτερικών της χώρας, Ρικάρντο Πατίνο, δήλωσε πως η προσφορά θα πρέπει να μελετηθεί από νομικής και διπλωματικής πλευράς πριν κατατεθεί επίσημα[41].

Στις 17 Δεκεμβρίου ο Ρόμπερτ ΜακΚλέλαντ εκ μέρους της Αυστραλιανής Ομοσπονδιακής Αστυνομίας δήλωσε πως το WikiLeaks δεν παραβίασε κανένα νόμο της Αυστραλίας με την δημοσίευση των 250.000 εγγράφων, ενώ η κύρια αρμοδιότητα για οποιαδήποτε έρευνα για το θέμα παραμένει στις Ηνωμένες Πολιτείες.[42][43]

Σύλληψη και αντιδράσεις [Επεξεργασία]

Ύστερα από την έκδοση του εντάλματος από την Interpol για την υπόθεση βιασμού, o Ασάντζ παραδόθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2010 στην Αστυνομία του Λονδίνου, ύστερα από προγραμματισμένο ραντεβού.[44][45] Στον Ασάντζ αρνήθηκαν να πληρώσει εγγύηση και κρατήθηκε προφυλακισμένος στην φυλακή Wandsworth μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου. Παρά την σύλληψη του Ασάντζ το WikiLeaks συνέχισε τις αποκαλύψεις του.

Διαδήλωση έξω από το Δημαρχείο του Σίδνεϊ υπέρ του Ασάντζ.

Μετά την σύλληψη του Ασάντζ, η ομάδα χάκερ που φέρει την ονομασία «Anonymous» προχώρησαν σε μια σειρά ηλεκτρονικών επιθέσεων στα πλάισια της «Επιχείρησης Payback» (μίας οργανωμένης επιχείρησης επιθέσεων άρνησης εξυπηρέτησης σε διαδικτυακές τοποθεσίες που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2010), σε υποστήριξη του Ασάντζ.[46] Ανάμεσα σε σελίδες που δέχθηκαν επίθεση ήταν αυτή της Mastercard, της Visa, του PayPal [47], της εισαγγελίας της Σουηδίας, της ελβετικής τράπεζας PostFinance[46] και άλλες.

Σε ανοιχτή επιστολή προς την πρωθυπουργό της Αυστραλίας Τζούλια Γκίλαρντ, η οποία είχε τις υπογραφές γνωστών προσωπικοτήτων όπως ο Αμερικανός μελετητής Νόαμ Τσόμσκι, ο γερουσιαστής των Αυστραλών Πράσινων Μπομπ Μπράουν και πολλών Αυστραλών συγγραφέων, ζητούσαν από την Γκίλανρντ να προβεί σε μια «ισχυρή δήλωση» υποστήριξης του Ασάντζ. [48]Παράλληλα, ο πρώην Αυστραλός πρωθυπουργός και υπουργός εξωτερικών της Αυστραλίας Κέβιν Ραντ δήλωσε πως υπεύθυνη για τις διαρροές των εγγράφων ήταν η Αμερικανική πλευρά, ερχόμενος σε αντίθεση με τη θέση της Γκίλαρντ που είχε κατηγορήσει προηγουμένως τον Ασάντζ.[49] Σε όλη τη χώρα διοργανώθηκαν διαδηλώσεις προς υποστήρηξη του Ασάντζ και της ιστοσελίδας Wikileaks.[50]

Στις 14 Δεκεμβρίου εγκρίθηκε απόφαση αποφυλάκισης υπό όρους, με την εγγύηση να ορίζεται σε £240.000. Δεν αφέθηκε όμως αμέσως ελεύθερος, καθώς εκκρεμούσε η προσφυγή κατά της απόφασης που είχε το δικαίωμα να καταθέσει η σουηδική εισαγγελία.[51][52] Στις 16 Δεκεμβρίου το Ανώτατο Δικαστήριο της Βρετανίας επικύρωσε την απόφαση να αφεθεί ελεύθερος με την καταβολή εγγύησης και περιοριστικούς όρους, απορρίπτοντας την έφεση.[53]

Η ακροαματική διαδικασία για την έκδοση του ορίστηκε για τις 7 με 8 Φεβρουαρίου 2011. Στις 7 Φεβρουαρίου η ομάδα υπεράσπισης του Ασάντζ υποστήριξε πως δεν μπορεί να έχει μια δίκαιη δίκη στη Σουηδία, καθώς οι εν λόγω υποθέσεις εκδικάζονται στα κρυφά χωρίς καμία διαφάνεια[54], ενώ εξέφρασαν φόβους για μια πιθανή μετέπειτα έκδοσή του στις ΗΠΑ.[55] Την ίδια στιγμή, αρχεία σχετικά με την υπόθεση διέρρευσαν στο διαδίκτυο[56], ενώ ο Ασάντζ σύμφωνα με την εφημερίδα The Independent[57] σκέφτεται να κινηθεί νομικά ενάντια στη Guardian για συκοφαντική δυσφήμηση σε βιβλίο που εξέδωσε η δεύτερη, ενώ παρόμοιο βιβλίο κυκλοφόρησε και η αμερικανική Νew Υork Τimes[58]. Στις 24 Φεβρουαρίου το δικαστήριο ανακοίνωσε την απόφασή του σύμφωνα με την οποία ο Ασάντζ θα εκδοθεί στην Σουηδία.

Παραπομπές [Επεξεργασία]

  1.  Guilliatt, Richard (30 May 2009). «Rudd Government blacklist hacker monitors police»The Australian.
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Khatchadourian, Raffi (7 June 2010). «No Secrets: Julian Assange’s Mission for Total Transparency»The New Yorker.
  3.  Lagan, Bernard (10 April 2010). «International man of mystery»The Sydney Morning Herald. Ανακτήθηκε την 16 June 2010.
  4.  Strobe v1.01: Super Optimised TCP port surveyor
  5.  «strobe-1.06: A super optimised TCP port surveyor». The Porting And Archive Centre for HP-UX.
  6.  list of PostgreSQL contributors
  7.  Dreyfus, Suelette (1997). Underground: Tales of Hacking, Madness and Obsession on the Electronic FrontierISBN 1-86330-595-5.
  8.  Singel, Ryan (3 July 2008). «Immune to Critics, Secret-Spilling Wikileaks Plans to Save Journalism … and the World»Wired.
  9.  Dreyfus, Suelette. «The Idiot Savants’ Guide to Rubberhose».
  10.  «The secret life of Wikileaks founder Julian Assange»The Sydney Morning Herald. 22 May 2010.
  11.  Interview with Julian Assange, spokesperson of WikiLeaks: Leak-o-nomy: The Economy of WikiLeaks
  12.  «Julian Assange: Why the World Needs WikiLeaks». Huffington Post. 19 July 2010.
  13.  Kushner, David (6 April 2010). «Inside WikiLeaks’ Leak Factory»Mother Jones.
  14.  Nystedt, Dan (27 October 2009). «Wikileaks leader talks of courage and wrestling pigs»ComputerworldIDG News Service (International Data Group).
  15.  «Julian Assange at the centre for investigative journalism». tcij.org. 4 June 2009.
  16.  «Julian Assange – 50 People Who Matter 2010».
  17.  Murray, Craig (19 August 2010). «Julian Assange wins Sam Adams Award for Integrity». Ανακτήθηκε την 3 November 2010.
  18.  «Julian Assange: The Sunshine Kid». Ανακτήθηκε την 19 October 2010.
  19.  Αυτοβιογραφία από Ασάντζ μέσα στο 2011, Εθνος online, 23/12/2010
  20.  Megan Friedman, Julian Assange: Readers’ Choice for TIME’s Person of the Year 2010, Time
  21.  Ο νεαρός κ. Facebook το πρόσωπο του 2010 – Αντίθετοι οι αναγνώστες, που του έδωσαν τη 10η θέση, με την επιλογή του «Time», Καθημερινή, 26/12/2010
  22.  Arup, Tom (17 May 2010). «Australian Wikileak founder’s passport confiscated»The Age.
  23.  Davis, Mark (16 May 2010). «SBS Dateline: The Whistleblower»Special Broadcasting Service. Ανακτήθηκε την 16 June 2010.
  24.  «Update: Assange Arrest Warrant Dropped As Wikileaks Warns of ‘Dirty Tricks’».
  25.  Cody, Edward (9 September 2010). «WikiLeaks stalled by Swedish inquiry into allegations of rape by founder Assange»Washington Post.
  26.  «Swedish inquiry reopen investigations into allegations of sexual misconduct by founder Assange on third level of appeal»Anklagermyndigheten. 10 September 2010.
  27.  Υπό διωγμό βρίσκεται ο «εγκέφαλος» του Wikileaks, Ημερησία, 23 Αυγ. 2010
  28.  Davies, Caroline (22 August 2010). «WikiLeaks founder Julian Assange denies rape allegations»The Guardian.
  29.  «WikiLeaks founder Julian Assange questioned by police»The Guardian. 31 August 2010.
  30.  Η Σουηδία αρνείται να δώσει άδεια παραμονής και εργασίας στον ιδρυτή του αποκαλυπτικού site, Το Βήμα, 18 Οκτωβρίου 2010
  31.  Καταζητείται -ξανά- για υπόθεση βιασμού στη Σουηδία ο ιδρυτής του Wikileaks, in.gr, 18/11/2010
  32.  Interpol Seeks WikiLeaks Founder Assange as U.S. Cuts Access to Files, Fox News, 30/11/2010
  33.  Απορρίφτηκε η έφεση του Τζούλιαν Ασαντζ για τις κατηγορίες βιασμού, Το Βήμα online, 24/11/2010
  34.  WikiLeaks founder appeals detention order The Associated Press μέσω Washington Post, 30/11/2010
  35.  Στην Βρετανία ο Ασάντζ, νέο ένταλμα εναντίον του, Εθνος online
  36.  Australia opens WikiLeaks inquiry, Al Jazeera, 29/11/2010
  37.  Leaked Cables Offer Raw Look at U.S. Diplomacy, The New York Times, 28/11/2010
  38.  Australia vows to back any US legal action against WikiLeaks founder, inquirer.net, 29/11/2010
  39.  U.S. to launch criminal investigation into WikiLeaks dossier as Hillary Clinton condemns ‘attack’ on the international community Daily Mail, 29/11/2010]
  40.  Ecuador offers WikiLeak’s founder Assange residency, no questions asked, Ottawa Citizens, 29/11/2010
  41.  Ecuador alters refuge offer to WikiLeaks founder, The Wasington Post, 30/11/2010
  42.  THE Australian Federal Police say they have not yet found any breach of Australian law in the leaking of US diplomatic documents published by WikiLeaks., The Australian, 17/12/2010
  43.  Australian Federal Police say Wikileaks committed no crimeWikinews, 17/12/2010
  44.  Συνελήφθη ο Ασάνζ, Ελευθεροτυπία, 7/12/2010
  45.  Ο Ασάντζ παραδόθηκε στο Λονδίνο, Καθημερινή, 8/12/2010
  46. ↑ 46,0 46,1 Οι «Ανώνυμοι» ανέλαβαν την ευθύνη για την e-πίθεση κατά της Mastercard, το Βήμα online, 8/12/2010
  47.  Cyberattackers Focus on Assange Enemies, New York Times, 8/12/2010
  48.  Julia Gillard should support Julian Assange, say WikiLeaks supporters, Herald Sun, 9/11/2010
  49.  Wikileaks: Kevin Rudd blames US for release of diplomatic cables, Daily Telegraph, 9/11/2010
  50.  Pro-WikiLeaks protests in Australia, Al Jazeera, 10/12/2010
  51.  Wikileaks founder Assange bailed, but release delayed, ΒΒC, 14/12/2010
  52.  Βρετανία: Eγκρίθηκε το αίτημα του Ασάντζ για εγγύηση, Ναυτεμπορική, 14/12/2010
  53.  Ελεύθερος με εγγύηση αφέθηκε ο Άσαντζ, τον Ιανουάριο τα νεώτερα για την έκδοση, in.gr, 16/12/2010
  54.  Assange case focuses on question of fair trial, The Sydney Morning Herald, 7/2/2011
  55.  Βρετανία: Στο δικαστήριο ο Ασάντζ για την έκδοση του στη Σουηδία, Καθημερινή, 7/2/2011
  56.  [http://www.dailymail.co.uk/news/article-1353989/WikiLeaks-Police-sex-files-Julian-Assange-leaked-online.html Police sex files on WikiLeaks founder Julian Assange are leaked online ], The Daily Mail, 7/2/2011
  57.  WikiLeaks founder threatens to sue ‘The Guardian’ for libel The Independent, 7/2/2011
  58.  Τα άπλυτα του Ασάντζ βγαίνουν στη φόρα, η σημερινή, 02/02/2011

 

http://justice4assange.com/US-Extradition.html

 

Of the reasons for Julian Assange’s challenge to Sweden’s extradition order, relevant to this topic are:

1) Julian Assange has not been charged with any offense.

2) Sweden has a bilateral agreement with the United States which would allow it to surrender Julian Assange without going through the traditional tests and standards of regular, lengthy ’extradition’ procedures.

3) There are standard EU mechanisms (such as Mutual Legal Assistance) for Julian Assange to answer any questions the Swedish government may have. It is disproportionate, and an abuse, to use extradition proceedings in this manner.

4) Extradition law requires a «judicial authority» (e.g a judge or other independent body) to issue an extradition warrant, in order to keep the separation between the executive and the judiciary. It is an abuse to permit prosecutors, intelligence agents or other officials who are not independent to issue proceedings.

The concern is that the Swedish case is a holding case while the Virginian grand jury come forward with an indictment to take him to America. – Christine Assange

Μια καλή ανάλυση και το ιστορικό της υπόθεσης Άσσανζ από εδώ

http://leninreloaded.blogspot.com/2012/08/blog-post_7750.html

 

και πιο κάτω η ομιλία του Άσσανζ από

http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2012/08/20/julian-assange-%CE%BF-%CE%B5%CF%87%CE%B8%CF%81%CF%8C%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%81%CF%81%CE%AE%CF%84%CE%BF%CF%85-lennemi-du-secret-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9/

 

ΔΕΥΤΈΡΑ, 20 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 2012

Για την γεωπολιτική σημασία της υπόθεσης Ασάνζ

Η υπόθεση Ασάνζ, η οποία ξεκίνησε ως υπόθεση για την ελευθερία στην πρόσβαση της πληροφορίας στο διαδίκτυο, εξελίχθηκε, μετά τις παροτρύνσεις για δολοφονία του στις ΗΠΑ και τον Καναδά, και μετά την εμφάνιση κατηγοριώνσεξουαλικής επίθεσης σε βάρος του από δύο Σουηδέζες, την δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης, και την απόφαση για έκδοσή του στη Σουηδία, σε κάτι που πήρε διαστάσεις πολύ μεγαλύτερες των «διπλωματικών.» Δυο εβδομάδες περίπου μετά την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Ηνωμένου Βασιλείου για έκδοσή του στη Σουηδία (και σχεδόν δύο χρόνια αφού οι Σουηδοί επανεκκίνησαν τη διαδικασία εναντίον του ενώ το ένταλμα σύλληψης είχε παραγραφεί), ο Ασάνζ κατέθεσε αίτηση πολιτικού ασύλου στο Εκουαδόρ (Ισημερινό). Η απόφαση της χώρας, στις 16 αυτού του μήνα, να του δώσει πολιτικό άσυλο, πυροδότησε ακραίες αντιδράσεις από το Βρετανικό κράτος, το οποίο έκανε γνωστές δημόσια τις προθέσεις του να τον συλλάβει εντός του εδάφους του Ισημερινού που αντιστοιχεί στο κτήριο της πρεσβείας του στο Λονδίνο, προκαλώντας με τη σειρά του νέες αντιδράσεις τόσο ανάμεσα στους υποστηρικτές του Ασάνζ στην ίδια τη χώρα όσο και διεθνώς.
Οι δεύτερες αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα και σημασία. Στις 18 του Αυγούστου συγκλήθηκε έκτακτη σύσκεψη των κρατών-μελών της Μπολιβαριανής Συμμαχίας, που περιλαμβάνει τον ίδιο τον Ισημερινό, τη Βενεζουέλα, την Κούβα, τη Βολιβία και τη Νικαράγουα, η οποία κατέληξε σε μια ανακοίνωση που αποτελεί ευθεία πρόκληση στην εκδοχή της διεθνούς «έννομης τάξης» που έχει επί μακρόν επιβάλλει το αγγλο-αμερικανικό κατεστημένο, με μια σειρά μέσων και τρόπων που εκτείνονται από «θεσμικές» παρεμβάσεις δικαστηρίων ή διεθνών οργανισμών υπό τον έλεγχό τους ως τις δολοφονίες των ανά το παγκόσμιο εχθρών του από πράκτορες ή σώματα κομάντο ή με βομβαρδισμούς ακριβείας — αφήνοντας έξω τις παρεμβάσεις στις εσωτερικές υποθέσεις δεκάδων χωρών και τον άμεσο ή δια αντιπροσώπου πόλεμο.
Ανάμεσα σε άλλα, η διακήρυξη των χωρών της ALBA καλεί σε συνάντηση όλες τις χώρες της UNASUR, της Ένωσης Νοτιοαμερικανικών Εθνών, και αναγγέλει την πρόθεσή της να φέρει το θέμα της συμπεριφοράς του Ηνωμένου Βασιλείου, που φυσικά καταδιώκει ασμένως τον Ασάνζ για λογαριασμό των ΗΠΑ και όχι της Σουηδίας, στα Ηνωμένα Έθνη.
Το πρώτο από τα πολύ εντυπωσιακά στοιχεία που αναδύονται μέσα από αυτή την στροφή των γεγονότων είναι το γεγονός ότι τόσο η ίδια ομιλία του Ασάνζ από την Πρεσβεία, όσο και η διακύρηξη των χωρών της ALBA χτύπησαν με χειρουργική ακρίβεια τα κεντρικά ιδεολογήματα της αγγλο-αμερικανικής (ΗΠΑ, ΗΒ, Καναδάς, Αυστραλία και σύμμαχοι στην Ευρώπη) παντοκρατορίας: την αρχή της ελευθερίας έκφρασης ως βασικής ατομικής ελευθερίας, και της διαφάνειας των κρατικών λειτουργιών ως βασικής προϋπόθεσης της δημοκρατίας. Με άλλα λόγια, τόσο ο ίδιος ο Ασάνζ όσο και οι εκπρόσωποι των Λατινοαμερικανικών κρατών προβάλλουν μία κατάσταση στην οποία οι αυτοχαρακτηριζόμενοι προασπιστές της ατομικής ελευθερίας στην έκφραση και της διαφάνειας ως προϋπόθεσης μιας «κοινωνίας πολιτών» εμφανίζονται ως στυγνοί και ωμοί προασπιστές της βίαιης κρατικής λογοκρισίας και καταστολής. Αντίστροφα, είναι οι λαοί της περιφέρειας που προασπίζονται, για λογαριασμό του «παγκόσμιου πνεύματος», αρχές που η αγγλο-αμερικανική συμμαχία έχει στην ουσία προδώσει και απεμπολήσει. Έτσι, ο Ασάνζ, με περισσή ρητορική ενσυνειδητότητα, αναφέρθηκε χθες στην καθαγιασμένη στη δυτική φιλελεύθερη συνείδηση Αμερικανική Επανάσταση ως ιστορική βάση της δικής του αποστολής κόντρα στην κρατική αυθαιρεσία, κατασκευάζοντας τον εαυτό του με όρους Τζεφερσονιανής ή Μαντισονιανής παρρησίας και κάνοντας το καθεστώς Ομπάμα να φαντάζει σαν ένας αποκρουστικός, μικροπρεπής και εκδικητικός νάνος που ντροπιάζει τα μεγάλα ιδανικά της Αμερικανικής ιστορίας. Οι γεμάτες μικρόψυχη κακία αντιδράσεις του Βρετανικού τύπου στην ομιλία προδίδουν την ψυχική μεσολάβηση αυτού που οι Άγγλοι ονομάζουν (imperial) embarrassment, και που είναι δύσκολο να αποδοθεί στα ελληνικά: η αίσθηση ότι η γηραιά Αλβιώνα έχει εκτεθεί, ντροπιαστεί, γίνει ρεζίλι — κάτι που τους Βρετανούς πρέπει να τους πονά ακόμα περισσότερο με δεδομένο το γεγονός ότι ήρθε σχεδόν αμέσως μετά τη φιέστα της «εθνικής περηφάνειας» που λέγεται «Ολυμπιακοί.» Πρόκειται λοιπόν για μια συμβολική αμφισβήτηση της ηθικής νομιμότητας του αυτοκρατορικού μονοπωλίου του παγκόσμιου συστήματος μάλλον χωρίς προηγούμενο στην μετά το 1990 εποχή. Μια αμφισβήτηση που γίνεται ακόμα πιο επίπονη για την αυτοκρατορία λόγω του γεγονότος ότι ο Ασάνζ είναι ήδη είδωλο για εκατομμύρια πολίτες της, που ταυτίζονται απόλυτα με την ιδέα του μοναχικού σταυροφόρου για το δίκαιο και το σωστό και με τις μηντιακές της αναπαραστάσεις σε ταινίες όπως το V for Vendetta (που ενέπνευσε άλλωστε όχι μόνο τους Anonymous και το κίνημα Occupy αλλά και την εμφάνιση του ίδιου του Ασάνζ σ’ αυτό).
Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο αφορά το λεγόμενο timing της κλιμάκωσης της υπόθεσης: οι Λατινοαμερικανικές χώρες που έδειξαν πανέτοιμες να αντιμετωπίσουν τις προσπάθειες του Λονδίνου και των ΗΠΑ να «βουλώσουν» την τρύπα που άνοιξαν στο παγκόσμιο σύστημα κατασκοπευτικής και στρατιωτικής δράσης τους τα wikileaks, είναι προφανές ότι δεν διάλεξαν τυχαία την στιγμή να προχωρήσουν σε μια αδιανόητη πριν λίγα χρόνια αντιπαράθεση με το σύνολο του αγγλο-αμερικανικού αυτοκρατορικού οικοδομήματος. Τόσο οι ΗΠΑ όσο και οι περισσότεροι των συμμάχων της στην Ευρώπη και αλλού στροβιλίζονται σε μια δίχως τέλος οικονομική κρίση, στην οποία η απάντησή τους ως τώρα ήταν ένας συνδυασμός λυσσαλέας αντεργατικής πολιτικής, στήριξης των τραπεζών και του μεγάλου κεφαλαίου, και ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας. Στις 14 αυτού του μήνα, τα Νέα δημοσίευσαν ένα άρθρο για την κατάσταση των εμπορικών ισοζυγίων παγκόσμια που περιελάμβανε τον πιο κάτω χάρτη:
Οι ΗΠΑ, όπως θα παρατηρείτε, έχουν το χειρότερο εμπορικό ισοζύγιο στον κόσμο (πάνω από -100 δις δολάρια), και είναι η μόνη χώρα παγκόσμια που χρωματίζεται με το αντίστοιχο κόκκινο. Στην αμέσως χειρότερη μοίρα (από -10 δις ως -99.9 δις) βρίσκεται μια σειρά χωρών που περιλαμβάνει την Αυστραλία, τον Καναδά, τον Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και αρκετές ακόμη από τις χώρες της ΕΕ (μεταξύ των οποίων φυσικά και την Ελλάδα). Το θετικότερο ισοζύγιο παγκόσμια (πάνω από + 200 δις) το έχει η Κίνα, ενώ η Ρωσία έχει το δεύτερο θετικότερο (από 100 ως 199.9 δις πλεόνασμα).
Πρόκειται για μια εικόνα του κόσμου δραστικά ανακόλουθη και αναντίστοιχη με την στρατιωτικο-πολιτικο-πολιτισμική του εικόνα: οι χώρες που θεωρούν τον εαυτό τους «ισχυρές» ανήκουν στους ουραγούς του εμπορικού ισοζυγίου, οι χώρες που θεωρούνται «περιθωριακής σημασίας» πολιτισμικά και αδύναμες πολιτικά στους πιο εύρωστους. Όταν ανακύπτει τέτοια ανακολουθία μεταξύ της πολιτικο-ιδεολογικής κατανομής δυνάμεων και της οικονομικής, αρχίζουν να εμφανίζονται ρωγμές, που αποτελούν τα πρώτα σημάδια τεκτονικής μετατόπισης των ισορροπιών έτσι ώστε να αποκατασταθεί, ουσιαστικά, μια ισορροπία που έχει χαθεί: δεν μπορεί, για να το πούμε απλά, να διατηρηθεί επ άπειρο ένα στάτους κβο στο οποίο οι παγκόσμιοι «εμπορικά παρηκμασμένοι» θα είναι επίσης οι παγκόσμιοι «αφέντες.» Προσέξτε δε ότι με την εξαίρεση της Βραζιλίας, η μεγάλη πλειοψηφία των Λατινοαμερικανικών κρατών τα πάει από αρκετά ως πολύ καλύτερα από τις ΗΠΑ και τις συμμάχους τους σε ό,τι αφορά το εμπορικό ισοζύγιο.
Το τρίτο και τελευταίο στοιχείο που αξίζει να υπογραμμιστεί για την υπόθεση Ασάνζ είναι ότι αποτελεί τμήμα μιας ραγδαία διευρυνόμενης σειράς εστιών πόλωσης που καθιστούν σαφές το πέρασμα του παγκόσμιου συστήματος από την οικονομική κρίση των αναπτυγμένων, όπως λέγεται, κρατών στις παγκόσμιες γεωπολιτικές συγκρούσεις και ανακατατάξεις. Η υπόθεση Pussy Riot είναι φυσικά μέρος της ίδιας ευρύτερης εκδήλωσης ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και αφορά την προσπάθεια του Αγγλο-Αμερικανικού άξονα να πλήξει την εικόνα της Ρωσίας (και αυτό άσχετα από το γεγονός ότι ο πανέξυπνος Ασάνζ συνέδεσε τον εαυτό του με τις Pussy Riot ενώ γνωρίζει πάρα πολύ καλά ότι η γεωπολιτική λειτουργία της δικής του υπόθεσης είναι η ακριβώς αντίθετη από αυτή που προωθεί η Washington, που προσπαθεί να διεισδύσει η ίδια στην κοινή γνώμη της νεολαίας και του ίδιου αυτού κινήματοςαντισταθμίζοντας το  πλήγμα που της κατάφερε η υπόθεση Ασάνζ). Τα όσα συνέβησαν στη Λιβύη, τα όσα συμβαίνουν στη Συρία και την Τουρκία ή θα συμβούν στο Ιράν, τα όσα (δεν) συμβαίνουν στο ξεχασμένο κομμάτι της «Αραβικής Άνοιξης» που δεν πήρε αμερικανική έγκριση για μηντιακή εκμετάλλευση και κινηματική «υιοθέτηση», τα όσα συμβαίνουν με το πρώην ταμπού της επαναθεμελίωσης των όρων δράσης του γερμανικού στρατού και με τις όλο και πιο ρητές και αγωνιώδεις προτάσεις γερμανικού ηγεμονισμού, οι εντάσεις μεταξύ Κίνας και Ιαπωνίας και η «λαϊκή» επίδειξη εθνικιστικού συναισθήματος και από τις δύο πλευρές, όλα αυτά αποτελούν κομμάτια του ίδιου παζλ στο οποίο εντάσσεται εδώ και καιρό, όλο και καθαρότερα, η υπόθεση Ασάνζ.
Το παζλ αυτό ονομάζεται «όξυνση ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών ενόψει μετατόπισης ισορροπιών στο παγκόσμιο σύστημα» (ενδο-ιμπεριαλιστικών, ανάμεσα σε κεφάλαιο και εργασία, ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις και την «περιφέρεια»). Αποτελεί την φυσική συνέχεια και γεωπολιτική έκφραση της παγκόσμιας κρίσης, και θα αποτελέσει ένα όλο και σημαντικότερο πλαίσιο μέσα στο οποίο θα πρέπει να εξετάζεται η σημασία οικονομικών, πολιτικών και ιδεολογικο-πολιτιστικών γεγονότων διεθνώς. Η εποχή κατά την οποία η συζήτηση μπορούσε απλώς να αφορά την «κρίση χρέους», το «ΔΝΤ», τις «τράπεζες», τα «πακέτα διάσωσης» ή τις «ελληνογερμανικές» σχέσεις, έχει ήδη περάσει ανεπιστρεπτί, και ένα τεράστιο κύμα παγκόσμιων ανακατάξεων μαζεύει από χίλιες πηγές ενέργεια, φουσκώνει, και ετοιμάζεται να σαρώσει τον κόσμο — και φυσικά και την ζωή στο δικό μας, επίμονα ομφαλοσκοπικό χωριό, κάπου στην Ανατολική Μεσόγειο.
ΑΠΌ ΒLACKΜEDITERRANEANPIRATE

wp.me/pPn6Y-ew0

Julian Assange (από το μπαλκόνι της πρεσβείας του Ισημερινού): «Οι WikiLeaks απειλούνται, και η ελευθερία της έκφρασης και η υγεία όλων των κοινωνιών μας επίσης…». «Θα επιστρέψει η κυβέρνηση των ΗΠΑ στις επαναστατικές αξίες πάνω στις οποίες ιδρύθηκε και θα τις επιβεβαιώσει, ή θα βυθιστεί στην άβυσσο, σύροντάς μας σε έναν επικίνδυνο και καταπιεστικό κόσμο στον οποίο οι δημοσιογράφοι σιωπούν για το φόβο να διώκονται και οι πολίτες αναγκάζονται να ψιθυρίσουν στο σκοτάδι;»

 

*

Oscar FORTIN

Δεδομένου ότι η κυβέρνηση του Ισημερινού αποδέχτηκε την αίτηση για πολιτικό άσυλο του Julian Assange, πολλοί κινητοποιούνται για να υποστηρίξουν αυτή την απόφαση που βασίζεται στο συνταγματικό δίκαιο του Ισημερινού και το διεθνές δίκαιο. Θα πρέπει να γνωρίσετε επίσης ότι η Μεγάλη Βρετανία έχει δηλώσει ότι δεν αναγνωρίζει αυτή την απόφαση για πολιτικό άσυλο και απείλησε να εισβάλει στη πρεσβεία του Εκουαδόρ για να συλλάβει τον Julian Assange και να τον παραδώσει στις σουηδικές αρχές.
Ήδη, οι χώρες μέλη της Μπολιβαριανής Συμμαχίας για τους Λαούς της Αμερικής (ALBA), κατά τη διάρκεια πρόσφατης συνάντησης, έδωσαν την πλήρη στήριξή τους στην κυρίαρχη απόφαση της κυβέρνησης του Ισημερινού και απαίτησαν από τη Μεγάλη Βρετανία να συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο.
Όσον αφορά τον Οργανισμό των Αμερικανικών Κρατών (OAS), συγκεντρώθηκε την περασμένη Πέμπτη και Παρασκευή για να συζητήσουν το θέμα και να βρούν τον καλύτερο τρόπο για να βοηθήσουν στην επίλυση των προβλημάτων που δημιουργούνται για την ασφαλή μεταφορά του κ. Assange στον Ισημερινό.  Μετά από δύο ημέρες συζητήσεων, τα μέλη του δεν μπορούσαν να επιτύχουν συναίνεση σχετικά με το πώς να συμβάλουν στην επίλυση των προβλημάτων. Με πλειοψηφία (23 υπέρ, 3 κατά και 7 αποχές) τα μέλη αποφάσισαν να παραπέμψουν το θέμα στους Υπουργούς Εξωτερικών της κάθε χώρας μέλους. Οι τελευταίοι θα συναντηθούν την ερχόμενη Παρασκευή (24 Αυγούστου) για να αποφασίσουν μια κοινή θέση. Οι χώρες που ψήφισαν κατά της συνάντησης των υπουργών είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς και το Τρινιντάντ και Τομπάγκο.
Χθες το πρωί, 19 Αυγούστου, ο Julian Assange απευθύνθηκε απευθείας στη διεθνή κοινότητα , από το μπαλκόνι της πρεσβείας. Μερικά αποσπάσματα:
«Οι WikiLeaks απειλούνται, και η ελευθερία της έκφρασης και η υγεία όλων των κοινωνιών μας επίσης…»
«Θα επιστρέψει η κυβέρνηση των ΗΠΑ στις επαναστατικές αξίες πάνω στις οποίες ιδρύθηκε και θα τις επιβεβαιώσει, ή θα βυθιστεί στην άβυσσο, σύροντάς μας σε έναν επικίνδυνο και καταπιεστικό κόσμο στον οποίο οι δημοσιογράφοι σιωπούν για το φόβο να διώκονται και οι πολίτες αναγκάζονται να ψιθυρίσουν στο σκοτάδι;»
«Ο Πρόεδρος Ομπάμα θα πρέπει να κάνει τη σωστή επιλογή και οι Ηνωμένες Πολιτείες να εγκαταλείψουν το κυνήγι των μαγισσών εναντίον τους Wikileaks … Ας βάλουν τέλος σε αυτόν τον αμερικανικό «πόλεμο» αυτού του τύπου κατά της ενημέρωσης εν γένει …»
Ο κ. Assange έκανε επίσης έκκληση για την απελευθέρωση του Bradley Manning, του στρατιώτη των ΗΠΑ που φυλακίστηκε με την υποψία ότι παρείχε στους WikiLeaks τα διπλωματικά τηλεγραφήματα των ΗΠΑ που δημοσιεύτηκαν από το δίκτυο το 2010, με μεγάλη αμηχανία της Ουάσιγκτον.
Τον περιέγραψε ως «παράδειγμα για όλους μας», υπενθυμίζοντας ότι πέρασε αυτή τη Τετάρτη «την 815η ημέρα του υπό κράτηση χωρίς δίκη, ενώ το νόμιμο ανώτατο όριο είναι 120 ημέρες».
Την ίδια ημέρα αυτής της Κυριακής, οι χώρες που περιλαμβάνονται στην UNASUR* παρείχαν ισχυρή υποστήριξη για το δικαίωμα του Ισημερινού να παραχωρηθεί πολιτικό άσυλο στον Julian Assange και καταδίκασαν, με την ίδια ευκαιρία και με σαφείς όρους, τις απειλές για εισβολή της Μεγάλης Βρετανίας στη πρεσβεία. Δίνουν όλοι την πλήρη υποστήριξή τους σε πρωτοβουλίες που θα επιλύσουν, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, την διαφορά μέσω διπλωματικής οδού.
*UNASUR>Union of South American Nations 
Όλα αυτά για να πούμε ότι η διεθνής κοινότητα έχει το δικαίωμα να αναμένει ότι η Μεγάλη Βρετανία και οι κύριοι οι σύμμαχοί της, οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς και η Ευρωπαϊκή Ένωση θα συμμορφωθούν με την απόφαση του Ισημερινού και θα πάρει τα αναγκαία μέτρα για να μπορέσει ο κ. Ασάντζ να ταξιδέψει  προς τη νέα χώρα υποδοχής του.
Θυμάμαι ότι διάβασα ή άκουσα κάπου αυτό το λογοπαίγνιο (στα γαλλικά) με το όνομα του Assange: l’AS des Anges, ο Άσσος των Αγγέλων. […]
[…] Προειδοποίηση λοιπόν σε όσους και όσες εξακολουθούν να πιστεύουν ακόμα ότι βρήκαν καταφύγιο στα τείχη που προστατεύουν τα εγκληματικά μυστικά τους. Ο χρόνος φαίνεται να έχει έρθει όπου όλες και όλοι θα πρέπει να περπατήσουμε με ακάλυπτο το πρόσωπο μας.  Καταστροφικές στιγμές για τους υποκριτές, ψεύτες, χειραγωγούς και τους επαγγελματίες της παραπληροφόρησης.
Υπάρχουν, βέβαια οι WikiLeaks, οι Anonymous, αλλά πάνω απ ‘όλα, υπάρχει η αφύπνιση της ανθρώπινης συνείδησης.
Oscar Fortin
Εμείς το διαβάσαμε στο ιστολόγιο  infognomonpolitics.blogspot.gr
—————————————————————————————————————————————————-
20 août 2012

Julian Assange : l’ennemi du secret.

Oscar FORTIN

Depuis que le gouvernement de l’Équateur a accepté la demande d’asile politique de Julian Assange, beaucoup se mobilisent pour soutenir cette décision qui repose sur le droit constitutionnel de l’Équateur et sur le droit international. Il faut savoir que la Grande-Bretagne a déclaré ne pas reconnaître cette décision d’asile politique et elle a menacé d’investir l’Ambassade équatorienne pour se saisir de Julian Assange et le remettre aux autorités suédoises

Déjà, les pays membres de l’Alliance bolivarienne pour les peuples de notre Amérique (ALBA), lors d’une rencontre toute récente, ont apporté leur plein soutien à la décision souveraine du gouvernement de l’Équateur et ont exigé que la Grande-Bretagne se conforme aux dispositions du droit international.

Quant à l’Organisation des États américains (OEA), elle s’est réunie, jeudi et vendredi dernier pour discuter de cette question et trouver la meilleure voie pour aider à résoudre les difficultés que représente le transfert sécuritaire de M. Assange en Équateur. Après deux jours de discussions, les membres n’ont pu faire consensus sur la manière de contribuer à la solution des problèmes posés. Ce fut par un vote majoritaire (23-pour, 3-contre et 7 abstentions) que les membres ont décidé de renvoyer cette question aux ministres des Relations extérieures de chacun des pays membres. Ces derniers doivent se réunir vendredi prochain (le 24 août) pour décider d’une position commune. Les pays qui ont voté contre cette rencontre des ministres sont les États-Unis, le Canada et Trinidad et Tobago.

Ce matin, 19 août, Julian Assange s’est adressé directement à la communauté internationale, à partir d’un balcon de l’ambassade. Quelques extraits :

« WikiLeaks est menacé, et la liberté d’expression et la bonne santé de toutes nos sociétés également…

“Le gouvernement américain va-t-il retourner aux valeurs révolutionnaires sur lesquelles il a été fondé et les réaffirmer, ou va-t-il sombrer dans le précipice, nous entraînant dans un monde dangereux et oppressif dans lequel les journalistes se taisent de peur d’être poursuivis et les citoyens doivent murmurer dans l’obscurité ?

Le président Obama doit faire le bon choix et les États-Unis renoncer à leur chasse aux sorcières contre WikiLeaks… Qu’on mette fin à cette “guerre” américaine contre ce type de médias en général…

M. Assange a par ailleurs demandé la libération de Bradley Manning, le soldat américain emprisonné sous le soupçon d’avoir fourni à WikiLeaks les câbles diplomatiques américains publiés par le réseau en 2010, au grand embarras de Washington.

Il l’a décrit comme “un exemple pour nous tous“, rappelant qu’il avait passé mercredi “son 815e jour en détention sans procès, alors que le maximum légal est de 120 jours“.

Dans la même journée de ce dimanche, les pays regroupés dans UNASUR ont apporté un soutien ferme au droit de l’Équateur d’accorder l’asile politique à Julian Assange et ont condamné, par la même occasion, en des termes sans équivoque, les menaces de Grande-Bretagne d’envahir l’ambassade. Ils apportent tout leur appui aux initiatives qui permettront, dans le respect du droit international, de résoudre diplomatiquement ce différend.

Tout ceci pour dire que la communauté internationale est en droit de s’attendre à ce que la Grande-Bretagne et ses principaux alliés que sont les États-Unis, le Canada et l’Union européenne respectent cette décision de l’Équateur et fassent le nécessaire pour que M. Assange puisse rejoindre son nouveau pays d’accueil.

Je me souviens d’avoir lu ou entendu quelque part ce jeu de mots avec le nom d’Assange : l’AS des Anges. Et, quant à y être, pourquoi ne pas relever certains extraits de propos tenus il y a deux mille ans qui donnent à ce que nous vivons un éclairage bien particulier ?

Pour qui s’intéresse aux Évangiles, certains passages projettent un éclairage bien contemporain sur ce qui se passe actuellement dans le monde des communications et de l’information. En effet, n’en sommes-nous pas à l’étape où nous mettons au grand jour ce qui était caché et ne vivons-nous pas à grande échelle la diabolisation de ceux et celles qui sont engagés à en finir avec ces mises en scène hypocrites, trompeuses et criminelles ?

Dans une conversation avec ses disciples, le Nazaréen des Évangiles leur rappelle que “le disciple n’est pas au-dessus du maître, ni le serviteur au-dessus de son patron” (Mt. 10, 24) et, pour illustrer son propos, il leur raconte l’anecdote où lui-même a été traité par ses adversaires de chef des démons. (Mt. 12, 25) Dans ce contexte, il leur donne la consigne de ne pas les craindre, car “rien, en effet, n’est voilé qui ne sera révélé, rien de caché qui ne sera connu.” (Mt. 10, 26)

Avis donc à ceux et celles qui se croient encore à l’abri des murailles qui protègent leurs secrets criminels. Le temps semble arrivé où tous et toutes devront marcher à visage découvert. Des moments dévastateurs pour les hypocrites, les menteurs, les manipulateurs et les professionnels de la désinformation.

Il y a, évidemment WikiLeaks, les Anonymous, mais plus que tout, il y a l’éveil de la conscience humaine.

Oscar Fortin
Québec, le 19 août 2012
http://humanisme.blogspot.com

Source: http://www.legrandsoir.info/julian-assange-l-ennemi-du-secret.html

—————————————————————————————————————————————————-

*

(Video) Δήλωση Julian Assange από το μπαλκόνι της πρεσβείας του Ecuador

*

Διαβάστε επίσης / το ιστορικό του θέματος

Ο Ισημερινός έδωσε άσυλο στον Ασάνζ – Η Βρετανική κυβέρνηση απειλεί με έφοδο στη πρεσβεία του Ισημερινού

(ΑΠΟ ORMITHIELLA)

*

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", Αναρχισμός, Κύπρος=Το βασίλειο της αναξιοκρατίας, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, Συνεντεύξεις, αλήθεια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s