Daily Archives: Μαΐου 4, 2012

Πρωτοσέλιδες παραδοχές με καμάρι για μαζικές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Κύπρο – Ομαδική απέλαση 60 μεταναστών κατά παράβαση 19 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαικής Ένωσης παράγραφος 1 που απαγορεύει ρητά και απερίφραστα τις ομαδικές απελάσεις στην παράγραφο 1 του Πρωτόκολλου 4, άρθρο 4 της Ευρωπαικής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σύμφωνα με το οποίο «οι ομαδικές απελάσεις αλλοδαπών απαγορεύονται» του Ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη Λαμπεντούσα ΑΝΑΛΥΣΗ

Ειναι πρωτοφανή αυτά που γίνονται σε τούντο κρατος με τους υποκριτές κυπρέους!!! αυθαιρεσία στο μέγιστον με πλήρη περιφρόνη κάθε αρχής του κράτους δικαίου και μάλιστα με καμάρι το ανακοινώνουν και γίνεται πρωτοσέλιδο σε εφημερίδες

http://www.philenews.com/el-gr/New-Homepage-With-Slider/4995/103147/apelasan-60-pakistanous-me-navlomeni-ptisi

Παρασκευή, 4 Μαΐου 2012 5:56 πμ

Ταξίδεψαν με συνοδεία 120 αστυνομικών

Απέλασαν 60 Πακιστανούς με ναυλωμένη πτήση

Για την απέλαση των λαθρομεταναστών ναυλώθηκε αεροσκάφος της Bulgarian Air (φωτ. αρχείου).

Για την απέλαση των λαθρομεταναστών ναυλώθηκε αεροσκάφος της Bulgarian Air (φωτ. αρχείου).

Λευκωσία: Με απόλυτη επιτυχία ολοκληρώθηκε αργά τα μεσάνυκτα της περασμένης Πέμπτης, μεγάλης έκτασης πρωτόγνωρη επιχείρηση της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης (ΥΑΜ) για εντοπισμό, κράτηση και απέλαση με ναυλωμένη πτήση, πέραν των 60 λαθρομεταναστών από το Πακιστάν, που μεταφέρθηκαν πίσω στη χώρα τους με ειδική για τον σκοπό αυτό, ναυλωμένη από την Αστυνομία πτήση.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Φ», η επιχείρηση ξεκίνησε το τελευταίο δεκαήμερο Απριλίου, με τον εντοπισμό και σύλληψη των λαθρομεταναστών από το Πακιστάν. Στην πλειοψηφία τους επρόκειτο για λαθρομετανάστες που εισήλθαν στις ελεύθερες περιοχές από τα κατεχόμενα.

Με διαδικασία προσφορών, εξασφαλίστηκε αεροσκάφος τύπου Α-320 της Bulgarian Air, το οποίο το πρωί της περασμένης Πέμπτης έφθασε στο αεροδρόμιο Λάρνακας.

Με συντονισμένη επιχείρηση οι λαθρομετανάστες μεταφέρθηκαν στο αεροδρόμιο από τα διάφορα κέντρα κράτησής τους. Έγινε ειδική διαδικασία ελέγχου των εγγράφων και των αποσκευών τους με τη χρήση και των ειδικών σκύλων της Αστυνομίας.

Τους 60 περίπου λαθρομετανάστες συνόδευσαν 120 περίπου αστυνομικοί στην πτήση από την Κύπρο μέχρι το Ισλαμαμπάντ, πρωτεύουσα του Πακιστάν, οι οποίοι επέστρεψαν στην Κύπρο με το ίδιο αεροσκάφος τα μεσάνυκτα της ίδιας μέρας.

Περισσότερα στο σημερινό φύλλο του «Φιλελευθέρου»

===============

Ήδη έχει καταχωρηθεί σχετικό δικόγραφο στο Ανώτατο Δικαστήριο για τουλάχιστον έναν κατατακαημένο άνθρωπο που κρατείτο ΠΑΡΑΝΟΜΑ για 14 μήνες και πριν ολοκληρωθεί η δικαστική διαδικασία τον απέλασαν ομαδικά λες και είνα ζώο κατά παρα΄βαση των όσων ορίζει σαφέστατα η οδηγία 115/2008 αλλά και ο νόμος περί αλλοδαπών και μετανάστευσης που τάχα ενσωμάτωσε την οδηγία αυτή αλλά και ο Χάρτης θεμελιωδών δικαιωμάτων της ΕΕ στο άρθρο 19 αλλά και το άρθρο 13 της Ευρωπαικής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

Δεν θα μείνει εδώ το θέμα

ήδη εναντίον τουντου κράτους έχουν ήδη γίνει για παρόμοια θέματα 4 καταγγελίες στην Ευρωπαική Επιτροπή για παραβίαση του κοινοτικού δικαίου μετά από παράνομη απέλαση 3 ανθρώπων εκκρεμούσης της διαδικασίας ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στην Διεθνή Αμνηστία

Είμαστε το κράτος της αυθαρεσίας

εδώ επιγραμματικά η νομική τεκμηριώση για το πλήρως παράνομο αυτής της ομαδικής απέλασης

19 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαικής Ένωσης παράγραφος 1 που απαγορεύει ρητά και απερίφραστα τις ομαδικές απελάσεις στην παράγραφο 1 του Πρωτόκολλου 4, άρθρο 4 της Ευρωπαικής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σύμφωνα με το οποίο «οι ομαδικές απελάσεις αλλοδαπών απαγορεύονται»  του Ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη Λαμπεντούσα.  Σε επίσημο έγγραφο της Ευρωπαικής Ένωσης ημερομηνίας 12/12/2007 σχετικά με την επεξήγηση των όρων του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ όπου στην Επεξήγηση σχετικά με το άρθρο 19 — Προστασία σε περίπτωση απομάκρυνσης, απέλασης και έκδοσης ορίζεται ξεκάθαρα ότι

Η παράγραφος 1 του άρθρου αυτού έχει την ίδια έννοια και την ίδια εμβέλεια με το άρθρο 4 του πρόσθετου πρωτοκόλλου αριθ. 4 της ΕΣΑΔ όσον αφορά τις ομαδικές απελάσεις. Στόχος της είναι να εξασφαλισθεί ότι κάθε απόφαση θα βασίζεται σε ειδική εξέταση και ότι δεν θα είναι δυνατόν να αποφασίζεται με ενιαίο μέτρο η απέλαση όλων των προσώπων που έχουν την ιθαγένεια συγκεκριμένου κράτους (βλέπε επίσης το άρθρο 13 του Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα).

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Φιλελεύθερος ημερομηνίας 4/5/2012 που επισυνάπτεται ως Παράρτημα 1 διαβάζουμε ότι απέλασαν 60 Πακιστανούς με ναυλωμένη πτήση.d

Η Κύπρος ενσωμάτωσε την οδηγία 115/2008 στο νόμο περι αλλοδαπών και μετανάστευσης μόλις το Νοέμβριο του 2011.

Στο άρθρο 2 του νόμου ορίζεται το εξής:

Ευνοϊκότερες διατάξεις και ελάχιστες εγγυήσεις.

18ΟΣΤ.-(1)   Τα άρθρα 18ΟΔ  μέχρι 18ΠΘ δε θίγουν ευνοϊκότερες διατάξεις –

(α)  διμερών ή πολυμερών συμφωνιών μεταξύ της  Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή  της

Ευρωπαϊκής Ένωσης και  των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και μίας ή

περισσότερων τρίτων χωρών,

(β)  διμερών ή πολυμερών συμφωνιών μεταξύ της  Δημοκρατίας, ή της Δημοκρατίας και

άλλων κρατών μελών, και μίας ή περισσότερων τρίτων χωρών.

      (2) Τα άρθρα   18ΟΔ μέχρι 18ΠΘ εφαρμόζονται με την επιφύλαξη ευνοϊκότερης διάταξης για τους υπηκόους τρίτων χωρών που περιέχεται στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής

Ένωσης περί μετανάστευσης και ασύλου.

Επίσης στο νόμο διαβάζουμε

Κράτηση. 18ΠΣΤ.-(1) Εκτός εάν στη συγκεκριμένη περίπτωση επιτρέπεται να εφαρμοστούν αποτελεσματικά άλλα επαρκή αλλά λιγότερο αναγκαστικά μέτρα,  ο Υπουργός Εσωτερικών δύναται να εκδίδει διάταγμα με το οποίο να θέτει υπό κράτηση υπήκοο τρίτης χώρας υποκείμενο σε διαδικασίες επιστροφής,  μόνο  για την προετοιμασία της επιστροφής και/ή τη διεκπεραίωση της διαδικασίας

απομάκρυνσης, ιδίως όταν –

(α)  υπάρχει κίνδυνος διαφυγής, ή

(β)  ο συγκεκριμένος υπήκοος τρίτης χώρας

αποφεύγει ή παρεμποδίζει την προετοιμασία  της επιστροφής ή τη διαδικασία

απομάκρυνσης.

Τέτοια κράτηση έχει τη μικρότερη δυνατή διάρκεια και διατηρείται μόνο καθόσον χρόνο η διαδικασία απομάκρυνσης εξελίσσεται και εκτελείται με τη δέουσα επιμέλεια.

      (2)  Η κράτηση διατάσσεται εγγράφως και συνοδεύεται από  αιτιολόγηση  των πραγματικών και νομικών λόγων.

Ο αιτητής παρέμεινε επί 14 μήνες φυλακισμένος χωρίς ποτέ να του γνωστοποιηθούν και να έχουν αιτιολογηθεί οι πραγματικοί λόγοι της κράτησης του δηλαδή να του επεξηγηθεί για πιο λόγο θεωρείται επικίνδυνος για την δημόσια ασφάλεια.

Επικαλούνται μέσω της ένστασης τους οι καθών ότι είναι επικίνδυνος για την δημόσια ασφάλεια γιατί δήθεν συμμετείχε σε συμπλοκή χωρίς ποτέ να έχει κατηγορηθεί για κάτι τέτοιο και πολύ περισσότερο να καταδικαστεί.

Αυτό παραβιάζει με τον πιο έντονο τρόπο κάθε έννοια κράτους δικαίου και ειδικά το τεκμήριο της αθωότητας που είναι βασικό για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ανθρώπων. Οι καθών έχουν υποκαταστήσει όλες τις υπηρεσίες απονομής δικαιοσύνης αφού ενήργησαν ως κατήγοροι και ως δικαστές που του επέβαλαν επ αόριστον φυλάκιση για ένα αδίκημα που δεν υφίστατο ποτέ.

Αυτό παραβιάζει με όλους τους τρόπους το άρθρο 5 της ΕΣΔΑ και ιδίως της παραγράφου 1 και 3 βλέπε απόφαση Haase κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Eκθ Επ 12.7.77 παρ. 120 DR 11 σελ 78 (108-109).

Στο νόμο περί αλλοδαπών που ενσωμάτωσε την οδηγία 115/2008 ορίζεται στο άρθρο 2 επίσης:

(4)  Ο  Υπουργός Εσωτερικών επανεξετάζει κάθε

διάταγμα κράτησης το οποίο εκδίδει δυνάμει του παρόντος

άρθρου-14

(α) αυτεπάγγελτα ανά δίμηνο, και

(β) σε οποιοδήποτε εύλογο χρονικό

διάστημα, κατ’ αίτηση του επηρεαζόμενου

υπηκόου τρίτης χώρας.

      (5)(α) Η διάρκεια κράτησης βάσει του παρόντος

άρθρου υπόκειται σε αίτηση  για την έκδοση

εντάλματος  habeas corpus δυνάμει του

Άρθρου 155.4 του Συντάγματος, σύμφωνα με

τις διατάξεις του εν λόγω Άρθρου.

     (β) Ο Υπουργός Εσωτερικών ενημερώνει

αμέσως κάθε επηρεαζόμενο υπήκοο τρίτης

χώρας σχετικά με τη δυνατότητα αίτησης η

οποία αναφέρεται στην παράγραφο (α).

Οι καθών ουδέποτε τήρησαν ούτε κατελάχιστον οιανδήποτε υποχρέωση τους βάσει αυτού του νόμου καθότι ουδέποτε του επιδόθηκε οιονδήποτε έγγραφο με τον οποίο να τον ενημερώνει για τα δικαιώματα του ουδέποτε εξετάστηκε κάθε δίμηνο η δυνατότητα απόλυσης του αλλά απλά αφέθηκε ο αιτητής στην μοίρα του να κρατείται επ αόριστον απλά και αυθαίρετα από τους καθών.

Ορίζεται στο νόμο περι αλλοδαπών που ενσωμάτωσε τηνοδηγία 115/2008

(6) Οσάκις καθίσταται πρόδηλο ότι δεν υφίσταται

πλέον λογικά προοπτική απομάκρυνσης για νομικούς ή

άλλους λόγους ή όταν παύουν να ισχύουν οι όροι  του

εδαφίου (1), η κράτηση παύει να δικαιολογείται και το

συγκεκριμένο πρόσωπο απολύεται αμέσως.

      (7) Με την επιφύλαξη  της παραγράφου (γ) του

εδαφίου (3) και της παραγράφου (γ) του εδαφίου (5),   η

κράτηση εξακολουθεί καθ’ όλη τη χρονική περίοδο κατά την

οποία πληρούνται οι όροι  του εδαφίου (1) και είναι

αναγκαία για να διασφαλισθεί η επιτυχής απομάκρυνση και

δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες.

      (8)  Ο Υπουργός Εσωτερικών δε δύναται να

παρατείνει το χρονικό διάστημα που αναφέρεται στο εδάφιο

(7) παρά μόνο για πρόσθετο περιορισμένο χρόνο που δεν

υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες σε περιπτώσεις κατά τις

οποίες, παρ’ όλες τις εύλογες προσπάθειες, η επιχείρηση

απομάκρυνσης είναι πιθανόν  να διαρκέσει περισσότερο

επειδή-

(α) ο συγκεκριμένος υπήκοος της τρίτης χώρας

αρνείται να συνεργαστεί, ή

(β) καθυστερεί η λήψη αναγκαίων εγγράφων

από τρίτες χώρες.

Ο αιτητής παρέμεινε 14 ολόκληρους μήνες φυλακισμένος πολύ πέραν των 6 μηνών και χωρίς ποτέ να του επιδοθεί οιονδήποτε έγγραφο με το οποίο να διατάσσεται η παράταση της κράτησης του πέραν των 6 μηνών γιατί δήθεν αρνείται να συνεργαστεί ή καθυστερείται η λήψη αναγκαίων εγγράφων από τρίτες χώρες.

Απλά και αυθαίρετα οι καθών παραβίασαν ασύστολα όλα τα δικαιώματα αυτού του ανθρώπου και απλά και αυθαίρετα συνέχισαν να τον κρατούν φυλακισμένο.

Η απέλαση του αιτητή εν τω μέσω αυτής της δικαστικής διαδικασία που υποτίθεται τέθηκε για να προστατευτούν τα δικαιώματα του αιτητή παραβιάζει με τον πλέον βάναυστο τρόπο το δικαίωμα του για πραγματική προσφυγή αφού δεν ουσιαστικά στερείται πρακτικά το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής.

Οι διεθνείς υποχρεώσεις του κράτους που παραβιάστηκαν στην προκειμένη περίπτωση είναι πολλές αλλά θα αναφερθώ σε κάποιες εξ αυτών που είναι το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαικής Ένωσης, το άρθρο 13 της ΕΣΔΑ που αφορά το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής, το άρθρο 267 της ΣΛΕΕ, το άρθρο 39 της Ευρωπαικής Οδηγίας 2005/85, την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2008/115, το άρθρο 1 του Πρωτόκολλου 7 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου .

το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαικής Ένωσης ορίζει ότι

 

«Κάθε πρόσωπο του οποίου παραβιάστηκαν τα δικαιώματα και οι ελευθερίες που διασφαλίζονται από το δίκαιο της Ένωσης, έχει δικαίωμα πραγματικής προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου, τηρουμένων των προϋποθέσεων που ορίζονται το παρόν άρθρο.»

 

 

Η πλέον όμως σημαντικότερη διεθνής υποχρέωση της Κύπρου είναι η εφαρμογή της Οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών η οποία τέθηκε σε υποχρεωτική εφαρμογή από τις 24/12/2010.

Εν ολλίγοις η κήρυξη του αιτητή ως παράνομο αλλοδαπό αρχικά και συνεπεία αυτού του παράνομου εν πάσει περιπτώσει όπως αναλύθηκε προηγουμένως γεγονότος, η κράτηση και εν τέλει η απέλαση του αντιβαίνει στο άρθρο 4 της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ που ορίζει ότι ισχύει υπό την επιφύλαξη ευνοϊκότερων διατάξεων

Η συμπεριφορά αυτή των καθών αντιβαίνει στο άρθρο 7 της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ που ορίζει για την οικειοθελή αναχώρηση η οποία κυμαίνεται μεταξύ επτά και τριάντα ημερών και για το δικαίωμα του αιτητή να ενημερωθεί για αυτό του το δικαίωμα και του δικαιώματος του αιτητή εφόσον κρινόταν ότι υπάρχει ο κίνδυνος διαφυγής να του δοθεί το δικαιώμα κατάθεσης κατάλληλης οικονομικής εγγύησης, η κατάθεση εγγράφων ή η υποχρέωση παραμονής σε ορισμένο μέρος για όλη την διάρκεια του χρονικού διαστήματος που προβλέπεται για την οικειοθελή αναχώρηση.

Στο άρθρο 8 της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ που ορίζει ότι απομάκρυνση μπορεί να εκτελείται ΜΟΝΟ μετά το χρονικό διάστημα οικειοθελούς αναχώρησης σύμφωνα με το άρθρο 7 και εάν και εφόσον το κράτος εφαρμόσουν ως έσχατη λύση αναγκαστικά μέτρα για την εκτέλεση της απόφασης απομάκρυνσης ο οποίος ανθίσταται σε αυτήν τα εν λόγω μέτρα ΠΡΕΠΕΙ να είναι αναλογικά και οιοσδήποτε χρησιμοποιούμενος καταναγκασμός να μην υπερβαίνει εύλογη ισχύ.

Στο άρθρο 12 της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ που ορίζει για τις διαδικαστικές εγγυήσεις της απόφασης επιστροφής καθότι δεν περιλαμβάνουν τους νομικούς και πραγματικούς λόγους καθώς και πληροφορίες για τα διαθέσιμα ένδικα μέσα που έχει αιτητής.

Στο άρθρο 14 της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ καθότι δεν δόθηκαν καθόλου εγγυήσεις ενόψει της επιστροφής κατά το χρονικό διάστημα ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΟΘΗΚΕ εν πάσει περιπτώσει οικειοθελούς αναχώρησης με τις οποίες να εξασφαλίζεται η οικογενειακή ενότητα με την σύζυγο και το ανήλικο τους παιδί που βρίσκονται στην Κύπρο

Στο άρθρο 15 της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ που ορίζει ότι κράτηση δεν επιβάλλεται όταν δύνανται να εφαρμοσθούν αποτελεσματικά άλλα επαρκή αλλά λιγότερο αναγκαστικά μέτρα και αυτό όταν υπάρχει ο κίνδυνος διαφυγής κάτι που δεν εξετάστηκε καθόλου και όταν ο αιτητής αποφεύγει ή παρεπομποδίζει την προετοιμασία της επιστροφής ή τη διαδικασία απομάκρυνσης κάτι που δεν ισχύει

Η κράτηση ΠΡΕΠΕΙ να συνοδεύεται από πραγματική και νομική αιτιολόγηση σύμφωνα με τους ορισμούς της της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση

Το κράτος δεν προέβλεψε για ταχεία δικαστική επανεξέταση της νομιμότητας της κράτησης του αιτητή που αποφασίζεται το συντομότερο δυνατόν μετά την έναρξη της κράτησης

Δεν χορήγησε το κράτος στον αιτητή το δικαίωμα να κινήσει διαδικασία για την ταχεία δικαστική επανεξέταση της νομιμότητας της κράτησης του και ούτε ενημέρωσε τον αιτητή για αυτό του το δικαίωμα

στο άρθρο 16 της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ καθότι το κράτος δεν φρόντισε όπως ο αιτητής να λάβει συστηματικά πληροφορίες στις οποίες επεξηγείται ο κανονισμός που εφαρμόζεται στην εγκατάσταση και ορίζονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις με πληροφορίες που να περιλαμβάνουν στοιχεία περί του δικαιώματος του να έρχεται σε επαφή με οργανώσεις και όργανα που ορίζονται στην παράγραφο 4 της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ

Στο άρθρο 18  της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ καθότι δεν επιτρέπεται στο κράτος να παρεκκλίνει από την γενική υποχρέωση του να λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα είτε γενικά είτε ειδικά ώστε να εξασφαλίζεται η εκπλήρωση των υποχρεώσεων τους δυνάμει της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ.

Οι καθών και το κράτος δεν έλαβε καθόλου υπόψιν και δεν τήρησε σε κανένα σημείο την δεσμευτική απόφαση του Δικαστηρίου Ευρωπαικών Κοινοτήτων C‑61/11 PPU ημερομηνίας 28 Απριλίου 2011 και ιδίως στα εξής σημεία της απόφασης:

Στην παράγραφο 32 μέχρι 46 της απόφασης  αφού δεν έλαβε καθόλου υπόψιν την οδηγία 2008/115/ΕΚ.

« 32. Όπως προκύπτει τόσο από τον τίτλο της όσο και από το πρώτο της άρθρο, η οδηγία 2008/115 καθιερώνει «τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες» που πρέπει να εφαρμόζονται από κάθε κράτος μέλος κατά τον επαναπατρισμό των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών. Από την προαναφερθείσα φράση, αλλά και από τη γενική οικονομία της οδηγίας αυτής συνάγεται ότι τα κράτη μέλη δεν μπορούν να αποκλίνουν από τους εν λόγω κανόνες και διαδικασίες παρά μόνον υπό τις συνθήκες που αυτή προβλέπει, μεταξύ άλλων, αυτές που καθορίζονται στο άρθρο 4 αυτής»

«33  Εκ των ανωτέρω συνάγεται ότι, καίτοι η παράγραφος 3 του εν λόγω άρθρου 4 παρέχει στα κράτη μέλη την ευχέρεια να θεσπίζουν ή να διατηρούν σε ισχύ διατάξεις που είναι ευνοϊκότερες για τους παρανόμως διαμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών από εκείνες της οδηγίας 2008/115, υπό τον

όρο ότι οι εν λόγω διατάξεις είναι συμβατές προς αυτήν, εντούτοις, η εν λόγω οδηγία δεν επιτρέπει στα κράτη αυτά να εφαρμόσουν αυστηρότερους κανόνες στον τομέα που αυτή διέπει.

34      Σημειωτέον, εξάλλου, ότι η οδηγία 2008/115 καθιερώνει επακριβώς τη διαδικασία που πρέπει να εφαρμόζει κάθε κράτος μέλος για τον επαναπατρισμό των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών και καθορίζει τη χρονική σειρά διεξαγωγής των διαφόρων σταδίων που περιλαμβάνει διαδοχικώς η διαδικασία αυτή.

35      Επομένως, το άρθρο 6, παράγραφος 1, της ίδιας αυτής οδηγίας προβλέπει καταρχάς, κατά κύριο λόγο, υποχρέωση των κρατών μελών να εκδώσουν απόφαση περί επιστροφής εις βάρος κάθε υπηκόου τρίτης χώρας που διαμένει παρανόμως στο έδαφός τους.

36      Στο πλαίσιο του αρχικού αυτού σταδίου της διαδικασίας επιστροφής, πρέπει να δίνεται προτεραιότητα, με την επιφύλαξη εξαιρέσεων, στην οικειοθελή εκτέλεση της υποχρεώσεως που συνεπάγεται η απόφαση περί επιστροφής, δεδομένου ότι το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/115 ορίζει ότι η εν λόγω απόφαση προβλέπει κατάλληλο χρονικό διάστημα για την οικειοθελή αναχώρηση που κυμαίνεται από επτά έως τριάντα ημέρες.

37      Από το άρθρο 7, παράγραφοι 3 και 4, της εν λόγω οδηγίας προκύπτει ότι μόνον υπό ειδικές περιστάσεις, όπως η ύπαρξη κινδύνου διαφυγής, μπορούν τα κράτη μέλη, αφενός, να επιβάλουν στον αποδέκτη αποφάσεως περί επιστροφής την υποχρέωση να εμφανίζεται τακτικώς ενώπιον των αρχών, να καταθέσει κατάλληλη οικονομική εγγύηση, να καταθέσει έγγραφα ή να παραμένει σε ορισμένο μέρος ή, αφετέρου, να μη χορηγούν χρονικό διάστημα οικειοθελούς αναχωρήσεως ή να χορηγούν χρονικό διάστημα μικρότερο από επτά ημέρες.

38      Στην τελευταία ως άνω περίπτωση, όπως επίσης στην περίπτωση στην οποία η υποχρέωση επιστροφής δεν τηρήθηκε εντός της προθεσμίας που χορηγήθηκε για την οικειοθελή αναχώρηση, προκύπτει από το άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 4, της οδηγίας 2008/115 ότι, προκείμενου να διασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών επιστροφής, οι διατάξεις αυτές επιβάλλουν στο κράτος μέλος, το οποίο εξέδωσε απόφαση περί επιστροφής εις βάρος παρανόμως διαμένοντος υπηκόου τρίτης χώρας, την υποχρέωση να εκτελέσει την απομάκρυνση, λαμβάνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα, συμπεριλαμβανομένων, ενδεχομένως, αναγκαστικών μέτρων, κατά τρόπο αναλογικό και με σεβασμό, μεταξύ άλλων, των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

39      Ως προς τούτο, από τη δέκατη έκτη αιτιολογική σκέψη της προαναφερθείσας οδηγίας, όπως και από το γράμμα του άρθρου 15, παράγραφος 1, αυτής, προκύπτει ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να εκτελέσουν την απομάκρυνση χρησιμοποιώντας τα κατά το δυνατόν λιγότερο αναγκαστικά μέτρα. Μόνον εάν η υπό τη μορφή απομακρύνσεως εκτέλεση της αποφάσεως περί επιστροφής κινδυνεύει, βάσει εκτιμήσεως κάθε συγκεκριμένης περιπτώσεως, να παρακωλυθεί εξαιτίας της συμπεριφοράς του ενδιαφερομένου, μπορούν τα κράτη αυτά να προβούν σε στέρηση της ελευθερίας του μέσω κρατήσεως.

40      Η στέρηση αυτή της ελευθερίας πρέπει, κατά το άρθρο 15, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2008/115, να έχει τη μικρότερη δυνατή διάρκεια και να διατηρείται μόνον καθόσον χρόνο η διαδικασία απομακρύνσεως εξελίσσεται και εκτελείται με τη δέουσα επιμέλεια. Κατά τις παραγράφους 3 και 4 του προαναφερθέντος άρθρου 15, μια τέτοια στέρηση της ελευθερίας υπόκειται σε επανεξέταση ανά εύλογα χρονικά διαστήματα και αίρεται όταν προφανώς δεν υφίσταται πλέον εύλογη προοπτική απομακρύνσεως. Οι παράγραφοι 5 και 6 του ίδιου άρθρου καθορίζουν τη μέγιστη διάρκεια της εν λόγω στερήσεως στους 18 μήνες, όριο που επιβάλλεται σε όλα τα κράτη μέλη. Εξάλλου, το άρθρο 16, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής απαιτεί να τοποθετούνται οι ενδιαφερόμενοι σε ειδικές εγκαταστάσεις και, σε κάθε περίπτωση, να κρατούνται χωριστά από τους κρατούμενους του κοινού δικαίου.

41      Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι η χρονική σειρά διεξαγωγής των σταδίων της διαδικασίας επιστροφής που καθιερώνει η οδηγία 2008/115 αντιστοιχεί προς μια διαβάθμιση των μέτρων που πρέπει να ληφθούν προκειμένου να εκτελεσθεί η απόφαση περί επιστροφής, διαβάθμιση που κυμαίνεται από το μέτρο που αφήνει τη μεγαλύτερη ελευθερία στον ενδιαφερόμενο, ήτοι η χορήγηση προθεσμίας για την οικειοθελή του αναχώρηση, έως μέτρα που περιορίζουν περισσότερο την ελευθερία αυτή, ήτοι η κράτηση σε ειδικές εγκαταστάσεις, τηρουμένης της αρχής της αναλογικότητας καθόλη τη διάρκεια των σταδίων αυτών.

42      Είναι προφανές ότι ακόμα και η χρήση του ως άνω μέτρου, το οποίο συνιστά το επαχθέστερο στερητικό της ελευθερίας μέτρο που επιτρέπει η προαναφερθείσα οδηγία στο πλαίσιο διαδικασίας αναγκαστικής απομακρύνσεως, οριοθετείται αυστηρώς, κατ’ εφαρμογή των άρθρων 15 και 16 της εν λόγω οδηγίας, προκειμένου, μεταξύ άλλων, να διασφαλίζεται ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων των συγκεκριμένων υπηκόων τρίτων χωρών.

43      Ειδικότερα, η μέγιστη διάρκεια που προβλέπεται στο άρθρο 15, παράγραφοι 5 και 6, της οδηγίας 2008/115 έχει ως σκοπό να τεθούν περιορισμοί στη στέρηση της ελευθερίας των υπηκόων τρίτων χωρών που τελούν υπό αναγκαστική απομάκρυνση (απόφαση της 30ής Νοεμβρίου 2009, C-357/09 PPU, Kadzoev, Συλλογή 2009, σ. I‑11189, σκέψη 56). Επιδίωξη, επομένως, της οδηγίας 2008/115 είναι να λαμβάνεται υπόψη τόσο η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κατά την οποία η αρχή της αναλογικότητας επιτάσσει να μην παρατείνεται για δυσανάλογο χρονικό διάστημα η κράτηση προσώπου εναντίον του οποίου εκκρεμεί διαδικασία απελάσεως ή εκδόσεως, ήτοι να μην υπερβαίνει το χρονικό διάστημα που απαιτείται για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού (βλ., μεταξύ άλλων, ΕΔΑΔ, απόφαση Saadi κατά Ηνωμένου Βασιλείου της 29ης Ιανουαρίου 2008, μη δημοσιευθείσα ακόμα στο Recueil des arrêts et décisions, § 72 και 74), όσο και η όγδοη από τις «Είκοσι κατευθυντήριες αρχές σχετικά με την αναγκαστική επιστροφή», τις οποίες υιοθέτησε η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης στις 4 Μαΐου 2005 και στις οποίες παραπέμπει η οδηγία με την τρίτη αιτιολογική της σκέψη. Κατά την αρχή αυτή, κάθε κράτηση πριν την απομάκρυνση πρέπει να είναι κατά το δυνατόν συντομότερη.

44      Υπό το πρίσμα των ως άνω σκέψεων πρέπει ακριβώς να εκτιμηθεί κατά πόσον οι κοινοί κανόνες που θεσπίζει η οδηγία 2008/115 απαγορεύουν εθνική νομοθεσία όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης.

45      Ως προς τούτο, πρέπει να σημειωθεί, πρώτον, ότι, όπως προκύπτει από τις πληροφορίες που παρέσχε τόσο το αιτούν δικαστήριο, όσο και η Ιταλική Δημοκρατία στις γραπτές της παρατηρήσεις, η οδηγία 2008/115 δεν μεταφέρθηκε στην ιταλική εσωτερική έννομη τάξη.

46      Κατά πάγια όμως νομολογία, οσάκις κράτος μέλος έχει παραλείψει να μεταφέρει εμπροθέσμως οδηγία στο εσωτερικό δίκαιο ή έχει προβεί σε εσφαλμένη μεταφορά της οδηγίας, οι ιδιώτες δύνανται να επικαλεστούν έναντι του κράτους αυτού τις διατάξεις της εν λόγω οδηγίας οι οποίες, από απόψεως περιεχομένου, είναι προφανώς απηλλαγμένες αιρέσεων και αρκούντως ακριβείς (βλ., συναφώς, μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 26ης Φεβρουαρίου 1986, 152/84, Marshall, Συλλογή 1986, σ. 723, σκέψη 46, και της 3ης Μαρτίου 2011, C‑203/10, Auto Nikolovi, η οποία δεν δημοσιεύθηκε ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 61).»

Αντιβαίνει στο άρθρο 5 της  Ευρωπαικής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που ορίζει για την ελευθερία και την ασφάλεια καθότι δεν τηρήθηκαν οι προυποθέσεις όπως αυτοί ορίζονται ήτοι η οδηγία 115/2008.

Αντιβαίνει στο άρθρο 1 το Πρωτόκολλου 7 της Ευρωπαικής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καθότι παραβιάστηκαν οι δικονομικές εγγυήσεις για τους αλλοδαπούς που απειλούνται με απέλαση καθότι ενώ ο αιτητής διαμένει νόμιμα τέθηκε υπό κράτηση με σκοπό την απέλαση με απόφαση που δεν έχει τηρήσει το νόμο και χωρίς να του έχει δοθεί η ευκαιρία να προτείνει επιχειρήματα κατά της απέλασης, να ζητήσει επανεξέταση της υπόθεσης του.

Σύμφωνα με την Επεξηγηματική Έκθεση σχετικά με το Πρωτόκολλο αρ. 7 στην Σύμβαση για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών στην σελίδα 9 παρ. 15 όπως διαβάζουμε στην σελίδα 575 του νομικού βιβλίου «Η Ευρωπαική Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και ο Ευρωπαικός Κοινωνικός Χάρτης: Δίκαιο και Πρακτική»  από τις εκδόσεις Παπαζήση των Donna Gomien , David Harris, Leo Zwaak

«Το Κράτος που επικαλείται τη δημόσια τάξη για να αιτιολογήσει την απέλαση ενός αλλοδαπού πριν την άσκηση των δικαιωμάτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 χρειάζεται να είναι σε θέση να αποδείξει ότι αυτό το εξαιρετικό μέτρο ήταν απαραίτητο για την ειδική περίπτωση για την οποία πρόκειται. Αντίθετα εάν το Κράτος επικαλείται την εθνική ασφάλεια ως αιτία απέλασης, η επεξηγηματική έκθεση επιβάλλει ότι ο λόγος αυτός αποτελεί μόνος του επαρκή αιτιολογία.»

Ο αιτητής στερήθηκε του δικαιώματος να μπορεί να απαντήσει σημείο προς σημείο την ανατιολόγητη απόφαση των καθών.

Παραβιάστηκε το δικαίωμα του που απορρέει από τους ορισμούς του άρθρου 13 της Ευρωπαικής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που ορίζει ότι

 

«Κάθε πρόσωπο του οποίου τα αναγνωρισμένα από την παρούσα Σύμβαση δικαιώματα και ελευθερίες παραβιάστηκαν έχει το δικαίωμα αποτελεσματικής προσφυγής ενώπιον εθνικής αρχής έστω και αν η παραβιάση διαπράχθηκε από πρόσωπα που ενεργούν κατά τηνεκτέλεση των υπηρεσιακών καθηκόντων τους.»

 

Σύμφωνα με το ΕΔΑΔ το άρθρο 13 υποδηλώνει ότι εάν ένα πρόσωπο κρίνει πως έχει υποστεί βλάβη από μέτρο που συνιστά φερόμενη παραβίαση της Σύμβασης χρειάζεται να διαθέτει ένα ένδικο μέσο που να του επιτρέπει να προκαλέσει την έκδοση απόφασης για αυτή την καταγγελία και ενδεχομένως να πετύχει επανόρθωση.

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες