Daily Archives: Απρίλιος 21, 2012

Π. Βούλγαρης – Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967-1974 video 37 λεπτών ΑΞΙΖΕΙ ΔΕΙΤΕ ΤΟ

και να μην το ξεχνάμε, ο χουντικός στρατιωτικός φαίδων γκιζίκης ως πρόεδρος όρκισε τον καραμανλή πρωθυπουργό με το πουλί ως έμβλημα στο σύνταγμα

 
 
από το blog του Γιώργου Σαρρή
 
 
Επτά «πέτρινα» χρόνια μέσα από την κάμερα του Π. Βούλγαρη
«Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974», ένα ανέκδοτο ντοκιμαντέρ του Έλληνα σκηνοθέτη.
Το 37λεπτο ανέκδοτο ντοκιμαντέρ του Παντελή Βούλγαρη «Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974». ταινία, η οποία περιέχει πολύτιμο αρχειακό υλικό· από την κηδεία των Γεωργίου Παπανδρέου και Γιώργου Σεφέρη ως τις δίκες του Αλέκου Παναγούλη και άλλων αγωνιστών.
« Σε αυτό το φιλμ υπάρχει ό,τι καταφέραμε εμείς που μείναμε στον τόπο » είπε ο σκηνοθέτης, ο οποίος θυμήθηκε ότι την ώρα του πραξικοπήματος του 1967 ο ίδιος συμμετείχε στα γυρίσματα της ταινίας «Κιέριον» του Δήμου Θέου. « Συμμετείχαν όλοι» είπε συγκινημένος. « O Αγγελόπουλος, η Μαρκετάκη, ο Φέρρης, ο Βαλτινός. Ήταν μια ταινία όμως που άρχισε να φθίνει,γιατί άλλους τους συνελάμβαναν και άλλοι φεύγανε».
Σιγά σιγά άρχισε να καταγράφει ό,τι μπορούσε με μια κάμερα Super 8. Φυλακές του Μπογιατίου, κάποια στρατοδικεία… Αργότερα το υλικό έφθασε στο Παρίσι, όπου ο Κώστας Γαβράς το είδε μαζί με τον Κρις Μαρκέρ. Αμέσως βοήθησαν τον Βούλγαρη, στέλνοντάς του μια μηχανή 16 mm και φιλμ. Έτσι συνεχίστηκε η κινηματογράφηση. Η κηδεία του Πέτρουλα, οι φυλακές της Ακροναυπλίας, η πορεία της Ειρήνης. « Στη Δικτατορία, από ένστικτο, φανταζόμασταν ότι κάτι θα συμβεί στην κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου », ανέφερε ο σκηνοθέτης, « αλλά κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι θα μαζεύονταν 500.000 άνθρωποι. Ήταν ένας τρόπος για να φανεί ότι η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιδρά ». Όλα αυτά όμως γίνονταν κρυφά. Έπρεπε να έχεις ειδική άδεια για να κυκλοφορείς με κάμερα στους δρόμους της Αθήνας. « Ήταν μια εποχή συντροφικότητας, το ξεκίνημα του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, μια εποχή που τη θυμάμαι σε ένα κλίμα φοβίας και ανασφάλειας,αλλά ταυτόχρονα και βαθιάς ανθρωπιάς. Άρα, είναι ένα χρήσιμο υλικό.Για να ξαναθυμηθούμε εμείς και για να μάθουν οι νέοι ».
Δ εν έλειψαν οι δυσκολίες και τα κυνηγητά. Αλλά αυτό δεν πείραζε γιατί «καταγράψαμε σημαντικά πράγματα από ταράτσα σε ταράτσα, όπως τα γεγονότα στη Νομική. Ίσως η ποιότητα να μην είναι πάρα πολύ καλή,όμως το γεγονός που καταγράφεις είναι» συμπλήρωσε στο τέλος της παρουσίασης ο Νίκος Καβουκίδης

Από το κανάλι του  

 
Αναρτήθηκε από στις 7:10 μ.μ.  ShareThis
Advertisements

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", Κυπριακό, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια

Διονύσης Γοργογιάννης: ΕΠΩΝΥΜΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΑ:Φασιστική αστυνομική και κρατική βία διαρκείας σε ντόπιο

Χούντα έχουμε όταν ακόμη και αυτοί οι θεσμοί της έστω αστικής δημοκρατίας, οι νόμοι και οι κανόνες της που κερδήθηκαν με αγώνες και αίμα, δεν εφαρμόζονται

Η χούντα ουδέποτε έφυγε, είναι παρούσα και σήμερα με περιστατικά που ολοένα κάνουν πολύ πιο έντονα την παρουσία της

Η τεχνολογία απλά μας βοηθάει να βγάλουμε γεγονότα που πριν 15 χρόνια δεν είχαμε την δυνατότητα

Ένα τέτοιο περιστατικό αστυνομικής αυθαιρεσίας που δείχνει ξεκάθαρα ότι τέτοια δημοκρατία είχαμε να δούμε από την χούντα είναι και το πιο κάτω που εξιστορεί ο Διονύσης Γοργογιάννης στο athens indymedia

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1393888

Προσπαθώ ακόμη να συνέλθω από το ΣΟΚ. Το γεγονός βασανίστηριο για μένα κράτησε σχεδόν δυο ολόκληρα μερόνυχτα…Το σώμα μου ακόμη πονάει αφόρητα από τα χτυπάματα των ροπάλων τους και από τις κλωτσιές τους.Σε ένα κελί το πολύ έξι τετραγωνικών μαζί με άλλους τρεις ανθρώπους.Σε ένα κολαστήριο που μέχρι πριν λιγες μέρες αγννούσα ότι είναι τέτοιο…

Ας μου συγχωρεθεί που καθυστέρησα ελαφρά την δημοσιοποίηση-καταγγελία αυτού του γεγονότος όμως ελπίζω ότι όσοι διαβάσουν το περιέχομενο αυτής της καταγγελίας θα δείξουν επιείκεια για αυτό.Δημοσιεύω αυτή την  καταγγέλια επώνυμα καθώς δεν νιώθω πια κανένα φόβο για τον φασισμό τους και η οργή έχει πονέσει τα μιλλήγγια μου.Την υπερασπίζω με όλο τον πόνο του βιώματος μου κι έχοντας πλήρως μεταμορφωθεί από την επίδραση του.

Εγώ ο ίδιος είμαι ο παθόν και το θύμα αυτής της ιστορίας με όργανα βασανιστηρίου μου και θύτες μου τους μπάτσους του κράτους (με πρώτους τους ΔΙΑΣ) και ένα κτίριο κολασηριο -αυτό της Πέτρου Ράλλη- το Μεταγωγών. (εκεί δηλαδή που στιβάζονται μόνο μετανάστες…)

Όμως ας τα πάρουμε με την σειρά τους.

Την Τρίτη (ή ήταν Τετάρτη; Το τρομερό με αυτό που έπαθα είναι ότι έχασα πλήρως την αίσθηση του χρόνου και την φυσιολογική διαδοχή των ημερών…Επίσης η μνήμη μου δεν λέει να βάλει σε πλήρως τακτοποιημένη  σειρά όλα αυτά που μου συνέβησαν καθώς μου συνέβησαν τόσα πολλά σε δυο μέρες και με τέτοια τρομερή διαδοχή που όλο αυτό έχει γίνει ένα κουβάρι φρέσκων αναμνήσεων μέσα μου…)

 

17 Απρίλη βρισκόμουν στην περιοχή του Βοτανικού για να βγάλω ένα έξτρα μεροκάματο.

Είμαι 37 χρόνων και δουλεύω σαν εργάτης από τα 14 μου.

Από τα 22 μου δουλεύω σαν μισθωτός οδηγός φορτηγών και κάποιες φορές και ξεφορτωτής.

Δεν θα έλεγα ότι ήμουν ιδιαίτερα πολιτικοποιημένος.Έχω έρθει σε κάποιες πορείες και έχω παρακολουθήσει κάποιες συνελεύσεις όμως ποτέ δεν είχα συστηματική και βαθιά σχέση με αυτά όσο κι αν μέσα μου τα ενέκρινα.Έχω διαβάσει κάποια σωστά βιβλία όμως πολύ λιγότερα από αυτά που θα ήθελα.

Η βιοπάλη και το μεροκάματο πάντα απορροφούσαν την περισσότερη ενέργεια μου και αυτό που έμενε για τα άλλα ήταν λιγοστό και αμφίβολο. Μέχρι τώρα…

Τον τελευταίο χρόνο έχουν απολύσει αρκετούς από την δουλεία που βρίσκομαι και σε μένα έχουν μειώσει κατά 40% τον μισθό μου (και όπως θα δούμε και μετά από αυτό που έπαθα τώρα κατά 70%…) και είχα ανεχτεί να είμαι πολλά χρόνια σε έναν εργασιακό χώρο χωρίς να υπάρχει σωματείο βάσης.

Τσατσος μου όμως ποτέ δεν υπηρξα κι ενώ ήμουν πάντα τυπικός και σωστός στην δουλειά μου και έχουν αρμέξει αμέτρητη υπεραξία από τον προσωπικό μου μόχθο τόσων χρόνων…

Κατά τις 5 το απόγευμα και νωρίτερα ήμουν με φίλους φορτηγατζήδες–είτε μισθωτούς όπως εγώ είτε μικροιδιοκτήτες με ένα-δυο φορτηγά– και συζητάγαμε για το πόσο χάλια έχει γίνει η κατάσταση και για το πόσο χρειαζόμαστε μια νέα 12 Φλεβάρη πολύ πιο δυναμική και αποφασιστική. (με ντροπή γράφω ότι εγώ προσωπικά αλλά και αρκετοί που συζητάγαμε δεν είμασταν στις 12 Φλεβάρη κι ας είχαμε φίλους και γνωστούς που είτανε…)

Ναι στα λόγια είμαστε εύκολοι…Πίναμε και μπύρες και άλλα και είχαμε κάνει εύθυμο ζωιρό κεφάλι που μάς έβγαζε την αγανάκτηση μας.

Κάποια στιγμή αποχαιρετιστήκαμε και ο καθένας τράβηξε τον δρόμο του.

Τότε πήγα να πάρω το αμάξι μου (ένα μεταχειρισμένο αγορασμένο από συγγενή με 200 ευρώ…) και να φύγω.

Το κεφάλι μου βούιζε από το μεθύσι.

Έπρεπε να περάσω ένα στοπ και δεν το πέρασα σωστά. Δεν πρόσεξα όπως έπρεπε και τράκαρα με ένα διερχόμενο αμάξι. Ευτυχώς κανείς δεν τραυματίστηκε και υπήρχαν μόνο υλικές ζημιές.

Ο κύριος που του τράκαρα το αμάξι ήταν ένας 60 χρόνος πολύ αναστατωμένος που έσπασαν τα φώτα του αμαξιού του.

Σε λίγο πλακώνουν Διάδες.

ΚΑΙ ΕΔΩ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ-ΕΞΙΣΤΟΡΗΣΗ

Για πολύ κακή μου τύχη είχα το δίπλωμα του αμαξιού και την ταυτότητα μου στο φορτηγό της δουλειάς αυτό που δουλεύω καθημερινά για 8ωρο.Τα είχα ξεχάσει πρόσφατα εκεί γιατί είχε χρειαστεί να τα πάρω μαζί μου για μια δουλειά του δημοσίου. (γραφειοκρατικής φύσεως)

Οι ΔΙΑΔΕΣ είναι 4 σε δυο μηχανές και με κυκλώνουν. Μου ζητάνε χαρτιά. Τους φωνάζω το όνομα μου (να συστηθώ και σε εσάς, ονομάζομαι Διονύσης Γοργογιάννης είμαι Έλληνας πολίτης και έχω υπηρετήσει τον ελληνικό στρατό απ’όταν ήμουν 18 χρονών. Εκεί έμαθα να οδηγώ μεγάλα οχήματα…Ο πατέρας μου που πέθανε όταν ήμουν 6 χρονών ήταν γνωστός αριστερός της περιοχής με φυλακίσεις και βασανιστήρια.Επικαλούμαι εδώ το αυταπόδεικτο της ελληνικής καταγωγής μου για να φτύσω με λύσσα κάθε εθνικότητα και ειδικά και αυτή την εθνικότητα. Μετά από αυτό που πέρασα κατάλαβα ότι το να ζεις σε ένα φασιστικό καθεστώς ακυρώνει κάθε θετική αναφορά στην έννοια του έθνους.Το ξεφτιλίζει και το ξεμπροστιάζει αλύπητα…)

Ο ένας δείχνει να το πιστευει και νιώθω ότι θα είναι ευγενικοί μαζί μου. Πετάγεται όμως ένας άλλος από αυτούς  και φωνάζει:» τι έλληνας πολίτης ρε και αηδίες!Σκατοαλβανός είσαι χωρίς χαρτιά και άστα αυτά.

Είμαι έξω από το αμάξι κι αρχίζουν να με σπρώχνουν και να με βρίζουν. Με πετάνε σε έναν τοίχο.Με έχουν στριμώξει εκεί και οι τέσσερις και δεν έχω καμιά διαφυγή. Πνίγομαι. Ένας με έχει πιάσει από τον γιακά και προσπαθεί να με σηκώσει από αυτόν (καθόλου εύκολο καθώς από την εργασία μου και μόνο έχω δυνατή φυσική κατασκευή) ενώ οι άλλοι από πίσω τον σπρώχνουν για να στριμώξει καλύτερα εμένα!

Νιώθω ότι δεν έχω αέρα, ότι θα λιποθυμήσω. Έχω αλλάξει χρώματα…

Κάποια στιγμή σταματάνε το βασανιστήριο τους (πόσο να κράτησε άραγε;Ο χρόνος όταν σε βασανίζουν κυλά τόσο διαφορετικά…Το δευτερόλεπτο φαίνεται λεπτό ή και ώρα…)

Συνεχίζουν το βρισίδι. (όπως σκατοαλβανέ, βρωμολαθρομετανάστη, γαμημένε ξένε που θα τρακάρεις και αμάξι κλπ) αλλά τουλάχιστον έχει σταματήσει ο πνιγμός.

Στο διάστημα που με στραγγάλιζαν φώναζα όσο μπορούσα βοήθεια με σκοτώνουν ενώ τους θύμιζα διαρκώς ότι είμαι έλληνας πολίτης και να πάμε στο φορτηγό να τους δείξω τα χαρτιά μου. Όμως κανείς δεν βρέθηκε να με βοηθήσει. Είμασταν και σε απόμερο στενό που δεν κυκλοφορούσαν πολλοί άνθρωποι…

Όταν επιτέλους σταμάτησαν, ήρθε περιπολικό και με πήρε για να με πάει που; στο μεταγωγών στην πέτρου ράλλη με την στάμπα του λαθρομετανάστη που δεν έχει χαρτιά.

ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΒΡΕΘΗΚΑ (απο μια παρεξήγηση και καλά…) στο ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ. ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ABU GRAIB…ΜΕΤΑΓΩΓΩΝ-ΠΕΤΡΟΥ ΡΑΛΛΗ…

Eικόνες που έχω συγκρατήσει στο μυαλό μου ενώ με πήγαν εκεί…

Ένα μεγάλο προαύλιο φυλακής με πάρα πολύ κόσμο εκεί και πάρα πολλούς μαύρους.

Μπάτσοι όλων των ειδών με πολεμικό εξοπλισμό και αλεξίσφαιρα παντού.

Ο δεύτερος (ή ήταν ο τρίτος;) όροφος που με πήγαν. Ένας όροφος με δεκάδες μικροσκοπικά κελιά το καθένα με 6 τετραγωνικά και από 4 εώς 6 ανθρώπους στο καθένα, χωρίς τουαλέτα, χωρίς νιπτήρα χωρίς τίποτα…

Μια αποκρουστική πόρτα στο καθένα με κάγγελα.

Δημόσια τουαλέτα ορόφου χωρίς κι αυτή να έχει νιπτήρα ή σαπούνι(και μετά αυτοί οι αλήτες θα πουν για υγειονομική βόμβα των ‘λαθρομεταναστών’…) ενώ οι χέστρες ήταν οι λεγόμενες τούρκικες.  σε κακή κατάσταση.

Με πέταξαν σε ένα τέτοιο κελί χωρίς πρώτα έστω να με ανακρίνουν και να εξετάσουν αν είμαι ή όχι μετανάστης. (αλλά αυτό το μέρος δεν αξίζει για κανένα ανθρώπινο ον. Θέλει όλο κατεδάφιση και απελευθέρωση όσων είναι εκεί μέσα…)

Μου πήραν το κινητό και αγνόησαν επιδεικτικά τις εκκλήσεις μου να πάρουν κάποια τηλέφωνα που θα πιστοποιούσαν ότι είμαι ντόπιος, γεννημένος εδώ, έλληνας πολίτης…

Και έμεινα εκεί χωρίς ένας να έρθει για περίπου 6-7 ώρες. (πώς να ξέρεις πόση ώρα πέρασε;Τα κινητά είχαν κατασχεθεί…)

Εκεί ήταν μαζί μου σε έναν ασφυκτικά πνιγερό και μικρό χώρο άλλα τρεις άνθρωποι που όπως έμαθα ήταν για καιρό εκεί. Με τους δυο μίλησα και τα είπαμε. Ο ένας ήταν Κούρδος και άλλος Ιρακινός. Ο άλλος δεν έμαθα τι εθνικότητα είχε, υπέθεσα Αλβανός.

Ήταν εκεί για ψύλλου πήδημα. Δεν είχαν χαρτιά. Αδύνατοι και νευρώδεις, φαίνονταν ότι είχαν περάσει πολλά και ήξεραν πολύ καλά ελληνικά ώστε η συζήτηση γινόταν αβίαστα.

Όταν έμαθαν τι μου είχε συμβεί, αρνήθηκαν να το πιστέψουν! Μετά όμως ξανασκέφτηκαν ότι ένα καθεστώς που είναι φασιστικό θα χτυπήσει το ίδιο και τους ντόπιους και κανείς δεν είναι ασφαλής από αυτό το κράτος…

Μετά λοιπόν από 6-7 ώρες εμφανίστηκε ένας σαν διοικητής ένα πράμα και μου παίρνει δακτυλικά αποτυπώματα. Του διαμαρτυρομαι γι’ αυτό που μου έχει συμβεί και με διαβεβαιώνει ότι σύντομα θα ξεκαθαριστεί η κατάσταση…

(πόσο σύντομα ήταν;; Πέρασα άλλες 30 ώρες σε αυτό το κελί κι ενώ υποτίθεται ότι χάρη στην πληροφορική η ταυτοποίηση δακτυλικών γίνεται σε δευτερόλεπτα!Να φταεί άραγε ότι έχουν windows οι υπολογιστές τους ή απλά αδιαφόρησαν και με έγραψαν όσο δεν πάει;Ή και τα δυο;)

Αφού λοιπόν μου πήραν δαχτυλικά αποτυπώματα εγώ περίμενα ότι απο λεπτό σε λεπτό θα είμαι ελεύθερος.

Αμ δε! Οι ώρες πέρναγαν και δεν γινόταν τίποτα.

Μια στεναχώρια με είχε καταβάλει. (και κατάλαβα στο ακέραιο της κυριολεκτική της έννοια.Πώς να μην σε πλακώσει η στεναχώρια σε έναν τόσο στενό χώρο;)

Οι ώρες περνούσαν και κάποια στιγμή ο Κούρδος που ήταν μαζί άρχισε να τρελαίνεται.

Πολύ λογικό μετά από τόσο εγκλεισμό σε αυτή την ανθυγειινή σκατότρυπα…

Άρχισε να φωνάζει στους μπάτσους και να τους  βρίζει:»κωλόμπατσοι δεν αντέχω άλλο, άντε γαμηθείτε, θέλω την ελευθερία μου ρε καριόλησες » και άλλα τέτοια σε άψογα ελληνικά.

Οι μπάτσοι φύλακες δυο ντερέκια 120 κιλά ο καθένας καράφλες χρυσαυγιτόφατσες είπαν στην αρχή με μια μεταλική φωνή να σκάσει και να δεχτεί την θέση του.

Μετά δεν μίλησαν…

Ξαφνικά η πόρτα του κελιού άνοιξε και μπαίνουν αυτές οι δυο ντουλάπες με ροπάλα στα χέρια και αρχίζουν να χτυπάνε ανηλεώς.

Μιλάμε για πολύ ξύλο.

Προς τιμή τους ο άλλοι δυο μετανάστες μπήκαν μπροστά για να μην τις φάει όλες ο Κούρδος. Εγώ ήμουν τρομοκρατημένος και δεν είχα καθολου αυτό το σθένος.

Όμως έστω και ξώφαλτσα έστω και γιατί ήμουν κι εγώ στο κελί, έφαγα πολλές, πάρα πολλές.

Κλωτσιές στα πόδια και στους προσαγωγούς, ροπαλιές στον αυχένα, στην πλάτη και στο κεφάλι και άλλες κλωτσιές και άλλες ροπαλιές.

Δεν ξέρω πόσο κράτησε αυτό!Όσο το έζησα μου φάνηκε αιώνας. Μετά πιο αποστασιοποιημένα υπολόγισα ότι κράτησε τουλάχιστον 6 λεπτά και παραπάνω.

Μιλάμε για ξύλο από καράφλες πληρωμένους του Ελληνικού κράτους, που τέτοιο δεν ξαναθυμάμαι. Και είμαι άνθρωπος της βιοπάλης και έχω δει πολλά…

Όπως είπα παρότι δεν ήμουν ο πρώτος στόχος του ξύλου, έφαγα το ξύλο της ζωής μου.

Τι να πούνε και οι άλλοι τρεις που έφαγαν δεκαπλάσιο από μένα…

Θαύμασα την ήρεμη αξιοπρέπεια τους μετά το ξύλο που έφαγαν.

Πρώτα κι ενώ φύγαν οι ανθρωποφύλακες έβρισαν πάλι για 2 λεπτά (κι όχι δεν ξαναεμφανίστηκαν οι φασιστόμπατσοι…) και μετά σώπασαν μόνοι τους και αποτραβήχτηκαν στους εαυτούς τους.

Χωρίς γκρίνιες, χωρίς βογκητά (εγώ βόγκηξα πιο πολύ από όλους τους!) αλλά και χωρίς κούφιες περηφάνιες που αντιμετωπισαν άφοβα τα ΕΣ ΕΣ…Μόνο με μια θλιμμένη σιωπηρή αξιοπρεπέστατη ενδοσκόπιση…

Και ύστερα μετά απο πολλές ώρες εμφανίστηκε επιτέλους κάποιος επίσημος του κράτους που αναγνώρισε το λάθος και αφέθηκα ελεύθερος.

Για μένα αυτή η εμπειρία είναι η πιο αποφασιστική και κρίσιμη για την ζωή μου.

Πλέον όλη η ζωή μου χωρίζεται στο πριν από αυτό και στο μετά από αυτό.

Είδα διπλά την κρατική φρίκη και τον αστυνομικό φασισμό. Κι ως έλληνας πολίτης και ως μετανάστης χωρίς χαρτιά στον ίδιο τον τόπο του…

Είδα, έπαθα, βίωσα πολλά.

Και δυστυχώς ίσχυσε σε μένα ότι αν δεν παθαίνεις δεν μαθαίνεις.

Κοιτάω την προηγούμενη ζωή μου με πίκρα και οργή. Ανυποψίαστος, αφελής, αδιάφορος…

Ζούμε ήδη σε φασιστικό καθεστώς και προσποιούμαστε ότι υπάρχει δημοκρατία και κατοχυρωμένα ανθρώπινα δικαιώματα…

Θυμάμαι στις ατέλειωτες ώρες σε εκείνο το κελί κι όταν  εκεί έμαθα ότι πέθανε ο Μητροπάνος.Και πώς το έμαθα! Από τους μπάτσους που ήταν στον διάδρομο και πανηγύριζαν φωναχτά ‘που ψόφησε επιτέλους αυτό το κομμούνι ο Μητροπάνος!’Μέσα στην κλεισούρα και στην στεναχώρια μού ήρθε ότι έξω στον δρόμο κυκλοφορούν τανκς και έχει κηρυχτεί επίσημα δικτατορία!

Είμαστε σε πόλεμο με ένα φασιστικό καθεστώς που έχει ήδη τα κολαστήρια του και ετοιμάζει και καινούργια.

Την ιστορία την δημοσιοποιώ στο ιντιμίντια και είναι η πρώτη φορά που γράφω σε αυτό. Είναι από τα σάιτς που διαβάζω και υπολογίζω και όπως έχω καταλάβει είναι μια ιστοσελίδα όπου ο κάθε εργάτης, αδικημένος, βασανισμένος από το κράτος, την αστυνομία και τα αφεντικά μπορεί να δημοσιεύσει τις ιστορίες του αδιαμεσολάβητα και χωρίς πατρώνες.

Για την σύνταξη και την επιμέλεια του κειμένου βοηθησε τρομερά ένας καλός φίλος συγγραφέας αλλά βέβαια για τυχόντα λάθη και παραλείψεις του ευθύνομαι αποκλειστικά ο ίδιος.

Και το κείμενο έχει πολλές παραλείψεις αφού για να περιέγραφα ολοκληρωμένα όλο αυτό που συνέβη, τις προεκτάσεις και τα συμπεράσματα του θα χρειαζόμουν ολοκληρο βιβλίο.

Όμως έστω και με αυτή την εξιστόρηση νιώθω ότι αποκαλύφτηκαν πολλά.

Λεφτά δεν έχω και μετά από αυτό το γεγονός η εταιρεία που δουλεύω με υποβίβασε σε part time με ξεφτίλα λεφτά.

Αν υπήρχε ένας εισαγγελέας που θα έτρεχε το θέμα αυταπάγγελτα θα το καλοδεχόμουν. Όμως οι εισαγγελείς αυτού του καθεστώτος έδειξαν ποιες είναι οι στοχεύσεις και προτεραιότητες τους και κήρυξαν τον πόλεμο στους αυτοδιαχειριζόμενους κατειλημμένους χώρους. Άρα αυταπάτες δεν έχω.

Ούτε περιμένω απο καμιά αριστερά (ανεξάρτητα αν θα την ψηφίσω στις 6 Μάη) να με σώσει. Μόνο ξαναθυμάμαι εκείνη την συζήτηση με τους φίλους συνάδελφους φορτηγατζήδες για τις 12 Φλεβάρη λίγο πριν ξεκινήσει το βασανιστήριο για μένα. Και προσδοκώ σε αυτόν τον ξεσηκωμό. Και ξαναθυμάμαι και τους κολασμένους της γης που ήταν στιβαγμένοι σε εκείνα τα κελιά και και σκέφτομαι πόσα πράγματα πρέπει να κανει ακόμη η ανθρωποτητα για να γίνει ανθρωπότητα…

Ένα τέως ανθρωπάκι της βιοπάλης

Ένας νυν Εξεγερμένος Άνθρωπος

Διονύσης Γοργογιάννης

 

 

 

Σχολιάστε

Filed under "δικαιοσύνη", Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια, κρίση

Για κάθε εχέφρων άνθρωπο κύρια επιδίωξη στις εκλογές αυτές θα πρέπει να είναι η καταβαράθρωση του πασοκονουδου, να μην μπορούν να εξασφαλίσουν 151 έδρες….

Αλήθεια ΠΟΣΟ ΜΑΛΑΚΑΣ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΟΣ ΖΩΩΩΩΟΝ ΠΡΕΠΕΙ  ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙΣ πασοκνδ;;;;;;;;;;;;;;; ΠΟΣΟ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ;;;;;;;;;;;

Π Ο Σ Ο ; ; ; ; ;  ; ; ; ;

ΜΑΛΑΚΑ πασοκνουδοσκατομαλάκα

είναι νομίζω η μόνη φορά που πιστεύω ότι η ψήφος μπορεί να αλλάξει την ζωή μας

και όταν λέω μας εννοώ και στην κύπρο αλλά και στην ιταλία και στην ισπανία και πορτογαλλία και στις άλλες χώρες που τις προετοιμάζουν για κινεζοποίηση των κατοίκων τους

η ψήφος προς πασοκνδ δίνει το μήνυμα της απόλυτης κατάντιας της απόλυτης ξεφτίλας και νοητικής εξαθλίωσης που δίνει πολύ απλά το σύνθημα σε όλους αυτούς που απλά εξαθλιώσαν ήδη τον ελληνικό λαό να συνεχίσουν να τον εξαθλιώνουν ακόμα περισσότερο

Η πρώτη και κυρίαρχη επιδίωξη για κάθε εχέφρων κυριολεκτικά όμως εχέφρων άνθρωπο, γιατί ειλικρινά θεωρώ ότι εκτός και αν είσαι παντελώς λαμόγιο λακές βιομήχανος εφοπλιστής μεγαλοεργολάβος κλπ κάποιος  μισθωτός που ψηφίζει πασοκνδ είναι απλά καθυστερημένος ηλίθιος λοβοτομημένος κλπ κλπ

η πρώτη που λέτε και κυριάρχη επιδίωξη για κάθε εχέφρων άνθρωπο σε αυτές τις εκλογές είναι να ΚΑΤΑΒΑΡΑΘΡΩΘΟΥΝ ΟΙ ΓΑΜΗΜΕΝΟΙ ΛΑΚΕΔΕΣ ΛΑΜΟΓΙΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΙ κωλοπασοκονουδομαλακοπαιδα

να μην μπορούν να εξασφαλίσουν ποσοστά που να τους δίνουν 151 βουλευτές

να πιστέψει ο κόσμος ότι ΝΑΙ ΡΑ ΜΑΛΑΚΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ Ο ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ενος κομματος

αν γίνει αυτό όλα πλέον είναι εφικτά

και γιαυτό άλλωστε λυσσάξανε όλοι στο αμερικα και στας ευρώπας με δημοσιεύματα του στυλ ότι αν δεν ψηφίσετε τα “σωστά” κόμματα τότε θα επέλθει η καταστροφή η πέμπτη παρουσία θα βγουν τα ζόμπι αστεροειδής κλπ κλπ

Σε αυτές τις εκλογές πιστεύω ότι πρέπει να υπάρξει συμμετοχή στις εκλογές καθαρά ως μέσον τακτικής υπό την έννοια του ότι αν καταστεί εφικτή η αδυναμία των δύο κωλοκομμάτων πασοκνδ να κυβερνήσουν ακόμα και μαζί γιατι για αυτοδυναμία δεν το συζητάμε τότε είναι απολύτως εφικτό ο μαλακοπίτουρας φιλήσυχος φιλειρηνικός μαλάκας να πιστέψει ότι ναι ρε γμτ το παιχνίδι δεν είναι τόσο στημένο όσο θα ήθελαν να είναι

ωραία τα γράφει ο celin

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΨΗΦΟ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ! και ΜΗ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΤΕ ΤΟΝ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΝΟΜΟ, “ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΣΤΕ” ΤΟΥΣ ΗΛΙΘΙΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΞΑΝΑΨΗΦΙΣΟΥΝ. –

http://celinathens.blogspot.com/2012/04/blog-post_20.html

1.
ΟΧΙ ΣΤΗ ΨΗΦΟ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ


Kυριακη των εκλογων, ωρα 21 30, τα πρωτα συγκεντρωτικα αποτελεσματα καταφτανουν απο το Υπουργειο Εσωτερικων. Σα βομβα σκαει παντου στην Ευρωπη, το ΚΚΕ ειναι πρωτο κομμα, λαμβανοντας το 40% των ψηφων στην επικρατεια. Την Δευτερα, αναμενεται η Παπαρηγα στο Προεδρικο Μεγαλο για να λαβει την εντολη σχηματισμου Κυβερνησης…Πως σου φαινεται αυτη η εικονα;

Οκ, δε θα γινει. Σκεψου ομως την απειροελαχιστη πιθανοτητα να συμβει. Σκεψου σε παρακαλω αυτο το σεναριο.
Τι λες; Τι θα σκεφτεις απο μεσα σου; Χαιρεσαι η μηπως μετανιωσες που ψηφισες το ΚΚΕ;

Αν ισχυει το δευτερο, τοτε οφειλω να σε παρακαλεσω: ΜΗ ΨΗΦΙΣΕΙΣ ΚΚΕ. Αν δεν εισαι ετοιμος να αγωνιστεις, αν περιμενεις απο 5, 10, 100, 1000 ανθρωπους – στελεχη του Κομματος να βγαλουν το φιδι απο την τρυπα, αν το μονο που ουσιαστικα ζητας, ειναι να βρεις εξιλαστηρια θυματα,
αν δεν εισαι διατεθειμενος να αντεξεις αυτο που θα συμβει μετα, την εφοδο στον ουρανο που λενε οι κομμουνιστες η τη πορεια σε αχαρτογραφητα νερα για την Ελλαδα, οπως λεω εγω,
τοτε, κανε μια χαρη στον εαυτο σου, θα ελεγα και στο ΚΚΕ, αν και δεν ειμαι σιγουρος για το αν θα συμφωνησουν η θα διαφωνησουν τα στελέχη του ΚΚΕ με οσα γραφω.

Μην τους ψηφισεις. Πες οχι στη φωνη μεσα σου που θελει να ριξει “ψηφο διαμαρτυριας”
Οχι στη ψηφο διαμαρτυριας. Ναι στη θετικη ψηφο, ναι σε αυτο που πιστευεις, η τελοσπαντων, πιστευεις περισσοτερο απο τα αλλα,  η τουλαχιστον, ανησυχεις λιγοτερο απο τα αλλα.
Τα ιδια  υποστηριζω κι αν στο παραπανω σεναριο , θεσουμε τον Συριζα και τον Τσιπρα.
Η αλλο κομμα της Αριστερας.
Ακομα και για τα αλλα νεα κομματα που δεν ανηκουν στην Αριστερα, πχ το κομμα του Καμμενου.
Πιστευεις οτι ο Καμμενος ειναι η καλυτερη επιλογη για την Εξουσια στη χωρα μας;
Ψηφισε τον.
Αν στην εις ατοπον, καταληγεις, ειτε απο φοβο ειτε απο ασυγχωρητη εθελοδουλια,
στο γνωστο κι αγαπημενο ΠΑΣΟΚΟΥΝΟΥΔΟΥ,
τοτε, let it be done
“ΕΝΤΑΞΕΙ, ΧΑΛΙΑ ΜΑΥΡΑ, ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΞΕΡΩ ΤΙ ΜΟΥ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ; ΘΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΩ, ΘΑ ΦΩΝΑΞΩ, ΑΛΛΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΓΝΩΡΙΖΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ. ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΑΜΕ, ΟΝΤΩΣ, ΑΛΛΑ ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΔΙΧΩΣ ΤΟ ΠΑΣΟΚΟΥΝΟΥΔΟΥ. ΦΩΝΑΞΑΜΕ, ΒΡΙΣΑΜΕ, ΕΙΠΑΜΕ ΚΑΜΙΑ ΜΑΛΑΚΙΑ ΝΑ ΠΕΡΝΑΕΙ Η ΩΡΑ, ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΣΦΙΓΓΟΥΝ ΟΙ ΚΩΛΟΙ,
ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΙ ΘΑ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΛΟ ΜΟΥ.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ;”

Αδερφε, οχι. Ο,τι πεις. Αν ακομα και τωρα πιστευεις οτι δεν υπαρχει εναλλακτικη, αν ακομα και τωρα πιστευεις οτι η βουτια στο κενο θα σταματησει και το κεφαλι σου δε θα θρυμματιστει,
..γαμησε τη τη ψηφο διαμαρτυριας. Πιστεψε αυτο που λεει η καρδια και το μυαλο σου.
Ψηφισε τους παλι.

Απλα, οταν μετα τις Εκλογες, ερθει αυτο εδω
http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2012/04/blog-post_3812.html
(διαβασε το, please)
οταν λοιπον ερθει αυτο εδω, μη πεις οτι δεν ηξερες.
Μη πεις, γιατι θα υπαρξουν προβληματα. Μη πεις γιατι αν στις εκλογες δωσεις την εξουσια στο ΝΟΥΔΠΑΣΟΚ, σκοτωνεις το μελλον μου. Μη πεις, γιατι θα εισαι συνενοχος τους.
Μη πεις, γιατι, μετα, οσα σου συμβουν, θα τα αξιζεις.
Και, στην τελικη, γιατι οσα συμβουν θα αποτελουν λογικη αναγκαιοτητα, φυσικο επακολουθο
και Θεια Δικη.

(Και για να μη παρερμηνευτω, ειναι δικαιωμα του Καθενος να πιστευει στον Αγιο Βασιλη, το Πασχαλινο Λαγουδακι, και στο οτι το κομμα του Καμμενου δεν αποτελει αστικο αναχωμα και καθεστωτικο τερτιπι για να μην ενισχυθει η Αριστερα,
αστικο αναχωμα ανεξαρτητα ακομα κι απο τις προθεσεις του ιδιου του Καμμενου.)

2.
ΜΗ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΤΕ ΤΟΝ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΝΟΜΟ, “ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΣΤΕ” ΤΟΥΣ ΗΛΙΘΙΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΞΑΝΑΨΗΦΙΣΟΥΝ”

Συμπληρωμα των παραπανω σκεψεων: Ακουω ολον τον κοσμο να κατηγορει τον εκλογικο νομο για την ανωμαλια του, να δινει 50 εδρες μπονους στο πρωτο κομμα. Κατ’επεκταση, δεν ειναι και λιγοι οσοι θα ηθελαν να διαλυθει το ΚΚΕ, να γινει ενα κομμα με τον Συριζα, και να παρουν αυτοι το μπονους.
Δε θα ξαναμπω στην ιδια συζητηση που εχω κανει πλειστακις και δεν εχω κατι να προσθεσω.
Θα πω μονο το εξης: Μη πυροβολειτε τον εκλογικο νομο που δινει 50 εδρες δωρο, αλλοιωνοντας τη βουληση των πολιτων.

Πυροβολειστε τους ηλιθιους
που
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΚΟΙΝΩΣ ΓΝΩΣΤΑ ΓΙΑ ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΠΟ ΔΝΤ ΚΑΙ ΕΕ ΤΟΝ ΙΟΥΝΗ,
θα βγαλουν πρωτο κομμα τη ΝΟΥΔΟΥ. Και δευτερο η τριτο, το Πασοκ.
Μια χαρα οπλο θα ηταν στα χερια μας, αυτη η ολοφανερη εκλογικη νοθεια κι αλλοιωση.
Μια χαρα οπλο,
στα χερια ενος λαου που δε μισει τον εαυτο του και δεν εχει αλωθει απο την επιθυμια θανατου.
(Μια χαρα οπλο γιατι, με ενα 35αρακι, βγαζαμε Κυβερνηση, το κομμα της αριστερας που θελουμε, διχως συνεργασιες, διχως τιποτα)

Για αυτο σας λεω, μη πυροβολειτε τον εκλογικο νομο. “Πυροβοληστε” τους αυτοκτονικους, που θα βγαλουν πρωτο κομμα το ΝΟΥΔΟΥΠΑΣΟΚ, και θα μας παρουν κι εμας στον ταφο, μαζι τους.

(Το “πυροβολειστε” σε εισαγωγικα, δηλαδη βριστε, κραξτε, προπαγανδιστε για να αλλαξουν γνωμη, κρυψτε τους τα βιβλιαρια και τις ταυτοτητες για να μη ψηφισουν, ριξτε υπνωτικα τη Κυριακη το πρωι στο γαλα τους κλπ κλπ!!!!
Και νιωθω την αναγκη για αυτη την επεξηγηση, οσο κι αν ειναι προφανες οτι μιλαω μεταφορικα,
για τον εξης λογο:
Η πολωση ειναι στα υψη, τα νευρα ειναι τεντωμενα, η περιχαρακωση καλπαζουσα,
κι ολα αυτα δε θα βγουν σε καλο.
Οσο κι αν μισουμε τον εναπομειναντα γαλαζοπρασινο ψηφοφορο, οσο κι αν η ψηφος του ισοδυναμει με ανθρωποκτονια με ενδεχομενο δολο εναντιον ημων,
οσο κι αν η βλακεια σημερα ειναι εγκλημα κι οι εγκληματιες βλαπτουν με τις πραξεις τους τους αλλους,

..δε πρεπει να ξεχναμε οτι ειμαστε μια χουφτα λαος, δεκα εκατομμυριακια μεσα σε εναν πλανητη δισεκατομμυριων, κι αυτη τη στιγμη, υπαρχουν πληθη Ευρωπαιων κι οχι μονο, πολιτων, που πιστευουν οτι..ευθυνεται η Ελλαδα για την οικονομικη κριση στη χωρα τους.
Ειναι αναριθμητα τα κρουσματα ρατσισμου εναντιον Ελληνων πολιτων στο εξωτερικο,
γιατι, ρατσισμος ειναι και να σου λεει ο αλλος εκει που τρως
“ΕΙΣΑΙ ΤΕΜΠΕΛΗΣ, ΚΙ ΕΓΩ ΣΕ ΠΛΗΡΩΝΩ”

Γαμω το σπιτι και τη μανα σου Γερμανικο πουτανογεννημα, γαμω τον Χιτλερ που κολυμπα στο dna σου και γαμω τη ψυχη σου.
ΕΓΩ ΣΕ ΠΛΗΡΩΝΩ ΤΡΥΠΙΕ ΜΕ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΠΟΥ ΑΠΟΚΟΜΙΖΕΙΣ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ.
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΨΥΧΟΡΡΑΓΩ,
ΣΟΥ ΠΛΗΡΩΝΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΣΟΥ.
ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΑ ΣΟΥ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΤΑ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ ΜΟΥ.

Κι υστερα απο τη κατατροπωση του εχθρου και τις πατριωτικες μου κορωνες (!),
– Κι αυτονοητως τα παραπανω δεν απευθυνονται συνολικα στον Γερμανικο η Ευρωπαικο λαο,
αλλα μονο στα BILDοειδη σιχαματα που ευδοκιμουν δυστυχως παντου-,
επανερχομαστε στα δυσκολα: Απο τη στιγμη λοιπον που ο Ελληνας γινεται ο Εβραιος της Ευρωπης
και τοσοι υπαρχουν που ανυπομονουν να μας τιμωρησουν , να μας εξολοθρευσουν,
και να χεσουν πανω στους ταφους μας,
πρεπει, επιβαλλεται, να ειμαστε ενωμενοι. Ακομα κι αν διαφωνουμε,
ακομα κι αν μισιομαστε, ακομα κι αν θεωρουμε οτι η ψηφος του ενος θα αποτελεσει τη καταστροφη του αλλου, ακομα κι αν η μικροαστικη νοοτροπια εν τελει θα οδηγησει σε κατι που μοιαζει με ανοδο του Φασισμου.
Μεχρι να γινει αυτο, που δυστυχως δε βλεπω να αργει, μεχρι τοτε παντως, οφειλουμε να μη σκοτωθουμε τουλαχιστον μεταξυ μας. Οφειλουμε να μιλαμε, να επικοινωνουμε, να ανεχομαστε ο ενας τον αλλον.
Θεωρω, οπως εγραψα παραπανω, τον ψηφοφορο του ΝΟΥΔΟΥΠΑΣΟΚ, συνενοχο στη δολοφονια του μελλοντος μου. Για φυσικο αυτουργο του αφανισμου μου. Πιο χοντρα δε γινεται να το πω.
Ομως, και παλι, οφειλουμε να βρουμε εναν τροπο, μεσα σε ολο αυτον τον χαμο,
να συνυπαρξουμε.
Το οφειλουμε, για την Ελλαδα μας.
Μεχρι τη στιγμη βεβαια που ο Φασισμος θα ερθει να εγκατασταθει επισημως στη πατριδα μας.
Μεχρι τη στιγμη, που η φτωχοποιηση και η εξαθλιωση, αναποφευκτα θα οδηγησει σε δολοφονιες διαμαρτυρομενων, σε διωξεις, σε φυλακισεις, σε χουντες.
(Η ψευδαισθηση δημοκρατιας δε θα μπορει να συντηρειται και να μακιγιαρεται αλλο..)
Και σε αποδοχη απο καποιους ολων των παραπανω, για να μη “διασαλευτει” η “ταξη”.
Οταν σημανει αυτη η αποδοχη που και τωρα σημαινεται αλλα εμμεσα,
Εκει, τερμα και η συνυπαρξη, και η ανοχη και τα φιλακια,
εκει θα ειναι, η ζωη τους, ο θανατος μας.
Κι ο θανατος τους, η ζωη μας…

Προς το παρον, ψυχραιμια. Και μισος, ταξικο μισος , για τους δολοφονους του Μελλοντος μας.
Και προσπαθεια να καταλαβουν αυτοι που αρνουνται ακομα και τωρα, να καταλαβουν..
Μπορουν να συμβαδισουν τα παραπανω; Πως γινεται το μυαλο να μεινει καθαρο οταν ειναι αναποδραστο γεγονος οτι η εισβολη του μισους, το αρρωσταινει και το θολωνει;
Πως γινεται να προσπαθεις να μιλησεις με τον αλλον, οταν η ψηφος του, ξερεις, οτι θα σε εξολοθρευσει;
(Ψηφος σε ΝΟΥΔΟΥΠΑΣΟΚ, σε ΛΑΟΣ, σε παρακρατικους νεοναζι, σε ΔΗΣΥ, σε ΔΡΑΣΗ,
και δυστυχως, ακομα και στην “αριστερα” τυπου ΔΗΜΑΡ και Οικολογων κλπ, οι οποιοι για χαρη του Ευρω και με βαρια καρδια εστω, θα ανεχτουν τις αναποφευκτες θυσιες)

Βασικα, δε γινεται.

Αλλα δεν εχουμε αλλη επιλογη….

Αναρτήθηκε από celin στις 7:23 μ.μ.  

http://celinathens.blogspot.com/2012/04/blog-post_20.html#ixzz1scJyBgvb

 

20 Σχόλια

Filed under Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, κρίση