Daily Archives: 25 Μαρτίου, 2012

Σε ένα μήνα αύξηση βενζίνης 16 σεντ..πέρσι με 20 ευρώ έβαζες 20 λίτρα ενώ τώρα 14.60!!! Πως καθορίζεται η τιμή πετρελαίου/βενζίνης;

Παραθέτω κάποια πολύ κατατοπιστικά κείμενα αρχικά όπου έκανα bold και υπογράμμισα τα κατά τη γνώμη μου σημαντικότερα και επιφυλάσσομαι για σχολιασμό αργότερα

Μια πολύ καλή ανάλυση από τον κυριάκο σε μια παλιά του ανάρτηση όταν η τιμή ήταν ακόμα χαμήλη τζαι μάλιστα μειώθηκε την Πρωτομαγιά του 2011

http://eshie3i3i.blogspot.com/2011_05_01_archive.html

Ρόλλερ-κόστερ πετρελαίου

 

Προσφάτως μειώθηκε λέει η τιμή της βενζίνης.. μετά σιγά ξανανέβηκε και μετά ξανακατέβηκε.. Γιατί άραγε; Αν η προσφορά και η ζήτηση καθορίζει τη τιμή γιατί αυτή η ραγδαία πτώση και άνοδος ξαφνικά στη τιμή του πετρελαίου σε μια περίοδο εξάλλου συνεχούς πολέμου; Οταν η τιμή ανεβαίνει συνήθως υπάρχει η δικαιολογία έτοιμη για να καλύψει την απόγνωση και τις απορίες μας: το ιράκ ο πόλεμος κτλ κτλ. Οταν όμως η τιμή πέφτει όλοι κάνουν τις πάπιες.

Η απάντηση είναι φυσικά το χρηματιστήριο και οι επενδύσεις των τραπεζών. γύρω στα 40 με 50 σέντ στη τιμή του πετρελαίου είναι πάντα λόγω του εμπορίου του πετρελαίου ως μετοχή. Πέφτει η τιμή του πετρελαίου στο χρηματιστήριο πέφτει και η τιμή του στην αγορά. Τι γίνεται όμως όταν η τιμή κατευθύνεται, με σκοπό τη κερδοσκοπία μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο; Ασφαλέστατα.

Οταν η τιμή του πετρελαίου είναι χαμηλή η τράπεζα μεταφέρει τα κεφάλαια της σταδιακά στις μετοχές πετρελαίου, ακολούθως δίνεται εντολή στους «επενδυτές» να συμβουλεύουν τους πελάτες τους πως είναι καλή ιδέα να επενδύσεις τα λεφτά σου στο πετρέλαιο.. Φυσικά αυτό που δεν σου λένε είναι πως η «συμβουλή» θα φτάσει στα αφτιά σου αναλόγως του οικονομικού σου εκτοπίσματος, οι μεγάλοι παίχτες ενημερώνονται πρώτοι και τα μικρά ψάρια  τελευταίοι, οι τράπεζες παρεμπιπτόντως βγάζουν και έξτρα χρήματα μέσω της προμήθειας από τα κέρδη σου λόγω της «συμβουλής» τους. Αυτός είναι ο λεγόμενος χρηματιστηριακός κύκλος της μετοχής.

 

Και έτσι η τιμή του πετρελαίου ανεβαίνει σταδιακά και παράλληλα οι πολιτικές αναταραχές βοηθάνε στη σκηνοθεσία του φοβικού κλίματος που βολεύει τα μεγάλα κεφάλια.

Ακολούθως μετά τη δημιουργία κέρδους από την άνοδο, και την εμπορία της μετοχής οι τράπεζες έχουν την ευχέρεια  να ξαναβγάλουν κέρδος και στη πτώση. Η συνταγή είναι παρόμοια.

Η τράπεζα αποσύρει σταδιακά τα μεγάλα κεφάλαια της από τη μετοχή του πετρελαίου και ακολούθως δίνει/πουλάει «συμβουλή» με προμήθεια στους μεγάλους μετόχους να ρευστοποιήσουν και εν τέλει με μία «τυπική» ανακοίνωση οι λεγόμενοι «speculators» προβλέπουν προφασιζόμενοι ένα πολιτικό γεγονός ή μία φυσική καταστροφή πως οι τιμές του πετρελαίου θα πέσουν, δημιουργώντας έτσι «πανικό στην αγορά».

Προσφάτως φερ ειπείν η Γκολντμαν σαξ (επενδυτική τράπεζα) εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία «προφήτευε» την πτώση του πετρελαίου λόγω της «εξόντωσης» Μπιν Λάντεν.
Οπερ και εγένετο.

Η «ξαφνική» ραγδαία πτώση στη τιμή της μετοχής που στοίχισε  ακριβά σε αυτούς που μπήκαν τελευταίοι στις μουσικές καρέκλες.. και όταν η μουσική σταμάτησε συνειδητοποίησαν πως τα χοντρά παιδάκια κάθισαν προ πολλού στις αναπαυτικές τους πολυθρόνες σαν να ήξεραν το τραγούδι απ’εξω και το πότε τελειώνει..

 

Η ομορφιά αυτού του κερδοσκοπικού παιχνιδιού είναι πως η επένδυση και η κερδοσκοπία στη πλάτη του καταναλωτή, σε εν αντιθέσει, με το τι συμβαίνει συνήθως στο χρηματιστήριο σε τέτοιες περιπτώσεις, η μετοχή δεν συντρίβεται πότε σε μηδαμινή αξία όπως θα συνέβαινε σε μια κανονική μετοχή (ωραία δεν θα ήταν;) αντιθέτως ένεκα του ότι οι μεγαλύτεροι παραγωγοί πετρελαίου, αυτοί που απαρτίζουν το καρτέλ που ονομάζεται ΟΠΕΚ έτσι η τιμή επανακαθορίζεται εύκολα με τη μείωση της παραγωγής αποφεύγοντας έτσι τη συντριβή και ως άλλοθι έχουμε τη δαιμονοποίηση του κακού Ιραν.. που πειράζει τις τιμές του πετρελαίου μας.. αλίμονο τι σχέση μπορεί να έχουν τα κερδοσκοπικά παιχνίδια των τραπεζών με τα σκαμπανεβάσματα στη τιμή του πετρελαίου.

Το τέλειο έγκλημα.

===========

http://www.monthlyreview.gr/greek/diktuo/arxeio_sxoliwn/fullstory_html?obj_path=docrep/docs/diktuo/20071109_03/gr/html/index

Ποιος καθορίζει την τιμή του πετρελαίου;

Του RALPH NADER

(9/11/2007)

Η ερώτηση της ημέρας: ποιος και τι καθορίζει την τιμή του πετρελαίου και τους λογαριασμούς σου για τα καύσιμα του σπιτιού και του αυτοκινήτου; Μην ρωτήσεις τον θείο Σαμ γιατί ο Τζωρτζ Μπους και ο Ντικ Τσέινυ διευθύνουν ένα καθεστώς βουτηγμένο στο πετρέλαιο και το οποίο δεν δημοσιεύει εκθέσεις που εξηγούν τους πραγματικούς καθοριστικούς παράγοντες της τιμολόγησης του πετρελαίου, πέρα από τη συμβατική καμπύλη προσφοράς και ζήτησης.

Πρώτον, θα δημιουργήσουμε ένα ιστορικό πλαίσιο για να υπάρξει η ανάλογη προϊστορία. Τις παλιές καλές ημέρες του πετρελαίου, πριν το καρτέλ των πετρελαιο-παραγωγών χωρών του Τρίτου Κόσμου κερδίσει την ισχύ επιβολής τιμών, υπήρχαν επτά γιγαντιαίες πετρελαϊκές εταιρίες, οι επονομαζόμενες «επτά αδελφές», καθοδηγούμενες από τη Standard Oil (τώρα Exxon) και τη Shell. Όπως έχει καταγραφεί στο κλασσικό βιβλίο του Ρόμπερτ Ένγκλερ Η αδελφότητα του πετρελαίου, μπορούσαν να επηρεάζουν τις τιμές χρησιμοποιώντας μέσα εκτός αγοράς. Οι οικονομολόγοι τις αποκαλούσαν «σφικτό ολιγοπώλιο». Αργότερα ο ΟΠΕΚ πήρε τη θέση τους στο τραπέζι, από τα μέσα ως τα τέλη της δεκαετίας του ’70, και διαμόρφωσε τις τιμές του αργού πετρελαίου σε δημόσιες συναντήσεις των αντιπροσώπων των χωρών-μελών από τη Μέση Ανατολή, τη Νότια Αμερική και την Αφρική. Προσαρμοζόμενες σε αυτά τα δεδομένα, οι «επτά αδελφές» συγκέντρωσαν την ισχύ τιμολόγησης και προσφοράς σε χαμηλότερα επίπεδα, στη διύλιση, στους πετρελαιαγωγούς και στην προώθηση στην αγορά.

Η ισχύς τιμολόγησης δεν ήταν ποτέ απόλυτη αλλά ήταν πάντα σύνθετη, λαμβάνοντας χώρα στα παρασκήνια μιας βιομηχανίας που λίγοι τρίτοι μπορούσαν να κατανοήσουν και ακόμα λιγότεροι ρυθμιστές μπορούσαν να επηρεάσουν. Παράλληλα, το φυσικό αέριο απορρυθμίστηκε μεταξύ 1978 και 1993, και μετά από αυτό οι τιμές του πραγματικά απογειώθηκαν.

Σήμερα, ένας τρίτος παράγοντας έχει εμφανισθεί στο τραπέζι: το Χρηματιστήριο Εμπορευμάτων της Νέας Υόρκης, ενώ ένα παρόμοιο λειτουργεί στο Λονδίνο και ένα νέο στο Ντουμπάι. Εκεί, θορυβώδεις έμποροι αγοράζουν και πωλούν μελλοντικά συμβόλαια παράδοσης πετρελαίου. Αλλά όπως ο Μπεν Μέτριχ, ο συγγραφέας του νέου βιβλίου Στημένο, είπε πρόσφατα, τα δολαριακά ποσά αυτών των μελλοντικών συμβολαίων είναι κατά πολύ μεγαλύτερα από τις παραδόσεις πετρελαίου που αντιπροσωπεύουν και ανακυκλώνονται συνεχώς στο Χρηματιστήριο Εμπορευμάτων.

Επομένως σήμερα οι κρίσιμοι πόροι του πετρελαίου καθορίζονται από την κερδοσκοπία σε ακόμα υψηλότερα αφηρημένα ηλεκτρονικά επίπεδα μελλοντικών συναλλαγών.

Σταδιακά, η απόσταση γίνεται όλο και μεγαλύτερη μεταξύ αυτής της αφηρημένης συναλλαγής (ενισχυόμενης από φήμες για καταιγίδες στον Κόλπο του Μεξικού ή για κάποια πιθανή αναταραχή σε μια περιοχή του κόσμου ή από κάποια άλλη φοβική αιτιολογία) και της φυσικής προσφοράς και ζήτησης πετρελαίου και των παραγώγων του. Αυτοί οι τζογαδόροι του πετρελαίου στη Νέα Υόρκη και στο Λονδίνο προσπαθούν να αιτιολογήσουν τη φρενήρη καθημερινή κερδοσκοπία τους λέγοντας ότι οι μελλοντικές αγορές παρουσιάζουν ρευστότητα και μια καθαρή τιμή για το πετρέλαιο. Εντάξει, αλλά ποιος επωφελείται, πότε, πού και πώς;

Είναι βέβαιο ότι η διάσταση μεταξύ προσφοράς και ζήτησης τα τελευταία χρόνια δεν μπορεί να εξηγήσει μια τόσο ακραία αστάθεια. Με τις χώρες του ΟΠΕΚ να παρέχουν μόνο το 40% της παγκόσμιας παραγωγής, την κινεζική ζήτηση πετρελαίου να αυξάνεται με γρήγορους ρυθμούς, και την επέκταση της παραγωγής από τη Σαουδική Αραβία και τους άλλους για να αντιμετωπίσουν αυτή τη ζήτηση, η προσφορά του αργού πετρελαίου δεν είναι τόσο χαμηλή για να εξηγήσει μια τέτοια συμπεριφορά των τιμών.

Παλιοί παράγοντες όπως ανεπαρκείς επενδύσεις των εταιριών πετρελαίου στα διυλιστήρια, μακρύτεροι χρόνοι επισκευών από ότι ορισμένοι παρατηρητές θεωρούν αναγκαίους, καθώς και το σε πτωτική πορεία δολάριο αποτελούν δεδομένα που οι δυτικές κυβερνήσεις, ιδιαίτερα το καθεστώς Μπους, δεν θέλουν να διερευνήσουν. Πάνω απ’ όλα, με τους καταναλωτές να πληρώνουν τιμές στα ύψη για αυτά τα καύσιμα, οι θεωρητικοί της ελεύθερης αγοράς υποτίθεται ότι περιμένουν αυξημένες προσφορές από τα υπάρχοντα αποθέματα. Αλλά βέβαια, η παγκόσμια αγορά πετρελαίου είναι οτιδήποτε άλλο παρά μια ελεύθερη αγορά από τους παραγωγούς –ιδιώτες και κρατικούς– μέχρι τις ενδιάμεσες εταιρίες διανομής στους καταναλωτές.

Τις τελευταίες ημέρες η τιμή του αργού πετρελαίου σκαρφάλωσε στα 90 δολάρια/βαρέλι, φθάνοντας μέχρι την τιμή των 96 δολαρίων. Παρ’ όλα αυτά η μέση τιμή της βενζίνης στις ΗΠΑ είναι περίπου 3 δολάρια/γαλόνι, όπως ήταν και στην αρχή του χρόνου όταν η τιμή του αργού πετρελαίου ήταν 60 δολάρια/βαρέλι. Γιατί υπάρχει αυτή η αποσύνδεση;

«Πρόκειται για έναν μεγάλο τζόγο» λέει ο Φαντελ Γκέητ, αναλυτής του πετρελαίου στην εφημερίδα Ουάσιγκτον Ποστ. «Αυτή τη φορά είναι μόνο κερδοσκοπία», λέει ο Πήτερ Φουσάρο, πρόεδρος της Global Change Associates, προσθέτοντας: «Υπάρχει ένα μεγάλο στοίχημα ότι οι τιμές θα εξακολουθήσουν να κινούνται υψηλότερα. Αποκλίνει όμως από τις βασικές αρχές γιατί δεν υπάρχει μείωση της παραγωγής πετρελαίου».

Εντωμεταξύ, η κυβέρνηση των πετρελαιάδων βρίσκεται στην εξουσία στην Ουάσιγκτον. Αδιαφορεί για τις εκκλήσεις του προέδρου της ισχυρής οικονομικής επιτροπής, Ρεπουμπλικάνου γερουσιαστή της Αϊόβα, Τσαρλς Γκράσλεϋ που ζητά από τις μεγάλες εταιρίες, οι οποίες κολυμπούν στα κέρδη, να συνεισφέρουν με φιλανθρωπίες ώστε οι φτωχοί να πληρώσουν τους λογαριασμούς οικιακού πετρελαίου το χειμώνα, και παρατηρεί αυτάρεσκα τους κυριότερους υποψηφίους για την Προεδρία να παρακάμπουν το ζήτημα στις διαμάχες και τις δηλώσεις τους. Οι εταιρίες πετρελαίου φαίνεται να δαπανούν περισσότερη ενέργεια ψάχνοντας για πετρέλαιο, μέσω των συγχωνεύσεων με άλλες εταιρίες (ας θυμηθούμε τη συγχώνευση Exxon και Mobil επί διακυβέρνησης Κλίντον) παρά μέσω της ανάπτυξης αποτελεσματικής τεχνολογίας παραγωγής και κατανάλωσης πετρελαίου ή επέκτασης των υποκατάστατων ηλιακής ενέργειας.

Όσο η τιμή του αργού πετρελαίου θα καθορίζεται από κερδοσκόπους, όσο οι εξαρτημένοι από το πετρέλαιο πολιτικοί δεν προκαλούνται από νέους υποψηφίους που υπερασπίζονται το λαό και το περιβάλλον, όσο δεν διαμαρτυρόμαστε για αλλαγές, όσο δεν πιεζόμαστε για αποφυγή σπάταλων χρήσεων τόσο θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε για ακόμα υψηλότερες τιμές πετρελαίου.

http://remaliaclub.gr/forum/archive/index.php/t-334.html

του Ed Wallace

Παρακολουθώντας την κίνηση στους δρόμους του Φορτ Γουόρθ, αλλά και στο Ντάλας γενικότερα, δεν θα σας περνούσε από το μυαλό ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται εν μέσω κρίσης σε ό,τι αφορά τη βενζίνη. Πολλοί οδηγοί που τρέχουν στους αυτοκινητόδρομους προφανώς νομίζουν ότι το Τέξας έχει ήδη εγκρίνει το προτεινόμενο όριο ταχύτητας των 85 μιλίων (137 χλμ) την ώρα.

Οι περισσότεροι δεν συνειδητοποιούν ότι όταν οδηγούν ένα αυτοκίνητο που καταναλώνει 30 μίλια ανά γαλόνι (7,8 λίτρα ανά 100 χλμ) με ταχύτητα 85 μιλίων την ώρα, η απόδοση καυσίμου μειώνεται κατά περίπου 35%. Αυτό σημαίνει ότι η βενζίνη που αγοράζουν έναντι 3,79 δολ. (2,6 ευρώ) στην πραγματικότητα κοστίζει 5,11 δολ. (3,5 ευρώ). Είναι λογικό να υποθέσουμε ότι αν μας ένοιαζε πραγματικά το κόστος της βενζίνης, θα κάναμε ό,τι περνούσε από το χέρι μας για να το μειώσουμε. Και όμως αυτό δεν ισχύει. Διαμαρτυρόμαστε για τις τιμές αλλά δεν είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε κάτι γι’ αυτό.

Οι Αμερικανοί νομίζουν ότι ξέρουν ποιος ευθύνεται για τις υψηλές τιμές της βενζίνης. Οι συνήθεις ένοχοι είναι οι οδηγοί που τρέχουν πολύ, οι χαμηλής απόδοσης μηχανές, ο OPEC, ακόμη και η Κίνα.

Σίγουρα όλα τα παραπάνω έχουν το ρόλο τους, όμως είναι σαν να κατηγορούμε για τη φούσκα της αγοράς ακινήτων τη βιομηχανία της ξυλείας, ή την υπεραφθονία των μαραγκών. Δεν αποτελεί μυστήριο ποιος ευθύνεται για τις αυξανόμενες τιμές της βενζίνης. Όπως έχω γράψει στο παρελθόν, και φυσικά δεν είμαι ο μόνος, οι μεγαλύτεροι υπαίτιοι είναι οι κερδοσκόποι που παίζουν με τις προθεσμιακές αγορές για να φουσκώσουν τις τσέπες τους. Όλα αυτά είναι γνωστά. Αυτό που μπορεί να σας εκπλήξει είναι ότι οι κερδοσκόποι διευκολύνονται στο έργο τους από τη Federal Reserve.

 (σημείωση του μπλοκ την ιδιωτική λεγόμενη ομοσπονδιακή τράπεζα των ηπα που «τυπώνει» χρήμα από το πουθενά)

Έτσι εξηγείται γιατί η αγορά πετρελαίου και βενζίνης κοστίζει στους καταναλωτές και στη βιομηχανία πολύ περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται. Μέχρι πρόσφατα ήταν αδύνατο να διαπιστώσουμε εάν ήταν ακριβείς οι δηλώσεις των κερδοσκόπων στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, σύμφωνα με τις οποίες η παγκοσμίως υψηλή ζήτηση του πετρελαίου εκτίναξε για άλλη μια φορά τις τιμές στα ύψη, αυξάνοντας την τιμή της βενζίνης κατά 1 δολ. το γαλόνι (0,18 ευρώ το λίτρο) υψηλότερα σε σχέση με πέρυσι την ίδια περίοδο.

Πράγματι, το μεταφορικό έργο των αμερικανικών σιδηροδρόμων έχει αυξηθεί, γεγονός που αποτελεί σαφή ένδειξη για την ενίσχυση της εθνικής οικονομίας, ενώ παράλληλα ο όγκος των εμπορευμάτων που διακινούνται παγκοσμίως έχει ανακάμψει στα προ Μεγάλης Ύφεσης επίπεδα. Ωστόσο, η MasterCard (MA) και ορισμένοι αναλυτές δηλώνουν ότι τις τελευταίες πέντε εβδομάδες η εγχώρια κατανάλωση βενζίνης έχει πέσει κατά 3-3,7%. Για μια χώρα που κατά καιρούς καταναλώνει 400 εκατ. γαλόνια (1,5 δισ. λίτρα) βενζίνης την ημέρα, η πτώση αυτή δεν είναι μικρή. Στις προθεσμιακές συναλλαγές, μια τέτοια κάμψη της ζήτησης θα έπρεπε να επιφέρει μια αντίστοιχη μείωση του κόστους που οι αγοραστές είναι διατεθειμένοι να καταβάλουν για καύσιμα προς μεταπώληση. Δεν συμβαίνει όμως κάτι τέτοιο.

Η Goldman τα βάζει με τους κερδοσκόπους 

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης συνεχίζουν να αναφέρουν ότι οι τιμές της βενζίνης είναι άμεσα συνδεδεμένες με το πετρέλαιο, κάτι που δεν ισχύει ακριβώς.

 

Το πετρέλαιο και η βενζίνη πωλούνται σε διαφορετικές ομάδες αγοραστών: η πρώτη ενδιαφέρεται να αγοράσει αργό για διύλιση, ενώ η δεύτερη ασχολείται με το λιανικό εμπόριο βενζίνης.

Αυτοί είναι hedgers που κάνουν θεμιτές συναλλαγές. Και μετά είναι οι κερδοσκόποι, οι οποίοι μπαίνουν στην αγορά επιδιώκοντας να αντλήσουν κέρδη από όλα τα καύσιμα.

Αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι στον κλάδο της επενδυτικής τραπεζικής κανείς δεν γνωρίζει τίποτα για το πετρέλαιο, στις 11 Απριλίου η Goldman Sachs (GS) σύστησε στους πελάτες της να πουλήσουν τα χαρτοφυλάκια εμπορευμάτων τους, συμπεριλαμβανομένου του πετρελαίου. Η Guardian παρέθεσε τη σύσταση της Goldman εν είδει προειδοποίησης: «Τα επίπεδα-ρεκόρ των κερδοσκοπικών συναλλαγών του αργού πετρελαίου έχουν αυξήσει τις τιμές τόσο πολύ τους τελευταίους μήνες, που, βραχυπρόθεσμα, η σχέση κινδύνου-απόδοσης δεν ευνοεί πλέον τη διακράτηση των εμπορευμάτων αυτών». 

«Τα επίπεδα-ρεκόρ των κερδοσκοπικών συναλλαγών του αργού» είναι που αύξησαν τις τιμές του πετρελαίου; Μάλιστα.

Αυτό είναι ενδιαφέρον, γιατί μέχρι τώρα το μόνο που ακούγαμε είναι ότι οι τρέχουσες τιμές οφείλονται στην αφύσικα υψηλή ζήτηση, λόγω της ανοδικής πορείας της παγκόσμιας οικονομίας.

Την ίδια ημέρα, οι FinancialTimes έγραψαν ότι το Μάρτιο οι Σαουδάραβες «επιβράδυναν την παραγωγή πετρελαίου», κάτι που φαίνεται να έρχεται σε αντίθεση με την υπόσχεσή τους να αντικαταστήσουν το πετρέλαιο που δεν φτάνει στις παγκόσμιες αγορές λόγω της επανάστασης στη Λιβύη. Σύμφωνα με τους αναλυτές, οι Σαουδάραβες παρήγαν 300.000 επιπλέον βαρέλια την ημέρα, ποσότητα ικανή να καλύψει τις ανάγκες των αγοραστών. Η εκτίμηση αυτή ισχύει απόλυτα στην περίπτωση των ΗΠΑ, καθώς φέτος ξεκινήσαμε με απόθεμα 333 εκατ. βαρελιών, ενώ σήμερα έχουμε 359 εκατ. βαρέλια. Αυτό θα πει έλλειψη.

Δύο μέρες αργότερα, στις 13 Απριλίου, η Bank of America (BAC) έκανε μια τελείως διαφορετική πρόβλεψη, δηλώνοντας ότι υπάρχουν 30% πιθανότητες το πετρέλαιο να φτάσει τα 160 δολ. το βαρέλι κάποια στιγμή μέσα στη χρονιά. Τώρα το τοπίο θολώνει τελείως. Ενώ η μία επενδυτική τράπεζα ισχυρίζεται ότι η ήρθε η ώρα για έξοδο επειδή οι κερδοσκόποι έχουν φτάσει το αργό στα όρια της φούσκας, η άλλη υποδεικνύει ότι είναι καιρός να αυξήσουμε τις θέσεις μας γιατί η τιμή του θα ανέβει ακόμη περισσότερο.

Ας σταματήσουμε να κατηγορούμε την Κίνα

Αν ήξερε κανείς τι συμβαίνει πραγματικά στην αγορά του αργού, οι λεγόμενοι ειδικοί των επενδυτικών τραπεζών δεν θα υποστήριζαν εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις.

 

Ποιος ευθύνεται λοιπόν για όλη αυτή τη σύγχυση –ή για τις υψηλές τιμές που αναγκάζουν τη μέση αμερικανική οικογένεια να πληρώσει 700 έως 1.000 δολ. περισσότερα για βενζίνη φέτος, ενώ εταιρείες όπως η American Airlines (AMR) δηλώνουν ότι βρίσκονται αντιμέτωπες με μία ακόμη κρίση καυσίμων; Καταρχάς θα πρέπει να σταματήσουμε να κατηγορούμε την Κίνα.

Πέρυσι η Κίνα έκανε εισαγωγή μόνο 4,79 εκατ. βαρελιών την ημέρα. Σύμφωνα με την ChinaDaily, τα επίσημα στοιχεία της κυβέρνησης δείχνουν ότι οι εισαγωγές πετρελαίου στη χώρα φέτος αυξήθηκαν κατά μόλις 5%, το οποίο αντιστοιχεί σε 239.000 επιπλέον βαρέλια την ημέρα. Επίσης, η Κίνα αύξησε τα τραπεζικά της επιτόκια δύο φορές φέτος, σε μια προσπάθεια να κατευνάσει την καλπάζουσα οικονομία της. Και τις δυο φορές οι τιμές του πετρελαίου σημείωσαν οριακή μείωση παγκοσμίως.

Σε ποιον άλλον μπορούμε να επιρρίψουμε την ευθύνη; Αν κοιτάξουμε την παραγωγή των διυλιστηρίων θα διαπιστώσουμε ακριβώς γιατί τους τελευταίους δύο μήνες η παραγωγή βενζίνης μειώθηκε, ανεβάζοντας την τιμή της: την προπερασμένη εβδομάδα, τα αμερικανικά διυλιστήρια λειτουργούσαν μόλις στο 81,4% της παραγωγικής τους ικανότητας, ενώ στην Ανατολική Ακτή το ποσοστό αυτό δεν ξεπερνούσε το 39%. Η παραγωγή αυτή είναι μικρότερη ακόμη και από την πρώτη εβδομάδα του Απριλίου του 2009, όταν η οικονομία βρισκόταν στο χειρότερό της σημείο μετά την κατάρρευση, που τα διυλιστήρια λειτουργούσαν μόλις στο 81,8% των δυνατοτήτων τους.

Αν εξετάσουμε τη γενική εικόνα θα κατανοήσουμε τα αίτια πίσω από την υπερβολική αύξηση της τιμής της βενζίνης. Η παραγωγική δυναμικότητα των διυλιστηρίων ήταν 81,4% πριν από μία εβδομάδα. Την αντίστοιχη εβδομάδα του 2005, το ποσοστό διαμορφωνόταν στο 93,7% με αποθέματα 212,2 εκατ. βαρελιών βενζίνης. Ακόμα και με ένα τόσο υψηλό ποσοστό διύλισης, είχαμε μείωση κατά 1 εκατ. βαρέλια τρεις εβδομάδες αργότερα. Αντίθετα, από τις αρχές του τρέχοντος έτους έχουμε ελαττώσει τα αποθέματα βενζίνης στα 209,7 εκατ. βαρέλια από 223,2 εκατ. και παρ’ ολ’ αυτά έχουμε μόνο λίγο λιγότερα αποθέματα βενζίνης σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2005, εν μέσω ταχείας οικονομικής ανάπτυξης. Τα διυλιστήρια τότε χρησιμοποιούσαν σχεδόν 10% περισσότερο της παραγωγικής τους δυναμικότητας.

Η πλημμύρα από φθηνή ρευστότητα της Fed 

Το πρόβλημα ξεκινά από τον Ben Bernanke, όσο και αν οι επικεφαλής των περιφερειακών τραπεζών της Fed ισχυρίζονται ότι δεν ευθύνονται για τις υψηλές τιμές πετρελαίου. Η αλήθεια είναι πως όταν πλημμυρίζεις την αγορά με τόση ρευστότητα και με σχεδόν καθόλου τόκο, περίεργα πράγματα συμβαίνουν στις αγορές εμπορευμάτων και μετοχών. Αυτό ίσχυε το 1920, αυτό ίσχυσε την προηγούμενη δεκαετία, αυτό ισχύει και σήμερα.

Όταν ο πρόεδρος της Federal Reserve του Ντάλας, Richard Fisher πραγματοποίησε ομιλία στη Γερμανία στα τέλη Μαρτίου, φέρεται, σύμφωνα με το Reuters, να δήλωσε:

«Παρατηρούμε κερδοσκοπική δραστηριότητα που πιθανώς ωθεί τις τιμές των εμπορευμάτων, όπως του πετρελαίου».

Ο Fisher πρόσθεσε ότι διαπιστώνει ενδείξεις κερδοσκοπικών συναλλαγών, παρόμοιων με αυτές που πυροδότησαν την πρώτη χρηματοοικονομική κρίση.

Ο πρόεδρος της Fed του Κάνσας Σίτι, Thomas Hoenig, που έχει επανειλημμένως ασκήσει κριτική στη πολιτική μηδενικών επιτοκίων και υψηλής ρευστότητας της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ, έχει προειδοποιήσει πως οι αγορές δεν λειτουργούν σωστά υπό αυτές τις συνθήκες. Επίσης ο David Stockman, ο υπεύθυνος προϋπολογισμού της κυβέρνησης του Ronald Reagan, πρόσφατα έγραψε στο MarketWatch άρθρο με τίτλο «Το Μονοπάτι της Federal Reserve προς την καταστροφή» όπου ασκεί δριμύτερη κριτική στην υφιστάμενη πολιτική της Fed. Σύμφωνα με τον Stockman «Η καταστροφή αυτή αφορά συγκεκριμένα την εκμετάλλευση των αποταμιευτών της μεσαίας τάξης, τις ασφυκτικές πιέσεις από τα τρόφιμα και την ενέργεια στα χαμηλά εισοδήματα των νοικοκυριών…και μια νέα σειρά από φούσκες που θα εκραγούν».

Ας μην κοροϊδευόμαστε. Το πετρέλαιο στις μέρες μας είναι πολύ πιο ακριβό σε σχέση με την προ δεκαετίας τιμή των 25 δολ. το βαρέλι. Η δυνατότητα όμως των αγορών να λειτουργούν σωστά, βάσει της εξίσωσης πραγματικής προσφοράς και ζήτησης έχει χαθεί μέσω της υπερβολικής μόχλευσης και της απεριόριστης δυνατότητας να δανειζόμαστε με ιστορικά χαμηλά επιτόκια.

Για καλή τύχη των εκλεγμένων Αμερικανών αξιωματούχων, ο λαός έχει πειστεί ότι η μεγαλύτερη απειλή από την κυβέρνηση είναι η φορολογία και τα ελλείμματα. Ενώ στην πραγματικότητα ο λαός θα έπρεπε να είναι εξοργισμένος με το αυξανόμενο κόστος βασικών προϊόντων, όπως τα τρόφιμα και η βενζίνη, το οποίο τροφοδοτεί η τρέχουσα πολιτική της Fed.

Με ποιανού το μέρος είναι η Fed; 

Πίσω στο 1979, όταν ο τότε πρόεδρος της Fed, Paul Volcker άρχισε να λαμβάνει μέτρα κατά του πληθωρισμού, ο Λευκός Οίκος του Jimmy Carter είχε πει πως ένα από τα οφέλη των υψηλότερων επιτοκίων ήταν ότι θα επιβράδυναν τη δράση των κερδοσκόπων στην αγορά πετρελαίου, οι οποίοι εκείνη τη χρονιά εκμεταλλεύονταν τις αναταραχές στη Μέση Ανατολή. Αυτό λοιπόν δεν είναι νέο επιχείρημα.

Η οικονομία βελτιώνεται και αυτό είναι καλό. Ωστόσο, ορισμένοι ισχυρίζονται πως η τιμή της βενζίνης μπορεί να φτάσει τα 5 δολ. ανά γαλόνι το καλοκαίρι. Τα καλά νέα είναι πως η εκτόξευση της τιμής του πετρελαίου, όπως μια ταινία splatter, προκαλεί τρόμο μόνο την πρώτη φορά που τη βλέπεις. Γίνεται λιγότερο τρομακτική με την επανάληψη.

Το να φοβίζει λιγότερο όμως δεν αλλάζει τα γεγονότα. Οι αγορές χρειάζονται και τους hedgers και τους κερδοσκόπους για να λειτουργήσουν σωστά. Όταν χάνεται η ισορροπία, δεν λειτουργούν πλέον βάσει της εξίσωσης πραγματικής ζήτησης και προσφοράς.

Ben Bernanke doesn΄t seem to understand that while he is allowing huge profits for banks and investment firms so they can recover massive losses from the financial meltdown, he is intentionally damaging what could be a much stronger recovery with the misery he΄s causing the average American consumer.

Ο Ben Bernanke δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται πως όσο επιτρέπει στις τράπεζες και τις επενδυτικές εταιρείες να έχουν τεράστια κέρδη και να αποκαθιστούν έτσι τις τεράστιες απώλειες από την χρηματοπιστωτική κρίση, προκαλεί βλάβη σε μια εν δυνάμει πιο ισχυρή ανάκαμψη με τη δυσχέρεια που προκαλεί στο μέσο Αμερικανό καταναλωτή.

Ίσως το αντιλαμβάνεται κι απλώς αδιαφορεί. Υπάρχει πάντα ο αποδιοπομπαίος τράγος που ονομάζεται Κίνα.

Ο Ed Wallace έχει κερδίσει το Βραβείο Gerald R. Loeb για τη δουλειά του στην επιχειρηματική δημοσιογραφία, που του απονεμήθηκε από την Anderson School of Business του Πανεπιστημίου UCLA, και είναι μέλος της Αμερικανικής Ιστορικής Ένωσης.

πηγή: http://www.capital.gr

1 σχόλιο

Filed under "δικαιοσύνη", Κύπρος=Το βασίλειο της αναξιοκρατίας, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια, κρίση

Η μιζέρια του οπαδού ή δεν θα γίνεις άνθρωπος ποτέ οπαδέ οπαδέε

Ο αθλητισμός η άθληση είναι το υγιεινό ας  πούμε ναρκωτικό

όταν αθλείσαι παράγονται ενδορφίνες που είναι η ορμόνη της ευφορίας

νους υγιής εν σώματι υγιές

απολύτως αληθινό

καθαρίζει το μυαλό ανοίγει το πνεύμα διευρύνονται οι ορίζοντες σου

βάζεις στόχους και τους πετυχαίνεις

αποκτάς αυτοπεποίθηση πίστη στις δυνάμεις σου

ό,τι κατάφερες το κατάφερες μόνο με σκληρή προπόνηση με θυσίες που όμως απέδωσαν καρπούς

οι στόχοι που εσύ έβαλες στον εαυτό σου εκπληρώθηκαν και μπορείς να νοιώθεις περήφανος και ικανοποίηση για αυτό

αυτό είναι ο αθλητισμός

Ας θεωρήσουμε ότι ο άνθρωπος ως κοινωνικό ον θέλει να ανήκει κάπου

να ανήκει σε μια ομάδα, σε ένα σύνολο ανθρώπων με κοινά ενδιαφέροντα

με παρόμοιες ανησυχίες

όπως ο φίλος μου ο πατίνιος http://patinios.wordpress.com/

που το τρέξιμο και ο αθλητισμός είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής του

που τον καθορίζει και μπορεί να νοιώθει περήφανος γιατί αυτά που κάνει και πετυχαίνει τα πετυχαίνει αποκλειστικά και μόνο με την δική του προσπάθεια και κόπο

και μετά πάμε στις εταιρείες του φούρπου και όχι μόνο

αλλά ο φούρπος ως ο βασιλιάς της μαλθακίας πλέον κατέχει τα πρωτεία παγκοσμίως

περίπτερο για γάλα, ένας τύπος 3492020 κιλά με έτσι σκέμπα νέος σε ηλικία να μιλά με φανατισμό για τους άλλους της άλλης ομάδας που μισά τζαι θέλει να τους σκοτώσει

μιλά για την ομάδα «του»  σε πρώτο πληθυντικό

«φέτος εν το χάνουμεν με τίποτε α… επιάσαμεν τζαι τον ….. που εν παικταράς τζαι στο ματς με τους ππουστο……..(της άλλης εταιρείας) εννα τους γαμήσουμεν  αφού είμαστεν σε πολλά μεγάλη φόρμα κλπ κλπ κλπ

πετάσσεται ο άλλος της άλλης ομάδας με την σκέμπα του την τεράστια τζαι το τσιάρον στο σιέρι τζαι λαλεί του

ε σιγά ρε την ομάδαν ρε, φέτι μπορεί να μεν το πιάσουμεν αλλά εμείς φέτος ……. κλπ κλπ κλπ

οι αρχαίοι ρωμαίοι εκτός από το διαίρει και βασίλευε μας άφησαν άλλο ένα κληροδότημα

άρτον και θεάματα

κράτα τους απασχολημένους με ανούσια χωρίς καμιά απολύτως όμως σημασία πράγματα που δεν επηρεάζουν ούτε στο ελάχιστον την ζωή τους και βάρτους να τσακώνονται άμα λάχει τζαι μεταξύ τους

τζαι μπορείς να τους ελέγχεις τζαι να κάμνεις την δουλειά σου (δηλαδή να ζεις εις βάρος της τεράστιας πλειοψηφίας ως παράσιτο εκμεταλλευόμενος την εργατική και όχι μόνο δύναμη τους)

επίσης είναι πρώτης τάξεως ευκαιρία για να στρατεύσεις ανεγκέφαλους ηλίθιους και να τους κάνεις στρατευμένους φασίστες

το αλτερ ego του εθνικισμού βρίσκεται στον οπαδισμό

εθνική υπερηφάνεια επειδή κάποιοι τύποι κλωτσάνε μια μπάλα

το τραγικό είναι ότι η σούπερ τεράστια πλειοψηφία νέων αντρών ειδικά (γιατί έχουμε τζαι νέο φρούτο πλέον με γενέτζες στην μαλακία του οπαδισμού)  είναι μέχρι το λαιμό βουτημένοι στα σκατά του οπαδισμού

νέοι άνθρωποι ούλλη μέρα να ακουν σπορ φμ να δκιαβάζουν μόνο αθλητικά ούλλη τους η ζωή να εν γύρω που την εταιρεία της ομάδας τους

η μόνη τους έγνοια τζαι συζήτηση είναι η μάππα

πλέον όμως στην κύπρο τα πράγματα έχουν ξεφύγει πάρα πολλά

το αποελ είναι εκκολαπτήριο φασισμού τζιαι πλύσης εγκεφάλου εφήβων τζαι νέων ανθρώπων

προσωπικά ήμουν στην ομάδα του αποελ σε άθλημα που πολύ λίγοι ασχολούνταν τότε κάνοντας πρωταθλητισμό όταν ήμουν σε ηλικία που όλα φάνταζαν πολύ διαφορετικά από ότι τώρα

ούλλη μου η οικογένεια εν αποελιστες τζαι δυστυχώς αυτό που διαπιστώνω ειδικά  που ανίψια μου στα 15 τζαι στα 16 τους χρόνια αγόρια τζαι κορίτσια είναι η ροπή προς τον φασισμό ελαμ τζαι παπαριές… εθνικοπαπάρες ανούσιες τζαι φανατισμός για τον εχθρό τους ανθέλληνες τους κουμουνιστές τους τούρκους ομονοιάτες  κλπ κλπ

ο ετεροκαθορισμός σε ολο του το μεγαλείο

είχα γράψει αρκετές φορές για το αυγό του φιδιού που επώασαν οι υποκριτές  πολιτικάντηδες

https://osr55.wordpress.com/2009/07/24/

Το αυγό του φιδιού που επώασαν οι υποκριτές πολιτικάντηδες

Ξεφτίλες τυχάρπαστοι πολιτικάντηδες της παράταξης που εκμεταλλεύτηκε και χρησιμοποίησε όσο καμιά άλλη τον εθνικισμό τον οποίο δεν δίστασε να οξύνει ακόμη περισσότερο πριν μόλις ένα χρόνο όπως βλέπουμε και από το βιντεάκι του πολιτικάντη,

Έχουμε τους ευρω πέους αυτούς  να μιλάνε για ελληνικές ψυχές κλπ κλπ να προτείνει ο πρόεδρος της παράταξης αυτής να υιοθετηθεί η ελληνική σημαία ως η επίσημη σημαία του ε/κ κρατιδίου!

να μιλάνε τόσα χρόνια οι πολιτικάντηδες αυτοί στα παιδιά για αγώνες πατρίδες αίμα όπλα για τους κακούς τούρκους κλπ κλπ και ταυτόχρονα να σφυράνε αδιάφορα λέγοντας τους για αδέλφια και ξαδέλφια

οι σπόνσορες φουρπικοί χορηγοί των «πατριωτικών» φυτωρίων αποελαπολλωνανορθωση εκκολάπτουν φασίστες με σβάστικες τους οποίους φανατίζουν με σποτάκια περί ελληνικής ψυχής και ταυτόχρονα οι πολιτικάντηδες αυτοί  απορούν δήθεν από πού προέκυψαν όλοι αυτοί οι μαυροντυμένοι που φωνάζουν η κύπρος είναι ελληνική και τούρκος καλός μόνο νεκρός κλπ κλπ κλπ και

 

Η ακροδεξία βρίσκει πρόσφορο έδαφος όπου λείπει ο πολιτικός λόγος ουσίας…………… η αποτυχία των πολιτιικάντηδων πανευρωπαικά να αναδείξουν πολιτικό λόγο ουσιαστικό που να αφορά τα πραγματικά προβλήματα των απλών ανθρώπων τύπου νδ-πασοκ=το ένα και το αυτό όπως και τα λεγόμενα «σοσιαλιστικά» κόμματα τύπου μπλερ  πρόντι καταποντίζονται ολοένα και περισσότερο και καραγκιόζηδες φασίστες όπως  τον μπερλουσκόνι βρίσκουν χώρο άπλας

 

Στην Κύπρο δεν υπάρχει τίποτε πολιτικό στο οποίο να πιαστεί ένα νέο παιδί που θέλει να προσφέρει» 

 

==========

μου έλεγε ένας φίλος όταν μαχαιρώθηκε ένας οπαδός της ομόνοιας από αποελίστες για έναν συνάδελφο του μορφωμένο με πτυχία και παπαριές να τους δικαιολογεί και να λέει

«ε ας μεν επήαινε που τζαμέ»!!!

δολοφόνοι οπαδοί

με την ανοχή των φιλήσυχων φιλειρηνικών πατριωτάκηδων φασιστών

αλληλοσκοτωμοί

πόλεμος με θύματα κυριολεκτικά

τυφλούς «εχθρούς»

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

και φτάνουμε στο προκτεσινό αποκορύφωμα της δολοφονικής επίθεσης

 

τούτη η κοινωνία θερίζει ό,τι έσπειρε

οι συναγερμικοί ξεφτιλισμένοι υπερπατριώτες του κληρίδη με τα πρωτοποριάκια που προλείαναν το έδαφος για το ελαμακι που βρήκε πρόσφορο έδαφος στο αποελλαςτζαι παπαριές

εν πολλά εύκολο μέσα σε μιαν εταιρεία ομάδα του φούρπου όπου απλά επικρατούν οι άναρθρες κραυγές η ψευτομγκιά το νταηλίκι με κενά αέρος συνθήματα του στυλ ελλάς ή τέφρα όπου όλα τα βλαχομπαρόκ κολλάνε με σβάστικες αλλά και παρέλαση στην 28η οκτωβρίου εναντίον της σβάστικας που κολλάνε

τα μυαλά των νέων ανθρώπων είναι πουρές και όλοι ξέρουμε ποιους εξυπηρετεί αυτό

Ο Τσόμσκυ παρουσιάζει τον οπαδισμό ως εκδήλωση ενός περιορισμένου νου, ο οποίος φανατίζεται και δεν αναλογίζεται, και ζει σε ένα πλαίσιο βίας και αντιπαλότητας. Και θεωρεί ότι αυτός ο νους είναι βέλτιστα χειραγωγήσιμος από τις πολιτικές μορφές εξουσίας.

 

 

13 Σχόλια

Filed under Η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυό....παράλληλοι κόσμοι στην κύπρο σήμερα, Κυπριακό, Κύπρος=Το βασίλειο της αναξιοκρατίας