Οι «κρίσεις» είναι συστημικό φαινόμενο του καπιταλισμού και ουδέποτε θα ξεπεραστούν….πάντα ο κεφαλαιοκράτης θα επιδιώκει χαμηλότερους μισθούς

 

 

Ένας επιχειρηματίας έχει ως αποκλειστικό του στόχο το κέρδος.

Για να μεγιστοποιήσει το κέρδος πρέπει να έχει λιγότερο κόστος στην παραγωγή των προιόντων είτε υλικών είτε άυλων αν πρόκειται περί υπηρεσιών.

Το κυριότερο και μεγαλύτερο κόστος του επιχειρηματία προέρχεται από την καταβολή μισθών των εργαζομένων που δουλεύουν για αυτόν.

Επίσης ο επιχειρηματίας για να μπορεί να ανταγωνιστεί τους άλλους επιχειρηματίες του ίδιου κλάδου πρέπει να έχει πιο φτηνά τα προιόντα του ή τουλάχιστον στα ίδια επίπεδα.

Άρα για να μπορεί να μεγιστοποιήσει το κέρδος του πρέπει είτε να πουλάει ακριβότερα τα προιοντα του είτε να μειώσει τους μισθούς των εργοδοτουμένων του.

Το πιο ανώδυνο για τον επιχειρηματία είναι να μειώσει τους μισθούς.

Άρα ένας επιχειρηματίας  που έχει ως αποκλειστικό του στόχο το κέρδος και την μεγιστοποίηση του για να το πετύχει αυτό θα πρέπει να επιδιώκει συνεχώς μειώσεις μισθών των εργοδοτουμένων του.

Όταν όμως οι εργοδοτουμένοι γενικά έχουν τόσο χαμηλούς μισθούς που δεν τους φτάνει καλά καλά για να έχουν τα απαραίτητα για να ζήσουν, τότε αυτόματα μειώνεται και η κατανάλωση και τα προιόντα των επιχειρηματιών που μειώνουν τους μισθούς μένουν απούλητα άρα μειώνεται η παραγωγή άρα ο επιχειρηματίας απολύει κόσμο κάτι που επιδεινώνει την ήδη χαμηλή κατανάλωση η οποία μειώνει περαιτέρω την παραγωγή με αποτέλεσμα ο επιχειρηματίας να κλείσει την επιχείρηση του.

Αυτό σε γενικές γραμμές είναι συστημικό πρόβλημα που έχει ο καπιταλισμός και οι καπιταλιστικές κρίσεις δεν μπορούν ποτέ να ξεπεραστούν και είναι ίδιον χαρακτηριστικό του συστήματος αυτού.

Οι καπιταλιστικές και όχι έτσι γενικά και αόριστα οικονομικές κρίσεις όχι απλά δεν μπορούν να ξεπεραστούν αλλά  μάλιστα τα τελευταία χρόνια ελέω ξέφρενου χρηματοπιστιωτικού πάρτυ με ξεφόρτωμα χρημάτων από τις τσέπες των εργαζομένων και με άλλους τρόπους εκτός από την κλεψιά της εργατικής τους δύναμης όπως είναι τα δάνεια αέρα των τραπεζών με την οικοδομική φούσκα αλλά και την φούσκα του χρηματιστηρίου γίνονται ολοένα και πιο συχνές.

Αυτή την χρονική περίοδο σχεδόν όλα τα προιόντα που έχουν τεράστια κατανάλωση παράγονται στην Κίνα στην Ινδία στο Βιετνάμ Ινδονησία και όπου αλλού υπάρχει πάμφθηνο εργατικό δυναμικό.

Αυτό το γεγονός στην αρχή δεν φαινόταν να ενοχλεί και πολύ τους δυτικούς αφού κτύπησε μόνο τα χειρωνακτικά επαγγέλματα και ως εκ τούτου η  λεγόμενη μεσαία τάξη που κατείχε πτυχία και είχε πιο εξειδικευμένες γνώσεις δεν είχε πληγεί.

Αυτή την στιγμή όμως η Κίνα ήδη έχει πλημυρίσει από εκατομύρια κινέζους με τεχνογνωσία που έχουν οι δυτικοί πτυχιούχοι και άρα πλέον οι κεφαλαιοκράτες δεν χρειάζονται ούτε την μεσαία δυτική τάξη και έχουν ήδη μεταφέρει όλα τα εργοστάσια και τις παραγωγικές τους μονάδες στην Κίνα.

Άρα πλέον η ανεργία έχει κτυπήσει ήδη και τα μεσαία στρώματα στην δύση και ένα πτυχίο πλέον δεν σημαίνει τίποτα.

Οι κεφαλαιοκράτες επιχειρηματίες όπως και οι εργαζόμενοι δεν έχουν ταξική συνείδηση, δηλαδή ενεργούν ατομικά για ίδιον όφελος και όχι συλλογικά για το όφελος της τάξης τους και ως εκ τούτου συνεχίζουν να ενεργούν όπως ενεργούσαν ανέκαθεν όπως περιγράφηκε στην αρχή.

Δηλαδή:

«Άρα ένας επιχειρηματίας  που έχει ως αποκλειστικό του στόχο το κέρδος και την μεγιστοποίηση του για να το πετύχει αυτό θα πρέπει να επιδιώκει συνεχώς μειώσεις μισθών των εργοδοτουμένων του.»

Ο κεφαλαιοκράτης ενδιαφέρεται μόνο για το άμεσο κέρδος χωρίς να αντιλαμβάνεται τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των πράξεων του.

Αυτή την στιγμή στην Ελλάδα πχ συντελείται η μεγαλύτερη ληστεία  των εργαζομένων στην ιστορία από το ίδιο το κράτος προς όφελος των κεφαλαιοκρατών που ελέγχουν απόλυτα το κράτος μέσω του ΔΝΤ και της ΕΕ .

Το ελληνικό κράτος μείωσε τόσο πολύ τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων που ως συνέπεια έχει το να παραμείνουν στα ίδια χαμηλά επίπεδα των ιδιωτικών και ακόμα πιο χαμηλά επίσης

αύξησε το κόστος διαβίωσης με αποτέλεσμα πλέον οι άνθρωποι να μην έχουν καμιά άλλη επιλογή παρά να δουλεύουν 12ωρα για μισθούς των 500 ευρώ και αν…

Ένας από τους κύριους λόγους που γίνεται αυτό είναι για να ρίξουν τόσο πολύ το επίπεδο μισθών ώστε πλέον οι κεφαλαιοκράτες να «επενδύσουν» στην Ελλάδα με απίστευτα χαμηλό κόστος ώστε να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους.

Αυτό που όμως δεν αντιλαμβάνονται οι κεφαλαιοκράτες και δεν τους ενδιαφέρει κι ολας είναι το ότι όταν οι άνθρωποι δεν έχουν λεφτά για να ζήσουν δεν θα μπορούν ως εκ τούτου να αγοράζουν τίποτα δηλαδή να καταναλώνουν και άρα ξανά μανά από την αρχή

Μαγαζιά που δεν πουλούν κλείνουν απολύσεις συνεχίζονται κλπ κλπ

Η μόνη ευρωπαικής χώρα που ακόμα κάνε εξαγωγές ακόμα και στην Κίνα είναι η Γερμανία και αυτό διότι παράγει ακόμα προιόντα πιο ψηλής ποιότητας από τα κινέζικα, ή τουλάχιστον έτσι λένε οι Γερμανοί και εν γένει αυτό είναι αλήθεια.

Ήδη όμως πολλές εταιρείες όπως η nokia έχουν ήδη μεταφέρει τα εργοστάσια παραγωγής της από την Γερμανία αρχικά στην πάμφθηνη ρουμανία και πλέον σημερα αποφάσισε να τα μεταφέρει στην ακόμα πιο πάμφθηνη Κίνα!

http://www.express.gr/news/world/523640oz_20110929523640.php3
Ρουμανία: «Σοκ» για την αποφαση της Nokia να κλείσει εργοστάσιο με 1.900 εργαζόμενους
Πηγή: ΑΠΕ 29/09/11-15:51
http://www.tanea.gr/latestnews/article/?aid=4660893

H παραγωγή πάει Ασία
Ακόμα 3.500 απολύσεις ανακοίνωσε η Nokia

Η Nokia δήλωσε ότι κλείνει το ρουμανικό εργοστάσιο επειδή τα εργοστάσιά της στην Ασία παράγουν μεγαλύτερο όγκο συσκευών και βρίσκονται πλησιέστερα στις ασιατικές αγορές.

«Πρέπει να κάνουμε επώδυνα αλλά απαραίτητα βήματα για να αναδιοργανώσουμε το εργατικό μας δυναμικό και τη λειτουργία μας», είπε ο διευθύνων σύμβουλος της Nokia Στίβεν Έλοπ.

Η Νokia πασχίζει σήμερα να ανακτήσει την άλλοτε κυρίαρχη θέση της στην αγορά των κινητών τηλεφώνων, καθώς η Apple και η Google την έχουν πια ξεπεράσει όσον αφορά τα smartphones.

Νωρίτερα φέτος η φινλανδική εταιρεία σύνηψε συμφωνία συνεργασίας με τη Microsoft, προκειμένου να χρησιμοποιεί το λειτουργικό σύστημα Windows Phone στα «έξυπνα» κινητά της. Πρόκειται έτσι να αποσύρει το δικό της λειτουργικό σύστημα, το Symbian, του οποίου το μερίδιο στην αγορά έχει συρρικνωθεί. ”

 

Στην δύση πλέον δεν παράγεται τίποτα και ως εκ τούτου η ανεργία συνεχίζει να καλπάζει και θα μεγαλώσει ακόμα περισσότερο αφού πλέον εκατομύρια πάμφθηνοι κινέζοι πτυχιούχοι αποφοιτούν κάθε χρόνο από δυτικά πανεπιστήμια και ως καλοκουρδισμένα στρατιωτάκια θα μπουν στην κινέζικη παραγωγή της Microsoft της apple της nike adidas κλπ κλπ

Και η ανεργία θα συνεχίζει να καλπάζει στην δύση.

Στην Κύπρο που ποτέ δεν παρήγαγε τίποτα έτσι κι αλλιώς όπως έχει επανειλημμένως γραφτεί εδώ η όποια ευημερία υπάρχει ακόμα βασίζεται εξ ολοκλήρου στις «υπηρεσίες» που προσφέρουν οι εκατοντάδες χιλιάδες εταιρείες που ξεπλένουν χρήμα από την ρωσία ως επί το πλείστον.

Όταν αυτό σταματήσει γιατί η ρωσία θέλει να βρει ακόμα φθηνότερους φορολογικούς παράδεισους τότε οι κυπρέοι θα αντιληφθούν τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο

 

 

4 Σχόλια

Filed under Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, αλήθεια, κρίση

4 responses to “Οι «κρίσεις» είναι συστημικό φαινόμενο του καπιταλισμού και ουδέποτε θα ξεπεραστούν….πάντα ο κεφαλαιοκράτης θα επιδιώκει χαμηλότερους μισθούς

  1. νασος

    σαν την κυπρο δεν εχει ρε κουμπαρε …

    Μου αρέσει!

  2. νασος

    o πρωην υπουργος Σαρρης συνεληφθη στα κατεχομενα με κατηγορια παρανομη σεξουαλικη πραξη με ανηλικους!!!!!!!!
    Αν ευσταθει βεβαια η κατηγορια ειναι προφανης οι οικονομικες αποψεις που εξεφρασε προσφατα στα καναλια για περικοπες μισθων των μισθωτων ολων των κλαδων!!!

    Μου αρέσει!

  3. osr

    νάσο δεν κατάλαβα τον συλλογισμό σου φίλε

    Μου αρέσει!

  4. Red

    «ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΗΛΙΘΙΕ –
    Μια ευγενική απάντηση στους πραιτωριανούς των Μνημονίων»

    «Θέλω να πω, δίχως περιττούς προλόγους, ότι το βιβλίο «Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε», του Νίκου Μπογιόπουλου, αποτελεί ένα σύνολο εκπλήξεων, από τις οποίες καμμία δεν είναι δυσάρεστη. Η πρώτη έκπληξη έρχεται νωρίς-νωρίς, από το εξώφυλλο όπου υπάρχει το σηματάκι των εκδόσεων «Λιβάνη». Θα περιμέναμε ότι ένας από τους γνωστότερους δημοσιογράφους του «Ριζοσπάστη» (και, μάλιστα, με ξεκάθαρη ιδεολογική και κομματική τοποθέτηση), θα εξέδιδε το βιβλίο του από την «Σύγχρονη Εποχή», τον εκδοτικό οίκο που είναι γνωστός ως «εκδοτικός οίκος του ΚΚΕ». Όμως, ο Μπογιόπουλος δεν γράφει απευθυνόμενος στους ομοϊδεάτες του αλλά για τον κάθε κοινό, απλό πολίτη. Μάλιστα, τολμώ να πω ότι η αίσθηση που αποκόμισα από τούτο το βιβλίο είναι πως ο Μπογιόπουλος απευθύνεται κυρίως στους μη-κομμουνιστές. Έτσι, μπορούμε να πούμε ότι επιτυγχάνει καλύτερα τον στόχο του μέσω του «Λιβάνη».

    Αλλά τί πράγμα είναι τούτο το βιβλίο; Δεν είναι εύκολο να κολλήσεις μια ταμπέλλα σε ένα σύγγραμμα κάπου πεντακοσίων σελίδων, αλλά μπορούμε ανώδυνα να πούμε ότι το «Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε» αποτελεί το εγκόλπιο της οικονομικής κρίσης για κάθε κοινό νου. Το βιβλίο απευθύνεται στην κοινή λογική του αναγνώστη, όχι με φωνές, συνθήματα και τσιτάτα, αλλά με πειθώ κι επιχειρήματα, προκειμένου να του αποκαλύψει όσα πρέπει -και θέλει- να γνωρίζει για την παγκόσμια οικονομική κρίση.

    Η δεύτερη μεγάλη έκπληξη συνίσταται στον τρόπο γραφής. Ο Μπογιόπουλος γράφει ως μαρξιστής (οι αναφορές στα κείμενα των Μαρξ και Λένιν είναι άφθονες) αλλά υποχρεώνει ακόμα και τον αντικομμουνιστή αναγνώστη να παρακολουθήσει με προσήλωση τα λεγόμενά του. Όσοι έχουν μάθει να μέμφονται τον τάχα «ξύλινο λόγο» των κομμουνιστών, σίγουρα θα υποχρεωθούν να αναθεωρήσουν αυτή την άποψη, μιας και η κοινή λογική δεν μπορεί να μείνει ασυγκίνητη στον παρατιθέμενο ορυμαγδό επιχειρημάτων και στοιχείων. Και για να πάω ένα βήμα παραπέρα, το «Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε» διαβάζεται ηδονικά ακόμη κι από τον πλέον αμύητο στα πολιτικά ή στα οικονομικά πράγματα αναγνώστη.

    Πράγματι, σ’ αυτό το βιβλίο ξεδιπλώνεται το πανόραμα της σημερινής κεφαλαιακής κρίσης με όλα τα στοιχεία της. Στο πρώτο μέρος του, ο αναγνώστης εξοικειώνεται με τις διαστάσεις της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού. Στο δεύτερο μέρος εξετάζεται η εκδήλωση της κρίσης σε Ελλάδα και ευρωζώνη. Και στο τρίτο -και τελευταίο- μέρος, ο συγγραφέας προσπαθεί να σκιαγραφήσει τα πολιτικά προτάγματα που αποτελούν λογική απόρροια της κρίσης. Επαναλαμβάνω ότι το «Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε» απευθύνεται στον απλό αναγνώστη. Επομένως, εδώ δεν πρόκειται να βρείτε βαθυστόχαστες μαρξιστικές αναλύσεις. Εδώ θα αφεθείτε στην απόλαυση της ανάγνωσης και, τελειώνοντας, θα αισθανθείτε πράγματι σοφώτεροι.

    Ελπίζω ότι, με όλα όσα αράδιασα παραπάνω, σας έπεισα ότι αξίζει να θυσιάσετε κάπου 15 ευρώ για να αποκτήσετε αυτό το βιβλίο και να «τεστάρετε» την σιγουριά σας ότι έχετε μάθει τα πάντα για την κρίση από τους «αναλυτές» των καναλιών και των «έγκυρων» κυριακάτικων φυλλάδων. Οι δυο εκπλήξεις, στις οποίες αναφέρθηκα πρωτύτερα, δεν είναι τίποτε μπροστά στις αλλεπάλληλες εκπλήξεις που σας περιμένουν σελίδα με σελίδα και θα σας κάνουν να απορείτε πως «αλλοιώς μας τα έχουν πει»…
    (από το Cogito ergo sum)

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s