Daily Archives: Σεπτεμβρίου 14, 2011

¨Οποιος πιστεύει ότι η όποια επανάσταση αλλαγής κλπ θα ξεκινήσει από την Κύπρο ειναι ψυχοπαθής ή τουλάχιστον ηλίθιος… το κυπριακό εν συνότζαιρον του κόσμουκαπιταλισμού τζαι κανένας εν εβρέθην για να το ηξιλήψει γιατί σιέπει τα που πάνω ο θεοςμουκαπιταλισμός τάδε έφη ττομ ο βους

 

¨Οποιος πιστεύει ότι η όποια επανάσταση αλλαγής κλπ θα ξεκινήσει από την Κύπρο ειναι ψυχοπαθής ή τουλάχιστον ηλίθιος…

«Ε καλά ρε κουμπάρε, εσύ δαμέ λαλείς μας για αναρχισμούς τζαι ποτούντα πράματα τζαι τωρά λαλείς μας ότι είσαι ψυχοπαθής»

όποιος πιστεύει ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο τζαι μάλιστα που την μιαν μέρα στην άλλη τζαι μάλιστα που την Κύπρο είναι ψυχοπαθής ή τουλάχιστον ηλίθιος

ε άρα ηντα που λαλείς για αναρχισμούς τζαι κομουνισμούς ρε κουμπάρε καλό; ααα πε μου; όι πε μου;

η επανάσταση ξεκινά από το μυαλό……………

ήδη σε μητροπολιτικές χώρες του καπιταλισμού το ποτήρι της εξαθλίωσης έχει ξεχειλίσει….. αγγλία  γαλλία  ισπανία ιταλία ελλάδα

ήδη τα πακέτα εξαθλίωσης του νούσιμου καζαμία μειώσεις μισθών αύξηρη ορίων συντάξεων προοιωνίζουν ότι η κυπρούλα μας άρχισε να μπαίνει στον χορό και αυτή

σκεφτείτε πόσο αγχωμένοι είστε κάθε μέρα όταν βλεπετε τα λεφτά του μισθού σας να εξανεμίζονται από την πρώτη κιολας μέρα, στην δόση του στεγαστικού στο ρεύμα στο τηλέφωνο στην βενζίνη και πρέπει να φαεις να ταίσεις την οικογένεια σου

η ανασφάλεια ολοένα και μεγαλώνει

οικονομική πολιτική και κουραφέξαλα…………. η ρωσία εδάνεισε του κράτους της κυπρούλας μας 2,5 δις με επιτόκιο μόνο 4.5%

όμορφα τζαι ωραία

τι έχουν να πουν οι οίκοι ανοχής φιτς πουτς κλπ;

υπάρχουν κανόνες στον καπιταλισμό τζαι πελλάρες

οι «αγορες» απλά εκάτσαν πάνω προσωρινά όσον αφορά την πίεση στην κυπρούλα περί ένταξης στον μηχανισμό στήριξης με τεχνητες υποβαθμίσεις που στόχο έχουν βασικά τις μειώσεις μισθών αλλά και πάνω απόλα την ένταξη του κράτους στους διεθνείς τοκογλύφους που θα της δανείζουν με επιτόκια 12% και πάνω ώστε να αλυσοδέσουν το κράτος της κυπρούλας και τους μισθωτούς εργαζομένους

προς χαρά των ντόπιων κεφαλαιοκρατών και των παπαγαλακίων τους στυλ γεωργιάδη πολίτη περισιάνη καθημερινή κλπ

ο καπιταλισμός έχει ένα κανόνα…………. το κερδος των καπιταλιστών πάνω από όλα

αυτή την φορά τους χάλασε το παρτι η ρωσία για τους δικούς της λόγους φυσικά

η γερμανία εχει αναγκη την ρωσία γιαυτό και άφησε κάτι τέτοιο να γίνει πιστεύω χοντρικά

ως πάρατζει

καλα τζαι γιατί μας τα λαλείς τούντα πράματα; τι σχέση έχει με την αλλαγή του κόσμου με αναρχισμούς τζαι ποτούντα πράματα;

για να μπορέσεις να βρεις θεραπεία πρέπει να διαγνώσεις την ασθένεια

που οφείλεται η εξαθλίωση των ανθρώπων;

που οφείλεται η καθημερινή ανασφάλεια των εργαζομένων;

το άγχος τα νεύρα για το αν θα φτάσουν τα λεφτά μέχρι το επόμενο μηνιάτικο όταν οι μισθοί μειώνονται και τα πάντα πάνε πάνω με ιλιγγιώδεις ταχύτητες;

η κύπρος ειναι ενταγμένη πλήρως σε αυτό το σύστημα με τις ιδιαιτερότητες της φυσικά, με το ξέπλυμα χρήματος με ρω σικά κεφάλαια τώρα μπαίνουν τζαι γκάζια κλπ

ιστορικοί νόμοι δεν υπάρχουν και το προλεταιριάτο δεν έχει καμιά ιστορική αποστολή

οι εργατες μπορούν να σώσουν τους εαυτούς τους μόνο αν οι ίδιο το θέλουν και το αποφασίσουν

αυτο δεν θα γίνει μαγικά

η επανάσταση ξεκινά από το μυαλό

ολοένα διαπιστώνω ότι τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα από όσο νόμιζα

το κυπριακό έχει ρουφήξει μέχρι το μεδούλι κάθε πολιτικοκοινωνική ανάλυση

όλα περιστρέφονται γύρω του

μας έχει καταστήσει ιδεολογικά ανάπηρους, το λέω και το ξαναλέω

οι αριστεροί της κύπρου με ή χωρίς εισαγωγικά έχουν μείνει κολλημένοι τζαμέ

τζαι θεωρούν ότι ΤΟ Κ Υ Π Ρ Ι Α Κ Ο     είναι το μεγάλο πρόβλημα της ανθρωπότητας που αν δεν λυθεί τιποτα δεν μπορεί να προχωρήσει

τέσπα δικαίωμα του καθενος να πιστεύει ό,τι θέλει

και πάμε στην αρχική μου τοποθέτηση

όποιος πιστεύει ότι η η επανάσταση θα ξεκινήσει από την κύπρο είναι απλά ψυχοπαθης και/η ηλίθιος

αν κάποτε επιτέλους (και ελπίζω σύντομα)  θα ξεκινήσει κάτι για ουσιαστική ανατροπη αυτού του άθλιου συστήματος εννοείται ότι αυτό μπορεί να ξεκινήσει μονο από τα μεγάλα αστικά καπιταλιστικά κέντρα που η εξαθλίωση των ανθρώπων έχει αγγίξει τον ουρανό

και η αξιοπρεπής διαβίωση έχει φτάσει πάτο σε αβυασσαλέα βάθη

στην Κύπρο δεν υπάρχει ούτε μια τόσο δα φωνούλα που να μιλάει για την ουσία (κατά τη γνώμη μου) των προβλημάτων της ανθρωπότητας

της οικολογικής καταστροφής τύπου bp στον κόλπο του μεξικού shell στην νιγηρία κλπ κλπ

όλα περιστρέφονται γύρω από αυτό που ονομάζεται κυπριακό

η λέξη καπιταλισμός έχει εξοβελιστεί από τα λεξιλόγια των αριστερών κομουνιστών της κύπρου

η λέξη κομουνισμός απλά λέγεται στις κερκίδες της ομόνοιας

ταμπού

να λυθεί το κυπριακό τζαι βλέπουμεν

τέσπα

όπως έχω γράψει πολλές φορές και θα το ξαναγράψω τζαι μετά την λύση ειδικά τωρά με τα γκάζια τα πετρέλαια τις τουρκίες τις ελλάδες τις βάσεις το νατο τα ισραήλ την ρωσία την noble κλπ κλπ

θωρώ αshημα ξεμπερτέματα

σκέφτου ότι στο βέλγιο στην καρκιά της ΕΕ που εν εσιει ουτε γκάζια ούτε τουρκίες ούτε ελλάδες ισραήλ νατο κλπ τζαι παραπάνω που ένα χρόνο δεν έχουν κυβέρνηση και η κριση ολοένα και βαθαίνει γιατί οι εθνικιστές φλαμανδοί θέλουν έτσι γιουβέτσι τζαι οι εθνικιστές οι οι ποτζείνει θέλουν τζαι τζείνοι έτσι τζαι γιουβέτσι

να κάμω τζαι μιαν δήλωση να με νομίζουν οι λογής λογής απολίτικοι επανενωίστες φιλελεύθεροι δεξιοί αλλά καλοί τζαι αριστεροί κομουνιστές κλπ ότι κόφτει με για την λύση με έτσι τζαι γιουβέτσι

που εννα έρτει δημοψήφισμα εννα ψηφίσω ναι ό,τι τζαι να λαλεί το όποιο σχέδιο

απλά για να ππέσουν οι μάσκες μιαν τζαι καλή

τζαι να φανεί πεντακάθαρα ότι ενεν η λύση με έτσι γιουβέτσι τζαι απολα χωρίς κρεμύδι το πρόβλημα των ανθρώπων

έχετε μια ψήφο επανενωσίτες μου για να τελειώνουμε

ΑΝ  έρτει δημοψήφισμα  τζαι

ΑΝ λυθεί τουντο πράμα

απλά το κυπριακό θα περάσει σε μια νέα φάση όπως πέρασε και προηγουμένως το 1960 που θεωρείτο ότι ήταν η λύση του κυπριακού

το κυπριακό εν φυλή συνότζαιρη του καπιταλισμού κανένας εν εβρέθηκεν για να το ιξιλίψει γιατί σιέπει το που τα αεροπλανοφόρα ο καπιταλισμός μου

προσωπικά η δική μου προσπάθεια έγκειται στο να εκφράζω τα πιστεύω μου ώστε αν και όταν έρθει η ΑΓΙΑ εκείνη ώρα του ντόμινο εξελίξεων με εξεγέρσεις σε καπιταλιστικές χώρες να υπάρχουν εστίες και εδώ που θα πιάσουν τα νοήματα και να ενταχθούν σε αυτό το πράγμα μαζί με άλλους

απλά να μπορέσουμε να ακολουθήσουμε τζαι εμείς σε τούντον ρότσο της μεσογείου αυτό πυ θα γίνεται αν γίνει ποτέ στα μεγάλα αστικά καπιταλστικά κέντρα

να υπάρχει υποδομή ώστε να γίνουν αντιληπτά κάποια γεγονότα και να μην καταπίνουμε αμάσητη την προπαπάνδα που θα μας ξερνάνε οι λογής λογής δημοσιοκάφροι των μμεξαπάτησης

από κει και πέρα ο καθένας και μέσα από την προσωπική του ζωή δουλειά κάνει ό,τι μπορεί για να διασφαλίσει καλύτερη ποιότητα ζωή για όλο και περισσότερους ανθρώπους σε τούντον τόπο

αλλά πάντα με ειλικρινια ότι αυτά που ονομάζονται αστικά δικαιώματα κερδίθηκαν με τεράστιους αγώνες ανθρώπων που έχυσαν το αίμα τους και τον ιδρώτα τους και δεν τα χαρίζουμε σε κανέναν

αυτά

 

Advertisements

4 Σχόλια

Filed under Η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυό....παράλληλοι κόσμοι στην κύπρο σήμερα, Κυπριακό, Κύπρος=Το βασίλειο της αναξιοκρατίας, Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες

Λένιν περί έθνους και εθνικών ζητημάτων

 

Λένιν,  Για το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των εθνών

Κριτικά σημειώματα πάνω στο εθνικό ζήτημα

εδώ το βιβλίο

http://www.scribd.com/doc/25600580/%CE%9B%CE%95%CE%9D%CE%99%CE%9D-%CE%93%CE%99%CE%91-%CE%A4%CE%9F-%CE%96%CE%97%CE%A4%CE%97%CE%9C%CE%91-%CE%A4%CE%97%CE%A3-%CE%91%CE%A5%CE%A4%CE%9F%CE%94%CE%99%CE%91%CE%98%CE%95%CE%A3%CE%97%CE%A3-%CE%A4%CE%A9%CE%9D-%CE%95%CE%98%CE%9D%CE%A9%CE%9D

 

 

 

 

 

 

http://www.marxismos.com/keimena/lenin1.htm

ΟΙ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ

ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ – ΜΕΡΟΣ Α’

ΡΟΜΠ ΣΙΟΥΕΛ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : ΜΙΧΑΛΗΣ  ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ

 

Η ύπαρξη του έθνους, του εθνικού κράτους και της εθνικής συνείδησης είναι χαρακτηριστικό στοιχείο της εποχής του καπιταλισμού. Πριν από την εμφάνισή του, δεν υπήρχε καμιά εθνική συνείδηση με την έννοια της σύγχρονης εποχής. Η φεουδαρχική κοινωνία κυριαρχούνταν από τον ατομικισμό και ο κόσμος έβλεπε τον εαυτό του ως μέλος του χωριού, της πόλης, της περιφέρειας, κ.λπ. Χρειάστηκε η ανάπτυξη του καπιταλισμού, μια οικονομική επανάσταση, για να οδηγηθούν τα πράγματα στην οικογενειακή αγορά και τη συνένωση των ανθρώπων σε έθνος.

 

Η συγκέντρωση των ανθρώπων και των παραγωγικών δυνάμεων κάτω από το εθνικό κράτος ήταν ένα προοδευτικό ιστορικό καθήκον της μπουρζουαζίας. Είναι πάνω σε αυτή την υλική βάση, ιδιαίτερα στην Ευρώπη την περίοδο από το 1789 και μετά, την εποχή δηλαδή της αστικοδημοκρατικής επανάστασης, που βλέπουμε να εμφανίζεται το έθνος και η εθνική συνείδηση.

 

«Για την πλήρη νίκη της εμπορευματικής παραγωγής», γράφει ο Λένιν, «οι μπουρζουάδες πρέπει να κατακτήσουν την οικογενειακή αγορά, αλλά και πολιτικά να ενοποιήσουν τις περιοχές των οποίων ο πληθυσμός μιλά την ίδια γλώσσα …. Εδώ έγκειται η οικονομική θεμελίωση των εθνικών κινημάτων ….«Κάθε εθνικό κίνημα τείνει προς το σχηματισμό εθνικού κράτους, μέσα από το οποίο οι σύγχρονες ανάγκες του καπιταλισμού εξυπηρετούνται με τον καλύτερο τρόπο» («Το Δικαίωμα των Εθνών για Αυτοδιάθεση»). Είναι γι’ αυτό που ένα έθνος είναι αποτέλεσμα της ιστορικά φυσιολογικής εξέλιξης μιας οντότητας, η οποία αναδύθηκε μέσα από συνθήκες πολέμου, εισβολών, αναταραχής και διάλυσης των παλιών συνόρων και δημιουργίας άλλων καινούργιων.

 

Από την σκοπιά του μαρξισμού και με τη γενική του έννοια, το εθνικό κράτος αναδύθηκε μέσα από μιαν ανεπτυγμένη και ισορροπημένη κοινότητα με κοινή περιοχή, οικονομία, γλώσσα και κουλτούρα. Όμως, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις του κανόνα, όπου με δεδομένο το νόμο της ανισόμερης και της συνδυασμένης ανάπτυξης, το εθνικό κράτος αποτελείται από διαφορετικές εθνότητες (Βρετανία) ή διαφορετικές γλώσσες (Βέλγιο). Έθνη μπορούν να δημιουργηθούν εκεί όπου δεν υπήρχαν προηγουμένως. Παραδείγματα τέτοιων περιπτώσεων συναντούμε στη διάρκεια των τελευταίων 100 χρόνων, με τα πιο αξιοσημείωτα να βρίσκονται στα Βαλκάνια και στη Μ. Ανατολή.

 

Στη βάση του καπιταλισμού, ο οποίος εξωθεί σε νέες αγορές, δύναμη και σφαίρες επιρροής, οι ισχυροί υποδουλώνουν τους ανίσχυρους. Στην εποχή του ιμπεριαλισμού, η τάση της εθνικής καταπίεσης πήρε μιαν οξεία μορφή και συνδυάστηκε με την καταπίεση των μειονοτήτων μέσα στο κράτος. Στο βιβλίο του «Ο Ιμπεριαλισμός το Ανώτατο Στάδιο του Καπιταλισμού», ο Λένιν εξηγεί: «Ο καπιταλισμός αναπτύχθηκε μέσα σε ένα παγκόσμιο σύστημα αποικιακής καταπίεσης και οικονομικού στραγγαλισμού της υποδουλωμένης πλειοψηφίας του πληθυσμού παγκόσμια, από μια φούχτα ανεπτυγμένων χωρών».

 

ΈΝΑΣ ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΦΡΑΓΜΟΣ

 

Ο καπιταλισμός δεν έλυσε το εθνικό πρόβλημα. Απεναντίας, στην παρακμή του επιδείνωσε τα προβλήματα σε παγκόσμια κλίμακα. Η ατομική ιδιοκτησία και οι δημιουργημένες από τον καπιταλισμό παραγωγικές δυνάμεις, που ξεπέρασαν τα όρια της εθνικής αγοράς, μετέτρεψαν το εθνικό κράτος σε ένα απίστευτο φραγμό για την παραπέρα ανάπτυξη της κοινωνίας. Έτσι, έχουμε τον εθνικισμό να λειτουργεί στη σημερινή εποχή ως καθοδηγητής με εκρηκτικές επιπτώσεις –από την Ευρώπη μέχρι τα Βαλκάνια, από την Ινδική υπο-ήπειρο ως τη Μ. Ανατολή.

 

Η αποικιακή επανάσταση έφερε το ζήτημα της εθνικής απελευθέρωσης στο προσκήνιο, ξεσηκώνοντας εκατομμύρια ανθρώπους από την Αφρικανική ήπειρο μέχρι την Ασία. Η επανεμφάνιση του εθνικού ζητήματος αντανακλά το βαθύ αδιέξοδο του καπιταλισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς επίσης και την αποτυχία των ηγετών των εργατικών οργανώσεων να προσφέρουν διέξοδο. Σε καπιταλιστική βάση, δεν μπορεί να υπάρξει μόνιμη επίλυση του εθνικού ζητήματος.

 

Ακολουθώντας τον Μαρξ, ο Λένιν χρησιμοποίησε το εθνικό στη Ρωσία σαν μέσο εξοπλισμού της επαναστατικής σοσιαλδημοκρατίας και ενοποίησης των καταπιεσμένων εθνοτήτων κάτω από τη σημαία της εργατικής τάξης. Σε απάντηση της εθνικής καταπίεσης, οι Ρώσοι μαρξιστές υποστήριξαν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των εθνών, κάτι που σημαίνει την ολοκλήρωση του διαχωρισμού των κρατών. Αυτό ήταν ιδιαίτερα σημαντικό για τους τσάρους της Ρωσίας, των οποίων η αυτοκρατορία λειτουργούσε ως «φυλακή των εθνοτήτων». Τέτοια ήταν η διάταξη της αυτοκρατορίας των Μεγαλορώσων, της άρχουσας εθνότητας, που αποτελούσε μόνο το 48% του πληθυσμού. Όλοι όσοι βρίσκονταν κάτω από την κυριαρχία της Ρωσίας (Πολωνοί, Λιθουανοί, Εσθονοί, Λεττονοί, Φιλανδοί, Ουκρανοί, κ.λπ.) στερούνταν των δικαιωμάτων τους και συστηματικά καταπιέζονταν από το τσαρισμό. Ήταν αυτή η κατάσταση που προσέδωσε την εκρηκτική δύναμη στο εθνικό ζήτημα στη Ρωσία.

 

Για να πείσει και να φέρει με το μέρος του τις καταπιεσμένες μάζες, ο Λένιν στάθηκε ενάντια στη βίαιη ενσωμάτωση των εθνοτήτων μέσα στα σύνορα ενός ευρύτερου κράτους. Με αυτή τους τη θέση, οι μπολσεβίκοι δεν ήταν «ευαγγελιστές του διαχωρισμού». Αντίθετα, εκδήλωναν την ειλικρινή τους πρόθεση να αγωνιστούν με αδιαλλαξία ενάντια σε κάθε είδους εθνικής καταπίεσης. «Το να κατηγορεί κάποιος αυτούς που υποστηρίζουν την αυτοδιάθεση (δηλαδή την ελευθερία απόσχισης) ότι ενθαρρύνουν το διαχωρισμό, είναι ηλιθιότητα και υποκρισία, αφού είναι σαν να κατηγορεί αυτούς που συνηγορούν υπέρ της ελευθερίας στα διαζύγια ότι ενθαρρύνουν την καταστροφή των οικογενειακών δεσμών» (Λένιν –  «Το Δικαίωμα των Εθνών για Αυτοδιάθεση», αγγλική έκδοση, σελίδα 83).

 

Όμως, το αίτημα για το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης επρόκειτο να προκαλέσει την έντονη διαμάχη μέσα στο Ρωσικό Κόμμα, με την εναντίωση της Ρόζας Λούξεμπουργκ, του Μπουχάριν, του Πιατάκοβ και άλλων. Η ουσία της αντίθεσής τους βρισκόταν στο ότι κάτω από τον καπιταλισμό η αυτοδιάθεση ήταν ουτοπία, ενώ κάτω από συνθήκες σοσιαλισμού θα ήταν αντιδραστική.

 

Αλλά, το επιχείρημα είναι από την αρχή ως το τέλος λανθασμένο γιατί αγνοεί την περίοδο και τα καθήκοντα της σοσιαλιστικής επανάστασης. Είναι ξεκάθαρο πως κάτω από την κυριαρχία του ιμπεριαλισμού, η ύπαρξη ανεξάρτητων και σταθερών μικρών κρατών είναι αδύνατη. Επίσης, κάτω από συνθήκες σοσιαλισμού, όπου θα έχουμε τον προοδευτικό μαρασμό, δηλαδή την εξελικτική απονέκρωση του κράτους, η ύπαρξη εθνικών συνόρων θα αδυνατίζει ολοένα και περισσότερο. Αλλά, μέχρι να φθάσουμε ως εκεί, οι επαναστατικές δυνάμεις πρέπει να εκπαιδεύονται και να κινητοποιούνται προς την ανατροπή του καπιταλισμού. Μόνο μια σωστή διαλεκτική προσέγγιση του εθνικού ζητήματος μπορεί να εξυπηρετήσει αυτό το στόχο.

 

Πάνω απ’ όλα, το σύνθημα του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης είναι ένα ισχυρό όπλο υπονόμευσης του αστικού εθνικισμού, ενώ την ίδια ώρα κερδίζει την εμπιστοσύνη των εργατών του καταπιεσμένου έθνους. Η υπεράσπιση του δικαιώματος διαχωρισμού εξυπηρετεί έτσι τελικά την ελεύθερη ενοποίηση των λαών. Για να πεισθούν τα πιο καθυστερημένα πολιτικά στρώματα των εργατών, που έχουν εθνικιστικές προκαταλήψεις, είναι αναγκαίο να τονιστεί το γεγονός ότι η εργατική τάξη δεν είχε κανένα συμφέρον από την οποιαδήποτε καταπίεση της εθνικής μειοψηφίας. Την ίδια ώρα και με αδιάλλακτη εχθρότητα ενάντια στο δηλητήριο της μικρής εθνικής διανόησης και του σοβινισμού χρειάζεται η επιχειρηματολογία για την ενότητα της εργατικής τάξης κάτω από μια σημαία.

 

Ο Τρότσκι γράφει: «Οι σεχταριστές αγνοούν το γεγονός ότι ο εθνικός αγώνας, ο οποίος είναι ένας λαβύρινθος μα και μια αρκετά σημαντική μορφή ταξικού αγώνα, δεν μπορεί να ανασταλεί με απλές αναφορές για τη μελλοντική παγκόσμια επανάσταση».

 

Το αίτημα για αυτοδιάθεση των εθνών πρέπει  να απορρέει από τα γεγονότα και όχι από ιδεολογικές νόρμες. Γι’ αυτό και η προβολή του δεν μπορεί να είναι σώνει και καλά υποχρεωτική. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για εθνότητες και όχι για ομάδες, θρησκευτικές κάστες ή οποιεσδήποτε άλλες μειονότητες.

 

Πάνω απ’ όλα, ο Λένιν έβλεπε το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης να υποτάσσεται στα συμφέροντα της εργατικής τάξης. «Οι αστοί θέτουν πάντοτε τα εθνικά τους αιτήματα σε εξέχουσα θέση και έτσι είναι πάντα της μόδας. Όμως, για το προλεταριάτο, αυτά τα αιτήματα υποτάσσονται στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του ταξικού αγώνα» (Ibid, σελίδα 21). Και αλλού γράφει: «Όταν αναγνωρίζουμε την ισότητα και τα ίσα δικαιώματα σε ένα εθνικό κράτος, αυτό που πάνω απ’ όλα υπολογίζουμε και βγάζουμε μπροστά ως κυρίαρχο ζήτημα, είναι η συμμαχία των εργατών όλων των εθνών. Εκτιμούμε κάθε εθνικό αίτημα και εθνικό διαχωρισμό και ενεργούμε πάντοτε από τη σκοπιά του ταξικού αγώνα, που διεξάγει η εργατική τάξη». Στο τέλος – τέλος λοιπόν, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης είναι ένα αστικοδημοκρατικό αίτημα και όχι σοσιαλιστικό.

 

* Ο Ρόμπ Σιούελ είναι συγγραφέας και εκδότης του Βρετανικού Μαρξιστικού περιοδικού “Socialist Appeal

 

 

 

 

Σχολιάστε

Filed under Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες