«Είναι δύσκολο να κάνεις κάποιον να καταλάβει κάτι όταν ο μισθός του εξαρτάται από την μη κατανόησή του», Upton Sinclair (1935)

ένα πάρα πολύ καλό κείμενο από τον φίλο Greek Rider

http://greekrider.blogspot.com/2010/11/blog-post_22.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+GreekRider+%28GREEK+RIDER%29

το οποίο καταπιάνεται με την ακαλλιέργητη βλακεία των σούπερ εξειδικευμένων μαστόροων ντοκτορά

 

ένα μικρό απόσπασμα με το οποίο συμφωνώ απολύτως:

» Όσο περνάνε τα χρόνια γνωρίζω συνεχώς όλο και περισσότερους ανθρώπους οι οποίοι έχουν διδακτορικά ή πάρα πολύ καλές σπουδές αλλά μοιάζουν πολύ ακαλλιέργητοι και αμόρφωτοι και τρομακτικά λιγότερους ανθρώπους με ευρύτητα σκέψης (με ή χωρίς σπουδές).»

 

άσχετα ανθρωπιδια που μαζεύουν πτυχία χαρτιά και λοιπ΄ς παπαρες κάποτε και νόμπελ και οι οποίοι κάμιά επαφή δεν έχουν με την πραγματικότητα που ζει η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων

και ο πιο σημαντικός λόγος όπως αναγράφω και στον τίτλο του κειμένου

«Είναι δύσκολο να κάνεις κάποιον να καταλάβει κάτι όταν ο μισθός του εξαρτάται από την μη κατανόησή του», Upton Sinclair (1935)

τι να μας πει τωρά ο κάθε πισσαρίδης ή τάδε ή δεινα ντοκτορά σούπερ χαρτομαζεύτης για τηνπραγματιότητα όταν ελλείπει η ουσιαστική προυπόθεση για την κατανόηση της όπως αναφέρεται πιο πάνω

είναι ακριβώς όπως αναφώνησε η πρώτη σούπερ μπίμπο ξανθιά η Μαρία Αντουανέτα που δεν μπορούσε να συλλάβει καν το γεγονός ότι υπήρχαν ανθρώποι που δεν είχαν καν ψωμί να φάνε και πέθαιναν από την πείνα

«ε ας φάνε παντεσπάνι»  αναφώνησε η πάρις χίλτον της εποχής ο΄ταν της είπαν ότι ο λαός δεν έχει ψωμί να φάει

 

Η ορθολογικοποίηση της βλακείας

«Είναι δύσκολο να κάνεις κάποιον να καταλάβει κάτι όταν ο μισθός του εξαρτάται από την μη κατανόησή του», Upton Sinclair (1935)
Στην κωμωδία του 1996 «Mars Attacks» οι εξωγήινοι από έναν τεχνολογικά ανώτερο πολιτισμό παρουσιάζονται με έναν τεράστιο εγκέφαλο (δείτε την πιο πάνω φωτογραφία). Γελάνε με την αφέλεια των ανθρώπων και με διάφορους τρόπους καταφέρνουν να τους εξολοθρεύουν κάνοντας παράλληλα και την πλάκα τους. Μέχρις ότου, εκεί όπου πάει να χαθεί κάθε ελπίδα για την ανθρωπότητα, ο ήχος από ένα τραγούδι του Elvis τους νικά κάνοντας τους εγκεφάλους τους να εκρήγνυται μην μπορώντας να αντέξει την rock’ en roll μουσική…..
Ο Dr. Sheldon Lee Cooper (αυτός με την πράσινη μπλούζα στην παρακάτω φωτογραφία) είναι πρωταγωνιστής στην σειρά Bing Bang Theory που κάνει θραύση διεθνώς:

Είναι ένας θεωρητικός φυσικός με IQ 187 και δύο ντοκτορά.Υπολογίζει τα πάντα με μαθηματική λογική, είναι κυνικός, δεν αντιλαμβάνεται την ειρωνεία, τον σαρκασμό, το χιούμορ και έχει παντελή έλλειψη ταπεινοφροσύνης (στοιχεία από wikipedia). Είναι ένας τύπος που βρίσκεται όλο και συχνότερα ανάμεσά μας, συχνά σε καλές ή κακές εκδόσεις.
Ο ασυγκράτητος όμως λογικισμός και η κατ’ επίφαση λογική που χαρακτηρίζεται από εργαλειακότητα και  στενότητα αντίληψης (σε αντίθεση με την διεπιστημονική ευρύτητα), δεν είναι ατομικό θέμα, χαρακτηρίζει την εποχή μας στο σύνολό της.
Αυτό έγινε επειδή τα τελευταία χρόνια 30 χρόνια συνέβη το εξής τρομερό στον χώρο της εκπαίδευσης, αυξήθηκαν υπέρμετρα παγκοσμίως οι οικονομικές-διοικητικές σπουδές και μειώθηκαν ισόποσα οι ανθρωπιστικές σπουδές (Φιλολογία, Φιλοσοφία, Ιστορία, Τέχνες, Θέατρο κτλ). Αυτό έγινε λόγω των τεχνοοικονομικών αναγκών που δημιούργησε η ανάπτυξη από τα τέλη του Β’ παγκοσμίου πολέμου και ύστερα στην δύση.
Τα στελέχη που ανέλαβαν την διοίκηση των επιχειρήσεων παγκοσμίως μπορούσαν να σου τετραγωνίσουν τον κύκλο με την χρήση μαθηματικών εξισώσεων αλλά δεν «ένιωθαν» αυτά που «νιώθει» ένας απλός άνθρωπος, δεν καταλάβαιναν τα προφανή που συχνά δεν θέλουν πολλές εξηγήσεις, αγκομαχούσαν στις μελλοντικές προβολές, στο παράδειγμα, την παρομοίωση, την μεταφορά, την ποίηση, την φιλοσοφία. Δυσκολεύονταν στις ηθικές κρίσεις.
Αυτά όλα στο επίπεδο των μηχανικών που έφτιαχναν γέφυρες, κτίρια και συστήματα πληροφορικής, δεν έπαιξε αρνητικό ρόλο, ίσα-ίσα είχε εντυπωσιακά θετικά αποτελέσματα.
Στο επίπεδο όμως της πολιτικής και στον βαθμό που τα διοικητικοοικονομικά στελέχη και οικονομικοί επιστήμονες επιχείρησαν να υπερασπιστούν μια δεδομένη τάξη πραγμάτων,  είχαμε ολέθρια αποτελέσματα, ιδιαίτερα τα τελευταία 20-30 χρόνια που έγινε προσπάθεια για «μαθηματικοποίηση» της πολιτικής.
Λόγω της υπερεξειδίκευσης, τα άτομα αυτά δεν μπορούσαν να καταλάβουν πολύ βασικά πράγματα για την λειτουργία του κόσμου, πράγματα που γνωρίζουν ακόμη και οι άνθρωποι σε ορεινά χωριά μέσω της λαϊκής παράδοσης (π.χ. δημοτική ποίηση) εδώ και αιώνες. Κάτι που δεν αρκεί ένα διδακτορικό στην οικονομετρία ή στην θεωρητική φυσική για να επιτευχθεί.
Σε πρόσφατα άρθρα στο Harvard Business Review αλλά και σε άλλα έντυπα στο εξωτερικό (δείτε κάποια κομμάτια του θέματος εδώ:«Αγορά και ανθρωπιστικές σπουδές» και εδώ: «Η κουλτούρα της ευθύνης»)  αναφέρεται ότι η διοικητική εκπαίδευση είναι ένας από τους κύριους παράγοντες που οδήγησαν στην συστημική κατάρρευση της οικονομίας.
Αποτέλεσμα αυτής της εργαλειακής λογικής που έχει επικρατήσει παγκοσμίως (τα τελευταία 15 χρόνια και στην χώρα μας), είναι η πιθανότητα για μια συνολική συστημική κατάρρευση της όχι μόνο της οικονομίας αλλά και συνολικά της ανθρωπότητας.
Ο καθηγητής στο Warwick Χαρίδημος Τσούκας στον πρόλογο ενός βιβλίου («Ημιμάθειας εγκώμιο») αναφέρει: «Η υπερεξειδίκευση είναι μια μορφή τύφλωσης, οδηγεί στην αυτοαναφορά…Η τεχνικοποίηση της γνώσης δεν αφορά μόνο στις θετικές επιστήμες. Τη βλέπουμε και στα οικονομικά, των οποίων η ακραία μαθηματικοποίηση τούς στερεί έναν ευρύτερο ορίζοντα αναφοράς…Η υπερεξειδίκευση αποιστορικοποιεί, αποηθικοποιεί και αποπολιτικοποιεί-τελικά, υπεραπλουστεύει.«.
Ο καθηγητής κοινωνιολογίας Κωσταντίνος Τσουκαλάς αναφέρει γι’ αυτή την εργαλειακή λογική στο επίπεδο της σκέψης και της επιστημονικής έρευνας: «Εφεξής, η μονόδρομη σκέψη αρκείται στην «αντικειμενική» διαπίστωση ότι τα δεδομένα αυτά «υπάρχουν» ή «υπήρξαν» στο πλαίσιο μιας υπερκείμενης «πραγματικότητας». Και στο πλαίσιο αυτό, κοινωνικά «ωφέλιμη» μπορεί να είναι μόνον η παραγωγή και προώθηση γνώσης που σέβεται σχολαστικά την αναμφισβήτητη αυτή πραγματικότητα.», και συνεχίζει: «Με αυτή την έννοια, ο αυστηρός περιορισμός της αναζήτησης σε ό,τι προσδοκάται ότι θα παράγει άμεσους καρπούς ισοδυναμεί με προκαταρκτική αυτοφίμωση της στοχαστικής δυνατότητας του ανθρώπου.»
και παρακάτω αναφέρει: «.η σημερινή μορφή απελπισίας εμφανίζεται ανενεργή ως εκφραζόμενη, όχι μέσω του λόγου, αλλά μέσω της σιωπής…Στο ιδεολογικό επίπεδο, ο κυρίαρχος φιλελευθερισμός εξελίσσεται, λοιπόν, ως ένας απόλυτος και έμφοβος νοηματικός συντηρητισμός. Στην πλειοψηφία τους, οι κοινωνικοί στοχαστές, όχι μόνο δεν επιδιώκουν να ερμηνεύσουν ή να αλλάξουν τον κόσμο. Διστάζουν ακόμη και να περιγράψουν τις αντιφάσεις του και να προβληματιστούν για την πορεία του«, (Εισαγωγή Κ.Τσουκαλά στο Μετά τον Φιλελευθερισμό, εκδόσεις Σύγχρονη Σκέψη, Αθήνα 2004, σσ.13-55).
Ο Dan Hind, στο βιβλίο του «Ποιος απειλεί τον Διαφωτισμό» αναφέρει:
«Η ιδέα ότι θα μπορούσαμε να κινητοποιηθούμε αποκλειστικά από τον ορθό λόγο για να υπερασπιστούμε τον ορθό λόγο είναι ασυνάρτητη. Και βέβαια, με κανένα τρόπο δεν μπορεί ο ορθός λόγος να μας κάνει να πιστέψουμε στο θεό, αλλά ούτε μπορεί να μας κάνει να πιστέψουμε ότι είναι λάθος να σκοτώνουμε….Αν είναι καλό να γνωρίζουμε, και αν έχουμε καθήκον να υπηρετούμε την αλήθεια, τότε ο Διαφωτισμός δεν ξεφεύγει από το βασίλειο των ηθικών κρίσεων«.
Σε αυτό το επίπεδο, τα τελευταία 20-30 χρόνια, έχει παρουσιαστεί στην ανθρωπότητα μια γενιά μετρίων μάνατζερ. μετρίων πολιτικών και μετρίων ανθρώπων που τα μετράνε όλα ωφελιμιστικά, με εργαλειακή λογικοφάνεια, χωρίς καμία αρχή και καμία ενσυναίσθηση, σαν να ήταν σχιζοφρενικά πλάσματα σαν αυτά στο «Mars Attacks» με τους μεγάλους εγκεφάλους.
Όσο περνάνε τα χρόνια γνωρίζω συνεχώς όλο και περισσότερους ανθρώπους οι οποίοι έχουν διδακτορικά ή πάρα πολύ καλές σπουδές αλλά μοιάζουν πολύ ακαλλιέργητοι και αμόρφωτοι και τρομακτικά λιγότερους ανθρώπους με ευρύτητα σκέψης (με ή χωρίς σπουδές). Οι ηθικές αρχές δεν είναι πάντα ζήτημα λογικής αποδείξεως αλλά θέμα επιλογής και προτεραιοτήτων ακόμη και σε αντίθεση με το τι λέει ο ωφελιμισμός ή η λογική της κάθε επί μέρους πλευράς.
Όσο μάλιστα πιο ακαλλιέργητος είναι ένας βλάκας τόσο λιγότερο εκτιμά και καταλαβαίνει την διεπιστημονικότητα. Συνήθως χώνεται σε ένα αντικείμενο μελέτης και αισθάνεται διάνοια, ενώ στην πραγματικότητα είναι ένας επικίνδυνος ημιμαθής με διογκωμένο εγωισμό. Επικίνδυνος γιατί δεν έχει γνώση της ημιμάθειάς του.
Αν ο στόχος μας είναι η ενοχοποίηση του άλλου και η εξόντωσή του μέσω της χρησιμοποίησής του σαν ζώο για το βραχυπρόθεσμο κέρδος τότε ο κόσμος βαδίζει όπως θα έπρεπε. Αν όμως στόχος μας είναι ένας καλύτερος κόσμος που οι άνθρωποι θα μπορούν να συννενοούνται αντί να κάνουν πόλεμο και θα έχουν όλοι ένα μίνιμουμ αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης που θα τους επιτρέπει να ανέβουν και πνευματικά δημιουργώντας αργότερα έναν καλύτερο κόσμο, δηλαδή με βάση το μακροπρόθεσμο όφελος τότε δεν πάμε καθόλου καλά.
Ο ορθός λόγος από μόνος του δεν οδηγεί ούτε υπερασπίζεται την ανθρώπινη πρόοδο, ενώ η εξυπνάδα δεν ωφελεί από μόνη της την ανθρωπότητα ως σύνολο αν δεν διέπεται από συγκεκριμένες ηθικές αρχές.
Advertisements

9 Σχόλια

Filed under Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, κρίση

9 responses to “«Είναι δύσκολο να κάνεις κάποιον να καταλάβει κάτι όταν ο μισθός του εξαρτάται από την μη κατανόησή του», Upton Sinclair (1935)

  1. barbar

    Ωραία η ατάκα του Sinclair, αλλά διαφωνώ με τα περι “μαθηματικοποίησης”. Δεν είναι ακριβώς πολιτική διαφωνία, αλλά θα την θέσω ούτως ή άλλως. Οπότε:

    “Τα στελέχη που ανέλαβαν την διοίκηση των επιχειρήσεων παγκοσμίως μπορούσαν να σου τετραγωνίσουν τον κύκλο με την χρήση μαθηματικών εξισώσεων αλλά δεν “ένιωθαν” αυτά που “νιώθει” ένας απλός άνθρωπος, δεν καταλάβαιναν τα προφανή που συχνά δεν θέλουν πολλές εξηγήσεις, αγκομαχούσαν στις μελλοντικές προβολές, στο παράδειγμα, την παρομοίωση, την μεταφορά, την ποίηση, την φιλοσοφία”.

    Ούτε η διοίκηση των επιχειρήσεων ούτε η οικονομολογία ως γνωστικά αντικείμενα είναι “μαθηματικοποιημένα” με την έννοια που είναι λ.χ. οι φυσικές επιστήμες. Χρησιμοποιούν μεν διάφορα μαθηματικά μοντέλλα, αλλά με αυθαίρετο τρόπο βασισμένο σε αυθαίρετες υποθέσεις. Όπως είπες κι εσύ αλλού, η οικονομολογία είναι ψευδοεπιστήμη. Τα μαθηματικά είναι στην πραγματικότητα και αυτά θύμα της κοινωνικής κατάστασης.

    Όταν μιλάμε για μαθηματικά, οι περισσότεροι σκέφτονται αριθμούς και εξισώσεις, που κάποιος εφαρμόζει για να παρει κάποια αποτελέσματα. Εκείνο που δεν σκέφτονται οι περισσότεροι είναι ότι αυτές οι εξισώσεις εκφράζουν ένα σύνολο σχέσεων μεταξύ διαφόρων πραγματικών αντικειμένων ή μεγεθών, δηλαδή περιγράφουν σε μια κάπως αυστηρή και ακριβή γλώσσα την δομή μιας πραγματικής κατάστασης. Για να φτάσει κανείς σ’ αυτές τις εξισώσεις, τουλάχιστο στη φυσική, σημαίνει ότι κατάφερε να συλλάβει αυτή την δομή της πραγματικότητας. Τα μαθηματικά είναι η γλώσσα που μιλούν οι επιστήμες χωρίς την οποία δεν μπορούν να υπάρξουν και επομένως ούτε να υπάρξει “διεπιστημονική ευρύτητα”. Το να φτάσει όμως κανείς στο να συλλάβει αυτή την δομή της πραγματικότητας σημαίνει να μπει στην διαδικασία να την κατανοήση, και να χρησιμοποιήσει την φαντασία του για να φτιάξει ένα σύστημα που την περιγράφει.. Ένας πραγματικός μαθηματικός είναι ένα άτομο που κάνει υπέρμετρη χρήση της φαντασίας του.

    “Ο ασυγκράτητος όμως λογικισμός και η κατ’ επίφαση λογική που χαρακτηρίζεται από εργαλειακότητα και  στενότητα αντίληψης (σε αντίθεση με την διεπιστημονική ευρύτητα), δεν είναι ατομικό θέμα, χαρακτηρίζει την εποχή μας στο σύνολό της.”

    Αυτή η “εργαλειακότητα” και η στενότητα αντίληψης είναι που χτύπησε τα μαθηματικά, όπως χτύπησε και τους άλλους τομείς της γνώσεις και της δραστηριότητας των ανθρώπων. Αν κινηθεί κανείς προς το επίπεδο της θεμελίωσης των μαθηματικών τότε μπαίνει στα χωράφια της καθαρής φιλοσοφίας. Στο σχολείο μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε τους αριθμούς και τις εξισώσεις, αλλά δεν μαθαίνουμε πως να εμβαθύνουμε στις έννοιες. Προσπάθησε για παράδειγμα να απαντήσεις την ερώτηση “Τι είναι αριθμός;”. Αυτή η ερώτηση οδηγεί τελικά στην εξέταση της ίδιας της ανθρώπινης αντίληψης. Η διαδικασία αποδόμησης των θεμελιωδών εννοιών όχι μόνο ανήκει στον τομέα της φιλοσοφίας αλλά πάει πέρα από αυτήν και γίνεται μια πράξη διαλογισμού, γιατί για να κατανοήσει κανείς της αρχές της ίδιας της σκέψης του πρέπει να κινηθεί πέρα από τα όρια της – η σκέψη η ίδια δεν αρκεί για να κατανοήσει τον εαυτό της.

    Εκείνο που μας μαθαίνει το σχολείο είναι να ακολουθούμε αλγόριθμους, δηλαδή διαδικασίες επίλυσης προβλημάτων. Μας μαθαίνει μόνο τον φορμαλισμό των μαθηματικών. Στην πραγματικότητα τα μαθηματικά έχουν μια έμφυτη επαναστατικότητα. Γιατί απαιτούν να μην πιστέψεις σε τίποτα, να μην δεκτείς τίποτα απ’ ότι σου λέει κάποιος αν δεν είσαι σε θέση να το επαληθεύσης μόνος σου, αν μπορείς να κατανοήσεις ολόκληρη την λογική δομή πάνω στην οποία βασίζεται έτσι ώστε να μην χωρεί καμιά αμφιβολία για την ορθότητά του. Αλλά το σχολείο δεν θέλει να μας διδάσκει με αυτόν τον τρόπο. Δεν θα έρθει να μας πει, κοίτα, μην πιστεύεις τίποτα απ’ όσα σου λένε οι δασκάλοι σου, μέχρι που να μπορέσουν να σου αποδείξουν ότι έχουν δίκαιο, μέχρι που εσύ ο ίδιος να καταλάβεις γιατί ισχύει αυτό που λένε ή ότι δεν ισχύει καθόλου. Αντίθετα ο δάσκαλος μπαίνει στην τάξη ως η αυθεντία που θα σου παραδώσει την γνώση. Στο τέλος ακόμα και τα μαθηματικά καταντούν αποστήθιση. Ή μηχανική εκτέλεση οδηγιών.

    Αυτά τα λίγα για την υπεράσπιση των μαθηματικών – είναι πολύ μεγάλο θέμα στην πραγματικότητα αλλά ας το αφήσω ως εδώ. Για τις ηθικές αξίες που αναφέρεις και την χρησιμότητά τους, να πω απλώς ότι, το να έχεις ένα κλειστό σύνολο ηθικών αξιών είναι το ίδιο με το να έχεις μια θρησκεία ή μια ιδεολογία. Αν πιστεύει κανείς πραγματικά ότι οι ηθικές αξίες έχουν τις ρίζες τους στην πραγματικότητα, τότε μπορεί να τις εγκαταλείψει και να ενδιαφέρεται άμεσα μόνο για την πραγματικότητα, αντί να την αντικαθιστά με ένα διανοητικό σύστημα κανόνων συμπεριφοράς. Γιατί το σύστημα μπορείς μόνο να το υιοθετείς, ενώ την πραγματικότητα να την καταλαβαίνεις. Καταβάθος είναι το ίδιο θέμα με το προηγούμενο.

    Μου αρέσει!

  2. achilleas

    barbar μαλλον εχεις δει το http://www.maa.org/devlin/LockhartsLament.pdf
    «A Mathematician’s Lament by Paul Lockhart»

    εγω σπουδαζω οικονομικα και ναι ειναι γεματο εξισωσεις και τυπους.
    κανεις δεν ειπε οτι τα οικονομικα ειναι σαν τη φυσικη, ουτε πως εχουν την ικανοτητα να προβλεψουν καταστασεις, απλα τα μαθηματικα βοηθουν στην αντιληψη

    επιστημες θεωρουνται πχ.η φυσικη και η χημεια οπου μπορεις να κανεις ελεγχομενα πειραματα και να ελεγξεις κατα ποσο ισχυει μια θεωρια

    στα οικονομικα δεν μπορεις να κανεις κατι τετοιο,τα οικονομικα ειναι ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ επιστημη

    Μου αρέσει!

  3. barbar

    Δεν το έχω δει, θα το κοιτάξω όταν έχω χρόνο. Ότι έγραψα είναι δικά μου συμπεράσματα.

    Εννοείται ότι τα οικονομικά είναι γεμάτα μαθηματικούς τύπους. Αμφισβητώ το βαθμό κατανόησης του όλου πλαισίου πάνω στο οποίο έρχονται να τα εφαρμόσουν. Επίσης συχνά κάνουν κατάχρηση της μαθηματικής γλώσσας εφαρμόζοντας τους τύπους με τρόπο που για ένα μαθηματικό είναι απαράδεκτος.
    Ακριβώς επειδή δεν υπάρχει κριτήριο επαληθευσιμότητας, τουλάχιστον όχι στο βαθμό που υπάρχει στις φυσικές επιστήμες, είναι που είναι γεμάτα αυθαιρεσίες. Ένα αυστηρό λογικό οικοδόμημα είναι εύθαυστο με την έννοια ότι αν κάτι κάπου πάει στραβά καταρρέει ολόκληρο, γιατί κάθε τι βασίζεται πάνω σε κάτι άλλο. Στις φυσικές επιστήμες αυτό είναι χρήσιμο, γιατί αν κάτι πάει στραβά με τις αρχικές υποθέσεις, σύντομα θα φανεί ότι το σύστημα δεν περιγράφει καλά την πραγματικότητα. Επειδή τα οικονομικά είναι κοινωνική ‘επιστήμη’, αυτό δεν συμβαίνει. Έτσι τα μαθηματικά των οικονομικών είναι ένας ξερός φορμαλισμός χωρίς ουσία.

    Μπορεί να βοηθούν στην αντίληψη αφού είναι ένας τρόπος να περιγράψεις πράγματα για τα οποία δεν μπορείς να μιλήσεις με απλά λόγια. Αλλά με τον ίδιο τρόπο μπορούν να συσκοτίζουν την αντίληψη αν αυτό που περιγράφουν είναι λανθασμένο, προσδίνοντάς του μια επιστημονική εμφάνιση. Απλώς δεν υπάρχει τρόπος να εξασφαλιστεί η πρώτη περίπτωση.

    Μου αρέσει!

  4. osr

    a noni mous είδα τα κείμενα και χαίρομαι που υπάρχουν τέτοιες απόψεις γιατί είναι καιρός να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε επι της ουσίας πέραν απο ταπέλες που κολλάνε διάφοροι του «»»»»χώρου»»»»

    barbar νομίζω ότι ο greek rider όταν κάνει λόγο για «μαθηματικοποιήση» δεν μιλά για την ουσία των μαθηματικών όπως πολυ σωστά την αναλύεις
    και με την οποία συμφωνώ

    άλλωστε δεν υπήρχε φιλόσοφος στην αρχαιότητα που να μην ήταν μαθηματικό μυαλό κάτι που είναι ενδεικτικό αν όχι αποδεικτικό αυτου του γεγονότος

    λες
    «Εκείνο που μας μαθαίνει το σχολείο είναι να ακολουθούμε αλγόριθμους, δηλαδή διαδικασίες επίλυσης προβλημάτων. Μας μαθαίνει μόνο τον φορμαλισμό των μαθηματικών.»

    συμφωνώ απολύτως

    ποτέ δεν ήμουν καλός στα φυσικομαθηματικά χημεία κλπ κλπ
    αυτό όμως που θυμάμαι όταν ήμουν γυμνάσιο και αρχίσαμε να εμβαθύνουμε λίγο στα μαθηματικά είναι όταν άρχισα να σκέφτομαι λίγο περισσότερο με τα κλάσματα την άλγεβρα κλπ και θυμάμαι που θεωρούσα ότι δεν ήμουν καλός γιατί ακριβώς δεν ακολοθουσα την «αποδεκτή» πορεία

    πάντα έβρισκα τον δικό μου τρόπο να φτάσω στην επίλυση κάποιου προβλήματος, πάντα πήγαινα μέσω πάφου αλλά έβρισκα τα
    τωρά που τα θωρώ που αποσταση και έχοντας καλύτερη γνώση για το πως λειτουργουν τα πράγματα αντιλαμβάνομαι σαφέστατα αυτό που λες

    οσον αφορά τα θέματα της ηθικής νομίζω ο greek rider και πάλι μιλάει γενικά περί ηθικής και δεν προσπαθεί να κάνει ένα μανιφέστο περί ηθικής γενικά
    άλλωστε αυτό που γράφει είναι απλά ένα κείμενο και θεωρώ όχι μανιφέστο 😉

    συμφωνώ με τον αχιλλέα σε μεγάλο βαθμο και έτσι το αντιλαμβάνομαι και εγώ το θέμα όπως τέθηκε από τον greek rider

    οι λεγόμενες «κοινωνικές» επιστήμες κατακρίβειαν δεν είναι επιστήμες με την έννοια του όρου του πειραματικού
    η νομική τα οικονομικά είναι θα τα ονομάζαμε ψευδοεπιστήμες αφού δεν «αποδεικνύονται» πειραματικά όλα όσα ευαγγελόζνται οι «επιστήμονες»

    δεν αποτυπώνουν δηλαδή την φυσική πραγματικότητα παρά μόνο πολλές φορές δημιουργούν ανθρώπινη πραγματικότητα όπως είναι η υποχρεωτική συμπεριφορά μέσω νόμων που επιβάλλονται ή μέσω τρόπου λειτουργίας των ανθρωπων που τους επιβάλλουν να «δανειστούν» αέρα που τις τράπεζες για να αγοράσουν αυτοκίνητο ή σπίτι ώστε να εξυπηρετούνται οι τοκογλύφοι και να κινείται το σύστημα
    αλλοιώς κανείς δεν θα μπορούσε να αγοράσει τίποτα αν δεν «δάνειζαν»

    Μου αρέσει!

  5. barbar

    Εντάξει osr, δεν διαφωνούμε. Διάβασα και τα σχόλια στον greek rider και βεβαιώθηκα, τουλάχιστον για τα μαθηματικά, για την ηθική δεν ξέρω τι πιστεύει. Δεν διαφωνώ με το άρθρο του. Απλώς ένιωσα να θέλω να τα υπερασπιστώ γιατί προσφέρονται ως μέσο για να μάθει ένα παιδί να σκέφτεται πάνω στην γραμμή «μην πιστεύεις ότι σου λέω αν δεν μπορείς να το διαπιστώσεις μόνος σου». Το ίδιο και οι θετικές επιστήμες, αν υπάρχει ο κατάλληλος εξοπλισμός. Το ίδιο και η γυμναστική, αν ήταν το μέσο ώστε να μαθαίνουμε το σώμα μας και τις δυνατότητές του, και αν μπορούσαν να μας βοηθούσαν πραγματικά να καλλιεργήσουμε τις δυνατότητές μας. Αυτό θα ήταν ένα καλό σχολείο. Ένας μαθητής που θα εκπαιδευόταν έτσι δεν θα γινόταν υποχείριο καμιάς εξουσίας, γιατί δεν θα πίστευε ότι του σέρβιραν.

    Μου αρέσει!

  6. Πολυ καλο το κειμενο σου αλλα ισως καπως αοριστο και υπερβολικο.

    Μου αρέσει!

  7. osr

    φίλε στέφανε δεν είναι δικό μου το κείμενο αλλά του greek rider όπως γράφω στην αρχή

    http://greekrider.blogspot.com/2010/11/blog-post_22.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+GreekRider+%28GREEK+RIDER%29

    αν και θεωρώ λίγο οξύμωρο το σχόλιο σου

    είναι πολύ καλό το κείμενο τελικά;

    ή αόριστο και υπερβολικό (δηλαδή μη καλό όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ)

    Μου αρέσει!

  8. m4trix87

    Μα το σχολικό-«εκπαιδευτικό» σύστημα,που θέλει να μας κάνει «καλούς και αγαθούς πολίτες»(= αρνιά) ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να έχουμε κριτική σκέψη,να αμφισβητούμε,να ψάχνουμε.

    Εξ ου και τα θρησκευτικά και η (κατασκευασμένη)ιστορία μεταφέρουν την «λογική» τους και στην Φυσική,την Πληροφορική,την Χημεία.

    Επειδή αν μάθει κάποιος μέσω των Μαθηματικών να αμφισβητά,θα το πάρει και πάρακατω,εφαρμόζοντας το στην κοινωνία.

    Και αυτό δεν το θέλουν,και εξ ου και δεν μας θέλουν «καλούς μαθηματικούς»,ακόμη και αν φαίνεται φαινομενικά ότι καλύτερη δεξαμένη υποψήφιου προσωπικού(πχ καλύτεροι πληροφορικάριοι με πρωτοπόρες ιδέες) θα εσύμφερε τις εταιρείες και τους καπιταλιστές.

    Δεν θα τους εσύμφερε όμως η αντίδραση.

    Εφάρμοζε τον τύπο και είσαι εντάξει στις εξετάσεις-δεν αποτυγχάνεις- και μην βασανίζεις άλλο το μυαλό σου(εξάλλου τα φροντιστήρια για να γίνεις καλός λύτης ασκήσεων δεν σου αφήνουν ώρα)
    =
    Τήρα τον νόμο και είσαι εντάξει στην «κοινωνία»-δεν πας μέσα- και μην βασανίζεις άλλο το μυαλό σου(εξάλλου η δουλειά σου για να είσαι καλό γρανάζι δεν σου αφήνει ώρα)

    Σημαιοφόρος = Στέλεχος εταιρείας

    Καθηγητής = ΜΠΑΤΣΟΣ

    Αυτή είναι η «παιδεία» μας σήμερα.
    Αντί μόρφωση,αποβλάκωση!

    Οικογένεια->Καταπίεση(πατριαρχία,»για το καλό σου πήγαινε εκκλησία»,συντηρητισμός,»πατροπαράδοτες» αξίες-ανακυκλούμενη προπαγάνδα)

    Σχολείο->Καταπίεση(καθηγητές απόλυτοι άρχοντες,μην καπνίζεις,»για το καλό σου»,πειθαρχεία,αποβολές,υποχρεωτική παρουσία,εξοντωτικά ωράρια,φροντιστήρια,»εθνικές» επετείοι,»η Πατρίδα μας προστάζει»,εξετάσεις-αλληλοσκοτωμός για μια θέση,στολή,ένα εκατομμύριο ανούσιες βλακείες)

    Στρατός->Καταπίεση(πλέον γίνεται εδώ ξεκάθαρο,έχεις ήδη προετοιμαστεί,σε έχουν ήδη κάνει φυτό)

    Πανεπιστήμιο-όσο αφορά την Κύπρο->Καταπίεση(εργασίες συνεχώς,δεν προλαβαίνεις να ΜΕΛΕΤΗΣΕΙΣ σε βάθος όσα μαθαίνεις,εξετάσεις-αλληλοσκοτωμός,γλείψιμο καθηγητών,απαγορέυεται η συνεργασία σε εργασίες,ανταγωνισμός,παρατάξεις του «ναι,ναι,ναι…»)

    Ώστε μετά

    ΕΡΓΑΣΙΑ,ΚΟΙΝΩΝΙΑ ->ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ(μισθοί πείνας,»φταίνε οι ξένοι»,μην απεργήσεις,πρόσεξε μην σε απολύσουν,μην πας να αντισταθείς στο σύστημα να μην είσαι «βρωμερός εγκληματίας»,να σέβεσαι τους ανωτέρους σου,ρουφιάνεψε τον συνάδελφο σου να του πάρεις την θέση,τράπεζες,δάνεια,παιδιά ακόμη κι αν δεν θες για να είσαι σωστή «πατροπαράδοτη οικογένεια»,και έπειτα ο κύκλος ξαναρχίζει για τους επόμενους).

    ΣΚΑΤΑ!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s