Ο κόσμος δεν έχει αντιληφθεί τι τον περιμένει……. μια γεύση από το μέλλον μας που είναι παρόν

Το μέλλον μας είναι παρόν και είναι δίπλα μας και μας κτυπάει την πόρτα ………. μετά τις αυξήσεις στα πάντα με τις φορολογίες από την πλέον απεχθή μέχρι εμετού και αηδίας άθλια ψευτοαριστερή κυβέρνηση του Χριστόφκια που επειδή μιλά τάχα χωρκάτικα νομίζει ότι εν τζαι φιλολαικός 

είναι η πρώτη κυβέρνηση που έβαλε χέρι στους μισθούς παγοποιώντας τους σε περικοπές επιδομάτων και αυξήσεις φορολογίας στα καύσιμα που τσουρουφλίζουν τον απλό άνθρωπο

πιο κάτω μια γεύση από το μέλλον μας που βασικά είναι παρόν

α, ήδη έχουν αρχίσει τα όργανα για την Ισπανία και την  Πορτογαλλία ότι τάχα δεν μπορούν να εξοφλήσουν τα χρέη τους

Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί ένα κράτος πρέπει τάχα να δανείζεται αέρα κουπανιστό από ιδιωτικές τράπεζες που έτσι κι αλλοιώς δεν έχουν λεφτά αλλά τους δίνουν αέρα;;;;

Μα για να τους ελέγχουν μέσω του χρέους βεβαίως βεβαίως….. πιο αναλυτικά άλλη φορά 

Ανατροπή βασικών πυλώνων του εργατικού δικαίου, η οποία μάλιστα δεν προσφέρει αναπτυξιακές διεξόδους, διαπιστώνει ο καθηγητής εργασιακών σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, επιστημονικός συνεργάτης του Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ, Γιάννης Κουζής.
Αναλύει το προεδρικό διάταγμα για τις εργασιακές σχέσεις, αναγνωρίζει «σημαντικό μερίδιο ευθύνης» των συνδικάτων και εστιάζει στο γεγονός ότι «η κοινωνία δεν έχει αντιληφθεί ακόμη το μέγεθος των μέτρων».

Ποιες είναι οι βασικές αλλαγές μέσα από το διαβόητο προεδρικό διάταγμα του υπουργείου Εργασίας;

Αυτό που θα μπορούσε κανείς να συμπυκνώσει είναι η ανατροπή του περιεχομένου δύο πυλώνων του εργατικού δικαίου: Πρώτον, του πυλώνα που αφορά στο εργατικό δίκαιο και σχετίζεται με τις απολύσεις. Δεύτερον, του πυλώνα που αφορά στο συλλογικό εργατικό δίκαιο και αναφέρεται στον τρόπο διαμόρφωσης των μισθών και στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας.

Σε ό,τι αφορά τις απολύσεις, αίρεται η προστασία των εργαζόμενων ως προς τις ατομικές απολύσεις και συγκεκριμένα ως προς το περιεχόμενο των αποζημιώσεων, το οποίο με ένα εύσχημο τρόπο μειώνεται κατά 50% και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη περισσότερο….

Επιπλέον, οι αποζημιώσεις θα καταβάλλονται πλέον σε πολλές, μικρές και άτοκες δόσεις με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. Στο σύστημα των ομαδικών απολύσεων, αυτό που καταγράφει κανείς είναι ότι αυξάνεται το όριο τόσο στις μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις (από 20 έως 150 άτομα) όσο και στις μεγαλύτερες, στις οποίες υπερδιπλασιάζεται το ποσοστό των ελεύθερων απολύσεων από 2 σε 5%. Αυτό σημαίνει ότι διευκολύνονται σε πολύ μεγάλο βαθμό οι επιχειρήσεις να απολύουν.
Κύρια θύματα θα είναι οι μεγαλύτερης ηλικίας εργαζόμενοι. Άλλωστε, για εκείνους λαμβάνεται το μέτρο, λόγω των υψηλών αποζημιώσεων που θα έπρεπε να καταβάλλονται.
Ως εκ τούτου, διογκώνεται το πρόβλημα της ανεργίας σε μία περίοδο γενικευμένης κοινωνικής ανασφάλειας. Να σημειώσουμε ότι μόνο τον τελευταίο χρόνο είχαμε 130.000 περισσότερες απολύσεις σε σχέση με το 2008, και μάλιστα σε μια χώρα όπου η επιδότηση της ανεργίας βρίσκεται στα χαμηλότερα επίπεδα ως προς το ύψος και τη διάρκειά της.

Στο συλλογικό πεδίο και τις συλλογικές συμβάσεις, έχουμε συνέχιση των μέτρων που αναφέρονται στο Μνημόνιο (με την τρόικα) ουσιαστικά με στόχο την κατάργηση του κατώτατου μισθού. Ειδικότερα, διαβρώνεται η έννοια του κατώτατου μισθού με την παροχή της δυνατότητας στους εργοδότες να προσλαμβάνουν νέους εργαζόμενους ηλικίας από 21 έως 25 ετών με το 85% του κατώτατου μισθού, από 18 έως 21 με το 80% του κατώτατου μισθού και από 15 έως 18 με σύμβαση μαθητείας και 70% του κατώτατου μισθού.

Άρα, με έναν νόμο, παρακάμπτεται η διαμόρφωση του κατώτατου μισθού με τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και υποχωρεί ακόμα περισσότερο το πλαίσιο προστασίας της εργασίας.
Αυτό συνδέεται και με ένα άλλο μέτρο: καταργείται ουσιαστικά η διαιτησία, η οποία αποτελεί το έσχατο μέσο επίλυσης μιας διαφοράς σε περίπτωση που οι συλλογικές διαπραγματεύσεις καταλήγουν σε αδιέξοδο.
Με αυτόν τον τρόπο, καταργείται η δυνατότητα του εργαζόμενου στην περίπτωση που ο εργοδότης δεν κάνει δεκτή την πρόταση του μεσολαβητή που είναι σε ένα προηγούμενο στάδιο και δεν έχει δεσμευτική ισχύ. Από εδώ και στο εξής θα μπορούν τα δύο μέρη να απευθύνονται στη διαιτησία μόνο από κοινού.
Αυτό σημαίνει ότι οι εργοδότες θα αρνούνται να πηγαίνουν στη διαιτησία από κοινού με τους εργαζόμενους στην περίπτωση κατά την οποία δεν υπάρχει λύση, με αποτέλεσμα να «παγώνουν» οι μισθοί, να μην υπάρχει συλλογική ρύθμιση και να συμπιέζονται οι αμοιβές. Όλα αυτά μαζί δημιουργούν σήμερα ένα εφιαλτικό τοπίο στην ελληνική αγορά εργασίας.

Με ποιο τρόπο υποτίθεται ότι βοηθούν στην ανάκαμψη της οικονομίας οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις;

Δεν μπορεί να βλέπει κανείς σε αυτές τις λύσεις διεξόδους τόσο σε οικονομικά όσο και σε κοινωνικά αποτελέσματα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι με αυτές τις ρυθμίσεις θα συνεχιστεί αυτό το οποίο γινόταν επί σειρά ετών στην Ελλάδα, όπου υπήρχε μια προσπάθεια μείωσης των δαπανών για την εργασία με την ανάπτυξη των διάφορων ρυθμών ευελιξίας της εργασίας και με την απορρύθμισή της, με σκοπό την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.

 Βλέπαμε, όμως, μετά από μια τουλάχιστον 20ετή πορεία προς αυτή την κατεύθυνση, ότι η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων όχι μόνο υποχωρεί ταυτόχρονα με τη μείωση των δαπανών για την εργασία, αλλά επιπλέον διατηρείται σε υψηλά επίπεδα η ανεργία. Ασφαλώς, αυξάνεται η κερδοφορία των επιχειρήσεων η οποία δεν επενδύεται με παραγωγικούς όρους.
Αυτό είναι κάτι το οποίο θεωρείται ως το πλέον πιθανό να προκύψει ως εξέλιξη και με πολύ δυσμενείς όρους για το κοινωνικό σύνολο. Χωρίς να αναμένει και να προσδοκά κανείς στοιχεία ανάπτυξης, η οποία, άλλωστε, δεν μπορεί να δημιουργείται με όρους συμπίεσης των δικαιωμάτων της εργασίας και με υποβάθμιση των όρων επιβίωσης της μεγαλύτερης μερίδας του κοινωνικού σώματος.

Πρακτικά, δεν απαξιώνονται πλέον οι συλλογικές διαπραγματεύσεις ανάμεσα στους εργαζόμενους και τους εργοδοτικούς φορείς;

Αυτό είναι δεδομένο. Επιπλέον, απαξιώνονται και τα συνδικάτα, μειώνεται ο ρόλος τους.

 Η άρνηση των εργοδοτών να υπογράψουν συλλογικές συμβάσεις εργασίας, ήδη και με το ισχύον σύστημα, δημιουργεί την εξής εξέλιξη: όταν περάσει ένα 6μηνο από τότε που έχει καταγγελθεί η σύμβαση εργασίας και έχει πάψει να ισχύει, υπάρχουν οι μισθοί που διατηρούνται στο ίδιο επίπεδο, αλλά για τους νεοπροσλαμβανόμενους εξατομικεύονται οι όροι εργασίας και μπορούν οι εργοδότες να προσλαμβάνουν με οποιουσδήποτε διαφορετικούς όρους.

Τίθεται και ζήτημα αντισυνταγματικότητας των ρυθμίσεων;

Τίθεται ζήτημα. Για παράδειγμα, σε ό,τι αφορά την ουσιαστική κατάργηση της διαιτησίας και την υποβάθμιση του ρόλου των συλλογικών συμβάσεων οι οποίες είναι βασικός παράγοντας για τη διαμόρφωση του περιεχομένου των εργασιακών σχέσεων. Αυτά προσβάλλουν και συνταγματικούς κανόνες και διεθνείς κανόνες εργασίας, όπως αυτοί έχουν επικυρωθεί από την Ελλάδα.

Αυτοί είναι παράγοντες οι οποίοι μπορούν να οδηγήσουν σε προσβολή συνταγματικότητας, αν και είμαστε σε μια περίοδο όπου έχουμε πολλαπλές ερμηνείες των συνταγματικών διατάξεων και είναι γεγονός ότι σήμερα η κοινομολογία, θα λέγαμε, δεν είναι τόσο επωφελής για τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Μιλάτε για πραγματικές ανατροπές στο πεδίο της εργασίας, χωρίς παράλληλα να διαφαίνεται η οποιαδήποτε προοπτική. Τηρουμένων των αναλογιών, δεν βλέπουμε έως τώρα αντίστοιχες κοινωνικές αντιδράσεις. Πώς ερμηνεύετε αυτό το στοιχείο και ποιος είναι ο ρόλος των συνδικάτων;

Υπάρχει ένα γενικότερο πρόβλημα. Είναι αλήθεια ότι υπάρχει ένα σημαντικό μερίδιο ευθύνης και από την πλευρά των συνδικάτων. Ωστόσο, θεωρώ ότι η κοινωνία δεν έχει αντιληφθεί ακόμη το μέγεθος των μέτρων. Για παράδειγμα, η ρύθμιση για τις απολύσεις θα προκαλέσει παρενέργειες τις οποίες δεν ξέρω κατά πόσο θα είναι σε θέση να αντέξει η κοινωνία.

Θεωρώ ότι τους άμεσα προσεχείς μήνες η κατάσταση θα είναι εντελώς διαφορετική από αυτή που γνωρίζουμε τώρα.
Νομίζω ότι τότε θα έχει συνειδητοποιήσει ο κόσμος το μέγεθος των ανατροπών οι οποίες έχουν συντελεστεί.
Advertisements

8 Σχόλια

Filed under Μετά την λύση...., Παγκόσμιο Σύστημα-Αλήθειες κρυμμένες, κρίση

8 responses to “Ο κόσμος δεν έχει αντιληφθεί τι τον περιμένει……. μια γεύση από το μέλλον μας που είναι παρόν

  1. m4trix87

    «Νομίζω ότι τότε θα έχει συνειδητοποιήσει ο κόσμος το μέγεθος των ανατροπών οι οποίες έχουν συντελεστεί.»

    Ίσως αυτό να είναι το μόνο καλό…

    αλλά τότε θα είναι αργά?

    Μου αρέσει!

  2. achilleas

    ενδιάφερον ιστοσελίδα. δεν συμμερίζομαι τις απόψεις

    http://www.capitalism.org/

    1. What is capitalism?
    Capitalism is a social system based on the principle of individual rights. The term capitalism is used here in the broader philosophical political sense, and not in the narrower economic sense, i.e. a free-market.

    «Labor and Minimum Wages

    What sets prices of labor under capitalism?
    The same system that sets prices. Not any particular businessman, but the free-market. It is competition between businesses for labor that pushes wages up; it is competition between laborers that pushes wages down (to reduce this competition between laborers unions create «union shops» which prevent non-union members from competing with them, by banning non-union members from working in the unionized field).

    Don’t laborers have a right to a share of the capitalist’s profits, in addition to their wages?
    Why are the laborers who demand a share in the capitalist’s profits, silent in demanding their «share» when he incurs losses? Why don’t they cry out and demand that they get to receive a share in those losses? If labor is the sole cause of all profit, then is it not also the sole cause of all losses? A moments reflection will point out that laborers are only responsible for their job description — they are not directly responsible for the losses of a business — and that the cause of an enterprise’s losses lies essentially with the owner, as do the profits.

    That a businessmen pays a worker less wages than the worker feels he deserves is not exploitation, as the worker is free to leave his job and look elsewhere for a higher paying one, if he thinks that someone can give him a better job for a better wage. Let any worker in Soviet Russia, Nazi Germany, or Communist China try to attempt such a feat as leaving his job without permission of the state, and he will soon find what exploitation really means.»

    http://capitalism.org/faq/anarchism.htm

    Μου αρέσει!

  3. osr

    matrix κάλλιο αργά παρά ποτέ ; )

    αχιλλέα αν κρίνω από το απόσπασμα που έβαλες πχ
    What sets prices of labor under capitalism?
    The same system that sets prices. Not any particular businessman, but the free-market.

    free market: το κορυφαίο ανέκδοτο της ιστορίας

    ή το κορυφαίας επινόησης

    Why are the laborers who demand a share in the capitalist’s profits, silent in demanding their “share” when he incurs losses? Why don’t they cry out and demand that they get to receive a share in those losses?

    ή με γαρνιτούρα και κερασάκι τον κορυφαίο επίλογο που πείθει και τον πλέον δύσπιστο

    Let any worker in Soviet Russia, Nazi Germany, or Communist China try to attempt such a feat as leaving his job without permission of the state, and he will soon find what exploitation really means.”

    πραγματικά απαξιώ και να σχολιάσω καν αυτή την τεράστια μπουρδάρα προσχολικοεμβρυακικού
    επιπέδου «επιχειρήματα»

    οπότε αχιλλέα χωρίς να θέλω να σε πληγώσω δεν είναι ενδιαφέρουσα σελίδα αυτή η μαλακία

    Μου αρέσει!

  4. m4trix87

    Επειδή τα «επιχειρήματα» περί «μη λήψης ρίσκου» από τους εργαζόμενους είναι δυστυχώς κοινότατα-δηλ βρίσκονται πολλά παπαγαλάκια που τα αναπαράγουν,έχω να αναφέρω μόνο ότι από την στιγμή που ο επιχειρηματίας βάζει ένα ποσό για αρχή(«seed money» τα λεγόμενα)το οποίο είναι ΕΛΑΧΙΣΤΟ σε σχέση με τα κέρδη της επιχείρησης κατά την διάρκεια του κύκλου ζωής της,το επιχείρημα αυτό ακυρώνεται.

    » the free-market.»
    Η οποία ουσιαστικά είναι μια ζούγκλα,την οποία φυσικά ελέγχει ο πιο ισχυρός…

    Μου αρέσει!

  5. achilleas

    ειναι ενδιαφέρουσα η ιστοσελίδα επειδή υπάρχει πολλύς κόσμος που τα πιστέφκει τούτα ούλλα

    To Atlas Shrugged εγράφτηκε το 1957 τζαι εσιει ενα χρονο που εν μες τα 50 best seller sto amazon.

    εδιάβασα το γέριμο εν 1200 σελίδες με μιτσιά γράμματα, έσιει κάποιες δυνατές ιδέες που συμφωνώ, αν το πάρεις ως φαντασία λογοτεχνικο εν καλό βιβλίο, αν το δεις πιο σοβαρά εν πολλά απλοικο, μονόπλευρο, προκατειλημένο

    εννα το κάμουν τζαι ταινία

    Μου αρέσει!

  6. osr

    αχιλλέα το ότι υπάρχει πολύς κόσμος που τα πιστεύκει τούτα για μένα δεν σημαίνει τίποτα

    γιατί ακριβώς όπως είπαμε σιλιάες φορές ο άνθρωπος είναι κοινωνικά καθορισμένος

    πε τζαι να πεις πε τζαι να πεις δε τζαι να δεις στην τιβι να σε χειραγωγεί τι να πιστεύει διαβάζει αυτές τις μαλακίες

    Μου αρέσει!

  7. m4trix87

    Αχιλλέα,η συγγραφέας του εν λόγω βιβλίου τα κονόμησε τόσο γερά με αυτό που δεν χρειάστηκε να ξαναδουλέψει στην ζωή της-άρα πως μπορεί να ξέρει αυτή από πρώτο χέρι τι σημαίνει μισθωτή σκλαβιά?

    Μου αρέσει!

  8. osr

    Reblogged this on -osr- τίποτε δεν χαρίζεται….. όλα κερδίζονται μόνο όταν τα διεκδικούμε και τα θέλουμε αληθινά and commented:

    από το μακρινό 2010 αυτοί που τα έλεγαν αληθινά όχι τα «αριστερά» δεκανίκια του συστήματος που πετσόκοβαν μισθούς συντάξεις και τα έδιναν όλα στους τοκογλύφους

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s